جنگ بدر - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity در ‏۱۱ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۲۶

2025-12-11T17:26:30Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۵۶
خط ۳۵:		خط ۳۵:
	[[پیامبر اکرم]] {{صل}} زمانی که تعداد کم [[یاران]] خود و [[کثرت]] سپاه قریش را دید از [[خدا]] کمک خواست، ازاین‌رو در روز بدر هنگامی که لحظاتی خوابش برد، [[خدا]] [[دشمنان]] را در نظر او کم شمار جلوه داد<ref>سوره انفال، آیه۴۳؛ سوره انفال، آیه۴۴.</ref>. البته این اندک نمایی دو جانبه بود<ref>سوره آل عمران، آیه۱۳.</ref> به طوری که برخی از [[صحابه]] می‌گفتند: [[مشرکان]] ۷۰ یا ۱۰۰ نفرند و [[ابوجهل]] نیز وقتی [[مسلمانان]] را دید گفت: [[یاران محمد]] لقمه‌ای بیش نیستند<ref>التبیان، ج ۵، ص ۱۳۱؛ تفسیر ابن‌کثیر، ج ۱، ص ۳۵۸؛ تفسیر قرطبی، ج ۴، ص ۲۶؛ السیرة النبویه، ج ۲، ص ۶۲۳؛ تاریخ طبری، ج ۲، ص ۱۴۷؛ عیون الاثر، ج ۱، ص ۳۳۴.</ref>. این کم نمایی باعث تقویت ارادۀ [[مسلمانان]] شد و [[فرمان]] [[تشویق]] کردن [[مؤمنان]] به [[جنگ]] و [[پایداری]] ۲۰ نفر از [[مسلمانان]] در برابر ۲۰۰ نفر و ۱۰۰ نفر در برابر ۱۰۰۰ نفر از [[مشرکان]] به هنگام جنگ بدر به [[پیامبر]] {{صل}} داده شد<ref>سوره انفال، آیه: ۶۵.</ref>، ولی این [[حکم]] [[تخفیف]] داده شد و [[دستور]] [[پایداری]] ۱۰۰ به ۲۰۰ و ۱۰۰۰ به ۲۰۰۰ در [[آیه]] بعد صادر شد<ref>سوره انفال، آیه: ۶۶.</ref>. [[رسول خدا]] {{صل}} نیز در خطابه‌ای [[مسلمانان]] را به [[جنگ]] [[تشویق]] و به [[ثواب]] ترغیب و برای [[پیروزی]] [[مسلمانان]] [[دعا]] کرد: "خدایا! اگر این گروه اندک کشته شوند دیگر کسی تو را [[عبادت]] نخواهد کرد"<ref>السیرة النبویه، ج ۲، ص ۲۷۹؛ المغازی، ج ۱، ص ۵۸ ـ ۵۹، ۸۱. </ref>.<ref>ر.ک: [[محمد رضا هدایت‌پناه\|هدایت‌پناه، محمد جعفر]]، [[بدر / غزوه (مقاله)\|بدر / غزوه]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵]].</ref>		[[پیامبر اکرم]] {{صل}} زمانی که تعداد کم [[یاران]] خود و [[کثرت]] سپاه قریش را دید از [[خدا]] کمک خواست، ازاین‌رو در روز بدر هنگامی که لحظاتی خوابش برد، [[خدا]] [[دشمنان]] را در نظر او کم شمار جلوه داد<ref>سوره انفال، آیه۴۳؛ سوره انفال، آیه۴۴.</ref>. البته این اندک نمایی دو جانبه بود<ref>سوره آل عمران، آیه۱۳.</ref> به طوری که برخی از [[صحابه]] می‌گفتند: [[مشرکان]] ۷۰ یا ۱۰۰ نفرند و [[ابوجهل]] نیز وقتی [[مسلمانان]] را دید گفت: [[یاران محمد]] لقمه‌ای بیش نیستند<ref>التبیان، ج ۵، ص ۱۳۱؛ تفسیر ابن‌کثیر، ج ۱، ص ۳۵۸؛ تفسیر قرطبی، ج ۴، ص ۲۶؛ السیرة النبویه، ج ۲، ص ۶۲۳؛ تاریخ طبری، ج ۲، ص ۱۴۷؛ عیون الاثر، ج ۱، ص ۳۳۴.</ref>. این کم نمایی باعث تقویت ارادۀ [[مسلمانان]] شد و [[فرمان]] [[تشویق]] کردن [[مؤمنان]] به [[جنگ]] و [[پایداری]] ۲۰ نفر از [[مسلمانان]] در برابر ۲۰۰ نفر و ۱۰۰ نفر در برابر ۱۰۰۰ نفر از [[مشرکان]] به هنگام جنگ بدر به [[پیامبر]] {{صل}} داده شد<ref>سوره انفال، آیه: ۶۵.</ref>، ولی این [[حکم]] [[تخفیف]] داده شد و [[دستور]] [[پایداری]] ۱۰۰ به ۲۰۰ و ۱۰۰۰ به ۲۰۰۰ در [[آیه]] بعد صادر شد<ref>سوره انفال، آیه: ۶۶.</ref>. [[رسول خدا]] {{صل}} نیز در خطابه‌ای [[مسلمانان]] را به [[جنگ]] [[تشویق]] و به [[ثواب]] ترغیب و برای [[پیروزی]] [[مسلمانان]] [[دعا]] کرد: "خدایا! اگر این گروه اندک کشته شوند دیگر کسی تو را [[عبادت]] نخواهد کرد"<ref>السیرة النبویه، ج ۲، ص ۲۷۹؛ المغازی، ج ۱، ص ۵۸ ـ ۵۹، ۸۱. </ref>.<ref>ر.ک: [[محمد رضا هدایت‌پناه\|هدایت‌پناه، محمد جعفر]]، [[بدر / غزوه (مقاله)\|بدر / غزوه]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵]].</ref>

	== [[نبرد تن به تن]] ==		==حوادث و اتفاقات جنگ==
			=== [[نبرد تن به تن]] ===
	در جنگ بدر، ابتدا سه نفر از [[قریش]] به نام‌های عتبه، شیبه ([[برادر]] عتبه) و ولید ([[فرزند]] عتبه) به میدان آمدند و مبارز‌‌طلبیدند. [[رسول گرامی اسلام]] {{صل}}، [[عبیده]]، [[حمزه]] و [[حضرت علی]] {{ع}} را به میدان فرستاد<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۶۲۵؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۲، ص۴۴۵؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۱۲.</ref>. [[حمزه]]، عتبه را کشت و [[علی]] {{ع}}، ولید را و [[عبیده]] با کمک [[حمزه]] و [[علی]] {{ع}} شیبه را کشتند. کشته شدن این سه تن ضربه [[سختی]] به [[قریش]] بود؛ ولی [[ابوجهل]] با [[شعار]] و سخنانش به [[مردم]] [[اطمینان]] می‌داد که [[پیروز]] خواهند شد<ref>سبل الهدی، ج ۴، ص ۳۶؛ السیرة النبویه، ج ۲، ص ۲۸۰.</ref>.<ref>ر.ک: [[حبیب عباسی\|عباسی، حبیب]]، [[غزوه بدر (مقاله)\|غزوه بدر]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲]]، ص۱۳۷؛ [[محمد رضا هدایت‌پناه\|هدایت‌پناه، محمد جعفر]]، [[بدر / غزوه (مقاله)\|بدر / غزوه]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵]].</ref>		در جنگ بدر، ابتدا سه نفر از [[قریش]] به نام‌های عتبه، شیبه ([[برادر]] عتبه) و ولید ([[فرزند]] عتبه) به میدان آمدند و مبارز‌‌طلبیدند. [[رسول گرامی اسلام]] {{صل}}، [[عبیده]]، [[حمزه]] و [[حضرت علی]] {{ع}} را به میدان فرستاد<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۶۲۵؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۲، ص۴۴۵؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۱۲.</ref>. [[حمزه]]، عتبه را کشت و [[علی]] {{ع}}، ولید را و [[عبیده]] با کمک [[حمزه]] و [[علی]] {{ع}} شیبه را کشتند. کشته شدن این سه تن ضربه [[سختی]] به [[قریش]] بود؛ ولی [[ابوجهل]] با [[شعار]] و سخنانش به [[مردم]] [[اطمینان]] می‌داد که [[پیروز]] خواهند شد<ref>سبل الهدی، ج ۴، ص ۳۶؛ السیرة النبویه، ج ۲، ص ۲۸۰.</ref>.<ref>ر.ک: [[حبیب عباسی\|عباسی، حبیب]]، [[غزوه بدر (مقاله)\|غزوه بدر]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲]]، ص۱۳۷؛ [[محمد رضا هدایت‌پناه\|هدایت‌پناه، محمد جعفر]]، [[بدر / غزوه (مقاله)\|بدر / غزوه]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵]].</ref>

	== آغاز حمله عمومی ==		=== آغاز حمله عمومی ===
	حمله عمومی با به هلاکت رسیدن مبارزان [[قریش]]، آغاز شد. [[پیامبر]] {{صل}} به [[رزمندگان]] [[دستور]] داد تا وقتی [[دشمن]]، آنان را محاصره نکرده، دست به [[شمشیر]] نبرند و فقط با [[تیراندازی]]، جلوی پیشروی [[دشمن]] را بگیرند. [[رسول خدا]] {{صل}} مقابل [[لشکر]] [[مسلمانان]] آمد و با چوب دستی، صفوف سربازان را [[منظم]] کرد. سپس [[دستور]] حمله عمومی را صادر فرمود و [[جنگ]] میان صفوف [[مسلمانان]] و [[مشرکان]] شروع شد [[شعار]] [[مسلمانان]] در این [[جنگ]] "[[یا منصور امت]]" و "اَحَدٌ اَحَد" بود<ref>المغازی، ج ۱، ص ۷۲؛ الطبقات، ج ۲، ص ۱۰؛ السیره‌النبویه، ج ۲، ص ۲۸۷.</ref>. زمانی نگذشت که آثار [[شکست]] در [[لشکر]] [[دشمن]] ظاهر شد و پا به فرار گذاشتند. [[پیامبر گرامی اسلام]] {{صل}} نیز در [[جنگ]]، شرکت فعالی داشت؛ به گونه‌ای که از [[حضرت علی]] {{ع}} [[نقل]] شده است: "در روز بدر، آن گاه که [[کارزار]] بر ما سخت می‌شد، ما به [[رسول خدا]] {{صل}} پناه می‌آوردیم و آن حضرت، خود در [[کارزار]]، شرکت داشت و کسی نزدیک‌تر از او به [[مشرکان]] نبود"<ref>مسند احمد، ج ۱، ص ۸۶، ۱۲۶؛ مسند ابی یعلی، ج ۱، ص ۳۲۹؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۱۷؛ ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۴، ص۱۴؛ ابوبکر بیهقی، دلائل النبوة و معرفة احوال صاحب الشریعه، ج۱، ص۳۲۴.</ref>.<ref>ر.ک: [[حبیب عباسی\|عباسی، حبیب]]، [[غزوه بدر (مقاله)\|غزوه بدر]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲]]، ص۱۳۷-۱۳۸؛ [[محمد رضا هدایت‌پناه\|هدایت‌پناه، محمد جعفر]]، [[بدر / غزوه (مقاله)\|بدر / غزوه]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵]].</ref>		حمله عمومی با به هلاکت رسیدن مبارزان [[قریش]]، آغاز شد. [[پیامبر]] {{صل}} به [[رزمندگان]] [[دستور]] داد تا وقتی [[دشمن]]، آنان را محاصره نکرده، دست به [[شمشیر]] نبرند و فقط با [[تیراندازی]]، جلوی پیشروی [[دشمن]] را بگیرند. [[رسول خدا]] {{صل}} مقابل [[لشکر]] [[مسلمانان]] آمد و با چوب دستی، صفوف سربازان را [[منظم]] کرد. سپس [[دستور]] حمله عمومی را صادر فرمود و [[جنگ]] میان صفوف [[مسلمانان]] و [[مشرکان]] شروع شد [[شعار]] [[مسلمانان]] در این [[جنگ]] "[[یا منصور امت]]" و "اَحَدٌ اَحَد" بود<ref>المغازی، ج ۱، ص ۷۲؛ الطبقات، ج ۲، ص ۱۰؛ السیره‌النبویه، ج ۲، ص ۲۸۷.</ref>. زمانی نگذشت که آثار [[شکست]] در [[لشکر]] [[دشمن]] ظاهر شد و پا به فرار گذاشتند. [[پیامبر گرامی اسلام]] {{صل}} نیز در [[جنگ]]، شرکت فعالی داشت؛ به گونه‌ای که از [[حضرت علی]] {{ع}} [[نقل]] شده است: "در روز بدر، آن گاه که [[کارزار]] بر ما سخت می‌شد، ما به [[رسول خدا]] {{صل}} پناه می‌آوردیم و آن حضرت، خود در [[کارزار]]، شرکت داشت و کسی نزدیک‌تر از او به [[مشرکان]] نبود"<ref>مسند احمد، ج ۱، ص ۸۶، ۱۲۶؛ مسند ابی یعلی، ج ۱، ص ۳۲۹؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۱۷؛ ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۴، ص۱۴؛ ابوبکر بیهقی، دلائل النبوة و معرفة احوال صاحب الشریعه، ج۱، ص۳۲۴.</ref>.<ref>ر.ک: [[حبیب عباسی\|عباسی، حبیب]]، [[غزوه بدر (مقاله)\|غزوه بدر]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲]]، ص۱۳۷-۱۳۸؛ [[محمد رضا هدایت‌پناه\|هدایت‌پناه، محمد جعفر]]، [[بدر / غزوه (مقاله)\|بدر / غزوه]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵]].</ref>

Bahmani: /* مقدمه */

2024-10-16T06:22:41Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۵۲
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	«جنگ بدر»، نخستین و مهم‌ترین [[جنگ]] میان [[مسلمانان]] و [[کافران]] [[قریش]] است که در [[روز جمعه]]، هفدهم [[ماه رمضان]] [[سال دوم هجری]] واقع شد. به این جنگ، «[[بدرالقتال]]» و «[[بدرالکبری]]» نیز گفته شده است و [[خداوند]] در [[قرآن]] از آن نام برده<ref>سوره آل عمران، آیه۱۲۳.</ref> و [[روز]] [[بدر]] را روز جدایی [[حق]] از [[باطل]]<ref>سوره انفال، آیه۴۱.</ref> و آیتی برای [[مردم]] دانسته است<ref>سوره آل عمران، آیه۱۳.</ref>. خداوند در این جنگ وعدۀ [[پیروزی]] [[دین]] خود بر [[مشرکان]] و قطع ریشۀ کافران را به رسولش ‌داده است<ref>سوره انفال، آیه۷.</ref>.		«جنگ بدر»، نخستین و مهم‌ترین [[جنگ]] میان [[مسلمانان]] و [[کافران]] [[قریش]] است که در [[روز جمعه]]، هفدهم [[ماه رمضان]] [[سال دوم هجری]] واقع شد. به این جنگ، «[[بدرالقتال]]» و «[[بدرالکبری]]» نیز گفته شده است و [[خداوند]] در [[قرآن]] از آن نام برده<ref>سوره آل عمران، آیه۱۲۳.</ref> و [[روز]] [[بدر]] را روز جدایی [[حق]] از [[باطل]]<ref>سوره انفال، آیه۴۱.</ref> و آیتی برای [[مردم]] دانسته است<ref>سوره آل عمران، آیه۱۳.</ref>. خداوند در این جنگ وعدۀ [[پیروزی]] [[دین]] خود بر [[مشرکان]] و قطع ریشۀ کافران را به رسولش ‌داده است<ref>سوره انفال، آیه۷.</ref>.

	این جنگ در منطقۀ «بدر» منسوب به ~~«[[بدر~~ بن یخلد بن نضر بن ~~کنانه]]»~~ میان [[مکه]] و [[مدینه]]، محل گردهمایی و بازار [[عرب‌ها]] که تعدادی چاه آب بود، واقع شده است<ref>ر.ک: [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه دینی]]، ص۱۴؛ [[حبیب عباسی\|عباسی، حبیب]]، [[غزوه بدر (مقاله)\|غزوه بدر]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲]]، ص۱۳۲؛ [[محمد رضا هدایت‌پناه\|هدایت‌پناه، محمد جعفر]]، [[بدر / غزوه (مقاله)\|بدر / غزوه]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵]].</ref>.		این جنگ در منطقۀ «بدر» منسوب به «بدر بن یخلد بن نضر بن کنانه» میان [[مکه]] و [[مدینه]]، محل گردهمایی و بازار [[عرب‌ها]] که تعدادی چاه آب بود، واقع شده است<ref>ر.ک: [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه دینی]]، ص۱۴؛ [[حبیب عباسی\|عباسی، حبیب]]، [[غزوه بدر (مقاله)\|غزوه بدر]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲]]، ص۱۳۲؛ [[محمد رضا هدایت‌پناه\|هدایت‌پناه، محمد جعفر]]، [[بدر / غزوه (مقاله)\|بدر / غزوه]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵]].</ref>.

	== علل و عوامل جنگ ==		== علل و عوامل جنگ ==

Bahmani در ‏۹ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۲۳

2024-03-09T14:23:29Z

نمایش تغییرات

Bahmani: /* استقرار دو سپاه در بدر */

2024-03-09T14:20:00Z

استقرار دو سپاه در بدر

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۵۰
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	وقتی [[ابوسفیان]] نزدیک [[مدینه]] رسید با یافتن آثار شتران دو تن از جاسوسان [[پیامبر]] {{صل}} در بدر، مسلم دانست که [[پیامبر]] {{صل}} با نیروهایش برای دستیابی به کاروان از [[مدینه]] خارج خواهند شد، از همین رو بلافاصله مسیر کاروان را از منطقه بدر به سوی کناره دریای سرخ [[تغییر]] داد و توانست از محدوده آنان خارج شود و پیکی نیز به سوی سپاه قریش فرستاد تا آنان را به بازگشت به [[مکه]] فراخواند<ref>المغازی، ج ۱، ص ۳۹ ـ ۴۱؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۶۱۹؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۲، ص۴۳۹؛ نویری، نهایة الإرب فی فنون الأدب، ج۱۷، ص۲۰.</ref>، ولی آنان بازگشت را مایۀ سرافکندگی خود می‌دانستند و می‌خواستند با قدرت‌نمایی، ضعفی را که از سریۀ نخله بر آنان [[تحمیل]] شده بود جبران کنند، ازاین‌رو تصمیم گرفتند سه روز در بدر برای [[قدرت]] نمایی خود به عیش و نوش و نوازندگی بپردازند.		وقتی [[ابوسفیان]] نزدیک [[مدینه]] رسید با یافتن آثار شتران دو تن از جاسوسان [[پیامبر]] {{صل}} در بدر، مسلم دانست که [[پیامبر]] {{صل}} با نیروهایش برای دستیابی به کاروان از [[مدینه]] خارج خواهند شد، از همین رو بلافاصله مسیر کاروان را از منطقه بدر به سوی کناره دریای سرخ [[تغییر]] داد و توانست از محدوده آنان خارج شود و پیکی نیز به سوی سپاه قریش فرستاد تا آنان را به بازگشت به [[مکه]] فراخواند<ref>المغازی، ج ۱، ص ۳۹ ـ ۴۱؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۶۱۹؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۲، ص۴۳۹؛ نویری، نهایة الإرب فی فنون الأدب، ج۱۷، ص۲۰.</ref>، ولی آنان بازگشت را مایۀ سرافکندگی خود می‌دانستند و می‌خواستند با قدرت‌نمایی، ضعفی را که از سریۀ نخله بر آنان [[تحمیل]] شده بود جبران کنند، ازاین‌رو تصمیم گرفتند سه روز در بدر برای [[قدرت]] نمایی خود به عیش و نوش و نوازندگی بپردازند.

	وقتی [[پیامبر]] {{صل}} به نزدیکی بدر رسید، [[جبرئیل]] خبر نزدیک شدن سپاه قریش را به [[رسول‌خدا]] {{صل}} داد. [[پیامبر]] {{صل}} [[اصحاب]] خود را به مشورت ‌طلبید. [[مقداد]] از طرف [[مهاجران]] و [[سعد بن معاذ]] به نمایندگی از [[انصار]] سخنان پرشوری گفتند و [[اطاعت]] خود را از فرمان پیامبر {{صل}} اعلام کردند. [[رسول خدا]] {{صل}} از سخنان آنان بسیار خوشحال شد و فرمود: [[خداوند]] به من وعدۀ [[پیروزی]] بر یکی از دو گروه (تجاری یا [[سپاه]] اعزامی [[مکه]]) را داده است<ref>سوره انفال، آیه:۷.</ref>. [[مسلمانان]] پرچم‌های [[جنگ]] را برافراشته و به راه افتادند و شامگاه هفدهم [[ماه رمضان]] در بدر فرود آمدند. [[مسلمانان]] از لشکرگاه [[قریش]] خبر نداشتند. [[پیامبر]] {{صل}} چند نفر را برای کسب خبر به سوی چاهی که در نزدیک آنان بود فرستاد. آنان با ساقیان [[قریش]] برخورد کرده و دو تن از آنان را [[اسیر]] کردند. پس از بازجویی معلوم شد [[سپاه قریش]] که اغلب بزرگان [[قریش]] را همراه دارد در پشت تپه‌های شنیِ اردو زده‌اند. [[پیامبر]] {{صل}} فرمود: "[[مکه]] جگرگوشه‌های خود را به سوی شما روانه کرده است"<ref>المغازی، ج ۱، ص ۵۱ ـ ۵۳؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۶۱۶-۶۱۷؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۲، ص۴۳۶ -۴۳۷؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۱۰؛ ابو الربیع حمیری کلاعی، الاکتفاء بما تضمنه من مغازی رسول الله {{صل}}، الثلاثة الخلفاء، ج۱، ص۳۲۹؛ ابوبکر بیهقی، دلائل النبوه و معرفة احوال صاحب الشریعه، ج۳، ص۴۳.</ref>. سپس [[پیامبر]] {{صل}} به پیشنهاد [[اصحاب]] اردوگاه خود را در کنار چاه‌های بدر قرار داد. تا در حال [[جنگ]] بتواند به [[راحتی]] ظرف‌های خود را پر از آب کند<ref>ر.ک: [[محمد رضا هدایت‌پناه\|هدایت‌پناه، محمد جعفر]]، [[بدر / غزوه (مقاله)\|بدر / غزوه]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]؛ [[حبیب عباسی\|عباسی، حبیب]]، [[غزوه بدر (مقاله)\|غزوه بدر]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ص:۱۳۵.</ref>.		وقتی [[پیامبر]] {{صل}} به نزدیکی بدر رسید، [[جبرئیل]] خبر نزدیک شدن سپاه قریش را به [[رسول‌خدا]] {{صل}} داد. [[پیامبر]] {{صل}} [[اصحاب]] خود را به مشورت ‌طلبید. [[مقداد]] از طرف [[مهاجران]] و [[سعد بن معاذ]] به نمایندگی از [[انصار]] سخنان پرشوری گفتند و [[اطاعت]] خود را از فرمان پیامبر {{صل}} اعلام کردند. [[رسول خدا]] {{صل}} از سخنان آنان بسیار خوشحال شد و فرمود: [[خداوند]] به من وعدۀ [[پیروزی]] بر یکی از دو گروه (تجاری یا [[سپاه]] اعزامی [[مکه]]) را داده است<ref>سوره انفال، آیه:۷.</ref>. [[مسلمانان]] پرچم‌های [[جنگ]] را برافراشته و به راه افتادند و شامگاه هفدهم [[ماه رمضان]] در بدر فرود آمدند. [[مسلمانان]] از لشکرگاه [[قریش]] خبر نداشتند. [[پیامبر]] {{صل}} چند نفر را برای کسب خبر به سوی چاهی که در نزدیک آنان بود فرستاد. آنان با ساقیان [[قریش]] برخورد کرده و دو تن از آنان را [[اسیر]] کردند. پس از بازجویی معلوم شد سپاه قریش که اغلب بزرگان [[قریش]] را همراه دارد در پشت تپه‌های شنیِ اردو زده‌اند. [[پیامبر]] {{صل}} فرمود: "[[مکه]] جگرگوشه‌های خود را به سوی شما روانه کرده است"<ref>المغازی، ج ۱، ص ۵۱ ـ ۵۳؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۶۱۶-۶۱۷؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۲، ص۴۳۶ -۴۳۷؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۱۰؛ ابو الربیع حمیری کلاعی، الاکتفاء بما تضمنه من مغازی رسول الله {{صل}}، الثلاثة الخلفاء، ج۱، ص۳۲۹؛ ابوبکر بیهقی، دلائل النبوه و معرفة احوال صاحب الشریعه، ج۳، ص۴۳.</ref>. سپس [[پیامبر]] {{صل}} به پیشنهاد [[اصحاب]] اردوگاه خود را در کنار چاه‌های بدر قرار داد. تا در حال [[جنگ]] بتواند به راحتی ظرف‌های خود را پر از آب کند<ref>ر.ک: [[محمد رضا هدایت‌پناه\|هدایت‌پناه، محمد جعفر]]، [[بدر / غزوه (مقاله)\|بدر / غزوه]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]؛ [[حبیب عباسی\|عباسی، حبیب]]، [[غزوه بدر (مقاله)\|غزوه بدر]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ص:۱۳۵.</ref>.

	== [[نابرابری]] نیروها ==		== [[نابرابری]] نیروها ==

Bahmani: /* استقرار دو سپاه در بدر */

2024-03-09T14:19:31Z

استقرار دو سپاه در بدر

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۴۹
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	== استقرار دو سپاه در بدر ==		== استقرار دو سپاه در بدر ==
	{{اصلی\|بدر}}		{{اصلی\|بدر}}
	وقتی [[ابوسفیان]] نزدیک [[مدینه]] رسید با یافتن آثار شتران دو تن از جاسوسان [[پیامبر]] {{صل}} در بدر، مسلم دانست که [[پیامبر]] {{صل}} با نیروهایش برای دستیابی به کاروان از [[مدینه]] خارج خواهند شد، از همین رو بلافاصله مسیر کاروان را از منطقه بدر به سوی کناره دریای سرخ [[تغییر]] داد و توانست از محدوده آنان خارج شود و پیکی نیز به سوی [[سپاه قریش]] فرستاد تا آنان را به بازگشت به [[مکه]] فراخواند<ref>المغازی، ج ۱، ص ۳۹ ـ ۴۱؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۶۱۹؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۲، ص۴۳۹؛ نویری، نهایة الإرب فی فنون الأدب، ج۱۷، ص۲۰.</ref>، ولی آنان بازگشت را مایۀ سرافکندگی خود می‌دانستند و می‌خواستند با قدرت‌نمایی، ضعفی را که از سریۀ نخله بر آنان [[تحمیل]] شده بود جبران کنند، ازاین‌رو [[تصمیم]] گرفتند سه روز در بدر برای [[قدرت]] نمایی خود به [[عیش و نوش]] و نوازندگی بپردازند.		وقتی [[ابوسفیان]] نزدیک [[مدینه]] رسید با یافتن آثار شتران دو تن از جاسوسان [[پیامبر]] {{صل}} در بدر، مسلم دانست که [[پیامبر]] {{صل}} با نیروهایش برای دستیابی به کاروان از [[مدینه]] خارج خواهند شد، از همین رو بلافاصله مسیر کاروان را از منطقه بدر به سوی کناره دریای سرخ [[تغییر]] داد و توانست از محدوده آنان خارج شود و پیکی نیز به سوی سپاه قریش فرستاد تا آنان را به بازگشت به [[مکه]] فراخواند<ref>المغازی، ج ۱، ص ۳۹ ـ ۴۱؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۶۱۹؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۲، ص۴۳۹؛ نویری، نهایة الإرب فی فنون الأدب، ج۱۷، ص۲۰.</ref>، ولی آنان بازگشت را مایۀ سرافکندگی خود می‌دانستند و می‌خواستند با قدرت‌نمایی، ضعفی را که از سریۀ نخله بر آنان [[تحمیل]] شده بود جبران کنند، ازاین‌رو تصمیم گرفتند سه روز در بدر برای [[قدرت]] نمایی خود به عیش و نوش و نوازندگی بپردازند.

	وقتی [[پیامبر]] {{صل}} به نزدیکی بدر رسید، [[جبرئیل]] خبر نزدیک شدن [[سپاه قریش]] را به [[رسول‌خدا]] {{صل}} داد. [[پیامبر]] {{صل}} [[اصحاب]] خود را به مشورت ‌طلبید. [[مقداد]] از طرف [[مهاجران]] و [[سعد بن معاذ]] به نمایندگی از [[انصار]] سخنان پرشوری گفتند و [[اطاعت]] خود را از [[فرمان پیامبر]] {{صل}} اعلام کردند. [[رسول خدا]] {{صل}} از سخنان آنان بسیار خوشحال شد و فرمود: [[خداوند]] به من وعدۀ [[پیروزی]] بر یکی از دو گروه (تجاری یا [[سپاه]] اعزامی [[مکه]]) را داده است<ref>سوره انفال، آیه:۷.</ref>. [[مسلمانان]] پرچم‌های [[جنگ]] را برافراشته و به راه افتادند و شامگاه هفدهم [[ماه رمضان]] در بدر فرود آمدند. [[مسلمانان]] از لشکرگاه [[قریش]] خبر نداشتند. [[پیامبر]] {{صل}} چند نفر را برای کسب خبر به سوی چاهی که در نزدیک آنان بود فرستاد. آنان با ساقیان [[قریش]] برخورد کرده و دو تن از آنان را [[اسیر]] کردند. پس از بازجویی معلوم شد [[سپاه قریش]] که اغلب بزرگان [[قریش]] را همراه دارد در پشت تپه‌های شنیِ اردو زده‌اند. [[پیامبر]] {{صل}} فرمود: "[[مکه]] جگرگوشه‌های خود را به سوی شما روانه کرده است"<ref>المغازی، ج ۱، ص ۵۱ ـ ۵۳؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۶۱۶-۶۱۷؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۲، ص۴۳۶ -۴۳۷؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۱۰؛ ابو الربیع حمیری کلاعی، الاکتفاء بما تضمنه من مغازی رسول الله {{صل}}، الثلاثة الخلفاء، ج۱، ص۳۲۹؛ ابوبکر بیهقی، دلائل النبوه و معرفة احوال صاحب الشریعه، ج۳، ص۴۳.</ref>. سپس [[پیامبر]] {{صل}} به پیشنهاد [[اصحاب]] اردوگاه خود را در کنار چاه‌های بدر قرار داد. تا در حال [[جنگ]] بتواند به [[راحتی]] ظرف‌های خود را پر از آب کند<ref>ر.ک: [[محمد رضا هدایت‌پناه\|هدایت‌پناه، محمد جعفر]]، [[بدر / غزوه (مقاله)\|بدر / غزوه]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]؛ [[حبیب عباسی\|عباسی، حبیب]]، [[غزوه بدر (مقاله)\|غزوه بدر]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ص:۱۳۵.</ref>.		وقتی [[پیامبر]] {{صل}} به نزدیکی بدر رسید، [[جبرئیل]] خبر نزدیک شدن سپاه قریش را به [[رسول‌خدا]] {{صل}} داد. [[پیامبر]] {{صل}} [[اصحاب]] خود را به مشورت ‌طلبید. [[مقداد]] از طرف [[مهاجران]] و [[سعد بن معاذ]] به نمایندگی از [[انصار]] سخنان پرشوری گفتند و [[اطاعت]] خود را از فرمان پیامبر {{صل}} اعلام کردند. [[رسول خدا]] {{صل}} از سخنان آنان بسیار خوشحال شد و فرمود: [[خداوند]] به من وعدۀ [[پیروزی]] بر یکی از دو گروه (تجاری یا [[سپاه]] اعزامی [[مکه]]) را داده است<ref>سوره انفال، آیه:۷.</ref>. [[مسلمانان]] پرچم‌های [[جنگ]] را برافراشته و به راه افتادند و شامگاه هفدهم [[ماه رمضان]] در بدر فرود آمدند. [[مسلمانان]] از لشکرگاه [[قریش]] خبر نداشتند. [[پیامبر]] {{صل}} چند نفر را برای کسب خبر به سوی چاهی که در نزدیک آنان بود فرستاد. آنان با ساقیان [[قریش]] برخورد کرده و دو تن از آنان را [[اسیر]] کردند. پس از بازجویی معلوم شد [[سپاه قریش]] که اغلب بزرگان [[قریش]] را همراه دارد در پشت تپه‌های شنیِ اردو زده‌اند. [[پیامبر]] {{صل}} فرمود: "[[مکه]] جگرگوشه‌های خود را به سوی شما روانه کرده است"<ref>المغازی، ج ۱، ص ۵۱ ـ ۵۳؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۶۱۶-۶۱۷؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۲، ص۴۳۶ -۴۳۷؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۱۰؛ ابو الربیع حمیری کلاعی، الاکتفاء بما تضمنه من مغازی رسول الله {{صل}}، الثلاثة الخلفاء، ج۱، ص۳۲۹؛ ابوبکر بیهقی، دلائل النبوه و معرفة احوال صاحب الشریعه، ج۳، ص۴۳.</ref>. سپس [[پیامبر]] {{صل}} به پیشنهاد [[اصحاب]] اردوگاه خود را در کنار چاه‌های بدر قرار داد. تا در حال [[جنگ]] بتواند به [[راحتی]] ظرف‌های خود را پر از آب کند<ref>ر.ک: [[محمد رضا هدایت‌پناه\|هدایت‌پناه، محمد جعفر]]، [[بدر / غزوه (مقاله)\|بدر / غزوه]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]؛ [[حبیب عباسی\|عباسی، حبیب]]، [[غزوه بدر (مقاله)\|غزوه بدر]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ص:۱۳۵.</ref>.

	== [[نابرابری]] نیروها ==		== [[نابرابری]] نیروها ==

Bahmani: /* نابرابری نیروها */

2024-03-09T14:18:55Z

نابرابری نیروها

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۴۸
خط ۳۳:		خط ۳۳:

	== [[نابرابری]] نیروها ==		== [[نابرابری]] نیروها ==
	[[پیامبر اکرم]] {{صل}} زمانی که تعداد کم [[یاران]] خود و [[کثرت]] [[سپاه قریش]] را دید از [[خدا]] کمک خواست، ازاین‌رو در روز بدر هنگامی که لحظاتی خوابش برد، [[خدا]] [[دشمنان]] را در نظر او کم شمار جلوه داد<ref>سوره انفال، آیه۴۳؛ سوره انفال، آیه۴۴.</ref>. البته این اندک نمایی دو جانبه بود<ref>سوره آل عمران، آیه۱۳.</ref> به طوری که برخی از [[صحابه]] می‌گفتند: [[مشرکان]] ۷۰ یا ۱۰۰ نفرند و [[ابوجهل]] نیز وقتی [[مسلمانان]] را دید گفت: [[یاران محمد]] لقمه‌ای بیش نیستند<ref>التبیان، ج ۵، ص ۱۳۱؛ تفسیر ابن‌کثیر، ج ۱، ص ۳۵۸؛ تفسیر قرطبی، ج ۴، ص ۲۶؛ السیرة النبویه، ج ۲، ص ۶۲۳؛ تاریخ طبری، ج ۲، ص ۱۴۷؛ عیون الاثر، ج ۱، ص ۳۳۴.</ref>. این کم نمایی باعث تقویت ارادۀ [[مسلمانان]] شد و [[فرمان]] [[تشویق]] کردن [[مؤمنان]] به [[جنگ]] و [[پایداری]] ۲۰ نفر از [[مسلمانان]] در برابر ۲۰۰ نفر و ۱۰۰ نفر در برابر ۱۰۰۰ نفر از [[مشرکان]] به هنگام جنگ بدر به [[پیامبر]] {{صل}} داده شد<ref>سوره انفال، آیه: ۶۵.</ref>، ولی این [[حکم]] [[تخفیف]] داده شد و [[دستور]] [[پایداری]] ۱۰۰ به ۲۰۰ و ۱۰۰۰ به ۲۰۰۰ در [[آیه]] بعد صادر شد<ref>سوره انفال، آیه: ۶۶.</ref>. [[رسول خدا]] {{صل}} نیز در خطابه‌ای [[مسلمانان]] را به [[جنگ]] [[تشویق]] و به [[ثواب]] [[ترغیب]] و برای [[پیروزی]] [[مسلمانان]] [[دعا]] کرد: "خدایا! اگر این گروه اندک کشته شوند دیگر کسی تو را [[عبادت]] نخواهد کرد"<ref>السیرة النبویه، ج ۲، ص ۲۷۹؛ المغازی، ج ۱، ص ۵۸ ـ ۵۹، ۸۱. </ref>.<ref>ر.ک: [[محمد رضا هدایت‌پناه\|هدایت‌پناه، محمد جعفر]]، [[بدر / غزوه (مقاله)\|بدر / غزوه]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]].</ref>		[[پیامبر اکرم]] {{صل}} زمانی که تعداد کم [[یاران]] خود و [[کثرت]] سپاه قریش را دید از [[خدا]] کمک خواست، ازاین‌رو در روز بدر هنگامی که لحظاتی خوابش برد، [[خدا]] [[دشمنان]] را در نظر او کم شمار جلوه داد<ref>سوره انفال، آیه۴۳؛ سوره انفال، آیه۴۴.</ref>. البته این اندک نمایی دو جانبه بود<ref>سوره آل عمران، آیه۱۳.</ref> به طوری که برخی از [[صحابه]] می‌گفتند: [[مشرکان]] ۷۰ یا ۱۰۰ نفرند و [[ابوجهل]] نیز وقتی [[مسلمانان]] را دید گفت: [[یاران محمد]] لقمه‌ای بیش نیستند<ref>التبیان، ج ۵، ص ۱۳۱؛ تفسیر ابن‌کثیر، ج ۱، ص ۳۵۸؛ تفسیر قرطبی، ج ۴، ص ۲۶؛ السیرة النبویه، ج ۲، ص ۶۲۳؛ تاریخ طبری، ج ۲، ص ۱۴۷؛ عیون الاثر، ج ۱، ص ۳۳۴.</ref>. این کم نمایی باعث تقویت ارادۀ [[مسلمانان]] شد و [[فرمان]] [[تشویق]] کردن [[مؤمنان]] به [[جنگ]] و [[پایداری]] ۲۰ نفر از [[مسلمانان]] در برابر ۲۰۰ نفر و ۱۰۰ نفر در برابر ۱۰۰۰ نفر از [[مشرکان]] به هنگام جنگ بدر به [[پیامبر]] {{صل}} داده شد<ref>سوره انفال، آیه: ۶۵.</ref>، ولی این [[حکم]] [[تخفیف]] داده شد و [[دستور]] [[پایداری]] ۱۰۰ به ۲۰۰ و ۱۰۰۰ به ۲۰۰۰ در [[آیه]] بعد صادر شد<ref>سوره انفال، آیه: ۶۶.</ref>. [[رسول خدا]] {{صل}} نیز در خطابه‌ای [[مسلمانان]] را به [[جنگ]] [[تشویق]] و به [[ثواب]] ترغیب و برای [[پیروزی]] [[مسلمانان]] [[دعا]] کرد: "خدایا! اگر این گروه اندک کشته شوند دیگر کسی تو را [[عبادت]] نخواهد کرد"<ref>السیرة النبویه، ج ۲، ص ۲۷۹؛ المغازی، ج ۱، ص ۵۸ ـ ۵۹، ۸۱. </ref>.<ref>ر.ک: [[محمد رضا هدایت‌پناه\|هدایت‌پناه، محمد جعفر]]، [[بدر / غزوه (مقاله)\|بدر / غزوه]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]].</ref>

	== [[نبرد تن به تن]] ==		== [[نبرد تن به تن]] ==

Bahmani: /* نبرد تن به تن */

2024-03-09T14:18:37Z

نبرد تن به تن

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۴۸
خط ۳۶:		خط ۳۶:

	== [[نبرد تن به تن]] ==		== [[نبرد تن به تن]] ==
	در جنگ بدر، ابتدا سه نفر از [[قریش]] به نام‌های عتبه، شیبه ([[برادر]] عتبه) و [[ولید]] ([[فرزند]] عتبه) به میدان آمدند و مبارز‌‌طلبیدند. [[رسول گرامی اسلام]] {{صل}}، [[عبیده]]، [[حمزه]] و [[حضرت علی]] {{ع}} را به میدان فرستاد<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۶۲۵؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۲، ص۴۴۵؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۱۲.</ref>. [[حمزه]]، عتبه را کشت و [[علی]] {{ع}}، [[ولید]] را و [[عبیده]] با کمک [[حمزه]] و [[علی]] {{ع}} شیبه را کشتند. کشته شدن این سه تن ضربه [[سختی]] به [[قریش]] بود؛ ولی [[ابوجهل]] با [[شعار]] و سخنانش به [[مردم]] [[اطمینان]] می‌داد که [[پیروز]] خواهند شد<ref>سبل الهدی، ج ۴، ص ۳۶؛ السیرة النبویه، ج ۲، ص ۲۸۰.</ref>.<ref>ر.ک: [[حبیب عباسی\|عباسی، حبیب]]، [[غزوه بدر (مقاله)\|غزوه بدر]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ص۱۳۷؛ [[محمد رضا هدایت‌پناه\|هدایت‌پناه، محمد جعفر]]، [[بدر / غزوه (مقاله)\|بدر / غزوه]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]].</ref>		در جنگ بدر، ابتدا سه نفر از [[قریش]] به نام‌های عتبه، شیبه ([[برادر]] عتبه) و ولید ([[فرزند]] عتبه) به میدان آمدند و مبارز‌‌طلبیدند. [[رسول گرامی اسلام]] {{صل}}، [[عبیده]]، [[حمزه]] و [[حضرت علی]] {{ع}} را به میدان فرستاد<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۶۲۵؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۲، ص۴۴۵؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۱۲.</ref>. [[حمزه]]، عتبه را کشت و [[علی]] {{ع}}، ولید را و [[عبیده]] با کمک [[حمزه]] و [[علی]] {{ع}} شیبه را کشتند. کشته شدن این سه تن ضربه [[سختی]] به [[قریش]] بود؛ ولی [[ابوجهل]] با [[شعار]] و سخنانش به [[مردم]] [[اطمینان]] می‌داد که [[پیروز]] خواهند شد<ref>سبل الهدی، ج ۴، ص ۳۶؛ السیرة النبویه، ج ۲، ص ۲۸۰.</ref>.<ref>ر.ک: [[حبیب عباسی\|عباسی، حبیب]]، [[غزوه بدر (مقاله)\|غزوه بدر]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ص۱۳۷؛ [[محمد رضا هدایت‌پناه\|هدایت‌پناه، محمد جعفر]]، [[بدر / غزوه (مقاله)\|بدر / غزوه]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]].</ref>

	== آغاز حمله عمومی ==		== آغاز حمله عمومی ==

Bahmani: /* آغاز حمله عمومی */

2024-03-09T14:18:20Z

آغاز حمله عمومی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۴۸
خط ۳۹:		خط ۳۹:

	== آغاز حمله عمومی ==		== آغاز حمله عمومی ==
	حمله عمومی با به [[هلاکت]] رسیدن مبارزان [[قریش]]، آغاز شد. [[پیامبر]] {{صل}} به [[رزمندگان]] [[دستور]] داد تا وقتی [[دشمن]]، آنان را محاصره نکرده، دست به [[شمشیر]] نبرند و فقط با [[تیراندازی]]، جلوی پیشروی [[دشمن]] را بگیرند. [[رسول خدا]] {{صل}} مقابل [[لشکر]] [[مسلمانان]] آمد و با چوب دستی، صفوف سربازان را [[منظم]] کرد. سپس [[دستور]] حمله عمومی را صادر فرمود و [[جنگ]] میان صفوف [[مسلمانان]] و [[مشرکان]] شروع شد [[شعار]] [[مسلمانان]] در این [[جنگ]] "[[یا منصور امت]]" و "اَحَدٌ اَحَد" بود<ref>المغازی، ج ۱، ص ۷۲؛ الطبقات، ج ۲، ص ۱۰؛ السیره‌النبویه، ج ۲، ص ۲۸۷.</ref>. زمانی نگذشت که آثار [[شکست]] در [[لشکر]] [[دشمن]] ظاهر شد و پا به فرار گذاشتند. [[پیامبر گرامی اسلام]] {{صل}} نیز در [[جنگ]]، شرکت فعالی داشت؛ به گونه‌ای که از [[حضرت علی]] {{ع}} [[نقل]] شده است: "در روز بدر، آن گاه که [[کارزار]] بر ما سخت می‌شد، ما به [[رسول خدا]] {{صل}} [[پناه]] می‌آوردیم و آن ~~[[حضرت]]،~~ خود در [[کارزار]]، شرکت داشت و کسی نزدیک‌تر از او به [[مشرکان]] نبود"<ref>مسند احمد، ج ۱، ص ۸۶، ۱۲۶؛ مسند ابی یعلی، ج ۱، ص ۳۲۹؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۱۷؛ ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۴، ص۱۴؛ ابوبکر بیهقی، دلائل النبوة و معرفة احوال صاحب الشریعه، ج۱، ص۳۲۴.</ref>.<ref>ر.ک: [[حبیب عباسی\|عباسی، حبیب]]، [[غزوه بدر (مقاله)\|غزوه بدر]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ص۱۳۷-۱۳۸؛ [[محمد رضا هدایت‌پناه\|هدایت‌پناه، محمد جعفر]]، [[بدر / غزوه (مقاله)\|بدر / غزوه]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]].</ref>		حمله عمومی با به هلاکت رسیدن مبارزان [[قریش]]، آغاز شد. [[پیامبر]] {{صل}} به [[رزمندگان]] [[دستور]] داد تا وقتی [[دشمن]]، آنان را محاصره نکرده، دست به [[شمشیر]] نبرند و فقط با [[تیراندازی]]، جلوی پیشروی [[دشمن]] را بگیرند. [[رسول خدا]] {{صل}} مقابل [[لشکر]] [[مسلمانان]] آمد و با چوب دستی، صفوف سربازان را [[منظم]] کرد. سپس [[دستور]] حمله عمومی را صادر فرمود و [[جنگ]] میان صفوف [[مسلمانان]] و [[مشرکان]] شروع شد [[شعار]] [[مسلمانان]] در این [[جنگ]] "[[یا منصور امت]]" و "اَحَدٌ اَحَد" بود<ref>المغازی، ج ۱، ص ۷۲؛ الطبقات، ج ۲، ص ۱۰؛ السیره‌النبویه، ج ۲، ص ۲۸۷.</ref>. زمانی نگذشت که آثار [[شکست]] در [[لشکر]] [[دشمن]] ظاهر شد و پا به فرار گذاشتند. [[پیامبر گرامی اسلام]] {{صل}} نیز در [[جنگ]]، شرکت فعالی داشت؛ به گونه‌ای که از [[حضرت علی]] {{ع}} [[نقل]] شده است: "در روز بدر، آن گاه که [[کارزار]] بر ما سخت می‌شد، ما به [[رسول خدا]] {{صل}} پناه می‌آوردیم و آن حضرت، خود در [[کارزار]]، شرکت داشت و کسی نزدیک‌تر از او به [[مشرکان]] نبود"<ref>مسند احمد، ج ۱، ص ۸۶، ۱۲۶؛ مسند ابی یعلی، ج ۱، ص ۳۲۹؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۱۷؛ ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۴، ص۱۴؛ ابوبکر بیهقی، دلائل النبوة و معرفة احوال صاحب الشریعه، ج۱، ص۳۲۴.</ref>.<ref>ر.ک: [[حبیب عباسی\|عباسی، حبیب]]، [[غزوه بدر (مقاله)\|غزوه بدر]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ص۱۳۷-۱۳۸؛ [[محمد رضا هدایت‌پناه\|هدایت‌پناه، محمد جعفر]]، [[بدر / غزوه (مقاله)\|بدر / غزوه]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]].</ref>

	== امدادهای غیبی در بدر ==		== امدادهای غیبی در بدر ==

Bahmani: /* امدادهای غیبی در بدر */

2024-03-09T14:18:03Z

امدادهای غیبی در بدر

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۴۸
خط ۴۳:		خط ۴۳:
	== امدادهای غیبی در بدر ==		== امدادهای غیبی در بدر ==
	{{همچنین\|امدادهای غیبی}}		{{همچنین\|امدادهای غیبی}}
	برخی از امدادهای الهی در بدر عبارت است از: مسلط شدن [[خواب]] بر [[مؤمنان]] برای [[آرامش]]؛ فرو فرستادن [[باران]] برای [[طهارت]] و محکم شدن [[زمین]] رملی زیر پای آنان برای مناسب شدن موقعیت جغرافیایی و [[جنگی]]، تقلیل نیروهای دو [[سپاه]]، در نگاه یکدیگر به گونه‌ای که موجب تقویت روحیۀ [[مسلمانان]] و [[مغرور]] شدن و [[تضعیف]] روحیۀ [[مشرکان]] گردید و نیز حضور ۱۰۰۰ [[فرشته]] از ابتدای [[جنگ]]: {{متن قرآن\|إِذْ تَسْتَغِيثُونَ رَبَّكُمْ فَاسْتَجَابَ لَكُمْ أَنِّي مُمِدُّكُمْ بِأَلْفٍ مِنَ الْمَلَائِكَةِ مُرْدِفِينَ}}<ref>«(یاد کن) آنگاه را که از پروردگارتان فریادخواهی می‌کردید و به شما پاسخ داد که من با هزار فرشته پیاپی امدادگر شما خواهم بود» سوره انفال، آیه 9.</ref> که در ادامه [[جنگ]] به ۳۰۰۰ و سپس به ۵۰۰۰ افزایش یافت<ref>سوره آل عمران، آیه۱۲۴؛ سوره آل عمران، آیه ۱۲۵.</ref>.<ref>تفسیر ابن‌کثیر، ج ۳، ص ۷۵۲؛ مجمع البیان، ج ۱، ص ۸۲۸؛ روض الجنان، ج ۵، ص ۵۲ ـ ۵۶.</ref>		برخی از امدادهای الهی در بدر عبارت است از: مسلط شدن [[خواب]] بر [[مؤمنان]] برای [[آرامش]]؛ فرو فرستادن [[باران]] برای [[طهارت]] و محکم شدن [[زمین]] رملی زیر پای آنان برای مناسب شدن موقعیت جغرافیایی و [[جنگی]]، تقلیل نیروهای دو [[سپاه]]، در نگاه یکدیگر به گونه‌ای که موجب تقویت روحیۀ [[مسلمانان]] و مغرور شدن و تضعیف روحیۀ [[مشرکان]] گردید و نیز حضور ۱۰۰۰ [[فرشته]] از ابتدای [[جنگ]]: {{متن قرآن\|إِذْ تَسْتَغِيثُونَ رَبَّكُمْ فَاسْتَجَابَ لَكُمْ أَنِّي مُمِدُّكُمْ بِأَلْفٍ مِنَ الْمَلَائِكَةِ مُرْدِفِينَ}}<ref>«(یاد کن) آنگاه را که از پروردگارتان فریادخواهی می‌کردید و به شما پاسخ داد که من با هزار فرشته پیاپی امدادگر شما خواهم بود» سوره انفال، آیه 9.</ref> که در ادامه [[جنگ]] به ۳۰۰۰ و سپس به ۵۰۰۰ افزایش یافت<ref>سوره آل عمران، آیه۱۲۴؛ سوره آل عمران، آیه ۱۲۵.</ref>.<ref>تفسیر ابن‌کثیر، ج ۳، ص ۷۵۲؛ مجمع البیان، ج ۱، ص ۸۲۸؛ روض الجنان، ج ۵، ص ۵۲ ـ ۵۶.</ref>

	از دیگر [[امدادهای غیبی]] که نقشی بسیار مهم در [[شکست]] [[مشرکان]] داشت، [[وحشت]] و هراسی بود که [[خداوند]] بر [[دل]] [[مشرکان]] افکند<ref>سوره انفال، آیه ۱۲.</ref> و این کمک‌ها را بشارتی به [[مسلمانان]] و مایه قوت و [[اطمینان]] و تسکین [[قلب]] آنان قرار داد<ref>سوره انفال، آیه۱۰.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد رضا هدایت‌پناه\|هدایت‌پناه، محمد جعفر]]، [[بدر / غزوه (مقاله)\|بدر / غزوه]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]].</ref>		از دیگر [[امدادهای غیبی]] که نقشی بسیار مهم در [[شکست]] [[مشرکان]] داشت، [[وحشت]] و هراسی بود که [[خداوند]] بر [[دل]] [[مشرکان]] افکند<ref>سوره انفال، آیه ۱۲.</ref> و این کمک‌ها را بشارتی به [[مسلمانان]] و مایه قوت و [[اطمینان]] و تسکین [[قلب]] آنان قرار داد<ref>سوره انفال، آیه۱۰.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد رضا هدایت‌پناه\|هدایت‌پناه، محمد جعفر]]، [[بدر / غزوه (مقاله)\|بدر / غزوه]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]].</ref>

Bahmani: /* شهدا و کشتگان جنگ */

2024-03-09T14:17:49Z

شهدا و کشتگان جنگ

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۴۷
خط ۴۸:		خط ۴۸:

	== شهدا و کشتگان جنگ ==		== شهدا و کشتگان جنگ ==
	جنگ بدر با [[شهادت]] ۱۴ تن از [[مسلمانان]] (۶ تن از [[مهاجران]] و ۸ تن از [[انصار]]) و با کشته شدن ۷۰ نفر و [[اسیر]] شدن ۷۰ نفر از [[مشرکان]] به پایان رسید<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۶ ۷۰-۷۱۶؛ احمد بن ابی یعقوب یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۴۵-۴۶؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۱۳؛ شیخ طبرسی، اعلام الوری بأعلام الهدی، ج۱، ص۱۷۱؛ تقی الدین مقریزی، امتاع الأسماع بما للنبی من الأحوال و الأموال و الحفدة و امتاع، ج۱، ص۱۱۹.</ref>. [[پیامبر]] {{صل}} [[امر]] فرمود تا چاه‌های بدر را گود کنند و [[جسد]] کشته‌های [[مشرکان]] را در آنها بریزند. آن‌گاه [[رسول خدا]] {{صل}} بر لب [[چاه]] آمد و خطاب به آنان فرمود: "من آنچه را خدایم [[وعده]] داده بود، درست یافتم، آیا شما آنچه را [[خداوند]] [[وعده]] داده بود یافتید؟ "<ref>محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۱، ص۱۱۲؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۶۳۹؛ تقی الدین مقریزی، إمتاع الأسماع بما للنبی من الأحوال و الأموال و الحفدة و امتاع، ج۱۲، ص۱۶۲.</ref>. جنگ بدر که بیش از نصف روز طول نکشید یکی از مهم‌ترین رخدادهای [[صدر اسلام]] را رقم زد، چنانکه [[پیامبر]] {{صل}} درباره آن فرمود: "هیچ‌گاه [[شیطان]] کوچک‌تر و در مانده‌تر از روز [[عرفه]] نبوده، مگر در روز بدر"<ref>الموطأ، ج ۱، ص ۴۲۲؛ المصنف، صنعانی ج۴، ص ۳۷۸؛ المغازی، ج ۱، ص ۷۷ ـ ۷۸.</ref>.<ref>ر.ک: [[حبیب عباسی\|عباسی، حبیب]]، [[غزوه بدر (مقاله)\|غزوه بدر]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ص۱۳۸-۱۳۹؛ [[محمد رضا هدایت‌پناه\|هدایت‌پناه، محمد جعفر]]، [[بدر / غزوه (مقاله)\|بدر / غزوه]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]].</ref>		جنگ بدر با [[شهادت]] ۱۴ تن از [[مسلمانان]] (۶ تن از [[مهاجران]] و ۸ تن از [[انصار]]) و با کشته شدن ۷۰ نفر و [[اسیر]] شدن ۷۰ نفر از [[مشرکان]] به پایان رسید<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۶ ۷۰-۷۱۶؛ احمد بن ابی یعقوب یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۴۵-۴۶؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۱۳؛ شیخ طبرسی، اعلام الوری بأعلام الهدی، ج۱، ص۱۷۱؛ تقی الدین مقریزی، امتاع الأسماع بما للنبی من الأحوال و الأموال و الحفدة و امتاع، ج۱، ص۱۱۹.</ref>. [[پیامبر]] {{صل}} [[امر]] فرمود تا چاه‌های بدر را گود کنند و جسد کشته‌های [[مشرکان]] را در آنها بریزند. آن‌گاه [[رسول خدا]] {{صل}} بر لب چاه آمد و خطاب به آنان فرمود: "من آنچه را خدایم [[وعده]] داده بود، درست یافتم، آیا شما آنچه را [[خداوند]] [[وعده]] داده بود یافتید؟ "<ref>محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۱، ص۱۱۲؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۶۳۹؛ تقی الدین مقریزی، إمتاع الأسماع بما للنبی من الأحوال و الأموال و الحفدة و امتاع، ج۱۲، ص۱۶۲.</ref>. جنگ بدر که بیش از نصف روز طول نکشید یکی از مهم‌ترین رخدادهای صدر اسلام را رقم زد، چنانکه [[پیامبر]] {{صل}} درباره آن فرمود: "هیچ‌گاه [[شیطان]] کوچک‌تر و در مانده‌تر از روز [[عرفه]] نبوده، مگر در روز بدر"<ref>الموطأ، ج ۱، ص ۴۲۲؛ المصنف، صنعانی ج۴، ص ۳۷۸؛ المغازی، ج ۱، ص ۷۷ ـ ۷۸.</ref>.<ref>ر.ک: [[حبیب عباسی\|عباسی، حبیب]]، [[غزوه بدر (مقاله)\|غزوه بدر]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ص۱۳۸-۱۳۹؛ [[محمد رضا هدایت‌پناه\|هدایت‌پناه، محمد جعفر]]، [[بدر / غزوه (مقاله)\|بدر / غزوه]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]].</ref>

	=== کشته‌شدن ابوجهل ===		=== کشته‌شدن ابوجهل ===