جنگ نهروان - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: /* باقی مانده خوارج */

2025-12-22T11:00:36Z

باقی مانده خوارج

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۳۰
خط ۳۲:		خط ۳۲:
	وقتی که دو نیرو در برابر هم قرار گرفتند، [[عبدالله بن وهب]] به‌سوی [[سپاه امام]] یورش برد. [[امام]] {{ع}} فرمود: "شما دست نگه دارید تا آنان [[جنگ]] را شروع کنند." [[خوارج]] حمله را با شعار {{عربی\|"لَا حُكْمَ‏ إِلَّا لِلَّهِ‏"}} آغاز کردند. تیراندازان به آنان حمله و خاموششان کردند. سواران از دو سو حمله کردند پیادگان نیز با [[شمشیر]] و نیزه حمله بردند و چیزی نگذشت که آنان را از پا درآوردند. از [[یاران علی]] {{ع}} تنها نه نفر کشته شدند و از [[خوارج]] ده نفر [[نجات]] یافتند. [[امام علی]] {{ع}} آنچه در اردوگاه [[خوارج]] مانده بود (مانند [[سلاح]] و چهارپایان استفاده شده در [[جنگ]]) جمع و میان رزمندگان تقسیم کرد و دیگر کالاها و بردگان را به صاحبانشان بازگرداند. پس از [[نبرد]]، وقتی [[امام]] {{ع}} بر کشته‌های [[خوارج]] می‌گذشت، فرمود: "گرفتار باشید، به شما زیاد رساند کسی که شما را [[فریب]] داد." گفته شد: "ای [[امام]]، چه کسی آنان را [[فریب]] داد؟" فرمود: "[[شیطان]] [[گمراه کننده]] و نفس‌هایی که به زشتی [[فرمان]] می‌دهند"<ref>{{متن حدیث\|بُؤْساً لَكُمْ، لَقَدْ ضَرَّكُمْ مَنْ غَرَّكُمْ. فَقِيلَ لَهُ مَنْ غَرَّهُمْ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ؟ فَقَالَ الشَّيْطَانُ الْمُضِلُّ وَ الْأَنْفُسُ الْأَمَّارَةُ بِالسُّوءِ}}؛ نهج البلاغه، حکمت ۳۲۳.</ref>. [[امام]] {{ع}} [[جنگ]] با [[خوارج]] را پس از خود منع کرد<ref>{{متن حدیث\|لَا تُقَاتِلُوا الْخَوَارِجَ بَعْدِي فَلَيْسَ مَنْ طَلَبَ الْحَقَّ فَأَخْطَأَهُ، كَمَنْ طَلَبَ الْبَاطِلَ فَأَدْرَكَهُ}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۶۱</ref>.<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه ج۱]]، ص ۲۶۳-۲۶۴.</ref>		وقتی که دو نیرو در برابر هم قرار گرفتند، [[عبدالله بن وهب]] به‌سوی [[سپاه امام]] یورش برد. [[امام]] {{ع}} فرمود: "شما دست نگه دارید تا آنان [[جنگ]] را شروع کنند." [[خوارج]] حمله را با شعار {{عربی\|"لَا حُكْمَ‏ إِلَّا لِلَّهِ‏"}} آغاز کردند. تیراندازان به آنان حمله و خاموششان کردند. سواران از دو سو حمله کردند پیادگان نیز با [[شمشیر]] و نیزه حمله بردند و چیزی نگذشت که آنان را از پا درآوردند. از [[یاران علی]] {{ع}} تنها نه نفر کشته شدند و از [[خوارج]] ده نفر [[نجات]] یافتند. [[امام علی]] {{ع}} آنچه در اردوگاه [[خوارج]] مانده بود (مانند [[سلاح]] و چهارپایان استفاده شده در [[جنگ]]) جمع و میان رزمندگان تقسیم کرد و دیگر کالاها و بردگان را به صاحبانشان بازگرداند. پس از [[نبرد]]، وقتی [[امام]] {{ع}} بر کشته‌های [[خوارج]] می‌گذشت، فرمود: "گرفتار باشید، به شما زیاد رساند کسی که شما را [[فریب]] داد." گفته شد: "ای [[امام]]، چه کسی آنان را [[فریب]] داد؟" فرمود: "[[شیطان]] [[گمراه کننده]] و نفس‌هایی که به زشتی [[فرمان]] می‌دهند"<ref>{{متن حدیث\|بُؤْساً لَكُمْ، لَقَدْ ضَرَّكُمْ مَنْ غَرَّكُمْ. فَقِيلَ لَهُ مَنْ غَرَّهُمْ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ؟ فَقَالَ الشَّيْطَانُ الْمُضِلُّ وَ الْأَنْفُسُ الْأَمَّارَةُ بِالسُّوءِ}}؛ نهج البلاغه، حکمت ۳۲۳.</ref>. [[امام]] {{ع}} [[جنگ]] با [[خوارج]] را پس از خود منع کرد<ref>{{متن حدیث\|لَا تُقَاتِلُوا الْخَوَارِجَ بَعْدِي فَلَيْسَ مَنْ طَلَبَ الْحَقَّ فَأَخْطَأَهُ، كَمَنْ طَلَبَ الْبَاطِلَ فَأَدْرَكَهُ}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۶۱</ref>.<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه ج۱]]، ص ۲۶۳-۲۶۴.</ref>

	== ~~باقی مانده~~ [[خوارج]] ==		== باقی‌مانده [[خوارج]] ==
	پس از ~~کشته شدن~~ [[خوارج]]، [[امام]] {{ع}} فرمود: آنها از بین نرفته‌اند. آنان نطفه‌ای هستند در پشت مردان و رحم زنان، هرگاه رئیسی از آنان [[ظهور]] نماید، کشته شود. تا اینکه آخر آنان دزدان راهزن باشند<ref>{{متن حدیث\|كَلَّا وَ اللَّهِ إِنَّهُمْ نُطَفٌ فِي أَصْلَابِ الرِّجَالِ وَ قَرَارَاتِ النِّسَاءِ، كُلَّمَا نَجَمَ مِنْهُمْ قَرْنٌ قُطِعَ حَتَّى يَكُونَ آخِرُهُمْ لُصُوصاً سَلَّابِينَ}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۶۰</ref><ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۲۶۴.</ref>. [[عبدالرحمان بن ملجم]] یکی از همین [[خوارج]] فراری بود که سرانجام [[امام علی\|امیر المؤمنین]] {{ع}} را به [[شهادت]] رساند.		پس از کشته‌شدن [[خوارج]]، [[امام علی]] {{ع}} فرمود: آنها از بین نرفته‌اند. آنان نطفه‌ای هستند در پشت مردان و رحم زنان، هرگاه رئیسی از آنان [[ظهور]] نماید، کشته شود. تا اینکه آخر آنان دزدان راهزن باشند<ref>{{متن حدیث\|كَلَّا وَ اللَّهِ إِنَّهُمْ نُطَفٌ فِي أَصْلَابِ الرِّجَالِ وَ قَرَارَاتِ النِّسَاءِ، كُلَّمَا نَجَمَ مِنْهُمْ قَرْنٌ قُطِعَ حَتَّى يَكُونَ آخِرُهُمْ لُصُوصاً سَلَّابِينَ}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۶۰</ref><ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۲۶۴.</ref>. [[عبدالرحمان بن ملجم]] یکی از همین [[خوارج]] فراری بود که سرانجام [[امام علی\|امیر المؤمنین]] {{ع}} را به [[شهادت]] رساند.

	همان گونه که [[امام]] {{ع}} فرمود، اکنون نیز گروهی از [[خوارج]] در عمان به‌نام "[[فرقه اَباضیه]]" حضور دارند. پس از [[نهروان]] [[خوارج]] چندین [[قیام]] علیه [[امام]] داشتند که [[امام]] {{ع}} برای [[سرکوب]] آنان نیرو فرستاد. [[شورش]] خریت بن راشد نیز از جمله شورش‌های [[خوارج]] به‌شمار می‌رود که در [[نهج البلاغه]] به آن اشاره شده است<ref>{{متن حدیث\|بُعْداً لَهُمْ كَما بَعِدَتْ ثَمُودُ؛ أَمَا لَوْ أُشْرِعَتِ الْأَسِنَّةُ إِلَيْهِمْ وَ صُبَّتِ السُّيُوفُ عَلَى هَامَاتِهِمْ لَقَدْ نَدِمُوا عَلَى مَا كَانَ مِنْهُمْ. إِنَّ الشَّيْطَانَ الْيَوْمَ قَدِ اسْتَفَلَّهُمْ وَ هُوَ غَداً مُتَبَرِّئٌ مِنْهُمْ وَ مُتَخَلٍ عَنْهُمْ؛ فَحَسْبُهُمْ بِخُرُوجِهِمْ مِنَ الْهُدَى وَ ارْتِكَاسِهِمْ فِي الضَّلَالِ وَ الْعَمَى وَ صَدِّهِمْ عَنِ الْحَقِّ وَ جِمَاحِهِمْ فِي التِّيهِ}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۱۸۱.</ref>.<ref> [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه ج۱]]، ص ۲۶۴؛ [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۱۸۹.</ref>		همان گونه که [[امام علی]] {{ع}} فرمود، اکنون نیز گروهی از [[خوارج]] در عمان به‌نام "[[فرقه اَباضیه]]" حضور دارند. پس از [[نهروان]] [[خوارج]] چندین [[قیام]] علیه [[امام]] داشتند که [[امام]] {{ع}} برای [[سرکوب]] آنان نیرو فرستاد. [[شورش]] خریت بن راشد نیز از جمله شورش‌های [[خوارج]] به‌شمار می‌رود که در [[نهج البلاغه]] به آن اشاره شده است<ref>{{متن حدیث\|بُعْداً لَهُمْ كَما بَعِدَتْ ثَمُودُ؛ أَمَا لَوْ أُشْرِعَتِ الْأَسِنَّةُ إِلَيْهِمْ وَ صُبَّتِ السُّيُوفُ عَلَى هَامَاتِهِمْ لَقَدْ نَدِمُوا عَلَى مَا كَانَ مِنْهُمْ. إِنَّ الشَّيْطَانَ الْيَوْمَ قَدِ اسْتَفَلَّهُمْ وَ هُوَ غَداً مُتَبَرِّئٌ مِنْهُمْ وَ مُتَخَلٍ عَنْهُمْ؛ فَحَسْبُهُمْ بِخُرُوجِهِمْ مِنَ الْهُدَى وَ ارْتِكَاسِهِمْ فِي الضَّلَالِ وَ الْعَمَى وَ صَدِّهِمْ عَنِ الْحَقِّ وَ جِمَاحِهِمْ فِي التِّيهِ}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۱۸۱.</ref>.<ref> [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه ج۱]]، ص ۲۶۴؛ [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۱۸۹.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Bahmani در ‏۲۶ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۰۷

2024-06-26T06:07:05Z

نمایش تغییرات

Wasity: جایگزینی متن - 'کارگزار نهروان' به 'کارگزار نهروان'

2023-01-24T07:38:17Z

جایگزینی متن - 'کارگزار نهروان' به 'کارگزار نهروان'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۰۸
خط ۱۸:		خط ۱۸:

	== جنایات خوارج نهروان ==		== جنایات خوارج نهروان ==
	[[امام]] {{ع}} [[دستور]] داده بود تا زمانی که [[خوارج]] مشکلی نیافرینند، با آن‌ها کاری نداشته باشند. [[خوارج]] در مسیر خود به [[عبدالله بن خباب]] ارت رسیدند. او به [[نقل]] [[شیخ طوسی]] [[کارگزار~~]] [[~~نهروان]] بود. گفت‌وگویی بین آنان رخ داد. یکی از [[خوارج]] خرمایی را که از درخت افتاده بود، برداشت و خورد. دیگری پرسید: "به چه چیز آن را [[حلال]] دانستی؟" وی خرما را از دهانش دور انداخت و دیگری به کشتن خوکی اعتراض کرد که از افراد معاهد است. [[ابن خباب]] گفت: "آیا شما را [[راهنمایی]] کنم به کسی که [[حرمت]] وی از خوک بیشتر است؟" گفتند: "چه کسی است؟" گفت: "من." پس او را کشتند. آنان سر ابن‌ خباب را جدا کردند، شکم همسر باردارش را دریدند و سه [[زن]] دیگر را کشتند. [[امام]] {{ع}} [[حارث بن مره]] را برای کسب اطلاع فرستاد، اما او نیز کشته شد<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۲۶۲؛ [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۱۸۹.</ref>.		[[امام]] {{ع}} [[دستور]] داده بود تا زمانی که [[خوارج]] مشکلی نیافرینند، با آن‌ها کاری نداشته باشند. [[خوارج]] در مسیر خود به [[عبدالله بن خباب]] ارت رسیدند. او به [[نقل]] [[شیخ طوسی]] [[کارگزار نهروان]] بود. گفت‌وگویی بین آنان رخ داد. یکی از [[خوارج]] خرمایی را که از درخت افتاده بود، برداشت و خورد. دیگری پرسید: "به چه چیز آن را [[حلال]] دانستی؟" وی خرما را از دهانش دور انداخت و دیگری به کشتن خوکی اعتراض کرد که از افراد معاهد است. [[ابن خباب]] گفت: "آیا شما را [[راهنمایی]] کنم به کسی که [[حرمت]] وی از خوک بیشتر است؟" گفتند: "چه کسی است؟" گفت: "من." پس او را کشتند. آنان سر ابن‌ خباب را جدا کردند، شکم همسر باردارش را دریدند و سه [[زن]] دیگر را کشتند. [[امام]] {{ع}} [[حارث بن مره]] را برای کسب اطلاع فرستاد، اما او نیز کشته شد<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۲۶۲؛ [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۱۸۹.</ref>.

	== تصمیم به [[نبرد]] با [[خوارج]] ==		== تصمیم به [[نبرد]] با [[خوارج]] ==

Jaafari در ‏۳۰ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۳۹

2022-10-30T07:39:31Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۰۹
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط = امام علی		\| موضوع مرتبط = امام علی
	\| عنوان مدخل = جنگ نهروان		\| عنوان مدخل = جنگ نهروان
	\| مداخل مرتبط = [[جنگ نهروان در نهج البلاغه]]		\| مداخل مرتبط = [[جنگ نهروان در نهج البلاغه]] - [[جنگ نهروان در تاریخ اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Wasity: جایگزینی متن - 'ref>دین‌پرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه'

2022-10-09T19:39:25Z

جایگزینی متن - 'ref>[[دانشنامه نهج البلاغه' به 'ref>دین‌پرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه'

نمایش تغییرات

Bahmani: /* مقدمه */

2022-08-27T13:35:11Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۰۵
خط ۹:		خط ۹:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[نهروان]] نام محلّی است که میان [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} و [[خوارج]] درگیری پیش آمد. [[جنگ ~~نهروان]]،~~ [[نبرد امام]] {{ع}} با [[خوارج]] در منطقه [[نهروان]] بود. [[خوارج]] گروهی از [[یاران امام]] {{ع}}، قاریان [[قرآن]] و عابدانی ناآگاه بودند که در [[جنگ صفین]] پس از بر نیزه شدن قرآن‌ها دست از [[جنگ]] کشیدند و از [[امام]] {{ع}} خواستند [[داوری]] [[قرآن]] را بپذیرد و [[امام]] {{ع}} به‌ناچار [[آتش‌بس]] را قبول کرد. [[خوارج]] پس از پذیرش و تعیین دو [[حَکَم]] از سوی هر یک از [[سپاه]] [[کوفه]] و [[شام]] به این کار اعتراض کردند و آن را خلاف [[شرع]] دانستند و شعار لاحکم اِلّا لله سر دادند و به‌همین جهت به آنان "[[محکِّمه]]" گویند. [[امام]] {{ع}} در سخنی فرمود: [[شُرات]]<ref>از این جهت به به آنان "شُرات" می‌گویند که لجبازی کردند. البته آنان مدعی بودند این وجه تسمیه بدان جهت است که دنیای خود را به آخرت و بهشت فروخته‌اند.</ref> [[محکمه]] خواهان [[مرگ]] همه ما هستند. آنان مدعی شدند [[امام]] {{ع}} با پذیرش [[حکمیّت]] [[کافر]] شده است و باید [[توبه]] کند. [[امام]] {{ع}} [[حکمیّت]] را خلاف [[شرع]] نمی‌دانست و بیان کرد که آیا بعد از جهادم همراه [[پیامبر]] اقرار به [[کفر]] کنم. آنان از [[علی]] جدا شدند و بر ضد [[امام]] {{ع}} [[قیام]] و خروج کردند. اولین تجمع ۱۲ هزار نفری را در روستای [[حروراء]] نزدیک [[کوفه]] برگزار کردند، از این رو به آنان "[[حروریه]]" نیز می‌گویند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۲۶۱؛ [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۱۸۹ و [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه دینی]]، ص۷۸.</ref>.		[[نهروان]] نام محلّی است که میان [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} و [[خوارج]] درگیری پیش آمد. جنگ نهروان، [[نبرد امام]] {{ع}} با [[خوارج]] در منطقه [[نهروان]] بود. [[خوارج]] گروهی از [[یاران امام]] {{ع}}، قاریان [[قرآن]] و عابدانی ناآگاه بودند که در [[جنگ صفین]] پس از بر نیزه شدن قرآن‌ها دست از [[جنگ]] کشیدند و از [[امام]] {{ع}} خواستند [[داوری]] [[قرآن]] را بپذیرد و [[امام]] {{ع}} به‌ناچار [[آتش‌بس]] را قبول کرد. [[خوارج]] پس از پذیرش و تعیین دو [[حَکَم]] از سوی هر یک از [[سپاه]] [[کوفه]] و [[شام]] به این کار اعتراض کردند و آن را خلاف [[شرع]] دانستند و شعار لاحکم اِلّا لله سر دادند و به‌همین جهت به آنان "[[محکِّمه]]" گویند. [[امام]] {{ع}} در سخنی فرمود: [[شُرات]]<ref>از این جهت به به آنان "شُرات" می‌گویند که لجبازی کردند. البته آنان مدعی بودند این وجه تسمیه بدان جهت است که دنیای خود را به آخرت و بهشت فروخته‌اند.</ref> [[محکمه]] خواهان [[مرگ]] همه ما هستند. آنان مدعی شدند [[امام]] {{ع}} با پذیرش [[حکمیّت]] [[کافر]] شده است و باید [[توبه]] کند. [[امام]] {{ع}} [[حکمیّت]] را خلاف [[شرع]] نمی‌دانست و بیان کرد که آیا بعد از جهادم همراه [[پیامبر]] اقرار به [[کفر]] کنم. آنان از [[علی]] جدا شدند و بر ضد [[امام]] {{ع}} [[قیام]] و خروج کردند. اولین تجمع ۱۲ هزار نفری را در روستای [[حروراء]] نزدیک [[کوفه]] برگزار کردند، از این رو به آنان "[[حروریه]]" نیز می‌گویند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۲۶۱؛ [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۱۸۹ و [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه دینی]]، ص۷۸.</ref>.

	== برخورد روشنگرانه [[امام]] {{ع}} با [[خوارج]] ==		== برخورد روشنگرانه [[امام]] {{ع}} با [[خوارج]] ==

Bahmani در ‏۲۷ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۳۳

2022-08-27T13:33:16Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۰۳
خط ۳:		خط ۳:
	\| عنوان مدخل = جنگ نهروان		\| عنوان مدخل = جنگ نهروان
	\| مداخل مرتبط = [[جنگ نهروان در نهج البلاغه]]		\| مداخل مرتبط = [[جنگ نهروان در نهج البلاغه]]
	\| پرسش مرتبط = ~~جنگ نهروان (پرسش)~~		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Bahmani در ‏۲۷ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۳۳

2022-08-27T13:33:08Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۰۳
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط =		\| موضوع مرتبط = امام علی
	\| عنوان مدخل =		\| عنوان مدخل = جنگ نهروان
	\| مداخل مرتبط = ~~[[جنگ نهروان در حدیث]] -~~ [[جنگ نهروان در نهج البلاغه~~]] - [[جنگ نهروان در تاریخ اسلامی~~]]		\| مداخل مرتبط = [[جنگ نهروان در نهج البلاغه]]
	\| پرسش مرتبط = جنگ نهروان (پرسش)		\| پرسش مرتبط = جنگ نهروان (پرسش)
	}}		}}

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T19:55:28Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

نمایش تغییرات

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T06:18:14Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۴۸
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط =		\| موضوع مرتبط =
خط ۵۵:		خط ۵۴:
	{{رویدادهای مهم قرن اول هجری}}		{{رویدادهای مهم قرن اول هجری}}
	{{امام علی}}		{{امام علی}}

	[[رده:جنگ‌های امام علی]]		[[رده:جنگ‌های امام علی]]
	[[رده:مدخل فرهنگ غدیر]]		[[رده:مدخل فرهنگ غدیر]]