جهاد در معارف و سیره علوی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Jaafari در ‏۲ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۴۶

2026-02-02T06:46:07Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۱۶
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = جهاد		\| موضوع مرتبط = جهاد
	\| عنوان مدخل = جهاد		\| عنوان مدخل = جهاد
	\| مداخل مرتبط = [[جهاد در لغت]] - [[جهاد در قرآن]] - [[جهاد در حدیث]] - [[جهاد در نهج البلاغه]] - [[جهاد در کلام اسلامی]] - [[جهاد در معارف دعا و زیارات]] - [[جهاد در فقه اسلامی]] - [[جهاد در فقه سیاسی]] - [[جهاد در معارف و سیره معصوم]] - [[جهاد در معارف و سیره علوی]] - [[جهاد در معارف و سیره فاطمی]] - [[جهاد در معارف و سیره حسینی]] - [[جهاد در معارف و سیره سجادی]] - [[جهاد در معارف و سیره امام باقر]] - [[جهاد در جامعه‌شناسی اسلامی]] - [[جهاد از دیدگاه اهل سنت]] - [[جهاد در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]		\| مداخل مرتبط = [[جهاد در لغت]] - [[جهاد در قرآن]] - [[جهاد در حدیث]] - [[جهاد در نهج البلاغه]] - [[جهاد در تاریخ اسلامی]] - [[جهاد در کلام اسلامی]] - [[جهاد در معارف دعا و زیارات]] - [[جهاد در فقه اسلامی]] - [[جهاد در فقه سیاسی]] - [[جهاد در معارف و سیره معصوم]] - [[جهاد در معارف و سیره علوی]] - [[جهاد در معارف و سیره فاطمی]] - [[جهاد در معارف و سیره حسینی]] - [[جهاد در معارف و سیره سجادی]] - [[جهاد در معارف و سیره امام باقر]] - [[جهاد در جامعه‌شناسی اسلامی]] - [[جهاد از دیدگاه اهل سنت]] - [[جهاد در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Wasity: /* عبرت‌آموزی از فرجام جهادگریزی و وظیفه امت اسلامی */

2025-06-02T05:18:17Z

عبرت‌آموزی از فرجام جهادگریزی و وظیفه امت اسلامی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۴۸
خط ۱۰۹:		خط ۱۰۹:
	جهاد [[آداب]] و اصول عمومی دارد که در تمام [[جنگ‌ها]] از سوی دو [[لشکر]] [[متخاصم]] اجرا می‌شود؛ برخی از این اصول عبارت‌اند از: قصد [[خلوص]]؛ نادیده انگاشتن [[تعصبات قومی]] و ملی؛ ابتدا به جنگ، ممنوع؛ خودداری از [[دشنام]]؛ دعا و [[نیایش]]؛ [[شعار]] و [[تبلیغات]] [[جنگی]]؛ [[ایثار]] و [[فداکاری]]؛ [[رفتار]] [[انسانی]] با دشمن؛ [[غنایم جنگی]]<ref>[[محمد حسن قدردان قراملکی\|قدردان قراملکی، محمد حسن]]، [[جهاد (مقاله)\| مقاله «جهاد»]]، [[دانشنامه امام علی ج۶ (کتاب)\|دانشنامه امام علی ج۶]]، ص ۴۳۵.</ref>.		جهاد [[آداب]] و اصول عمومی دارد که در تمام [[جنگ‌ها]] از سوی دو [[لشکر]] [[متخاصم]] اجرا می‌شود؛ برخی از این اصول عبارت‌اند از: قصد [[خلوص]]؛ نادیده انگاشتن [[تعصبات قومی]] و ملی؛ ابتدا به جنگ، ممنوع؛ خودداری از [[دشنام]]؛ دعا و [[نیایش]]؛ [[شعار]] و [[تبلیغات]] [[جنگی]]؛ [[ایثار]] و [[فداکاری]]؛ [[رفتار]] [[انسانی]] با دشمن؛ [[غنایم جنگی]]<ref>[[محمد حسن قدردان قراملکی\|قدردان قراملکی، محمد حسن]]، [[جهاد (مقاله)\| مقاله «جهاد»]]، [[دانشنامه امام علی ج۶ (کتاب)\|دانشنامه امام علی ج۶]]، ص ۴۳۵.</ref>.

	== [[عبرت‌آموزی]] از فرجام [[جهادگریزی]] و [[وظیفه~~]] [[~~امت اسلامی]] ==		== عبرت‌آموزی از فرجام جهادگریزی و وظیفه امت اسلامی ==
	[[آگاهی]] از [[فلسفه]] و [[فضیلت جهاد]] و مقام والای جهادگران، هر [[آزاده]] مؤمنی را به تکاپو و تلاشی [[صادقانه]] در ادای این فریضه الهی و [[تکلیف]] [[انسانی]] برمی‌انگیزد تا شمع وجودش، [[روشنایی]] بخش [[جامعه بشری]] در نیل به حیاتی متعالی باشد و در پرتو حضوری مسئولانه در عرصه‌های رویارویی [[حق و باطل]] بکوشد و نظاره‌گر استحکام پایه‌های [[حاکمیت]] حق‌مداران و دادگران و از هم‌گسیختگی رشته‌های [[پلیدی]] و ناپاکی باشد.		{{اصلی\|تخلف از جهاد}}
			[[آگاهی]] از [[فلسفه جهاد\|فلسفه]] و [[فضیلت جهاد]] و مقام والای جهادگران، هر [[آزاده]] مؤمنی را به تکاپو و تلاشی [[صادقانه]] در ادای این فریضه الهی و [[تکلیف]] [[انسانی]] برمی‌انگیزد تا شمع وجودش، [[روشنایی]] بخش [[جامعه بشری]] در نیل به حیاتی متعالی باشد و در پرتو حضوری مسئولانه در عرصه‌های رویارویی [[حق و باطل]] بکوشد و نظاره‌گر استحکام پایه‌های [[حاکمیت]] حق‌مداران و دادگران و از هم‌گسیختگی رشته‌های [[پلیدی]] و ناپاکی باشد.

	تثبیت پایه‌های [[حکومت اسلامی]] در [[مدینه]] و [[شکست]] سپاهیان [[کفر]] و [[شرک]] و سرانجام [[فتح مکه]] و استقرار [[آیین]] محمدی{{صل}}، همگی در [[سایه]] رشادت‌ها و تلاش‌های خستگی‌ناپذیری بود که در میدان‌های [[جهاد]]، مسلمانانِ صدیق و پاکدامن به [[رهبری]] [[پیامبر اکرم]]{{صل}} و [[مولا علی]]{{ع}} از خود نشان می‌دادند. [[امیرمؤمنان]]{{ع}} در ترسیم نبردهای صدر اسلام می‌فرماید: «در رکاب [[پیامبر]]{{صل}} آن‌چنان مخلصانه می‌جنگیدیم و برای پیشبرد ([[حق]] و [[عدالت]]) از هیچ چیز باک نداشتیم که حتی حاضر بودیم پدران و [[فرزندان]] و عموهای خویش را در این راه [اگر برخلاف حق بودند] نابود کنیم. این [[پیکار]] بر [[تسلیم]] و [[ایمان]] ما می‌افزود و ما را در جاده وسیع حق و [[صبر]] و [[بردباری]] در برابر ناراحتی‌ها و کوشش در [[جهاد با دشمن]] ثابت‌قدم‌تر می‌ساخت... آن‌گاه که [[خداوند]] [[راستی]] و [[اخلاص]] ما را دید، [[خواری]] و [[ذلت]] را بر [[دشمنان]] ما نازل کرد و [[نصرت]] و [[پیروزی]] را به ما عنایت فرمود، تا آنجا که [[اسلام]] بر [[زمین‌ها]] گسترده شد و سرزمین پهناوری برای خویش برگزید»<ref>نهج البلاغه، خطبه ۵۶.</ref>.		تثبیت پایه‌های [[حکومت اسلامی]] در [[مدینه]] و [[شکست]] سپاهیان [[کفر]] و [[شرک]] و سرانجام [[فتح مکه]] و استقرار [[آیین]] محمدی{{صل}}، همگی در [[سایه]] رشادت‌ها و تلاش‌های خستگی‌ناپذیری بود که در میدان‌های [[جهاد]]، مسلمانانِ صدیق و پاکدامن به [[رهبری]] [[پیامبر اکرم]]{{صل}} و [[مولا علی]]{{ع}} از خود نشان می‌دادند. [[امیرمؤمنان]]{{ع}} در ترسیم نبردهای صدر اسلام می‌فرماید: «در رکاب [[پیامبر]]{{صل}} آن‌چنان مخلصانه می‌جنگیدیم و برای پیشبرد ([[حق]] و [[عدالت]]) از هیچ چیز باک نداشتیم که حتی حاضر بودیم پدران و [[فرزندان]] و عموهای خویش را در این راه [اگر برخلاف حق بودند] نابود کنیم. این [[پیکار]] بر [[تسلیم]] و [[ایمان]] ما می‌افزود و ما را در جاده وسیع حق و [[صبر]] و [[بردباری]] در برابر ناراحتی‌ها و کوشش در [[جهاد با دشمن]] ثابت‌قدم‌تر می‌ساخت... آن‌گاه که [[خداوند]] [[راستی]] و [[اخلاص]] ما را دید، [[خواری]] و [[ذلت]] را بر [[دشمنان]] ما نازل کرد و [[نصرت]] و [[پیروزی]] را به ما عنایت فرمود، تا آنجا که [[اسلام]] بر [[زمین‌ها]] گسترده شد و سرزمین پهناوری برای خویش برگزید»<ref>نهج البلاغه، خطبه ۵۶.</ref>.

Wasity در ‏۲ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۱۲

2025-06-02T05:12:00Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۴۲
خط ۲۴:		خط ۲۴:
	در [[سال هفتم هجری]] و پس از [[صلح حدیبیه]] و [[اطمینان]] از تعرض نکردن قریش به [[مدینه]]، [[رسول خدا]]{{صل}} آهنگ [[خیبر]] کرد و در کنار قلعه‌های خیبر اردو زد. علی{{ع}} [[پرچم‌دار]] [[سپاه]] و ایفا کننده مهم‌ترین نقش در [[پیروزی]] مسلمانان بود. از آنجا که تلاش شماری از [[صحابه]] برای فتح قلعه‌های خیبر [[شکست]] خورد، رسول خدا{{صل}} فرمود: فردا [[پرچم]] را به مردی خواهم داد که [[خدا]] و رسولش را [[دوست]] دارد و خدا و رسولش نیز او را دوست دارند و [[خداوند]] به دستان او فتح می‌کند و او فرارکننده نیست»<ref>{{متن حدیث\|لَأُعْطِيَنَّ الرَّايَةَ غَداً رَجُلًا يُحِبُّ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ يُحِبُّهُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ، ثُمَّ وَصَفَهُ، فَقَالَ: كَرَّارٌ غَيْرُ فَرَّارٍ}}؛ معروف به حدیث رایت.</ref>، آنگاه علی{{ع}} را برگزید تا فتح و پیروزی را برای [[اسلام]] و مسلمانان به ارمغان آورد. این گونه شد که قلعه‌های خیبر با کشتن مرحب خیبری و کندن معجزه‌آسای درب قلعه خیبر به دست علی{{ع}} فتح شد. سپس آن حضرت راهی [[فدک]] شد و فدک را با [[مصالحه]] فتح کرد<ref>طبرسی، اعلام الوری، ج۱، ص۲۰۹.</ref>.		در [[سال هفتم هجری]] و پس از [[صلح حدیبیه]] و [[اطمینان]] از تعرض نکردن قریش به [[مدینه]]، [[رسول خدا]]{{صل}} آهنگ [[خیبر]] کرد و در کنار قلعه‌های خیبر اردو زد. علی{{ع}} [[پرچم‌دار]] [[سپاه]] و ایفا کننده مهم‌ترین نقش در [[پیروزی]] مسلمانان بود. از آنجا که تلاش شماری از [[صحابه]] برای فتح قلعه‌های خیبر [[شکست]] خورد، رسول خدا{{صل}} فرمود: فردا [[پرچم]] را به مردی خواهم داد که [[خدا]] و رسولش را [[دوست]] دارد و خدا و رسولش نیز او را دوست دارند و [[خداوند]] به دستان او فتح می‌کند و او فرارکننده نیست»<ref>{{متن حدیث\|لَأُعْطِيَنَّ الرَّايَةَ غَداً رَجُلًا يُحِبُّ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ يُحِبُّهُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ، ثُمَّ وَصَفَهُ، فَقَالَ: كَرَّارٌ غَيْرُ فَرَّارٍ}}؛ معروف به حدیث رایت.</ref>، آنگاه علی{{ع}} را برگزید تا فتح و پیروزی را برای [[اسلام]] و مسلمانان به ارمغان آورد. این گونه شد که قلعه‌های خیبر با کشتن مرحب خیبری و کندن معجزه‌آسای درب قلعه خیبر به دست علی{{ع}} فتح شد. سپس آن حضرت راهی [[فدک]] شد و فدک را با [[مصالحه]] فتح کرد<ref>طبرسی، اعلام الوری، ج۱، ص۲۰۹.</ref>.

	در [[سال هشتم هجری]] و پیش از [[فتح مکه]]، رسول خدا{{صل}} [[حضرت علی]]{{ع}} را به [[~~غزوه~~ ذات‌السلاسل]] فرستاد. [[امیرمؤمنان]]{{ع}} شبانه و با [[استتار]] کامل [[دشمنان]] را تار و مار کرد و به مدینه بازگشت. [[جبرئیل]] با نزول [[سوره]] «والعادیات» رسول خدا{{صل}} را از این پیروزی باخبر کرد و پیامبر نیز آن سوره را در [[نماز]] [[تلاوت]] فرمود<ref>کلابی، مناقب، ص۳۵.</ref>.		در [[سال هشتم هجری]] و پیش از [[فتح مکه]]، رسول خدا{{صل}} [[حضرت علی]]{{ع}} را به [[جنگ ذات‌السلاسل]] فرستاد. [[امیرمؤمنان]]{{ع}} شبانه و با [[استتار]] کامل [[دشمنان]] را تار و مار کرد و به مدینه بازگشت. [[جبرئیل]] با نزول [[سوره]] «والعادیات» رسول خدا{{صل}} را از این پیروزی باخبر کرد و پیامبر نیز آن سوره را در [[نماز]] [[تلاوت]] فرمود<ref>کلابی، مناقب، ص۳۵.</ref>.

	در [[فتح مکه]] علی{{ع}} به دستور پیامبر{{صل}} [[پرچم]] را از [[سعد بن عباده]] گرفت<ref>طبری، تاریخ، ج۳، ص۵۶.</ref> و همراه [[پیامبر]]{{صل}} بت‌های مکه را [[شکست]] و بتکده منات را که در میانه راه [[مکه]] و [[مدینه]] قرار داشت، ویران نمود<ref>کلبی، الاصنام، ص۱۱۱.</ref>. همچنین [[بت]] [[هبل]] را که بزرگ‌ترین بت داخل [[کعبه]] بود، شکست و در محل ورودی باب [[بنی شیبه]] [[دفن]] کرد تا [[حاجیان]] به هنگام ورود به کانون [[توحید]]، نماد [[شرک]] را زیر پای خود قرار دهند<ref>صدوق، علل الشرایع، ج۲، ص۴۵۰.</ref>. سپس به دستور پیامبر{{صل}}، نزد [[قبیله]] [[بنی جذیمه]] در غُمیصا رفت و [[خون]] بهای کسانی را [[خالد بن ولید]] کشته بود، پرداخت<ref>واقدی، المغازی، ج۳، ص۸۸۴.</ref>.		در [[فتح مکه]] علی{{ع}} به دستور پیامبر{{صل}} [[پرچم]] را از [[سعد بن عباده]] گرفت<ref>طبری، تاریخ، ج۳، ص۵۶.</ref> و همراه [[پیامبر]]{{صل}} بت‌های مکه را [[شکست]] و بتکده منات را که در میانه راه [[مکه]] و [[مدینه]] قرار داشت، ویران نمود<ref>کلبی، الاصنام، ص۱۱۱.</ref>. همچنین [[بت]] [[هبل]] را که بزرگ‌ترین بت داخل [[کعبه]] بود، شکست و در محل ورودی باب [[بنی شیبه]] [[دفن]] کرد تا [[حاجیان]] به هنگام ورود به کانون [[توحید]]، نماد [[شرک]] را زیر پای خود قرار دهند<ref>صدوق، علل الشرایع، ج۲، ص۴۵۰.</ref>. سپس به دستور پیامبر{{صل}}، نزد [[قبیله]] [[بنی جذیمه]] در غُمیصا رفت و [[خون]] بهای کسانی را [[خالد بن ولید]] کشته بود، پرداخت<ref>واقدی، المغازی، ج۳، ص۸۸۴.</ref>.

Bahmani در ‏۲ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۴۹

2025-06-02T04:49:04Z

Bahmani در ‏۸ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۱۲

2025-01-08T07:12:58Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۴۲
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط = جهاد		\| موضوع مرتبط = جهاد
	\| عنوان مدخل = جهاد		\| عنوان مدخل = جهاد
	\| مداخل مرتبط = [[جهاد در لغت]] - [[جهاد در قرآن]] - [[جهاد در حدیث]] - [[جهاد در نهج البلاغه]] - [[جهاد در کلام اسلامی]] - [[جهاد در معارف دعا و زیارات]] - [[جهاد در فقه اسلامی]] - [[جهاد در فقه سیاسی]] - [[جهاد در معارف و سیره معصوم]] - [[جهاد در معارف و سیره علوی]] - [[جهاد در معارف و سیره فاطمی]] - [[جهاد در معارف و سیره حسینی]] - [[جهاد در معارف و سیره سجادی]] - [[جهاد در جامعه‌شناسی اسلامی]] - [[جهاد از دیدگاه اهل سنت]] - [[جهاد در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]		\| مداخل مرتبط = [[جهاد در لغت]] - [[جهاد در قرآن]] - [[جهاد در حدیث]] - [[جهاد در نهج البلاغه]] - [[جهاد در کلام اسلامی]] - [[جهاد در معارف دعا و زیارات]] - [[جهاد در فقه اسلامی]] - [[جهاد در فقه سیاسی]] - [[جهاد در معارف و سیره معصوم]] - [[جهاد در معارف و سیره علوی]] - [[جهاد در معارف و سیره فاطمی]] - [[جهاد در معارف و سیره حسینی]] - [[جهاد در معارف و سیره سجادی]] - [[جهاد در معارف و سیره امام باقر]] - [[جهاد در جامعه‌شناسی اسلامی]] - [[جهاد از دیدگاه اهل سنت]] - [[جهاد در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Bahmani: /* پانویس */

2024-10-23T06:07:25Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۳۷
خط ۱۴۳:		خط ۱۴۳:

	[[رده:جهاد]]		[[رده:جهاد]]
			[[رده:سیره نظامی]]

Bahmani: /* عبرت‌آموزی از فرجام جهادگریزی و وظیفه امت اسلامی */

2024-10-17T08:59:07Z

عبرت‌آموزی از فرجام جهادگریزی و وظیفه امت اسلامی

نمایش تغییرات

Bahmani: /* منابع */

2024-10-17T08:54:27Z

منابع

@@ خط ۱۰۸: / خط ۱۰۸: @@
 {{اصلی|آداب جهاد}}
 جهاد  [[آداب]] و اصول عمومی دارد که در تمام [[جنگ‌ها]] از سوی دو [[لشکر]] [[متخاصم]] اجرا می‌شود؛ برخی از این اصول عبارت‌اند از: قصد [[خلوص]]؛ نادیده انگاشتن [[تعصبات قومی]] و ملی؛ ابتدا به جنگ، ممنوع؛ خودداری از [[دشنام]]؛ دعا و [[نیایش]]؛ [[شعار]] و [[تبلیغات]] [[جنگی]]؛ [[ایثار]] و [[فداکاری]]؛ [[رفتار]] [[انسانی]] با دشمن؛ [[غنایم جنگی]]<ref>[[محمد حسن قدردان قراملکی|قدردان قراملکی، محمد حسن]]، [[جهاد (مقاله)| مقاله «جهاد»]]، [[دانشنامه امام علی ج۶ (کتاب)|دانشنامه امام علی ج۶]]، ص ۴۳۵.</ref>.
 == منابع ==

Bahmani: /* مقام مجاهدان راستین */

2024-10-17T08:52:06Z

مقام مجاهدان راستین

Bahmani: /* فضیلت جهاد */

2024-10-17T08:51:10Z

فضیلت جهاد

@@ خط ۹۰: / خط ۹۰: @@
 # آن امام همام در بیانات دیگر خود در این خصوص می‌فرماید: «[[جهاد]]، بالاترین و شریف‌ترین [[اعمال]] پس از [[اسلام]] است. جهاد، مایه قوام و بقای [[دین]] است و علاوه بر [[عزت]] و [[شرف]]، [[پاداش]] آن نیز بسیار بزرگ است؛ کاری است که بر نفس ناخوشایند و بامشقت بوده، ولی [[ثواب]] و [[حسنه]] دارد و در جهاد است که برای [[شهیدان]]، [[بشارت]] به [[بهشت]] و [[رزق]] نزد [[پروردگار]] و [[کرامت]] و سربلندی است. [[خداوند]] می‌فرماید<ref>{{متن قرآن|وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْيَاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ}} «و کسانی را که در راه خداوند کشته شده‌اند مرده مپندار که زنده‌اند، نزد پروردگارشان روزی می‌برند» سوره آل عمران، آیه ۱۶۹.</ref>: هرگز کشته شدگان در [[راه خدا]] را مرده نپندارید»<ref>محمد باقر محمودی، نهج السعاده فی مستدرک نهج البلاغه، ج۸، ص۵۸.</ref>.
 # حضرت در بیانی دیگر در مورد [[فضیلت جهاد]] می‌فرماید: «بی‌تردید، جهاد دری از درهای بهشت است که خداوند به روی اولیای خاص خویش گشوده است. جهاد [[جامه]] [[تقوا]] و زره نفوذناپذیر [[الهی]] [بر پیکر [[مجاهدان]]] و سپر [[اطمینان]] بخش او [برای [[پیکار]] جویان] است»<ref>نهج البلاغه، خطبه ۲۷.</ref>.<ref>[[محمد رضا کریمی والا|کریمی والا، محمد رضا]]، [[وظایف متقابل مردم و حکومت در حاکمیت علوی (کتاب)|وظایف متقابل مردم و حکومت در حاکمیت علوی]]، ص ۲۴۷.</ref>
 == آداب جهاد ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۱۹
خط ۹:		خط ۹:
	[[اسلام]] که پیام‌آور خیر و [[سعادت]] و کامل‌ترین برنامه [[رشد]] و تعالی انسان‌هاست، جهاد را یکی از ضروریات این [[مکتب]] معرفی کرده و [[مسلمانان]] را موظف می‌سازد تا در مواقع [[لزوم]] به جهاد و [[پیکار]] با دشمنان اسلام پرداخته و در راه اعتلای آرمان‌های توحیدی و استحکام پایه‌های [[حاکمیت الله]] و نیز محافظت از تمامیت ارضی [[کشور اسلامی]] به تلاش و کوشش بپردازند.		[[اسلام]] که پیام‌آور خیر و [[سعادت]] و کامل‌ترین برنامه [[رشد]] و تعالی انسان‌هاست، جهاد را یکی از ضروریات این [[مکتب]] معرفی کرده و [[مسلمانان]] را موظف می‌سازد تا در مواقع [[لزوم]] به جهاد و [[پیکار]] با دشمنان اسلام پرداخته و در راه اعتلای آرمان‌های توحیدی و استحکام پایه‌های [[حاکمیت الله]] و نیز محافظت از تمامیت ارضی [[کشور اسلامی]] به تلاش و کوشش بپردازند.

	اما از آنجا که در این [[آیین]] [[فطری]] و منطبق با عقلانیت، اعمالی قابل قبول خواهد بود که از روی شعور و اندیشه‌ای رشد یافته انجام پذیرد؛ لذا در ضمن [[آیات]] و [[احادیث]] [[معصومین]]{{عم}}، به ویژه فرمایشات [[امیرمؤمنان]]{{ع}} [[فضیلت]] و [[فلسفه جهاد]] «[[فی سبیل الله]]» به شیوه‌های مختلف بیان شده است، تا افراد با بینشی راستین و عزمی [[راسخ]] و [[استوار]] از عهده این [[مسئولیت]] [[مقدس]] برآیند<ref>[[محمد رضا کریمی والا\|کریمی والا، محمد رضا]]، [[وظایف متقابل مردم و حکومت در حاکمیت علوی (کتاب)\|وظایف متقابل مردم و حکومت در حاکمیت علوی]] ص ۲۴۴.</ref>.		اما از آنجا که در این [[آیین]] [[فطری]] و منطبق با عقلانیت، اعمالی قابل قبول خواهد بود که از روی شعور و اندیشه‌ای رشد یافته انجام پذیرد؛ لذا در ضمن [[آیات]] و [[احادیث]] [[معصومین]]{{عم}}، به ویژه فرمایشات [[امیرمؤمنان]]{{ع}} [[فضیلت]] و [[فلسفه جهاد]] «[[فی سبیل الله]]» به شیوه‌های مختلف بیان شده است، تا افراد با بینشی راستین و عزمی [[راسخ]] و [[استوار]] از عهده این [[مسئولیت]] [[مقدس]] برآیند<ref>[[محمد رضا کریمی والا\|کریمی والا، محمد رضا]]، [[وظایف متقابل مردم و حکومت در حاکمیت علوی (کتاب)\|وظایف متقابل مردم و حکومت در حاکمیت علوی]]، ص ۲۴۴.</ref>.

	== جهاد [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} در زمان [[پیامبر]] {{صل}} ==		== جهاد [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} در زمان [[پیامبر]] {{صل}} ==
خط ۵۹:		خط ۵۹:
	این [[سیره]] مولا، بیانگر اصل بودن [[تفکر]] و [[اندیشه]] برای [[اصلاح]] افراد و پذیرش حق توسط آنان است و آن گاه که عده‌ای در گمراهی و [[ضلالت]] خود اصرار کرده و در [[بیدادگری]] و [[ظلم]] و [[فساد]] تصمیمی [[قاطع]] داشته باشند، [[جهاد]] با آنان [[واجب]] و ضروری خواهد شد؛ هم چنان که حضرت در نامه‌ای به یکی از [[کارگزاران]] خود می‌نویسد: «جهاد کردن با کسی که به سبب [[بیزاری]] از [[حق]] از آن روی گردانده و کوری و گمراهی را برگزیده و در [[خواب]] آن فرو رفته بر آگاهان واجب است»<ref>محمدی ری‌شهری، میزان الحکمه، ج۱، ص۴۴۴؛ ابن ابی‌الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۲، ص۸۶.</ref>.		این [[سیره]] مولا، بیانگر اصل بودن [[تفکر]] و [[اندیشه]] برای [[اصلاح]] افراد و پذیرش حق توسط آنان است و آن گاه که عده‌ای در گمراهی و [[ضلالت]] خود اصرار کرده و در [[بیدادگری]] و [[ظلم]] و [[فساد]] تصمیمی [[قاطع]] داشته باشند، [[جهاد]] با آنان [[واجب]] و ضروری خواهد شد؛ هم چنان که حضرت در نامه‌ای به یکی از [[کارگزاران]] خود می‌نویسد: «جهاد کردن با کسی که به سبب [[بیزاری]] از [[حق]] از آن روی گردانده و کوری و گمراهی را برگزیده و در [[خواب]] آن فرو رفته بر آگاهان واجب است»<ref>محمدی ری‌شهری، میزان الحکمه، ج۱، ص۴۴۴؛ ابن ابی‌الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۲، ص۸۶.</ref>.

	بنابراین، [[دین اسلام]] را به دلیل تأکید بر جهاد، آیینی [[خشونت‌بار]] و طالب [[خونریزی]] دانستن، تصوری [[خطا]] و ناشی از عدم آگاهی از [[فلسفه]] [[تشریع]] این [[فریضه]] [[مقدس]] است<ref>[[محمد رضا کریمی والا\|کریمی والا، محمد رضا]]، [[وظایف متقابل مردم و حکومت در حاکمیت علوی (کتاب)\|وظایف متقابل مردم و حکومت در حاکمیت علوی]] ص ۲۴۴.</ref>.		بنابراین، [[دین اسلام]] را به دلیل تأکید بر جهاد، آیینی [[خشونت‌بار]] و طالب [[خونریزی]] دانستن، تصوری [[خطا]] و ناشی از عدم آگاهی از [[فلسفه]] [[تشریع]] این [[فریضه]] [[مقدس]] است<ref>[[محمد رضا کریمی والا\|کریمی والا، محمد رضا]]، [[وظایف متقابل مردم و حکومت در حاکمیت علوی (کتاب)\|وظایف متقابل مردم و حکومت در حاکمیت علوی]]، ص ۲۴۴.</ref>.

	[[اسلام]] با نگرش عَرَضی به [[جنگ]] و [[جهاد]]، اعتبار آن را [[حفظ]] کرده است؛ اما در این محدوده خاص نیز اهداف الهی و [[انسانی]] را تعقیب می‌کند و به شدت از دست زدن به جهاد برای دست‌یابی به منافع مادی و [[دنیوی]] پرهیز می‌دهد. برخی از این اهداف عبارت‌اند از:		[[اسلام]] با نگرش عَرَضی به [[جنگ]] و [[جهاد]]، اعتبار آن را [[حفظ]] کرده است؛ اما در این محدوده خاص نیز اهداف الهی و [[انسانی]] را تعقیب می‌کند و به شدت از دست زدن به جهاد برای دست‌یابی به منافع مادی و [[دنیوی]] پرهیز می‌دهد. برخی از این اهداف عبارت‌اند از:
خط ۷۹:		خط ۷۹:
	آن امام همام{{ع}} در نیایشی با [[پروردگار]] خود، [[فلسفه]] مجاهدات خود را چنین بیان می‌دارد: «پروردگارا! تو می‌دانی آن‌چه ما انجام دادیم... به خاطر این بود که نشانه‌های از بین رفته دینت را باز گردانیم و [[صلح]] و مسالمت را در شهرهایت آشکار سازیم، تا [[بندگان]] ستمدیده‌ات در [[ایمنی]] قرار گیرند و [[قوانین]] و مقرراتی که به دست فراموشی سپرده شده، بار دیگر عملی گردد»<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۳۱.</ref>.		آن امام همام{{ع}} در نیایشی با [[پروردگار]] خود، [[فلسفه]] مجاهدات خود را چنین بیان می‌دارد: «پروردگارا! تو می‌دانی آن‌چه ما انجام دادیم... به خاطر این بود که نشانه‌های از بین رفته دینت را باز گردانیم و [[صلح]] و مسالمت را در شهرهایت آشکار سازیم، تا [[بندگان]] ستمدیده‌ات در [[ایمنی]] قرار گیرند و [[قوانین]] و مقرراتی که به دست فراموشی سپرده شده، بار دیگر عملی گردد»<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۳۱.</ref>.

	آری، ارمغان [[جهاد]]، همانا [[صلح]] و [[آرامش]] [[حقیقی]] و هموار شدن مسیر تکاملی [[بشر]] در پرتو برچیده شدن بساط [[ظلم]] و بیدادِ خودکامگان و باطل‌گرایان و [[حاکمیت]] [[ارزش‌ها]] و دستورهای حیات‌بخش [[اسلام]] است<ref>[[محمد رضا کریمی والا\|کریمی والا، محمد رضا]]، [[وظایف متقابل مردم و حکومت در حاکمیت علوی (کتاب)\|وظایف متقابل مردم و حکومت در حاکمیت علوی]] ص ۲۴۴.</ref>.		آری، ارمغان [[جهاد]]، همانا [[صلح]] و [[آرامش]] [[حقیقی]] و هموار شدن مسیر تکاملی [[بشر]] در پرتو برچیده شدن بساط [[ظلم]] و بیدادِ خودکامگان و باطل‌گرایان و [[حاکمیت]] [[ارزش‌ها]] و دستورهای حیات‌بخش [[اسلام]] است<ref>[[محمد رضا کریمی والا\|کریمی والا، محمد رضا]]، [[وظایف متقابل مردم و حکومت در حاکمیت علوی (کتاب)\|وظایف متقابل مردم و حکومت در حاکمیت علوی]]، ص ۲۴۴.</ref>.

	== فضیلت جهاد و مقام مجاهدان فی سبیل‌الله ==		== فضیلت جهاد و مقام مجاهدان فی سبیل‌الله ==
خط ۱۳۰:		خط ۱۳۰:
	سرانجام، این جهادگریزی‌ها، به سلطه اشرار [[اموی]] و هزیمت دلاوران [[علوی]] منتهی شد و [[امیرمؤمنان]]{{ع}}، آن مولای [[مجاهدان]] نستوه، در منتهای بی‌یاوری، در [[محراب]] [[عبادت]] مظلومانه به [[شهادت]] رسید، تا [[جامعه اسلامی]] [[شاهد]] مدفون شدن شایستگی‌ها و نابودی تدریجی [[انسانیت]] تا سالیان سال باشد، تا زمانی که دوباره دلاورانی برخیزند و [[جهاد]] راستین را به نمایش گذارده، [[احیاگر]] [[اندیشه]] شهادت [[فی سبیل الله]] شوند.		سرانجام، این جهادگریزی‌ها، به سلطه اشرار [[اموی]] و هزیمت دلاوران [[علوی]] منتهی شد و [[امیرمؤمنان]]{{ع}}، آن مولای [[مجاهدان]] نستوه، در منتهای بی‌یاوری، در [[محراب]] [[عبادت]] مظلومانه به [[شهادت]] رسید، تا [[جامعه اسلامی]] [[شاهد]] مدفون شدن شایستگی‌ها و نابودی تدریجی [[انسانیت]] تا سالیان سال باشد، تا زمانی که دوباره دلاورانی برخیزند و [[جهاد]] راستین را به نمایش گذارده، [[احیاگر]] [[اندیشه]] شهادت [[فی سبیل الله]] شوند.

	شایسته است که این وقایع غم بارِ [[تاریخ]]، بر آگاهان [[امت اسلامی]] عبرتی باشد که رمز [[ثبات]] و دوام [[حکومت حق]] و [[عدل]] در گرو حضور مسئولانه آنان در عرصه‌های [[دفاع]] از حق‌مداران و [[عدالت پیشگان]] است و لازمه این حضور، نخست تلاش در زدودن رشحات [[دنیاپرستی]] و هواخواهی از وجود خویش و [[اقدام]] به پالایش نفس از [[پلیدی‌ها]] و احیای کمالات نفسانی می‌باشد، سپس [[اصلاح جامعه]] به واسطه [[امر به معروف و نهی از منکر]] و در نهایت، [[مجاهدت]] با آنان که چشم و گوش خود را بر خیر و [[صلاح]] فرو بسته و برگمراهی و [[کج‌روی]] اصرار دارند، تا این که با [[رهبری]] ارزش‌مدارانِ [[الهی]] ریشه‌های ناپاکی را بخشکانند و در تلاشی خستگی‌ناپذیر در ایجاد [[مدینه]] فاضله‌ای ـ که خیر و [[سعادت]] جاودان برای [[بشر]] به ارمغان می‌آورد ـ بکوشند<ref>[[محمد رضا کریمی والا\|کریمی والا، محمد رضا]]، [[وظایف متقابل مردم و حکومت در حاکمیت علوی (کتاب)\|وظایف متقابل مردم و حکومت در حاکمیت علوی]] ص ۲۵۰.</ref>.		شایسته است که این وقایع غم بارِ [[تاریخ]]، بر آگاهان [[امت اسلامی]] عبرتی باشد که رمز [[ثبات]] و دوام [[حکومت حق]] و [[عدل]] در گرو حضور مسئولانه آنان در عرصه‌های [[دفاع]] از حق‌مداران و [[عدالت پیشگان]] است و لازمه این حضور، نخست تلاش در زدودن رشحات [[دنیاپرستی]] و هواخواهی از وجود خویش و [[اقدام]] به پالایش نفس از [[پلیدی‌ها]] و احیای کمالات نفسانی می‌باشد، سپس [[اصلاح جامعه]] به واسطه [[امر به معروف و نهی از منکر]] و در نهایت، [[مجاهدت]] با آنان که چشم و گوش خود را بر خیر و [[صلاح]] فرو بسته و برگمراهی و [[کج‌روی]] اصرار دارند، تا این که با [[رهبری]] ارزش‌مدارانِ [[الهی]] ریشه‌های ناپاکی را بخشکانند و در تلاشی خستگی‌ناپذیر در ایجاد [[مدینه]] فاضله‌ای ـ که خیر و [[سعادت]] جاودان برای [[بشر]] به ارمغان می‌آورد ـ بکوشند<ref>[[محمد رضا کریمی والا\|کریمی والا، محمد رضا]]، [[وظایف متقابل مردم و حکومت در حاکمیت علوی (کتاب)\|وظایف متقابل مردم و حکومت در حاکمیت علوی]]، ص ۲۵۰.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۲۲
خط ۹۱:		خط ۹۱:
	# حضرت در بیانی دیگر در مورد [[فضیلت جهاد]] می‌فرماید: «بی‌تردید، جهاد دری از درهای بهشت است که خداوند به روی اولیای خاص خویش گشوده است. جهاد [[جامه]] [[تقوا]] و زره نفوذناپذیر [[الهی]] [بر پیکر [[مجاهدان]]] و سپر [[اطمینان]] بخش او [برای [[پیکار]] جویان] است»<ref>نهج البلاغه، خطبه ۲۷.</ref>.<ref>[[محمد رضا کریمی والا\|کریمی والا، محمد رضا]]، [[وظایف متقابل مردم و حکومت در حاکمیت علوی (کتاب)\|وظایف متقابل مردم و حکومت در حاکمیت علوی]]، ص ۲۴۷.</ref>		# حضرت در بیانی دیگر در مورد [[فضیلت جهاد]] می‌فرماید: «بی‌تردید، جهاد دری از درهای بهشت است که خداوند به روی اولیای خاص خویش گشوده است. جهاد [[جامه]] [[تقوا]] و زره نفوذناپذیر [[الهی]] [بر پیکر [[مجاهدان]]] و سپر [[اطمینان]] بخش او [برای [[پیکار]] جویان] است»<ref>نهج البلاغه، خطبه ۲۷.</ref>.<ref>[[محمد رضا کریمی والا\|کریمی والا، محمد رضا]]، [[وظایف متقابل مردم و حکومت در حاکمیت علوی (کتاب)\|وظایف متقابل مردم و حکومت در حاکمیت علوی]]، ص ۲۴۷.</ref>

	=== [[مقام مجاهدان~~]] [[~~راستین]] ===		=== مقام مجاهدان راستین ===
	[[قرآن کریم]] درباره [[تمجید]] از مجاهدان نستوه و بیان مقامِ والا و ارجمند آنان می‌فرماید: مجاهدان از منزلتی والا نزد پروردگارشان برخوردارند<ref>{{متن قرآن\|الَّذِينَ آمَنُوا وَهَاجَرُوا وَجَاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ أَعْظَمُ دَرَجَةً عِنْدَ اللَّهِ وَأُولَئِكَ هُمُ الْفَائِزُونَ}} «آنان که ایمان آورده‌اند و هجرت کرده‌اند و در راه خداوند با مال و جان خود، جهاد ورزیده‌اند، نزد خداوند بلند پایگاه‌ترند و آنانند که رستگارند» سوره توبه، آیه ۲۰.</ref>؛ به رحمتی بی‌انتها و به مقام [[رضای الهی]] و به باغ‌هایی از بهشت که نعمت‌هایی [[جاودانه]] دارد بشارت داده شده‌اند<ref>{{متن قرآن\|يُبَشِّرُهُمْ رَبُّهُمْ بِرَحْمَةٍ مِنْهُ وَرِضْوَانٍ وَجَنَّاتٍ لَهُمْ فِيهَا نَعِيمٌ مُقِيمٌ}} «پروردگارشان آنان را به بخشایش و خشنودی از سوی خویش و بوستان‌هایی که ایشان را در آنها نعمتی پایدار است نوید می‌دهد» سوره توبه، آیه ۲۱.</ref>. آنان با [[خداوند]] معامله کرده‌اند و خداوند [[بهشت]] را در برابر [[جان]] و مال‌شان قرار داده است<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَيَقْتُلُونَ وَيُقْتَلُونَ وَعْدًا عَلَيْهِ حَقًّا فِي التَّوْرَاةِ وَالْإِنْجِيلِ وَالْقُرْآنِ وَمَنْ أَوْفَى بِعَهْدِهِ مِنَ اللَّهِ فَاسْتَبْشِرُوا بِبَيْعِكُمُ الَّذِي بَايَعْتُمْ بِهِ وَذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ}} «همانا خداوند از مؤمنان، خودشان و دارایی‌هاشان را خریده است در برابر اینکه بهشت از آن آنها باشد؛ در راه خداوند کارزار می‌کنند، می‌کشند و کشته می‌شوند بنا به وعده‌ای راستین که بر عهده او در تورات و انجیل و قرآن است و وفادارتر از خداوند به پیمان خویش کیست؟ پس به داد و ستدی که کرده‌اید شاد باشید و آن است که رستگاری سترگ است» سوره توبه، آیه ۱۱۱.</ref>. اجر عظیم<ref>{{متن قرآن\|فَلْيُقَاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ الَّذِينَ يَشْرُونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا بِالْآخِرَةِ وَمَنْ يُقَاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَيُقْتَلْ أَوْ يَغْلِبْ فَسَوْفَ نُؤْتِيهِ أَجْرًا عَظِيمًا}} «آری، کسانی باید در راه خدا نبرد کنند که زندگی این جهان را به جهان واپسین می‌فروشند و هر که در راه خداوند نبرد کند چه کشته شود و چه پیروز گردد زودا که به او پاداشی سترگ ارزانی داریم» سوره نساء، آیه ۷۴.</ref>، درجات مهمی از جانب خداوند و [[آمرزش]] و [[رحمت واسعه الهی]] نصیب آنان می‌شود<ref>{{متن قرآن\|دَرَجَاتٍ مِنْهُ وَمَغْفِرَةً وَرَحْمَةً وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَحِيمًا}} «به پایگاه‌هایی و آمرزش و بخشایشی از سوی خویش و خداوند آمرزنده بخشاینده است» سوره نساء، آیه ۹۶.</ref>.		[[قرآن کریم]] درباره [[تمجید]] از مجاهدان نستوه و بیان مقامِ والا و ارجمند آنان می‌فرماید: مجاهدان از منزلتی والا نزد پروردگارشان برخوردارند<ref>{{متن قرآن\|الَّذِينَ آمَنُوا وَهَاجَرُوا وَجَاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ أَعْظَمُ دَرَجَةً عِنْدَ اللَّهِ وَأُولَئِكَ هُمُ الْفَائِزُونَ}} «آنان که ایمان آورده‌اند و هجرت کرده‌اند و در راه خداوند با مال و جان خود، جهاد ورزیده‌اند، نزد خداوند بلند پایگاه‌ترند و آنانند که رستگارند» سوره توبه، آیه ۲۰.</ref>؛ به رحمتی بی‌انتها و به مقام [[رضای الهی]] و به باغ‌هایی از بهشت که نعمت‌هایی [[جاودانه]] دارد بشارت داده شده‌اند<ref>{{متن قرآن\|يُبَشِّرُهُمْ رَبُّهُمْ بِرَحْمَةٍ مِنْهُ وَرِضْوَانٍ وَجَنَّاتٍ لَهُمْ فِيهَا نَعِيمٌ مُقِيمٌ}} «پروردگارشان آنان را به بخشایش و خشنودی از سوی خویش و بوستان‌هایی که ایشان را در آنها نعمتی پایدار است نوید می‌دهد» سوره توبه، آیه ۲۱.</ref>. آنان با [[خداوند]] معامله کرده‌اند و خداوند [[بهشت]] را در برابر [[جان]] و مال‌شان قرار داده است<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَيَقْتُلُونَ وَيُقْتَلُونَ وَعْدًا عَلَيْهِ حَقًّا فِي التَّوْرَاةِ وَالْإِنْجِيلِ وَالْقُرْآنِ وَمَنْ أَوْفَى بِعَهْدِهِ مِنَ اللَّهِ فَاسْتَبْشِرُوا بِبَيْعِكُمُ الَّذِي بَايَعْتُمْ بِهِ وَذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ}} «همانا خداوند از مؤمنان، خودشان و دارایی‌هاشان را خریده است در برابر اینکه بهشت از آن آنها باشد؛ در راه خداوند کارزار می‌کنند، می‌کشند و کشته می‌شوند بنا به وعده‌ای راستین که بر عهده او در تورات و انجیل و قرآن است و وفادارتر از خداوند به پیمان خویش کیست؟ پس به داد و ستدی که کرده‌اید شاد باشید و آن است که رستگاری سترگ است» سوره توبه، آیه ۱۱۱.</ref>. اجر عظیم<ref>{{متن قرآن\|فَلْيُقَاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ الَّذِينَ يَشْرُونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا بِالْآخِرَةِ وَمَنْ يُقَاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَيُقْتَلْ أَوْ يَغْلِبْ فَسَوْفَ نُؤْتِيهِ أَجْرًا عَظِيمًا}} «آری، کسانی باید در راه خدا نبرد کنند که زندگی این جهان را به جهان واپسین می‌فروشند و هر که در راه خداوند نبرد کند چه کشته شود و چه پیروز گردد زودا که به او پاداشی سترگ ارزانی داریم» سوره نساء، آیه ۷۴.</ref>، درجات مهمی از جانب خداوند و [[آمرزش]] و رحمت واسعه الهی نصیب آنان می‌شود<ref>{{متن قرآن\|دَرَجَاتٍ مِنْهُ وَمَغْفِرَةً وَرَحْمَةً وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَحِيمًا}} «به پایگاه‌هایی و آمرزش و بخشایشی از سوی خویش و خداوند آمرزنده بخشاینده است» سوره نساء، آیه ۹۶.</ref>.

	[[روایات]] زیادی راجع به مقام والای [[مجاهدان]] [[راستین]] نقل شده است که به مواردی اشاره می‌شود:		[[روایات]] زیادی راجع به مقام والای [[مجاهدان]] راستین نقل شده است که به مواردی اشاره می‌شود:
	# [[حضرت رسول اکرم]]{{صل}} می‌فرماید: «بهشت دروازه‌ای دارد به نام «دروازه مجاهدان» که مجاهدان با شمشیرهای حمایل شده خود به سوی این دروازه ـ که به روی آنان باز است ـ پیش می‌روند و خلایق در [[محشر]] و [[فرشتگان]] به آنان خوش‌آمد می‌گویند»<ref>محمدی ری‌شهری، میزان الحکمه، ج۱، ص۴۴۵.</ref>.		# [[حضرت رسول اکرم]]{{صل}} می‌فرماید: «بهشت دروازه‌ای دارد به نام «دروازه مجاهدان» که مجاهدان با شمشیرهای حمایل شده خود به سوی این دروازه ـ که به روی آنان باز است ـ پیش می‌روند و خلایق در [[محشر]] و [[فرشتگان]] به آنان خوش‌آمد می‌گویند»<ref>محمدی ری‌شهری، میزان الحکمه، ج۱، ص۴۴۵.</ref>.
	# [[پیامبر گرامی اسلام]]{{صل}} در بیانی دیگر فرمود: «[[اعمال]] همه [[بندگان]] نزد مجاهدانِ «[[فی سبیل الله]]» نیست، مگر به مانند پرستوی دریایی که با منقار خود مقداری آب از دریا برداشته است»<ref>محمدی ری‌شهری، میزان الحکمه، ج۱، ص۴۴۵.</ref>.		# [[پیامبر گرامی اسلام]]{{صل}} در بیانی دیگر فرمود: «[[اعمال]] همه [[بندگان]] نزد مجاهدانِ «[[فی سبیل الله]]» نیست، مگر به مانند پرستوی دریایی که با منقار خود مقداری آب از دریا برداشته است»<ref>محمدی ری‌شهری، میزان الحکمه، ج۱، ص۴۴۵.</ref>.
	# در [[نقلی]] دیگر از آن حضرت آمده است: «[[خداوند]] به وجود کسی که [[شمشیر]] در [[راه خدا]] به کمر ببندد، بر [[فرشتگان]] [[فخر]] می‌فروشد و تا زمانی که شمشیر در میان دارد، فرشتگان به او [[درود]] می‌فرستند»<ref>محمدی ری‌شهری، میزان الحکمه، ج۱، ص۴۴۸.</ref>.		# در [[نقلی]] دیگر از آن حضرت آمده است: «[[خداوند]] به وجود کسی که [[شمشیر]] در [[راه خدا]] به کمر ببندد، بر [[فرشتگان]] [[فخر]] می‌فروشد و تا زمانی که شمشیر در میان دارد، فرشتگان به او [[درود]] می‌فرستند»<ref>محمدی ری‌شهری، میزان الحکمه، ج۱، ص۴۴۸.</ref>.
	# [[امیرمؤمنان]]{{ع}} در این مورد می‌فرماید: «درهای [[آسمان]] به روی [[مجاهد]] گشوده است»<ref>غررالحکم، ج۱، ترجمه حسینی، ص۳۵۵.</ref>.		# [[امیرمؤمنان]]{{ع}} در این مورد می‌فرماید: «درهای [[آسمان]] به روی [[مجاهد]] گشوده است»<ref>غررالحکم، ج۱، ترجمه حسینی، ص۳۵۵.</ref>.
	# علی{{ع}} در تمجید از [[مجاهدان فی سبیل الله]] می‌فرماید: «[[مجاهدان]] سابقان در [[دین]] و عمل‌کنندگان به [[قرآن]] هستند و چون ناقه‌ای که به سوی فرزندش می‌شتابد، به سوی [[جنگ]] [[سبقت]] می‌گیرند»<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۲۱.</ref>.		# علی{{ع}} در تمجید از مجاهدان فی سبیل الله می‌فرماید: «[[مجاهدان]] سابقان در [[دین]] و عمل‌کنندگان به [[قرآن]] هستند و چون ناقه‌ای که به سوی فرزندش می‌شتابد، به سوی [[جنگ]] [[سبقت]] می‌گیرند»<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۲۱.</ref>.
	# [[سختی]] [[مجازات]] و [[خشم خداوند]] بر کسانی که [[حرمت]] مجاهدان را شکسته و آنان را [[آزار]] و [[اذیت]] کنند، بیانگر گوشه‌ای دیگر از والایی و ارجمندی مجاهدان است؛ هم‌چنان‌که [[رسول اکرم]]{{صل}} می‌فرماید: «هر کس از جنگ‌آوری [[غیبت]] کند، یا او را آزار رساند، یا در غیاب او با خانواده‌اش بد رفتاری کند، در [[روز رستاخیز]] برای او پرچمی افراشته می‌شود [تا [[رسوا]] شود] و کاملاً به حسابش رسیدگی می‌گردد و بر [[آتش جهنم]] سرنگون می‌شود»<ref>محمدی ری‌شهری، میزان الحکمه، ج۱، ص۴۴۲.</ref>.		# [[سختی]] [[مجازات]] و [[خشم خداوند]] بر کسانی که [[حرمت]] مجاهدان را شکسته و آنان را [[آزار]] و [[اذیت]] کنند، بیانگر گوشه‌ای دیگر از والایی و ارجمندی مجاهدان است؛ هم‌چنان‌که [[رسول اکرم]]{{صل}} می‌فرماید: «هر کس از جنگ‌آوری [[غیبت]] کند، یا او را آزار رساند، یا در غیاب او با خانواده‌اش بد رفتاری کند، در [[روز رستاخیز]] برای او پرچمی افراشته می‌شود [تا [[رسوا]] شود] و کاملاً به حسابش رسیدگی می‌گردد و بر [[آتش جهنم]] سرنگون می‌شود»<ref>محمدی ری‌شهری، میزان الحکمه، ج۱، ص۴۴۲.</ref>.
	# [[پیامبر گرامی اسلام]]{{صل}} در بیانی دیگر چنین اظهار می‌دارد: «از [[آزردن]] مجاهدان فی سبیل الله بپرهیزید؛ زیرا خداوند به خاطر آنان به [[خشم]] می‌آید، هم‌چنان‌که به خاطر [[پیامبران]] [[خشمگین]] می‌شود و دعای آنان را [[اجابت]] می‌کند، هم‌چنان‌که دعای پیامبران را به اجابت می‌رساند»<ref>محمدی ری‌شهری، میزان الحکمه، ج۱، ص۴۴۲.</ref>.		# [[پیامبر گرامی اسلام]]{{صل}} در بیانی دیگر چنین اظهار می‌دارد: «از [[آزردن]] مجاهدان فی سبیل الله بپرهیزید؛ زیرا خداوند به خاطر آنان به [[خشم]] می‌آید، هم‌چنان‌که به خاطر [[پیامبران]] [[خشمگین]] می‌شود و دعای آنان را [[اجابت]] می‌کند، هم‌چنان‌که دعای پیامبران را به اجابت می‌رساند»<ref>محمدی ری‌شهری، میزان الحکمه، ج۱، ص۴۴۲.</ref>.

	آری، مجاهدانی که در راه اعتلای [[حق]] و [[عدالت]] و برچیدن [[ظلم و ستم]]، عزیز‌ترین [[سرمایه]] وجود خود را در طبق [[اخلاص]] قرار داده و عاشقانه در [[یاری]] قرآن و ارزش‌های [[اسلام ناب]]، جان‌فشانی می‌کنند، در پیشگاه [[پروردگار]] مقامی چون پیامبران دارند. آنان برگزیدگانی‌اند که خداوند خواسته‌هایشان را [[ارج]] نهاده و در [[بهشت]] [[رضوان]] در جوار [[رحمت]] خویش مأوا می‌دهد<ref>[[محمد رضا کریمی والا\|کریمی والا، محمد رضا]]، [[وظایف متقابل مردم و حکومت در حاکمیت علوی (کتاب)\|وظایف متقابل مردم و حکومت در حاکمیت علوی]]، ص ۲۴۷.</ref>.		آری، مجاهدانی که در راه اعتلای [[حق]] و [[عدالت]] و برچیدن [[ظلم و ستم]]، عزیز‌ترین سرمایه وجود خود را در طبق [[اخلاص]] قرار داده و عاشقانه در [[یاری]] قرآن و ارزش‌های [[اسلام ناب]]، جان‌فشانی می‌کنند، در پیشگاه [[پروردگار]] مقامی چون پیامبران دارند. آنان برگزیدگانی‌اند که خداوند خواسته‌هایشان را ارج نهاده و در [[بهشت]] [[رضوان]] در جوار [[رحمت]] خویش مأوا می‌دهد<ref>[[محمد رضا کریمی والا\|کریمی والا، محمد رضا]]، [[وظایف متقابل مردم و حکومت در حاکمیت علوی (کتاب)\|وظایف متقابل مردم و حکومت در حاکمیت علوی]]، ص ۲۴۷.</ref>.

	== آداب جهاد ==		== آداب جهاد ==