جهت اعجاز قرآن - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* پانویس */

2024-03-09T05:04:00Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۳۴
خط ۱۳۷:		خط ۱۳۷:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~علوم قرآنی~~]]		[[رده:اعجاز قرآن]]

Bahmani: /* نخست: فصاحت و بلاغت */

2024-03-09T04:59:09Z

نخست: فصاحت و بلاغت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۲۹
خط ۴۵:		خط ۴۵:
	== نخست: [[فصاحت]] و [[بلاغت]] ==		== نخست: [[فصاحت]] و [[بلاغت]] ==
	{{اصلی\|اعجاز بیانی قرآن}}		{{اصلی\|اعجاز بیانی قرآن}}
	یکی از [[وجوه اعجاز قرآن]] جنبه بیانی آن است، یعنی [[خداوند]] برای بیان مقاصد خود در هر مقامی، شیواترین و [[زیباترین]] الفاظ و سنجیده‌ترین و خوش‌آهنگ‌ترین ترکیباتی را به کار گرفته که به بهترین و رساترین وجهی معانی مورد نظر را به مخاطبین می‌فهماند. [[اعجاز ادبی قرآن]] هم در جنبه [[فصاحت]] است و هم در جنبه [[بلاغت]]<ref>[[محمد تقی مصباح یزدی\|مصباح یزدی، محمد تقی]]، [[آموزش عقاید (کتاب)\|آموزش عقاید]]، ص۲۶۳؛ [[صفدر الهی راد\|الهی راد، صفدر]]، [[انسان‌شناسی (کتاب)\|انسان‌شناسی]]، ص۱۴۵ ـ ۱۴۶؛ [[محمد سعیدی مهر\|سعیدی مهر، محمد]]، [[آموزش کلام اسلامی (کتاب)\|آموزش کلام اسلامی]]، ج۲، ص۹۵-۹۷.</ref>.		یکی از [[وجوه اعجاز قرآن]] جنبه بیانی آن است، یعنی [[خداوند]] برای بیان مقاصد خود در هر مقامی، شیواترین و زیباترین الفاظ و سنجیده‌ترین و خوش‌آهنگ‌ترین ترکیباتی را به کار گرفته که به بهترین و رساترین وجهی معانی مورد نظر را به مخاطبین می‌فهماند. [[اعجاز ادبی قرآن]] هم در جنبه [[فصاحت]] است و هم در جنبه [[بلاغت]]<ref>[[محمد تقی مصباح یزدی\|مصباح یزدی، محمد تقی]]، [[آموزش عقاید (کتاب)\|آموزش عقاید]]، ص۲۶۳؛ [[صفدر الهی راد\|الهی راد، صفدر]]، [[انسان‌شناسی (کتاب)\|انسان‌شناسی]]، ص۱۴۵ ـ ۱۴۶؛ [[محمد سعیدی مهر\|سعیدی مهر، محمد]]، [[آموزش کلام اسلامی (کتاب)\|آموزش کلام اسلامی]]، ج۲، ص۹۵-۹۷.</ref>.

	== دوم: [[اعجاز قرآن]] از نظر خبرهای غیبی ==		== دوم: [[اعجاز قرآن]] از نظر خبرهای غیبی ==

Bahmani: /* دوم: اعجاز قرآن از نظر خبرهای غیبی */

2024-03-09T04:58:51Z

دوم: اعجاز قرآن از نظر خبرهای غیبی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۲۸
خط ۴۹:		خط ۴۹:
	== دوم: [[اعجاز قرآن]] از نظر خبرهای غیبی ==		== دوم: [[اعجاز قرآن]] از نظر خبرهای غیبی ==
	{{اصلی\|اعجاز علوم غیبی قرآن}}		{{اصلی\|اعجاز علوم غیبی قرآن}}
			[[قرآن]] مشتمل بر خبرهای غیبی فراوانی است از حوادث گذشته و حال و [[آینده]] مانند: خبر دادن از امت‌های گذشته؛ خبر دادن از حال [[منافقین]] و یا خبر دادن از حوادث آینده مانند [[شکست]] [[روم]]<ref>[[محمد رضا بهدار\|بهدار، محمد رضا]]، [[اعجاز قرآن - بهدار (مقاله)\|مقاله «اعجاز قرآن»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه کلام اسلامی ج۱]]، ص ۳۲۴-۳۳۰.</ref>.
	[[قرآن]] مشتمل بر [[خبرهای غیبی]] فراوانی است از حوادث گذشته و حال و [[آینده]] مانند: خبر دادن از امت‌های گذشته؛ خبر دادن از حال [[منافقین]] و یا خبر دادن از [[حوادث آینده]] مانند [[شکست]] [[روم]]<ref>[[محمد رضا بهدار\|بهدار، محمد رضا]]، [[اعجاز قرآن - بهدار (مقاله)\|مقاله «اعجاز قرآن»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه کلام اسلامی ج۱]] ص ۳۲۴-۳۳۰.</ref>.

	== سوم: [[اعجاز قرآن]] ازنظر قانون‌گذاری ==		== سوم: [[اعجاز قرآن]] ازنظر قانون‌گذاری ==

Bahmani: /* چهارم: اعجاز قرآن از نظر علوم طبیعی */

2024-03-09T04:58:31Z

چهارم: اعجاز قرآن از نظر علوم طبیعی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۲۸
خط ۶۰:		خط ۶۰:
	{{اصلی\|اعجاز علمی قرآن}}		{{اصلی\|اعجاز علمی قرآن}}

	[[اعجاز علمی]] عبارت از این است که [[قرآن]] مشتمل بر آموزه‌هایی [[علمی]] است که زمانی برای [[مردم]] ناشناخته بود و بخشی از آنها در سایه تلاش‌های گسترده و تحقیقات [[تجربی]] وسیع [[اندیشمندان]] برای مردم شناخته شد. برخی از این نمونه‌ها عبارت است از: [[قانون]] ~~[[جاذبه]]؛~~ [[کشف]] حرکت [[زمین]] به دور خود و [[خورشید]]؛ کروی بودن زمین؛ حرکت [[ستارگان]] و سیارگان در مدارهای خود؛ تأثیر بادها و لقاح گیاهان و زوجیت نباتات و دیگر موجودات<ref>ر. ک: [[عبدالحسین خسروپناه\|خسروپناه، عبدالحسین]]، [[کلام نوین اسلامی (کتاب)\|کلام نوین اسلامی]]، ص۱۹۲؛ [[علی نصیری\|نصیری، علی]]، [[چلچراغ حکمت ج۲۲ (کتاب)\|قرآن‌شناسی، چلچراغ حکمت ج۲۲]]، ص۵۹.</ref>.		[[اعجاز علمی]] عبارت از این است که [[قرآن]] مشتمل بر آموزه‌هایی [[علمی]] است که زمانی برای [[مردم]] ناشناخته بود و بخشی از آنها در سایه تلاش‌های گسترده و تحقیقات تجربی وسیع اندیشمندان برای مردم شناخته شد. برخی از این نمونه‌ها عبارت است از: [[قانون]] جاذبه؛ [[کشف]] حرکت [[زمین]] به دور خود و [[خورشید]]؛ کروی بودن زمین؛ حرکت [[ستارگان]] و سیارگان در مدارهای خود؛ تأثیر بادها و لقاح گیاهان و زوجیت نباتات و دیگر موجودات<ref>ر.ک: [[عبدالحسین خسروپناه\|خسروپناه، عبدالحسین]]، [[کلام نوین اسلامی (کتاب)\|کلام نوین اسلامی]]، ص۱۹۲؛ [[علی نصیری\|نصیری، علی]]، [[چلچراغ حکمت ج۲۲ (کتاب)\|قرآن‌شناسی، چلچراغ حکمت ج۲۲]]، ص۵۹.</ref>.

	== پنچم: [[اعجاز قرآن]] از نظر [[معارف الهی]] ==		== پنچم: [[اعجاز قرآن]] از نظر [[معارف الهی]] ==

Bahmani: /* پنچم: اعجاز قرآن از نظر معارف الهی */

2024-03-09T04:58:10Z

پنچم: اعجاز قرآن از نظر معارف الهی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۲۸
خط ۶۴:		خط ۶۴:
	== پنچم: [[اعجاز قرآن]] از نظر [[معارف الهی]] ==		== پنچم: [[اعجاز قرآن]] از نظر [[معارف الهی]] ==
	{{اصلی\|اعجاز معارفی قرآن}}		{{اصلی\|اعجاز معارفی قرآن}}
			[[قرآن کریم]] دارای معارف عمیق آموزه‌های بلندی است مشتمل بر مباحثی همچون [[خداشناسی]]، [[جهان‌شناسی]]، [[انسان‌شناسی]]، [[پیامبر]]‌شناسی و... که با هیچ‌یک از [[کتاب‌های آسمانی]] موجود قابل‌مقایسه نیست<ref>[[محمد تقی سبحانی\|سبحانی، محمد تقی]] و [[رضا برنجکار\|برنجکار، رضا]]، [[معارف و عقاید ۱ (کتاب)\|معارف و عقاید]]، ج۱، ص۲۲۳ ـ ۲۲۶؛ [[محمد رضا بهدار\|بهدار، محمد رضا]]، [[اعجاز قرآن - بهدار (مقاله)\|مقاله «اعجاز قرآن»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه کلام اسلامی ج۱]] ص ۳۲۴-۳۳۰.</ref>.
	[[قرآن کریم]] دارای [[معارف]] عمیق آموزه‌های بلندی است مشتمل بر مباحثی همچون [[خداشناسی]]، [[جهان‌شناسی]]، [[انسان‌شناسی]]، [[پیامبر]]‌شناسی و... که با هیچ‌یک از [[کتاب‌های آسمانی]] موجود قابل‌مقایسه نیست<ref>[[محمد تقی سبحانی\|سبحانی، محمد تقی]] و [[رضا برنجکار\|برنجکار، رضا]]، [[معارف و عقاید ۱ (کتاب)\|معارف و عقاید]]، ج۱، ص۲۲۳ ـ ۲۲۶؛ [[محمد رضا بهدار\|بهدار، محمد رضا]]، [[اعجاز قرآن - بهدار (مقاله)\|مقاله «اعجاز قرآن»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه کلام اسلامی ج۱]] ص ۳۲۴-۳۳۰.</ref>.

	== ششم: [[اعجاز قرآن]] از نظر هماهنگی درونی ==		== ششم: [[اعجاز قرآن]] از نظر هماهنگی درونی ==

Bahmani: /* ششم: اعجاز قرآن از نظر هماهنگی درونی */

2024-03-09T04:57:58Z

ششم: اعجاز قرآن از نظر هماهنگی درونی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۲۷
خط ۶۹:		خط ۶۹:
	== ششم: [[اعجاز قرآن]] از نظر هماهنگی درونی ==		== ششم: [[اعجاز قرآن]] از نظر هماهنگی درونی ==
	{{اصلی\|اعجاز ساختاری قرآن}}		{{اصلی\|اعجاز ساختاری قرآن}}
			[[قرآن کریم]]، کتابی است که در طول بیست و سه سال [[رسالت]] [[پیامبر اکرم]] {{صل}} که با حوادث گوناگونی روبرو بود نازل گردید، ولی این حوادث، تأثیری در انسجام مطالب و شیوه [[اعجازآمیز]] آن نگذاشت و همین هماهنگی و یکنواختی آن از نظر شکل و محتوی، جهت دیگری از جهات [[اعجاز]] به شمار می‌رود<ref>[[محمد تقی مصباح یزدی\|مصباح یزدی، محمد تقی]]، [[آموزش عقاید (کتاب)\|آموزش عقاید]]، ص۲۶۶.</ref>.
	[[قرآن کریم]]، کتابی است که در طول بیست و سه سال [[رسالت]] [[پیامبر اکرم]] {{صل}} که با حوادث گوناگونی روبرو بود نازل گردید، ولی این حوادث، تأثیری در [[انسجام]] مطالب و شیوه [[اعجازآمیز]] آن نگذاشت و همین [[هماهنگی]] و یکنواختی آن از نظر شکل و محتوی، جهت دیگری از جهات [[اعجاز]] به شمار می‌رود<ref>[[محمد تقی مصباح یزدی\|مصباح یزدی، محمد تقی]]، [[آموزش عقاید (کتاب)\|آموزش عقاید]]، ص۲۶۶.</ref>.

	== هفتم: [[امی بودن پیامبر خاتم\|اُمّی بودن آورنده قرآن]] ==		== هفتم: [[امی بودن پیامبر خاتم\|اُمّی بودن آورنده قرآن]] ==

Bahmani: /* هفتم: اُمّی بودن آورنده قرآن */

2024-03-09T04:57:44Z

هفتم: اُمّی بودن آورنده قرآن

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۲۷
خط ۷۴:		خط ۷۴:
	== هفتم: [[امی بودن پیامبر خاتم\|اُمّی بودن آورنده قرآن]] ==		== هفتم: [[امی بودن پیامبر خاتم\|اُمّی بودن آورنده قرآن]] ==
	{{اصلی\|امی بودن پیامبر خاتم}}		{{اصلی\|امی بودن پیامبر خاتم}}
	یکی از صفات پیامبر خاتم "[[امی بودن]]" است به‌معنای درس ناخوانده؛ داشتن این صفت یکی از [[وجوه اعجاز قرآن]] محسوب می‌شود. [[قرآن کریم]]، کتابی که با وجود کوچکی نسبی حجم، مشتمل بر انواعی از [[معارف]] و [[علوم]] و [[احکام]] و [[قوانین]] فردی و [[اجتماعی]] است و آوردن چنین کتابی به‌وسیله یک فرد [[درس نخوانده]] و [[تعلیم]] ندیده عجیب است<ref>[[محمد تقی مصباح یزدی\|مصباح یزدی، محمد تقی]]، [[آموزش عقاید (کتاب)\|آموزش عقاید]]، ص۲۶۵ ـ ۲۶۶؛ [[عبدالحسین خسروپناه\|خسروپناه، عبدالحسین]]، [[کلام نوین اسلامی (کتاب)\|کلام نوین اسلامی]]، ص۱۹۲ - ۱۹۳.</ref>.		یکی از صفات پیامبر خاتم "[[امی بودن]]" است به‌معنای درس ناخوانده؛ داشتن این صفت یکی از [[وجوه اعجاز قرآن]] محسوب می‌شود. [[قرآن کریم]]، کتابی که با وجود کوچکی نسبی حجم، مشتمل بر انواعی از معارف و [[علوم]] و [[احکام]] و [[قوانین]] فردی و [[اجتماعی]] است و آوردن چنین کتابی به‌وسیله یک فرد [[درس نخوانده]] و [[تعلیم]] ندیده عجیب است<ref>[[محمد تقی مصباح یزدی\|مصباح یزدی، محمد تقی]]، [[آموزش عقاید (کتاب)\|آموزش عقاید]]، ص۲۶۵ ـ ۲۶۶؛ [[عبدالحسین خسروپناه\|خسروپناه، عبدالحسین]]، [[کلام نوین اسلامی (کتاب)\|کلام نوین اسلامی]]، ص۱۹۲ - ۱۹۳.</ref>.

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Bahmani: /* پانویس */

2024-03-09T04:57:25Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۲۷
خط ۱۴۰:		خط ۱۴۰:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~قرآن~~]]		[[رده:علوم قرآنی]]

Bahmani در ‏۶ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۱۰

2023-03-06T10:10:05Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۴۰
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	'''جهت [[اعجاز]] [[قرآن]]''' به معنای جنبه ای است که قرآن از آن جهت دارای [[معجزه]] است. ابعاد مختلفی برای معجزه بودن قرآن بیان شده است مانند: اعجاز از لحاظ [[فصاحت]] و [[بلاغت]]؛ از نظر خبرهای غیبی؛ [[اعجاز قرآن]] ~~ازنظر~~ [[قانون‌گذاری]]؛ ~~از نظر~~ علوم طبیعی؛ ~~از نظر~~ [[معارف الهی]]؛ ~~از نظر~~ هماهنگی درونی و از لحاظ [[امی بودن پیامبر خاتم]].		'''جهت [[اعجاز]] [[قرآن]]''' به معنای جنبه ای است که قرآن از آن جهت دارای [[معجزه]] است. ابعاد مختلفی برای معجزه بودن قرآن بیان شده است مانند: اعجاز از لحاظ [[فصاحت]] و [[بلاغت]]؛ از نظر خبرهای غیبی؛ [[اعجاز قرآن]] از نظر [[قانون‌گذاری]]؛ علوم طبیعی؛ [[معارف الهی]]؛ هماهنگی درونی و از لحاظ [[امی بودن پیامبر خاتم]].

	== معناشناسی [[اعجاز]] و جهت [[اعجاز]] ==		== معناشناسی [[اعجاز]] و جهت [[اعجاز]] ==
	[[اعجاز]] مصدر باب [[افعال]] از ریشه "ع‌ ـ‌ ج‌ ـ‌ ز" به معنای [[ناتوان]] ساختن یا [[ناتوان]] یافتن کسی یا چیزی به‌کار رفته<ref>مفردات، ص‌۵۴۷؛ لسان العرب، ج‌۹، ص‌۵۸، «عجز».</ref> و در [[قرآن کریم]] به معنای نخست آمده است: {{متن قرآن\|وَمَا أَنتُم بِمُعْجِزِينَ}}<ref>و شما به ستوه آورنده خداوند نیستید؛ سوره انعام، آیه۱۳۴.</ref>.<ref>[[سید محمود دشتی\|دشتی، سید محمود]]، [[غلام علی عزیزی\|عزیزی، غلام علی]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۳ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج ۳، ص ۵۵۸.</ref>		[[اعجاز]] مصدر باب [[افعال]] از ریشه "ع‌ ـ‌ ج‌ ـ‌ ز" به معنای [[ناتوان]] ساختن یا [[ناتوان]] یافتن کسی یا چیزی به‌کار رفته<ref>مفردات، ص‌۵۴۷؛ لسان العرب، ج‌۹، ص‌۵۸، «عجز».</ref> و در [[قرآن کریم]] به معنای نخست آمده است: {{متن قرآن\|وَمَا أَنتُم بِمُعْجِزِينَ}}<ref>و شما به ستوه آورنده خداوند نیستید؛ سوره انعام، آیه۱۳۴.</ref>.<ref>[[سید محمود دشتی\|دشتی، سید محمود]]، [[غلام علی عزیزی\|عزیزی، غلام علی]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۳ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج ۳، ص ۵۵۸.</ref>

	~~واژه [[معجزه]]، اسم فاعل ماده "عجز" از باب [[افعال]] به معنای ناتوان‌کننده است.~~ معجزه عمل خارق عادتی را گویند که انجام آن از [[قدرت]] افراد عادی بیرون بوده و تنها به اتکای یک نیروی مافوق طبیعی امکان‌پذیر است. [[معجزه]] عملی است از طرف مدعی [[نبوت]] و دارای برخی شرایط و خصوصیات و نشانه‌ای روشن و دلیلی آشکار است بر [[صدق]] ادعای آورنده آن<ref>[[محمد تقی مصباح یزدی\|مصباح یزدی، محمد تقی]]، [[راه و راهنماشناسی (کتاب)\|راه و راهنماشناسی]]، ص ۱۸۱.</ref>.		معجزه عمل خارق عادتی را گویند که انجام آن از [[قدرت]] افراد عادی بیرون بوده و تنها به اتکای یک نیروی مافوق طبیعی امکان‌پذیر است. [[معجزه]] عملی است از طرف مدعی [[نبوت]] و دارای برخی شرایط و خصوصیات و نشانه‌ای روشن و دلیلی آشکار است بر [[صدق]] ادعای آورنده آن<ref>[[محمد تقی مصباح یزدی\|مصباح یزدی، محمد تقی]]، [[راه و راهنماشناسی (کتاب)\|راه و راهنماشناسی]]، ص ۱۸۱.</ref>.

	جهت [[اعجاز]] به معنای ~~جنبه ای~~ که ~~این~~ [[عمل خارق‌العاده]] در آن تحقق ~~یافته است~~.		جهت [[اعجاز]] به معنای جنبه‌ای است که [[عمل خارق‌العاده]] در آن تحقق می‌یابد.

	== [[قرآن]]؛ معجزه جاوید ==		== [[قرآن]]؛ معجزه جاوید ==
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	# '''[[اعجاز ادبی]] و هنری:''' [[قرآن کریم]]، سرشار از صنایع ادبی و هنرهای بلاغی است. هر چه زمان پیش می‌رود، ساحت ادبی و هنری [[قرآن]] بیش از پیش آشکار می‌گردد و ادیبان و [[مفسران]] بر [[اعجاز]] [[آیات قرآنی]] در این باره بیش‌تر [[آگاهی]] می‌یابند. در دامان [[بلاغت]] [[معنوی]] و ظرافت ادبی و هنری [[قرآن]]، [[فنون]] و دانش‌هایی همانند معانی و بیان و صرف و نحو زاده شد. تنها برای سوره فاتحه، هفتاد ویژگی بلاغی برشمرده‌اند که ده ویژگی تنها از آنِ آیه‌ {{متن قرآن\|مَالِكِ يَوْمِ الدِّينِ}}<ref>«مالک روز پاداش و کیفر» سوره فاتحه، آیه ۴.</ref> است<ref>وحی و نبوت در قرآن‌، ۳۱۰.</ref>.		# '''[[اعجاز ادبی]] و هنری:''' [[قرآن کریم]]، سرشار از صنایع ادبی و هنرهای بلاغی است. هر چه زمان پیش می‌رود، ساحت ادبی و هنری [[قرآن]] بیش از پیش آشکار می‌گردد و ادیبان و [[مفسران]] بر [[اعجاز]] [[آیات قرآنی]] در این باره بیش‌تر [[آگاهی]] می‌یابند. در دامان [[بلاغت]] [[معنوی]] و ظرافت ادبی و هنری [[قرآن]]، [[فنون]] و دانش‌هایی همانند معانی و بیان و صرف و نحو زاده شد. تنها برای سوره فاتحه، هفتاد ویژگی بلاغی برشمرده‌اند که ده ویژگی تنها از آنِ آیه‌ {{متن قرآن\|مَالِكِ يَوْمِ الدِّينِ}}<ref>«مالک روز پاداش و کیفر» سوره فاتحه، آیه ۴.</ref> است<ref>وحی و نبوت در قرآن‌، ۳۱۰.</ref>.
	# '''مصونیت از [[تحریف]]:''' همه [[کتاب‌های آسمانی]] جز [[قرآن]]، دچار [[تحریف]] گشته‌اند و تنها [[قرآن]] است که از هر گونه‌ تغییر و [[تحریف]] در [[امان]] مانده است. [[قرآن]]، خود، از این [[حقیقت]] به اشارت و صراحت یاد کرده است<ref>{{متن قرآن\| مِّنَ الَّذِينَ هَادُواْ يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَن مَّوَاضِعِهِ وَيَقُولُونَ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ وَرَاعِنَا لَيًّا بِأَلْسِنَتِهِمْ وَطَعْنًا فِي الدِّينِ وَلَوْ أَنَّهُمْ قَالُواْ سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا وَاسْمَعْ وَانظُرْنَا لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَأَقْوَمَ وَلَكِن لَّعَنَهُمُ اللَّهُ بِكُفْرِهِمْ فَلاَ يُؤْمِنُونَ إِلاَّ قَلِيلاً }}؛ سوره نساء، آیه ۴۶؛ {{متن قرآن\|أَفَتَطْمَعُونَ أَن يُؤْمِنُواْ لَكُمْ وَقَدْ كَانَ فَرِيقٌ مِّنْهُمْ يَسْمَعُونَ كَلامَ اللَّهِ ثُمَّ يُحَرِّفُونَهُ مِن بَعْدِ مَا عَقَلُوهُ وَهُمْ يَعْلَمُونَ}}؛ سوره بقره، آیه ۷۵، {{متن قرآن\|إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ مَا أَنزَلْنَا مِنَ الْبَيِّنَاتِ وَالْهُدَى مِن بَعْدِ مَا بَيَّنَّاهُ لِلنَّاسِ فِي الْكِتَابِ أُوْلَئِكَ يَلْعَنُهُمُ اللَّهُ وَيَلْعَنُهُمُ اللاَّعِنُونَ}}؛ آیه ۱۵۹ و ....</ref>. از آن رو که [[قرآن]] از [[تحریف]] دور مانده است، معیاری است برای ارزیابی دیگر [[کتب آسمانی]].		# '''مصونیت از [[تحریف]]:''' همه [[کتاب‌های آسمانی]] جز [[قرآن]]، دچار [[تحریف]] گشته‌اند و تنها [[قرآن]] است که از هر گونه‌ تغییر و [[تحریف]] در [[امان]] مانده است. [[قرآن]]، خود، از این [[حقیقت]] به اشارت و صراحت یاد کرده است<ref>{{متن قرآن\| مِّنَ الَّذِينَ هَادُواْ يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَن مَّوَاضِعِهِ وَيَقُولُونَ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ وَرَاعِنَا لَيًّا بِأَلْسِنَتِهِمْ وَطَعْنًا فِي الدِّينِ وَلَوْ أَنَّهُمْ قَالُواْ سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا وَاسْمَعْ وَانظُرْنَا لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَأَقْوَمَ وَلَكِن لَّعَنَهُمُ اللَّهُ بِكُفْرِهِمْ فَلاَ يُؤْمِنُونَ إِلاَّ قَلِيلاً }}؛ سوره نساء، آیه ۴۶؛ {{متن قرآن\|أَفَتَطْمَعُونَ أَن يُؤْمِنُواْ لَكُمْ وَقَدْ كَانَ فَرِيقٌ مِّنْهُمْ يَسْمَعُونَ كَلامَ اللَّهِ ثُمَّ يُحَرِّفُونَهُ مِن بَعْدِ مَا عَقَلُوهُ وَهُمْ يَعْلَمُونَ}}؛ سوره بقره، آیه ۷۵، {{متن قرآن\|إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ مَا أَنزَلْنَا مِنَ الْبَيِّنَاتِ وَالْهُدَى مِن بَعْدِ مَا بَيَّنَّاهُ لِلنَّاسِ فِي الْكِتَابِ أُوْلَئِكَ يَلْعَنُهُمُ اللَّهُ وَيَلْعَنُهُمُ اللاَّعِنُونَ}}؛ آیه ۱۵۹ و ....</ref>. از آن رو که [[قرآن]] از [[تحریف]] دور مانده است، معیاری است برای ارزیابی دیگر [[کتب آسمانی]].
	# '''[[اعجاز]] در قانون‌گذاری:''' [[قوانین]] [[قرآن]] به گونه‌ای شگفت با [[فطرت]] [[انسان]] سازگار است<ref>{{متن قرآن\|فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفًا فِطْرَةَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْهَا لا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ذَلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ}}؛ سوره روم، آیه ۳۰.</ref>. [[قرآن]]، برنامه‌های کلان [[زندگی مادی]] و [[معنوی]] [[انسان]] را ترسیم کرده است که هر یک از این برنامه‌ها، منشأ برنامه‌های فرعی دیگر است. [[دانشمندان]] [[علوم دینی]] تنها از [[آیه]] ۹۰ سوره نحل، شصت و نُه [[قانون]] بیرون کشیده‌اند<ref>وحی و نبوت در قرآن‌، ۳۳۵.</ref>.<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص ~~420~~.</ref>		# '''[[اعجاز]] در قانون‌گذاری:''' [[قوانین]] [[قرآن]] به گونه‌ای شگفت با [[فطرت]] [[انسان]] سازگار است<ref>{{متن قرآن\|فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفًا فِطْرَةَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْهَا لا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ذَلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ}}؛ سوره روم، آیه ۳۰.</ref>. [[قرآن]]، برنامه‌های کلان [[زندگی مادی]] و [[معنوی]] [[انسان]] را ترسیم کرده است که هر یک از این برنامه‌ها، منشأ برنامه‌های فرعی دیگر است. [[دانشمندان]] [[علوم دینی]] تنها از [[آیه]] ۹۰ سوره نحل، شصت و نُه [[قانون]] بیرون کشیده‌اند<ref>وحی و نبوت در قرآن‌، ۳۳۵.</ref>.<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص ۴۲۰.</ref>

	== وجوه و جهات [[اعجاز قرآن]] ==		== وجوه و جهات [[اعجاز قرآن]] ==

Bahmani در ‏۲۲ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۵۷

2023-01-22T09:57:53Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۲۷
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{نبوت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = اعجاز قرآن		\| موضوع مرتبط = اعجاز قرآن
	\| عنوان مدخل = ~~[[اعجاز قرآن]]~~		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط = [[اعجاز قرآن در قرآن]] - [[اعجاز قرآن در حدیث]] - [[اعجاز قرآن در کلام اسلامی]] - [[اعجاز قرآن در فلسفه اسلامی]] - [[اعجاز قرآن در عرفان اسلامی]] - [[اعجاز قرآن از دیدگاه برون‌دینی]]		\| مداخل مرتبط =
	\| پرسش مرتبط = ~~اعجاز قرآن (پرسش)~~		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}