جوان‌مردی در معارف و سیره نبوی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مقدمه */

2026-03-16T05:18:49Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۴۸
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}
	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[آمرزش\|گذشت]] و [[جوان مردی]] از مهم‌ترین پایه‌های [[اخلاق]] کریمانه است. [[پیامبر اکرم]] {{صل}} نیز از این ویژگی به طور کامل بهره مند بود. ازاین رو، در برابر [[اشتباه]] [[یاران]] و اطرافیان خود، گذشت پیشه می‌ساخته با [[چشم پوشی]] از کارهای [[ناشایست]] شان، آنان را شرمسار می‌ساخت. آن بزرگوار حتی از [[یهودیان]] لجوج [[مدینه]] که همواره آن [[حضرت]] را [[آزار]] می‌دادند، درمی گذشت. [[قرآن کریم]] می‌فرماید:		[[آمرزش\|گذشت]] و [[جوان مردی]] از مهم‌ترین پایه‌های [[اخلاق]] کریمانه است. [[پیامبر اکرم]] {{صل}} نیز از این ویژگی به طور کامل بهره مند بود. ازاین رو، در برابر [[اشتباه]] [[یاران]] و اطرافیان خود، گذشت پیشه می‌ساخته با چشم پوشی از کارهای ناشایست شان، آنان را شرمسار می‌ساخت. آن بزرگوار حتی از [[یهودیان]] لجوج [[مدینه]] که همواره آن حضرت را [[آزار]] می‌دادند، درمی گذشت. [[قرآن کریم]] می‌فرماید: {{متن قرآن\|فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِيثَاقَهُمْ لَعَنَّاهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوبَهُمْ قَاسِيَةً يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَنْ مَوَاضِعِهِ وَنَسُوا حَظًّا مِمَّا ذُكِّرُوا بِهِ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلَى خَائِنَةٍ مِنْهُمْ إِلَّا قَلِيلًا مِنْهُمْ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ}}<ref>«پس، برای پیمان‌شکنی لعنتشان کردیم و دل‌هاشان را سخت گردانیدیم زیرا عبارات (کتاب آسمانی) را از جای خویش پس و پیش می‌کردند و بخشی از آنچه را بدیشان یادآور شده بودند از یاد بردند و تو پیوسته از خیانت آنان- جز شمار اندکی از ایشان- آگاهی می‌یابی؛ آنان را ببخشای و درگذر! بی‌گمان خداوند نیکوکاران را دوست می‌دارد» سوره مائده، آیه ۱۳.</ref>.
	{{متن قرآن\|فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِيثَاقَهُمْ لَعَنَّاهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوبَهُمْ قَاسِيَةً يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَنْ مَوَاضِعِهِ وَنَسُوا حَظًّا مِمَّا ذُكِّرُوا بِهِ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلَى خَائِنَةٍ مِنْهُمْ إِلَّا قَلِيلًا مِنْهُمْ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ}}<ref>«پس، برای پیمان‌شکنی لعنتشان کردیم و دل‌هاشان را سخت گردانیدیم زیرا عبارات (کتاب آسمانی) را از جای خویش پس و پیش می‌کردند و بخشی از آنچه را بدیشان یادآور شده بودند از یاد بردند و تو پیوسته از خیانت آنان- جز شمار اندکی از ایشان- آگاهی می‌یابی؛ آنان را ببخشای و درگذر! بی‌گمان خداوند نیکوکاران را دوست می‌دارد» سوره مائده، آیه ۱۳.</ref>.

	[[جاحظ]] از نویسندگان [[قرن سوم]] درباره [[بزرگواری]] [[حضرت محمد]] {{صل}} می‌نویسد:		[[جاحظ]] از نویسندگان قرن سوم درباره [[بزرگواری]] [[حضرت محمد]] {{صل}} می‌نویسد: اگر از آثار گستردگی و بزرگی گذشتش و وفور بردباری‌اش جز آنچه در [[روز فتح مکه]] از او سر زد، نبود، برای اینکه او [[برترین]] برترها باشد، بسنده است. چون هنگامی که وارد [[مکه]] شد، با آنکه آنان عموها، پسرعموها و یاران و بزرگان انصارش را کشته و بسیاری از آنان را [[شکنجه]] داده بودند و خود آن حضرت را مجروح و [[اذیت]] کرده بودند، به سخنرانی پرداخت و گفت: من خبر همان [[کلام]] را که برادرم، [[یوسف]] گفت، می‌گویم: {{متن قرآن\|قَالَ لَا تَثْرِيبَ عَلَيْكُمُ الْيَوْمَ يَغْفِرُ اللَّهُ لَكُمْ وَهُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ}}<ref>«(یوسف) گفت: امروز (دیگر) بر شما سرزنشی نیست، خداوند شما را ببخشاید و او مهربان‌ترین مهربانان است» سوره یوسف، آیه ۹۲.</ref>.
	اگر از آثار گستردگی و بزرگی گذشتش و وفور بردباری‌اش جز آنچه در [[روز فتح مکه]] از او سر زد، نبود، برای اینکه او [[برترین]] برترها باشد، بسنده است. چون هنگامی که وارد [[مکه]] شد، با آنکه آنان عموها، پسرعموها و یاران و بزرگان انصارش را کشته و بسیاری از آنان را [[شکنجه]] داده بودند و خود آن حضرت را مجروح و [[اذیت]] کرده بودند، به [[سخنرانی]] پرداخت و گفت: من خبر همان [[کلام]] را که برادرم، [[یوسف]] گفت، می‌گویم: {{متن قرآن\|قَالَ لَا تَثْرِيبَ عَلَيْكُمُ الْيَوْمَ يَغْفِرُ اللَّهُ لَكُمْ وَهُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ}}<ref>«(یوسف) گفت: امروز (دیگر) بر شما سرزنشی نیست، خداوند شما را ببخشاید و او مهربان‌ترین مهربانان است» سوره یوسف، آیه ۹۲.</ref>.

	در [[زندگی پیامبر اسلام]]، هیچ چیز به برجستگی [[روح]] بلند گذشت و [[جوانمردی]]، توجه دیگران را به خود جلب نکرده است. یکی از جلوه‌های [[جوانمردی]]، [[ستم‌ستیزی]] است. بیست سال بیشتر از عمرش نمی‌گذشت که در حرکت جوانمردانه و ستم‌ناپذیری به نام «[[حلف الفضول]]» شرکت کرد. گفته‌اند مردی از بنی زُبید در ماه [[ذی قعده]] وارد [[مکه]] شد و کالایی داشت. [[عاص بن وائل سهمی]]، آن کالا را خرید، ولی از پرداخت بهای آن خودداری کرد. کار به [[مشاجره]] کشید. مرد زبیدی که نمی‌توانست [[حق]] خود را بگیرد، به ناچار بالای [[کوه]] ابوقبیس رفت و [[دادخواهی]] کرد و آزادگان [[قریش]] را به [[دفاع از مظلوم]] و جلوگیری از [[ستم]] عاص فراخواند. وی گفت: ای مردان قریش! به داد ستم‌دیده‌ای برسید که کالایش را در مکه به ستم گرفته‌اند و دور از [[طایفه]] و کسان خویش است. [[حرمت]]، خاص کسی است که حرمت نگه دارد و کسی که [[جامه]] [[خیانت]] پوشیده است، حرمت ندارد.		در [[زندگی پیامبر اسلام]]، هیچ چیز به برجستگی [[روح]] بلند گذشت و [[جوانمردی]]، توجه دیگران را به خود جلب نکرده است. یکی از جلوه‌های [[جوانمردی]]، [[ستم‌ستیزی]] است. بیست سال بیشتر از عمرش نمی‌گذشت که در حرکت جوانمردانه و ستم‌ناپذیری به نام «[[حلف الفضول]]» شرکت کرد. گفته‌اند مردی از بنی زُبید در ماه [[ذی قعده]] وارد [[مکه]] شد و کالایی داشت. [[عاص بن وائل سهمی]]، آن کالا را خرید، ولی از پرداخت بهای آن خودداری کرد. کار به [[مشاجره]] کشید. مرد زبیدی که نمی‌توانست [[حق]] خود را بگیرد، به ناچار بالای [[کوه]] ابوقبیس رفت و [[دادخواهی]] کرد و آزادگان [[قریش]] را به [[دفاع از مظلوم]] و جلوگیری از [[ستم]] عاص فراخواند. وی گفت: ای مردان قریش! به داد ستم‌دیده‌ای برسید که کالایش را در مکه به ستم گرفته‌اند و دور از طایفه و کسان خویش است. [[حرمت]]، خاص کسی است که حرمت نگه دارد و کسی که [[جامه]] [[خیانت]] پوشیده است، حرمت ندارد.

	[[بنی هاشم]]، [[بنی مطلب بن عبدمناف]]، [[بنی زهره بن کلاب]]، [[بنی تیم بن مُرَّه]] و [[بنی حارث بن فهد]] در [[خانه]] [[عبدالله بن جدعان تیمی]] گرد آمدند و [[پیمان]] بستند که هر ستم‌دیده‌ای را [[یاری]] کنند و در گرفتن حق [[مظلوم]] هم داستان باشند و اجازه ندهند در مکه بر هیچ کس ستم رود<ref>تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۱۸.</ref>. از [[پیامبر اکرم]] {{صل}} [[روایت]] شده است که پس از [[مهاجرت به مدینه]] فرمود:		[[بنی هاشم]]، [[بنی مطلب بن عبدمناف]]، [[بنی زهره بن کلاب]]، [[بنی تیم بن مُرَّه]] و [[بنی حارث بن فهد]] در [[خانه]] [[عبدالله بن جدعان تیمی]] گرد آمدند و [[پیمان]] بستند که هر ستم‌دیده‌ای را [[یاری]] کنند و در گرفتن حق [[مظلوم]] هم داستان باشند و اجازه ندهند در مکه بر هیچ کس ستم رود<ref>تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۱۸.</ref>. از [[پیامبر اکرم]] {{صل}} [[روایت]] شده است که پس از [[مهاجرت به مدینه]] فرمود: در خانه عبدالله بن جدعان در پیمانی حضور یافتم که اگر در [[اسلام]] هم به مانند آن [[دعوت]] کنند، [[اجابت]] می‌کنم و اسلام جز استحکام چیزی بر آن نیفزوده است<ref>سیره ابن هشام، ج۱، ص۱۴۵.</ref>.<ref>[[سید حسین اسحاقی\|اسحاقی، سید حسین]]، [[نگین رسالت (کتاب)\|نگین رسالت]]، ص ۵۸.</ref>
	در خانه عبدالله بن جدعان در پیمانی حضور یافتم که اگر در [[اسلام]] هم به مانند آن [[دعوت]] کنند، [[اجابت]] می‌کنم و اسلام جز [[استحکام]] چیزی بر آن نیفزوده است<ref>سیره ابن هشام، ج۱، ص۱۴۵.</ref>.<ref>[[سید حسین اسحاقی\|اسحاقی، سید حسین]]، [[نگین رسالت (کتاب)\|نگین رسالت]] ص ۵۸.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Jaafari در ‏۲ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۱۵

2026-02-02T09:15:11Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۴۵
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = جوان‌مردی		\| موضوع مرتبط = جوان‌مردی
	\| عنوان مدخل = [[جوان‌مردی]]		\| عنوان مدخل = جوان‌مردی
	\| مداخل مرتبط = [[جوان‌مردی در نهج البلاغه]] - [[جوان‌مردی در معارف و سیره نبوی]] - [[جوان‌مردی در معارف و سیره علوی]] - [[جوان‌مردی در معارف و سیره حسینی]]		\| مداخل مرتبط = [[جوان‌مردی در نهج البلاغه]] - [[جوان‌مردی در معارف و سیره نبوی]] - [[جوان‌مردی در معارف و سیره علوی]] - [[جوان‌مردی در معارف و سیره حسینی]] - [[جوان‌مردی در معارف و سیره معصوم]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Ali: /* پانویس */

2023-11-04T06:51:53Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۲۱
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	[[رده:جوان‌مردی]]		[[رده:جوان‌مردی]]
	[[رده:سیره پیامبر خاتم]]		[[رده:سیره پیامبر خاتم]]
	~~[[رده:فضایل اخلاقی]]~~

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T19:58:11Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۲۸
خط ۵:		خط ۵:
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}
	==مقدمه==		== مقدمه ==
	[[آمرزش\|گذشت]] و [[جوان مردی]] از مهم‌ترین پایه‌های [[اخلاق]] کریمانه است. [[پیامبر اکرم]]{{صل}} نیز از این ویژگی به طور کامل بهره مند بود. ازاین رو، در برابر [[اشتباه]] [[یاران]] و اطرافیان خود، گذشت پیشه می‌ساخته با [[چشم پوشی]] از کارهای [[ناشایست]] شان، آنان را شرمسار می‌ساخت. آن بزرگوار حتی از [[یهودیان]] لجوج [[مدینه]] که همواره آن [[حضرت]] را [[آزار]] می‌دادند، درمی گذشت. [[قرآن کریم]] می‌فرماید:		[[آمرزش\|گذشت]] و [[جوان مردی]] از مهم‌ترین پایه‌های [[اخلاق]] کریمانه است. [[پیامبر اکرم]] {{صل}} نیز از این ویژگی به طور کامل بهره مند بود. ازاین رو، در برابر [[اشتباه]] [[یاران]] و اطرافیان خود، گذشت پیشه می‌ساخته با [[چشم پوشی]] از کارهای [[ناشایست]] شان، آنان را شرمسار می‌ساخت. آن بزرگوار حتی از [[یهودیان]] لجوج [[مدینه]] که همواره آن [[حضرت]] را [[آزار]] می‌دادند، درمی گذشت. [[قرآن کریم]] می‌فرماید:
	{{متن قرآن\|فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِيثَاقَهُمْ لَعَنَّاهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوبَهُمْ قَاسِيَةً يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَنْ مَوَاضِعِهِ وَنَسُوا حَظًّا مِمَّا ذُكِّرُوا بِهِ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلَى خَائِنَةٍ مِنْهُمْ إِلَّا قَلِيلًا مِنْهُمْ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ}}<ref>«پس، برای پیمان‌شکنی لعنتشان کردیم و دل‌هاشان را سخت گردانیدیم زیرا عبارات (کتاب آسمانی) را از جای خویش پس و پیش می‌کردند و بخشی از آنچه را بدیشان یادآور شده بودند از یاد بردند و تو پیوسته از خیانت آنان- جز شمار اندکی از ایشان- آگاهی می‌یابی؛ آنان را ببخشای و درگذر! بی‌گمان خداوند نیکوکاران را دوست می‌دارد» سوره مائده، آیه ۱۳.</ref>.		{{متن قرآن\|فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِيثَاقَهُمْ لَعَنَّاهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوبَهُمْ قَاسِيَةً يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَنْ مَوَاضِعِهِ وَنَسُوا حَظًّا مِمَّا ذُكِّرُوا بِهِ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلَى خَائِنَةٍ مِنْهُمْ إِلَّا قَلِيلًا مِنْهُمْ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ}}<ref>«پس، برای پیمان‌شکنی لعنتشان کردیم و دل‌هاشان را سخت گردانیدیم زیرا عبارات (کتاب آسمانی) را از جای خویش پس و پیش می‌کردند و بخشی از آنچه را بدیشان یادآور شده بودند از یاد بردند و تو پیوسته از خیانت آنان- جز شمار اندکی از ایشان- آگاهی می‌یابی؛ آنان را ببخشای و درگذر! بی‌گمان خداوند نیکوکاران را دوست می‌دارد» سوره مائده، آیه ۱۳.</ref>.

	[[جاحظ]] از نویسندگان [[قرن سوم]] درباره [[بزرگواری]] [[حضرت محمد]]{{صل}} می‌نویسد:		[[جاحظ]] از نویسندگان [[قرن سوم]] درباره [[بزرگواری]] [[حضرت محمد]] {{صل}} می‌نویسد:
	اگر از آثار گستردگی و بزرگی گذشتش و وفور بردباری‌اش جز آنچه در [[روز فتح مکه]] از او سر زد، نبود، برای اینکه او [[برترین]] برترها باشد، بسنده است. چون هنگامی که وارد [[مکه]] شد، با آنکه آنان عموها، پسرعموها و یاران و بزرگان انصارش را کشته و بسیاری از آنان را [[شکنجه]] داده بودند و خود آن حضرت را مجروح و [[اذیت]] کرده بودند، به [[سخنرانی]] پرداخت و گفت: من خبر همان [[کلام]] را که برادرم، [[یوسف]] گفت، می‌گویم: {{متن قرآن\|قَالَ لَا تَثْرِيبَ عَلَيْكُمُ الْيَوْمَ يَغْفِرُ اللَّهُ لَكُمْ وَهُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ}}<ref>«(یوسف) گفت: امروز (دیگر) بر شما سرزنشی نیست، خداوند شما را ببخشاید و او مهربان‌ترین مهربانان است» سوره یوسف، آیه ۹۲.</ref>.		اگر از آثار گستردگی و بزرگی گذشتش و وفور بردباری‌اش جز آنچه در [[روز فتح مکه]] از او سر زد، نبود، برای اینکه او [[برترین]] برترها باشد، بسنده است. چون هنگامی که وارد [[مکه]] شد، با آنکه آنان عموها، پسرعموها و یاران و بزرگان انصارش را کشته و بسیاری از آنان را [[شکنجه]] داده بودند و خود آن حضرت را مجروح و [[اذیت]] کرده بودند، به [[سخنرانی]] پرداخت و گفت: من خبر همان [[کلام]] را که برادرم، [[یوسف]] گفت، می‌گویم: {{متن قرآن\|قَالَ لَا تَثْرِيبَ عَلَيْكُمُ الْيَوْمَ يَغْفِرُ اللَّهُ لَكُمْ وَهُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ}}<ref>«(یوسف) گفت: امروز (دیگر) بر شما سرزنشی نیست، خداوند شما را ببخشاید و او مهربان‌ترین مهربانان است» سوره یوسف، آیه ۹۲.</ref>.

	در [[زندگی پیامبر اسلام]]، هیچ چیز به برجستگی [[روح]] بلند گذشت و [[جوانمردی]]، توجه دیگران را به خود جلب نکرده است. یکی از جلوه‌های [[جوانمردی]]، [[ستم‌ستیزی]] است. بیست سال بیشتر از عمرش نمی‌گذشت که در حرکت جوانمردانه و ستم‌ناپذیری به نام «[[حلف الفضول]]» شرکت کرد. گفته‌اند مردی از بنی زُبید در ماه [[ذی قعده]] وارد [[مکه]] شد و کالایی داشت. [[عاص بن وائل سهمی]]، آن کالا را خرید، ولی از پرداخت بهای آن خودداری کرد. کار به [[مشاجره]] کشید. مرد زبیدی که نمی‌توانست [[حق]] خود را بگیرد، به ناچار بالای [[کوه]] ابوقبیس رفت و [[دادخواهی]] کرد و آزادگان [[قریش]] را به [[دفاع از مظلوم]] و جلوگیری از [[ستم]] عاص فراخواند. وی گفت: ای مردان قریش! به داد ستم‌دیده‌ای برسید که کالایش را در مکه به ستم گرفته‌اند و دور از [[طایفه]] و کسان خویش است. [[حرمت]]، خاص کسی است که حرمت نگه دارد و کسی که [[جامه]] [[خیانت]] پوشیده است، حرمت ندارد.		در [[زندگی پیامبر اسلام]]، هیچ چیز به برجستگی [[روح]] بلند گذشت و [[جوانمردی]]، توجه دیگران را به خود جلب نکرده است. یکی از جلوه‌های [[جوانمردی]]، [[ستم‌ستیزی]] است. بیست سال بیشتر از عمرش نمی‌گذشت که در حرکت جوانمردانه و ستم‌ناپذیری به نام «[[حلف الفضول]]» شرکت کرد. گفته‌اند مردی از بنی زُبید در ماه [[ذی قعده]] وارد [[مکه]] شد و کالایی داشت. [[عاص بن وائل سهمی]]، آن کالا را خرید، ولی از پرداخت بهای آن خودداری کرد. کار به [[مشاجره]] کشید. مرد زبیدی که نمی‌توانست [[حق]] خود را بگیرد، به ناچار بالای [[کوه]] ابوقبیس رفت و [[دادخواهی]] کرد و آزادگان [[قریش]] را به [[دفاع از مظلوم]] و جلوگیری از [[ستم]] عاص فراخواند. وی گفت: ای مردان قریش! به داد ستم‌دیده‌ای برسید که کالایش را در مکه به ستم گرفته‌اند و دور از [[طایفه]] و کسان خویش است. [[حرمت]]، خاص کسی است که حرمت نگه دارد و کسی که [[جامه]] [[خیانت]] پوشیده است، حرمت ندارد.

	[[بنی هاشم]]، [[بنی مطلب بن عبدمناف]]، [[بنی زهره بن کلاب]]، [[بنی تیم بن مُرَّه]] و [[بنی حارث بن فهد]] در [[خانه]] [[عبدالله بن جدعان تیمی]] گرد آمدند و [[پیمان]] بستند که هر ستم‌دیده‌ای را [[یاری]] کنند و در گرفتن حق [[مظلوم]] هم داستان باشند و اجازه ندهند در مکه بر هیچ کس ستم رود<ref>تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۱۸.</ref>. از [[پیامبر اکرم]]{{صل}} [[روایت]] شده است که پس از [[مهاجرت به مدینه]] فرمود:		[[بنی هاشم]]، [[بنی مطلب بن عبدمناف]]، [[بنی زهره بن کلاب]]، [[بنی تیم بن مُرَّه]] و [[بنی حارث بن فهد]] در [[خانه]] [[عبدالله بن جدعان تیمی]] گرد آمدند و [[پیمان]] بستند که هر ستم‌دیده‌ای را [[یاری]] کنند و در گرفتن حق [[مظلوم]] هم داستان باشند و اجازه ندهند در مکه بر هیچ کس ستم رود<ref>تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۱۸.</ref>. از [[پیامبر اکرم]] {{صل}} [[روایت]] شده است که پس از [[مهاجرت به مدینه]] فرمود:
	در خانه عبدالله بن جدعان در پیمانی حضور یافتم که اگر در [[اسلام]] هم به مانند آن [[دعوت]] کنند، [[اجابت]] می‌کنم و اسلام جز [[استحکام]] چیزی بر آن نیفزوده است<ref>سیره ابن هشام، ج۱، ص۱۴۵.</ref>.<ref>[[سید حسین اسحاقی\|اسحاقی، سید حسین]]، [[نگین رسالت (کتاب)\|نگین رسالت]] ص ۵۸.</ref>		در خانه عبدالله بن جدعان در پیمانی حضور یافتم که اگر در [[اسلام]] هم به مانند آن [[دعوت]] کنند، [[اجابت]] می‌کنم و اسلام جز [[استحکام]] چیزی بر آن نیفزوده است<ref>سیره ابن هشام، ج۱، ص۱۴۵.</ref>.<ref>[[سید حسین اسحاقی\|اسحاقی، سید حسین]]، [[نگین رسالت (کتاب)\|نگین رسالت]] ص ۵۸.</ref>

فرقانی: /* پانویس */

2022-07-31T07:06:10Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۳۶
خط ۲۶:		خط ۲۶:

	[[رده:جوان‌مردی]]		[[رده:جوان‌مردی]]
	[[رده:پیامبر خاتم]]		[[رده:سیره پیامبر خاتم]]
	[[رده:فضایل اخلاقی]]		[[رده:فضایل اخلاقی]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T06:20:57Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۵۰
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = جوان‌مردی		\| موضوع مرتبط = جوان‌مردی
خط ۲۹:		خط ۲۸:
	[[رده:پیامبر خاتم]]		[[رده:پیامبر خاتم]]
	[[رده:فضایل اخلاقی]]		[[رده:فضایل اخلاقی]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

Hosein: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == ==' به '=='

2022-06-01T15:20:49Z

جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == ==' به '=='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۵۰
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	[[بنی هاشم]]، [[بنی مطلب بن عبدمناف]]، [[بنی زهره بن کلاب]]، [[بنی تیم بن مُرَّه]] و [[بنی حارث بن فهد]] در [[خانه]] [[عبدالله بن جدعان تیمی]] گرد آمدند و [[پیمان]] بستند که هر ستم‌دیده‌ای را [[یاری]] کنند و در گرفتن حق [[مظلوم]] هم داستان باشند و اجازه ندهند در مکه بر هیچ کس ستم رود<ref>تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۱۸.</ref>. از [[پیامبر اکرم]]{{صل}} [[روایت]] شده است که پس از [[مهاجرت به مدینه]] فرمود:		[[بنی هاشم]]، [[بنی مطلب بن عبدمناف]]، [[بنی زهره بن کلاب]]، [[بنی تیم بن مُرَّه]] و [[بنی حارث بن فهد]] در [[خانه]] [[عبدالله بن جدعان تیمی]] گرد آمدند و [[پیمان]] بستند که هر ستم‌دیده‌ای را [[یاری]] کنند و در گرفتن حق [[مظلوم]] هم داستان باشند و اجازه ندهند در مکه بر هیچ کس ستم رود<ref>تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۱۸.</ref>. از [[پیامبر اکرم]]{{صل}} [[روایت]] شده است که پس از [[مهاجرت به مدینه]] فرمود:
	در خانه عبدالله بن جدعان در پیمانی حضور یافتم که اگر در [[اسلام]] هم به مانند آن [[دعوت]] کنند، [[اجابت]] می‌کنم و اسلام جز [[استحکام]] چیزی بر آن نیفزوده است<ref>سیره ابن هشام، ج۱، ص۱۴۵.</ref>.<ref>[[سید حسین اسحاقی\|اسحاقی، سید حسین]]، [[نگین رسالت (کتاب)\|نگین رسالت]] ص ۵۸.</ref>		در خانه عبدالله بن جدعان در پیمانی حضور یافتم که اگر در [[اسلام]] هم به مانند آن [[دعوت]] کنند، [[اجابت]] می‌کنم و اسلام جز [[استحکام]] چیزی بر آن نیفزوده است<ref>سیره ابن هشام، ج۱، ص۱۴۵.</ref>.<ref>[[سید حسین اسحاقی\|اسحاقی، سید حسین]]، [[نگین رسالت (کتاب)\|نگین رسالت]] ص ۵۸.</ref>

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: /* پانویس */

2022-05-22T04:31:26Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۰۱
خط ۲۹:		خط ۲۹:

	[[رده:جوان‌مردی]]		[[رده:جوان‌مردی]]
			[[رده:پیامبر خاتم]]
	[[رده:فضایل اخلاقی]]		[[رده:فضایل اخلاقی]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]

Bahmani: /* پانویس */

2022-05-22T04:28:40Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۵۸
خط ۲۹:		خط ۲۹:

	[[رده:جوان‌مردی]]		[[رده:جوان‌مردی]]
			[[رده:فضایل اخلاقی]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]

Bahmani در ‏۲۲ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۴:۲۷

2022-05-22T04:27:05Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۵۷
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از زیرشاخه‌های بحث '''~~[[جوان‌مردی]]~~''' است. "'''~~[[جوان‌مردی]]~~'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط
	~~<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font~~-~~weight: normal;">~~[[جوان‌مردی در ~~نهج البلاغه~~]] - [[جوان‌مردی در معارف و سیره ~~حسینی~~]] - [[جوان‌مردی در معارف و سیره ~~نبوی~~]]~~</div>~~		\| موضوع مرتبط = جوان‌مردی
			\| عنوان مدخل = [[جوان‌مردی]]
			\| مداخل مرتبط = [[جوان‌مردی در نهج البلاغه]] - [[جوان‌مردی در معارف و سیره نبوی]] - [[جوان‌مردی در معارف و سیره علوی]] - [[جوان‌مردی در معارف و سیره حسینی]]
			\| پرسش مرتبط =
			}}
	==مقدمه==		==مقدمه==
	[[آمرزش\|گذشت]] و [[جوان مردی]] از مهم‌ترین پایه‌های [[اخلاق]] کریمانه است. [[پیامبر اکرم]]{{صل}} نیز از این ویژگی به طور کامل بهره مند بود. ازاین رو، در برابر [[اشتباه]] [[یاران]] و اطرافیان خود، گذشت پیشه می‌ساخته با [[چشم پوشی]] از کارهای [[ناشایست]] شان، آنان را شرمسار می‌ساخت. آن بزرگوار حتی از [[یهودیان]] لجوج [[مدینه]] که همواره آن [[حضرت]] را [[آزار]] می‌دادند، درمی گذشت. [[قرآن کریم]] می‌فرماید:		[[آمرزش\|گذشت]] و [[جوان مردی]] از مهم‌ترین پایه‌های [[اخلاق]] کریمانه است. [[پیامبر اکرم]]{{صل}} نیز از این ویژگی به طور کامل بهره مند بود. ازاین رو، در برابر [[اشتباه]] [[یاران]] و اطرافیان خود، گذشت پیشه می‌ساخته با [[چشم پوشی]] از کارهای [[ناشایست]] شان، آنان را شرمسار می‌ساخت. آن بزرگوار حتی از [[یهودیان]] لجوج [[مدینه]] که همواره آن [[حضرت]] را [[آزار]] می‌دادند، درمی گذشت. [[قرآن کریم]] می‌فرماید: