حائر - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۴۰

2024-07-09T06:40:25Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۱۰
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط\| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = \| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط\| موضوع مرتبط = کربلا \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = \| پرسش مرتبط = }}
	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	حائر و [[حایر]]، اصطلاحا به [[حرم سید الشهدا]] {{ع}} گفته می‌‌شود و این هم ریشه لغوی دارد، هم [[تاریخی]]. در لغت، «حائر» جای مطمئنی است که آب در آن نگهداری و جمع می‌‌شود: {{عربی\|"الموضع المطمئن الذي يحار فيه الماء"}}<ref>لسان العرب؛ سفینة البحار، ج ۱، ص ۳۵۸.</ref>، به معنای سرگردان هم آمده است، از ریشه حیران. در قدیم به [[کربلا]] «حیر» نیز گفته می‌‌شده است. همچنین به معنای منطقه بلند و گسترده که از قدیم، محلّ سکونت اقوامی از [[عرب]] بوده است.		حائر و [[حایر]]، اصطلاحا به [[حرم سید الشهدا]] {{ع}} گفته می‌‌شود و این هم ریشه لغوی دارد، هم [[تاریخی]]. در لغت، «حائر» جای مطمئنی است که آب در آن نگهداری و جمع می‌‌شود: {{عربی\|"الموضع المطمئن الذي يحار فيه الماء"}}<ref>لسان العرب؛ سفینة البحار، ج ۱، ص ۳۵۸.</ref>، به معنای سرگردان هم آمده است، از ریشه حیران. در قدیم به [[کربلا]] «حیر» نیز گفته می‌‌شده است. همچنین به معنای منطقه بلند و گسترده که از قدیم، محلّ سکونت اقوامی از [[عرب]] بوده است.
خط ۵:		خط ۵:
	در اصطلاح [[فقهی]] و [[عبادی]]، به محدوده [[حرم حسینی]] و اطراف آنکه شامل [[قبر مطهّر]]، [[صحن]]، رواق‌ها و موزه و... است، چه قسمت‌های قدیم و چه جدید، حائر اطلاق می‌‌شود.		در اصطلاح [[فقهی]] و [[عبادی]]، به محدوده [[حرم حسینی]] و اطراف آنکه شامل [[قبر مطهّر]]، [[صحن]]، رواق‌ها و موزه و... است، چه قسمت‌های قدیم و چه جدید، حائر اطلاق می‌‌شود.

	اقامت در حائر و [[عبادت]] در آن [[فضیلت]] دارد و نیز از جمله مواردی که مسافر، مخیّر است نمازش را قصر یا تمام بخواند و میان [[علما]] محلّ بحث است، [[حائر ابا عبد الله]] {{ع}} است<ref>بحار الأنوار، ج ۸۶، ص ۸۸؛ المزار، شیخ مفید، ص ۱۴۰. </ref>. برخی هم حدّ [[حایر]] را همان محدوده [[حرم]] دانسته‌اند، نه بیشتر. [[حایر حسینی]] بسیار [[مقدّس]] است و [[دعا]] در آنجا [[مستجاب]] است. حتّی برخی [[ائمّه]] برای [[شفا]] به [[حایر حسینی]] متوسّل می‌‌شدند، از جمله [[امام هادی]] {{ع}} که [[بیمار]] بود، کسی را به [[حایر امام حسین]] {{ع}} فرستاد، تا آن [[حضرت]] را آنجا [[دعا]] کند<ref>بحار الأنوار، ج ۵۰، ص ۲۲۵.</ref>. به [[اهل کربلا]] و ساکنان [[حرم حسینی]] نیز «حائری» گفته می‌‌شود. تناسب [[تاریخی]] این نام برای [[حرم سید الشهدا]] آن است که وقتی در زمان [[متوکّل عباسی]] و به [[دستور]] او برای [[تخریب آثار]] [[قبر]] و متفرق ساختن [[شیعه]] از تجمّع پیرامون آن [[مرقد مطهّر]] و [[الهام]] بخش، که کانون خطری برای [[خلافت جور]] شده بود، به آن منطقه آب بستند، آب به آن محلّ که می‌‌رسید از پیشروی بازمی ماند و روی هم انباشته می‌‌شد و بر می‌‌گشت و مثل دیواری، آب گرد [[قبر]] می‌‌ایستاد و محوّطه [[قبر]] همچنان خشک بود<ref>الأعلام، زرکلی، ج ۸، ص ۳۰ (پاورقی)؛ بحار الأنوار، ج ۵۰، ص ۲۲۵؛ سفینة البحار، ج ۱، ص ۳۵۸.</ref>. و چون محلّ جمع شدن آب را [[حایر]] گویند، محدوده [[قبر]] آن [[حضرت]] حائر نام گرفت. از [[شهید]] هم [[نقل]] شده است: {{عربی\|"في هذا الموضع حار الماء لما أمر المتوكل بإطلاقه على قبر الحسين {{ع}} ليعفيه فكان لا يبلغه"}}<ref>بحار الأنوار، ج ۸۶، ص ۸۹.</ref>. چون [[متوکل]] [[دستور]] داد به [[قبر حسین]] {{ع}} آب ببندند تا آن را محو کند، آب که به این مکان می‌‌رسید جمع می‌‌شد و به [[قبر]] نمی‌رسید. طبق نقل‌های دیگری وقتی به [[دستور]] او با گاوها می‌‌خواستند [[زمین]] آنجا را شخم زنند، همه آن منطقه و [[قبور]] را شخم می‌‌زدند، به [[قبور]] [[امام]] که می‌‌رسیدند، متوقّف می‌‌شدند<ref>اثبات الهداه، ج ۵، ص ۱۸۳.</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص ۱۴۹.</ref>.		اقامت در حائر و [[عبادت]] در آن [[فضیلت]] دارد و نیز از جمله مواردی که مسافر، مخیّر است نمازش را قصر یا تمام بخواند و میان [[علما]] محلّ بحث است، [[حائر ابا عبد الله]] {{ع}} است<ref>بحار الأنوار، ج ۸۶، ص ۸۸؛ المزار، شیخ مفید، ص ۱۴۰. </ref>. برخی هم حدّ [[حایر]] را همان محدوده [[حرم]] دانسته‌اند، نه بیشتر. [[حایر حسینی]] بسیار [[مقدّس]] است و [[دعا]] در آنجا [[مستجاب]] است. حتّی برخی [[ائمّه]] برای [[شفا]] به [[حایر حسینی]] متوسّل می‌‌شدند، از جمله [[امام هادی]] {{ع}} که [[بیمار]] بود، کسی را به [[حایر امام حسین]] {{ع}} فرستاد، تا آن [[حضرت]] را آنجا [[دعا]] کند<ref>بحار الأنوار، ج ۵۰، ص ۲۲۵.</ref>. به [[اهل کربلا]] و ساکنان [[حرم حسینی]] نیز «حائری» گفته می‌‌شود. تناسب [[تاریخی]] این نام برای [[حرم سید الشهدا]] آن است که وقتی در زمان [[متوکّل عباسی]] و به [[دستور]] او برای [[تخریب آثار]] [[قبر]] و متفرق ساختن [[شیعه]] از تجمّع پیرامون آن [[مرقد مطهّر]] و [[الهام]] بخش، که کانون خطری برای [[خلافت جور]] شده بود، به آن منطقه آب بستند، آب به آن محلّ که می‌‌رسید از پیشروی بازمی ماند و روی هم انباشته می‌‌شد و بر می‌‌گشت و مثل دیواری، آب گرد [[قبر]] می‌‌ایستاد و محوّطه [[قبر]] همچنان خشک بود<ref>الأعلام، زرکلی، ج ۸، ص ۳۰ (پاورقی)؛ بحار الأنوار، ج ۵۰، ص ۲۲۵؛ سفینة البحار، ج ۱، ص ۳۵۸.</ref>. و چون محلّ جمع شدن آب را [[حایر]] گویند، محدوده [[قبر]] آن [[حضرت]] حائر نام گرفت. از [[شهید]] هم [[نقل]] شده است: {{عربی\|"في هذا الموضع حار الماء لما أمر المتوكل بإطلاقه على قبر الحسين {{ع}} ليعفيه فكان لا يبلغه"}}<ref>بحار الأنوار، ج ۸۶، ص ۸۹.</ref>. چون [[متوکل]] [[دستور]] داد به [[قبر حسین]] {{ع}} آب ببندند تا آن را محو کند، آب که به این مکان می‌‌رسید جمع می‌‌شد و به [[قبر]] نمی‌رسید. طبق نقل‌های دیگری وقتی به [[دستور]] او با گاوها می‌‌خواستند [[زمین]] آنجا را شخم زنند، همه آن منطقه و [[قبور]] را شخم می‌‌زدند، به [[قبور]] [[امام]] که می‌‌رسیدند، متوقّف می‌‌شدند<ref>اثبات الهداه، ج ۵، ص ۱۸۳.</ref>.<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص ۱۴۹.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	#[[پرونده:13681024.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورا''']]		# [[پرونده:13681024.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورا''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

خط ۱۵:		خط ۱۵:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~حائر~~]]		[[رده:کربلا]]
	[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]]		[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]]

Msadeq در ‏۲۸ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۴۳

2023-05-28T06:43:28Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۱۳
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط\| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = \| پرسش مرتبط = }}
	\| موضوع مرتبط =		== مقدمه ==
	\| عنوان مدخل =		حائر و [[حایر]]، اصطلاحا به [[حرم سید الشهدا]] {{ع}} گفته می‌‌شود و این هم ریشه لغوی دارد، هم [[تاریخی]]. در لغت، «حائر» جای مطمئنی است که آب در آن نگهداری و جمع می‌‌شود: {{عربی\|"الموضع المطمئن الذي يحار فيه الماء"}}<ref>لسان العرب؛ سفینة البحار، ج ۱، ص ۳۵۸.</ref>، به معنای سرگردان هم آمده است، از ریشه حیران. در قدیم به [[کربلا]] «حیر» نیز گفته می‌‌شده است. همچنین به معنای منطقه بلند و گسترده که از قدیم، محلّ سکونت اقوامی از [[عرب]] بوده است.
	\| مداخل مرتبط = [[~~حائر در حدیث~~]] - [[~~حائر در کلام اسلامی~~]] - [[~~حائر~~ در ~~معارف~~ و ~~سیره حسینی]]~~
	\| ~~پرسش مرتبط = حائر (پرسش)~~
	}}

	~~== مقدمه ==~~
	حائر و [[حایر]]، اصطلاحا به [[حرم سید الشهدا]] {{ع}} گفته می‌‌شود و این هم ریشه لغوی دارد، هم [[تاریخی]]. در لغت، “حائر” جای مطمئنی است که آب در آن نگهداری و جمع می‌‌شود: {{عربی\|الموضع المطمئن الذي يحار فيه الماء}}<ref>لسان العرب؛ سفینة البحار، ج ۱، ص ۳۵۸.</ref>، به معنای سرگردان هم آمده است، از ریشه حیران. در قدیم به [[کربلا]] “حیر” نیز گفته می‌‌شده است. همچنین به معنای منطقه بلند و گسترده که از قدیم، محلّ سکونت اقوامی از [[عرب]] بوده است.
	در اصطلاح [[فقهی]] و [[عبادی]]، به محدوده [[حرم حسینی]] و اطراف آنکه شامل [[قبر مطهّر]]، [[صحن]]، رواق‌ها و موزه و... است، چه قسمت‌های قدیم و چه جدید، حائر اطلاق می‌‌شود.		در اصطلاح [[فقهی]] و [[عبادی]]، به محدوده [[حرم حسینی]] و اطراف آنکه شامل [[قبر مطهّر]]، [[صحن]]، رواق‌ها و موزه و... است، چه قسمت‌های قدیم و چه جدید، حائر اطلاق می‌‌شود.
	اقامت در حائر و [[عبادت]] در آن [[فضیلت]] دارد و نیز از جمله مواردی که مسافر، مخیّر است نمازش را قصر یا تمام بخواند و میان [[علما]] محلّ بحث است، [[حائر ابا عبد الله]] {{ع}} است<ref>بحار الأنوار، ج ۸۶، ص ۸۸؛ المزار، شیخ مفید، ص ۱۴۰. </ref>. برخی هم حدّ [[حایر]] را همان محدوده [[حرم]] دانسته‌اند، نه بیشتر. [[حایر حسینی]] بسیار [[مقدّس]] است و [[دعا]] در آنجا [[مستجاب]] است. حتّی برخی [[ائمّه]] برای [[شفا]] به [[حایر حسینی]] متوسّل می‌‌شدند، از جمله [[امام هادی]] {{ع}} که [[بیمار]] بود، کسی را به [[حایر امام حسین]] {{ع}} فرستاد، تا آن [[حضرت]] را آنجا [[دعا]] کند<ref>بحار الأنوار، ج ۵۰، ص ۲۲۵.</ref>. به [[اهل کربلا]] و ساکنان [[حرم حسینی]] نیز ~~“حائری”~~ گفته می‌‌شود. تناسب [[تاریخی]] این نام برای [[حرم سید الشهدا]] آن است که وقتی در زمان [[متوکّل عباسی]] و به [[دستور]] او برای [[تخریب آثار]] [[قبر]] و متفرق ساختن [[شیعه]] از تجمّع پیرامون آن [[مرقد مطهّر]] و [[الهام]] بخش، که کانون خطری برای [[خلافت جور]] شده بود، به آن منطقه آب بستند، آب به آن محلّ که می‌‌رسید از پیشروی بازمی ماند و روی هم انباشته می‌‌شد و بر می‌‌گشت و مثل دیواری، آب گرد [[قبر]] می‌‌ایستاد و محوّطه [[قبر]] همچنان خشک بود<ref>الأعلام، زرکلی، ج ۸، ص ۳۰ (پاورقی)؛ بحار الأنوار، ج ۵۰، ص ۲۲۵؛ سفینة البحار، ج ۱، ص ۳۵۸.</ref>. و چون محلّ جمع شدن آب را [[حایر]] گویند، محدوده [[قبر]] آن [[حضرت]] حائر نام گرفت. از [[شهید]] هم [[نقل]] شده است: {{عربی\|في هذا الموضع حار الماء لما أمر المتوكل بإطلاقه على قبر الحسين {{ع}}ليعفيه فكان لا يبلغه}}<ref>بحار الأنوار، ج ۸۶، ص ۸۹.</ref>. چون [[متوکل]] [[دستور]] داد به [[قبر حسین]] {{ع}} آب ببندند تا آن را محو کند، آب که به این مکان می‌‌رسید جمع می‌‌شد و به [[قبر]] نمی‌رسید. طبق نقل‌های دیگری وقتی به [[دستور]] او با گاوها می‌‌خواستند [[زمین]] آنجا را شخم زنند، همه آن منطقه و [[قبور]] را شخم می‌‌زدند، به [[قبور]] [[امام]] که می‌‌رسیدند، متوقّف می‌‌شدند<ref>اثبات الهداه، ج ۵، ص ۱۸۳.</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص ۱۴۹.</ref>.
			اقامت در حائر و [[عبادت]] در آن [[فضیلت]] دارد و نیز از جمله مواردی که مسافر، مخیّر است نمازش را قصر یا تمام بخواند و میان [[علما]] محلّ بحث است، [[حائر ابا عبد الله]] {{ع}} است<ref>بحار الأنوار، ج ۸۶، ص ۸۸؛ المزار، شیخ مفید، ص ۱۴۰. </ref>. برخی هم حدّ [[حایر]] را همان محدوده [[حرم]] دانسته‌اند، نه بیشتر. [[حایر حسینی]] بسیار [[مقدّس]] است و [[دعا]] در آنجا [[مستجاب]] است. حتّی برخی [[ائمّه]] برای [[شفا]] به [[حایر حسینی]] متوسّل می‌‌شدند، از جمله [[امام هادی]] {{ع}} که [[بیمار]] بود، کسی را به [[حایر امام حسین]] {{ع}} فرستاد، تا آن [[حضرت]] را آنجا [[دعا]] کند<ref>بحار الأنوار، ج ۵۰، ص ۲۲۵.</ref>. به [[اهل کربلا]] و ساکنان [[حرم حسینی]] نیز «حائری» گفته می‌‌شود. تناسب [[تاریخی]] این نام برای [[حرم سید الشهدا]] آن است که وقتی در زمان [[متوکّل عباسی]] و به [[دستور]] او برای [[تخریب آثار]] [[قبر]] و متفرق ساختن [[شیعه]] از تجمّع پیرامون آن [[مرقد مطهّر]] و [[الهام]] بخش، که کانون خطری برای [[خلافت جور]] شده بود، به آن منطقه آب بستند، آب به آن محلّ که می‌‌رسید از پیشروی بازمی ماند و روی هم انباشته می‌‌شد و بر می‌‌گشت و مثل دیواری، آب گرد [[قبر]] می‌‌ایستاد و محوّطه [[قبر]] همچنان خشک بود<ref>الأعلام، زرکلی، ج ۸، ص ۳۰ (پاورقی)؛ بحار الأنوار، ج ۵۰، ص ۲۲۵؛ سفینة البحار، ج ۱، ص ۳۵۸.</ref>. و چون محلّ جمع شدن آب را [[حایر]] گویند، محدوده [[قبر]] آن [[حضرت]] حائر نام گرفت. از [[شهید]] هم [[نقل]] شده است: {{عربی\|"في هذا الموضع حار الماء لما أمر المتوكل بإطلاقه على قبر الحسين {{ع}} ليعفيه فكان لا يبلغه"}}<ref>بحار الأنوار، ج ۸۶، ص ۸۹.</ref>. چون [[متوکل]] [[دستور]] داد به [[قبر حسین]] {{ع}} آب ببندند تا آن را محو کند، آب که به این مکان می‌‌رسید جمع می‌‌شد و به [[قبر]] نمی‌رسید. طبق نقل‌های دیگری وقتی به [[دستور]] او با گاوها می‌‌خواستند [[زمین]] آنجا را شخم زنند، همه آن منطقه و [[قبور]] را شخم می‌‌زدند، به [[قبور]] [[امام]] که می‌‌رسیدند، متوقّف می‌‌شدند<ref>اثبات الهداه، ج ۵، ص ۱۸۳.</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص ۱۴۹.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:13681024.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورا''']]		#[[پرونده:13681024.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورا''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T19:58:43Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۲۸
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	حائر و [[حایر]]، اصطلاحا به [[حرم سید الشهدا]]{{ع}} گفته می‌‌شود و این هم ریشه لغوی دارد، هم [[تاریخی]]. در لغت، “حائر” جای مطمئنی است که آب در آن نگهداری و جمع می‌‌شود: {{عربی\|الموضع المطمئن الذي يحار فيه الماء}}<ref>لسان العرب؛ سفینة البحار، ج ۱، ص ۳۵۸.</ref>، به معنای سرگردان هم آمده است، از ریشه حیران. در قدیم به [[کربلا]] “حیر” نیز گفته می‌‌شده است. همچنین به معنای منطقه بلند و گسترده که از قدیم، محلّ سکونت اقوامی از [[عرب]] بوده است.		حائر و [[حایر]]، اصطلاحا به [[حرم سید الشهدا]] {{ع}} گفته می‌‌شود و این هم ریشه لغوی دارد، هم [[تاریخی]]. در لغت، “حائر” جای مطمئنی است که آب در آن نگهداری و جمع می‌‌شود: {{عربی\|الموضع المطمئن الذي يحار فيه الماء}}<ref>لسان العرب؛ سفینة البحار، ج ۱، ص ۳۵۸.</ref>، به معنای سرگردان هم آمده است، از ریشه حیران. در قدیم به [[کربلا]] “حیر” نیز گفته می‌‌شده است. همچنین به معنای منطقه بلند و گسترده که از قدیم، محلّ سکونت اقوامی از [[عرب]] بوده است.
	در اصطلاح [[فقهی]] و [[عبادی]]، به محدوده [[حرم حسینی]] و اطراف آنکه شامل [[قبر مطهّر]]، [[صحن]]، رواق‌ها و موزه و... است، چه قسمت‌های قدیم و چه جدید، حائر اطلاق می‌‌شود.		در اصطلاح [[فقهی]] و [[عبادی]]، به محدوده [[حرم حسینی]] و اطراف آنکه شامل [[قبر مطهّر]]، [[صحن]]، رواق‌ها و موزه و... است، چه قسمت‌های قدیم و چه جدید، حائر اطلاق می‌‌شود.
	اقامت در حائر و [[عبادت]] در آن [[فضیلت]] دارد و نیز از جمله مواردی که مسافر، مخیّر است نمازش را قصر یا تمام بخواند و میان [[علما]] محلّ بحث است، [[حائر ابا عبد الله]]{{ع}} است<ref>بحار الأنوار، ج ۸۶، ص ۸۸؛ المزار، شیخ مفید، ص ۱۴۰. </ref>. برخی هم حدّ [[حایر]] را همان محدوده [[حرم]] دانسته‌اند، نه بیشتر. [[حایر حسینی]] بسیار [[مقدّس]] است و [[دعا]] در آنجا [[مستجاب]] است. حتّی برخی [[ائمّه]] برای [[شفا]] به [[حایر حسینی]] متوسّل می‌‌شدند، از جمله [[امام هادی]]{{ع}} که [[بیمار]] بود، کسی را به [[حایر امام حسین]]{{ع}} فرستاد، تا آن [[حضرت]] را آنجا [[دعا]] کند<ref>بحار الأنوار، ج ۵۰، ص ۲۲۵.</ref>. به [[اهل کربلا]] و ساکنان [[حرم حسینی]] نیز “حائری” گفته می‌‌شود. تناسب [[تاریخی]] این نام برای [[حرم سید الشهدا]] آن است که وقتی در زمان [[متوکّل عباسی]] و به [[دستور]] او برای [[تخریب آثار]] [[قبر]] و متفرق ساختن [[شیعه]] از تجمّع پیرامون آن [[مرقد مطهّر]] و [[الهام]] بخش، که کانون خطری برای [[خلافت جور]] شده بود، به آن منطقه آب بستند، آب به آن محلّ که می‌‌رسید از پیشروی بازمی ماند و روی هم انباشته می‌‌شد و بر می‌‌گشت و مثل دیواری، آب گرد [[قبر]] می‌‌ایستاد و محوّطه [[قبر]] همچنان خشک بود<ref>الأعلام، زرکلی، ج ۸، ص ۳۰ (پاورقی)؛ بحار الأنوار، ج ۵۰، ص ۲۲۵؛ سفینة البحار، ج ۱، ص ۳۵۸.</ref>. و چون محلّ جمع شدن آب را [[حایر]] گویند، محدوده [[قبر]] آن [[حضرت]] حائر نام گرفت. از [[شهید]] هم [[نقل]] شده است: {{عربی\|في هذا الموضع حار الماء لما أمر المتوكل بإطلاقه على قبر الحسين{{ع}}ليعفيه فكان لا يبلغه}}<ref>بحار الأنوار، ج ۸۶، ص ۸۹.</ref>. چون [[متوکل]] [[دستور]] داد به [[قبر حسین]]{{ع}} آب ببندند تا آن را محو کند، آب که به این مکان می‌‌رسید جمع می‌‌شد و به [[قبر]] نمی‌رسید. طبق نقل‌های دیگری وقتی به [[دستور]] او با گاوها می‌‌خواستند [[زمین]] آنجا را شخم زنند، همه آن منطقه و [[قبور]] را شخم می‌‌زدند، به [[قبور]] [[امام]] که می‌‌رسیدند، متوقّف می‌‌شدند<ref>اثبات الهداه، ج ۵، ص ۱۸۳.</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص ۱۴۹.</ref>.		اقامت در حائر و [[عبادت]] در آن [[فضیلت]] دارد و نیز از جمله مواردی که مسافر، مخیّر است نمازش را قصر یا تمام بخواند و میان [[علما]] محلّ بحث است، [[حائر ابا عبد الله]] {{ع}} است<ref>بحار الأنوار، ج ۸۶، ص ۸۸؛ المزار، شیخ مفید، ص ۱۴۰. </ref>. برخی هم حدّ [[حایر]] را همان محدوده [[حرم]] دانسته‌اند، نه بیشتر. [[حایر حسینی]] بسیار [[مقدّس]] است و [[دعا]] در آنجا [[مستجاب]] است. حتّی برخی [[ائمّه]] برای [[شفا]] به [[حایر حسینی]] متوسّل می‌‌شدند، از جمله [[امام هادی]] {{ع}} که [[بیمار]] بود، کسی را به [[حایر امام حسین]] {{ع}} فرستاد، تا آن [[حضرت]] را آنجا [[دعا]] کند<ref>بحار الأنوار، ج ۵۰، ص ۲۲۵.</ref>. به [[اهل کربلا]] و ساکنان [[حرم حسینی]] نیز “حائری” گفته می‌‌شود. تناسب [[تاریخی]] این نام برای [[حرم سید الشهدا]] آن است که وقتی در زمان [[متوکّل عباسی]] و به [[دستور]] او برای [[تخریب آثار]] [[قبر]] و متفرق ساختن [[شیعه]] از تجمّع پیرامون آن [[مرقد مطهّر]] و [[الهام]] بخش، که کانون خطری برای [[خلافت جور]] شده بود، به آن منطقه آب بستند، آب به آن محلّ که می‌‌رسید از پیشروی بازمی ماند و روی هم انباشته می‌‌شد و بر می‌‌گشت و مثل دیواری، آب گرد [[قبر]] می‌‌ایستاد و محوّطه [[قبر]] همچنان خشک بود<ref>الأعلام، زرکلی، ج ۸، ص ۳۰ (پاورقی)؛ بحار الأنوار، ج ۵۰، ص ۲۲۵؛ سفینة البحار، ج ۱، ص ۳۵۸.</ref>. و چون محلّ جمع شدن آب را [[حایر]] گویند، محدوده [[قبر]] آن [[حضرت]] حائر نام گرفت. از [[شهید]] هم [[نقل]] شده است: {{عربی\|في هذا الموضع حار الماء لما أمر المتوكل بإطلاقه على قبر الحسين {{ع}}ليعفيه فكان لا يبلغه}}<ref>بحار الأنوار، ج ۸۶، ص ۸۹.</ref>. چون [[متوکل]] [[دستور]] داد به [[قبر حسین]] {{ع}} آب ببندند تا آن را محو کند، آب که به این مکان می‌‌رسید جمع می‌‌شد و به [[قبر]] نمی‌رسید. طبق نقل‌های دیگری وقتی به [[دستور]] او با گاوها می‌‌خواستند [[زمین]] آنجا را شخم زنند، همه آن منطقه و [[قبور]] را شخم می‌‌زدند، به [[قبور]] [[امام]] که می‌‌رسیدند، متوقّف می‌‌شدند<ref>اثبات الهداه، ج ۵، ص ۱۸۳.</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص ۱۴۹.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T06:21:28Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۵۱
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط =		\| موضوع مرتبط =
خط ۲۲:		خط ۲۱:
	[[رده:حائر]]		[[رده:حائر]]
	[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]]		[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

Heydari: جایگزینی متن - '\این\sمدخل\sاز\sچند\sمنظر\sمتفاوت\،\sبررسی\sمی‌شود\:<\/div\> \(.)\<\/div\> \
2022-06-02T11:33:04Z

جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>این\sمدخل\sاز\sچند\sمنظر\sمتفاوت\،\sبررسی\sمی‌شود\:<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(206\,242\,\s299\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\...

→ نسخهٔ قدیمی‌تر نسخهٔ ‏۲ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۰۳
خط ۱: خط ۱:

{{امامت}}
{{امامت}}

<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
{{مدخل مرتبط

<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[حائر در حدیث]] - [[حائر در کلام اسلامی]] - [[حائر در معارف و سیره حسینی]]</div>
| موضوع مرتبط =

<div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[حائر (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
| عنوان مدخل =

| مداخل مرتبط = [[حائر در حدیث]] - [[حائر در کلام اسلامی]] - [[حائر در معارف و سیره حسینی]]

| پرسش مرتبط = حائر (پرسش)

}}

==مقدمه==
==مقدمه==

Hosein: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == ==' به '=='

2022-06-01T15:20:59Z

جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == ==' به '=='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۵۰
خط ۸:		خط ۸:
	در اصطلاح [[فقهی]] و [[عبادی]]، به محدوده [[حرم حسینی]] و اطراف آنکه شامل [[قبر مطهّر]]، [[صحن]]، رواق‌ها و موزه و... است، چه قسمت‌های قدیم و چه جدید، حائر اطلاق می‌‌شود.		در اصطلاح [[فقهی]] و [[عبادی]]، به محدوده [[حرم حسینی]] و اطراف آنکه شامل [[قبر مطهّر]]، [[صحن]]، رواق‌ها و موزه و... است، چه قسمت‌های قدیم و چه جدید، حائر اطلاق می‌‌شود.
	اقامت در حائر و [[عبادت]] در آن [[فضیلت]] دارد و نیز از جمله مواردی که مسافر، مخیّر است نمازش را قصر یا تمام بخواند و میان [[علما]] محلّ بحث است، [[حائر ابا عبد الله]]{{ع}} است<ref>بحار الأنوار، ج ۸۶، ص ۸۸؛ المزار، شیخ مفید، ص ۱۴۰. </ref>. برخی هم حدّ [[حایر]] را همان محدوده [[حرم]] دانسته‌اند، نه بیشتر. [[حایر حسینی]] بسیار [[مقدّس]] است و [[دعا]] در آنجا [[مستجاب]] است. حتّی برخی [[ائمّه]] برای [[شفا]] به [[حایر حسینی]] متوسّل می‌‌شدند، از جمله [[امام هادی]]{{ع}} که [[بیمار]] بود، کسی را به [[حایر امام حسین]]{{ع}} فرستاد، تا آن [[حضرت]] را آنجا [[دعا]] کند<ref>بحار الأنوار، ج ۵۰، ص ۲۲۵.</ref>. به [[اهل کربلا]] و ساکنان [[حرم حسینی]] نیز “حائری” گفته می‌‌شود. تناسب [[تاریخی]] این نام برای [[حرم سید الشهدا]] آن است که وقتی در زمان [[متوکّل عباسی]] و به [[دستور]] او برای [[تخریب آثار]] [[قبر]] و متفرق ساختن [[شیعه]] از تجمّع پیرامون آن [[مرقد مطهّر]] و [[الهام]] بخش، که کانون خطری برای [[خلافت جور]] شده بود، به آن منطقه آب بستند، آب به آن محلّ که می‌‌رسید از پیشروی بازمی ماند و روی هم انباشته می‌‌شد و بر می‌‌گشت و مثل دیواری، آب گرد [[قبر]] می‌‌ایستاد و محوّطه [[قبر]] همچنان خشک بود<ref>الأعلام، زرکلی، ج ۸، ص ۳۰ (پاورقی)؛ بحار الأنوار، ج ۵۰، ص ۲۲۵؛ سفینة البحار، ج ۱، ص ۳۵۸.</ref>. و چون محلّ جمع شدن آب را [[حایر]] گویند، محدوده [[قبر]] آن [[حضرت]] حائر نام گرفت. از [[شهید]] هم [[نقل]] شده است: {{عربی\|في هذا الموضع حار الماء لما أمر المتوكل بإطلاقه على قبر الحسين{{ع}}ليعفيه فكان لا يبلغه}}<ref>بحار الأنوار، ج ۸۶، ص ۸۹.</ref>. چون [[متوکل]] [[دستور]] داد به [[قبر حسین]]{{ع}} آب ببندند تا آن را محو کند، آب که به این مکان می‌‌رسید جمع می‌‌شد و به [[قبر]] نمی‌رسید. طبق نقل‌های دیگری وقتی به [[دستور]] او با گاوها می‌‌خواستند [[زمین]] آنجا را شخم زنند، همه آن منطقه و [[قبور]] را شخم می‌‌زدند، به [[قبور]] [[امام]] که می‌‌رسیدند، متوقّف می‌‌شدند<ref>اثبات الهداه، ج ۵، ص ۱۸۳.</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص ۱۴۹.</ref>.		اقامت در حائر و [[عبادت]] در آن [[فضیلت]] دارد و نیز از جمله مواردی که مسافر، مخیّر است نمازش را قصر یا تمام بخواند و میان [[علما]] محلّ بحث است، [[حائر ابا عبد الله]]{{ع}} است<ref>بحار الأنوار، ج ۸۶، ص ۸۸؛ المزار، شیخ مفید، ص ۱۴۰. </ref>. برخی هم حدّ [[حایر]] را همان محدوده [[حرم]] دانسته‌اند، نه بیشتر. [[حایر حسینی]] بسیار [[مقدّس]] است و [[دعا]] در آنجا [[مستجاب]] است. حتّی برخی [[ائمّه]] برای [[شفا]] به [[حایر حسینی]] متوسّل می‌‌شدند، از جمله [[امام هادی]]{{ع}} که [[بیمار]] بود، کسی را به [[حایر امام حسین]]{{ع}} فرستاد، تا آن [[حضرت]] را آنجا [[دعا]] کند<ref>بحار الأنوار، ج ۵۰، ص ۲۲۵.</ref>. به [[اهل کربلا]] و ساکنان [[حرم حسینی]] نیز “حائری” گفته می‌‌شود. تناسب [[تاریخی]] این نام برای [[حرم سید الشهدا]] آن است که وقتی در زمان [[متوکّل عباسی]] و به [[دستور]] او برای [[تخریب آثار]] [[قبر]] و متفرق ساختن [[شیعه]] از تجمّع پیرامون آن [[مرقد مطهّر]] و [[الهام]] بخش، که کانون خطری برای [[خلافت جور]] شده بود، به آن منطقه آب بستند، آب به آن محلّ که می‌‌رسید از پیشروی بازمی ماند و روی هم انباشته می‌‌شد و بر می‌‌گشت و مثل دیواری، آب گرد [[قبر]] می‌‌ایستاد و محوّطه [[قبر]] همچنان خشک بود<ref>الأعلام، زرکلی، ج ۸، ص ۳۰ (پاورقی)؛ بحار الأنوار، ج ۵۰، ص ۲۲۵؛ سفینة البحار، ج ۱، ص ۳۵۸.</ref>. و چون محلّ جمع شدن آب را [[حایر]] گویند، محدوده [[قبر]] آن [[حضرت]] حائر نام گرفت. از [[شهید]] هم [[نقل]] شده است: {{عربی\|في هذا الموضع حار الماء لما أمر المتوكل بإطلاقه على قبر الحسين{{ع}}ليعفيه فكان لا يبلغه}}<ref>بحار الأنوار، ج ۸۶، ص ۸۹.</ref>. چون [[متوکل]] [[دستور]] داد به [[قبر حسین]]{{ع}} آب ببندند تا آن را محو کند، آب که به این مکان می‌‌رسید جمع می‌‌شد و به [[قبر]] نمی‌رسید. طبق نقل‌های دیگری وقتی به [[دستور]] او با گاوها می‌‌خواستند [[زمین]] آنجا را شخم زنند، همه آن منطقه و [[قبور]] را شخم می‌‌زدند، به [[قبور]] [[امام]] که می‌‌رسیدند، متوقّف می‌‌شدند<ref>اثبات الهداه، ج ۵، ص ۱۸۳.</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص ۱۴۹.</ref>.

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-17T17:42:46Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۱:۱۲
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:13681024.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورا''']]		* [[پرونده:13681024.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورا''']]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] == پانویس == {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

2021-12-16T15:42:41Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] == پانویس == {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۹:۱۲
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:13681024.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورا''']]		* [[پرونده:13681024.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورا''']]
			{{پایان منابع}}

	== پانویس ==		== پانویس ==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== * +==منابع== {{منابع}} * )

2021-12-16T12:07:16Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== * +==منابع== {{منابع}} * )

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۳۷
خط ۱۲:		خط ۱۲:

	==منابع==		==منابع==
			{{منابع}}
	* [[پرونده:13681024.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورا''']]		* [[پرونده:13681024.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورا''']]

Admin: ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n{{امامت}} +{{امامت}})

2021-11-25T14:31:56Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n{{امامت}} +{{امامت}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۸:۰۱
خط ۱:		خط ۱:

	{{امامت}}		{{امامت}}
	<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>		<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۰۳
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این~~ مدخل ~~از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[حائر در حدیث]] - [[حائر در کلام اسلامی]] - [[حائر در معارف و سیره حسینی]]~~</div>~~		\| موضوع مرتبط =
	~~<div style~~="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[حائر (پرسش)~~]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>~~		\| عنوان مدخل =
			\| مداخل مرتبط = [[حائر در حدیث]] - [[حائر در کلام اسلامی]] - [[حائر در معارف و سیره حسینی]]
			\| پرسش مرتبط = حائر (پرسش)
			}}

	==مقدمه==		==مقدمه==