حارث بن عمیره زبیدی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T20:00:54Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۳۰
خط ۸:		خط ۸:
	وی منسوب به «[[زبید]]» است و نام اصلی زبید، «منبّه» بوده است، چون شمار عموها و پسرعموهای منبه زیاد شد، به آنان گفت: {{عربی\|"مَن يَزِيدُنِي نُصرَةً"}} (چه کسی مرا [[یاری]] می‌دهد؟) آنان همگی برای [[جنگ]] با بنی‌اود به او پاسخ مثبت دادند و به همین سبب منبه را زبید (=[[عطیه]]) گفتند. [[نسب]] [[خاندان]] بزرگ [[سعد العشیره]] که از شاخه‌های [[قبیله مذحج]] هستند به او می‌رسد<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۴، ص۱۵۰.</ref>. [[ابن حجر]]<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۳۵.</ref> وی را از [[مخضرمین]] دانسته است. عده‌ای از [[صحابه‌نگاران]] نام صحیح وی را [[یزید بن عمیره]] دانسته<ref>بخاری، التاریخ الکبیر، ج۴، ص۱۳۵؛ مزی، تهذیب الکمال، ج۳۲، ص۲۱۷؛ ذهبی، میزان، ج۱، ص۴۴۰.</ref> و به [[تابعی]] بودن وی تصریح کرده‌اند<ref>ابن حبان، الثقات، ج۵، ص۵۴۴؛ ابن ابی حاتم، الجرح و التعدیل، ج۹، ص۲۸۴؛ عجلی، احمد بن عبدالله، معرفة الثقات، ج۲، ص۳۶۷.</ref>، اما ابن حجر<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۶، ص۵۵۱.</ref> [[یزید بن عمیره]] را غیر از [[حارث بن عمیره]] دانسته و برای هر کدام مدخل جداگانه‌ای آورده است. [[ابن سعد]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۴، ص۱۵۰ و ج۷، ص۴۴۰.</ref>، [[ابن ماکولا]]<ref>ابن ماکولا، الإکمال، ج۴، ص۲۲۱ و ج۶، ص۲۷۹.</ref> و [[ابن عساکر]]<ref>ابن عساکر، تاریخ مدینة دمشق، ج۱۱، ص۴۵۸ و ج۲۱، ص۴۲۳.</ref> نیز از هر دو یاد کرده‌اند. [[طبرانی]]<ref>معجم، ج۲۰، ص۱۶.</ref> روایتی را که به حارث نسبت داده، غیر از روایتی می‌داند که به یزید<ref>سلیمان بن احمد، مسند الشامیین، ج۳، ص۱۲۹.</ref> نسبت داده است؛ چنان که [[روایت]] ذیل (المتحابون) نیز تنها از حارث نقل شده است. علاوه بر این یزید بن عمیره را شامی <ref>بخاری، تاریخ الکبیر، ج۸، ص۳۵؛ عجلی، معرفة الثقات، ج۲، ص۳۶۶.</ref>، [[کلبی]]<ref>ابن ابی حاتم، الجرح و التعدیل، ج۹، ص۲۸۳.</ref> و [[حمصی]]<ref>ابن ماکولا، الإکمال، ج۴، ص۲۲۱.</ref> و [[حارث بن عمیره زبیدی]] را «حارثی» گفته‌اند<ref>بخاری، تاریخ، ج۲، ص۲۷۴؛ ابن حبان، الثقات، ج۹، ص۳۶۶.</ref> در حالی که برای یزید بن عمیره کسی نسبت حارثی نیاورده است. البته گذشته از این تفاوت‌ها برخی روایاتی که از [[معاذ بن جبل]] نقل شده به هردوی اینها نسبت داده شده است. به هر حال گرچه یکی بودن این دو مسلم نیست، اما [[نامگذاری]] «حارث» به «یزید» به احتمال می‌تواند به درخواست کمک وی از عموهای خود [[ارتباط]] داشته باشد.		وی منسوب به «[[زبید]]» است و نام اصلی زبید، «منبّه» بوده است، چون شمار عموها و پسرعموهای منبه زیاد شد، به آنان گفت: {{عربی\|"مَن يَزِيدُنِي نُصرَةً"}} (چه کسی مرا [[یاری]] می‌دهد؟) آنان همگی برای [[جنگ]] با بنی‌اود به او پاسخ مثبت دادند و به همین سبب منبه را زبید (=[[عطیه]]) گفتند. [[نسب]] [[خاندان]] بزرگ [[سعد العشیره]] که از شاخه‌های [[قبیله مذحج]] هستند به او می‌رسد<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۴، ص۱۵۰.</ref>. [[ابن حجر]]<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۳۵.</ref> وی را از [[مخضرمین]] دانسته است. عده‌ای از [[صحابه‌نگاران]] نام صحیح وی را [[یزید بن عمیره]] دانسته<ref>بخاری، التاریخ الکبیر، ج۴، ص۱۳۵؛ مزی، تهذیب الکمال، ج۳۲، ص۲۱۷؛ ذهبی، میزان، ج۱، ص۴۴۰.</ref> و به [[تابعی]] بودن وی تصریح کرده‌اند<ref>ابن حبان، الثقات، ج۵، ص۵۴۴؛ ابن ابی حاتم، الجرح و التعدیل، ج۹، ص۲۸۴؛ عجلی، احمد بن عبدالله، معرفة الثقات، ج۲، ص۳۶۷.</ref>، اما ابن حجر<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۶، ص۵۵۱.</ref> [[یزید بن عمیره]] را غیر از [[حارث بن عمیره]] دانسته و برای هر کدام مدخل جداگانه‌ای آورده است. [[ابن سعد]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۴، ص۱۵۰ و ج۷، ص۴۴۰.</ref>، [[ابن ماکولا]]<ref>ابن ماکولا، الإکمال، ج۴، ص۲۲۱ و ج۶، ص۲۷۹.</ref> و [[ابن عساکر]]<ref>ابن عساکر، تاریخ مدینة دمشق، ج۱۱، ص۴۵۸ و ج۲۱، ص۴۲۳.</ref> نیز از هر دو یاد کرده‌اند. [[طبرانی]]<ref>معجم، ج۲۰، ص۱۶.</ref> روایتی را که به حارث نسبت داده، غیر از روایتی می‌داند که به یزید<ref>سلیمان بن احمد، مسند الشامیین، ج۳، ص۱۲۹.</ref> نسبت داده است؛ چنان که [[روایت]] ذیل (المتحابون) نیز تنها از حارث نقل شده است. علاوه بر این یزید بن عمیره را شامی <ref>بخاری، تاریخ الکبیر، ج۸، ص۳۵؛ عجلی، معرفة الثقات، ج۲، ص۳۶۶.</ref>، [[کلبی]]<ref>ابن ابی حاتم، الجرح و التعدیل، ج۹، ص۲۸۳.</ref> و [[حمصی]]<ref>ابن ماکولا، الإکمال، ج۴، ص۲۲۱.</ref> و [[حارث بن عمیره زبیدی]] را «حارثی» گفته‌اند<ref>بخاری، تاریخ، ج۲، ص۲۷۴؛ ابن حبان، الثقات، ج۹، ص۳۶۶.</ref> در حالی که برای یزید بن عمیره کسی نسبت حارثی نیاورده است. البته گذشته از این تفاوت‌ها برخی روایاتی که از [[معاذ بن جبل]] نقل شده به هردوی اینها نسبت داده شده است. به هر حال گرچه یکی بودن این دو مسلم نیست، اما [[نامگذاری]] «حارث» به «یزید» به احتمال می‌تواند به درخواست کمک وی از عموهای خود [[ارتباط]] داشته باشد.

	گفته شده وی در [[زمان رسول خدا]]{{صل}} [[مسلمان]] شد و پس از [[رحلت رسول خدا]]{{صل}} از [[یمن]] با [[معاذ بن جبل]] به [[مدینه]] آمد و همدم او گشت<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۳۵.</ref>. حارث گوید: در [[طلب علم]] از [[شام]] به مدینه آمدم و در مدینه معاذ بن جبل را دیدم که می‌‌گفت: از [[رسول خدا]]{{صل}} شنیدم فرمود: {{متن حدیث\|اَلْمُتَحَابُّونَ فِي اَللَّهِ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ عَلَى مَنَابِرَ مِنْ نُورٍ يَغْبِطُهُمُ اَلْأَنْبِيَاءُ وَ اَلشُّهَدَاءُ }}؛ کسانی که به خاطر [[خدا]] همدیگر را [[دوست]] می‌دارند در [[روز قیامت]] بر فراز منبرهایی از [[نور]] هستند و [[شهدا]] به [[مقام]] آنان [[غبطه]] می‌خورند». حارث گوید: با شنیدن این [[روایت]] ملازم [[معاذ]] شدم و از شام و [[اهل]] آن برای او تعریف کردم. معاذ به شام آمد و با [[زن]] و فرزند خود [[مبتلا]] به [[طاعون]] عمواس شد، ابتدا زن و فرزند او درگذشتند، آن دو را [[دفن]] کردیم و نزد معاذ آمدیم، [[مردم]] در اطراف او [[گریه]] می‌کردند، و معاذ می‌‌گفت: اگر برای [[علم]] گریه می‌کنید، [[کتاب خداوند]] در نزد شماست و اگر برای [[تفسیر]] آن گریه می‌کنید، از [[ابودرداء]]، [[ابن ام‌عبد عبد الله بن مسعود]] و [[سلمان فارسی]] بپرسید<ref>حاکم نیشابوری، المستدرک، ج۴، ص۴۰۹.</ref>؛ سپس گفت: {{عربی\|"اياكم وزلة العالم وجدال المنافق"}}؛ [[عمرو بن عاص]] وقتی در شام متوجه طاعون شد فرار کرد و به مردم نیز گفت: به دره‌های اطراف [[پناه]] ببرید، معاذ به او گفت: ما در [[مصاحبت]] رسول خدا{{صل}} بودیم در حالی که تو گمراه‌تر از خر [[خانواده]] خود بودی<ref>حاکم نیشابوری، المستدرک، ج۴، ص۴۲۰؛ هیثمی، مجمع الزوائد، ج۲، ص۲۱۲.</ref>. حارث گوید: یک ماه در شام بودم، سپس به [[عراق]] رفته و ملازم [[ابن مسعود]] شدم. و تمام گفته‌های [[معاد]] را در مورد ابن مسعود صحیح یافتم<ref>حاکم نیشابوری، المستدرک، ج۴، ص۴۰۹.</ref>		گفته شده وی در [[زمان رسول خدا]] {{صل}} [[مسلمان]] شد و پس از [[رحلت رسول خدا]] {{صل}} از [[یمن]] با [[معاذ بن جبل]] به [[مدینه]] آمد و همدم او گشت<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۳۵.</ref>. حارث گوید: در [[طلب علم]] از [[شام]] به مدینه آمدم و در مدینه معاذ بن جبل را دیدم که می‌‌گفت: از [[رسول خدا]] {{صل}} شنیدم فرمود: {{متن حدیث\|اَلْمُتَحَابُّونَ فِي اَللَّهِ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ عَلَى مَنَابِرَ مِنْ نُورٍ يَغْبِطُهُمُ اَلْأَنْبِيَاءُ وَ اَلشُّهَدَاءُ }}؛ کسانی که به خاطر [[خدا]] همدیگر را [[دوست]] می‌دارند در [[روز قیامت]] بر فراز منبرهایی از [[نور]] هستند و [[شهدا]] به [[مقام]] آنان [[غبطه]] می‌خورند». حارث گوید: با شنیدن این [[روایت]] ملازم [[معاذ]] شدم و از شام و [[اهل]] آن برای او تعریف کردم. معاذ به شام آمد و با [[زن]] و فرزند خود [[مبتلا]] به [[طاعون]] عمواس شد، ابتدا زن و فرزند او درگذشتند، آن دو را [[دفن]] کردیم و نزد معاذ آمدیم، [[مردم]] در اطراف او [[گریه]] می‌کردند، و معاذ می‌‌گفت: اگر برای [[علم]] گریه می‌کنید، [[کتاب خداوند]] در نزد شماست و اگر برای [[تفسیر]] آن گریه می‌کنید، از [[ابودرداء]]، [[ابن ام‌عبد عبد الله بن مسعود]] و [[سلمان فارسی]] بپرسید<ref>حاکم نیشابوری، المستدرک، ج۴، ص۴۰۹.</ref>؛ سپس گفت: {{عربی\|"اياكم وزلة العالم وجدال المنافق"}}؛ [[عمرو بن عاص]] وقتی در شام متوجه طاعون شد فرار کرد و به مردم نیز گفت: به دره‌های اطراف [[پناه]] ببرید، معاذ به او گفت: ما در [[مصاحبت]] رسول خدا {{صل}} بودیم در حالی که تو گمراه‌تر از خر [[خانواده]] خود بودی<ref>حاکم نیشابوری، المستدرک، ج۴، ص۴۲۰؛ هیثمی، مجمع الزوائد، ج۲، ص۲۱۲.</ref>. حارث گوید: یک ماه در شام بودم، سپس به [[عراق]] رفته و ملازم [[ابن مسعود]] شدم. و تمام گفته‌های [[معاد]] را در مورد ابن مسعود صحیح یافتم<ref>حاکم نیشابوری، المستدرک، ج۴، ص۴۰۹.</ref>

	او از [[معاذ بن جبل]]، [[ابو عبیده بن جراح]]، [[ابودرداء]]، [[عبدالله بن مسعود]] و [[سلمان فارسی]] [[روایت]] دارد و [[عبدالرحمان بن غنم]] و [[ابی بن خلف]] از او روایت دارند <ref>مزی، تهذیب الکمال، ج۱۲، ص۴۲۷؛ ذهبی، تجرید أسماء الصحابه، سیر، ج۱، ص۲۲.</ref>. عبدالرحمن بن غنم گوید: [[حارث]] [[شاهد]] [[مرگ]] معاذ بن جبل در [[طاعون]] عمواس بود. از [[روایات]] حارث از معاذ بن جبل اینکه گوید: در [[یمن]] از معاذ بن جبل شنیدم که می‌گفت: [[رسول خدا]]{{صل}} فرمود: {{متن حدیث\|لَوْ أَمَرْتُ أَحَداً أَنْ یَسْجُدَ لِأَحَدٍ لَأَمَرْتُ اَلْمَرْأَةَ أَنْ تَسْجُدَ لِزَوْجِهَا}}؛ اگر بنا بود به کسی دستور دهم تا برای دیگری [[سجده]] کند، دستور می‌دادم تا [[زن]] برای شوهرش سجده کند»<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۳۵.</ref>. این روایت از طرق مختلف در مجامیع [[روایی]] [[شیعه]] و [[سنی]] نقل شده است<ref>کلینی، کافی، ج۵، ص۵۸؛ ابن حبان، الثقات، ج۹، ص۴۷۰؛ ابن ماجه، سنن، ج۱، ص۵۹۵.</ref>. [[خطیب بغدادی]]<ref>خیطب بغدادی، تاریخ بغداد، ج۸، ص۲۰۲.</ref> گوید: حارث در [[مدائن]] نزد سلمان فارسی رفت و از او حدیثا شنید. به گفته [[ابن حجر]]<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۳۶.</ref>، [[هیثم بن عدی]]، مرگ [[حارث بن عمیره]] را در [[زمان]] [[حاکمیت]] [[یزید بن معاویه]] دانسته است.<ref>[[رمضان محمدی\|محمدی، رمضان]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۲ (کتاب)\|مقاله «حارث بن عمیره زبیدی»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۲، ص ۴۸۳-۴۸۴.</ref>		او از [[معاذ بن جبل]]، [[ابو عبیده بن جراح]]، [[ابودرداء]]، [[عبدالله بن مسعود]] و [[سلمان فارسی]] [[روایت]] دارد و [[عبدالرحمان بن غنم]] و [[ابی بن خلف]] از او روایت دارند <ref>مزی، تهذیب الکمال، ج۱۲، ص۴۲۷؛ ذهبی، تجرید أسماء الصحابه، سیر، ج۱، ص۲۲.</ref>. عبدالرحمن بن غنم گوید: [[حارث]] [[شاهد]] [[مرگ]] معاذ بن جبل در [[طاعون]] عمواس بود. از [[روایات]] حارث از معاذ بن جبل اینکه گوید: در [[یمن]] از معاذ بن جبل شنیدم که می‌گفت: [[رسول خدا]] {{صل}} فرمود: {{متن حدیث\|لَوْ أَمَرْتُ أَحَداً أَنْ یَسْجُدَ لِأَحَدٍ لَأَمَرْتُ اَلْمَرْأَةَ أَنْ تَسْجُدَ لِزَوْجِهَا}}؛ اگر بنا بود به کسی دستور دهم تا برای دیگری [[سجده]] کند، دستور می‌دادم تا [[زن]] برای شوهرش سجده کند»<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۳۵.</ref>. این روایت از طرق مختلف در مجامیع [[روایی]] [[شیعه]] و [[سنی]] نقل شده است<ref>کلینی، کافی، ج۵، ص۵۸؛ ابن حبان، الثقات، ج۹، ص۴۷۰؛ ابن ماجه، سنن، ج۱، ص۵۹۵.</ref>. [[خطیب بغدادی]]<ref>خیطب بغدادی، تاریخ بغداد، ج۸، ص۲۰۲.</ref> گوید: حارث در [[مدائن]] نزد سلمان فارسی رفت و از او حدیثا شنید. به گفته [[ابن حجر]]<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۳۶.</ref>، [[هیثم بن عدی]]، مرگ [[حارث بن عمیره]] را در [[زمان]] [[حاکمیت]] [[یزید بن معاویه]] دانسته است.<ref>[[رمضان محمدی\|محمدی، رمضان]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۲ (کتاب)\|مقاله «حارث بن عمیره زبیدی»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۲، ص ۴۸۳-۴۸۴.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T06:24:08Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۵۴
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = اصحاب پیامبر		\| موضوع مرتبط = اصحاب پیامبر
خط ۱۵:		خط ۱۴:
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
	{{مدخل وابسته}}		{{مدخل وابسته}}
	*[[سعد العشیره]] (قبیله)		* [[سعد العشیره]] (قبیله)
	*[[مذحج]] (قبیله)		* [[مذحج]] (قبیله)

	{{پایان مدخل وابسته}}		{{پایان مدخل وابسته}}
خط ۲۸:		خط ۲۷:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~[[رده:مدخل]]~~
	[[رده:اعلام]]		[[رده:اعلام]]
	[[رده:اصحاب پیامبر]]		[[رده:اصحاب پیامبر]]

Wasity: /* آشنایی اجمالی */

2022-07-19T08:52:03Z

آشنایی اجمالی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۲۲
خط ۷:		خط ۷:
	}}		}}
	== آشنایی اجمالی ==		== آشنایی اجمالی ==
	وی منسوب به ~~«زبید»~~ است و نام اصلی زبید، «منبّه» بوده است، چون شمار عموها و پسرعموهای منبه زیاد شد، به آنان گفت: {{عربی \|مَن يَزِيدُنِي نُصرَةً}}؛ چه کسی مرا [[یاری]] ~~می‌دهد؟»~~ آنان همگی برای [[جنگ]] با بنی‌اود به او پاسخ مثبت دادند و به همین سبب منبه را ~~زَبید~~ (=[[عطیه]]) گفتند. [[نسب]] [[خاندان]] بزرگ [[سعد العشیره]] که از شاخه‌های [[قبیله مذحج]] هستند به او می‌رسد<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۴، ص۱۵۰.</ref>. [[ابن حجر]]<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۳۵.</ref> وی را از [[مخضرمین]] دانسته است. عده‌ای از [[صحابه‌نگاران]] نام صحیح وی را [[یزید بن عمیره]] دانسته<ref>بخاری، التاریخ الکبیر، ج۴، ص۱۳۵؛ مزی، تهذیب الکمال، ج۳۲، ص۲۱۷؛ ذهبی، میزان، ج۱، ص۴۴۰.</ref> و به [[تابعی]] بودن وی تصریح کرده‌اند<ref>ابن حبان، الثقات، ج۵، ص۵۴۴؛ ابن ابی حاتم، الجرح و التعدیل، ج۹، ص۲۸۴؛ عجلی، احمد بن عبدالله، معرفة الثقات، ج۲، ص۳۶۷.</ref>، اما ابن حجر<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۶، ص۵۵۱.</ref> [[یزید بن عمیره]] را غیر از [[حارث بن عمیره]] دانسته و برای هر کدام مدخل جداگانه‌ای آورده است. [[ابن سعد]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۴، ص۱۵۰ و ج۷، ص۴۴۰.</ref>، [[ابن ماکولا]]<ref>ابن ماکولا، الإکمال، ج۴، ص۲۲۱ و ج۶، ص۲۷۹.</ref> و [[ابن عساکر]]<ref>ابن عساکر، تاریخ مدینة دمشق، ج۱۱، ص۴۵۸ و ج۲۱، ص۴۲۳.</ref> نیز از هر دو یاد کرده‌اند. [[طبرانی]]<ref>معجم، ج۲۰، ص۱۶.</ref> روایتی را که به حارث نسبت داده، غیر از روایتی می‌داند که به یزید<ref>سلیمان بن احمد، مسند الشامیین، ج۳، ص۱۲۹.</ref> نسبت داده است؛ چنان که [[روایت]] ذیل (المتحابون) نیز تنها از حارث نقل شده است. علاوه بر این یزید بن عمیره را شامی <ref>بخاری، تاریخ الکبیر، ج۸، ص۳۵؛ عجلی، معرفة الثقات، ج۲، ص۳۶۶.</ref>، [[کلبی]]<ref>ابن ابی حاتم، الجرح و التعدیل، ج۹، ص۲۸۳.</ref> و [[حمصی]]<ref>ابن ماکولا، الإکمال، ج۴، ص۲۲۱.</ref> و [[حارث بن عمیره زبیدی]] را «حارثی» گفته‌اند<ref>بخاری، تاریخ، ج۲، ص۲۷۴؛ ابن حبان، الثقات، ج۹، ص۳۶۶.</ref> در حالی که برای یزید بن عمیره کسی نسبت حارثی نیاورده است. البته گذشته از این تفاوت‌ها برخی روایاتی که از [[معاذ بن جبل]] نقل شده به هردوی اینها نسبت داده شده است. به هر حال گرچه یکی بودن این دو مسلم نیست، اما [[نامگذاری]] «حارث» به «یزید» به احتمال می‌تواند به درخواست کمک وی از عموهای خود [[ارتباط]] داشته باشد.		وی منسوب به «[[زبید]]» است و نام اصلی زبید، «منبّه» بوده است، چون شمار عموها و پسرعموهای منبه زیاد شد، به آنان گفت: {{عربی\|"مَن يَزِيدُنِي نُصرَةً"}} (چه کسی مرا [[یاری]] می‌دهد؟) آنان همگی برای [[جنگ]] با بنی‌اود به او پاسخ مثبت دادند و به همین سبب منبه را زبید (=[[عطیه]]) گفتند. [[نسب]] [[خاندان]] بزرگ [[سعد العشیره]] که از شاخه‌های [[قبیله مذحج]] هستند به او می‌رسد<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۴، ص۱۵۰.</ref>. [[ابن حجر]]<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۳۵.</ref> وی را از [[مخضرمین]] دانسته است. عده‌ای از [[صحابه‌نگاران]] نام صحیح وی را [[یزید بن عمیره]] دانسته<ref>بخاری، التاریخ الکبیر، ج۴، ص۱۳۵؛ مزی، تهذیب الکمال، ج۳۲، ص۲۱۷؛ ذهبی، میزان، ج۱، ص۴۴۰.</ref> و به [[تابعی]] بودن وی تصریح کرده‌اند<ref>ابن حبان، الثقات، ج۵، ص۵۴۴؛ ابن ابی حاتم، الجرح و التعدیل، ج۹، ص۲۸۴؛ عجلی، احمد بن عبدالله، معرفة الثقات، ج۲، ص۳۶۷.</ref>، اما ابن حجر<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۶، ص۵۵۱.</ref> [[یزید بن عمیره]] را غیر از [[حارث بن عمیره]] دانسته و برای هر کدام مدخل جداگانه‌ای آورده است. [[ابن سعد]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۴، ص۱۵۰ و ج۷، ص۴۴۰.</ref>، [[ابن ماکولا]]<ref>ابن ماکولا، الإکمال، ج۴، ص۲۲۱ و ج۶، ص۲۷۹.</ref> و [[ابن عساکر]]<ref>ابن عساکر، تاریخ مدینة دمشق، ج۱۱، ص۴۵۸ و ج۲۱، ص۴۲۳.</ref> نیز از هر دو یاد کرده‌اند. [[طبرانی]]<ref>معجم، ج۲۰، ص۱۶.</ref> روایتی را که به حارث نسبت داده، غیر از روایتی می‌داند که به یزید<ref>سلیمان بن احمد، مسند الشامیین، ج۳، ص۱۲۹.</ref> نسبت داده است؛ چنان که [[روایت]] ذیل (المتحابون) نیز تنها از حارث نقل شده است. علاوه بر این یزید بن عمیره را شامی <ref>بخاری، تاریخ الکبیر، ج۸، ص۳۵؛ عجلی، معرفة الثقات، ج۲، ص۳۶۶.</ref>، [[کلبی]]<ref>ابن ابی حاتم، الجرح و التعدیل، ج۹، ص۲۸۳.</ref> و [[حمصی]]<ref>ابن ماکولا، الإکمال، ج۴، ص۲۲۱.</ref> و [[حارث بن عمیره زبیدی]] را «حارثی» گفته‌اند<ref>بخاری، تاریخ، ج۲، ص۲۷۴؛ ابن حبان، الثقات، ج۹، ص۳۶۶.</ref> در حالی که برای یزید بن عمیره کسی نسبت حارثی نیاورده است. البته گذشته از این تفاوت‌ها برخی روایاتی که از [[معاذ بن جبل]] نقل شده به هردوی اینها نسبت داده شده است. به هر حال گرچه یکی بودن این دو مسلم نیست، اما [[نامگذاری]] «حارث» به «یزید» به احتمال می‌تواند به درخواست کمک وی از عموهای خود [[ارتباط]] داشته باشد.

	گفته شده وی در [[زمان رسول خدا]]{{صل}} [[مسلمان]] شد و پس از [[رحلت رسول خدا]]{{صل}} از [[یمن]] با [[معاذ بن جبل]] به [[مدینه]] آمد و همدم او گشت<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۳۵.</ref>. حارث گوید: در [[طلب علم]] از [[شام]] به مدینه آمدم و در مدینه معاذ بن جبل را دیدم که می‌‌گفت: از [[رسول خدا]]{{صل}} شنیدم فرمود: {{متن حدیث\|اَلْمُتَحَابُّونَ فِي اَللَّهِ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ عَلَى مَنَابِرَ مِنْ نُورٍ يَغْبِطُهُمُ اَلْأَنْبِيَاءُ وَ اَلشُّهَدَاءُ }}؛ کسانی که به خاطر [[خدا]] همدیگر را [[دوست]] می‌دارند در [[روز قیامت]] بر فراز منبرهایی از [[نور]] هستند و [[شهدا]] به [[مقام]] آنان [[غبطه]] می‌خورند». حارث گوید: با شنیدن این [[روایت]] ملازم [[معاذ]] شدم و از شام و [[اهل]] آن برای او تعریف کردم. معاذ به شام آمد و با [[زن]] و فرزند خود [[مبتلا]] به [[طاعون]] عمواس شد، ابتدا زن و فرزند او درگذشتند، آن دو را [[دفن]] کردیم و نزد معاذ آمدیم، [[مردم]] در اطراف او [[گریه]] می‌کردند، و معاذ می‌‌گفت: اگر برای [[علم]] گریه می‌کنید، [[کتاب خداوند]] در نزد شماست و اگر برای [[تفسیر]] آن گریه می‌کنید، از [[ابودرداء]]، [[ابن ام‌عبد عبد الله بن مسعود]] و [[سلمان فارسی]] بپرسید<ref>حاکم نیشابوری، المستدرک، ج۴، ص۴۰۹.</ref>؛ سپس گفت: {{عربی\|"اياكم وزلة العالم وجدال المنافق"}}؛ [[عمرو بن عاص]] وقتی در شام متوجه طاعون شد فرار کرد و به مردم نیز گفت: به دره‌های اطراف [[پناه]] ببرید، معاذ به او گفت: ما در [[مصاحبت]] رسول خدا{{صل}} بودیم در حالی که تو گمراه‌تر از خر [[خانواده]] خود بودی<ref>حاکم نیشابوری، المستدرک، ج۴، ص۴۲۰؛ هیثمی، مجمع الزوائد، ج۲، ص۲۱۲.</ref>. حارث گوید: یک ماه در شام بودم، سپس به [[عراق]] رفته و ملازم [[ابن مسعود]] شدم. و تمام گفته‌های [[معاد]] را در مورد ابن مسعود صحیح یافتم<ref>حاکم نیشابوری، المستدرک، ج۴، ص۴۰۹.</ref>		گفته شده وی در [[زمان رسول خدا]]{{صل}} [[مسلمان]] شد و پس از [[رحلت رسول خدا]]{{صل}} از [[یمن]] با [[معاذ بن جبل]] به [[مدینه]] آمد و همدم او گشت<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۳۵.</ref>. حارث گوید: در [[طلب علم]] از [[شام]] به مدینه آمدم و در مدینه معاذ بن جبل را دیدم که می‌‌گفت: از [[رسول خدا]]{{صل}} شنیدم فرمود: {{متن حدیث\|اَلْمُتَحَابُّونَ فِي اَللَّهِ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ عَلَى مَنَابِرَ مِنْ نُورٍ يَغْبِطُهُمُ اَلْأَنْبِيَاءُ وَ اَلشُّهَدَاءُ }}؛ کسانی که به خاطر [[خدا]] همدیگر را [[دوست]] می‌دارند در [[روز قیامت]] بر فراز منبرهایی از [[نور]] هستند و [[شهدا]] به [[مقام]] آنان [[غبطه]] می‌خورند». حارث گوید: با شنیدن این [[روایت]] ملازم [[معاذ]] شدم و از شام و [[اهل]] آن برای او تعریف کردم. معاذ به شام آمد و با [[زن]] و فرزند خود [[مبتلا]] به [[طاعون]] عمواس شد، ابتدا زن و فرزند او درگذشتند، آن دو را [[دفن]] کردیم و نزد معاذ آمدیم، [[مردم]] در اطراف او [[گریه]] می‌کردند، و معاذ می‌‌گفت: اگر برای [[علم]] گریه می‌کنید، [[کتاب خداوند]] در نزد شماست و اگر برای [[تفسیر]] آن گریه می‌کنید، از [[ابودرداء]]، [[ابن ام‌عبد عبد الله بن مسعود]] و [[سلمان فارسی]] بپرسید<ref>حاکم نیشابوری، المستدرک، ج۴، ص۴۰۹.</ref>؛ سپس گفت: {{عربی\|"اياكم وزلة العالم وجدال المنافق"}}؛ [[عمرو بن عاص]] وقتی در شام متوجه طاعون شد فرار کرد و به مردم نیز گفت: به دره‌های اطراف [[پناه]] ببرید، معاذ به او گفت: ما در [[مصاحبت]] رسول خدا{{صل}} بودیم در حالی که تو گمراه‌تر از خر [[خانواده]] خود بودی<ref>حاکم نیشابوری، المستدرک، ج۴، ص۴۲۰؛ هیثمی، مجمع الزوائد، ج۲، ص۲۱۲.</ref>. حارث گوید: یک ماه در شام بودم، سپس به [[عراق]] رفته و ملازم [[ابن مسعود]] شدم. و تمام گفته‌های [[معاد]] را در مورد ابن مسعود صحیح یافتم<ref>حاکم نیشابوری، المستدرک، ج۴، ص۴۰۹.</ref>

Wasity: /* آشنایی اجمالی */

2022-07-19T08:50:29Z

آشنایی اجمالی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۲۰
خط ۷:		خط ۷:
	}}		}}
	== آشنایی اجمالی ==		== آشنایی اجمالی ==
	وی منسوب به ~~«زَبِید»~~ است و نام اصلی زبید، «منبّه» بوده است، چون شمار عموها و پسرعموهای منبه زیاد شد، به آنان گفت: {{عربی \|مَن يَزِيدُنِي نُصرَةً}}؛ چه کسی مرا [[یاری]] می‌دهد؟» آنان همگی برای [[جنگ]] با بنی‌اود به او پاسخ مثبت دادند و به همین سبب منبه را زَبید (=[[عطیه]]) گفتند. [[نسب]] [[خاندان]] بزرگ [[سعد العشیره]] که از شاخه‌های [[قبیله مذحج]] هستند به او می‌رسد<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۴، ص۱۵۰.</ref>. [[ابن حجر]]<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۳۵.</ref> وی را از [[مخضرمین]] دانسته است. عده‌ای از [[صحابه‌نگاران]] نام صحیح وی را [[یزید بن عمیره]] دانسته<ref>بخاری، التاریخ الکبیر، ج۴، ص۱۳۵؛ مزی، تهذیب الکمال، ج۳۲، ص۲۱۷؛ ذهبی، میزان، ج۱، ص۴۴۰.</ref> و به [[تابعی]] بودن وی تصریح کرده‌اند<ref>ابن حبان، الثقات، ج۵، ص۵۴۴؛ ابن ابی حاتم، الجرح و التعدیل، ج۹، ص۲۸۴؛ عجلی، احمد بن عبدالله، معرفة الثقات، ج۲، ص۳۶۷.</ref>، اما ابن حجر<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۶، ص۵۵۱.</ref> [[یزید بن عمیره]] را غیر از [[حارث بن عمیره]] دانسته و برای هر کدام مدخل جداگانه‌ای آورده است. [[ابن سعد]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۴، ص۱۵۰ و ج۷، ص۴۴۰.</ref>، [[ابن ماکولا]]<ref>ابن ماکولا، الإکمال، ج۴، ص۲۲۱ و ج۶، ص۲۷۹.</ref> و [[ابن عساکر]]<ref>ابن عساکر، تاریخ مدینة دمشق، ج۱۱، ص۴۵۸ و ج۲۱، ص۴۲۳.</ref> نیز از هر دو یاد کرده‌اند. [[طبرانی]]<ref>معجم، ج۲۰، ص۱۶.</ref> روایتی را که به حارث نسبت داده، غیر از روایتی می‌داند که به یزید<ref>سلیمان بن احمد، مسند الشامیین، ج۳، ص۱۲۹.</ref> نسبت داده است؛ چنان که [[روایت]] ذیل (المتحابون) نیز تنها از حارث نقل شده است. علاوه بر این یزید بن عمیره را شامی <ref>بخاری، تاریخ الکبیر، ج۸، ص۳۵؛ عجلی، معرفة الثقات، ج۲، ص۳۶۶.</ref>، [[کلبی]]<ref>ابن ابی حاتم، الجرح و التعدیل، ج۹، ص۲۸۳.</ref> و [[حمصی]]<ref>ابن ماکولا، الإکمال، ج۴، ص۲۲۱.</ref> و [[حارث بن عمیره زبیدی]] را «حارثی» گفته‌اند<ref>بخاری، تاریخ، ج۲، ص۲۷۴؛ ابن حبان، الثقات، ج۹، ص۳۶۶.</ref> در حالی که برای یزید بن عمیره کسی نسبت حارثی نیاورده است. البته گذشته از این تفاوت‌ها برخی روایاتی که از [[معاذ بن جبل]] نقل شده به هردوی اینها نسبت داده شده است. به هر حال گرچه یکی بودن این دو مسلم نیست، اما [[نامگذاری]] «حارث» به «یزید» به احتمال می‌تواند به درخواست کمک وی از عموهای خود [[ارتباط]] داشته باشد.		وی منسوب به «زبید» است و نام اصلی زبید، «منبّه» بوده است، چون شمار عموها و پسرعموهای منبه زیاد شد، به آنان گفت: {{عربی \|مَن يَزِيدُنِي نُصرَةً}}؛ چه کسی مرا [[یاری]] می‌دهد؟» آنان همگی برای [[جنگ]] با بنی‌اود به او پاسخ مثبت دادند و به همین سبب منبه را زَبید (=[[عطیه]]) گفتند. [[نسب]] [[خاندان]] بزرگ [[سعد العشیره]] که از شاخه‌های [[قبیله مذحج]] هستند به او می‌رسد<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۴، ص۱۵۰.</ref>. [[ابن حجر]]<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۳۵.</ref> وی را از [[مخضرمین]] دانسته است. عده‌ای از [[صحابه‌نگاران]] نام صحیح وی را [[یزید بن عمیره]] دانسته<ref>بخاری، التاریخ الکبیر، ج۴، ص۱۳۵؛ مزی، تهذیب الکمال، ج۳۲، ص۲۱۷؛ ذهبی، میزان، ج۱، ص۴۴۰.</ref> و به [[تابعی]] بودن وی تصریح کرده‌اند<ref>ابن حبان، الثقات، ج۵، ص۵۴۴؛ ابن ابی حاتم، الجرح و التعدیل، ج۹، ص۲۸۴؛ عجلی، احمد بن عبدالله، معرفة الثقات، ج۲، ص۳۶۷.</ref>، اما ابن حجر<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۶، ص۵۵۱.</ref> [[یزید بن عمیره]] را غیر از [[حارث بن عمیره]] دانسته و برای هر کدام مدخل جداگانه‌ای آورده است. [[ابن سعد]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۴، ص۱۵۰ و ج۷، ص۴۴۰.</ref>، [[ابن ماکولا]]<ref>ابن ماکولا، الإکمال، ج۴، ص۲۲۱ و ج۶، ص۲۷۹.</ref> و [[ابن عساکر]]<ref>ابن عساکر، تاریخ مدینة دمشق، ج۱۱، ص۴۵۸ و ج۲۱، ص۴۲۳.</ref> نیز از هر دو یاد کرده‌اند. [[طبرانی]]<ref>معجم، ج۲۰، ص۱۶.</ref> روایتی را که به حارث نسبت داده، غیر از روایتی می‌داند که به یزید<ref>سلیمان بن احمد، مسند الشامیین، ج۳، ص۱۲۹.</ref> نسبت داده است؛ چنان که [[روایت]] ذیل (المتحابون) نیز تنها از حارث نقل شده است. علاوه بر این یزید بن عمیره را شامی <ref>بخاری، تاریخ الکبیر، ج۸، ص۳۵؛ عجلی، معرفة الثقات، ج۲، ص۳۶۶.</ref>، [[کلبی]]<ref>ابن ابی حاتم، الجرح و التعدیل، ج۹، ص۲۸۳.</ref> و [[حمصی]]<ref>ابن ماکولا، الإکمال، ج۴، ص۲۲۱.</ref> و [[حارث بن عمیره زبیدی]] را «حارثی» گفته‌اند<ref>بخاری، تاریخ، ج۲، ص۲۷۴؛ ابن حبان، الثقات، ج۹، ص۳۶۶.</ref> در حالی که برای یزید بن عمیره کسی نسبت حارثی نیاورده است. البته گذشته از این تفاوت‌ها برخی روایاتی که از [[معاذ بن جبل]] نقل شده به هردوی اینها نسبت داده شده است. به هر حال گرچه یکی بودن این دو مسلم نیست، اما [[نامگذاری]] «حارث» به «یزید» به احتمال می‌تواند به درخواست کمک وی از عموهای خود [[ارتباط]] داشته باشد.

	گفته شده وی در [[زمان رسول خدا]]{{صل}} [[مسلمان]] شد و پس از [[رحلت رسول خدا]]{{صل}} از [[یمن]] با [[معاذ بن جبل]] به [[مدینه]] آمد و همدم او گشت<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۳۵.</ref>. حارث گوید: در [[طلب علم]] از [[شام]] به مدینه آمدم و در مدینه معاذ بن جبل را دیدم که می‌‌گفت: از [[رسول خدا]]{{صل}} شنیدم فرمود: {{متن حدیث\|اَلْمُتَحَابُّونَ فِي اَللَّهِ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ عَلَى مَنَابِرَ مِنْ نُورٍ يَغْبِطُهُمُ اَلْأَنْبِيَاءُ وَ اَلشُّهَدَاءُ }}؛ کسانی که به خاطر [[خدا]] همدیگر را [[دوست]] می‌دارند در [[روز قیامت]] بر فراز منبرهایی از [[نور]] هستند و [[شهدا]] به [[مقام]] آنان [[غبطه]] می‌خورند». حارث گوید: با شنیدن این [[روایت]] ملازم [[معاذ]] شدم و از شام و [[اهل]] آن برای او تعریف کردم. معاذ به شام آمد و با [[زن]] و فرزند خود [[مبتلا]] به [[طاعون]] عمواس شد، ابتدا زن و فرزند او درگذشتند، آن دو را [[دفن]] کردیم و نزد معاذ آمدیم، [[مردم]] در اطراف او [[گریه]] می‌کردند، و معاذ می‌‌گفت: اگر برای [[علم]] گریه می‌کنید، [[کتاب خداوند]] در نزد شماست و اگر برای [[تفسیر]] آن گریه می‌کنید، از [[ابودرداء]]، [[ابن ام‌عبد عبد الله بن مسعود]] و [[سلمان فارسی]] بپرسید<ref>حاکم نیشابوری، المستدرک، ج۴، ص۴۰۹.</ref>؛ سپس گفت: {{عربی\|"اياكم وزلة العالم وجدال المنافق"}}؛ [[عمرو بن عاص]] وقتی در شام متوجه طاعون شد فرار کرد و به مردم نیز گفت: به دره‌های اطراف [[پناه]] ببرید، معاذ به او گفت: ما در [[مصاحبت]] رسول خدا{{صل}} بودیم در حالی که تو گمراه‌تر از خر [[خانواده]] خود بودی<ref>حاکم نیشابوری، المستدرک، ج۴، ص۴۲۰؛ هیثمی، مجمع الزوائد، ج۲، ص۲۱۲.</ref>. حارث گوید: یک ماه در شام بودم، سپس به [[عراق]] رفته و ملازم [[ابن مسعود]] شدم. و تمام گفته‌های [[معاد]] را در مورد ابن مسعود صحیح یافتم<ref>حاکم نیشابوری، المستدرک، ج۴، ص۴۰۹.</ref>		گفته شده وی در [[زمان رسول خدا]]{{صل}} [[مسلمان]] شد و پس از [[رحلت رسول خدا]]{{صل}} از [[یمن]] با [[معاذ بن جبل]] به [[مدینه]] آمد و همدم او گشت<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۳۵.</ref>. حارث گوید: در [[طلب علم]] از [[شام]] به مدینه آمدم و در مدینه معاذ بن جبل را دیدم که می‌‌گفت: از [[رسول خدا]]{{صل}} شنیدم فرمود: {{متن حدیث\|اَلْمُتَحَابُّونَ فِي اَللَّهِ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ عَلَى مَنَابِرَ مِنْ نُورٍ يَغْبِطُهُمُ اَلْأَنْبِيَاءُ وَ اَلشُّهَدَاءُ }}؛ کسانی که به خاطر [[خدا]] همدیگر را [[دوست]] می‌دارند در [[روز قیامت]] بر فراز منبرهایی از [[نور]] هستند و [[شهدا]] به [[مقام]] آنان [[غبطه]] می‌خورند». حارث گوید: با شنیدن این [[روایت]] ملازم [[معاذ]] شدم و از شام و [[اهل]] آن برای او تعریف کردم. معاذ به شام آمد و با [[زن]] و فرزند خود [[مبتلا]] به [[طاعون]] عمواس شد، ابتدا زن و فرزند او درگذشتند، آن دو را [[دفن]] کردیم و نزد معاذ آمدیم، [[مردم]] در اطراف او [[گریه]] می‌کردند، و معاذ می‌‌گفت: اگر برای [[علم]] گریه می‌کنید، [[کتاب خداوند]] در نزد شماست و اگر برای [[تفسیر]] آن گریه می‌کنید، از [[ابودرداء]]، [[ابن ام‌عبد عبد الله بن مسعود]] و [[سلمان فارسی]] بپرسید<ref>حاکم نیشابوری، المستدرک، ج۴، ص۴۰۹.</ref>؛ سپس گفت: {{عربی\|"اياكم وزلة العالم وجدال المنافق"}}؛ [[عمرو بن عاص]] وقتی در شام متوجه طاعون شد فرار کرد و به مردم نیز گفت: به دره‌های اطراف [[پناه]] ببرید، معاذ به او گفت: ما در [[مصاحبت]] رسول خدا{{صل}} بودیم در حالی که تو گمراه‌تر از خر [[خانواده]] خود بودی<ref>حاکم نیشابوری، المستدرک، ج۴، ص۴۲۰؛ هیثمی، مجمع الزوائد، ج۲، ص۲۱۲.</ref>. حارث گوید: یک ماه در شام بودم، سپس به [[عراق]] رفته و ملازم [[ابن مسعود]] شدم. و تمام گفته‌های [[معاد]] را در مورد ابن مسعود صحیح یافتم<ref>حاکم نیشابوری، المستدرک، ج۴، ص۴۰۹.</ref>

Msadeq: /* جستارهای وابسته */

2022-07-19T08:01:06Z

جستارهای وابسته

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۳۱
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
	{{مدخل وابسته}}		{{مدخل وابسته}}
			*[[سعد العشیره]] (قبیله)
			*[[مذحج]] (قبیله)

	{{پایان مدخل وابسته}}		{{پایان مدخل وابسته}}

Msadeq: /* آشنایی اجمالی */

2022-07-19T07:59:17Z

آشنایی اجمالی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۲۹
خط ۷:		خط ۷:
	}}		}}
	== آشنایی اجمالی ==		== آشنایی اجمالی ==
	وی منسوب به «زَبِید» است و نام اصلی زبید، ~~منبّه~~ بوده است، چون شمار عموها و پسرعموهای منبه زیاد شد، به آنان گفت: {{عربی \|مَن يَزِيدُنِي نُصرَةً}}؛ چه کسی مرا [[یاری]] می‌دهد؟» آنان همگی برای [[جنگ]] با بنی‌اود به او پاسخ مثبت دادند و به همین سبب منبه را زَبید (=[[عطیه]]) گفتند. [[نسب]] [[خاندان]] بزرگ [[سعد العشیره]] که از شاخه‌های [[قبیله مذحج]] هستند به او می‌رسد<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۴، ص۱۵۰.</ref>. [[ابن حجر]]<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۳۵.</ref> وی را از [[مخضرمین]] دانسته است. عده‌ای از [[صحابه‌نگاران]] نام صحیح وی را [[یزید بن عمیره]] دانسته<ref>بخاری، التاریخ الکبیر، ج۴، ص۱۳۵؛ مزی، تهذیب الکمال، ج۳۲، ص۲۱۷؛ ذهبی، میزان، ج۱، ص۴۴۰.</ref> و به [[تابعی]] بودن وی تصریح کرده‌اند<ref>ابن حبان، الثقات، ج۵، ص۵۴۴؛ ابن ابی حاتم، الجرح و التعدیل، ج۹، ص۲۸۴؛ عجلی، احمد بن عبدالله، معرفة الثقات، ج۲، ص۳۶۷.</ref>، اما ابن حجر<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۶، ص۵۵۱.</ref> [[یزید بن عمیره]] را غیر از [[حارث بن عمیره]] دانسته و برای هر کدام مدخل جداگانه‌ای آورده است. [[ابن سعد]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۴، ص۱۵۰ و ج۷، ص۴۴۰.</ref>، [[ابن ماکولا]]<ref>ابن ماکولا، الإکمال، ج۴، ص۲۲۱ و ج۶، ص۲۷۹.</ref> و [[ابن عساکر]]<ref>ابن عساکر، تاریخ مدینة دمشق، ج۱۱، ص۴۵۸ و ج۲۱، ص۴۲۳.</ref> نیز از هر دو یاد کرده‌اند. [[طبرانی]]<ref>معجم، ج۲۰، ص۱۶.</ref> روایتی را که به حارث نسبت داده، غیر از روایتی می‌داند که به یزید<ref>سلیمان بن احمد، مسند الشامیین، ج۳، ص۱۲۹.</ref> نسبت داده است؛ چنان که [[روایت]] ذیل (المتحابون) نیز تنها از حارث نقل شده است. علاوه بر این یزید بن عمیره را شامی <ref>بخاری، تاریخ الکبیر، ج۸، ص۳۵؛ عجلی، معرفة الثقات، ج۲، ص۳۶۶.</ref>، [[کلبی]]<ref>ابن ابی حاتم، الجرح و التعدیل، ج۹، ص۲۸۳.</ref> و [[حمصی]]<ref>ابن ماکولا، الإکمال، ج۴، ص۲۲۱.</ref> و [[حارث بن عمیره زبیدی]] را «حارثی» گفته‌اند<ref>بخاری، تاریخ، ج۲، ص۲۷۴؛ ابن حبان، الثقات، ج۹، ص۳۶۶.</ref> در حالی که برای یزید بن عمیره کسی نسبت حارثی نیاورده است. البته گذشته از این تفاوت‌ها برخی روایاتی که از [[معاذ بن جبل]] نقل شده به هردوی اینها نسبت داده شده است. به هر حال گرچه یکی بودن این دو مسلم نیست، اما [[نامگذاری]] «حارث» به «یزید» به احتمال می‌تواند به درخواست کمک وی از عموهای خود [[ارتباط]] داشته باشد.		وی منسوب به «زَبِید» است و نام اصلی زبید، «منبّه» بوده است، چون شمار عموها و پسرعموهای منبه زیاد شد، به آنان گفت: {{عربی \|مَن يَزِيدُنِي نُصرَةً}}؛ چه کسی مرا [[یاری]] می‌دهد؟» آنان همگی برای [[جنگ]] با بنی‌اود به او پاسخ مثبت دادند و به همین سبب منبه را زَبید (=[[عطیه]]) گفتند. [[نسب]] [[خاندان]] بزرگ [[سعد العشیره]] که از شاخه‌های [[قبیله مذحج]] هستند به او می‌رسد<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۴، ص۱۵۰.</ref>. [[ابن حجر]]<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۳۵.</ref> وی را از [[مخضرمین]] دانسته است. عده‌ای از [[صحابه‌نگاران]] نام صحیح وی را [[یزید بن عمیره]] دانسته<ref>بخاری، التاریخ الکبیر، ج۴، ص۱۳۵؛ مزی، تهذیب الکمال، ج۳۲، ص۲۱۷؛ ذهبی، میزان، ج۱، ص۴۴۰.</ref> و به [[تابعی]] بودن وی تصریح کرده‌اند<ref>ابن حبان، الثقات، ج۵، ص۵۴۴؛ ابن ابی حاتم، الجرح و التعدیل، ج۹، ص۲۸۴؛ عجلی، احمد بن عبدالله، معرفة الثقات، ج۲، ص۳۶۷.</ref>، اما ابن حجر<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۶، ص۵۵۱.</ref> [[یزید بن عمیره]] را غیر از [[حارث بن عمیره]] دانسته و برای هر کدام مدخل جداگانه‌ای آورده است. [[ابن سعد]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۴، ص۱۵۰ و ج۷، ص۴۴۰.</ref>، [[ابن ماکولا]]<ref>ابن ماکولا، الإکمال، ج۴، ص۲۲۱ و ج۶، ص۲۷۹.</ref> و [[ابن عساکر]]<ref>ابن عساکر، تاریخ مدینة دمشق، ج۱۱، ص۴۵۸ و ج۲۱، ص۴۲۳.</ref> نیز از هر دو یاد کرده‌اند. [[طبرانی]]<ref>معجم، ج۲۰، ص۱۶.</ref> روایتی را که به حارث نسبت داده، غیر از روایتی می‌داند که به یزید<ref>سلیمان بن احمد، مسند الشامیین، ج۳، ص۱۲۹.</ref> نسبت داده است؛ چنان که [[روایت]] ذیل (المتحابون) نیز تنها از حارث نقل شده است. علاوه بر این یزید بن عمیره را شامی <ref>بخاری، تاریخ الکبیر، ج۸، ص۳۵؛ عجلی، معرفة الثقات، ج۲، ص۳۶۶.</ref>، [[کلبی]]<ref>ابن ابی حاتم، الجرح و التعدیل، ج۹، ص۲۸۳.</ref> و [[حمصی]]<ref>ابن ماکولا، الإکمال، ج۴، ص۲۲۱.</ref> و [[حارث بن عمیره زبیدی]] را «حارثی» گفته‌اند<ref>بخاری، تاریخ، ج۲، ص۲۷۴؛ ابن حبان، الثقات، ج۹، ص۳۶۶.</ref> در حالی که برای یزید بن عمیره کسی نسبت حارثی نیاورده است. البته گذشته از این تفاوت‌ها برخی روایاتی که از [[معاذ بن جبل]] نقل شده به هردوی اینها نسبت داده شده است. به هر حال گرچه یکی بودن این دو مسلم نیست، اما [[نامگذاری]] «حارث» به «یزید» به احتمال می‌تواند به درخواست کمک وی از عموهای خود [[ارتباط]] داشته باشد.

	گفته شده وی در [[زمان رسول خدا]]{{صل}} [[مسلمان]] شد و پس از [[رحلت رسول خدا]]{{صل}} از [[یمن]] با [[معاذ بن جبل]] به [[مدینه]] آمد و همدم او گشت<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۳۵.</ref>. حارث گوید: در [[طلب علم]] از [[شام]] به مدینه آمدم و در مدینه معاذ بن جبل را دیدم که می‌‌گفت: از [[رسول خدا]]{{صل}} شنیدم فرمود: {{متن حدیث\|اَلْمُتَحَابُّونَ فِي اَللَّهِ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ عَلَى مَنَابِرَ مِنْ نُورٍ يَغْبِطُهُمُ اَلْأَنْبِيَاءُ وَ اَلشُّهَدَاءُ }}؛ کسانی که به خاطر [[خدا]] همدیگر را [[دوست]] می‌دارند در [[روز قیامت]] بر فراز منبرهایی از [[نور]] هستند و [[شهدا]] به [[مقام]] آنان [[غبطه]] می‌خورند». حارث گوید: با شنیدن این [[روایت]] ملازم [[معاذ]] شدم و از شام و [[اهل]] آن برای او تعریف کردم. معاذ به شام آمد و با [[زن]] و فرزند خود [[مبتلا]] به [[طاعون]] عمواس شد، ابتدا زن و فرزند او درگذشتند، آن دو را [[دفن]] کردیم و نزد معاذ آمدیم، [[مردم]] در اطراف او [[گریه]] می‌کردند، و معاذ می‌‌گفت: اگر برای [[علم]] گریه می‌کنید، [[کتاب خداوند]] در نزد شماست و اگر برای [[تفسیر]] آن گریه می‌کنید، از [[ابودرداء]]، [[ابن ام‌عبد عبد الله بن مسعود]] و [[سلمان فارسی]] بپرسید<ref>حاکم نیشابوری، المستدرک، ج۴، ص۴۰۹.</ref>؛ سپس گفت: {{عربی\|"اياكم وزلة العالم وجدال المنافق"}}؛ [[عمرو بن عاص]] وقتی در شام متوجه طاعون شد فرار کرد و به مردم نیز گفت: به دره‌های اطراف [[پناه]] ببرید، معاذ به او گفت: ما در [[مصاحبت]] رسول خدا{{صل}} بودیم در حالی که تو گمراه‌تر از خر [[خانواده]] خود بودی<ref>حاکم نیشابوری، المستدرک، ج۴، ص۴۲۰؛ هیثمی، مجمع الزوائد، ج۲، ص۲۱۲.</ref>. حارث گوید: یک ماه در شام بودم، سپس به [[عراق]] رفته و ملازم [[ابن مسعود]] شدم. و تمام گفته‌های [[معاد]] را در مورد ابن مسعود صحیح یافتم<ref>حاکم نیشابوری، المستدرک، ج۴، ص۴۰۹.</ref>		گفته شده وی در [[زمان رسول خدا]]{{صل}} [[مسلمان]] شد و پس از [[رحلت رسول خدا]]{{صل}} از [[یمن]] با [[معاذ بن جبل]] به [[مدینه]] آمد و همدم او گشت<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۳۵.</ref>. حارث گوید: در [[طلب علم]] از [[شام]] به مدینه آمدم و در مدینه معاذ بن جبل را دیدم که می‌‌گفت: از [[رسول خدا]]{{صل}} شنیدم فرمود: {{متن حدیث\|اَلْمُتَحَابُّونَ فِي اَللَّهِ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ عَلَى مَنَابِرَ مِنْ نُورٍ يَغْبِطُهُمُ اَلْأَنْبِيَاءُ وَ اَلشُّهَدَاءُ }}؛ کسانی که به خاطر [[خدا]] همدیگر را [[دوست]] می‌دارند در [[روز قیامت]] بر فراز منبرهایی از [[نور]] هستند و [[شهدا]] به [[مقام]] آنان [[غبطه]] می‌خورند». حارث گوید: با شنیدن این [[روایت]] ملازم [[معاذ]] شدم و از شام و [[اهل]] آن برای او تعریف کردم. معاذ به شام آمد و با [[زن]] و فرزند خود [[مبتلا]] به [[طاعون]] عمواس شد، ابتدا زن و فرزند او درگذشتند، آن دو را [[دفن]] کردیم و نزد معاذ آمدیم، [[مردم]] در اطراف او [[گریه]] می‌کردند، و معاذ می‌‌گفت: اگر برای [[علم]] گریه می‌کنید، [[کتاب خداوند]] در نزد شماست و اگر برای [[تفسیر]] آن گریه می‌کنید، از [[ابودرداء]]، [[ابن ام‌عبد عبد الله بن مسعود]] و [[سلمان فارسی]] بپرسید<ref>حاکم نیشابوری، المستدرک، ج۴، ص۴۰۹.</ref>؛ سپس گفت: {{عربی\|"اياكم وزلة العالم وجدال المنافق"}}؛ [[عمرو بن عاص]] وقتی در شام متوجه طاعون شد فرار کرد و به مردم نیز گفت: به دره‌های اطراف [[پناه]] ببرید، معاذ به او گفت: ما در [[مصاحبت]] رسول خدا{{صل}} بودیم در حالی که تو گمراه‌تر از خر [[خانواده]] خود بودی<ref>حاکم نیشابوری، المستدرک، ج۴، ص۴۲۰؛ هیثمی، مجمع الزوائد، ج۲، ص۲۱۲.</ref>. حارث گوید: یک ماه در شام بودم، سپس به [[عراق]] رفته و ملازم [[ابن مسعود]] شدم. و تمام گفته‌های [[معاد]] را در مورد ابن مسعود صحیح یافتم<ref>حاکم نیشابوری، المستدرک، ج۴، ص۴۰۹.</ref>

Msadeq: صفحه‌ای تازه حاوی «{{امامت}} {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = اصحاب پیامبر | عنوان مدخل = حارث بن عمیره زبیدی | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} == آشنایی اجمالی == وی منسوب به «زَبِید» است و نام اصلی زبید، منبّه بوده است، چون شمار عموها و پسرعموهای منبه زیاد شد، به آنان گفت: {{...» ایجاد کرد

2022-07-19T07:58:53Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{امامت}} {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = اصحاب پیامبر | عنوان مدخل = حارث بن عمیره زبیدی | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} == آشنایی اجمالی == وی منسوب به «زَبِید» است و نام اصلی زبید، منبّه بوده است، چون شمار عموها و پسرعموهای منبه زیاد شد، به آنان گفت: {{...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{امامت}}
{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = اصحاب پیامبر
| عنوان مدخل = حارث بن عمیره زبیدی
| مداخل مرتبط =
| پرسش مرتبط =
}}
== آشنایی اجمالی ==
وی منسوب به «زَبِید» است و نام اصلی زبید، منبّه بوده است، چون شمار عموها و پسرعموهای منبه زیاد شد، به آنان گفت: {{عربی |مَن يَزِيدُنِي نُصرَةً}}؛ چه کسی مرا [[یاری]] می‌دهد؟» آنان همگی برای [[جنگ]] با بنی‌اود به او پاسخ مثبت دادند و به همین سبب منبه را زَبید (=[[عطیه]]) گفتند. [[نسب]] [[خاندان]] بزرگ [[سعد العشیره]] که از شاخه‌های [[قبیله مذحج]] هستند به او می‌رسد<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۴، ص۱۵۰.</ref>. [[ابن حجر]]<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۳۵.</ref> وی را از [[مخضرمین]] دانسته است. عده‌ای از [[صحابه‌نگاران]] نام صحیح وی را [[یزید بن عمیره]] دانسته<ref>بخاری، التاریخ الکبیر، ج۴، ص۱۳۵؛ مزی، تهذیب الکمال، ج۳۲، ص۲۱۷؛ ذهبی، میزان، ج۱، ص۴۴۰.</ref> و به [[تابعی]] بودن وی تصریح کرده‌اند<ref>ابن حبان، الثقات، ج۵، ص۵۴۴؛ ابن ابی حاتم، الجرح و التعدیل، ج۹، ص۲۸۴؛ عجلی، احمد بن عبدالله، معرفة الثقات، ج۲، ص۳۶۷.</ref>، اما ابن حجر<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۶، ص۵۵۱.</ref> [[یزید بن عمیره]] را غیر از [[حارث بن عمیره]] دانسته و برای هر کدام مدخل جداگانه‌ای آورده است. [[ابن سعد]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۴، ص۱۵۰ و ج۷، ص۴۴۰.</ref>، [[ابن ماکولا]]<ref>ابن ماکولا، الإکمال، ج۴، ص۲۲۱ و ج۶، ص۲۷۹.</ref> و [[ابن عساکر]]<ref>ابن عساکر، تاریخ مدینة دمشق، ج۱۱، ص۴۵۸ و ج۲۱، ص۴۲۳.</ref> نیز از هر دو یاد کرده‌اند. [[طبرانی]]<ref>معجم، ج۲۰، ص۱۶.</ref> روایتی را که به حارث نسبت داده، غیر از روایتی می‌داند که به یزید<ref>سلیمان بن احمد، مسند الشامیین، ج۳، ص۱۲۹.</ref> نسبت داده است؛ چنان که [[روایت]] ذیل (المتحابون) نیز تنها از حارث نقل شده است. علاوه بر این یزید بن عمیره را شامی <ref>بخاری، تاریخ الکبیر، ج۸، ص۳۵؛ عجلی، معرفة الثقات، ج۲، ص۳۶۶.</ref>، [[کلبی]]<ref>ابن ابی حاتم، الجرح و التعدیل، ج۹، ص۲۸۳.</ref> و [[حمصی]]<ref>ابن ماکولا، الإکمال، ج۴، ص۲۲۱.</ref> و [[حارث بن عمیره زبیدی]] را «حارثی» گفته‌اند<ref>بخاری، تاریخ، ج۲، ص۲۷۴؛ ابن حبان، الثقات، ج۹، ص۳۶۶.</ref> در حالی که برای یزید بن عمیره کسی نسبت حارثی نیاورده است. البته گذشته از این تفاوت‌ها برخی روایاتی که از [[معاذ بن جبل]] نقل شده به هردوی اینها نسبت داده شده است. به هر حال گرچه یکی بودن این دو مسلم نیست، اما [[نامگذاری]] «حارث» به «یزید» به احتمال می‌تواند به درخواست کمک وی از عموهای خود [[ارتباط]] داشته باشد.

گفته شده وی در [[زمان رسول خدا]]{{صل}} [[مسلمان]] شد و پس از [[رحلت رسول خدا]]{{صل}} از [[یمن]] با [[معاذ بن جبل]] به [[مدینه]] آمد و همدم او گشت<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۳۵.</ref>. حارث گوید: در [[طلب علم]] از [[شام]] به مدینه آمدم و در مدینه معاذ بن جبل را دیدم که می‌‌گفت: از [[رسول خدا]]{{صل}} شنیدم فرمود: {{متن حدیث|اَلْمُتَحَابُّونَ فِي اَللَّهِ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ عَلَى مَنَابِرَ مِنْ نُورٍ يَغْبِطُهُمُ اَلْأَنْبِيَاءُ وَ اَلشُّهَدَاءُ }}؛ کسانی که به خاطر [[خدا]] همدیگر را [[دوست]] می‌دارند در [[روز قیامت]] بر فراز منبرهایی از [[نور]] هستند و [[شهدا]] به [[مقام]] آنان [[غبطه]] می‌خورند». حارث گوید: با شنیدن این [[روایت]] ملازم [[معاذ]] شدم و از شام و [[اهل]] آن برای او تعریف کردم. معاذ به شام آمد و با [[زن]] و فرزند خود [[مبتلا]] به [[طاعون]] عمواس شد، ابتدا زن و فرزند او درگذشتند، آن دو را [[دفن]] کردیم و نزد معاذ آمدیم، [[مردم]] در اطراف او [[گریه]] می‌کردند، و معاذ می‌‌گفت: اگر برای [[علم]] گریه می‌کنید، [[کتاب خداوند]] در نزد شماست و اگر برای [[تفسیر]] آن گریه می‌کنید، از [[ابودرداء]]، [[ابن ام‌عبد عبد الله بن مسعود]] و [[سلمان فارسی]] بپرسید<ref>حاکم نیشابوری، المستدرک، ج۴، ص۴۰۹.</ref>؛ سپس گفت: {{عربی|"اياكم وزلة العالم وجدال المنافق"}}؛ [[عمرو بن عاص]] وقتی در شام متوجه طاعون شد فرار کرد و به مردم نیز گفت: به دره‌های اطراف [[پناه]] ببرید، معاذ به او گفت: ما در [[مصاحبت]] رسول خدا{{صل}} بودیم در حالی که تو گمراه‌تر از خر [[خانواده]] خود بودی<ref>حاکم نیشابوری، المستدرک، ج۴، ص۴۲۰؛ هیثمی، مجمع الزوائد، ج۲، ص۲۱۲.</ref>. حارث گوید: یک ماه در شام بودم، سپس به [[عراق]] رفته و ملازم [[ابن مسعود]] شدم. و تمام گفته‌های [[معاد]] را در مورد ابن مسعود صحیح یافتم<ref>حاکم نیشابوری، المستدرک، ج۴، ص۴۰۹.</ref>

او از [[معاذ بن جبل]]، [[ابو عبیده بن جراح]]، [[ابودرداء]]، [[عبدالله بن مسعود]] و [[سلمان فارسی]] [[روایت]] دارد و [[عبدالرحمان بن غنم]] و [[ابی بن خلف]] از او روایت دارند <ref>مزی، تهذیب الکمال، ج۱۲، ص۴۲۷؛ ذهبی، تجرید أسماء الصحابه، سیر، ج۱، ص۲۲.</ref>. عبدالرحمن بن غنم گوید: [[حارث]] [[شاهد]] [[مرگ]] معاذ بن جبل در [[طاعون]] عمواس بود. از [[روایات]] حارث از معاذ بن جبل اینکه گوید: در [[یمن]] از معاذ بن جبل شنیدم که می‌گفت: [[رسول خدا]]{{صل}} فرمود: {{متن حدیث|لَوْ أَمَرْتُ أَحَداً أَنْ یَسْجُدَ لِأَحَدٍ لَأَمَرْتُ اَلْمَرْأَةَ أَنْ تَسْجُدَ لِزَوْجِهَا}}؛ اگر بنا بود به کسی دستور دهم تا برای دیگری [[سجده]] کند، دستور می‌دادم تا [[زن]] برای شوهرش سجده کند»<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۳۵.</ref>. این روایت از طرق مختلف در مجامیع [[روایی]] [[شیعه]] و [[سنی]] نقل شده است<ref>کلینی، کافی، ج۵، ص۵۸؛ ابن حبان، الثقات، ج۹، ص۴۷۰؛ ابن ماجه، سنن، ج۱، ص۵۹۵.</ref>. [[خطیب بغدادی]]<ref>خیطب بغدادی، تاریخ بغداد، ج۸، ص۲۰۲.</ref> گوید: حارث در [[مدائن]] نزد سلمان فارسی رفت و از او حدیثا شنید. به گفته [[ابن حجر]]<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۳۶.</ref>، [[هیثم بن عدی]]، مرگ [[حارث بن عمیره]] را در [[زمان]] [[حاکمیت]] [[یزید بن معاویه]] دانسته است.<ref>[[رمضان محمدی|محمدی، رمضان]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۲ (کتاب)|مقاله «حارث بن عمیره زبیدی»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۲، ص ۴۸۳-۴۸۴.</ref>

== جستارهای وابسته ==
{{مدخل وابسته}}

{{پایان مدخل وابسته}}

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:IM009658.jpg|22px]] [[رمضان محمدی|محمدی، رمضان]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۲ (کتاب)|'''مقاله «حارث بن عمیره زبیدی»، دانشنامه سیره نبوی ج۲''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

[[رده:مدخل]]
[[رده:اعلام]]
[[رده:اصحاب پیامبر]]