حاکم نیشابوری در معارف و سیره رضوی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مقدمه */

2024-12-03T07:37:02Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۰۷
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}
	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	محمد بن عبد الله بن محمد [[حمدویه]]، معروف به «[[حاکم نیشابوری]]»<ref>چون در زمان سامانیان و به روزگار حکومت عتبی در سال ۳۵۹ هجری قمری، در شهر نساء که از شهرهای خراسان بزرگ بود، به عنوان حاکم و قاضی منصوب گردید، نام حاکم نیشابوری بر او ماند. (مقدمه تاریخ نیشابور)</ref>، در [[روز]] دوشنبه، سوم [[ربیع الاول]] سال ۳۲۱ هجری قمری، در [[نیشابور]] متولد و در [[سال ۴۰۵ هجری]] قمری، در همان [[شهر]] بدرود [[حیات]] گفت<ref>آمده است که حاکم، در روزی که وفات یافت، به حمام رفته بود و هنوز لنگ را از خودش باز نکرده بود که سکته نمود و درگذشت. (الوافی بالوفیات، ج۳، ص۳۲۰).</ref>. ایشان در شمار بزرگترین عالمان [[اهل سنت]] در [[زمان]] خود محسوب می‌شد و دارای آثار و تألیفات متعدد و ارزنده بود. وی کتابی در [[فضائل]] [[امام رضا]]{{ع}} با عنوان «فضائل [[الرضا]]{{ع}}» و کتابی در [[فضیلت]] [[فاطمه زهرا]]{{س}} با عنوان «فضائل فاطمة الزهراء{{س}}» نوشته است.		محمد بن عبد الله بن محمد [[حمدویه]]، معروف به «[[حاکم نیشابوری]]»<ref>چون در زمان سامانیان و به روزگار حکومت عتبی در سال ۳۵۹ هجری قمری، در شهر نساء که از شهرهای خراسان بزرگ بود، به عنوان حاکم و قاضی منصوب گردید، نام حاکم نیشابوری بر او ماند. (مقدمه تاریخ نیشابور)</ref>، در [[روز]] دوشنبه، سوم [[ربیع الاول]] سال ۳۲۱ هجری قمری، در [[نیشابور]] متولد و در سال ۴۰۵ هجری قمری، در همان [[شهر]] بدرود [[حیات]] گفت<ref>آمده است که حاکم، در روزی که وفات یافت، به حمام رفته بود و هنوز لنگ را از خودش باز نکرده بود که سکته نمود و درگذشت. (الوافی بالوفیات، ج۳، ص۳۲۰).</ref>. ایشان در شمار بزرگترین عالمان [[اهل سنت]] در [[زمان]] خود محسوب می‌شد و دارای آثار و تألیفات متعدد و ارزنده بود. وی کتابی در [[فضائل]] [[امام رضا]]{{ع}} با عنوان «فضائل [[الرضا]]{{ع}}» و کتابی در [[فضیلت]] [[فاطمه زهرا]]{{س}} با عنوان «فضائل فاطمة الزهراء{{س}}» نوشته است.

	وی در توصیف امام رضا{{ع}} می‌نویسد: «[[سلطان]] [[اولیاء]] [[خدا]]، [[برهان]] [[اهل تقوا]]، میراث‌بر [[دانش]] [[پیامبران]]، فرودگاه [[اسرار]] [[پروردگار]] [[جهان]]، [[ولی خدا]] و برگزیده او، پاره جگر [[رسول الله]]{{صل}}، [[پناهگاه]] [[امت]] و اندوه‌زدای خاطره‌ها در [[قیامت]]،... آنگونه که خود آن حضرت و عده فرموده که در سه موقف، یکی در برابر [[میزان]]، دیگری به هنگام پراکنده شدن [[نامه اعمال]] و دیگری بر [[پل صراط]]، سفره [[شفاعت]] و [[بخشندگی]] بگسترد. آن سلطان [[مقربان]] درگاه [[حق]]، در روز [[حشر]] و [[پاداش]]، [[امام]] [[ابو الحسن علی بن موسی الرضا]]{{ع}} که [[درود]] و [[رحمت الهی]] بر [[پیامبر خدا]]{{صل}} و [[ائمه معصومین]] و پیروانش تا [[روز قیامت]] باد»<ref>سیره امام رضا{{ع}}، ص۳۰۷.</ref>.<ref>[[حسین محمدی\|محمدی، حسین]]، [[رضانامه (کتاب)\|رضانامه]]، ص۲۲۳.</ref>		وی در توصیف امام رضا{{ع}} می‌نویسد: «[[سلطان]] [[اولیاء]] [[خدا]]، [[برهان]] [[اهل تقوا]]، میراث‌بر [[دانش]] [[پیامبران]]، فرودگاه [[اسرار]] [[پروردگار]] [[جهان]]، [[ولی خدا]] و برگزیده او، پاره جگر [[رسول الله]]{{صل}}، [[پناهگاه]] [[امت]] و اندوه‌زدای خاطره‌ها در [[قیامت]]،... آنگونه که خود آن حضرت و عده فرموده که در سه موقف، یکی در برابر [[میزان]]، دیگری به هنگام پراکنده شدن [[نامه اعمال]] و دیگری بر [[پل صراط]]، سفره [[شفاعت]] و [[بخشندگی]] بگسترد. آن سلطان [[مقربان]] درگاه [[حق]]، در روز [[حشر]] و [[پاداش]]، [[امام]] [[ابو الحسن علی بن موسی الرضا]]{{ع}} که [[درود]] و [[رحمت الهی]] بر [[پیامبر خدا]]{{صل}} و [[ائمه معصومین]] و پیروانش تا [[روز قیامت]] باد»<ref>سیره امام رضا{{ع}}، ص۳۰۷.</ref>.<ref>[[حسین محمدی\|محمدی، حسین]]، [[رضانامه (کتاب)\|رضانامه]]، ص۲۲۳.</ref>

Bahmani: /* مقدمه */

2024-12-03T07:36:45Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۰۶
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}
	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	محمد بن [[عبد الله بن محمد]] [[حمدویه]]، معروف به «[[حاکم نیشابوری]]»<ref>چون در زمان سامانیان و به روزگار حکومت عتبی در سال ۳۵۹ هجری قمری، در شهر نساء که از شهرهای خراسان بزرگ بود، به عنوان حاکم و قاضی منصوب گردید، نام حاکم نیشابوری بر او ماند. (مقدمه تاریخ نیشابور)</ref>، در [[روز]] ~~[[دوشنبه]]،~~ سوم [[ربیع الاول]] [[سال ۳۲۱ هجری~~]] [[قمری]]،~~ در [[نیشابور]] متولد و در [[سال ۴۰۵ هجری]] قمری، در همان [[شهر]] بدرود [[حیات]] گفت<ref>آمده است که حاکم، در روزی که وفات یافت، به حمام رفته بود و هنوز لنگ را از خودش باز نکرده بود که سکته نمود و درگذشت. (الوافی بالوفیات، ج۳، ص۳۲۰).</ref>. ایشان در شمار بزرگترین [[~~عالمان~~ اهل سنت]] در [[زمان]] خود محسوب می‌شد و دارای آثار و تألیفات متعدد و ارزنده بود. وی کتابی در [[فضائل]] [[امام رضا]]{{ع}} با عنوان «فضائل [[الرضا]]{{ع}}» و کتابی در [[فضیلت]] [[فاطمه زهرا]]{{س}} با عنوان «فضائل [[فاطمة الزهراء]]{{س}}» نوشته است.		محمد بن عبد الله بن محمد [[حمدویه]]، معروف به «[[حاکم نیشابوری]]»<ref>چون در زمان سامانیان و به روزگار حکومت عتبی در سال ۳۵۹ هجری قمری، در شهر نساء که از شهرهای خراسان بزرگ بود، به عنوان حاکم و قاضی منصوب گردید، نام حاکم نیشابوری بر او ماند. (مقدمه تاریخ نیشابور)</ref>، در [[روز]] دوشنبه، سوم [[ربیع الاول]] سال ۳۲۱ هجری قمری، در [[نیشابور]] متولد و در [[سال ۴۰۵ هجری]] قمری، در همان [[شهر]] بدرود [[حیات]] گفت<ref>آمده است که حاکم، در روزی که وفات یافت، به حمام رفته بود و هنوز لنگ را از خودش باز نکرده بود که سکته نمود و درگذشت. (الوافی بالوفیات، ج۳، ص۳۲۰).</ref>. ایشان در شمار بزرگترین عالمان [[اهل سنت]] در [[زمان]] خود محسوب می‌شد و دارای آثار و تألیفات متعدد و ارزنده بود. وی کتابی در [[فضائل]] [[امام رضا]]{{ع}} با عنوان «فضائل [[الرضا]]{{ع}}» و کتابی در [[فضیلت]] [[فاطمه زهرا]]{{س}} با عنوان «فضائل فاطمة الزهراء{{س}}» نوشته است.

	وی در توصیف امام رضا{{ع}} می‌نویسد: «[[سلطان]] [[اولیاء]] [[خدا]]، [[برهان]] [[اهل تقوا]]، میراث‌بر [[دانش]] [[پیامبران]]، فرودگاه [[اسرار]] [[پروردگار]] [[جهان]]، [[ولی خدا]] و برگزیده او، پاره جگر [[رسول الله]]{{صل}}، [[پناهگاه]] [[امت]] و اندوه‌زدای خاطره‌ها در [[قیامت]]،... آنگونه که خود آن حضرت و عده فرموده که در سه موقف، یکی در برابر [[میزان]]، دیگری به هنگام پراکنده شدن [[نامه اعمال]] و دیگری بر [[پل صراط]]، سفره [[شفاعت]] و [[بخشندگی]] بگسترد. آن سلطان [[مقربان]] درگاه [[حق]]، در روز [[حشر]] و [[پاداش]]، [[امام]] [[ابو الحسن علی بن موسی الرضا]]{{ع}} که [[درود]] و [[رحمت الهی]] بر [[پیامبر خدا]]{{صل}} و [[ائمه معصومین]] و پیروانش تا [[روز قیامت]] باد»<ref>سیره امام رضا{{ع}}، ص۳۰۷.</ref>.<ref>[[حسین محمدی\|محمدی، حسین]]، [[رضانامه (کتاب)\|رضانامه]] ص۲۲۳.</ref>		وی در توصیف امام رضا{{ع}} می‌نویسد: «[[سلطان]] [[اولیاء]] [[خدا]]، [[برهان]] [[اهل تقوا]]، میراث‌بر [[دانش]] [[پیامبران]]، فرودگاه [[اسرار]] [[پروردگار]] [[جهان]]، [[ولی خدا]] و برگزیده او، پاره جگر [[رسول الله]]{{صل}}، [[پناهگاه]] [[امت]] و اندوه‌زدای خاطره‌ها در [[قیامت]]،... آنگونه که خود آن حضرت و عده فرموده که در سه موقف، یکی در برابر [[میزان]]، دیگری به هنگام پراکنده شدن [[نامه اعمال]] و دیگری بر [[پل صراط]]، سفره [[شفاعت]] و [[بخشندگی]] بگسترد. آن سلطان [[مقربان]] درگاه [[حق]]، در روز [[حشر]] و [[پاداش]]، [[امام]] [[ابو الحسن علی بن موسی الرضا]]{{ع}} که [[درود]] و [[رحمت الهی]] بر [[پیامبر خدا]]{{صل}} و [[ائمه معصومین]] و پیروانش تا [[روز قیامت]] باد»<ref>سیره امام رضا{{ع}}، ص۳۰۷.</ref>.<ref>[[حسین محمدی\|محمدی، حسین]]، [[رضانامه (کتاب)\|رضانامه]]، ص۲۲۳.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: /* مقدمه */

2024-12-03T07:24:17Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۵۴
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}
	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[~~محمد بن~~ عبد الله بن محمد حمدویه]]، معروف به ~~«حاکم نیشابوری»~~<ref>چون در زمان سامانیان و به روزگار حکومت عتبی در سال ۳۵۹ هجری قمری، در شهر نساء که از شهرهای خراسان بزرگ بود، به عنوان حاکم و قاضی منصوب گردید، نام حاکم نیشابوری بر او ماند. (مقدمه تاریخ نیشابور)</ref>، در [[روز]] [[دوشنبه]]، سوم [[ربیع الاول]] [[سال ۳۲۱ هجری]] ~~قمری،~~ در [[نیشابور]] متولد و در [[سال ۴۰۵ هجری]] قمری، در همان [[شهر]] بدرود [[حیات]] گفت<ref>آمده است که حاکم، در روزی که وفات یافت، به حمام رفته بود و هنوز لنگ را از خودش باز نکرده بود که سکته نمود و درگذشت. (الوافی بالوفیات، ج۳، ص۳۲۰).</ref>. ایشان در شمار بزرگترین [[عالمان اهل سنت]] در [[زمان]] خود محسوب می‌شد و دارای آثار و تألیفات متعدد و ارزنده بود. وی کتابی در [[فضائل امام رضا]] {{ع}} با عنوان «[[~~فضائل~~ الرضا]] {{ع}}» و کتابی در [[فضیلت فاطمه زهرا]] {{س}} با عنوان «[[~~فضائل~~ فاطمة الزهراء]] {{س}}» نوشته است.		محمد بن [[عبد الله بن محمد]] [[حمدویه]]، معروف به «[[حاکم نیشابوری]]»<ref>چون در زمان سامانیان و به روزگار حکومت عتبی در سال ۳۵۹ هجری قمری، در شهر نساء که از شهرهای خراسان بزرگ بود، به عنوان حاکم و قاضی منصوب گردید، نام حاکم نیشابوری بر او ماند. (مقدمه تاریخ نیشابور)</ref>، در [[روز]] [[دوشنبه]]، سوم [[ربیع الاول]] [[سال ۳۲۱ هجری]] [[قمری]]، در [[نیشابور]] متولد و در [[سال ۴۰۵ هجری]] قمری، در همان [[شهر]] بدرود [[حیات]] گفت<ref>آمده است که حاکم، در روزی که وفات یافت، به حمام رفته بود و هنوز لنگ را از خودش باز نکرده بود که سکته نمود و درگذشت. (الوافی بالوفیات، ج۳، ص۳۲۰).</ref>. ایشان در شمار بزرگترین [[عالمان اهل سنت]] در [[زمان]] خود محسوب می‌شد و دارای آثار و تألیفات متعدد و ارزنده بود. وی کتابی در [[فضائل]] [[امام رضا]]{{ع}} با عنوان «فضائل [[الرضا]]{{ع}}» و کتابی در [[فضیلت]] [[فاطمه زهرا]]{{س}} با عنوان «فضائل [[فاطمة الزهراء]]{{س}}» نوشته است.

	وی در توصیف امام رضا {{ع}} می‌نویسد: «[[سلطان]] [[اولیاء]] [[خدا]]، [[برهان]] [[اهل تقوا]]، [[~~میراث‌بر~~ دانش پیامبران]]، فرودگاه [[اسرار]] [[پروردگار]] [[جهان]]، [[ولی خدا]] و [[برگزیده]] او، پاره جگر [[رسول الله]] {{صل}}، [[پناهگاه]] [[امت]] و اندوه‌زدای خاطره‌ها در [[قیامت]]،... آنگونه که خود آن [[حضرت]] و عده فرموده که در سه موقف، یکی در برابر [[میزان]]، دیگری به هنگام پراکنده شدن [[نامه اعمال]] و دیگری بر پل [[صراط]]، سفره [[شفاعت]] و [[بخشندگی]] بگسترد. آن سلطان [[مقربان]] درگاه [[حق]]، در روز [[حشر]] و [[پاداش]]، [[امام ابو الحسن علی بن موسی الرضا]] {{ع}} که [[درود]] و [[رحمت الهی]] بر [[پیامبر خدا]] {{صل}} و [[ائمه معصومین]] و پیروانش تا [[روز قیامت]] باد»<ref>سیره امام رضا {{ع}}، ص۳۰۷.</ref>.<ref>[[حسین محمدی\|محمدی، حسین]]، [[رضانامه (کتاب)\|رضانامه]] ص۲۲۳.</ref>		وی در توصیف امام رضا{{ع}} می‌نویسد: «[[سلطان]] [[اولیاء]] [[خدا]]، [[برهان]] [[اهل تقوا]]، میراث‌بر [[دانش]] [[پیامبران]]، فرودگاه [[اسرار]] [[پروردگار]] [[جهان]]، [[ولی خدا]] و برگزیده او، پاره جگر [[رسول الله]]{{صل}}، [[پناهگاه]] [[امت]] و اندوه‌زدای خاطره‌ها در [[قیامت]]،... آنگونه که خود آن حضرت و عده فرموده که در سه موقف، یکی در برابر [[میزان]]، دیگری به هنگام پراکنده شدن [[نامه اعمال]] و دیگری بر [[پل صراط]]، سفره [[شفاعت]] و [[بخشندگی]] بگسترد. آن سلطان [[مقربان]] درگاه [[حق]]، در روز [[حشر]] و [[پاداش]]، [[امام]] [[ابو الحسن علی بن موسی الرضا]]{{ع}} که [[درود]] و [[رحمت الهی]] بر [[پیامبر خدا]]{{صل}} و [[ائمه معصومین]] و پیروانش تا [[روز قیامت]] باد»<ref>سیره امام رضا{{ع}}، ص۳۰۷.</ref>.<ref>[[حسین محمدی\|محمدی، حسین]]، [[رضانامه (کتاب)\|رضانامه]] ص۲۲۳.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: /* پانویس */

2024-05-12T14:00:45Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۳۰
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~حاکم نیشابوری~~]]		[[رده:رجال اهل سنت]]

Ali در ‏۵ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۰۱

2024-02-05T08:01:41Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۳۱
خط ۱۹:		خط ۱۹:

	[[رده:حاکم نیشابوری]]		[[رده:حاکم نیشابوری]]
	~~[[رده:اعلام]]~~

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T20:03:06Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۳۳
خط ۵:		خط ۵:
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}
	==مقدمه==		== مقدمه ==
	[[محمد بن عبد الله بن محمد حمدویه]]، معروف به «حاکم نیشابوری»<ref>چون در زمان سامانیان و به روزگار حکومت عتبی در سال ۳۵۹ هجری قمری، در شهر نساء که از شهرهای خراسان بزرگ بود، به عنوان حاکم و قاضی منصوب گردید، نام حاکم نیشابوری بر او ماند. (مقدمه تاریخ نیشابور)</ref>، در [[روز]] [[دوشنبه]]، سوم [[ربیع الاول]] [[سال ۳۲۱ هجری]] قمری، در [[نیشابور]] متولد و در [[سال ۴۰۵ هجری]] قمری، در همان [[شهر]] بدرود [[حیات]] گفت<ref>آمده است که حاکم، در روزی که وفات یافت، به حمام رفته بود و هنوز لنگ را از خودش باز نکرده بود که سکته نمود و درگذشت. (الوافی بالوفیات، ج۳، ص۳۲۰).</ref>. ایشان در شمار بزرگترین [[عالمان اهل سنت]] در [[زمان]] خود محسوب می‌شد و دارای آثار و تألیفات متعدد و ارزنده بود. وی کتابی در [[فضائل امام رضا]]{{ع}} با عنوان «[[فضائل الرضا]]{{ع}}» و کتابی در [[فضیلت فاطمه زهرا]]{{س}} با عنوان «[[فضائل فاطمة الزهراء]]{{س}}» نوشته است.		[[محمد بن عبد الله بن محمد حمدویه]]، معروف به «حاکم نیشابوری»<ref>چون در زمان سامانیان و به روزگار حکومت عتبی در سال ۳۵۹ هجری قمری، در شهر نساء که از شهرهای خراسان بزرگ بود، به عنوان حاکم و قاضی منصوب گردید، نام حاکم نیشابوری بر او ماند. (مقدمه تاریخ نیشابور)</ref>، در [[روز]] [[دوشنبه]]، سوم [[ربیع الاول]] [[سال ۳۲۱ هجری]] قمری، در [[نیشابور]] متولد و در [[سال ۴۰۵ هجری]] قمری، در همان [[شهر]] بدرود [[حیات]] گفت<ref>آمده است که حاکم، در روزی که وفات یافت، به حمام رفته بود و هنوز لنگ را از خودش باز نکرده بود که سکته نمود و درگذشت. (الوافی بالوفیات، ج۳، ص۳۲۰).</ref>. ایشان در شمار بزرگترین [[عالمان اهل سنت]] در [[زمان]] خود محسوب می‌شد و دارای آثار و تألیفات متعدد و ارزنده بود. وی کتابی در [[فضائل امام رضا]] {{ع}} با عنوان «[[فضائل الرضا]] {{ع}}» و کتابی در [[فضیلت فاطمه زهرا]] {{س}} با عنوان «[[فضائل فاطمة الزهراء]] {{س}}» نوشته است.

	وی در توصیف امام رضا{{ع}} می‌نویسد: «[[سلطان]] [[اولیاء]] [[خدا]]، [[برهان]] [[اهل تقوا]]، [[میراث‌بر دانش پیامبران]]، فرودگاه [[اسرار]] [[پروردگار]] [[جهان]]، [[ولی خدا]] و [[برگزیده]] او، پاره جگر [[رسول الله]]{{صل}}، [[پناهگاه]] [[امت]] و اندوه‌زدای خاطره‌ها در [[قیامت]]،... آنگونه که خود آن [[حضرت]] و عده فرموده که در سه موقف، یکی در برابر [[میزان]]، دیگری به هنگام پراکنده شدن [[نامه اعمال]] و دیگری بر پل [[صراط]]، سفره [[شفاعت]] و [[بخشندگی]] بگسترد. آن سلطان [[مقربان]] درگاه [[حق]]، در روز [[حشر]] و [[پاداش]]، [[امام ابو الحسن علی بن موسی الرضا]]{{ع}} که [[درود]] و [[رحمت الهی]] بر [[پیامبر خدا]]{{صل}} و [[ائمه معصومین]] و پیروانش تا [[روز قیامت]] باد»<ref>سیره امام رضا{{ع}}، ص۳۰۷.</ref>.<ref>[[حسین محمدی\|محمدی، حسین]]، [[رضانامه (کتاب)\|رضانامه]] ص۲۲۳.</ref>		وی در توصیف امام رضا {{ع}} می‌نویسد: «[[سلطان]] [[اولیاء]] [[خدا]]، [[برهان]] [[اهل تقوا]]، [[میراث‌بر دانش پیامبران]]، فرودگاه [[اسرار]] [[پروردگار]] [[جهان]]، [[ولی خدا]] و [[برگزیده]] او، پاره جگر [[رسول الله]] {{صل}}، [[پناهگاه]] [[امت]] و اندوه‌زدای خاطره‌ها در [[قیامت]]،... آنگونه که خود آن [[حضرت]] و عده فرموده که در سه موقف، یکی در برابر [[میزان]]، دیگری به هنگام پراکنده شدن [[نامه اعمال]] و دیگری بر پل [[صراط]]، سفره [[شفاعت]] و [[بخشندگی]] بگسترد. آن سلطان [[مقربان]] درگاه [[حق]]، در روز [[حشر]] و [[پاداش]]، [[امام ابو الحسن علی بن موسی الرضا]] {{ع}} که [[درود]] و [[رحمت الهی]] بر [[پیامبر خدا]] {{صل}} و [[ائمه معصومین]] و پیروانش تا [[روز قیامت]] باد»<ref>سیره امام رضا {{ع}}، ص۳۰۷.</ref>.<ref>[[حسین محمدی\|محمدی، حسین]]، [[رضانامه (کتاب)\|رضانامه]] ص۲۲۳.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T06:26:26Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۵۶
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = حاکم نیشابوری		\| موضوع مرتبط = حاکم نیشابوری
خط ۲۰:		خط ۱۹:

	[[رده:حاکم نیشابوری]]		[[رده:حاکم نیشابوری]]
	~~[[رده:مدخل]]~~
	[[رده:اعلام]]		[[رده:اعلام]]

Hosein: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == ==' به '=='

2022-06-01T15:20:48Z

جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == ==' به '=='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۵۰
خط ۱۰:		خط ۱۰:

	وی در توصیف امام رضا{{ع}} می‌نویسد: «[[سلطان]] [[اولیاء]] [[خدا]]، [[برهان]] [[اهل تقوا]]، [[میراث‌بر دانش پیامبران]]، فرودگاه [[اسرار]] [[پروردگار]] [[جهان]]، [[ولی خدا]] و [[برگزیده]] او، پاره جگر [[رسول الله]]{{صل}}، [[پناهگاه]] [[امت]] و اندوه‌زدای خاطره‌ها در [[قیامت]]،... آنگونه که خود آن [[حضرت]] و عده فرموده که در سه موقف، یکی در برابر [[میزان]]، دیگری به هنگام پراکنده شدن [[نامه اعمال]] و دیگری بر پل [[صراط]]، سفره [[شفاعت]] و [[بخشندگی]] بگسترد. آن سلطان [[مقربان]] درگاه [[حق]]، در روز [[حشر]] و [[پاداش]]، [[امام ابو الحسن علی بن موسی الرضا]]{{ع}} که [[درود]] و [[رحمت الهی]] بر [[پیامبر خدا]]{{صل}} و [[ائمه معصومین]] و پیروانش تا [[روز قیامت]] باد»<ref>سیره امام رضا{{ع}}، ص۳۰۷.</ref>.<ref>[[حسین محمدی\|محمدی، حسین]]، [[رضانامه (کتاب)\|رضانامه]] ص۲۲۳.</ref>		وی در توصیف امام رضا{{ع}} می‌نویسد: «[[سلطان]] [[اولیاء]] [[خدا]]، [[برهان]] [[اهل تقوا]]، [[میراث‌بر دانش پیامبران]]، فرودگاه [[اسرار]] [[پروردگار]] [[جهان]]، [[ولی خدا]] و [[برگزیده]] او، پاره جگر [[رسول الله]]{{صل}}، [[پناهگاه]] [[امت]] و اندوه‌زدای خاطره‌ها در [[قیامت]]،... آنگونه که خود آن [[حضرت]] و عده فرموده که در سه موقف، یکی در برابر [[میزان]]، دیگری به هنگام پراکنده شدن [[نامه اعمال]] و دیگری بر پل [[صراط]]، سفره [[شفاعت]] و [[بخشندگی]] بگسترد. آن سلطان [[مقربان]] درگاه [[حق]]، در روز [[حشر]] و [[پاداش]]، [[امام ابو الحسن علی بن موسی الرضا]]{{ع}} که [[درود]] و [[رحمت الهی]] بر [[پیامبر خدا]]{{صل}} و [[ائمه معصومین]] و پیروانش تا [[روز قیامت]] باد»<ref>سیره امام رضا{{ع}}، ص۳۰۷.</ref>.<ref>[[حسین محمدی\|محمدی، حسین]]، [[رضانامه (کتاب)\|رضانامه]] ص۲۲۳.</ref>

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==

Wasity: /* مقدمه */

2022-04-22T10:15:29Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۴۵
خط ۷:		خط ۷:
	}}		}}
	==مقدمه==		==مقدمه==
	[[محمد بن عبد الله بن محمد حمدویه]]، معروف به «حاکم نیشابوری»<ref>چون در زمان سامانیان و به روزگار حکومت عتبی در سال ۳۵۹ هجری قمری، در شهر نساء که از شهرهای خراسان بزرگ بود، به عنوان حاکم و قاضی منصوب گردید، نام حاکم نیشابوری بر او ماند. (مقدمه تاریخ نیشابور)</ref>، در [[روز]] [[دوشنبه]]، سوم [[ربیع الاول]] [[سال ۳۲۱ هجری]] قمری، در [[نیشابور]] متولد و در [[سال ۴۰۵ هجری]] قمری، در همان [[شهر]] بدرود [[حیات]] گفت<ref>آمده است که حاکم، در روزی که وفات یافت، به حمام رفته بود و هنوز لنگ را از خودش باز نکرده بود که سکته نمود و درگذشت. (الوافی بالوفیات، ج۳، ص۳۲۰).</ref>. ایشان در شمار بزرگترین [[عالمان اهل سنت]] در [[زمان]] خود محسوب می‌شد و دارای آثار و تألیفات متعدد و ارزنده بود. وی [[کتابی]] در [[فضائل~~]] [[~~امام رضا]]{{ع}} با عنوان ~~«فضائل~~ [[الرضا]]{{ع}}» و کتابی در [[فضیلت~~]] [[~~فاطمه زهرا]]{{س}} با عنوان ~~«فضائل~~ [[فاطمة الزهراء]]{{س}}» نوشته است.		[[محمد بن عبد الله بن محمد حمدویه]]، معروف به «حاکم نیشابوری»<ref>چون در زمان سامانیان و به روزگار حکومت عتبی در سال ۳۵۹ هجری قمری، در شهر نساء که از شهرهای خراسان بزرگ بود، به عنوان حاکم و قاضی منصوب گردید، نام حاکم نیشابوری بر او ماند. (مقدمه تاریخ نیشابور)</ref>، در [[روز]] [[دوشنبه]]، سوم [[ربیع الاول]] [[سال ۳۲۱ هجری]] قمری، در [[نیشابور]] متولد و در [[سال ۴۰۵ هجری]] قمری، در همان [[شهر]] بدرود [[حیات]] گفت<ref>آمده است که حاکم، در روزی که وفات یافت، به حمام رفته بود و هنوز لنگ را از خودش باز نکرده بود که سکته نمود و درگذشت. (الوافی بالوفیات، ج۳، ص۳۲۰).</ref>. ایشان در شمار بزرگترین [[عالمان اهل سنت]] در [[زمان]] خود محسوب می‌شد و دارای آثار و تألیفات متعدد و ارزنده بود. وی کتابی در [[فضائل امام رضا]]{{ع}} با عنوان «[[فضائل الرضا]]{{ع}}» و کتابی در [[فضیلت فاطمه زهرا]]{{س}} با عنوان «[[فضائل فاطمة الزهراء]]{{س}}» نوشته است.

	وی در توصیف امام رضا{{ع}} می‌نویسد: «[[سلطان]] [[اولیاء]] [[خدا]]، [[برهان]] [[اهل تقوا]]، ~~میراث‌بر~~ [[دانش~~]] [[~~پیامبران]]، فرودگاه [[اسرار]] [[پروردگار]] [[جهان]]، [[ولی خدا]] و [[برگزیده]] او، پاره جگر [[رسول الله]]{{صل}}، [[پناهگاه]] [[امت]] و اندوه‌زدای خاطره‌ها در [[قیامت]]،... آنگونه که خود آن [[حضرت]] و عده فرموده که در سه موقف، یکی در برابر [[میزان]]، دیگری به هنگام پراکنده شدن [[نامه اعمال]] و دیگری بر پل [[صراط]]، سفره [[شفاعت]] و [[بخشندگی]] بگسترد. آن سلطان [[مقربان]] درگاه [[حق]]، در روز [[حشر]] و [[پاداش]]، [[امام~~]] [[~~ابو الحسن~~]] [[~~علی بن موسی الرضا]]{{ع}} که [[درود]] و [[رحمت الهی]] بر [[پیامبر خدا]]{{صل}} و [[ائمه معصومین]] و پیروانش تا [[روز قیامت]] باد»<ref>سیره امام رضا{{ع}}، ص۳۰۷.</ref>.<ref>[[حسین محمدی\|محمدی، حسین]]، [[رضانامه (کتاب)\|رضانامه]] ص۲۲۳.</ref>		وی در توصیف امام رضا{{ع}} می‌نویسد: «[[سلطان]] [[اولیاء]] [[خدا]]، [[برهان]] [[اهل تقوا]]، [[میراث‌بر دانش پیامبران]]، فرودگاه [[اسرار]] [[پروردگار]] [[جهان]]، [[ولی خدا]] و [[برگزیده]] او، پاره جگر [[رسول الله]]{{صل}}، [[پناهگاه]] [[امت]] و اندوه‌زدای خاطره‌ها در [[قیامت]]،... آنگونه که خود آن [[حضرت]] و عده فرموده که در سه موقف، یکی در برابر [[میزان]]، دیگری به هنگام پراکنده شدن [[نامه اعمال]] و دیگری بر پل [[صراط]]، سفره [[شفاعت]] و [[بخشندگی]] بگسترد. آن سلطان [[مقربان]] درگاه [[حق]]، در روز [[حشر]] و [[پاداش]]، [[امام ابو الحسن علی بن موسی الرضا]]{{ع}} که [[درود]] و [[رحمت الهی]] بر [[پیامبر خدا]]{{صل}} و [[ائمه معصومین]] و پیروانش تا [[روز قیامت]] باد»<ref>سیره امام رضا{{ع}}، ص۳۰۷.</ref>.<ref>[[حسین محمدی\|محمدی، حسین]]، [[رضانامه (کتاب)\|رضانامه]] ص۲۲۳.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Msadeq: صفحه‌ای تازه حاوی «{{امامت}} {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = حاکم نیشابوری | عنوان مدخل = حاکم نیشابوری | مداخل مرتبط = حاکم نیشابوری در معارف و سیره رضوی | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== محمد بن عبد الله بن محمد حمدویه، معروف به «حاکم نیشابوری»چون در زمان سامانیان و به ر...» ایجاد کرد

2022-04-22T09:00:50Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{امامت}} {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = حاکم نیشابوری | عنوان مدخل = حاکم نیشابوری | مداخل مرتبط = حاکم نیشابوری در معارف و سیره رضوی | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== محمد بن عبد الله بن محمد حمدویه، معروف به «حاکم نیشابوری»<ref>چون در زمان سامانیان و به ر...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{امامت}}
{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = حاکم نیشابوری
| عنوان مدخل = حاکم نیشابوری
| مداخل مرتبط = [[حاکم نیشابوری در معارف و سیره رضوی]]
| پرسش مرتبط =
}}
==مقدمه==
[[محمد بن عبد الله بن محمد حمدویه]]، معروف به «حاکم نیشابوری»<ref>چون در زمان سامانیان و به روزگار حکومت عتبی در سال ۳۵۹ هجری قمری، در شهر نساء که از شهرهای خراسان بزرگ بود، به عنوان حاکم و قاضی منصوب گردید، نام حاکم نیشابوری بر او ماند. (مقدمه تاریخ نیشابور)</ref>، در [[روز]] [[دوشنبه]]، سوم [[ربیع الاول]] [[سال ۳۲۱ هجری]] قمری، در [[نیشابور]] متولد و در [[سال ۴۰۵ هجری]] قمری، در همان [[شهر]] بدرود [[حیات]] گفت<ref>آمده است که حاکم، در روزی که وفات یافت، به حمام رفته بود و هنوز لنگ را از خودش باز نکرده بود که سکته نمود و درگذشت. (الوافی بالوفیات، ج۳، ص۳۲۰).</ref>. ایشان در شمار بزرگترین [[عالمان اهل سنت]] در [[زمان]] خود محسوب می‌شد و دارای آثار و تألیفات متعدد و ارزنده بود. وی [[کتابی]] در [[فضائل]] [[امام رضا]]{{ع}} با عنوان «فضائل [[الرضا]]{{ع}}» و کتابی در [[فضیلت]] [[فاطمه زهرا]]{{س}} با عنوان «فضائل [[فاطمة الزهراء]]{{س}}» نوشته است.

وی در توصیف امام رضا{{ع}} می‌نویسد: «[[سلطان]] [[اولیاء]] [[خدا]]، [[برهان]] [[اهل تقوا]]، میراث‌بر [[دانش]] [[پیامبران]]، فرودگاه [[اسرار]] [[پروردگار]] [[جهان]]، [[ولی خدا]] و [[برگزیده]] او، پاره جگر [[رسول الله]]{{صل}}، [[پناهگاه]] [[امت]] و اندوه‌زدای خاطره‌ها در [[قیامت]]،... آنگونه که خود آن [[حضرت]] و عده فرموده که در سه موقف، یکی در برابر [[میزان]]، دیگری به هنگام پراکنده شدن [[نامه اعمال]] و دیگری بر پل [[صراط]]، سفره [[شفاعت]] و [[بخشندگی]] بگسترد. آن سلطان [[مقربان]] درگاه [[حق]]، در روز [[حشر]] و [[پاداش]]، [[امام]] [[ابو الحسن]] [[علی بن موسی الرضا]]{{ع}} که [[درود]] و [[رحمت الهی]] بر [[پیامبر خدا]]{{صل}} و [[ائمه معصومین]] و پیروانش تا [[روز قیامت]] باد»<ref>سیره امام رضا{{ع}}، ص۳۰۷.</ref>.<ref>[[حسین محمدی|محمدی، حسین]]، [[رضانامه (کتاب)|رضانامه]] ص۲۲۳.</ref>

== جستارهای وابسته ==

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:13681348.jpg|22px]] [[حسین محمدی|محمدی، حسین]]، [[رضانامه (کتاب)|'''رضانامه''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

[[رده:حاکم نیشابوری]]
[[رده:مدخل]]
[[رده:اعلام]]