حبیب بن عمرو (غیر منسوب ۲) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Ali در ‏۲۲ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۳۸

2023-02-22T09:38:46Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۰۸
خط ۵۱:		خط ۵۱:
	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	حبیب یکی از [[یاران امیرالمؤمنین]] {{ع}}است که در [[کوفه]] ساکن بود و هنگام [[شهادت]] [[حضرت]] بر بالین آن [[امام همام]] حاضر بود و با [[حضرت]] مطالبی گفت و گو کرد.		حبیب یکی از [[یاران امیرالمؤمنین]] {{ع}}است که در [[کوفه]] ساکن بود و هنگام [[شهادت]] [[حضرت]] بر بالین آن [[امام همام]] حاضر بود و با [[حضرت]] مطالبی گفت و گو کرد.
	حبیب می‌گوید: در موقعی که [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} ضربت خورد و در بستر [[شهادت]] قرار گرفت به خدمتش شرفیاب شدم و عرض کردم: ای [[امیرمؤمنان]]، این جراحت چیزی نیست و برای شما باکی نخواهد داشت، در این موقع [[امام]] {{ع}} خطاب به من فرمود: ~~"ای~~ حبیب! به [[خدا]] قسم ساعتی بیش نمی‌پاید که از شما جدا خواهم ~~شد"~~<ref>{{متن حدیث\|يَا حَبِيبُ أَنَا وَ اللَّهِ مُفَارِقُكُمُ السَّاعَةَ}}</ref>. حبیب می‌گوید: در این هنگام من گریستم و [[ام کلثوم]] هم که در کنار [[امام]] {{ع}} نشسته بود، گریست. [[حضرت]] به [[ام کلثوم]] فرمود: ~~"دخترم~~ چرا [[گریه]] ~~می‌کنی؟"~~ عرض کرد: برای این که به زودی از ما جدا می‌شوی. [[امام]] {{ع}} فرمود: ~~"ای~~ دخترم [[گریه]] نکن که به [[خدا]] [[سوگند]]، اگر آنچه را که من می‌بینم، تو هم می‌دیدی، هرگز ~~نمی‌گریستی"~~<ref>{{متن حدیث\|يَا بُنَيَّةِ لَا تَبْكِيِنَّ فَوَ اللَّهِ لَوْ تَرَيْنَ مَا يَرَى أَبُوكِ مَا بَكَيْتِ}}</ref>.		حبیب می‌گوید: در موقعی که [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} ضربت خورد و در بستر [[شهادت]] قرار گرفت به خدمتش شرفیاب شدم و عرض کردم: ای [[امیرمؤمنان]]، این جراحت چیزی نیست و برای شما باکی نخواهد داشت، در این موقع [[امام]] {{ع}} خطاب به من فرمود: «ای حبیب! به [[خدا]] قسم ساعتی بیش نمی‌پاید که از شما جدا خواهم شد»<ref>{{متن حدیث\|يَا حَبِيبُ أَنَا وَ اللَّهِ مُفَارِقُكُمُ السَّاعَةَ}}</ref>. حبیب می‌گوید: در این هنگام من گریستم و [[ام کلثوم]] هم که در کنار [[امام]] {{ع}} نشسته بود، گریست. [[حضرت]] به [[ام کلثوم]] فرمود: «دخترم چرا [[گریه]] می‌کنی؟» عرض کرد: برای این که به زودی از ما جدا می‌شوی. [[امام]] {{ع}} فرمود: «ای دخترم [[گریه]] نکن که به [[خدا]] [[سوگند]]، اگر آنچه را که من می‌بینم، تو هم می‌دیدی، هرگز نمی‌گریستی»<ref>{{متن حدیث\|يَا بُنَيَّةِ لَا تَبْكِيِنَّ فَوَ اللَّهِ لَوْ تَرَيْنَ مَا يَرَى أَبُوكِ مَا بَكَيْتِ}}</ref>.

	حبیب می‌گوید: از [[حضرت]] پرسیدم: ای [[امیرمؤمنان]]! مگر چه می‌بینید؟ فرمود: ~~"ای~~ حبیب! [[فرشتگان]] [[آسمان]] (و) [[زمین]] را در پی هم میبینم، و [[انبیای الهی]] را که منتظرند تا مرا ببینند و این هم برادرم [[محمد]]، [[رسول خدا]] {{صل}} است که نزد من نشسته و میفرماید: ای [[علی]]! پیش ما بیا، عالمی که در [[انتظار]] توست، برایت بسی بهتر از جهانی است که در آن ~~هستی"~~<ref>{{متن حدیث\| يَا حَبِيبُ أَرَى مَلَائِكَةَ السَّمَاءِ وَ النَّبِيِّينَ بَعْضَهُمْ فِي أَثَرِ بَعْضٍ وُقُوفاً إِلَى أَنْ يَتَلَقَّوْنِي وَ هَذَا أَخِي مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ ص جَالِسٌ عِنْدِي يَقُولُ اقْدَمْ فَإِنَّ أَمَامَكَ خَيْرٌ لَكَ مِمَّا أَنْتَ فِيهِ}}</ref>.		حبیب می‌گوید: از [[حضرت]] پرسیدم: ای [[امیرمؤمنان]]! مگر چه می‌بینید؟ فرمود: «ای حبیب! [[فرشتگان]] [[آسمان]] (و) [[زمین]] را در پی هم میبینم، و [[انبیای الهی]] را که منتظرند تا مرا ببینند و این هم برادرم [[محمد]]، [[رسول خدا]] {{صل}} است که نزد من نشسته و میفرماید: ای [[علی]]! پیش ما بیا، عالمی که در [[انتظار]] توست، برایت بسی بهتر از جهانی است که در آن هستی»<ref>{{متن حدیث\| يَا حَبِيبُ أَرَى مَلَائِكَةَ السَّمَاءِ وَ النَّبِيِّينَ بَعْضَهُمْ فِي أَثَرِ بَعْضٍ وُقُوفاً إِلَى أَنْ يَتَلَقَّوْنِي وَ هَذَا أَخِي مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ ص جَالِسٌ عِنْدِي يَقُولُ اقْدَمْ فَإِنَّ أَمَامَكَ خَيْرٌ لَكَ مِمَّا أَنْتَ فِيهِ}}</ref>.
	همو می‌گوید: من هنوز خارج نشده بودم که چشم‌های [[حضرت]] روی هم آمد و [[جان]] به [[جان]] ‌آفرین [[تسلیم]] و [[روح]] بلندش به [[ملکوت]] اعلی پیوست<ref>امالی صدوق، مجلس ۵۲ ح۴.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۱ (کتاب)\|اصحاب امام علی]]، ج۱، ص۳۶۰-۳۶۱.</ref>		همو می‌گوید: من هنوز خارج نشده بودم که چشم‌های [[حضرت]] روی هم آمد و [[جان]] به [[جان]] ‌آفرین [[تسلیم]] و [[روح]] بلندش به [[ملکوت]] اعلی پیوست<ref>امالی صدوق، مجلس ۵۲ ح۴.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۱ (کتاب)\|اصحاب امام علی]]، ج۱، ص۳۶۰-۳۶۱.</ref>

	== حبیب و [[خطبه امام]] [[حسن]] {{ع}} ==		== حبیب و [[خطبه امام]] [[حسن]] {{ع}} ==
	حبیب در ادامه [[حدیث]] فوق [[نقل]] می‌کند: فردای آن روز که [[حضرت علی]] {{ع}} به [[شهادت]] رسید، [[امام حسن مجتبی]] {{ع}} بر [[منبر]] ایستاد و پس از [[حمد]] و [[ثنای الهی]] درباره [[مقام]] و [[منزلت امام]] [[علی]] {{ع}} [[خطبه]] خواندند و چنین گفتند: ~~"ای~~ [[مردم]]، در این [[شب]] بود که [[قرآن]] نازل شد، و در این [[شب]] بود که [[عیسی بن مریم]] (به [[آسمان]]) بالا رفت، و در این [[شب]] [[یوشع بن نون]] کشته شد، و در این [[شب]] [[امیرمؤمنان]] پدرم از [[دنیا]] رفت، به [[خدا]] [[سوگند]] هیچ کدام از اوصیای [[پیامبران]] گذشته پیش از پدرم به [[بهشت]] نروند و به دیگران، و [[مقام]] و [[منزلت]] او چنان بود که هرگاه [[رسول خدا]] {{صل}} او را به [[جبهه]] جهادی میفرستاد، [[جبرئیل]] از سمت راست و [[میکائیل]] از سمت چپ همراه او [[نبرد]] میکردند، و هیچ [[درهم]] و دیناری از او به جای نمانده جز هفتصد [[درهم]] که از [[حقوق]] خود پس‌انداز کرده بود تا خادمی برای [[خانواده]] خود ~~بخرد"~~<ref>{{متن حدیث\|أَيُّهَا النَّاسُ فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ نَزَلَ الْقُرْآنُ وَ فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ رُفِعَ عِيسَى بْنُ مَرْيَمَ {{ع}} وَ فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ قُتِلَ يُوشَعُ بْنُ نُونٍ وَ فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ مَاتَ أَبِي أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ {{ع}} وَ اللَّهِ لَا يَسْبِقُ أَبِي أَحَدٌ كَانَ قَبْلَهُ مِنَ الْأَوْصِيَاءِ إِلَى الْجَنَّةِ وَ لَا مَنْ يَكُونُ بَعْدَهُ وَ إِنْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ {{صل}} لَيَبْعَثُهُ فِي السَّرِيَّةِ فَيُقَاتِلُ جَبْرَئِيلُ عَنْ يَمِينِهِ وَ مِيكَائِيلُ عَنْ يَسَارِهِ وَ مَا تَرَكَ صَفْرَاءَ وَ لَا بَيْضَاءَ إِلَّا سَبْعَمِائَةِ دِرْهَمٍ فَضَلَتْ مِنْ عَطَائِهِ كَانَ يَجْمَعُهَا لِيَشْتَرِيَ بِهَا خَادِماً لِأَهْلِهِ...}}؛ امالی صدوق، مجلس ۵۲، ح۴.</ref><ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۱ (کتاب)\|اصحاب امام علی]]، ج۱، ص۳۶۱-۳۶۲.</ref>		حبیب در ادامه [[حدیث]] فوق [[نقل]] می‌کند: فردای آن روز که [[حضرت علی]] {{ع}} به [[شهادت]] رسید، [[امام حسن مجتبی]] {{ع}} بر [[منبر]] ایستاد و پس از [[حمد]] و [[ثنای الهی]] درباره [[مقام]] و [[منزلت امام]] [[علی]] {{ع}} [[خطبه]] خواندند و چنین گفتند: «ای [[مردم]]، در این [[شب]] بود که [[قرآن]] نازل شد، و در این [[شب]] بود که [[عیسی بن مریم]] (به [[آسمان]]) بالا رفت، و در این [[شب]] [[یوشع بن نون]] کشته شد، و در این [[شب]] [[امیرمؤمنان]] پدرم از [[دنیا]] رفت، به [[خدا]] [[سوگند]] هیچ کدام از اوصیای [[پیامبران]] گذشته پیش از پدرم به [[بهشت]] نروند و به دیگران، و [[مقام]] و [[منزلت]] او چنان بود که هرگاه [[رسول خدا]] {{صل}} او را به [[جبهه]] جهادی میفرستاد، [[جبرئیل]] از سمت راست و [[میکائیل]] از سمت چپ همراه او [[نبرد]] میکردند، و هیچ [[درهم]] و دیناری از او به جای نمانده جز هفتصد [[درهم]] که از [[حقوق]] خود پس‌انداز کرده بود تا خادمی برای [[خانواده]] خود بخرد»<ref>{{متن حدیث\|أَيُّهَا النَّاسُ فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ نَزَلَ الْقُرْآنُ وَ فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ رُفِعَ عِيسَى بْنُ مَرْيَمَ {{ع}} وَ فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ قُتِلَ يُوشَعُ بْنُ نُونٍ وَ فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ مَاتَ أَبِي أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ {{ع}} وَ اللَّهِ لَا يَسْبِقُ أَبِي أَحَدٌ كَانَ قَبْلَهُ مِنَ الْأَوْصِيَاءِ إِلَى الْجَنَّةِ وَ لَا مَنْ يَكُونُ بَعْدَهُ وَ إِنْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ {{صل}} لَيَبْعَثُهُ فِي السَّرِيَّةِ فَيُقَاتِلُ جَبْرَئِيلُ عَنْ يَمِينِهِ وَ مِيكَائِيلُ عَنْ يَسَارِهِ وَ مَا تَرَكَ صَفْرَاءَ وَ لَا بَيْضَاءَ إِلَّا سَبْعَمِائَةِ دِرْهَمٍ فَضَلَتْ مِنْ عَطَائِهِ كَانَ يَجْمَعُهَا لِيَشْتَرِيَ بِهَا خَادِماً لِأَهْلِهِ...}}؛ امالی صدوق، مجلس ۵۲، ح۴.</ref><ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۱ (کتاب)\|اصحاب امام علی]]، ج۱، ص۳۶۱-۳۶۲.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Ali در ‏۲۹ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۵۲

2022-11-29T15:52:41Z

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = [[حبیب بن عمرو در تاریخ اسلامی]] - [[حبیب بن عمرو در تراجم و رجال]]| پرسش مرتبط  = }}
+{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = اصحاب امام علی | عنوان مدخل  = حبیب بن عمرو | مداخل مرتبط = [[حبیب بن عمرو در تاریخ اسلامی]] - [[حبیب بن عمرو در تراجم و رجال]]| پرسش مرتبط  = }}
 == مقدمه ==
-* حبیب یکی از [[یاران امیرالمؤمنین]] {{ع}}است که در [[کوفه]] ساکن بود و هنگام [[شهادت]] [[حضرت]] بر بالین آن [[امام همام]] حاضر بود و با [[حضرت]] مطالبی گفت و گو کرد.
+حبیب یکی از [[یاران امیرالمؤمنین]] {{ع}}است که در [[کوفه]] ساکن بود و هنگام [[شهادت]] [[حضرت]] بر بالین آن [[امام همام]] حاضر بود و با [[حضرت]] مطالبی گفت و گو کرد.
-* حبیب می‌گوید: در موقعی که [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} ضربت خورد و در بستر [[شهادت]] قرار گرفت به خدمتش شرفیاب شدم و عرض کردم: ای [[امیرمؤمنان]]، این جراحت چیزی نیست و برای شما باکی نخواهد داشت، در این موقع [[امام]] {{ع}} خطاب به من فرمود: "ای حبیب! به [[خدا]] قسم ساعتی بیش نمی‌پاید که از شما جدا خواهم شد"<ref>{{متن حدیث|يَا حَبِيبُ أَنَا وَ اللَّهِ مُفَارِقُكُمُ السَّاعَةَ}}</ref>. حبیب می‌گوید: در این هنگام من گریستم و [[ام کلثوم]] هم که در کنار [[امام]] {{ع}} نشسته بود، گریست. [[حضرت]] به [[ام کلثوم]] فرمود: "دخترم چرا [[گریه]] می‌کنی؟" عرض کرد: برای این که به زودی از ما جدا می‌شوی. [[امام]] {{ع}} فرمود: "ای دخترم [[گریه]] نکن که به [[خدا]] [[سوگند]]، اگر آنچه را که من می‌بینم، تو هم می‌دیدی، هرگز نمی‌گریستی"<ref>{{متن حدیث|يَا بُنَيَّةِ لَا تَبْكِيِنَّ فَوَ اللَّهِ لَوْ تَرَيْنَ مَا يَرَى أَبُوكِ مَا بَكَيْتِ}}</ref>.
+حبیب می‌گوید: در موقعی که [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} ضربت خورد و در بستر [[شهادت]] قرار گرفت به خدمتش شرفیاب شدم و عرض کردم: ای [[امیرمؤمنان]]، این جراحت چیزی نیست و برای شما باکی نخواهد داشت، در این موقع [[امام]] {{ع}} خطاب به من فرمود: "ای حبیب! به [[خدا]] قسم ساعتی بیش نمی‌پاید که از شما جدا خواهم شد"<ref>{{متن حدیث|يَا حَبِيبُ أَنَا وَ اللَّهِ مُفَارِقُكُمُ السَّاعَةَ}}</ref>. حبیب می‌گوید: در این هنگام من گریستم و [[ام کلثوم]] هم که در کنار [[امام]] {{ع}} نشسته بود، گریست. [[حضرت]] به [[ام کلثوم]] فرمود: "دخترم چرا [[گریه]] می‌کنی؟" عرض کرد: برای این که به زودی از ما جدا می‌شوی. [[امام]] {{ع}} فرمود: "ای دخترم [[گریه]] نکن که به [[خدا]] [[سوگند]]، اگر آنچه را که من می‌بینم، تو هم می‌دیدی، هرگز نمی‌گریستی"<ref>{{متن حدیث|يَا بُنَيَّةِ لَا تَبْكِيِنَّ فَوَ اللَّهِ لَوْ تَرَيْنَ مَا يَرَى أَبُوكِ مَا بَكَيْتِ}}</ref>.
-* حبیب می‌گوید: از [[حضرت]] پرسیدم: ای [[امیرمؤمنان]]! مگر چه می‌بینید؟ فرمود: "ای حبیب! [[فرشتگان]] [[آسمان]] (و) [[زمین]] را در پی هم میبینم، و [[انبیای الهی]] را که منتظرند تا مرا ببینند و این هم برادرم [[محمد]]، [[رسول خدا]] {{صل}} است که نزد من نشسته و میفرماید: ای [[علی]]! پیش ما بیا، عالمی که در [[انتظار]] توست، برایت بسی بهتر از جهانی است که در آن هستی"<ref>{{متن حدیث| يَا حَبِيبُ أَرَى مَلَائِكَةَ السَّمَاءِ وَ النَّبِيِّينَ بَعْضَهُمْ فِي أَثَرِ بَعْضٍ وُقُوفاً إِلَى أَنْ يَتَلَقَّوْنِي وَ هَذَا أَخِي مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ ص جَالِسٌ عِنْدِي يَقُولُ اقْدَمْ فَإِنَّ أَمَامَكَ خَيْرٌ لَكَ مِمَّا أَنْتَ فِيهِ}}</ref>.
-* همو می‌گوید: من هنوز خارج نشده بودم که چشم‌های [[حضرت]] روی هم آمد و [[جان]] به [[جان]] ‌آفرین [[تسلیم]] و [[روح]] بلندش به [[ملکوت]] اعلی پیوست<ref>امالی صدوق، مجلس ۵۲ ح۴.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۱ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۱، ص۳۶۰-۳۶۱.</ref>
+حبیب می‌گوید: از [[حضرت]] پرسیدم: ای [[امیرمؤمنان]]! مگر چه می‌بینید؟ فرمود: "ای حبیب! [[فرشتگان]] [[آسمان]] (و) [[زمین]] را در پی هم میبینم، و [[انبیای الهی]] را که منتظرند تا مرا ببینند و این هم برادرم [[محمد]]، [[رسول خدا]] {{صل}} است که نزد من نشسته و میفرماید: ای [[علی]]! پیش ما بیا، عالمی که در [[انتظار]] توست، برایت بسی بهتر از جهانی است که در آن هستی"<ref>{{متن حدیث| يَا حَبِيبُ أَرَى مَلَائِكَةَ السَّمَاءِ وَ النَّبِيِّينَ بَعْضَهُمْ فِي أَثَرِ بَعْضٍ وُقُوفاً إِلَى أَنْ يَتَلَقَّوْنِي وَ هَذَا أَخِي مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ ص جَالِسٌ عِنْدِي يَقُولُ اقْدَمْ فَإِنَّ أَمَامَكَ خَيْرٌ لَكَ مِمَّا أَنْتَ فِيهِ}}</ref>.
 == حبیب و [[خطبه امام]] [[حسن]] {{ع}} ==
-* حبیب در ادامه [[حدیث]] فوق [[نقل]] می‌کند: فردای آن روز که [[حضرت علی]] {{ع}} به [[شهادت]] رسید، [[امام حسن مجتبی]] {{ع}} بر [[منبر]] ایستاد و پس از [[حمد]] و [[ثنای الهی]] درباره [[مقام]] و [[منزلت امام]] [[علی]] {{ع}} [[خطبه]] خواندند و چنین گفتند: "ای [[مردم]]، در این [[شب]] بود که [[قرآن]] نازل شد، و در این [[شب]] بود که [[عیسی بن مریم]] (به [[آسمان]]) بالا رفت، و در این [[شب]] [[یوشع بن نون]] کشته شد، و در این [[شب]] [[امیرمؤمنان]] پدرم از [[دنیا]] رفت، به [[خدا]] [[سوگند]] هیچ کدام از اوصیای [[پیامبران]] گذشته پیش از پدرم به [[بهشت]] نروند و به دیگران، و [[مقام]] و [[منزلت]] او چنان بود که هرگاه [[رسول خدا]] {{صل}} او را به [[جبهه]] جهادی میفرستاد، [[جبرئیل]] از سمت راست و [[میکائیل]] از سمت چپ همراه او [[نبرد]] میکردند، و هیچ [[درهم]] و دیناری از او به جای نمانده جز هفتصد [[درهم]] که از [[حقوق]] خود پس‌انداز کرده بود تا خادمی برای [[خانواده]] خود بخرد"<ref>{{متن حدیث|أَيُّهَا النَّاسُ فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ نَزَلَ الْقُرْآنُ وَ فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ رُفِعَ عِيسَى بْنُ مَرْيَمَ {{ع}} وَ فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ قُتِلَ يُوشَعُ بْنُ نُونٍ وَ فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ مَاتَ أَبِي أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ {{ع}} وَ اللَّهِ لَا يَسْبِقُ أَبِي أَحَدٌ كَانَ قَبْلَهُ مِنَ الْأَوْصِيَاءِ إِلَى الْجَنَّةِ وَ لَا مَنْ يَكُونُ بَعْدَهُ وَ إِنْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ {{صل}} لَيَبْعَثُهُ فِي السَّرِيَّةِ فَيُقَاتِلُ جَبْرَئِيلُ عَنْ يَمِينِهِ وَ مِيكَائِيلُ عَنْ يَسَارِهِ وَ مَا تَرَكَ صَفْرَاءَ وَ لَا بَيْضَاءَ إِلَّا سَبْعَمِائَةِ دِرْهَمٍ فَضَلَتْ مِنْ عَطَائِهِ كَانَ يَجْمَعُهَا لِيَشْتَرِيَ بِهَا خَادِماً لِأَهْلِهِ...}}؛ امالی صدوق، مجلس ۵۲، ح۴.</ref><ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۱ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۱، ص۳۶۱-۳۶۲.</ref>
+حبیب در ادامه [[حدیث]] فوق [[نقل]] می‌کند: فردای آن روز که [[حضرت علی]] {{ع}} به [[شهادت]] رسید، [[امام حسن مجتبی]] {{ع}} بر [[منبر]] ایستاد و پس از [[حمد]] و [[ثنای الهی]] درباره [[مقام]] و [[منزلت امام]] [[علی]] {{ع}} [[خطبه]] خواندند و چنین گفتند: "ای [[مردم]]، در این [[شب]] بود که [[قرآن]] نازل شد، و در این [[شب]] بود که [[عیسی بن مریم]] (به [[آسمان]]) بالا رفت، و در این [[شب]] [[یوشع بن نون]] کشته شد، و در این [[شب]] [[امیرمؤمنان]] پدرم از [[دنیا]] رفت، به [[خدا]] [[سوگند]] هیچ کدام از اوصیای [[پیامبران]] گذشته پیش از پدرم به [[بهشت]] نروند و به دیگران، و [[مقام]] و [[منزلت]] او چنان بود که هرگاه [[رسول خدا]] {{صل}} او را به [[جبهه]] جهادی میفرستاد، [[جبرئیل]] از سمت راست و [[میکائیل]] از سمت چپ همراه او [[نبرد]] میکردند، و هیچ [[درهم]] و دیناری از او به جای نمانده جز هفتصد [[درهم]] که از [[حقوق]] خود پس‌انداز کرده بود تا خادمی برای [[خانواده]] خود بخرد"<ref>{{متن حدیث|أَيُّهَا النَّاسُ فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ نَزَلَ الْقُرْآنُ وَ فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ رُفِعَ عِيسَى بْنُ مَرْيَمَ {{ع}} وَ فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ قُتِلَ يُوشَعُ بْنُ نُونٍ وَ فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ مَاتَ أَبِي أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ {{ع}} وَ اللَّهِ لَا يَسْبِقُ أَبِي أَحَدٌ كَانَ قَبْلَهُ مِنَ الْأَوْصِيَاءِ إِلَى الْجَنَّةِ وَ لَا مَنْ يَكُونُ بَعْدَهُ وَ إِنْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ {{صل}} لَيَبْعَثُهُ فِي السَّرِيَّةِ فَيُقَاتِلُ جَبْرَئِيلُ عَنْ يَمِينِهِ وَ مِيكَائِيلُ عَنْ يَسَارِهِ وَ مَا تَرَكَ صَفْرَاءَ وَ لَا بَيْضَاءَ إِلَّا سَبْعَمِائَةِ دِرْهَمٍ فَضَلَتْ مِنْ عَطَائِهِ كَانَ يَجْمَعُهَا لِيَشْتَرِيَ بِهَا خَادِماً لِأَهْلِهِ...}}؛ امالی صدوق، مجلس ۵۲، ح۴.</ref><ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۱ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۱، ص۳۶۱-۳۶۲.</ref>
 == منابع ==

Wasity: جایگزینی متن - 'خآدمی' به 'خادمی'

2022-09-29T08:47:32Z

جایگزینی متن - 'خآدمی' به 'خادمی'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۱۷
خط ۸:		خط ۸:

	== حبیب و [[خطبه امام]] [[حسن]] {{ع}} ==		== حبیب و [[خطبه امام]] [[حسن]] {{ع}} ==
	* حبیب در ادامه [[حدیث]] فوق [[نقل]] می‌کند: فردای آن روز که [[حضرت علی]] {{ع}} به [[شهادت]] رسید، [[امام حسن مجتبی]] {{ع}} بر [[منبر]] ایستاد و پس از [[حمد]] و [[ثنای الهی]] درباره [[مقام]] و [[منزلت امام]] [[علی]] {{ع}} [[خطبه]] خواندند و چنین گفتند: "ای [[مردم]]، در این [[شب]] بود که [[قرآن]] نازل شد، و در این [[شب]] بود که [[عیسی بن مریم]] (به [[آسمان]]) بالا رفت، و در این [[شب]] [[یوشع بن نون]] کشته شد، و در این [[شب]] [[امیرمؤمنان]] پدرم از [[دنیا]] رفت، به [[خدا]] [[سوگند]] هیچ کدام از اوصیای [[پیامبران]] گذشته پیش از پدرم به [[بهشت]] نروند و به دیگران، و [[مقام]] و [[منزلت]] او چنان بود که هرگاه [[رسول خدا]] {{صل}} او را به [[جبهه]] جهادی میفرستاد، [[جبرئیل]] از سمت راست و [[میکائیل]] از سمت چپ همراه او [[نبرد]] میکردند، و هیچ [[درهم]] و دیناری از او به جای نمانده جز هفتصد [[درهم]] که از [[حقوق]] خود پس‌انداز کرده بود تا ~~خآدمی~~ برای [[خانواده]] خود بخرد"<ref>{{متن حدیث\|أَيُّهَا النَّاسُ فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ نَزَلَ الْقُرْآنُ وَ فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ رُفِعَ عِيسَى بْنُ مَرْيَمَ {{ع}} وَ فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ قُتِلَ يُوشَعُ بْنُ نُونٍ وَ فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ مَاتَ أَبِي أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ {{ع}} وَ اللَّهِ لَا يَسْبِقُ أَبِي أَحَدٌ كَانَ قَبْلَهُ مِنَ الْأَوْصِيَاءِ إِلَى الْجَنَّةِ وَ لَا مَنْ يَكُونُ بَعْدَهُ وَ إِنْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ {{صل}} لَيَبْعَثُهُ فِي السَّرِيَّةِ فَيُقَاتِلُ جَبْرَئِيلُ عَنْ يَمِينِهِ وَ مِيكَائِيلُ عَنْ يَسَارِهِ وَ مَا تَرَكَ صَفْرَاءَ وَ لَا بَيْضَاءَ إِلَّا سَبْعَمِائَةِ دِرْهَمٍ فَضَلَتْ مِنْ عَطَائِهِ كَانَ يَجْمَعُهَا لِيَشْتَرِيَ بِهَا خَادِماً لِأَهْلِهِ...}}؛ امالی صدوق، مجلس ۵۲، ح۴.</ref><ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۱ (کتاب)\|اصحاب امام علی]]، ج۱، ص۳۶۱-۳۶۲.</ref>		* حبیب در ادامه [[حدیث]] فوق [[نقل]] می‌کند: فردای آن روز که [[حضرت علی]] {{ع}} به [[شهادت]] رسید، [[امام حسن مجتبی]] {{ع}} بر [[منبر]] ایستاد و پس از [[حمد]] و [[ثنای الهی]] درباره [[مقام]] و [[منزلت امام]] [[علی]] {{ع}} [[خطبه]] خواندند و چنین گفتند: "ای [[مردم]]، در این [[شب]] بود که [[قرآن]] نازل شد، و در این [[شب]] بود که [[عیسی بن مریم]] (به [[آسمان]]) بالا رفت، و در این [[شب]] [[یوشع بن نون]] کشته شد، و در این [[شب]] [[امیرمؤمنان]] پدرم از [[دنیا]] رفت، به [[خدا]] [[سوگند]] هیچ کدام از اوصیای [[پیامبران]] گذشته پیش از پدرم به [[بهشت]] نروند و به دیگران، و [[مقام]] و [[منزلت]] او چنان بود که هرگاه [[رسول خدا]] {{صل}} او را به [[جبهه]] جهادی میفرستاد، [[جبرئیل]] از سمت راست و [[میکائیل]] از سمت چپ همراه او [[نبرد]] میکردند، و هیچ [[درهم]] و دیناری از او به جای نمانده جز هفتصد [[درهم]] که از [[حقوق]] خود پس‌انداز کرده بود تا خادمی برای [[خانواده]] خود بخرد"<ref>{{متن حدیث\|أَيُّهَا النَّاسُ فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ نَزَلَ الْقُرْآنُ وَ فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ رُفِعَ عِيسَى بْنُ مَرْيَمَ {{ع}} وَ فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ قُتِلَ يُوشَعُ بْنُ نُونٍ وَ فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ مَاتَ أَبِي أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ {{ع}} وَ اللَّهِ لَا يَسْبِقُ أَبِي أَحَدٌ كَانَ قَبْلَهُ مِنَ الْأَوْصِيَاءِ إِلَى الْجَنَّةِ وَ لَا مَنْ يَكُونُ بَعْدَهُ وَ إِنْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ {{صل}} لَيَبْعَثُهُ فِي السَّرِيَّةِ فَيُقَاتِلُ جَبْرَئِيلُ عَنْ يَمِينِهِ وَ مِيكَائِيلُ عَنْ يَسَارِهِ وَ مَا تَرَكَ صَفْرَاءَ وَ لَا بَيْضَاءَ إِلَّا سَبْعَمِائَةِ دِرْهَمٍ فَضَلَتْ مِنْ عَطَائِهِ كَانَ يَجْمَعُهَا لِيَشْتَرِيَ بِهَا خَادِماً لِأَهْلِهِ...}}؛ امالی صدوق، مجلس ۵۲، ح۴.</ref><ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۱ (کتاب)\|اصحاب امام علی]]، ج۱، ص۳۶۱-۳۶۲.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T20:04:41Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۳۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[حبیب بن عمرو در تاریخ اسلامی]] - [[حبیب بن عمرو در تراجم و رجال]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[حبیب بن عمرو در تاریخ اسلامی]] - [[حبیب بن عمرو در تراجم و رجال]]\| پرسش مرتبط = }}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	*حبیب یکی از [[یاران امیرالمؤمنین]]{{ع}}است که در [[کوفه]] ساکن بود و هنگام [[شهادت]] [[حضرت]] بر بالین آن [[امام همام]] حاضر بود و با [[حضرت]] مطالبی گفت و گو کرد.		* حبیب یکی از [[یاران امیرالمؤمنین]] {{ع}}است که در [[کوفه]] ساکن بود و هنگام [[شهادت]] [[حضرت]] بر بالین آن [[امام همام]] حاضر بود و با [[حضرت]] مطالبی گفت و گو کرد.
	*حبیب می‌گوید: در موقعی که [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} ضربت خورد و در بستر [[شهادت]] قرار گرفت به خدمتش شرفیاب شدم و عرض کردم: ای [[امیرمؤمنان]]، این جراحت چیزی نیست و برای شما باکی نخواهد داشت، در این موقع [[امام]]{{ع}} خطاب به من فرمود: "ای حبیب! به [[خدا]] قسم ساعتی بیش نمی‌پاید که از شما جدا خواهم شد"<ref>{{متن حدیث\|يَا حَبِيبُ أَنَا وَ اللَّهِ مُفَارِقُكُمُ السَّاعَةَ}}</ref>. حبیب می‌گوید: در این هنگام من گریستم و [[ام کلثوم]] هم که در کنار [[امام]]{{ع}} نشسته بود، گریست. [[حضرت]] به [[ام کلثوم]] فرمود: "دخترم چرا [[گریه]] می‌کنی؟" عرض کرد: برای این که به زودی از ما جدا می‌شوی. [[امام]]{{ع}} فرمود: "ای دخترم [[گریه]] نکن که به [[خدا]] [[سوگند]]، اگر آنچه را که من می‌بینم، تو هم می‌دیدی، هرگز نمی‌گریستی"<ref>{{متن حدیث\|يَا بُنَيَّةِ لَا تَبْكِيِنَّ فَوَ اللَّهِ لَوْ تَرَيْنَ مَا يَرَى أَبُوكِ مَا بَكَيْتِ}}</ref>.		* حبیب می‌گوید: در موقعی که [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} ضربت خورد و در بستر [[شهادت]] قرار گرفت به خدمتش شرفیاب شدم و عرض کردم: ای [[امیرمؤمنان]]، این جراحت چیزی نیست و برای شما باکی نخواهد داشت، در این موقع [[امام]] {{ع}} خطاب به من فرمود: "ای حبیب! به [[خدا]] قسم ساعتی بیش نمی‌پاید که از شما جدا خواهم شد"<ref>{{متن حدیث\|يَا حَبِيبُ أَنَا وَ اللَّهِ مُفَارِقُكُمُ السَّاعَةَ}}</ref>. حبیب می‌گوید: در این هنگام من گریستم و [[ام کلثوم]] هم که در کنار [[امام]] {{ع}} نشسته بود، گریست. [[حضرت]] به [[ام کلثوم]] فرمود: "دخترم چرا [[گریه]] می‌کنی؟" عرض کرد: برای این که به زودی از ما جدا می‌شوی. [[امام]] {{ع}} فرمود: "ای دخترم [[گریه]] نکن که به [[خدا]] [[سوگند]]، اگر آنچه را که من می‌بینم، تو هم می‌دیدی، هرگز نمی‌گریستی"<ref>{{متن حدیث\|يَا بُنَيَّةِ لَا تَبْكِيِنَّ فَوَ اللَّهِ لَوْ تَرَيْنَ مَا يَرَى أَبُوكِ مَا بَكَيْتِ}}</ref>.
	*حبیب می‌گوید: از [[حضرت]] پرسیدم: ای [[امیرمؤمنان]]! مگر چه می‌بینید؟ فرمود: "ای حبیب! [[فرشتگان]] [[آسمان]] (و) [[زمین]] را در پی هم میبینم، و [[انبیای الهی]] را که منتظرند تا مرا ببینند و این هم برادرم [[محمد]]، [[رسول خدا]]{{صل}} است که نزد من نشسته و میفرماید: ای [[علی]]! پیش ما بیا، عالمی که در [[انتظار]] توست، برایت بسی بهتر از جهانی است که در آن هستی"<ref>{{متن حدیث\| يَا حَبِيبُ أَرَى مَلَائِكَةَ السَّمَاءِ وَ النَّبِيِّينَ بَعْضَهُمْ فِي أَثَرِ بَعْضٍ وُقُوفاً إِلَى أَنْ يَتَلَقَّوْنِي وَ هَذَا أَخِي مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ ص جَالِسٌ عِنْدِي يَقُولُ اقْدَمْ فَإِنَّ أَمَامَكَ خَيْرٌ لَكَ مِمَّا أَنْتَ فِيهِ}}</ref>.		* حبیب می‌گوید: از [[حضرت]] پرسیدم: ای [[امیرمؤمنان]]! مگر چه می‌بینید؟ فرمود: "ای حبیب! [[فرشتگان]] [[آسمان]] (و) [[زمین]] را در پی هم میبینم، و [[انبیای الهی]] را که منتظرند تا مرا ببینند و این هم برادرم [[محمد]]، [[رسول خدا]] {{صل}} است که نزد من نشسته و میفرماید: ای [[علی]]! پیش ما بیا، عالمی که در [[انتظار]] توست، برایت بسی بهتر از جهانی است که در آن هستی"<ref>{{متن حدیث\| يَا حَبِيبُ أَرَى مَلَائِكَةَ السَّمَاءِ وَ النَّبِيِّينَ بَعْضَهُمْ فِي أَثَرِ بَعْضٍ وُقُوفاً إِلَى أَنْ يَتَلَقَّوْنِي وَ هَذَا أَخِي مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ ص جَالِسٌ عِنْدِي يَقُولُ اقْدَمْ فَإِنَّ أَمَامَكَ خَيْرٌ لَكَ مِمَّا أَنْتَ فِيهِ}}</ref>.
	*همو می‌گوید: من هنوز خارج نشده بودم که چشم‌های [[حضرت]] روی هم آمد و [[جان]] به [[جان]] ‌آفرین [[تسلیم]] و [[روح]] بلندش به [[ملکوت]] اعلی پیوست<ref>امالی صدوق، مجلس ۵۲ ح۴.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۱ (کتاب)\|اصحاب امام علی]]، ج۱، ص۳۶۰-۳۶۱.</ref>		* همو می‌گوید: من هنوز خارج نشده بودم که چشم‌های [[حضرت]] روی هم آمد و [[جان]] به [[جان]] ‌آفرین [[تسلیم]] و [[روح]] بلندش به [[ملکوت]] اعلی پیوست<ref>امالی صدوق، مجلس ۵۲ ح۴.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۱ (کتاب)\|اصحاب امام علی]]، ج۱، ص۳۶۰-۳۶۱.</ref>

	==حبیب و [[خطبه امام]] [[حسن]]{{ع}}==		== حبیب و [[خطبه امام]] [[حسن]] {{ع}} ==
	*حبیب در ادامه [[حدیث]] فوق [[نقل]] می‌کند: فردای آن روز که [[حضرت علی]]{{ع}} به [[شهادت]] رسید، [[امام حسن مجتبی]]{{ع}} بر [[منبر]] ایستاد و پس از [[حمد]] و [[ثنای الهی]] درباره [[مقام]] و [[منزلت امام]] [[علی]]{{ع}} [[خطبه]] خواندند و چنین گفتند: "ای [[مردم]]، در این [[شب]] بود که [[قرآن]] نازل شد، و در این [[شب]] بود که [[عیسی بن مریم]] (به [[آسمان]]) بالا رفت، و در این [[شب]] [[یوشع بن نون]] کشته شد، و در این [[شب]] [[امیرمؤمنان]] پدرم از [[دنیا]] رفت، به [[خدا]] [[سوگند]] هیچ کدام از اوصیای [[پیامبران]] گذشته پیش از پدرم به [[بهشت]] نروند و به دیگران، و [[مقام]] و [[منزلت]] او چنان بود که هرگاه [[رسول خدا]]{{صل}} او را به [[جبهه]] جهادی میفرستاد، [[جبرئیل]] از سمت راست و [[میکائیل]] از سمت چپ همراه او [[نبرد]] میکردند، و هیچ [[درهم]] و دیناری از او به جای نمانده جز هفتصد [[درهم]] که از [[حقوق]] خود پس‌انداز کرده بود تا خآدمی برای [[خانواده]] خود بخرد"<ref>{{متن حدیث\|أَيُّهَا النَّاسُ فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ نَزَلَ الْقُرْآنُ وَ فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ رُفِعَ عِيسَى بْنُ مَرْيَمَ{{ع}} وَ فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ قُتِلَ يُوشَعُ بْنُ نُونٍ وَ فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ مَاتَ أَبِي أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} وَ اللَّهِ لَا يَسْبِقُ أَبِي أَحَدٌ كَانَ قَبْلَهُ مِنَ الْأَوْصِيَاءِ إِلَى الْجَنَّةِ وَ لَا مَنْ يَكُونُ بَعْدَهُ وَ إِنْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}} لَيَبْعَثُهُ فِي السَّرِيَّةِ فَيُقَاتِلُ جَبْرَئِيلُ عَنْ يَمِينِهِ وَ مِيكَائِيلُ عَنْ يَسَارِهِ وَ مَا تَرَكَ صَفْرَاءَ وَ لَا بَيْضَاءَ إِلَّا سَبْعَمِائَةِ دِرْهَمٍ فَضَلَتْ مِنْ عَطَائِهِ كَانَ يَجْمَعُهَا لِيَشْتَرِيَ بِهَا خَادِماً لِأَهْلِهِ...}}؛ امالی صدوق، مجلس ۵۲، ح۴.</ref><ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۱ (کتاب)\|اصحاب امام علی]]، ج۱، ص۳۶۱-۳۶۲.</ref>		* حبیب در ادامه [[حدیث]] فوق [[نقل]] می‌کند: فردای آن روز که [[حضرت علی]] {{ع}} به [[شهادت]] رسید، [[امام حسن مجتبی]] {{ع}} بر [[منبر]] ایستاد و پس از [[حمد]] و [[ثنای الهی]] درباره [[مقام]] و [[منزلت امام]] [[علی]] {{ع}} [[خطبه]] خواندند و چنین گفتند: "ای [[مردم]]، در این [[شب]] بود که [[قرآن]] نازل شد، و در این [[شب]] بود که [[عیسی بن مریم]] (به [[آسمان]]) بالا رفت، و در این [[شب]] [[یوشع بن نون]] کشته شد، و در این [[شب]] [[امیرمؤمنان]] پدرم از [[دنیا]] رفت، به [[خدا]] [[سوگند]] هیچ کدام از اوصیای [[پیامبران]] گذشته پیش از پدرم به [[بهشت]] نروند و به دیگران، و [[مقام]] و [[منزلت]] او چنان بود که هرگاه [[رسول خدا]] {{صل}} او را به [[جبهه]] جهادی میفرستاد، [[جبرئیل]] از سمت راست و [[میکائیل]] از سمت چپ همراه او [[نبرد]] میکردند، و هیچ [[درهم]] و دیناری از او به جای نمانده جز هفتصد [[درهم]] که از [[حقوق]] خود پس‌انداز کرده بود تا خآدمی برای [[خانواده]] خود بخرد"<ref>{{متن حدیث\|أَيُّهَا النَّاسُ فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ نَزَلَ الْقُرْآنُ وَ فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ رُفِعَ عِيسَى بْنُ مَرْيَمَ {{ع}} وَ فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ قُتِلَ يُوشَعُ بْنُ نُونٍ وَ فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ مَاتَ أَبِي أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ {{ع}} وَ اللَّهِ لَا يَسْبِقُ أَبِي أَحَدٌ كَانَ قَبْلَهُ مِنَ الْأَوْصِيَاءِ إِلَى الْجَنَّةِ وَ لَا مَنْ يَكُونُ بَعْدَهُ وَ إِنْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ {{صل}} لَيَبْعَثُهُ فِي السَّرِيَّةِ فَيُقَاتِلُ جَبْرَئِيلُ عَنْ يَمِينِهِ وَ مِيكَائِيلُ عَنْ يَسَارِهِ وَ مَا تَرَكَ صَفْرَاءَ وَ لَا بَيْضَاءَ إِلَّا سَبْعَمِائَةِ دِرْهَمٍ فَضَلَتْ مِنْ عَطَائِهِ كَانَ يَجْمَعُهَا لِيَشْتَرِيَ بِهَا خَادِماً لِأَهْلِهِ...}}؛ امالی صدوق، مجلس ۵۲، ح۴.</ref><ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۱ (کتاب)\|اصحاب امام علی]]، ج۱، ص۳۶۱-۳۶۲.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T06:28:00Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۵۸
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[حبیب بن عمرو در تاریخ اسلامی]] - [[حبیب بن عمرو در تراجم و رجال]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[حبیب بن عمرو در تاریخ اسلامی]] - [[حبیب بن عمرو در تراجم و رجال]]\| پرسش مرتبط = }}

خط ۱۹:		خط ۱۸:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~[[رده:مدخل]]~~
	[[رده:اصحاب امام علی]]		[[رده:اصحاب امام علی]]
	[[رده:اعلام]]		[[رده:اعلام]]

Hosein: جایگزینی متن - '\[\[رده\:مدخل\]\]↵\[\[رده\:یاران امام علی\]\]↵\[\[رده\:اعلام\]\]' به 'رده:مدخل رده:اصحاب امام علی رده:اعلام'

2022-07-28T05:55:56Z

جایگزینی متن - '\[\[رده\:مدخل\]\]↵\[\[رده\:یاران امام علی\]\]↵\[\[رده\:اعلام\]\]' به 'رده:مدخل رده:اصحاب امام علی رده:اعلام'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۲۵
خط ۲۰:		خط ۲۰:

	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]
	[[رده:~~یاران~~ امام علی]]		[[رده:اصحاب امام علی]]
	[[رده:اعلام]]		[[رده:اعلام]]

Msadeq: صفحه‌ای تازه حاوی «{{امامت}} {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = حبیب بن عمرو در تاریخ اسلامی - حبیب بن عمرو در تراجم و رجال| پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== *حبیب یکی از یاران امیرالمؤمنین{{ع}}است که در کوفه ساکن بود و هنگام شهادت حضرت بر بالی...» ایجاد کرد

2022-07-27T07:02:49Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{امامت}} {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = حبیب بن عمرو در تاریخ اسلامی - حبیب بن عمرو در تراجم و رجال| پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== *حبیب یکی از یاران امیرالمؤمنین{{ع}}است که در کوفه ساکن بود و هنگام شهادت حضرت بر بالی...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{امامت}}
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = [[حبیب بن عمرو در تاریخ اسلامی]] - [[حبیب بن عمرو در تراجم و رجال]]| پرسش مرتبط = }}

==مقدمه==
*حبیب یکی از [[یاران امیرالمؤمنین]]{{ع}}است که در [[کوفه]] ساکن بود و هنگام [[شهادت]] [[حضرت]] بر بالین آن [[امام همام]] حاضر بود و با [[حضرت]] مطالبی گفت و گو کرد.
*حبیب می‌گوید: در موقعی که [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} ضربت خورد و در بستر [[شهادت]] قرار گرفت به خدمتش شرفیاب شدم و عرض کردم: ای [[امیرمؤمنان]]، این جراحت چیزی نیست و برای شما باکی نخواهد داشت، در این موقع [[امام]]{{ع}} خطاب به من فرمود: "ای حبیب! به [[خدا]] قسم ساعتی بیش نمی‌پاید که از شما جدا خواهم شد"<ref>{{متن حدیث|يَا حَبِيبُ أَنَا وَ اللَّهِ مُفَارِقُكُمُ السَّاعَةَ}}</ref>. حبیب می‌گوید: در این هنگام من گریستم و [[ام کلثوم]] هم که در کنار [[امام]]{{ع}} نشسته بود، گریست. [[حضرت]] به [[ام کلثوم]] فرمود: "دخترم چرا [[گریه]] می‌کنی؟" عرض کرد: برای این که به زودی از ما جدا می‌شوی. [[امام]]{{ع}} فرمود: "ای دخترم [[گریه]] نکن که به [[خدا]] [[سوگند]]، اگر آنچه را که من می‌بینم، تو هم می‌دیدی، هرگز نمی‌گریستی"<ref>{{متن حدیث|يَا بُنَيَّةِ لَا تَبْكِيِنَّ فَوَ اللَّهِ لَوْ تَرَيْنَ مَا يَرَى أَبُوكِ مَا بَكَيْتِ}}</ref>.
*حبیب می‌گوید: از [[حضرت]] پرسیدم: ای [[امیرمؤمنان]]! مگر چه می‌بینید؟ فرمود: "ای حبیب! [[فرشتگان]] [[آسمان]] (و) [[زمین]] را در پی هم میبینم، و [[انبیای الهی]] را که منتظرند تا مرا ببینند و این هم برادرم [[محمد]]، [[رسول خدا]]{{صل}} است که نزد من نشسته و میفرماید: ای [[علی]]! پیش ما بیا، عالمی که در [[انتظار]] توست، برایت بسی بهتر از جهانی است که در آن هستی"<ref>{{متن حدیث| يَا حَبِيبُ أَرَى مَلَائِكَةَ السَّمَاءِ وَ النَّبِيِّينَ بَعْضَهُمْ فِي أَثَرِ بَعْضٍ وُقُوفاً إِلَى أَنْ يَتَلَقَّوْنِي وَ هَذَا أَخِي مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ ص جَالِسٌ عِنْدِي يَقُولُ اقْدَمْ فَإِنَّ أَمَامَكَ خَيْرٌ لَكَ مِمَّا أَنْتَ فِيهِ}}</ref>.
*همو می‌گوید: من هنوز خارج نشده بودم که چشم‌های [[حضرت]] روی هم آمد و [[جان]] به [[جان]] ‌آفرین [[تسلیم]] و [[روح]] بلندش به [[ملکوت]] اعلی پیوست<ref>امالی صدوق، مجلس ۵۲ ح۴.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۱ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۱، ص۳۶۰-۳۶۱.</ref>

==حبیب و [[خطبه امام]] [[حسن]]{{ع}}==
*حبیب در ادامه [[حدیث]] فوق [[نقل]] می‌کند: فردای آن روز که [[حضرت علی]]{{ع}} به [[شهادت]] رسید، [[امام حسن مجتبی]]{{ع}} بر [[منبر]] ایستاد و پس از [[حمد]] و [[ثنای الهی]] درباره [[مقام]] و [[منزلت امام]] [[علی]]{{ع}} [[خطبه]] خواندند و چنین گفتند: "ای [[مردم]]، در این [[شب]] بود که [[قرآن]] نازل شد، و در این [[شب]] بود که [[عیسی بن مریم]] (به [[آسمان]]) بالا رفت، و در این [[شب]] [[یوشع بن نون]] کشته شد، و در این [[شب]] [[امیرمؤمنان]] پدرم از [[دنیا]] رفت، به [[خدا]] [[سوگند]] هیچ کدام از اوصیای [[پیامبران]] گذشته پیش از پدرم به [[بهشت]] نروند و به دیگران، و [[مقام]] و [[منزلت]] او چنان بود که هرگاه [[رسول خدا]]{{صل}} او را به [[جبهه]] جهادی میفرستاد، [[جبرئیل]] از سمت راست و [[میکائیل]] از سمت چپ همراه او [[نبرد]] میکردند، و هیچ [[درهم]] و دیناری از او به جای نمانده جز هفتصد [[درهم]] که از [[حقوق]] خود پس‌انداز کرده بود تا خآدمی برای [[خانواده]] خود بخرد"<ref>{{متن حدیث|أَيُّهَا النَّاسُ فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ نَزَلَ الْقُرْآنُ وَ فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ رُفِعَ عِيسَى بْنُ مَرْيَمَ{{ع}} وَ فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ قُتِلَ يُوشَعُ بْنُ نُونٍ وَ فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ مَاتَ أَبِي أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} وَ اللَّهِ لَا يَسْبِقُ أَبِي أَحَدٌ كَانَ قَبْلَهُ مِنَ الْأَوْصِيَاءِ إِلَى الْجَنَّةِ وَ لَا مَنْ يَكُونُ بَعْدَهُ وَ إِنْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}} لَيَبْعَثُهُ فِي السَّرِيَّةِ فَيُقَاتِلُ جَبْرَئِيلُ عَنْ يَمِينِهِ وَ مِيكَائِيلُ عَنْ يَسَارِهِ وَ مَا تَرَكَ صَفْرَاءَ وَ لَا بَيْضَاءَ إِلَّا سَبْعَمِائَةِ دِرْهَمٍ فَضَلَتْ مِنْ عَطَائِهِ كَانَ يَجْمَعُهَا لِيَشْتَرِيَ بِهَا خَادِماً لِأَهْلِهِ...}}؛ امالی صدوق، مجلس ۵۲، ح۴.</ref><ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۱ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۱، ص۳۶۱-۳۶۲.</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
* [[پرونده:1379452.jpg|22px]] [[سید اصغر ناظم‌زاده|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۱ (کتاب)|'''اصحاب امام علی''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

[[رده:مدخل]]
[[رده:یاران امام علی]]
[[رده:اعلام]]