حبیب بن مظاهر - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Ali: تغییرمسیر به حبیب بن مظاهر اسدی

2023-11-08T14:24:41Z

Wasity: جایگزینی متن - ':«' به ': «'

2023-09-09T16:01:24Z

جایگزینی متن - ':«' به ': «'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۹:۳۱
خط ۱۲۹:		خط ۱۲۹:
	به [[نقل]] [[طبری]]، [[مسلم بن عوسجه]] اولین [[شهید]] [[اصحاب]] [[ابا عبدالله]] الحسین {{ع}} در کربلاست، او در [[روز عاشورا]] به [[دست]] دو ناجوانمرد و [[غافل]] از [[خشم خدا]]؛ یعنی: [[مسلم بن عبدالله ضبابی]] و [[عبدالرحمان بن ابی شکاره بجلی]] به شدت مجروح شد و روی [[زمین]] افتاد، هنوز رمقی در [[جان]] داشت که [[امام]] {{ع}} و حبیب بن مظاهر به سرعت خود را بر بالین او رساندند و حضرت خطاب به او فرمود: «[[خداوند]] تو را [[رحمت]] کند ای [[مسلم بن عوسجه]]، گروهی به [[وظیفه]] سنگین خود خوب عمل کردند و رفتند و گروهی در انتظارند و هر دو گروه، تغییری در [[رأی]] خود ندادند»<ref>{{متن حدیث\|رَحِمَكَ رَبُّكَ يَا مُسْلِمَ بْنَ عَوْسَجَةَ «فَمِنْهُمْ مَنْ قَضىٰ نَحْبَهُ وَ مِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ وَ مٰا بَدَّلُوا تَبْدِيلاً}}</ref>.		به [[نقل]] [[طبری]]، [[مسلم بن عوسجه]] اولین [[شهید]] [[اصحاب]] [[ابا عبدالله]] الحسین {{ع}} در کربلاست، او در [[روز عاشورا]] به [[دست]] دو ناجوانمرد و [[غافل]] از [[خشم خدا]]؛ یعنی: [[مسلم بن عبدالله ضبابی]] و [[عبدالرحمان بن ابی شکاره بجلی]] به شدت مجروح شد و روی [[زمین]] افتاد، هنوز رمقی در [[جان]] داشت که [[امام]] {{ع}} و حبیب بن مظاهر به سرعت خود را بر بالین او رساندند و حضرت خطاب به او فرمود: «[[خداوند]] تو را [[رحمت]] کند ای [[مسلم بن عوسجه]]، گروهی به [[وظیفه]] سنگین خود خوب عمل کردند و رفتند و گروهی در انتظارند و هر دو گروه، تغییری در [[رأی]] خود ندادند»<ref>{{متن حدیث\|رَحِمَكَ رَبُّكَ يَا مُسْلِمَ بْنَ عَوْسَجَةَ «فَمِنْهُمْ مَنْ قَضىٰ نَحْبَهُ وَ مِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ وَ مٰا بَدَّلُوا تَبْدِيلاً}}</ref>.

	چون [[سخن امام]] {{ع}} تمام شد حبیب بن مظاهر به نزدیک [[مسلم بن عوسجه]] آمد گفت:«ای [[مسلم بن عوسجه]] [[جان]] دادن تو برای من بسیار سخت و ناگوار است ولی تو را [[بشارت]] باد به [[بهشت]]»<ref>{{عربی\|«عَزَّ عَلَيَّ مَصْرَعُكَ يَا مُسْلِمُ أَبْشِرْ بِالْجَنَّةِ»}}</ref>. [[مسلم بن عوسجه]] با صدای بسیار ضعیفی گفت: «ای حبیب بن مظاهر، [[خدا]] تو را به خیر و [[نیکی]] [[بشارت]] دهد»<ref>{{عربی\|«بَشَّرَكَ اللَّهُ بِخَيْرٍ»}}</ref>.		چون [[سخن امام]] {{ع}} تمام شد حبیب بن مظاهر به نزدیک [[مسلم بن عوسجه]] آمد گفت: «ای [[مسلم بن عوسجه]] [[جان]] دادن تو برای من بسیار سخت و ناگوار است ولی تو را [[بشارت]] باد به [[بهشت]]»<ref>{{عربی\|«عَزَّ عَلَيَّ مَصْرَعُكَ يَا مُسْلِمُ أَبْشِرْ بِالْجَنَّةِ»}}</ref>. [[مسلم بن عوسجه]] با صدای بسیار ضعیفی گفت: «ای حبیب بن مظاهر، [[خدا]] تو را به خیر و [[نیکی]] [[بشارت]] دهد»<ref>{{عربی\|«بَشَّرَكَ اللَّهُ بِخَيْرٍ»}}</ref>.

	باز حبیب بن مظاهر گفت: «اگر نمی‌دانستم که به دنبال تو خواهم بود (یعنی من هم به زودی به تو ملحق خواهم شد) اگر چنین اطلاعی نداشتم خیلی [[دوست]] می‌داشتم به من [[وصیت]] کنی و از هر چه در فکرت بود به من بگویی تا من بدان عمل نمایم؟» [[مسلم بن عوسجه]] در همین حالت نیمه جان گفت: آری من به تو [[وصیت]] می‌کنم که با این شخص ـ اشاره به [[امام حسین]] {{ع}} کرد ـ همراه باش و [[خدا]] تو را [[رحمت]] کند و قبل از او جانت را فدای او کن و پیش [[مرگ]] او باش<ref>{{عربی\|«بَلْ أَنَا أُوصِيكَ بِهَذَا رَحِمَكَ اللَّهُ - وَ أَهْوَى بِيَدِهِ إِلَى الْحُسَيْنِ - أَنْ تَمُوتَ دُونَهُ»}}</ref>.		باز حبیب بن مظاهر گفت: «اگر نمی‌دانستم که به دنبال تو خواهم بود (یعنی من هم به زودی به تو ملحق خواهم شد) اگر چنین اطلاعی نداشتم خیلی [[دوست]] می‌داشتم به من [[وصیت]] کنی و از هر چه در فکرت بود به من بگویی تا من بدان عمل نمایم؟» [[مسلم بن عوسجه]] در همین حالت نیمه جان گفت: آری من به تو [[وصیت]] می‌کنم که با این شخص ـ اشاره به [[امام حسین]] {{ع}} کرد ـ همراه باش و [[خدا]] تو را [[رحمت]] کند و قبل از او جانت را فدای او کن و پیش [[مرگ]] او باش<ref>{{عربی\|«بَلْ أَنَا أُوصِيكَ بِهَذَا رَحِمَكَ اللَّهُ - وَ أَهْوَى بِيَدِهِ إِلَى الْحُسَيْنِ - أَنْ تَمُوتَ دُونَهُ»}}</ref>.

Wasity: جایگزینی متن - 'حنظله' به 'حنظله'

2023-07-26T12:28:39Z

جایگزینی متن - 'حنظله' به 'حنظله'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۵۸
خط ۹۵:		خط ۹۵:
	[[طبری]] و دیگر مؤرخان از [[ابومخنف]] [[نقل]] می‌کنند: وقتی [[عمر سعد]] با چهار هزار نیرو، وارد [[کربلا]] شد، ابتدا خواست [[عزرة بن قیس أحمسی]] را به عنوان [[نماینده]] خود نزد حضرت بفرستد، اما او چون از جمله کسانی بود که برای [[امام]] {{ع}} [[نامه]] [[دعوت]] نوشته بود، حیا کرد [[خدمت]] آقا برود، [[عمر سعد]] به هر کدام از بزرگان [[کوفه]] که [[نامه]] برای [[دعوت]] [[امام]] {{ع}} داده بودند، پیشنهاد داد، حاضر نشدند [[خدمت]] [[امام]] {{ع}} بروند و از او سؤال کنند برای چه به این دیار و به چه قصدی آمده است؟ لذا [[کثیر بن عبدالله شعبی]] که مردی سفاک و بی‌باک بود، حاضر شد به نزد [[امام حسین]] {{ع}} برود و ببیند حضرت برای چه به این دیار آمده و قصد او چیست؟ اما [[ابو ثمامه صائدی]] که [[کثیر بن عبدالله شعبی]] را می‌شناخت که او مردی [[جسور]] و هتاک است، جلو او را گرفت و گفت: باید شمشیرت را بگذاری بعد وارد [[خیمه]] آقا [[امام حسین]] {{ع}} شوی؟ [[کثیر بن عبدالله شعبی]] حاضر نشد بدون [[شمشیر]] بر [[امام]] {{ع}} وارد شود اما [[ابو ثمامه]] این بار باوفای [[کربلا]] هم اجازه نداد او وارد شود لذا [[کثیر بن عبدالله شعبی]] به [[سپاه عمر سعد]] بدون نتیجه مراجعت کرد.		[[طبری]] و دیگر مؤرخان از [[ابومخنف]] [[نقل]] می‌کنند: وقتی [[عمر سعد]] با چهار هزار نیرو، وارد [[کربلا]] شد، ابتدا خواست [[عزرة بن قیس أحمسی]] را به عنوان [[نماینده]] خود نزد حضرت بفرستد، اما او چون از جمله کسانی بود که برای [[امام]] {{ع}} [[نامه]] [[دعوت]] نوشته بود، حیا کرد [[خدمت]] آقا برود، [[عمر سعد]] به هر کدام از بزرگان [[کوفه]] که [[نامه]] برای [[دعوت]] [[امام]] {{ع}} داده بودند، پیشنهاد داد، حاضر نشدند [[خدمت]] [[امام]] {{ع}} بروند و از او سؤال کنند برای چه به این دیار و به چه قصدی آمده است؟ لذا [[کثیر بن عبدالله شعبی]] که مردی سفاک و بی‌باک بود، حاضر شد به نزد [[امام حسین]] {{ع}} برود و ببیند حضرت برای چه به این دیار آمده و قصد او چیست؟ اما [[ابو ثمامه صائدی]] که [[کثیر بن عبدالله شعبی]] را می‌شناخت که او مردی [[جسور]] و هتاک است، جلو او را گرفت و گفت: باید شمشیرت را بگذاری بعد وارد [[خیمه]] آقا [[امام حسین]] {{ع}} شوی؟ [[کثیر بن عبدالله شعبی]] حاضر نشد بدون [[شمشیر]] بر [[امام]] {{ع}} وارد شود اما [[ابو ثمامه]] این بار باوفای [[کربلا]] هم اجازه نداد او وارد شود لذا [[کثیر بن عبدالله شعبی]] به [[سپاه عمر سعد]] بدون نتیجه مراجعت کرد.

	[[ابن سعد]] این مرتبه [[قرة بن قیس حنظلی]] را برای گفت و گو با [[حضرت حسین]] {{ع}} اعزام کرد که برای چه به این جا آمده و چه می‌خواهد؟ وقتی [[قرة بن قیس حنظلی]] می‌آمد، [[امام]] {{ع}} فرمود: «آیا کسی این مرد را می‌شناسد؟» حبیب بن مظاهر عرض کرد: بله یا ابن [[رسول الله]]، این مرد از [[طایفه]] [[حنظله]] تمیمی و مادرش از [[قبیله]] ما و پسر [[خواهر]] ماست و من او را به [[حُسن]] [[عقیده]] می‌شناسم و [[باور]] ندارم که به اینجا و در این [[کارزار]] آمده باشد، تا آنکه [[قرة بن قیس حنظلی]] جلو آمد، به [[ساحت]] [[مقدس]] [[ابا عبدالله]] الحسین {{ع}} نزدیک شد و [[سلام]] کرد و [[پیام]] [[عمر سعد]] را به عرض [[امام]] {{ع}} رسانید. [[سیدالشهدا]] در پاسخ او فرمود: [[اهل]] [[شهر]] شما ([[مردم کوفه]]) به من [[نامه]] نوشته‌اند و مرا به شهرتان [[دعوت]] کرده‌اند، لذا من به [[دعوت]] آنان به این جا آمده‌ام، اگر ناراحتید من خود بر می‌گردم<ref>{{متن حدیث\|كَتَبَ إِلَيَّ أَهْلُ مِصْرِكُمْ هَذَا: أَنِ اقْدَمْ فَأَمَّا إِذْ كَرِهْتُمُونِي فَأَنَا أَنْصَرِفُ عَنْكُمْ}}</ref>.		[[ابن سعد]] این مرتبه [[قرة بن قیس حنظلی]] را برای گفت و گو با [[حضرت حسین]] {{ع}} اعزام کرد که برای چه به این جا آمده و چه می‌خواهد؟ وقتی [[قرة بن قیس حنظلی]] می‌آمد، [[امام]] {{ع}} فرمود: «آیا کسی این مرد را می‌شناسد؟» حبیب بن مظاهر عرض کرد: بله یا ابن [[رسول الله]]، این مرد از [[طایفه]] حنظله تمیمی و مادرش از [[قبیله]] ما و پسر [[خواهر]] ماست و من او را به [[حُسن]] [[عقیده]] می‌شناسم و [[باور]] ندارم که به اینجا و در این [[کارزار]] آمده باشد، تا آنکه [[قرة بن قیس حنظلی]] جلو آمد، به [[ساحت]] [[مقدس]] [[ابا عبدالله]] الحسین {{ع}} نزدیک شد و [[سلام]] کرد و [[پیام]] [[عمر سعد]] را به عرض [[امام]] {{ع}} رسانید. [[سیدالشهدا]] در پاسخ او فرمود: [[اهل]] [[شهر]] شما ([[مردم کوفه]]) به من [[نامه]] نوشته‌اند و مرا به شهرتان [[دعوت]] کرده‌اند، لذا من به [[دعوت]] آنان به این جا آمده‌ام، اگر ناراحتید من خود بر می‌گردم<ref>{{متن حدیث\|كَتَبَ إِلَيَّ أَهْلُ مِصْرِكُمْ هَذَا: أَنِ اقْدَمْ فَأَمَّا إِذْ كَرِهْتُمُونِي فَأَنَا أَنْصَرِفُ عَنْكُمْ}}</ref>.

	وقتی [[قرة بن قیس حنظلی]] سخنان مستدل [[امام]] {{ع}} را شنید خواست به اردوگاه [[عمر سعد]] برگردد و پاسخ [[امام]] را به اطلاع او رساند، حبیب بن مظاهر جلو آمد و به او گفت: ای [[قرة بن قیس حنظلی]]، وای بر تو کجا می‌روی؟ پیش [[قوم]] ستم‌گران؟ بیا و این مرد را [[یاری]] کن که به واسطه پداران او، [[خداوند]] ما و تو را به [[کرامت]] و [[بزرگواری]] رسانده است.		وقتی [[قرة بن قیس حنظلی]] سخنان مستدل [[امام]] {{ع}} را شنید خواست به اردوگاه [[عمر سعد]] برگردد و پاسخ [[امام]] را به اطلاع او رساند، حبیب بن مظاهر جلو آمد و به او گفت: ای [[قرة بن قیس حنظلی]]، وای بر تو کجا می‌روی؟ پیش [[قوم]] ستم‌گران؟ بیا و این مرد را [[یاری]] کن که به واسطه پداران او، [[خداوند]] ما و تو را به [[کرامت]] و [[بزرگواری]] رسانده است.

Ali در ‏۲۲ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۳۲

2023-02-22T09:32:27Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۰۲
خط ۱۵۹:		خط ۱۵۹:

	== [[قاسم]] و [[انتقام]] [[خون]] [[پدر]] ==		== [[قاسم]] و [[انتقام]] [[خون]] [[پدر]] ==
	سال‌ها گذشت و قاسم [[فرزند]] حبیب بن مظاهر هیچ همتی نداشت جز آنکه [[انتقام]] [[خون]] [[پدر]] را بگیرد و [[قاتل]] [[پدر]] را به [[مجازات]] برساند تا زمان [[حکومت]] »[[مصعب بن زبیر]]" در روزگاری که وی در [[جنگ]] با [[عبدالملک مروان]] در باجمیر<ref>موضعی از موصل و محل لشکرگاه مصعب در جنگ با عبدالملک مروان است.</ref>شرکت داشت، [[قاسم]] جزو [[سپاه]] مصعب بود، ناگاه چشمش به [[قاتل]] پدرش، یعنی آن مرد تمیمی افتاد او را دنبال کرد هر جا می‌رفت او هم به دنبالش می‌رفت و [[منتظر]] فرصتی بود که او [[غافل]] شود و در آن [[فرصت]] وی را به [[قتل]] برساند تا وقتی که مرد تمیمی برای [[خواب]] نیمه روز به استراحت پرداخت، [[قاسم]] بر او داخل شد و با [[شمشیر]] قطعه قطعه‌اش کرد و او را به [[جهنم]] فرستاد<ref>تاریخ طبری، ج۵، ص۴۴۰؛ کامل ابن اثیر، ج۲، ص۵۶۷ و اعیان الشیعه، ج۴، ص۵۵۵.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۱ (کتاب)\|اصحاب امام علی]]، ج۱، ص۳۸۰.</ref>		سال‌ها گذشت و قاسم [[فرزند]] حبیب بن مظاهر هیچ همتی نداشت جز آنکه [[انتقام]] [[خون]] [[پدر]] را بگیرد و [[قاتل]] [[پدر]] را به [[مجازات]] برساند تا زمان [[حکومت]] «[[مصعب بن زبیر]]» در روزگاری که وی در [[جنگ]] با [[عبدالملک مروان]] در باجمیر<ref>موضعی از موصل و محل لشکرگاه مصعب در جنگ با عبدالملک مروان است.</ref>شرکت داشت، [[قاسم]] جزو [[سپاه]] مصعب بود، ناگاه چشمش به [[قاتل]] پدرش، یعنی آن مرد تمیمی افتاد او را دنبال کرد هر جا می‌رفت او هم به دنبالش می‌رفت و [[منتظر]] فرصتی بود که او [[غافل]] شود و در آن [[فرصت]] وی را به [[قتل]] برساند تا وقتی که مرد تمیمی برای [[خواب]] نیمه روز به استراحت پرداخت، [[قاسم]] بر او داخل شد و با [[شمشیر]] قطعه قطعه‌اش کرد و او را به [[جهنم]] فرستاد<ref>تاریخ طبری، ج۵، ص۴۴۰؛ کامل ابن اثیر، ج۲، ص۵۶۷ و اعیان الشیعه، ج۴، ص۵۵۵.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۱ (کتاب)\|اصحاب امام علی]]، ج۱، ص۳۸۰.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Ali در ‏۱۵ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۲۷

2023-02-15T16:27:37Z

نمایش تغییرات

Ali در ‏۱۴ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۲۰:۲۷

2023-01-14T20:27:44Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۲۳:۵۷
خط ۹:		خط ۹:
	\| نام‌های دیگر =		\| نام‌های دیگر =
	\| جنسیت = مرد		\| جنسیت = مرد
	\| کنیه = [[ابوالقاسم]]		\| کنیه = ابوالقاسم
	\| لقب =		\| لقب =
	\| اهل =		\| اهل =

Ali در ‏۱۳ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۴۵

2022-12-13T14:45:21Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۱۵
خط ۱۸۵:		خط ۱۸۵:
	[[رده:شهدای واقعه کربلا]]		[[رده:شهدای واقعه کربلا]]
	[[رده:بنی‌اسد]]		[[رده:بنی‌اسد]]
	~~[[رده:مذحج]]~~

Ali در ‏۱۳ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۴۴

2022-12-13T14:44:53Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۱۴
خط ۱۸۵:		خط ۱۸۵:
	[[رده:شهدای واقعه کربلا]]		[[رده:شهدای واقعه کربلا]]
	[[رده:بنی‌اسد]]		[[رده:بنی‌اسد]]
			[[رده:مذحج]]

Ali در ‏۱۳ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۴۳

2022-12-13T14:43:49Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۱۳
خط ۱۸۴:		خط ۱۸۴:
	[[رده:اعلام]]		[[رده:اعلام]]
	[[رده:شهدای واقعه کربلا]]		[[رده:شهدای واقعه کربلا]]
			[[رده:بنی‌اسد]]

Wasity: جایگزینی متن - 'مع الأسف' به 'مع‌الاسف'

2022-12-09T06:24:39Z

جایگزینی متن - 'مع الأسف' به 'مع‌الاسف'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۵۴
خط ۶۲:		خط ۶۲:

	== فداکاری حبیب بن مظاهر در راه [[اهل بیت پیامبر]] {{صل}} ==		== فداکاری حبیب بن مظاهر در راه [[اهل بیت پیامبر]] {{صل}} ==
	[[فداکاری]] حبیب بن مظاهر در [[راه]] [[امامت]] و [[ولایت]] [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} و حضور وی در جنگ‌های [[جمل]]، [[صفین]] و [[نهروان]] و [[حمایت]] او از [[امامت]] [[حضرت حسن بن علی]] {{ع}} قابل تردید نیست، اما ~~مع الأسف~~ در کتب [[تاریخ]] و [[سیره]] کمتر از او نامی آورده شده و درخشش و [[فداکاری]] او در [[راه]] [[اهل بیت پیامبر]] {{صل}} و بیشتر در زمان [[امامت]] حضرت [[اباعبدالله الحسین]] {{ع}} و [[واقعه کربلا]] است<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۱ (کتاب)\|اصحاب امام علی]]، ج۱، ص۳۶۴.</ref>.		[[فداکاری]] حبیب بن مظاهر در [[راه]] [[امامت]] و [[ولایت]] [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} و حضور وی در جنگ‌های [[جمل]]، [[صفین]] و [[نهروان]] و [[حمایت]] او از [[امامت]] [[حضرت حسن بن علی]] {{ع}} قابل تردید نیست، اما مع‌الاسف در کتب [[تاریخ]] و [[سیره]] کمتر از او نامی آورده شده و درخشش و [[فداکاری]] او در [[راه]] [[اهل بیت پیامبر]] {{صل}} و بیشتر در زمان [[امامت]] حضرت [[اباعبدالله الحسین]] {{ع}} و [[واقعه کربلا]] است<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۱ (کتاب)\|اصحاب امام علی]]، ج۱، ص۳۶۴.</ref>.

	== حبیب بن مظاهر و [[دعوت]] از [[امام حسین]] {{ع}} به [[کوفه]] ==		== حبیب بن مظاهر و [[دعوت]] از [[امام حسین]] {{ع}} به [[کوفه]] ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۹:۳۱
خط ۱۲۹:		خط ۱۲۹:
	به [[نقل]] [[طبری]]، [[مسلم بن عوسجه]] اولین [[شهید]] [[اصحاب]] [[ابا عبدالله]] الحسین {{ع}} در کربلاست، او در [[روز عاشورا]] به [[دست]] دو ناجوانمرد و [[غافل]] از [[خشم خدا]]؛ یعنی: [[مسلم بن عبدالله ضبابی]] و [[عبدالرحمان بن ابی شکاره بجلی]] به شدت مجروح شد و روی [[زمین]] افتاد، هنوز رمقی در [[جان]] داشت که [[امام]] {{ع}} و حبیب بن مظاهر به سرعت خود را بر بالین او رساندند و حضرت خطاب به او فرمود: «[[خداوند]] تو را [[رحمت]] کند ای [[مسلم بن عوسجه]]، گروهی به [[وظیفه]] سنگین خود خوب عمل کردند و رفتند و گروهی در انتظارند و هر دو گروه، تغییری در [[رأی]] خود ندادند»<ref>{{متن حدیث\|رَحِمَكَ رَبُّكَ يَا مُسْلِمَ بْنَ عَوْسَجَةَ «فَمِنْهُمْ مَنْ قَضىٰ نَحْبَهُ وَ مِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ وَ مٰا بَدَّلُوا تَبْدِيلاً}}</ref>.		به [[نقل]] [[طبری]]، [[مسلم بن عوسجه]] اولین [[شهید]] [[اصحاب]] [[ابا عبدالله]] الحسین {{ع}} در کربلاست، او در [[روز عاشورا]] به [[دست]] دو ناجوانمرد و [[غافل]] از [[خشم خدا]]؛ یعنی: [[مسلم بن عبدالله ضبابی]] و [[عبدالرحمان بن ابی شکاره بجلی]] به شدت مجروح شد و روی [[زمین]] افتاد، هنوز رمقی در [[جان]] داشت که [[امام]] {{ع}} و حبیب بن مظاهر به سرعت خود را بر بالین او رساندند و حضرت خطاب به او فرمود: «[[خداوند]] تو را [[رحمت]] کند ای [[مسلم بن عوسجه]]، گروهی به [[وظیفه]] سنگین خود خوب عمل کردند و رفتند و گروهی در انتظارند و هر دو گروه، تغییری در [[رأی]] خود ندادند»<ref>{{متن حدیث\|رَحِمَكَ رَبُّكَ يَا مُسْلِمَ بْنَ عَوْسَجَةَ «فَمِنْهُمْ مَنْ قَضىٰ نَحْبَهُ وَ مِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ وَ مٰا بَدَّلُوا تَبْدِيلاً}}</ref>.

	چون [[سخن امام]] {{ع}} تمام شد حبیب بن مظاهر به نزدیک [[مسلم بن عوسجه]] آمد گفت:«ای [[مسلم بن عوسجه]] [[جان]] دادن تو برای من بسیار سخت و ناگوار است ولی تو را [[بشارت]] باد به [[بهشت]]»<ref>{{عربی\|«عَزَّ عَلَيَّ مَصْرَعُكَ يَا مُسْلِمُ أَبْشِرْ بِالْجَنَّةِ»}}</ref>. [[مسلم بن عوسجه]] با صدای بسیار ضعیفی گفت: «ای حبیب بن مظاهر، [[خدا]] تو را به خیر و [[نیکی]] [[بشارت]] دهد»<ref>{{عربی\|«بَشَّرَكَ اللَّهُ بِخَيْرٍ»}}</ref>.		چون [[سخن امام]] {{ع}} تمام شد حبیب بن مظاهر به نزدیک [[مسلم بن عوسجه]] آمد گفت: «ای [[مسلم بن عوسجه]] [[جان]] دادن تو برای من بسیار سخت و ناگوار است ولی تو را [[بشارت]] باد به [[بهشت]]»<ref>{{عربی\|«عَزَّ عَلَيَّ مَصْرَعُكَ يَا مُسْلِمُ أَبْشِرْ بِالْجَنَّةِ»}}</ref>. [[مسلم بن عوسجه]] با صدای بسیار ضعیفی گفت: «ای حبیب بن مظاهر، [[خدا]] تو را به خیر و [[نیکی]] [[بشارت]] دهد»<ref>{{عربی\|«بَشَّرَكَ اللَّهُ بِخَيْرٍ»}}</ref>.

	باز حبیب بن مظاهر گفت: «اگر نمی‌دانستم که به دنبال تو خواهم بود (یعنی من هم به زودی به تو ملحق خواهم شد) اگر چنین اطلاعی نداشتم خیلی [[دوست]] می‌داشتم به من [[وصیت]] کنی و از هر چه در فکرت بود به من بگویی تا من بدان عمل نمایم؟» [[مسلم بن عوسجه]] در همین حالت نیمه جان گفت: آری من به تو [[وصیت]] می‌کنم که با این شخص ـ اشاره به [[امام حسین]] {{ع}} کرد ـ همراه باش و [[خدا]] تو را [[رحمت]] کند و قبل از او جانت را فدای او کن و پیش [[مرگ]] او باش<ref>{{عربی\|«بَلْ أَنَا أُوصِيكَ بِهَذَا رَحِمَكَ اللَّهُ - وَ أَهْوَى بِيَدِهِ إِلَى الْحُسَيْنِ - أَنْ تَمُوتَ دُونَهُ»}}</ref>.		باز حبیب بن مظاهر گفت: «اگر نمی‌دانستم که به دنبال تو خواهم بود (یعنی من هم به زودی به تو ملحق خواهم شد) اگر چنین اطلاعی نداشتم خیلی [[دوست]] می‌داشتم به من [[وصیت]] کنی و از هر چه در فکرت بود به من بگویی تا من بدان عمل نمایم؟» [[مسلم بن عوسجه]] در همین حالت نیمه جان گفت: آری من به تو [[وصیت]] می‌کنم که با این شخص ـ اشاره به [[امام حسین]] {{ع}} کرد ـ همراه باش و [[خدا]] تو را [[رحمت]] کند و قبل از او جانت را فدای او کن و پیش [[مرگ]] او باش<ref>{{عربی\|«بَلْ أَنَا أُوصِيكَ بِهَذَا رَحِمَكَ اللَّهُ - وَ أَهْوَى بِيَدِهِ إِلَى الْحُسَيْنِ - أَنْ تَمُوتَ دُونَهُ»}}</ref>.