حجة الوداع - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: خنثی‌سازی نسخهٔ 1321101 از Bahmani (بحث)

2024-10-28T07:12:15Z

خنثی‌سازی نسخهٔ 1321101 از Bahmani (بحث)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۴۲
خط ۵۹:		خط ۵۹:
	# به یادگار گذاشتن دو چیز گران‌بها: [[کتاب خدا]] و [[اهل‌بیت]] {{عم}}؛		# به یادگار گذاشتن دو چیز گران‌بها: [[کتاب خدا]] و [[اهل‌بیت]] {{عم}}؛
	# معرفی [[علی]] {{ع}} به [[جانشینی]] خود. [[پیامبر]] {{صل}} بازوان [[علی]] {{ع}} را گرفت و بالا برد و فرمود: "هر که را من مولایم، این علی مولای اوست. خداوندا! [[دوست]] دار کسی را که وی را دوست دارد و [[دشمن]] دار کسی را که با وی [[دشمنی]] کند. [[یاری]] فرما کسی که وی را یاری کند و [[خوار]] ساز کسی که او را خوار سازد"<ref>ر. ک: امینی، ج۱، ص۹ به بعد.</ref>.<ref>[[حسین قاضی خانی\|قاضی خانی، حسین]]، [[حجه‌ الوداع (مقاله)\|حجه‌ الوداع]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱]]، ص۲۹۱؛ [[منصور داداش نژاد\|داداش نژاد، منصور]]، [[دانشنامه سیره نبوی (کتاب)\|مقاله «محمد رسول الله»، دانشنامه سیره نبوی]]، ج۱، ص۶۸.</ref>		# معرفی [[علی]] {{ع}} به [[جانشینی]] خود. [[پیامبر]] {{صل}} بازوان [[علی]] {{ع}} را گرفت و بالا برد و فرمود: "هر که را من مولایم، این علی مولای اوست. خداوندا! [[دوست]] دار کسی را که وی را دوست دارد و [[دشمن]] دار کسی را که با وی [[دشمنی]] کند. [[یاری]] فرما کسی که وی را یاری کند و [[خوار]] ساز کسی که او را خوار سازد"<ref>ر. ک: امینی، ج۱، ص۹ به بعد.</ref>.<ref>[[حسین قاضی خانی\|قاضی خانی، حسین]]، [[حجه‌ الوداع (مقاله)\|حجه‌ الوداع]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱]]، ص۲۹۱؛ [[منصور داداش نژاد\|داداش نژاد، منصور]]، [[دانشنامه سیره نبوی (کتاب)\|مقاله «محمد رسول الله»، دانشنامه سیره نبوی]]، ج۱، ص۶۸.</ref>

			== اسامی دیگر حجة الوداع ==
			# '''[[حجة البلاغ]]:''' برخی به حجة الوداع [[پیامبر]]، حجة البلاغ نیز اطلاق کرده‌اند، بدین خاطر که [[پیامبر اکرم]]{{صل}} با استفاده از این فرصت طی [[مناسک حج]] یک بار دیگر کلیات [[پیام]] [[وحی]] را به [[مسلمانان]] [[ابلاغ]] کرد و مهم‌ترین و جامع‌ترین مسأله بشری را که [[رهبری]] و [[امامت]] است، عملاً به نمایش گذاشت و با گفتاری صریح ابلاغ فرمود و در [[خطبه]] پایانی مکرراً فرمود: {{متن حدیث\|أَلَا هَلْ بَلَّغْتُ}}؟<ref>در راه برپایی حج ابراهیمی، عمید زنجانی، سازمان چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، ص۹۲.</ref>
			# '''حجة التّمام:''' برخی به حجة الوداع پیامبر، عنوان حجة التمام داده‌اند. در جریان این [[سفر]] [[الهی]] و [[مناسک]] [[توحیدی]]، [[آیه]] {{متن قرآن\|الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي}}<ref>«امروز دینتان را کامل و نعمتم را بر شما تمام کردم و اسلام را (به عنوان) آیین شما پسندیدم» سوره مائده، آیه ۳.</ref> نازل گردید و به این مناسبت، این [[حج]] پیامبر «حجة التمام» که نشانگر اتمام دین و به نمایش گذاردن همه [[دین]] و تمامی پیام اسلام بود به خود گرفت<ref>در راه برپایی حج ابراهیمی، عمید زنجانی، ص۹۲.</ref>.
			# '''حجة الکمال:''' همان حجة الوداع است، چون با نزول آیه {{متن قرآن\|الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ}} در [[روز عید غدیر]]، [[دین کامل]] شد.
			# '''[[حجة الاسلام]]:''' [[ابن سعد]] در طبقات می‌گوید: [[ابن عباس]] [[کراهت]] داشت نام «حجة الوداع» بر حج رسول خدا بنهد و خود آن را حجة الاسلام می‌نامید. شاید اصرار وی از آن جهت بود که بزرگ‌ترین شاخص [[حج]] [[پیامبر]] آن بود که در طی [[مناسک حج]]، [[اسلام]] با تمام محتوایش به نمایش گذارده شد و در برابر حج [[شرک‌آلود]] [[جاهلی]]، حج صحیح ارائه گردید<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۳۹۸.</ref>.

	== دو نکته مهم ==		== دو نکته مهم ==

Bahmani: /* اسامی دیگر حجة الوداع */

2024-10-28T07:11:55Z

اسامی دیگر حجة الوداع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۴۱
خط ۵۹:		خط ۵۹:
	# به یادگار گذاشتن دو چیز گران‌بها: [[کتاب خدا]] و [[اهل‌بیت]] {{عم}}؛		# به یادگار گذاشتن دو چیز گران‌بها: [[کتاب خدا]] و [[اهل‌بیت]] {{عم}}؛
	# معرفی [[علی]] {{ع}} به [[جانشینی]] خود. [[پیامبر]] {{صل}} بازوان [[علی]] {{ع}} را گرفت و بالا برد و فرمود: "هر که را من مولایم، این علی مولای اوست. خداوندا! [[دوست]] دار کسی را که وی را دوست دارد و [[دشمن]] دار کسی را که با وی [[دشمنی]] کند. [[یاری]] فرما کسی که وی را یاری کند و [[خوار]] ساز کسی که او را خوار سازد"<ref>ر. ک: امینی، ج۱، ص۹ به بعد.</ref>.<ref>[[حسین قاضی خانی\|قاضی خانی، حسین]]، [[حجه‌ الوداع (مقاله)\|حجه‌ الوداع]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱]]، ص۲۹۱؛ [[منصور داداش نژاد\|داداش نژاد، منصور]]، [[دانشنامه سیره نبوی (کتاب)\|مقاله «محمد رسول الله»، دانشنامه سیره نبوی]]، ج۱، ص۶۸.</ref>		# معرفی [[علی]] {{ع}} به [[جانشینی]] خود. [[پیامبر]] {{صل}} بازوان [[علی]] {{ع}} را گرفت و بالا برد و فرمود: "هر که را من مولایم، این علی مولای اوست. خداوندا! [[دوست]] دار کسی را که وی را دوست دارد و [[دشمن]] دار کسی را که با وی [[دشمنی]] کند. [[یاری]] فرما کسی که وی را یاری کند و [[خوار]] ساز کسی که او را خوار سازد"<ref>ر. ک: امینی، ج۱، ص۹ به بعد.</ref>.<ref>[[حسین قاضی خانی\|قاضی خانی، حسین]]، [[حجه‌ الوداع (مقاله)\|حجه‌ الوداع]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱]]، ص۲۹۱؛ [[منصور داداش نژاد\|داداش نژاد، منصور]]، [[دانشنامه سیره نبوی (کتاب)\|مقاله «محمد رسول الله»، دانشنامه سیره نبوی]]، ج۱، ص۶۸.</ref>

	~~== اسامی دیگر حجة الوداع ==~~
	# '''[[حجة البلاغ]]:''' برخی به حجة الوداع [[پیامبر]]، حجة البلاغ نیز اطلاق کرده‌اند، بدین خاطر که [[پیامبر اکرم]]{{صل}} با استفاده از این فرصت طی [[مناسک حج]] یک بار دیگر کلیات [[پیام]] [[وحی]] را به [[مسلمانان]] [[ابلاغ]] کرد و مهم‌ترین و جامع‌ترین مسأله بشری را که [[رهبری]] و [[امامت]] است، عملاً به نمایش گذاشت و با گفتاری صریح ابلاغ فرمود و در [[خطبه]] پایانی مکرراً فرمود: {{متن حدیث\|أَلَا هَلْ بَلَّغْتُ}}؟<ref>در راه برپایی حج ابراهیمی، عمید زنجانی، سازمان چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، ص۹۲.</ref>
	# '''حجة التّمام:''' برخی به حجة الوداع پیامبر، عنوان حجة التمام داده‌اند. در جریان این [[سفر]] [[الهی]] و [[مناسک]] [[توحیدی]]، [[آیه]] {{متن قرآن\|الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي}}<ref>«امروز دینتان را کامل و نعمتم را بر شما تمام کردم و اسلام را (به عنوان) آیین شما پسندیدم» سوره مائده، آیه ۳.</ref> نازل گردید و به این مناسبت، این [[حج]] پیامبر «حجة التمام» که نشانگر اتمام دین و به نمایش گذاردن همه [[دین]] و تمامی پیام اسلام بود به خود گرفت<ref>در راه برپایی حج ابراهیمی، عمید زنجانی، ص۹۲.</ref>.
	# '''حجة الکمال:''' همان حجة الوداع است، چون با نزول آیه {{متن قرآن\|الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ}} در [[روز عید غدیر]]، [[دین کامل]] شد.
	# '''[[حجة الاسلام]]:''' [[ابن سعد]] در طبقات می‌گوید: [[ابن عباس]] [[کراهت]] داشت نام «حجة الوداع» بر حج رسول خدا بنهد و خود آن را حجة الاسلام می‌نامید. شاید اصرار وی از آن جهت بود که بزرگ‌ترین شاخص [[حج]] [[پیامبر]] آن بود که در طی [[مناسک حج]]، [[اسلام]] با تمام محتوایش به نمایش گذارده شد و در برابر حج [[شرک‌آلود]] [[جاهلی]]، حج صحیح ارائه گردید<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۳۹۸.</ref>.

	== دو نکته مهم ==		== دو نکته مهم ==

Bahmani: /* دو نکته مهم */

2024-10-28T07:11:25Z

دو نکته مهم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۴۱
خط ۶۹:		خط ۶۹:
	گر چه در این حج، یکی از اهداف و خصایص بارز [[تعلیم]] مناسک صحیح حج بود، ولی دو نکته اساسی نیز در «حجة الوداع» وجود دارد که می‌تواند حائز اهمیت باشد:		گر چه در این حج، یکی از اهداف و خصایص بارز [[تعلیم]] مناسک صحیح حج بود، ولی دو نکته اساسی نیز در «حجة الوداع» وجود دارد که می‌تواند حائز اهمیت باشد:

	۱. نمایش قدرت و تجلی روح [[توحید]]: حج سال دهم هجری «حجة الوداع» اولین و آخرین حج با شکوهی بود که شخص [[پیامبر اسلام]] در جمع یارانش پس از پیروزی اسلام به جا آورد و خصوصیات آن می‌تواند بیانگر معیارهای درست و اهداف این مراسم ابراهیمی باشد.		۱. '''نمایش قدرت و تجلی روح [[توحید]]:''' حج سال دهم هجری «حجة الوداع» اولین و آخرین حج با شکوهی بود که شخص [[پیامبر اسلام]] در جمع یارانش پس از پیروزی اسلام به جا آورد و خصوصیات آن می‌تواند بیانگر معیارهای درست و اهداف این مراسم ابراهیمی باشد.

	قبل از حرکت [[فرمان]] داد در [[مدینه]] و اطراف آن، مردم برای شرکت در مراسم [[بسیج]] شوند و منادیان با صدای بلند مسلمانان را به حضور در [[حج]] فراخواندند و همه را از حج [[رسول خدا]] باخبر کردند. [[پیامبر اکرم]] به کسانی که [[اسلام]] آورده بودند و دسترسی به آنان نداشت، نامه نوشت که قصد حج دارد تا کسانی که [[توانایی]] دارند در حج شرکت نمایند. بدین ترتیب همه [[مسلمانان]] با دعوت عمومی [[پیامبر]] جهت حضور در این مراسم با شکوه [[بسیج]] شدند و جمعی در [[مدینه]] و گروه‌های زیادی در اثنای راه به پیامبر ملحق گشتند.		قبل از حرکت [[فرمان]] داد در [[مدینه]] و اطراف آن، مردم برای شرکت در مراسم [[بسیج]] شوند و منادیان با صدای بلند مسلمانان را به حضور در [[حج]] فراخواندند و همه را از حج [[رسول خدا]] باخبر کردند. [[پیامبر اکرم]] به کسانی که [[اسلام]] آورده بودند و دسترسی به آنان نداشت، نامه نوشت که قصد حج دارد تا کسانی که [[توانایی]] دارند در حج شرکت نمایند. بدین ترتیب همه [[مسلمانان]] با دعوت عمومی [[پیامبر]] جهت حضور در این مراسم با شکوه [[بسیج]] شدند و جمعی در [[مدینه]] و گروه‌های زیادی در اثنای راه به پیامبر ملحق گشتند.
خط ۷۷:		خط ۷۷:
	خصوصیات چشمگیر «حجة الوداع» نشانگر این [[حقیقت]] است که پیامبر در قالب مناسک حج و در طی این جریان با شکوه، تمامی قدرت اسلام و عظمت [[مسلمین]] و نقش [[رهبری]] را به نمایش گذاشت. [[مسلمانان]] از سراسر [[جزیرة العرب]] که در این مراسم شرکت کرده بودند، در بازگشت [[اخبار]] این [[تشکل]] باشکوه و رهبری [[متحد]] را به اطلاع همه می‌رساندند و به این وسیله خطر تحریک [[دشمن]] در همه جا خنثی می‌گردید. [[پیامبر اکرم]] در این حج با شکوه، عملاً به مسلمین [[تعلیم]] داد که چگونه می‌تواند از نیروهای پراکنده [[قدرت]] واحدی را به وجود آورند و با رهبری صحیح [[هدف‌ها]] و مقصدها را متحد نموده، علیرغم همه اختلاف‌های صوری و شکلی، صف واحدی را در برابر دشمن تشکیل دهند.		خصوصیات چشمگیر «حجة الوداع» نشانگر این [[حقیقت]] است که پیامبر در قالب مناسک حج و در طی این جریان با شکوه، تمامی قدرت اسلام و عظمت [[مسلمین]] و نقش [[رهبری]] را به نمایش گذاشت. [[مسلمانان]] از سراسر [[جزیرة العرب]] که در این مراسم شرکت کرده بودند، در بازگشت [[اخبار]] این [[تشکل]] باشکوه و رهبری [[متحد]] را به اطلاع همه می‌رساندند و به این وسیله خطر تحریک [[دشمن]] در همه جا خنثی می‌گردید. [[پیامبر اکرم]] در این حج با شکوه، عملاً به مسلمین [[تعلیم]] داد که چگونه می‌تواند از نیروهای پراکنده [[قدرت]] واحدی را به وجود آورند و با رهبری صحیح [[هدف‌ها]] و مقصدها را متحد نموده، علیرغم همه اختلاف‌های صوری و شکلی، صف واحدی را در برابر دشمن تشکیل دهند.

	۲. طرح عینی مسأله رهبری: در جریان حجة الوداع مسلمانان به [[طور]] عینی رهبری پیامبر را مشاهده کردند و نقش رهبری را در انجام مناسک حج و رسیدن به اهداف و مقاصد آن به وضوح [[درک]] نمودند، آنان در تمامی مراحل پیامبر را در نقش یک [[رهبر]] دلسوز و تحرک‌آفرین دیدند و به اهمیت رهبری پی بردند.		۲. '''طرح عینی مسأله رهبری:''' در جریان حجة الوداع مسلمانان به [[طور]] عینی رهبری پیامبر را مشاهده کردند و نقش رهبری را در انجام مناسک حج و رسیدن به اهداف و مقاصد آن به وضوح [[درک]] نمودند، آنان در تمامی مراحل پیامبر را در نقش یک [[رهبر]] دلسوز و تحرک‌آفرین دیدند و به اهمیت رهبری پی بردند.

	نود هزار یا یکصد و بیست هزار [[مسلمان]] [[بسیج]] شده، با دیدن صحنه‌ای جدی نه نمایشی و آشنایی با [[غیبت]] رهبری، اینک آمادگی آن را می‌یابند که با [[فکر]] و [[احساس]] مناسب، سخنان پیامبر را در زمینه رهبری بشنوند و به حقیقت و عمق آن پی ببرند. پیامبر اکرم{{صل}} در بازگشت از [[مکه]]، هنگامی که به محلی به نام «[[غدیرخم]]» رسید، دستور داد همه توقف کنند تا بازماندگان هم برسند، آنگاه در حالی که بر فراز منبری از جهاز شتر رفته بود، خطبه‌ای طولانی ایراد فرمود و مسأله [[امامت امت]] را مطرح نمود.		نود هزار یا یکصد و بیست هزار [[مسلمان]] [[بسیج]] شده، با دیدن صحنه‌ای جدی نه نمایشی و آشنایی با [[غیبت]] رهبری، اینک آمادگی آن را می‌یابند که با [[فکر]] و [[احساس]] مناسب، سخنان پیامبر را در زمینه رهبری بشنوند و به حقیقت و عمق آن پی ببرند. پیامبر اکرم{{صل}} در بازگشت از [[مکه]]، هنگامی که به محلی به نام «[[غدیرخم]]» رسید، دستور داد همه توقف کنند تا بازماندگان هم برسند، آنگاه در حالی که بر فراز منبری از جهاز شتر رفته بود، خطبه‌ای طولانی ایراد فرمود و مسأله [[امامت امت]] را مطرح نمود.

Bahmani: /* دو نکته مهم */

2024-10-14T09:21:44Z

دو نکته مهم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۵۱
خط ۶۹:		خط ۶۹:
	گر چه در این حج، یکی از اهداف و خصایص بارز [[تعلیم]] مناسک صحیح حج بود، ولی دو نکته اساسی نیز در «حجة الوداع» وجود دارد که می‌تواند حائز اهمیت باشد:		گر چه در این حج، یکی از اهداف و خصایص بارز [[تعلیم]] مناسک صحیح حج بود، ولی دو نکته اساسی نیز در «حجة الوداع» وجود دارد که می‌تواند حائز اهمیت باشد:

	۱. [[نمایش قدرت]] و تجلی روح [[توحید]]: حج سال دهم هجری «حجة الوداع» اولین و آخرین حج با شکوهی بود که شخص [[پیامبر اسلام]] در جمع یارانش پس از [[پیروزی اسلام]] به جا آورد و خصوصیات آن می‌تواند بیانگر معیارهای درست و اهداف این مراسم ابراهیمی باشد.		۱. نمایش قدرت و تجلی روح [[توحید]]: حج سال دهم هجری «حجة الوداع» اولین و آخرین حج با شکوهی بود که شخص [[پیامبر اسلام]] در جمع یارانش پس از پیروزی اسلام به جا آورد و خصوصیات آن می‌تواند بیانگر معیارهای درست و اهداف این مراسم ابراهیمی باشد.

	قبل از [[حرکت]] [[فرمان]] داد در [[مدینه]] و اطراف آن، مردم برای شرکت در مراسم [[بسیج]] شوند و منادیان با صدای بلند مسلمانان را به حضور در [[حج]] فراخواندند و همه را از حج [[رسول خدا]] باخبر کردند. [[پیامبر اکرم]] به کسانی که [[اسلام]] آورده بودند و دسترسی به آنان نداشت، [[نامه]] نوشت که قصد حج دارد تا کسانی که [[توانایی]] دارند در حج شرکت نمایند. بدین ترتیب همه [[مسلمانان]] با [[دعوت عمومی]] [[پیامبر]] جهت حضور در این [[مراسم]] با [[شکوه]] [[بسیج]] شدند و جمعی در [[مدینه]] و گروه‌های زیادی در اثنای راه به پیامبر ملحق گشتند.		قبل از حرکت [[فرمان]] داد در [[مدینه]] و اطراف آن، مردم برای شرکت در مراسم [[بسیج]] شوند و منادیان با صدای بلند مسلمانان را به حضور در [[حج]] فراخواندند و همه را از حج [[رسول خدا]] باخبر کردند. [[پیامبر اکرم]] به کسانی که [[اسلام]] آورده بودند و دسترسی به آنان نداشت، نامه نوشت که قصد حج دارد تا کسانی که [[توانایی]] دارند در حج شرکت نمایند. بدین ترتیب همه [[مسلمانان]] با دعوت عمومی [[پیامبر]] جهت حضور در این مراسم با شکوه [[بسیج]] شدند و جمعی در [[مدینه]] و گروه‌های زیادی در اثنای راه به پیامبر ملحق گشتند.

	بنا به [[روایات]] محدثین اهل سنت، پیامبر پیش از [[هجرت]] دو بار حج گزارده و در [[روایات شیعه]] بیش از دو بار (حتی بیست بار) نیز آمده ولی هیچ کدام در شرایطی که «حجة الوداع» انجام گرفته، نبوده است و نمی‌تواند معیار کامل حج [[توحیدی]] و [[حج ابراهیمی]] و حجم [[محمدی]] باشد.		بنا به [[روایات]] محدثین اهل سنت، پیامبر پیش از [[هجرت]] دو بار حج گزارده و در روایات شیعه بیش از دو بار (حتی بیست بار) نیز آمده ولی هیچ کدام در شرایطی که «حجة الوداع» انجام گرفته، نبوده است و نمی‌تواند معیار کامل حج [[توحیدی]] و [[حج ابراهیمی]] و حجم محمدی باشد.

	خصوصیات چشمگیر «حجة الوداع» نشانگر این [[حقیقت]] است که پیامبر در قالب مناسک حج و در طی این جریان با ~~[[شکوه]]،~~ تمامی [[قدرت اسلام]] و عظمت [[مسلمین]] و نقش [[رهبری]] را به نمایش گذاشت. [[مسلمانان]] از سراسر [[جزیرة العرب]] که در این مراسم شرکت کرده بودند، در بازگشت [[اخبار]] این [[تشکل]] باشکوه و رهبری [[متحد]] را به اطلاع همه می‌رساندند و به این وسیله خطر تحریک [[دشمن]] در همه جا خنثی می‌گردید. [[پیامبر اکرم]] در این حج با شکوه، عملاً به مسلمین [[تعلیم]] داد که چگونه می‌تواند از نیروهای پراکنده [[قدرت]] واحدی را به وجود آورند و با رهبری صحیح [[هدف‌ها]] و مقصدها را متحد نموده، علیرغم همه اختلاف‌های صوری و شکلی، صف واحدی را در برابر دشمن تشکیل دهند.		خصوصیات چشمگیر «حجة الوداع» نشانگر این [[حقیقت]] است که پیامبر در قالب مناسک حج و در طی این جریان با شکوه، تمامی قدرت اسلام و عظمت [[مسلمین]] و نقش [[رهبری]] را به نمایش گذاشت. [[مسلمانان]] از سراسر [[جزیرة العرب]] که در این مراسم شرکت کرده بودند، در بازگشت [[اخبار]] این [[تشکل]] باشکوه و رهبری [[متحد]] را به اطلاع همه می‌رساندند و به این وسیله خطر تحریک [[دشمن]] در همه جا خنثی می‌گردید. [[پیامبر اکرم]] در این حج با شکوه، عملاً به مسلمین [[تعلیم]] داد که چگونه می‌تواند از نیروهای پراکنده [[قدرت]] واحدی را به وجود آورند و با رهبری صحیح [[هدف‌ها]] و مقصدها را متحد نموده، علیرغم همه اختلاف‌های صوری و شکلی، صف واحدی را در برابر دشمن تشکیل دهند.

	۲. طرح عینی مسأله رهبری: در جریان حجة الوداع مسلمانان به [[طور]] عینی رهبری پیامبر را [[مشاهده]] کردند و نقش رهبری را در انجام مناسک حج و رسیدن به اهداف و مقاصد آن به وضوح [[درک]] نمودند، آنان در تمامی مراحل پیامبر را در نقش یک [[رهبر]] [[دلسوز]] و تحرک‌آفرین دیدند و به اهمیت رهبری پی بردند.		۲. طرح عینی مسأله رهبری: در جریان حجة الوداع مسلمانان به [[طور]] عینی رهبری پیامبر را مشاهده کردند و نقش رهبری را در انجام مناسک حج و رسیدن به اهداف و مقاصد آن به وضوح [[درک]] نمودند، آنان در تمامی مراحل پیامبر را در نقش یک [[رهبر]] دلسوز و تحرک‌آفرین دیدند و به اهمیت رهبری پی بردند.

	نود هزار یا یکصد و بیست هزار [[مسلمان]] [[بسیج]] شده، با دیدن صحنه‌ای جدی نه نمایشی و آشنایی با [[غیبت]] رهبری، اینک [[آمادگی]] آن را می‌یابند که با [[فکر]] و [[احساس]] مناسب، [[سخنان پیامبر]] را در زمینه رهبری بشنوند و به حقیقت و عمق آن پی ببرند. پیامبر اکرم{{صل}} در بازگشت از [[مکه]]، هنگامی که به محلی به نام «[[غدیرخم]]» رسید، دستور داد همه توقف کنند تا بازماندگان هم برسند، آنگاه در حالی که بر فراز منبری از جهاز شتر رفته بود، خطبه‌ای طولانی ایراد فرمود و مسأله [[امامت امت]] را مطرح نمود.		نود هزار یا یکصد و بیست هزار [[مسلمان]] [[بسیج]] شده، با دیدن صحنه‌ای جدی نه نمایشی و آشنایی با [[غیبت]] رهبری، اینک آمادگی آن را می‌یابند که با [[فکر]] و [[احساس]] مناسب، سخنان پیامبر را در زمینه رهبری بشنوند و به حقیقت و عمق آن پی ببرند. پیامبر اکرم{{صل}} در بازگشت از [[مکه]]، هنگامی که به محلی به نام «[[غدیرخم]]» رسید، دستور داد همه توقف کنند تا بازماندگان هم برسند، آنگاه در حالی که بر فراز منبری از جهاز شتر رفته بود، خطبه‌ای طولانی ایراد فرمود و مسأله [[امامت امت]] را مطرح نمود.

	یکصد و ده نفر از [[اصحاب پیامبر]] که در آن صحنه حضور داشتند، این [[حدیث]] را بدون هیچ واسطه‌ای از [[پیامبر]] نقل کرده‌اند و هشتاد و چهار نفر از [[تابعین]] هم آن را از طریق [[اصحاب پیامبر]] بازگو کرده‌اند. [[علامه امینی]] سیصد و پنجاه نفر از [[دانشمندان]] و [[تاریخ‌نویسان]] [[اهل تسنن]] را که [[حدیث غدیر خم]] را با مدارک در کتاب‌های خود آورده‌اند، در کتاب [[نفیس]] «[[الغدیر]]» نام برده است. در این حدیث آمده است که: {{متن حدیث\|قال رسول الله{{صل}}: أيها [[الناس]]! من أولى بالمؤمنين من أنفسهم؟ قالوا: الله اعلم و رسوله فقال{{صل}}: من كنت مولاه فهذا علي مولاه}}. از این روست که [[ملاقات با امام]] و [[تجدید بیعت]] با [[رهبری]] [[امت]] به عنوان [[متمم]] [[مناسک حج]] و مکمل [[زیارت]] [[کعبه]]، در [[دستورهای اسلامی]] آمده و [[امام باقر]]{{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|فان تمام الحج لقاء الامام}}<ref>وسائل الشیعه، ج۱۰، ص۲۵۴.</ref> و نیز در [[روایات]]، [[حج]] و [[ولایت]] در ردیف یکدیگر و از [[ارکان دین]] شمرده‌اند و مسأله رهبری به عنوان اهم ارکان یاد شده است: {{متن حدیث\|بُنِيَ الْإِسْلَامُ عَلَى خَمْسٍ عَلَى الصَّلَاةِ وَ الزَّكَاةِ وَ الصَّوْمِ وَ الْحَجِّ وَ الْوَلَايَةِ وَ لَمْ يُنَادَ بِشَيْ‌ءٍ مَا نُودِيَ بِالْوَلَايَةِ}}<ref>وسائل الشیعه، ج۵، ص۲۷۲.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۳۹۹.</ref>		یکصد و ده نفر از [[اصحاب پیامبر]] که در آن صحنه حضور داشتند، این [[حدیث]] را بدون هیچ واسطه‌ای از [[پیامبر]] نقل کرده‌اند و هشتاد و چهار نفر از [[تابعین]] هم آن را از طریق [[اصحاب پیامبر]] بازگو کرده‌اند. [[علامه امینی]] سیصد و پنجاه نفر از دانشمندان و تاریخ‌نویسان [[اهل تسنن]] را که [[حدیث غدیر خم]] را با مدارک در کتاب‌های خود آورده‌اند، در کتاب نفیس «[[الغدیر]]» نام برده است. در این حدیث آمده است که: {{متن حدیث\|قال رسول الله{{صل}}: أيها [[الناس]]! من أولى بالمؤمنين من أنفسهم؟ قالوا: الله اعلم و رسوله فقال{{صل}}: من كنت مولاه فهذا علي مولاه}}. از این روست که ملاقات با امام و تجدید بیعت با [[رهبری]] [[امت]] به عنوان متمم [[مناسک حج]] و مکمل [[زیارت]] [[کعبه]]، در دستورهای اسلامی آمده و [[امام باقر]]{{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|فان تمام الحج لقاء الامام}}<ref>وسائل الشیعه، ج۱۰، ص۲۵۴.</ref> و نیز در [[روایات]]، [[حج]] و [[ولایت]] در ردیف یکدیگر و از ارکان دین شمرده‌اند و مسأله رهبری به عنوان اهم ارکان یاد شده است: {{متن حدیث\|بُنِيَ الْإِسْلَامُ عَلَى خَمْسٍ عَلَى الصَّلَاةِ وَ الزَّكَاةِ وَ الصَّوْمِ وَ الْحَجِّ وَ الْوَلَايَةِ وَ لَمْ يُنَادَ بِشَيْ‌ءٍ مَا نُودِيَ بِالْوَلَايَةِ}}<ref>وسائل الشیعه، ج۵، ص۲۷۲.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۳۹۹.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: /* منابع */

2024-10-14T09:18:52Z

منابع

@@ خط ۶۵: / خط ۶۵: @@
 # '''حجة الکمال:''' همان حجة الوداع است، چون با نزول آیه {{متن قرآن|الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ}} در [[روز عید غدیر]]، [[دین کامل]] شد.
 # '''[[حجة الاسلام]]:''' [[ابن سعد]] در طبقات می‌گوید: [[ابن عباس]] [[کراهت]] داشت نام «حجة الوداع» بر حج رسول خدا بنهد و خود آن را حجة الاسلام می‌نامید. شاید اصرار وی از آن جهت بود که بزرگ‌ترین شاخص [[حج]] [[پیامبر]] آن بود که در طی [[مناسک حج]]، [[اسلام]] با تمام محتوایش به نمایش گذارده شد و در برابر حج [[شرک‌آلود]] [[جاهلی]]، حج صحیح ارائه گردید<ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|محمدنامه]]، ص ۳۹۸.</ref>.
 == منابع ==

Bahmani: /* اسامی دیگر حجة الوداع */

2024-10-14T09:14:33Z

اسامی دیگر حجة الوداع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۴۴
خط ۶۳:		خط ۶۳:
	# '''[[حجة البلاغ]]:''' برخی به حجة الوداع [[پیامبر]]، حجة البلاغ نیز اطلاق کرده‌اند، بدین خاطر که [[پیامبر اکرم]]{{صل}} با استفاده از این فرصت طی [[مناسک حج]] یک بار دیگر کلیات [[پیام]] [[وحی]] را به [[مسلمانان]] [[ابلاغ]] کرد و مهم‌ترین و جامع‌ترین مسأله بشری را که [[رهبری]] و [[امامت]] است، عملاً به نمایش گذاشت و با گفتاری صریح ابلاغ فرمود و در [[خطبه]] پایانی مکرراً فرمود: {{متن حدیث\|أَلَا هَلْ بَلَّغْتُ}}؟<ref>در راه برپایی حج ابراهیمی، عمید زنجانی، سازمان چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، ص۹۲.</ref>		# '''[[حجة البلاغ]]:''' برخی به حجة الوداع [[پیامبر]]، حجة البلاغ نیز اطلاق کرده‌اند، بدین خاطر که [[پیامبر اکرم]]{{صل}} با استفاده از این فرصت طی [[مناسک حج]] یک بار دیگر کلیات [[پیام]] [[وحی]] را به [[مسلمانان]] [[ابلاغ]] کرد و مهم‌ترین و جامع‌ترین مسأله بشری را که [[رهبری]] و [[امامت]] است، عملاً به نمایش گذاشت و با گفتاری صریح ابلاغ فرمود و در [[خطبه]] پایانی مکرراً فرمود: {{متن حدیث\|أَلَا هَلْ بَلَّغْتُ}}؟<ref>در راه برپایی حج ابراهیمی، عمید زنجانی، سازمان چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، ص۹۲.</ref>
	# '''حجة التّمام:''' برخی به حجة الوداع پیامبر، عنوان حجة التمام داده‌اند. در جریان این [[سفر]] [[الهی]] و [[مناسک]] [[توحیدی]]، [[آیه]] {{متن قرآن\|الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي}}<ref>«امروز دینتان را کامل و نعمتم را بر شما تمام کردم و اسلام را (به عنوان) آیین شما پسندیدم» سوره مائده، آیه ۳.</ref> نازل گردید و به این مناسبت، این [[حج]] پیامبر «حجة التمام» که نشانگر اتمام دین و به نمایش گذاردن همه [[دین]] و تمامی پیام اسلام بود به خود گرفت<ref>در راه برپایی حج ابراهیمی، عمید زنجانی، ص۹۲.</ref>.		# '''حجة التّمام:''' برخی به حجة الوداع پیامبر، عنوان حجة التمام داده‌اند. در جریان این [[سفر]] [[الهی]] و [[مناسک]] [[توحیدی]]، [[آیه]] {{متن قرآن\|الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي}}<ref>«امروز دینتان را کامل و نعمتم را بر شما تمام کردم و اسلام را (به عنوان) آیین شما پسندیدم» سوره مائده، آیه ۳.</ref> نازل گردید و به این مناسبت، این [[حج]] پیامبر «حجة التمام» که نشانگر اتمام دین و به نمایش گذاردن همه [[دین]] و تمامی پیام اسلام بود به خود گرفت<ref>در راه برپایی حج ابراهیمی، عمید زنجانی، ص۹۲.</ref>.
	# '''حجة الکمال:''' همان حجة الوداع است، چون با نزول آیه {{متن قرآن\|الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ}} در [[روز عید غدیر]]، [[دین کامل]] شد<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۳۹۸.</ref>.		# '''حجة الکمال:''' همان حجة الوداع است، چون با نزول آیه {{متن قرآن\|الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ}} در [[روز عید غدیر]]، [[دین کامل]] شد.
			# '''[[حجة الاسلام]]:''' [[ابن سعد]] در طبقات می‌گوید: [[ابن عباس]] [[کراهت]] داشت نام «حجة الوداع» بر حج رسول خدا بنهد و خود آن را حجة الاسلام می‌نامید. شاید اصرار وی از آن جهت بود که بزرگ‌ترین شاخص [[حج]] [[پیامبر]] آن بود که در طی [[مناسک حج]]، [[اسلام]] با تمام محتوایش به نمایش گذارده شد و در برابر حج [[شرک‌آلود]] [[جاهلی]]، حج صحیح ارائه گردید<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۳۹۸.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: /* اسامی دیگر حجة الوداع */

2024-10-14T09:10:34Z

اسامی دیگر حجة الوداع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۴۰
خط ۶۱:		خط ۶۱:

	== اسامی دیگر حجة الوداع ==		== اسامی دیگر حجة الوداع ==
	# [[حجة البلاغ]]: برخی به حجة الوداع [[پیامبر]]، حجة البلاغ نیز اطلاق کرده‌اند، بدین خاطر که [[پیامبر اکرم]]{{صل}} با استفاده از این فرصت طی [[مناسک حج]] یک بار دیگر کلیات [[پیام]] [[وحی]] را به [[مسلمانان]] [[ابلاغ]] کرد و مهم‌ترین و [[جامع‌ترین]] مسأله بشری را که [[رهبری]] و [[امامت]] است، عملاً به نمایش گذاشت و با گفتاری صریح ابلاغ فرمود و در [[خطبه]] پایانی مکرراً فرمود: {{متن حدیث\|أَلَا هَلْ بَلَّغْتُ}}؟<ref>در راه برپایی حج ابراهیمی، عمید زنجانی، سازمان چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، ص۹۲.</ref>		# '''[[حجة البلاغ]]:''' برخی به حجة الوداع [[پیامبر]]، حجة البلاغ نیز اطلاق کرده‌اند، بدین خاطر که [[پیامبر اکرم]]{{صل}} با استفاده از این فرصت طی [[مناسک حج]] یک بار دیگر کلیات [[پیام]] [[وحی]] را به [[مسلمانان]] [[ابلاغ]] کرد و مهم‌ترین و جامع‌ترین مسأله بشری را که [[رهبری]] و [[امامت]] است، عملاً به نمایش گذاشت و با گفتاری صریح ابلاغ فرمود و در [[خطبه]] پایانی مکرراً فرمود: {{متن حدیث\|أَلَا هَلْ بَلَّغْتُ}}؟<ref>در راه برپایی حج ابراهیمی، عمید زنجانی، سازمان چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، ص۹۲.</ref>
	# [[حجة]] التّمام: برخی به حجة الوداع پیامبر، عنوان حجة التمام داده‌اند. در جریان این [[سفر]] [[الهی]] و [[مناسک]] [[توحیدی]]، [[آیه]] {{متن قرآن\|الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي}}<ref>«امروز دینتان را کامل و نعمتم را بر شما تمام کردم و اسلام را (به عنوان) آیین شما پسندیدم» سوره مائده، آیه ۳.</ref> نازل گردید و به این مناسبت، این [[حج]] پیامبر «حجة التمام» که نشانگر [[اتمام دین]] و به نمایش گذاردن همه [[دین]] و تمامی [[پیام اسلام]] بود به خود گرفت<ref>در راه برپایی حج ابراهیمی، عمید زنجانی، ص۹۲.</ref>.		# '''حجة التّمام:''' برخی به حجة الوداع پیامبر، عنوان حجة التمام داده‌اند. در جریان این [[سفر]] [[الهی]] و [[مناسک]] [[توحیدی]]، [[آیه]] {{متن قرآن\|الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي}}<ref>«امروز دینتان را کامل و نعمتم را بر شما تمام کردم و اسلام را (به عنوان) آیین شما پسندیدم» سوره مائده، آیه ۳.</ref> نازل گردید و به این مناسبت، این [[حج]] پیامبر «حجة التمام» که نشانگر اتمام دین و به نمایش گذاردن همه [[دین]] و تمامی پیام اسلام بود به خود گرفت<ref>در راه برپایی حج ابراهیمی، عمید زنجانی، ص۹۲.</ref>.
	# حجة الکمال: همان حجة الوداع است، چون با [[نزول آیه]] {{متن قرآن\|الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ}} در [[روز عید غدیر]]، [[دین کامل]] شد<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۳۹۸.</ref>.		# '''حجة الکمال:''' همان حجة الوداع است، چون با نزول آیه {{متن قرآن\|الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ}} در [[روز عید غدیر]]، [[دین کامل]] شد<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۳۹۸.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: /* غدیر خم */

2024-10-14T09:09:28Z

غدیر خم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۳۹
خط ۵۹:		خط ۵۹:
	# به یادگار گذاشتن دو چیز گران‌بها: [[کتاب خدا]] و [[اهل‌بیت]] {{عم}}؛		# به یادگار گذاشتن دو چیز گران‌بها: [[کتاب خدا]] و [[اهل‌بیت]] {{عم}}؛
	# معرفی [[علی]] {{ع}} به [[جانشینی]] خود. [[پیامبر]] {{صل}} بازوان [[علی]] {{ع}} را گرفت و بالا برد و فرمود: "هر که را من مولایم، این علی مولای اوست. خداوندا! [[دوست]] دار کسی را که وی را دوست دارد و [[دشمن]] دار کسی را که با وی [[دشمنی]] کند. [[یاری]] فرما کسی که وی را یاری کند و [[خوار]] ساز کسی که او را خوار سازد"<ref>ر. ک: امینی، ج۱، ص۹ به بعد.</ref>.<ref>[[حسین قاضی خانی\|قاضی خانی، حسین]]، [[حجه‌ الوداع (مقاله)\|حجه‌ الوداع]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱]]، ص۲۹۱؛ [[منصور داداش نژاد\|داداش نژاد، منصور]]، [[دانشنامه سیره نبوی (کتاب)\|مقاله «محمد رسول الله»، دانشنامه سیره نبوی]]، ج۱، ص۶۸.</ref>		# معرفی [[علی]] {{ع}} به [[جانشینی]] خود. [[پیامبر]] {{صل}} بازوان [[علی]] {{ع}} را گرفت و بالا برد و فرمود: "هر که را من مولایم، این علی مولای اوست. خداوندا! [[دوست]] دار کسی را که وی را دوست دارد و [[دشمن]] دار کسی را که با وی [[دشمنی]] کند. [[یاری]] فرما کسی که وی را یاری کند و [[خوار]] ساز کسی که او را خوار سازد"<ref>ر. ک: امینی، ج۱، ص۹ به بعد.</ref>.<ref>[[حسین قاضی خانی\|قاضی خانی، حسین]]، [[حجه‌ الوداع (مقاله)\|حجه‌ الوداع]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱]]، ص۲۹۱؛ [[منصور داداش نژاد\|داداش نژاد، منصور]]، [[دانشنامه سیره نبوی (کتاب)\|مقاله «محمد رسول الله»، دانشنامه سیره نبوی]]، ج۱، ص۶۸.</ref>

			== اسامی دیگر حجة الوداع ==
			# [[حجة البلاغ]]: برخی به حجة الوداع [[پیامبر]]، حجة البلاغ نیز اطلاق کرده‌اند، بدین خاطر که [[پیامبر اکرم]]{{صل}} با استفاده از این فرصت طی [[مناسک حج]] یک بار دیگر کلیات [[پیام]] [[وحی]] را به [[مسلمانان]] [[ابلاغ]] کرد و مهم‌ترین و [[جامع‌ترین]] مسأله بشری را که [[رهبری]] و [[امامت]] است، عملاً به نمایش گذاشت و با گفتاری صریح ابلاغ فرمود و در [[خطبه]] پایانی مکرراً فرمود: {{متن حدیث\|أَلَا هَلْ بَلَّغْتُ}}؟<ref>در راه برپایی حج ابراهیمی، عمید زنجانی، سازمان چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، ص۹۲.</ref>
			# [[حجة]] التّمام: برخی به حجة الوداع پیامبر، عنوان حجة التمام داده‌اند. در جریان این [[سفر]] [[الهی]] و [[مناسک]] [[توحیدی]]، [[آیه]] {{متن قرآن\|الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي}}<ref>«امروز دینتان را کامل و نعمتم را بر شما تمام کردم و اسلام را (به عنوان) آیین شما پسندیدم» سوره مائده، آیه ۳.</ref> نازل گردید و به این مناسبت، این [[حج]] پیامبر «حجة التمام» که نشانگر [[اتمام دین]] و به نمایش گذاردن همه [[دین]] و تمامی [[پیام اسلام]] بود به خود گرفت<ref>در راه برپایی حج ابراهیمی، عمید زنجانی، ص۹۲.</ref>.
			# حجة الکمال: همان حجة الوداع است، چون با [[نزول آیه]] {{متن قرآن\|الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ}} در [[روز عید غدیر]]، [[دین کامل]] شد<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۳۹۸.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: /* پیوستن علی {{ع}} به رسول خدا {{صل}} */

2024-10-14T09:05:01Z

پیوستن علی {{ع}} به رسول خدا {{صل}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۳۵
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	[[پیامبر اکرم]] {{صل}} در نامه‌ای از [[علی]] {{ع}} خواسته بود که از [[یمن]] برای [[حج]] حرکت کند، اما نفرموده بود که خودش برای چه نوع حجی حرکت کرده است. [[علی]] {{ع}} همراه با سپاهی که از [[مدینه]] با وی به [[یمن]] رفته بودند، به سوی [[مکه]] حرکت کرد و سی و چهار شتر را برای [[قربانی]] در نظر گرفت. از نکات قابل توجه اینکه تعداد زیادی حلّه (قطیفه) [[یمنی]] همراه آن حضرت بود. ایشان هنگامی که به [[میقات]] یلملم رسید، به همان [[نیت]] [[پیامبر]] {{صل}} [[محرم]] شد و فرمود: "خدایا به همان [[نیت]] [[پیامبر]] تو [[محرم]] می‌شوم".		[[پیامبر اکرم]] {{صل}} در نامه‌ای از [[علی]] {{ع}} خواسته بود که از [[یمن]] برای [[حج]] حرکت کند، اما نفرموده بود که خودش برای چه نوع حجی حرکت کرده است. [[علی]] {{ع}} همراه با سپاهی که از [[مدینه]] با وی به [[یمن]] رفته بودند، به سوی [[مکه]] حرکت کرد و سی و چهار شتر را برای [[قربانی]] در نظر گرفت. از نکات قابل توجه اینکه تعداد زیادی حلّه (قطیفه) [[یمنی]] همراه آن حضرت بود. ایشان هنگامی که به [[میقات]] یلملم رسید، به همان [[نیت]] [[پیامبر]] {{صل}} [[محرم]] شد و فرمود: "خدایا به همان [[نیت]] [[پیامبر]] تو [[محرم]] می‌شوم".

	وقتی که [[رسول خدا]] {{صل}} از راه [[مدینه]] به [[مکه]] نزدیک شد، [[علی]] {{ع}} نیز از راه [[یمن]] به [[مکه]] نزدیک شده بود و [[امام علی]] {{ع}} در منطقه فتق در نزدیکی [[طائف]]، [[ابو رافع قبطی]] را [[جانشین]] خود قرار داد و خودش برای دیدار [[پیامبر اکرم]] {{صل}} به سوی [[مکه]] حرکت کرد. و آن حضرت {{صل}} را که به [[مکه]] رسیده بود، [[ملاقات]] کرد و پس از دیدار آن حضرت و بیان کارهای خویش، گفت که به [[شوق]] دیدن حضرت، از [[سپاه]] خود پیش افتاده است. [[رسول خدا]] {{صل}} نیز بسیار خوشحال و با دیدن [[علی]]، چهره‌اش شکوفا شد. آن‌گاه از او پرسید: "با چه نیتی [[محرم]] شدی، ای [[علی]]؟" [[علی]] {{ع}} جواب داد: "ای [[رسول خدا]]، شما در [[نامه]] ننوشته بودید که با چه نیتی [[محرم]] می‌شوید؛ برای همین، من [[نیت]] خود را همانند [[نیت]] شما قرار دادم و گفتم: خدایا به همان [[نیت]] [[پیامبر]] تو [[محرم]] می‌شوم و سی و چهار شتر را برای [[قربانی]] مشخص کرده‌ام".		وقتی که [[رسول خدا]] {{صل}} از راه [[مدینه]] به [[مکه]] نزدیک شد، [[علی]] {{ع}} نیز از راه [[یمن]] به [[مکه]] نزدیک شده بود و [[امام علی]] {{ع}} در منطقه فتق در نزدیکی [[طائف]]، [[ابو رافع قبطی]] را [[جانشین]] خود قرار داد و خودش برای دیدار [[پیامبر اکرم]] {{صل}} به سوی [[مکه]] حرکت کرد. و آن حضرت {{صل}} را که به [[مکه]] رسیده بود، [[ملاقات]] کرد و پس از دیدار آن حضرت و بیان کارهای خویش، گفت که به [[شوق]] دیدن حضرت، از [[سپاه]] خود پیش افتاده است. [[رسول خدا]] {{صل}} نیز بسیار خوشحال و با دیدن [[علی]]، چهره‌اش شکوفا شد. آن‌گاه از او پرسید: "با چه نیتی [[محرم]] شدی، ای [[علی]]؟" [[علی]] {{ع}} جواب داد: "ای [[رسول خدا]]، شما در نامه ننوشته بودید که با چه نیتی [[محرم]] می‌شوید؛ برای همین، من [[نیت]] خود را همانند [[نیت]] شما قرار دادم و گفتم: خدایا به همان [[نیت]] [[پیامبر]] تو [[محرم]] می‌شوم و سی و چهار شتر را برای [[قربانی]] مشخص کرده‌ام".

	[[رسول خدا]] {{صل}} فرمود: "[[الله اکبر]]! و من هم شصت و شش [[قربانی]] آورده‌ام. تو [[شریک]] من در [[حج]] و [[مناسک]] و قربانی‌ام هستی. بر همین [[احرام]] باقی باش<ref>[[حبیب عباسی\| عباسی، حبیب]]، [[علی بن ابی‌طالب (مقاله)\| مقاله «علی بن ابی‌طالب»]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)\|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۱]]، ص۱۸۶-۱۸۹؛ [[حسین قاضی خانی\|قاضی خانی، حسین]]، [[حجه‌ الوداع (مقاله)\|حجه‌ الوداع]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱]]، ص۲۸۸-۲۸۹.</ref>.		[[رسول خدا]] {{صل}} فرمود: "[[الله اکبر]]! و من هم شصت و شش [[قربانی]] آورده‌ام. تو [[شریک]] من در [[حج]] و [[مناسک]] و قربانی‌ام هستی. بر همین [[احرام]] باقی باش<ref>[[حبیب عباسی\| عباسی، حبیب]]، [[علی بن ابی‌طالب (مقاله)\| مقاله «علی بن ابی‌طالب»]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)\|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۱]]، ص۱۸۶-۱۸۹؛ [[حسین قاضی خانی\|قاضی خانی، حسین]]، [[حجه‌ الوداع (مقاله)\|حجه‌ الوداع]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱]]، ص۲۸۸-۲۸۹.</ref>.

Bahmani در ‏۱۴ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۰۰

2024-10-14T09:00:20Z

نمایش تغییرات