حجر بن عدی کندی در تاریخ اسلامی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* شهامت بی‌نظیر */

2025-03-01T06:53:56Z

شهامت بی‌نظیر

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۲۳
خط ۲۷۰:		خط ۲۷۰:
	[[خثعمی]] پاسخ داد: آنچه تو می‌گویی؛ ای معاویه! آیا از [[دینی]] که علی با آن خدا را می‌پرستید [[بیزاری]] می‌جویی؟		[[خثعمی]] پاسخ داد: آنچه تو می‌گویی؛ ای معاویه! آیا از [[دینی]] که علی با آن خدا را می‌پرستید [[بیزاری]] می‌جویی؟

	ناگهان [[شمر]] بن عبدالله[[سخن]] ایشان را قطع نموده و گفت: معاویه او را به من ببخش، گفت: می‌بخشم به شرط آنکه تا من زنده‌ام به [[کوفه]] برنگردد؛ به این جهت [[موصل]] را [[اختیار]] کرد تا یک ماه قبل از معاویه از [[دنیا]] رفت.		ناگهان [[شمر]] بن عبدالله [[سخن]] ایشان را قطع نموده و گفت: معاویه او را به من ببخش، گفت: می‌بخشم به شرط آنکه تا من زنده‌ام به [[کوفه]] برنگردد؛ به این جهت [[موصل]] را [[اختیار]] کرد تا یک ماه قبل از معاویه از [[دنیا]] رفت.

	سپس معاویه متوجه عبدالرحمان شد و گفت: تو درباره علی چه می‌گویی؟		سپس معاویه متوجه عبدالرحمان شد و گفت: تو درباره علی چه می‌گویی؟

Bahmani: /* حجر در دوران اختفا */

2025-03-01T06:47:36Z

حجر در دوران اختفا

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۱۷
خط ۲۰۰:		خط ۲۰۰:

	== [[حجر]] در دوران اختفا ==		== [[حجر]] در دوران اختفا ==
	حجر که خود را تنها دید راه محله بنی حوت را در پیش گرفت و به [[خانه]] سلیم بن یزید پناه برد. افرادی که در تعقیب وی بودند به خانه این مرد راه یافتند، [[سلیم]] میزبان حجر، شمشیر کشیده و با شرطه‌ها مشغول [[جنگ]] شد. [[دختران]] سلیم که شمشیرهای کشیده را به روی پدر مشاهده کردند گریان شدند، حجر ناراحت شد و گفت: برای دخترانت بد روزی را پیش آوردم؛ سلیم گفت: به [[خدا]] قسم تا زنده‌ام نمی‌گذارم تو را از خانه من [[اسیر]] بگیرند یا بکشند. حجر از راه باریکی به [[قبیله نخع]] [[خانه]] عبدالله بن حارث [[برادر]] [[مالک اشتر]] رفت، عبدالله مقدم او را گرامی داشت و از آمدنش خوشحال شد، ولی در آنجا هم [[آسایش]] نداشت زیرا [[کنیز]] سیاهی به شرطه‌ها خبر داد که حجر در این [[قبیله]] است. ناگهان قبیله نخع متوجه شدند که مأموران در تعقیب آنها هستند، حجر از نزد عبدالله به [[طایفه ازد]] به خانه [[ربیعة بن ناجد]] پناه برد<ref>تاریخ الطبری، طبری، ج۵، ص۲۵۸-۲۶۰؛ الغدیر، علامه امینی، ج۱۱، ص۴۰. </ref>.<ref>[[حسین شهسواری\|شهسواری، حسین]]، [[حجر بن عدی (مقاله)\|مقاله «حجر بن عدی»]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۲]]، ص۱۸۹.</ref>		حجر که خود را تنها دید راه محله بنی حوت را در پیش گرفت و به [[خانه]] سلیم بن یزید پناه برد. افرادی که در تعقیب وی بودند به خانه این مرد راه یافتند، سلیم میزبان حجر، شمشیر کشیده و با شرطه‌ها مشغول [[جنگ]] شد. [[دختران]] سلیم که شمشیرهای کشیده را به روی پدر مشاهده کردند گریان شدند، حجر ناراحت شد و گفت: برای دخترانت بد روزی را پیش آوردم؛ سلیم گفت: به [[خدا]] قسم تا زنده‌ام نمی‌گذارم تو را از خانه من [[اسیر]] بگیرند یا بکشند. حجر از راه باریکی به [[قبیله نخع]] [[خانه]] عبدالله بن حارث [[برادر]] [[مالک اشتر]] رفت، عبدالله مقدم او را گرامی داشت و از آمدنش خوشحال شد، ولی در آنجا هم [[آسایش]] نداشت زیرا کنیز سیاهی به شرطه‌ها خبر داد که حجر در این [[قبیله]] است. ناگهان قبیله نخع متوجه شدند که مأموران در تعقیب آنها هستند، حجر از نزد عبدالله به [[طایفه ازد]] به خانه [[ربیعة بن ناجد]] پناه برد<ref>تاریخ الطبری، طبری، ج۵، ص۲۵۸-۲۶۰؛ الغدیر، علامه امینی، ج۱۱، ص۴۰. </ref>.<ref>[[حسین شهسواری\|شهسواری، حسین]]، [[حجر بن عدی (مقاله)\|مقاله «حجر بن عدی»]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۲]]، ص۱۸۹.</ref>

	== دستگیری [[حجر بن عدی]] ==		== دستگیری [[حجر بن عدی]] ==

Bahmani: /* حجر بن عدی و شب نوزدهم ماه رمضان */

2025-03-01T06:33:49Z

حجر بن عدی و شب نوزدهم ماه رمضان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۰۳
خط ۱۳۶:		خط ۱۳۶:

	== حجر بن عدی و شب نوزدهم ماه رمضان ==		== حجر بن عدی و شب نوزدهم ماه رمضان ==
	[[شیخ مفید]] می‌نویسد: [[عبدالرحمن بن ملجم]] به همراه وردان بن مجالد و شبیب بن بجره و فرد دیگری در شب چهارشنبه نوزدهم [[ماه رمضان]] [[سال چهلم]] [[هجرت]] شمشیرهای خود را بر کمر بسته و در برابر درب ورودی که امام علی{{ع}} برای [[نماز]] می‌آمد نشسته، [[منتظر]] فرصت بودند، [[اشعث بن قیس]] نیز به کمک ایشان آمد. حجر بن عدی که از یاران با وفای امام علی{{ع}} بود آن شب را به عنوان بیتوته در [[مسجد]] مانده بود، شنید که اشعث به [[ابن ملجم]] می‌گوید: هر چه زودتر خود را آماده کن، که صبح می‌دمد و [[رسوا]] می‌شویم.		[[شیخ مفید]] می‌نویسد: [[عبدالرحمن بن ملجم]] به همراه وردان بن مجالد و شبیب بن بجره و فرد دیگری در شب چهارشنبه نوزدهم [[ماه رمضان]] سال چهلم [[هجرت]] شمشیرهای خود را بر کمر بسته و در برابر درب ورودی که امام علی{{ع}} برای [[نماز]] می‌آمد نشسته، [[منتظر]] فرصت بودند، [[اشعث بن قیس]] نیز به کمک ایشان آمد. حجر بن عدی که از یاران با وفای امام علی{{ع}} بود آن شب را به عنوان بیتوته در [[مسجد]] مانده بود، شنید که اشعث به [[ابن ملجم]] می‌گوید: هر چه زودتر خود را آماده کن، که صبح می‌دمد و [[رسوا]] می‌شویم.

	[[حجر]] از [[نیت]] شوم ایشان [[آگاه]] شده، گفت: ای [[اعور]] بی‌آبرو، قصد کشتن علی{{ع}} را داری! بلادرنگ از [[مسجد]] بیرون رفته تا حضرت را از [[اراده]] بی‌شرمانه آنان با خبر سازد، اتفاقاً آن شب امیرالمؤمنین علی{{ع}} از راه دیگری وارد [[مسجد]] شد. پسر مرادی موقع را مغتنم شمرده [[شمشیر]] زهرآلود خود را بر فرق آنجناب فرود آورد. هنگامی که [[حجر]] وارد مسجد شد خبر ضربت خوردن [[امام علی]]{{ع}} را شنید<ref>الارشاد، شیخ مفید، ج۱، ص۲۳ (فصل پنج در سبب شهادت حضرت). لازم به ذکر است که مرحوم شیخ مفید در حدیث بعدی شهادت حضرت را در نماز ذکر می‌کند و علاوه بر او دیگران این مطلب را ذکر کرده‌اند. ر.ک: شیخ طوسی در امالی، جزء سیزده، ص۵۴۳، ح۲۰؛ کشف الغمه، ابن ابی الفتح اربلی، ج۱، ص۵۸۴؛ تفسیر ابوالفتوح رازی، ج۴، ص۴۲۵؛ تذکرة الخواص، ابن جوزی، ص۱۷۷ و هم‌چنین مروج الذهب، مسعودی، ج۲، ص۴۲۴؛ تایخ الطبری، طبری، ج۶، ص۸۳؛ شرح نهج البلاغه، ابن ابی الحدید، ج۶، ص۱۱۵؛ الکامل، ابن اثیر، ج۳، ص۱۹۵؛ البدایة و النهایة، ابن کثیر، ج۷، ص۳۲۵؛ الاستیعاب، ابن عبدالبر، ج۲، ص۲۸۲؛ روضة الواعظین، فتال نیشابوری، ج۱، ص۱۶۱؛ موسوعة التاریخ الاسلامی، یوسفی غروی، ج۵، ص۴۱۴. </ref>. [[حجر بن عدی]] نگاهی به اشعث کرده و گفت: دیدم تو با او نجوی می‌کردی و او را [[تشویق]] به این کار نمودی، به [[خدا]] [[سوگند]] اگر این موضوع را آن موقع می‌دانستم گردنتان را می‌زدم. اشعث خطاب به او گفت: بدرستی که تو پیرمرد خرفتی شده‌ای<ref>موسوعة التاریخ الاسلامی، یوسفی غروی، ج۵، ص۴۱۸.</ref>.<ref>[[حسین شهسواری\|شهسواری، حسین]]، [[حجر بن عدی (مقاله)\|مقاله «حجر بن عدی»]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۲]]، ص۱۷۸.</ref>		[[حجر]] از [[نیت]] شوم ایشان [[آگاه]] شده، گفت: ای اعور بی‌آبرو، قصد کشتن علی{{ع}} را داری! بلادرنگ از [[مسجد]] بیرون رفته تا حضرت را از [[اراده]] بی‌شرمانه آنان با خبر سازد، اتفاقاً آن شب امیرالمؤمنین علی{{ع}} از راه دیگری وارد [[مسجد]] شد. پسر مرادی موقع را مغتنم شمرده [[شمشیر]] زهرآلود خود را بر فرق آنجناب فرود آورد. هنگامی که [[حجر]] وارد مسجد شد خبر ضربت خوردن [[امام علی]]{{ع}} را شنید<ref>الارشاد، شیخ مفید، ج۱، ص۲۳ (فصل پنج در سبب شهادت حضرت). لازم به ذکر است که مرحوم شیخ مفید در حدیث بعدی شهادت حضرت را در نماز ذکر می‌کند و علاوه بر او دیگران این مطلب را ذکر کرده‌اند. ر.ک: شیخ طوسی در امالی، جزء سیزده، ص۵۴۳، ح۲۰؛ کشف الغمه، ابن ابی الفتح اربلی، ج۱، ص۵۸۴؛ تفسیر ابوالفتوح رازی، ج۴، ص۴۲۵؛ تذکرة الخواص، ابن جوزی، ص۱۷۷ و هم‌چنین مروج الذهب، مسعودی، ج۲، ص۴۲۴؛ تایخ الطبری، طبری، ج۶، ص۸۳؛ شرح نهج البلاغه، ابن ابی الحدید، ج۶، ص۱۱۵؛ الکامل، ابن اثیر، ج۳، ص۱۹۵؛ البدایة و النهایة، ابن کثیر، ج۷، ص۳۲۵؛ الاستیعاب، ابن عبدالبر، ج۲، ص۲۸۲؛ روضة الواعظین، فتال نیشابوری، ج۱، ص۱۶۱؛ موسوعة التاریخ الاسلامی، یوسفی غروی، ج۵، ص۴۱۴. </ref>. [[حجر بن عدی]] نگاهی به اشعث کرده و گفت: دیدم تو با او نجوی می‌کردی و او را [[تشویق]] به این کار نمودی، به [[خدا]] [[سوگند]] اگر این موضوع را آن موقع می‌دانستم گردنتان را می‌زدم. اشعث خطاب به او گفت: بدرستی که تو پیرمرد خرفتی شده‌ای<ref>موسوعة التاریخ الاسلامی، یوسفی غروی، ج۵، ص۴۱۸.</ref>.<ref>[[حسین شهسواری\|شهسواری، حسین]]، [[حجر بن عدی (مقاله)\|مقاله «حجر بن عدی»]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۲]]، ص۱۷۸.</ref>

	== حجر بن عدی در محضر [[امام حسن مجتبی]]{{ع}} ==		== حجر بن عدی در محضر [[امام حسن مجتبی]]{{ع}} ==

Bahmani: /* حجر بن عدی در محضر امام علی بن ابی طالب{{ع}} */

2025-03-01T06:27:16Z

حجر بن عدی در محضر امام علی بن ابی طالب{{ع}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۵۷
خط ۸۴:		خط ۸۴:

	== [[حجر بن عدی]] در محضر [[امام علی بن ابی طالب]]{{ع}} ==		== [[حجر بن عدی]] در محضر [[امام علی بن ابی طالب]]{{ع}} ==
	[[حجر بن عدی کندی]] از [[اصحاب]] [[حقیقت]] بین و [[حق]] محور [[رسول گرامی اسلام]]{{صل}} پس از رحلت جانگداز پیام‌آور [[رحمت]] و [[مهربانی]]، گرد شمع [[ولایت]] می‌چرخید و از خاصان درگاه [[امام]] رؤف و حق مدار عالم [[اسلام]] و [[جانشین]] راستین [[نبی خاتم]] به حساب می‌آمد. و در صحنه‌های گوناگون تا سر حد جان از این یادگار [[رسول خدا]]{{صل}} حمایت می‌کرد و سرانجام در راه دفاع از حریم ولایت و [[امامت]] به‌ویژه امامت امام علی بن ابی طالب{{ع}} و [[محبت]] و [[عشق]] به آن حضرت شربت [[شهادت]] را نوشید و به معشوقش واصل شد. بنا به مطالبی که پیشتر گفته شد می‌توان [[گمان]] [[قوی]] پیدا کرد که حجر بن عدی کندی در میان معترضینی که در [[مدینه]] [[اجتماع]] کرده بودند و سرانجام با [[حیله‌گری]] [[مروان]] و ~~عدة~~ دیگری از [[بنی‌امیه]] و البته با تحریک [[معاویة بن ابی‌سفیان]] به قتل عثمان منجر شد، حضور داشته و در کنار [[عمار یاسر]] و [[مالک اشتر]] و برخی دیگر مشوّق [[مردم]] در [[بیعت با امام علی]]{{ع}} بوده است. و در تثبیت [[حکومت]] نوپای امام علی بن ابی طالب{{ع}} تلاش می‌کرد، ولی در کتب [[تاریخ]] و [[سیره]] مطلبی به صراحت در این باره نیامده است.<ref>[[حسین شهسواری\|شهسواری، حسین]]، [[حجر بن عدی (مقاله)\|مقاله «حجر بن عدی»]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۲]]، ص۱۶۸-۱۶۹.</ref>		[[حجر بن عدی کندی]] از [[اصحاب]] [[حقیقت]] بین و [[حق]] محور [[رسول گرامی اسلام]]{{صل}} پس از رحلت جانگداز پیام‌آور [[رحمت]] و [[مهربانی]]، گرد شمع [[ولایت]] می‌چرخید و از خاصان درگاه [[امام]] رؤف و حق مدار عالم [[اسلام]] و [[جانشین]] راستین [[نبی خاتم]] به حساب می‌آمد. و در صحنه‌های گوناگون تا سر حد جان از این یادگار [[رسول خدا]]{{صل}} حمایت می‌کرد و سرانجام در راه دفاع از حریم ولایت و [[امامت]] به‌ویژه امامت امام علی بن ابی طالب{{ع}} و [[محبت]] و [[عشق]] به آن حضرت شربت [[شهادت]] را نوشید و به معشوقش واصل شد. بنا به مطالبی که پیشتر گفته شد می‌توان [[گمان]] [[قوی]] پیدا کرد که حجر بن عدی کندی در میان معترضینی که در [[مدینه]] [[اجتماع]] کرده بودند و سرانجام با [[حیله‌گری]] [[مروان]] و عدۀ دیگری از [[بنی‌امیه]] و البته با تحریک [[معاویة بن ابی‌سفیان]] به قتل عثمان منجر شد، حضور داشته و در کنار [[عمار یاسر]] و [[مالک اشتر]] و برخی دیگر مشوّق [[مردم]] در [[بیعت با امام علی]]{{ع}} بوده است. و در تثبیت [[حکومت]] نوپای امام علی بن ابی طالب{{ع}} تلاش می‌کرد، ولی در کتب [[تاریخ]] و [[سیره]] مطلبی به صراحت در این باره نیامده است.<ref>[[حسین شهسواری\|شهسواری، حسین]]، [[حجر بن عدی (مقاله)\|مقاله «حجر بن عدی»]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۲]]، ص۱۶۸-۱۶۹.</ref>

	== [[حجر بن عدی]] در [[جنگ جمل]] ==		== [[حجر بن عدی]] در [[جنگ جمل]] ==

Bahmani: /* حجر بن عدی در محضر امام علی بن ابی طالب{{ع}} */

2025-03-01T06:26:26Z

حجر بن عدی در محضر امام علی بن ابی طالب{{ع}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۵۶
خط ۸۴:		خط ۸۴:

	== [[حجر بن عدی]] در محضر [[امام علی بن ابی طالب]]{{ع}} ==		== [[حجر بن عدی]] در محضر [[امام علی بن ابی طالب]]{{ع}} ==
	[[حجر بن عدی کندی]] از [[اصحاب]] [[حقیقت]] بین و [[حق]] محور [[رسول گرامی اسلام]]{{صل}} پس از رحلت جانگداز پیام‌آور [[رحمت]] و [[مهربانی]]، گرد شمع [[ولایت]] می‌چرخید و از خاصان درگاه [[امام]] رؤف و حق مدار عالم [[اسلام]] و [[جانشین]] راستین [[نبی خاتم]] به [[حساب]] می‌آمد. و در صحنه‌های گوناگون تا سر حد جان از این یادگار [[رسول خدا]]{{صل}} حمایت می‌کرد و سرانجام در راه دفاع از حریم ولایت و [[امامت]] به‌ویژه امامت امام علی بن ابی طالب{{ع}} و [[محبت]] و [[عشق]] به آن حضرت شربت [[شهادت]] را نوشید و به معشوقش واصل شد. بنا به مطالبی که پیشتر گفته شد می‌توان [[گمان]] [[قوی]] پیدا کرد که حجر بن عدی کندی در میان معترضینی که در [[مدینه]] [[اجتماع]] کرده بودند و سرانجام با [[حیله‌گری]] [[مروان]] و عدة دیگری از [[بنی‌امیه]] و البته با تحریک [[معاویة بن ابی‌سفیان]] به قتل عثمان منجر شد، حضور داشته و در کنار [[عمار یاسر]] و [[مالک اشتر]] و برخی دیگر مشوّق [[مردم]] در [[بیعت با امام علی]]{{ع}} بوده است. و در تثبیت [[حکومت]] نوپای امام علی بن ابی طالب{{ع}} تلاش می‌کرد، ولی در کتب [[تاریخ]] و [[سیره]] مطلبی به صراحت در این باره نیامده است.<ref>[[حسین شهسواری\|شهسواری، حسین]]، [[حجر بن عدی (مقاله)\|مقاله «حجر بن عدی»]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۲]]، ص۱۶۸-۱۶۹.</ref>		[[حجر بن عدی کندی]] از [[اصحاب]] [[حقیقت]] بین و [[حق]] محور [[رسول گرامی اسلام]]{{صل}} پس از رحلت جانگداز پیام‌آور [[رحمت]] و [[مهربانی]]، گرد شمع [[ولایت]] می‌چرخید و از خاصان درگاه [[امام]] رؤف و حق مدار عالم [[اسلام]] و [[جانشین]] راستین [[نبی خاتم]] به حساب می‌آمد. و در صحنه‌های گوناگون تا سر حد جان از این یادگار [[رسول خدا]]{{صل}} حمایت می‌کرد و سرانجام در راه دفاع از حریم ولایت و [[امامت]] به‌ویژه امامت امام علی بن ابی طالب{{ع}} و [[محبت]] و [[عشق]] به آن حضرت شربت [[شهادت]] را نوشید و به معشوقش واصل شد. بنا به مطالبی که پیشتر گفته شد می‌توان [[گمان]] [[قوی]] پیدا کرد که حجر بن عدی کندی در میان معترضینی که در [[مدینه]] [[اجتماع]] کرده بودند و سرانجام با [[حیله‌گری]] [[مروان]] و عدة دیگری از [[بنی‌امیه]] و البته با تحریک [[معاویة بن ابی‌سفیان]] به قتل عثمان منجر شد، حضور داشته و در کنار [[عمار یاسر]] و [[مالک اشتر]] و برخی دیگر مشوّق [[مردم]] در [[بیعت با امام علی]]{{ع}} بوده است. و در تثبیت [[حکومت]] نوپای امام علی بن ابی طالب{{ع}} تلاش می‌کرد، ولی در کتب [[تاریخ]] و [[سیره]] مطلبی به صراحت در این باره نیامده است.<ref>[[حسین شهسواری\|شهسواری، حسین]]، [[حجر بن عدی (مقاله)\|مقاله «حجر بن عدی»]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)\|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۲]]، ص۱۶۸-۱۶۹.</ref>

	== [[حجر بن عدی]] در [[جنگ جمل]] ==		== [[حجر بن عدی]] در [[جنگ جمل]] ==

Bahmani: /* حجر بن عدی در عصر عثمان */

2025-03-01T06:24:28Z

حجر بن عدی در عصر عثمان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۵۴
خط ۷۲:		خط ۷۲:

	== حجر بن عدی در عصر عثمان ==		== حجر بن عدی در عصر عثمان ==
	حجر بن عدی در دوران حکومت عثمان فعالیت‌هایی داشته و در برخی جریانات از وی نام برده شده و از جمله افرادی بوده است که در تجهیز و [[دفن]] [[ابوذر]] حضور داشته<ref>موسوعة التاریخ الاسلامی، یوسفی غروی، ج۴، ص۳۹۳.</ref> و در اعتراض‌هایی که [[اهل کوفه]] نسبت به والی گماشته شده، از سوی عثمان - [[سعید بن عاص]] – صورت می‌گرفت و نامه‌هایی به [[خلیفه]] می‌نوشتند، از جمله فعالان در این عرصه بن بوده است.		حجر بن عدی در دوران حکومت عثمان فعالیت‌هایی داشته و در برخی جریانات از وی نام برده شده و از جمله افرادی بوده است که در تجهیز و [[دفن]] [[ابوذر]] حضور داشته<ref>موسوعة التاریخ الاسلامی، یوسفی غروی، ج۴، ص۳۹۳.</ref> و در اعتراض‌هایی که [[اهل کوفه]] نسبت به والی گماشته شده، از سوی عثمان - [[سعید بن عاص]] – صورت می‌گرفت و نامه‌هایی به [[خلیفه]] می‌نوشتند، از جمله فعالان در این عرصه بوده است.

	[[علامه امینی]] در [[الغدیر]] می‌نویسد: بزرگان [[قرّاء]] در [[کوفه]] به عثمان نامه نوشته و کارهای خلاف [[سعید بن عاص]] و [[سخت‌گیری]] و [[آزار]] او نسبت به [[اهل]] [[ورع]] و [[دین]] و [[اهل فضل]] و [[عفاف]] را گزارش کردند و [[اعتراض]] خود را درباره [[بی‌قانونی]] [[حاکم]] بر دربار [[حکومتی]] و شخصی [[خلیفه]] ابراز داشته و سرانجام این کار را خطرناک دانسته و این گونه امور را موجب [[تباهی]] و [[فساد]] [[امت پیامبر اسلام]] اعلام کردند <ref>الغدیر، علامه امینی، ج۹، ص۴۷؛ موسوعة التاریخ الاسلامی، یوسفی غروی، ج۴، ص۳۹۶. متن نامه از این قرار است: {{عربی\|اجتمع ناس من تسّاک اهل الکوفة و وجوههم منهم: حجر بن عدی الکندی، و عمرو بن حمق خزاعی، و سلمان بن صرد خزاعی، و کعب بن عبدة النهدی، و معقل بن قیس ریاحی تمیمی، و زیاد بن حفص تمیمی، و یزید بن قیس أرحبی، و عبدالله بن طفیل عامری، و زید بن قیس طائی، و مالک بن حبیب تمیمی، [و مسیب بن نجبه فزاری، و زید بن حصن طائی، و زیاد بن بشر بن مالک بن دیان حارثی و مسلمة بن عبد القادری] و کتبوا الی عثمان: ".... انّ سعید بن العاص کثّر عندک علی قوم من اهل الدین و الفضل [و الورع و العفاف]، فحملک من امرهم علی ما لا یحل [فی دین و لا یحسن فی سماع]، و انا نذکرک الله فی امة محمد فانک قد بسطت یدک فیها و حملت بنی ابیک علی رقابها، وقد خفنا أن یکون فساد هذه الأمة علی یدیک فان لک ناصرا ظالما و ناقما علیک مظلوما، فمتی نقم علیک الناقم و نصرک الظالم تباین الفریقان و اختلفت الکلمة! فاتق الله فإنک امیرنا ما اطعت الله و استقمت [و نحن شهد علیک الله و کفی به شهیدا، ولن تجددون الله ملتحدا ولاعنه منتقدا]}} (موسوعة التاریخ الاسلامی، یوسفی غروی، ج۴، ص۳۹۶). البته لازم به ذکر است که عبارات داخل کروشه از الغدیر، علامه امینی، ج۹، ص۴۷ می‌باشد.</ref>.		[[علامه امینی]] در [[الغدیر]] می‌نویسد: بزرگان [[قرّاء]] در [[کوفه]] به عثمان نامه نوشته و کارهای خلاف [[سعید بن عاص]] و [[سخت‌گیری]] و [[آزار]] او نسبت به [[اهل]] [[ورع]] و [[دین]] و [[اهل فضل]] و [[عفاف]] را گزارش کردند و [[اعتراض]] خود را درباره [[بی‌قانونی]] [[حاکم]] بر دربار [[حکومتی]] و شخصی [[خلیفه]] ابراز داشته و سرانجام این کار را خطرناک دانسته و این گونه امور را موجب [[تباهی]] و [[فساد]] [[امت پیامبر اسلام]] اعلام کردند <ref>الغدیر، علامه امینی، ج۹، ص۴۷؛ موسوعة التاریخ الاسلامی، یوسفی غروی، ج۴، ص۳۹۶. متن نامه از این قرار است: {{عربی\|اجتمع ناس من تسّاک اهل الکوفة و وجوههم منهم: حجر بن عدی الکندی، و عمرو بن حمق خزاعی، و سلمان بن صرد خزاعی، و کعب بن عبدة النهدی، و معقل بن قیس ریاحی تمیمی، و زیاد بن حفص تمیمی، و یزید بن قیس أرحبی، و عبدالله بن طفیل عامری، و زید بن قیس طائی، و مالک بن حبیب تمیمی، [و مسیب بن نجبه فزاری، و زید بن حصن طائی، و زیاد بن بشر بن مالک بن دیان حارثی و مسلمة بن عبد القادری] و کتبوا الی عثمان: ".... انّ سعید بن العاص کثّر عندک علی قوم من اهل الدین و الفضل [و الورع و العفاف]، فحملک من امرهم علی ما لا یحل [فی دین و لا یحسن فی سماع]، و انا نذکرک الله فی امة محمد فانک قد بسطت یدک فیها و حملت بنی ابیک علی رقابها، وقد خفنا أن یکون فساد هذه الأمة علی یدیک فان لک ناصرا ظالما و ناقما علیک مظلوما، فمتی نقم علیک الناقم و نصرک الظالم تباین الفریقان و اختلفت الکلمة! فاتق الله فإنک امیرنا ما اطعت الله و استقمت [و نحن شهد علیک الله و کفی به شهیدا، ولن تجددون الله ملتحدا ولاعنه منتقدا]}} (موسوعة التاریخ الاسلامی، یوسفی غروی، ج۴، ص۳۹۶). البته لازم به ذکر است که عبارات داخل کروشه از الغدیر، علامه امینی، ج۹، ص۴۷ می‌باشد.</ref>.

Bahmani: /* مقدمه */

2025-03-01T06:22:10Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۵۲
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	[[حجر بن عدی کندی]] یکی از شخصیت‌های برجسته [[جهان اسلام]] و از [[دوستداران]] ویژه [[خاندان پیامبر]] [[خدا]]{{صل}} بود، در کتاب‌های تاریخ و سیره اوصافی برای وی نقل کرده‌اند که نشان از عظمت و بزرگی این صحابی جلیل‌القدر دارد. او زاهدی [[پرهیزگار]] و عابدی [[مجاهد]] بود که حکایت [[نماز]] هزار رکعتِ شبانه روزیِ وی میان سیره نویسان و مورخان مشهور است<ref>تاریخ مدینة دمشق، ابن عساکر، ج۱۲، ص۱۲۱؛ سفینة البحار، محدث قمی، ج۱، ص۵۴۵.</ref>.		[[حجر بن عدی کندی]] یکی از شخصیت‌های برجسته [[جهان اسلام]] و از [[دوستداران]] ویژه [[خاندان پیامبر]] [[خدا]]{{صل}} بود، در کتاب‌های تاریخ و سیره اوصافی برای وی نقل کرده‌اند که نشان از عظمت و بزرگی این صحابی جلیل‌القدر دارد. او زاهدی [[پرهیزگار]] و عابدی [[مجاهد]] بود که حکایت [[نماز]] هزار رکعتِ شبانه روزیِ وی میان سیره نویسان و مورخان مشهور است<ref>تاریخ مدینة دمشق، ابن عساکر، ج۱۲، ص۱۲۱؛ سفینة البحار، محدث قمی، ج۱، ص۵۴۵.</ref>.

	[[ابن عبدالبر]] می‌نویسد: [[حجر بن عدی]] با کمی سنش از بزرگان و فضلای [[اصحاب رسول خدا]]{{صل}} به شمار می‌آمد <ref>الاستیعاب: ابن عبدالبر، ج۱، ص۳۲۹؛ اسد الغابه، ابن اثیر، ج۱، ص۴۶۱.</ref>. در [[اسد الغابه]] نوشته است: [[حجر بن عدی]] ۲۵۰۰ درهم عطا می‌گرفت<ref>اسد الغابة، [[ابن اثیر]]، ج۱، ص۴۶۲.</ref>. [[فضل بن شاذان]] وی را از رؤسای زهاد می‌داند<ref>رجال الکشی، کشی، ص۶۹.</ref>. او را جزء [[ابدال]] به شمار آورده‌اند<ref>رجال الطوسی، شیخ طوسی، ص۶۰؛ اعیان الشیعة، امین عاملی، ج۴، ص۵۷۰؛ سفینة البحار، محدث قمی، ج۱، ص۵۴۵؛ قاموس الرجال، شوشتری، ج۳، ص۱۲۲.</ref>.		[[ابن عبدالبر]] می‌نویسد: [[حجر بن عدی]] با کمی سنش از بزرگان و فضلای [[اصحاب رسول خدا]]{{صل}} به شمار می‌آمد<ref>الاستیعاب: ابن عبدالبر، ج۱، ص۳۲۹؛ اسد الغابه، ابن اثیر، ج۱، ص۴۶۱.</ref>. در [[اسد الغابه]] نوشته است: [[حجر بن عدی]] ۲۵۰۰ درهم عطا می‌گرفت<ref>اسد الغابة، [[ابن اثیر]]، ج۱، ص۴۶۲.</ref>. [[فضل بن شاذان]] وی را از رؤسای زهاد می‌داند<ref>رجال الکشی، کشی، ص۶۹.</ref>. او را جزء [[ابدال]] به شمار آورده‌اند<ref>رجال الطوسی، شیخ طوسی، ص۶۰؛ اعیان الشیعة، امین عاملی، ج۴، ص۵۷۰؛ سفینة البحار، محدث قمی، ج۱، ص۵۴۵؛ قاموس الرجال، شوشتری، ج۳، ص۱۲۲.</ref>.

	در [[جنگ جمل]] همراه [[امام علی]]{{ع}} بود و در [[جنگ صفین]] بر طایفه کنده [[امیر]] و در [[نهروان]] [[فرماندهی]] سمت راست لشکر امام علی{{ع}} را بر عهده داشت، وی دارای مقامی بسیار ارجمند و مردی [[شجاع]] و دلیر بود، به ویژه اینکه در راه [[دین]] هرگونه [[رنج]] و [[اذیت]] و مصیبتی را بر خود هموار می‌کرد و از هیچ خطر و ملامتی در این راه نمی‌هراسید و عاقبت در سال ۵۱ هجری به دستور معاویه در مرج عذراء که به دست شخص او فتح شده بود به [[شهادت]] رسید<ref>اندک اختلافی در سال شهادت این صحابی پیامبر اکرم{{صل}} وجود دارد که در پایان به آن اشاره خواهد شد.</ref>.		در [[جنگ جمل]] همراه [[امام علی]]{{ع}} بود و در [[جنگ صفین]] بر طایفه کنده [[امیر]] و در [[نهروان]] [[فرماندهی]] سمت راست لشکر امام علی{{ع}} را بر عهده داشت، وی دارای مقامی بسیار ارجمند و مردی [[شجاع]] و دلیر بود، به ویژه اینکه در راه [[دین]] هرگونه [[رنج]] و [[اذیت]] و مصیبتی را بر خود هموار می‌کرد و از هیچ خطر و ملامتی در این راه نمی‌هراسید و عاقبت در سال ۵۱ هجری به دستور معاویه در مرج عذراء که به دست شخص او فتح شده بود به [[شهادت]] رسید<ref>اندک اختلافی در سال شهادت این صحابی پیامبر اکرم{{صل}} وجود دارد که در پایان به آن اشاره خواهد شد.</ref>.

Bahmani: /* مقدمه */

2025-03-01T06:21:21Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۵۱
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	نام و نسب او [[ابو عبد الرحمن حجر بن عدی الأدبر]]<ref>در اسد الغابه آمده است: در جنگی بر یکی از اعضای او شمشیری اصابت کرده و او را مجروح ساخت. از این‌رو وی را به این لقب ملقب کردند. اسد الغابة، ابن اثیر، ج۱، ص۴۶۱؛ الاستیعاب، ابن عبدالبر، ج۱، ص۳۲۹؛ تاریخ مدینة دمشق، ابن عساکر، ج۱۲، ص۲۰۷؛ اعیان الشیعه، امین عاملی، ج۴، ص۵۷.</ref> معاویة بن کندة<ref>ابن سعد در طبقات چنین آورده: "مرتع بن معاویة بن کندی"؛ ابن عساکر گوید: نسب او به کهلان بن سبا می‌رسد. تاریخ مدینة دمشق، ابن عساکر، ج۱۲، ص۲۰۷.</ref> الکندی الکوفی معروف به [[حجر الخیر]] ~~و از قبیله کنده یمن~~ است<ref>اسد الغابه، ابن اثیر، ج۱، ص۴۶۱؛ الاستیعاب، ابن عبدالبر، ج۱، ص۳۲۹؛ الاصابة، ابن حجر عسقلانی، ج۲، ص۳۲؛ تاریخ مدینه دمشق، ابن عساکر، ج۱۲، ص۲۰۷، المستدرک، حاکم نیشابوری، ج۳، ص۴۶۸؛ اعیان الشیعة، امین عاملی، ج۴، ص۷۵۰. اصل این قبیله از قبائل یمنی می‌باشند و بنا به دلائل تاریخی که مجال ذکرش نیست به سرزمین عراق کوچ کرده و در آنجا سکنی گزیدند.</ref>. از [[برترین]] [[صحابه رسول خدا]]{{صل}} و امیرالمؤمنین علی{{ع}} و از حامیان [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} و [[اهل بیت]]{{ع}}. [[حجر]] از تیره معاویة الأکرمین از [[قبیله]] برنده است<ref>ابن سلام، کتاب النسب، ص۳۰۶.</ref>. پدرش را به سبب آنکه از پشت به رانش ضربه‌ای خورده بود «ادبر» یا «عدی ادبر» گفته‌اند<ref>ابن کلبی، ج۱، ص۷۴.</ref> از این رو، حجر را نیز حجر بن ادبر<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۲.</ref> یا «[[ابن ادبر]]» می‌خوانند<ref>بخاری، التاریخ الکبیر، ج۳، ص۷۲؛ ابن ابی‌حاتم، الجرح و التعدیل، ج۳، ص۲۶۶.</ref>. البته برخی خود حجر را «ادبر» گفته‌اند<ref>ابن ماکولا، الإکمال، ج۱، ص۵۲.</ref> که درست به نظر نمی‌آید، مگر آنکه به سبب انتساب به پدرش درست باشد؛ چنان که زبیدی<ref>زبیدی، ج۶، ص۲۴۶.</ref> هم ادبر خواندن حجر را [[اشتباه]] دانسته است. کنیه حجر را [[ابوعبدالرحمن]] آورده‌اند<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۱، ص۳۸۹.</ref>.<ref>[[قاسم خانجانی\|خانجانی، قاسم]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۳ (کتاب)\|مقاله «حجر بن عدی کندی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳]]، ص۱۲-۱۵.</ref>		نام و نسب او [[ابو عبد الرحمن حجر بن عدی الأدبر]]<ref>در اسد الغابه آمده است: در جنگی بر یکی از اعضای او شمشیری اصابت کرده و او را مجروح ساخت. از این‌رو وی را به این لقب ملقب کردند. اسد الغابة، ابن اثیر، ج۱، ص۴۶۱؛ الاستیعاب، ابن عبدالبر، ج۱، ص۳۲۹؛ تاریخ مدینة دمشق، ابن عساکر، ج۱۲، ص۲۰۷؛ اعیان الشیعه، امین عاملی، ج۴، ص۵۷.</ref> معاویة بن کندة<ref>ابن سعد در طبقات چنین آورده: "مرتع بن معاویة بن کندی"؛ ابن عساکر گوید: نسب او به کهلان بن سبا می‌رسد. تاریخ مدینة دمشق، ابن عساکر، ج۱۲، ص۲۰۷.</ref> الکندی الکوفی معروف به [[حجر الخیر]] است<ref>اسد الغابه، ابن اثیر، ج۱، ص۴۶۱؛ الاستیعاب، ابن عبدالبر، ج۱، ص۳۲۹؛ الاصابة، ابن حجر عسقلانی، ج۲، ص۳۲؛ تاریخ مدینه دمشق، ابن عساکر، ج۱۲، ص۲۰۷، المستدرک، حاکم نیشابوری، ج۳، ص۴۶۸؛ اعیان الشیعة، امین عاملی، ج۴، ص۷۵۰. اصل این قبیله از قبائل یمنی می‌باشند و بنا به دلائل تاریخی که مجال ذکرش نیست به سرزمین عراق کوچ کرده و در آنجا سکنی گزیدند.</ref>. از [[برترین]] [[صحابه رسول خدا]]{{صل}} و امیرالمؤمنین علی{{ع}} و از حامیان [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} و [[اهل بیت]]{{ع}}. [[حجر]] از تیره معاویة الأکرمین از [[قبیله]] برنده است<ref>ابن سلام، کتاب النسب، ص۳۰۶.</ref>. پدرش را به سبب آنکه از پشت به رانش ضربه‌ای خورده بود «ادبر» یا «عدی ادبر» گفته‌اند<ref>ابن کلبی، ج۱، ص۷۴.</ref> از این رو، حجر را نیز حجر بن ادبر<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۲.</ref> یا «[[ابن ادبر]]» می‌خوانند<ref>بخاری، التاریخ الکبیر، ج۳، ص۷۲؛ ابن ابی‌حاتم، الجرح و التعدیل، ج۳، ص۲۶۶.</ref>. البته برخی خود حجر را «ادبر» گفته‌اند<ref>ابن ماکولا، الإکمال، ج۱، ص۵۲.</ref> که درست به نظر نمی‌آید، مگر آنکه به سبب انتساب به پدرش درست باشد؛ چنان که زبیدی<ref>زبیدی، ج۶، ص۲۴۶.</ref> هم ادبر خواندن حجر را [[اشتباه]] دانسته است. کنیه حجر را [[ابوعبدالرحمن]] آورده‌اند<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۱، ص۳۸۹.</ref>.<ref>[[قاسم خانجانی\|خانجانی، قاسم]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۳ (کتاب)\|مقاله «حجر بن عدی کندی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳]]، ص۱۲-۱۵.</ref>

	وی پیش از [[اسلام]] در [[قبیله کنده]] [[چشم]] به [[جهان]] گشود و به همراه برادرش هانی بن عدی به محضر [[رسول گرامی اسلام]]{{صل}} شرفیاب و [[مسلمان]] شدند. از تولد و [[زمان]] اسلام آوردن این [[صحابی]] [[بزرگوار]] در کتاب‌های [[تاریخ]] و [[سیره]] مطلبی ذکر نشده است<ref>ابن سعد می‌نویسد: {{عربی\|وفد کندة: عن الزهری قال: قدم الأشعث بن قیس علی رسول الله{{صل}} فی بضعة عشر راکبا من کندة فدخلوا علی النبی{{صل}}...}} (الطبقات الکبری، ج۱، ص۳۲۸). شاید وی نیز جزء همین گروه بوده باشد.</ref>.		وی پیش از [[اسلام]] در [[قبیله کنده]] یمن [[چشم]] به [[جهان]] گشود و به همراه برادرش هانی بن عدی به محضر [[رسول گرامی اسلام]]{{صل}} شرفیاب و [[مسلمان]] شدند. از تولد و [[زمان]] اسلام آوردن این [[صحابی]] [[بزرگوار]] در کتاب‌های [[تاریخ]] و [[سیره]] مطلبی ذکر نشده است<ref>ابن سعد می‌نویسد: {{عربی\|وفد کندة: عن الزهری قال: قدم الأشعث بن قیس علی رسول الله{{صل}} فی بضعة عشر راکبا من کندة فدخلوا علی النبی{{صل}}...}} (الطبقات الکبری، ج۱، ص۳۲۸). شاید وی نیز جزء همین گروه بوده باشد.</ref>.

	[[حجر بن عدی کندی]] یکی از شخصیت‌های برجسته [[جهان اسلام]] و از [[دوستداران]] ویژه [[خاندان پیامبر]] [[خدا]]{{صل}} بود، در کتاب‌های تاریخ و سیره اوصافی برای وی نقل کرده‌اند که نشان از عظمت و بزرگی این صحابی جلیل‌القدر دارد. او زاهدی [[پرهیزگار]] و عابدی [[مجاهد]] بود که حکایت [[نماز]] هزار رکعتِ شبانه روزیِ وی میان سیره نویسان و مورخان مشهور است<ref>تاریخ مدینة دمشق، ابن عساکر، ج۱۲، ص۱۲۱؛ سفینة البحار، محدث قمی، ج۱، ص۵۴۵.</ref>.		[[حجر بن عدی کندی]] یکی از شخصیت‌های برجسته [[جهان اسلام]] و از [[دوستداران]] ویژه [[خاندان پیامبر]] [[خدا]]{{صل}} بود، در کتاب‌های تاریخ و سیره اوصافی برای وی نقل کرده‌اند که نشان از عظمت و بزرگی این صحابی جلیل‌القدر دارد. او زاهدی [[پرهیزگار]] و عابدی [[مجاهد]] بود که حکایت [[نماز]] هزار رکعتِ شبانه روزیِ وی میان سیره نویسان و مورخان مشهور است<ref>تاریخ مدینة دمشق، ابن عساکر، ج۱۲، ص۱۲۱؛ سفینة البحار، محدث قمی، ج۱، ص۵۴۵.</ref>.

Bahmani: /* مقدمه */

2025-03-01T06:18:55Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۴۸
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	نام و نسب او [[ابو عبد الرحمن حجر بن عدی الأدبر]]<ref>در اسد الغابه آمده است: در جنگی بر یکی از اعضای او شمشیری اصابت کرده و او را مجروح ساخت. از این‌رو وی را به این لقب ملقب کردند. اسد الغابة، ابن اثیر، ج۱، ص۴۶۱؛ الاستیعاب، ابن عبدالبر، ج۱، ص۳۲۹؛ تاریخ مدینة دمشق، ابن عساکر، ج۱۲، ص۲۰۷؛ اعیان الشیعه، امین عاملی، ج۴، ص۵۷.</ref> معاویة بن کندة<ref>ابن سعد در طبقات چنین آورده: "مرتع بن معاویة بن کندی"؛ ابن عساکر گوید: نسب او به کهلان بن سبا می‌رسد. تاریخ مدینة دمشق، ابن عساکر، ج۱۲، ص۲۰۷.</ref> الکندی الکوفی معروف به [[حجر الخیر]] است<ref>اسد الغابه، ابن اثیر، ج۱، ص۴۶۱؛ الاستیعاب، ابن عبدالبر، ج۱، ص۳۲۹؛ الاصابة، ابن حجر عسقلانی، ج۲، ص۳۲؛ تاریخ مدینه دمشق، ابن عساکر، ج۱۲، ص۲۰۷، المستدرک، حاکم نیشابوری، ج۳، ص۴۶۸؛ اعیان الشیعة، امین عاملی، ج۴، ص۷۵۰. اصل این قبیله از قبائل یمنی می‌باشند و بنا به دلائل تاریخی که مجال ذکرش نیست به سرزمین عراق کوچ کرده و در آنجا سکنی گزیدند.</ref>. از [[برترین]] [[صحابه رسول خدا]]{{صل}} و امیرالمؤمنین علی{{ع}} و از حامیان [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} و [[اهل بیت]]{{ع}}. [[حجر]] از تیره معاویة الأکرمین از [[قبیله]] برنده است<ref>ابن سلام، کتاب النسب، ص۳۰۶.</ref>. پدرش را به سبب آنکه از پشت به رانش ضربه‌ای خورده بود «ادبر» یا «عدی ادبر» گفته‌اند<ref>ابن کلبی، ج۱، ص۷۴.</ref> از این رو، حجر را نیز حجر بن ادبر<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۲.</ref> یا «[[ابن ادبر]]» می‌خوانند<ref>بخاری، التاریخ الکبیر، ج۳، ص۷۲؛ ابن ابی‌حاتم، الجرح و التعدیل، ج۳، ص۲۶۶.</ref>. البته برخی خود حجر را «ادبر» گفته‌اند<ref>ابن ماکولا، الإکمال، ج۱، ص۵۲.</ref> که درست به نظر نمی‌آید، مگر آنکه به سبب انتساب به پدرش درست باشد؛ چنان که زبیدی<ref>زبیدی، ج۶، ص۲۴۶.</ref> هم ادبر خواندن حجر را [[اشتباه]] دانسته است. کنیه حجر را [[ابوعبدالرحمن]] آورده‌اند<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۱، ص۳۸۹.</ref>.<ref>[[قاسم خانجانی\|خانجانی، قاسم]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۳ (کتاب)\|مقاله «حجر بن عدی کندی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳]]، ص۱۲-۱۵.</ref>		نام و نسب او [[ابو عبد الرحمن حجر بن عدی الأدبر]]<ref>در اسد الغابه آمده است: در جنگی بر یکی از اعضای او شمشیری اصابت کرده و او را مجروح ساخت. از این‌رو وی را به این لقب ملقب کردند. اسد الغابة، ابن اثیر، ج۱، ص۴۶۱؛ الاستیعاب، ابن عبدالبر، ج۱، ص۳۲۹؛ تاریخ مدینة دمشق، ابن عساکر، ج۱۲، ص۲۰۷؛ اعیان الشیعه، امین عاملی، ج۴، ص۵۷.</ref> معاویة بن کندة<ref>ابن سعد در طبقات چنین آورده: "مرتع بن معاویة بن کندی"؛ ابن عساکر گوید: نسب او به کهلان بن سبا می‌رسد. تاریخ مدینة دمشق، ابن عساکر، ج۱۲، ص۲۰۷.</ref> الکندی الکوفی معروف به [[حجر الخیر]] و از قبیله کنده یمن است<ref>اسد الغابه، ابن اثیر، ج۱، ص۴۶۱؛ الاستیعاب، ابن عبدالبر، ج۱، ص۳۲۹؛ الاصابة، ابن حجر عسقلانی، ج۲، ص۳۲؛ تاریخ مدینه دمشق، ابن عساکر، ج۱۲، ص۲۰۷، المستدرک، حاکم نیشابوری، ج۳، ص۴۶۸؛ اعیان الشیعة، امین عاملی، ج۴، ص۷۵۰. اصل این قبیله از قبائل یمنی می‌باشند و بنا به دلائل تاریخی که مجال ذکرش نیست به سرزمین عراق کوچ کرده و در آنجا سکنی گزیدند.</ref>. از [[برترین]] [[صحابه رسول خدا]]{{صل}} و امیرالمؤمنین علی{{ع}} و از حامیان [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} و [[اهل بیت]]{{ع}}. [[حجر]] از تیره معاویة الأکرمین از [[قبیله]] برنده است<ref>ابن سلام، کتاب النسب، ص۳۰۶.</ref>. پدرش را به سبب آنکه از پشت به رانش ضربه‌ای خورده بود «ادبر» یا «عدی ادبر» گفته‌اند<ref>ابن کلبی، ج۱، ص۷۴.</ref> از این رو، حجر را نیز حجر بن ادبر<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۲.</ref> یا «[[ابن ادبر]]» می‌خوانند<ref>بخاری، التاریخ الکبیر، ج۳، ص۷۲؛ ابن ابی‌حاتم، الجرح و التعدیل، ج۳، ص۲۶۶.</ref>. البته برخی خود حجر را «ادبر» گفته‌اند<ref>ابن ماکولا، الإکمال، ج۱، ص۵۲.</ref> که درست به نظر نمی‌آید، مگر آنکه به سبب انتساب به پدرش درست باشد؛ چنان که زبیدی<ref>زبیدی، ج۶، ص۲۴۶.</ref> هم ادبر خواندن حجر را [[اشتباه]] دانسته است. کنیه حجر را [[ابوعبدالرحمن]] آورده‌اند<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۱، ص۳۸۹.</ref>.<ref>[[قاسم خانجانی\|خانجانی، قاسم]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۳ (کتاب)\|مقاله «حجر بن عدی کندی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳]]، ص۱۲-۱۵.</ref>

	وی پیش از [[اسلام]] در [[قبیله کنده]] [[چشم]] به [[جهان]] گشود و به همراه برادرش هانی بن عدی به محضر [[رسول گرامی اسلام]]{{صل}} شرفیاب و [[مسلمان]] شدند. از تولد و [[زمان]] اسلام آوردن این [[صحابی]] [[بزرگوار]] در کتاب‌های [[تاریخ]] و [[سیره]] مطلبی ذکر نشده است<ref>ابن سعد می‌نویسد: {{عربی\|وفد کندة: عن الزهری قال: قدم الأشعث بن قیس علی رسول الله{{صل}} فی بضعة عشر راکبا من کندة فدخلوا علی النبی{{صل}}...}} (الطبقات الکبری، ج۱، ص۳۲۸). شاید وی نیز جزء همین گروه بوده باشد.</ref>.		وی پیش از [[اسلام]] در [[قبیله کنده]] [[چشم]] به [[جهان]] گشود و به همراه برادرش هانی بن عدی به محضر [[رسول گرامی اسلام]]{{صل}} شرفیاب و [[مسلمان]] شدند. از تولد و [[زمان]] اسلام آوردن این [[صحابی]] [[بزرگوار]] در کتاب‌های [[تاریخ]] و [[سیره]] مطلبی ذکر نشده است<ref>ابن سعد می‌نویسد: {{عربی\|وفد کندة: عن الزهری قال: قدم الأشعث بن قیس علی رسول الله{{صل}} فی بضعة عشر راکبا من کندة فدخلوا علی النبی{{صل}}...}} (الطبقات الکبری، ج۱، ص۳۲۸). شاید وی نیز جزء همین گروه بوده باشد.</ref>.

Bahmani: /* پانویس */

2025-03-01T05:45:38Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۱۵
خط ۳۶۷:		خط ۳۶۷:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~اصحاب پیامبر]]~~		[[رده:حجر بن عدی کندی]]
	~~[[رده:اصحاب امام علی~~]]