حدیث امان در حدیث - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* پانویس */

2024-03-17T08:09:38Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۳۹
خط ۷۳:		خط ۷۳:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~احادیث امامت]]~~		[[رده:حدیث امان]]
	~~[[رده:احادیث نامدار~~]]

Bahmani در ‏۲۱ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۱۵

2023-06-21T05:15:26Z

نمایش تغییرات

Bahmani: /* منابع */

2023-06-21T04:59:58Z

منابع

@@ خط ۴۸: / خط ۴۸: @@
 # [[سید بن طاووس]] در الطرائف این [[حدیث]] را چنین [[نقل]] کرده است: {{متن حدیث|النُّجُومُ أَمَانٌ لِأَهْلِ السَّمَاءِ فَإِذَا ذَهَبَتِ النُّجُومُ ذَهَبَ أَهْلُ السَّمَاءِ وَ أَهْلُ بَيْتِي أَمَانٌ لِأَهْلِ الْأَرْضِ فَإِذَا ذَهَبَ‏ أَهْلُ‏ بَيْتِي‏ ذَهَبَ‏ أَهْلُ‏ الْأَرْضِ‏}}<ref>الطرائف فی معرفة مذاهب الطوائف، ج۱، ص۱۳۱.</ref>؛ ستارگان، [[امان]] برای [[اهل]] آسمانند، پس هنگامی که ستارگان از بین بروند، [[اهل آسمان]] نیز از بین خواهند رفت، و [[اهل بیت]] من، امان برای اهل زمین‌اند، پس هنگامی که اهل بیت من از [[دنیا]] بروند، اهل [[زمین]] از دنیا خواهند رفت.
 # [[امین الاسلام طبرسی]] در [[مجمع البیان]] ذیل [[آیه]] {{متن قرآن|وَعَلَامَاتٍ وَبِالنَّجْمِ هُمْ يَهْتَدُونَ}}<ref>«و نشانه‌هایی را (برای مردم نهاد) و آنان با ستاره راهیابی می‌کنند» سوره نحل، آیه ۱۶.</ref> این [[روایت]] را نقل کرده است<ref>مجمع البیان، ج۵- ۶، ص۳۵۴.</ref>.<ref>[[علی ربانی گلپایگانی|ربانی گلپایگانی، علی]]، [[امامت اهل بیت (کتاب)|امامت اهل بیت]]، ص ۲۲۴.</ref>
 == منابع ==

Bahmani: /* منابع حدیث در کتب اهل سنّت */

2023-06-21T04:58:53Z

منابع حدیث در کتب اهل سنّت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۲۸
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	همان گونه که ملاحظه شد، تمام این [[روایات]]، الفاظ مشترک و مترادفی دارند؛ و جمله {{متن حدیث\|النُّجُومُ أَمَانٌ لِأَهْلِ السَّمَاءِ، وَ أَهْلُ بَيْتِي أَمَانٌ لِأَهْلِ الْأَرْضِ}} در اکثر قریب به اتفاق آنها آمده است که با کوتاه‌ترین [[نقل حدیث]] که از [[سلمه بن أکوع]] و [[ابوسعید خدری]] [[نقل]] شده، کاملاً هماهنگ است.<ref>[[علی ربانی گلپایگانی\|ربانی گلپایگانی، علی]]، [[امامت اهل بیت (کتاب)\|امامت اهل بیت]]، ص ۲۲۰.</ref>		همان گونه که ملاحظه شد، تمام این [[روایات]]، الفاظ مشترک و مترادفی دارند؛ و جمله {{متن حدیث\|النُّجُومُ أَمَانٌ لِأَهْلِ السَّمَاءِ، وَ أَهْلُ بَيْتِي أَمَانٌ لِأَهْلِ الْأَرْضِ}} در اکثر قریب به اتفاق آنها آمده است که با کوتاه‌ترین [[نقل حدیث]] که از [[سلمه بن أکوع]] و [[ابوسعید خدری]] [[نقل]] شده، کاملاً هماهنگ است.<ref>[[علی ربانی گلپایگانی\|ربانی گلپایگانی، علی]]، [[امامت اهل بیت (کتاب)\|امامت اهل بیت]]، ص ۲۲۰.</ref>

	== منابع [[حدیث]] در کتب اهل [[سنّت]] ==		=== منابع [[حدیث]] در کتب اهل [[سنّت]] ===
	~~“حدیث امان”~~ در بسیاری از منابع و توسط شمار زیادی از [[عالمان]] برجسته [[اهل سنت]] نقل شده است، که نشان‌گر اهمیت حدیث و توجه [[عالمان اهل سنت]] به آن می‌باشد. قدیمی‌ترین منبعی از این حدیث سخن گفته، ~~“فضائل الصحابه”~~<ref>فضائل الصحابة، ج۲، ص۷۶۱.</ref> [[احمد بن حنبل]] ~~(م ۲۴۱ ه‍)~~ است. دیگر علمای اهل سنّت تا [[قرن ششم هجری]] که این حدیث را نقل کرده‌اند، به ترتیب [[تاریخی]] عبارت‌اند از:		«حدیث امان» در بسیاری از منابع و توسط شمار زیادی از [[عالمان]] برجسته [[اهل سنت]] نقل شده است، که نشان‌گر اهمیت حدیث و توجه [[عالمان اهل سنت]] به آن می‌باشد. قدیمی‌ترین منبعی از این حدیث سخن گفته، «فضائل الصحابه»<ref>فضائل الصحابة، ج۲، ص۷۶۱.</ref> [[احمد بن حنبل]] است. دیگر علمای اهل سنّت تا [[قرن ششم هجری]] که این حدیث را نقل کرده‌اند، به ترتیب [[تاریخی]] عبارت‌اند از:
	[[احمد بن حازم غفاری کوفی]] ~~(م. ۲۷۶ ه‍)~~<ref>مسند عابس الغفاری و جماعة من الصحابة، ص۴۷؛ الأمالی للجرجانی، ح۷۳؛ المعجم للأعرابی، ج۳، ص۹۷؛ الأمالی لأبی عبدالله الروذباری، ج۱، ص۳۴؛ المعرفة و التاریخ، ج۱، ص۵۳۸؛ ترتیب الأمالی الخمیسیة، ج۱، ص۲۰۳ و منابع دیگر.</ref>؛		#[[احمد بن حازم غفاری کوفی]]<ref>مسند عابس الغفاری و جماعة من الصحابة، ص۴۷؛ الأمالی للجرجانی، ح۷۳؛ المعجم للأعرابی، ج۳، ص۹۷؛ الأمالی لأبی عبدالله الروذباری، ج۱، ص۳۴؛ المعرفة و التاریخ، ج۱، ص۵۳۸؛ ترتیب الأمالی الخمیسیة، ج۱، ص۲۰۳ و منابع دیگر.</ref>؛
			#[[یعقوب بن سفیان فسوی]]<ref>المعرفة و التاریخ، ج۱، ص۵۳۸.</ref>؛
	[[یعقوب بن سفیان فسوی]] ~~(م. ۲۷۷ ه‍)~~<ref>المعرفة و التاریخ، ج۱، ص۵۳۸.</ref>؛		#[[محمد بن یونس کدیمی]]<ref>جزء فیه من حدیث أبی العباس البصری، ح۴۳.</ref>؛
			#[[محمد بن هارون رویانی]]<ref>مسند الرویانی، ج۲، ص۲۵۸.</ref>؛
	[[محمد بن یونس کدیمی]] ~~(م. ۲۸۶ ه‍)~~<ref>جزء فیه من حدیث أبی العباس البصری، ح۴۳.</ref>؛		#[[ابوالحسین بن مهتدی بالله]]<ref>مشیخة أبی الحسین بن المهتدی بالله، ح۳۰ و ۴۶.</ref>؛
			#[[علی بن محمد بن احمد بغدادی]]<ref>جزء فیه من حدیث أبی الحسن البغدادی، ح۴۳.</ref>؛
	[[محمد بن هارون رویانی]] ~~(م. ۳۰۷ ه‍)~~<ref>مسند الرویانی، ج۲، ص۲۵۸.</ref>؛		#[[محمد بن ابراهیم بن جعفر جرجانی]]<ref>الأمالی الجرجانی، ح۷۳.</ref>؛
			#[[احمد بن محمد بن زیاد أعرابی]]<ref>المعجم للأعرابی، ج۳، ص۲۲.</ref>؛
	[[ابوالحسین بن مهتدی بالله]] ~~(م. ۳۳۰ ه‍)~~<ref>مشیخة أبی الحسین بن المهتدی بالله، ح۳۰ و ۴۶.</ref>؛		#[[سلیمان بن احمد طبرانی]]<ref>المعجم الکبیر، ج۷، ص۲۲.</ref>؛
			#[[احمد بن عطاء روذباری]]<ref>الأمالی أبی عبدالله الروذباری، ج۱، ص۳۴.</ref>؛
	[[علی بن محمد بن احمد بغدادی]] ~~(م. ۳۳۰ ه‍)~~<ref>جزء فیه من حدیث أبی الحسن البغدادی، ح۴۳.</ref>؛		#[[حاکم نیشابوری]]<ref>المستدرک علی الصحیحین، ج۳، ص۱۴۹.</ref>؛
			#[[احمد بن محمد ابن صلت]]<ref>فوائد منتقاة من روایة الشیخین ابن الصلت و أبی مسلم الفرضی، ص۷۳.</ref>؛
	[[محمد بن ابراهیم بن جعفر جرجانی]] ~~(م. ۳۳۰ ه‍)~~<ref>الأمالی الجرجانی، ح۷۳.</ref>؛		#[[احمد بن علی بن ثابت خطیب بغدادی]]<ref>السابق واللاحق، ج۱، ص۳۰۳.</ref>؛
			#[[یحیی بن حسین شجری]]<ref>ترتیب الأمالی الخمیسیة، ج۱، ص۲۰۳.</ref>؛
	[[احمد بن محمد بن زیاد أعرابی]] ~~(م. ۳۴۰ ه‍)~~<ref>المعجم للأعرابی، ج۳، ص۲۲.</ref>؛		#[[عبدالخالق بن اسد دمشقی]]<ref>کتاب المعجم، ج۱، ص۴۰۴.</ref>؛
			#[[ابن عساکر دمشقی]]<ref>تاریخ مدینة دمشق، ج۴۰، ص۲۰.</ref>.<ref>[[علی ربانی گلپایگانی\|ربانی گلپایگانی، علی]]، [[امامت اهل بیت (کتاب)\|امامت اهل بیت]]، ص ۲۲۲.</ref>
	[[سلیمان بن احمد طبرانی]] ~~(م. ۳۶۹ ه‍)~~<ref>المعجم الکبیر، ج۷، ص۲۲.</ref>؛

	[[احمد بن عطاء روذباری]] ~~(م. ۳۹۶ ه‍)~~<ref>الأمالی أبی عبدالله الروذباری، ج۱، ص۳۴.</ref>؛

	[[حاکم نیشابوری]]~~(م. ۴۰۵ ه‍)~~<ref>المستدرک علی الصحیحین، ج۳، ص۱۴۹.</ref>؛

	[[احمد بن محمد ابن صلت]] ~~(م. ۴۰۵ ه‍)~~<ref>فوائد منتقاة من روایة الشیخین ابن الصلت و أبی مسلم الفرضی، ص۷۳.</ref>؛

	[[احمد بن علی بن ثابت~~]] [[~~خطیب بغدادی]]~~(م. ۴۶۳ ه‍)~~<ref>السابق واللاحق، ج۱، ص۳۰۳.</ref>؛

	[[یحیی بن حسین شجری]] ~~(م. ۴۹۹ ه‍)~~<ref>ترتیب الأمالی الخمیسیة، ج۱، ص۲۰۳.</ref>؛

	[[عبدالخالق بن اسد دمشقی]] ~~(م. ۵۶۴ ه‍)~~<ref>کتاب المعجم، ج۱، ص۴۰۴.</ref>؛

	[[ابن عساکر دمشقی]] ~~(م. ۵۷۱ ه‍)~~<ref>تاریخ مدینة دمشق، ج۴۰، ص۲۰.</ref>.<ref>[[علی ربانی گلپایگانی\|ربانی گلپایگانی، علی]]، [[امامت اهل بیت (کتاب)\|امامت اهل بیت]]، ص ۲۲۲.</ref>

	== [[حدیث امان]] در منابع [[شیعه]] ==		== [[حدیث امان]] در منابع [[شیعه]] ==

Bahmani: /* متن و راویان حدیث امان */

2022-12-22T09:18:01Z

متن و راویان حدیث امان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۴۸
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	== متن و [[راویان حدیث امان]] ==		== متن و راویان حدیث امان ==
	حدیث امان، از تعدادی از [[صحابه پیامبر اکرم]] {{صل}} [[روایت]] شده است. [[قاضی نورالله شوشتری]]، هشت نفر از [[صحابه]] را نام برده<ref>إحقاق الحق و إزهاق الباطل، ج۹، ص۲۹۴-۳۰۸.</ref> که این حدیث را [[نقل]] کرده‌اند:		حدیث امان، از تعدادی از [[صحابه پیامبر اکرم]] {{صل}} [[روایت]] شده است. [[قاضی نورالله شوشتری]]، هشت نفر از [[صحابه]] را نام برده<ref>إحقاق الحق و إزهاق الباطل، ج۹، ص۲۹۴-۳۰۸.</ref> که این حدیث را [[نقل]] کرده‌اند:
	# [[امیرالمؤمنین]] {{ع}}: {{متن حدیث\|النُّجُومُ أَمَانٌ لِأَهْلِ السَّمَاءِ فَإِذَا ذَهَبَتِ‏ النُّجُومُ‏ ذَهَبَ‏ أَهْلُ‏ السَّمَاءِ وَ أَهْلُ بَيْتِي أَمَانٌ لِأَهْلِ الْأَرْضِ فَإِذَا ذَهَبَ أَهْلُ بَيْتِي ذَهَبَ أَهْلُ الْأَرْضِ}}<ref>فضائل الصحابة، ج۲، ص۷۶۱، ح۱۱۴۵؛ رشفة الصادی، ص۷۸؛ الصواعق المحرقة، ص۲۳۳؛ ذخائر العقبی، ص۱۷.</ref>: ستارگان، [[امان]] برای اهل آسمانند، هنگامی که ستارگان از بین بروند، اهل آسمان نیز از بین خواهند رفت، و اهل‌بیت من، امان برای اهل زمین‌اند، هنگامی که اهل‌بیت من از [[دنیا]] بروند، اهل زمین از دنیا خواهند رفت.		# [[امیرالمؤمنین]] {{ع}}: {{متن حدیث\|النُّجُومُ أَمَانٌ لِأَهْلِ السَّمَاءِ فَإِذَا ذَهَبَتِ‏ النُّجُومُ‏ ذَهَبَ‏ أَهْلُ‏ السَّمَاءِ وَ أَهْلُ بَيْتِي أَمَانٌ لِأَهْلِ الْأَرْضِ فَإِذَا ذَهَبَ أَهْلُ بَيْتِي ذَهَبَ أَهْلُ الْأَرْضِ}}<ref>فضائل الصحابة، ج۲، ص۷۶۱، ح۱۱۴۵؛ رشفة الصادی، ص۷۸؛ الصواعق المحرقة، ص۲۳۳؛ ذخائر العقبی، ص۱۷.</ref>: ستارگان، [[امان]] برای اهل آسمانند، هنگامی که ستارگان از بین بروند، اهل آسمان نیز از بین خواهند رفت، و اهل‌بیت من، امان برای اهل زمین‌اند، هنگامی که اهل‌بیت من از [[دنیا]] بروند، اهل زمین از دنیا خواهند رفت.

Bahmani: /* حدیث امان در منابع شیعه */

2022-12-22T09:17:52Z

حدیث امان در منابع شیعه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۴۷
خط ۵۲:		خط ۵۲:
	[[ابن عساکر دمشقی]] (م. ۵۷۱ ه‍)<ref>تاریخ مدینة دمشق، ج۴۰، ص۲۰.</ref>.<ref>[[علی ربانی گلپایگانی\|ربانی گلپایگانی، علی]]، [[امامت اهل بیت (کتاب)\|امامت اهل بیت]]، ص ۲۲۲.</ref>		[[ابن عساکر دمشقی]] (م. ۵۷۱ ه‍)<ref>تاریخ مدینة دمشق، ج۴۰، ص۲۰.</ref>.<ref>[[علی ربانی گلپایگانی\|ربانی گلپایگانی، علی]]، [[امامت اهل بیت (کتاب)\|امامت اهل بیت]]، ص ۲۲۲.</ref>

	== [[حدیث امان]] در [[~~منابع~~ شیعه]] ==		== [[حدیث امان]] در منابع [[شیعه]] ==
	حدیث امان در منابع [[شیعی]] بسیاری [[نقل]] شده است که برخی از آنها چنین است:		حدیث امان در منابع [[شیعی]] بسیاری [[نقل]] شده است که برخی از آنها چنین است:
	# [[شیخ صدوق]] از [[سلمه بن اکوع]] نقل کرده که [[پیامبر اکرم]] {{صل}} فرمود: {{متن حدیث\|النُّجُومُ‏ أَمَانٌ‏ لِأَهْلِ‏ الْأَرْضِ وَ أَهْلُ بَيْتِي أَمَانٌ لِأُمَّتِي}}<ref>کمال‌الدین و تمام‌النعمة، ج۱، ص۲۰۵، باب ۲۱، ح۱۷. (راوی سلمة بن أکوع است).</ref>: [[ستارگان]]، [[امان]] برای [[اهل]] آسمانند، و [[اهل بیت]] من امان برای [[امت]] من می‌باشند.		# [[شیخ صدوق]] از [[سلمه بن اکوع]] نقل کرده که [[پیامبر اکرم]] {{صل}} فرمود: {{متن حدیث\|النُّجُومُ‏ أَمَانٌ‏ لِأَهْلِ‏ الْأَرْضِ وَ أَهْلُ بَيْتِي أَمَانٌ لِأُمَّتِي}}<ref>کمال‌الدین و تمام‌النعمة، ج۱، ص۲۰۵، باب ۲۱، ح۱۷. (راوی سلمة بن أکوع است).</ref>: [[ستارگان]]، [[امان]] برای [[اهل]] آسمانند، و [[اهل بیت]] من امان برای [[امت]] من می‌باشند.

Bahmani در ‏۲۲ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۴۷

2022-12-22T06:47:47Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۱۷
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{نبوت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = حدیث امان		\| موضوع مرتبط = حدیث امان
	\| عنوان مدخل = [[حدیث امان]]		\| عنوان مدخل = حدیث امان
	\| مداخل مرتبط = [[حدیث امان در حدیث]] - [[حدیث امان در کلام ~~اسلامی]] - [[حدیث امان در تاریخ~~ اسلامی]]		\| مداخل مرتبط = [[حدیث امان در حدیث]] - [[حدیث امان در کلام اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط = ~~حدیث امان (پرسش)~~		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

خط ۷۳:		خط ۷۲:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~حدیث امان در کلام اسلامی~~]]		[[رده:احادیث امامت]]
			[[رده:احادیث نامدار]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T20:07:22Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

نمایش تغییرات

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T06:30:53Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

نمایش تغییرات

Hosein: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == ==' به '=='

2022-06-01T15:22:03Z

جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == ==' به '=='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۵۲
خط ۶۴:		خط ۶۴:
	#[[سید بن طاووس]] در الطرائف این [[حدیث]] را چنین [[نقل]] کرده است: {{متن حدیث\|النُّجُومُ أَمَانٌ لِأَهْلِ السَّمَاءِ فَإِذَا ذَهَبَتِ النُّجُومُ ذَهَبَ أَهْلُ السَّمَاءِ وَ أَهْلُ بَيْتِي أَمَانٌ لِأَهْلِ الْأَرْضِ فَإِذَا ذَهَبَ‏ أَهْلُ‏ بَيْتِي‏ ذَهَبَ‏ أَهْلُ‏ الْأَرْضِ‏}}<ref>الطرائف فی معرفة مذاهب الطوائف، ج۱، ص۱۳۱.</ref>؛ ستارگان، [[امان]] برای [[اهل]] آسمانند، پس هنگامی که ستارگان از بین بروند، [[اهل آسمان]] نیز از بین خواهند رفت، و [[اهل بیت]] من، امان برای اهل زمین‌اند، پس هنگامی که اهل بیت من از [[دنیا]] بروند، اهل [[زمین]] از دنیا خواهند رفت.		#[[سید بن طاووس]] در الطرائف این [[حدیث]] را چنین [[نقل]] کرده است: {{متن حدیث\|النُّجُومُ أَمَانٌ لِأَهْلِ السَّمَاءِ فَإِذَا ذَهَبَتِ النُّجُومُ ذَهَبَ أَهْلُ السَّمَاءِ وَ أَهْلُ بَيْتِي أَمَانٌ لِأَهْلِ الْأَرْضِ فَإِذَا ذَهَبَ‏ أَهْلُ‏ بَيْتِي‏ ذَهَبَ‏ أَهْلُ‏ الْأَرْضِ‏}}<ref>الطرائف فی معرفة مذاهب الطوائف، ج۱، ص۱۳۱.</ref>؛ ستارگان، [[امان]] برای [[اهل]] آسمانند، پس هنگامی که ستارگان از بین بروند، [[اهل آسمان]] نیز از بین خواهند رفت، و [[اهل بیت]] من، امان برای اهل زمین‌اند، پس هنگامی که اهل بیت من از [[دنیا]] بروند، اهل [[زمین]] از دنیا خواهند رفت.
	#[[امین الاسلام طبرسی]] در [[مجمع البیان]] ذیل [[آیه]] {{متن قرآن\|وَعَلَامَاتٍ وَبِالنَّجْمِ هُمْ يَهْتَدُونَ}}<ref>«و نشانه‌هایی را (برای مردم نهاد) و آنان با ستاره راهیابی می‌کنند» سوره نحل، آیه ۱۶.</ref> این [[روایت]] را نقل کرده است<ref>مجمع البیان، ج۵- ۶، ص۳۵۴.</ref>.<ref>[[علی ربانی گلپایگانی\|ربانی گلپایگانی، علی]]، [[امامت اهل بیت (کتاب)\|امامت اهل بیت]]، ص ۲۲۴.</ref>		#[[امین الاسلام طبرسی]] در [[مجمع البیان]] ذیل [[آیه]] {{متن قرآن\|وَعَلَامَاتٍ وَبِالنَّجْمِ هُمْ يَهْتَدُونَ}}<ref>«و نشانه‌هایی را (برای مردم نهاد) و آنان با ستاره راهیابی می‌کنند» سوره نحل، آیه ۱۶.</ref> این [[روایت]] را نقل کرده است<ref>مجمع البیان، ج۵- ۶، ص۳۵۴.</ref>.<ref>[[علی ربانی گلپایگانی\|ربانی گلپایگانی، علی]]، [[امامت اهل بیت (کتاب)\|امامت اهل بیت]]، ص ۲۲۴.</ref>

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==