حدیث ولایت در معارف و سیره فاطمی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* پانویس */

2024-08-13T07:56:16Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۲۶
خط ۶۵:		خط ۶۵:

	[[رده:حدیث ولایت]]		[[رده:حدیث ولایت]]
	[[رده:~~فضائل~~ امام علی]]		[[رده:اثبات امامت امام علی]]

Bahmani: /* طرح مسئله در آموزه‌های سایر معصومین{{عم}} */

2024-08-02T12:49:34Z

طرح مسئله در آموزه‌های سایر معصومین{{عم}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۱۹
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	از [[عمران بن حصین]] نقل شده است که رسول خدا{{صل}} فرمود: {{متن حدیث\|إِنَّ عَلِيّاً مِنِّي وَ أَنَا مِنْهُ وَ هُوَ وَلِيُّ كُلِّ مُؤْمِنٍ}}<ref>نسائی، سنن الکبری، ج۵، ص۴۵؛ مسند احمد، ج۵، ص۲۵۱؛ تاریخ بغداد، ج۴، ص۳۳۹.</ref>؛ همانا علی از من است و من از علی (یعنی [[هدف]] من و علی{{ع}} یکی است) و علی [[سرپرست مؤمنان]] است.		از [[عمران بن حصین]] نقل شده است که رسول خدا{{صل}} فرمود: {{متن حدیث\|إِنَّ عَلِيّاً مِنِّي وَ أَنَا مِنْهُ وَ هُوَ وَلِيُّ كُلِّ مُؤْمِنٍ}}<ref>نسائی، سنن الکبری، ج۵، ص۴۵؛ مسند احمد، ج۵، ص۲۵۱؛ تاریخ بغداد، ج۴، ص۳۳۹.</ref>؛ همانا علی از من است و من از علی (یعنی [[هدف]] من و علی{{ع}} یکی است) و علی [[سرپرست مؤمنان]] است.

	در رابطه با همین معنا از [[بریده]] نقل شده است در [[جنگی]] که بین [[مسلمانان]] با [[قبیله]] [[بنی زبید]] پیش آمد، [[پیامبر]]{{صل}} دو [[لشکر]] به سوی [[یمن]] فرستاد، یکی به فرماندهی علی{{ع}} و دیگری به [[فرماندهی]] [[خالد بن ولید]]. در این [[جنگ]]، [[مسلمین]] [[پیروز]] گردیدند و در این هنگام خالد نامه‌ای در [[شکایت]] از [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} به من داد تا خدمت [[رسول خدا]]{{صل}} ببرم. وقتی آن [[نامه]] را به حضرت تحویل دادم، آثار ناراحتی را در چهره ایشان مشاهده نمودم. حضرت به من فرمود: {{متن حدیث\|لَا تَقَعْ فِي عَلِيٍّ فَإِنَّهُ مِنِّي وَ أَنَا مِنْهُ وَ هُوَ وَلِيُّكُمْ بَعْدِي}}<ref>این حدیث از احادیث مشهور است که با اندک تفاوت در منابع ذیل آمده است: مسند احمد، ج۵، ص٣۵۶؛ المستدرک علی الصحیحین، ج۳، ص۱۱۰؛ مجمع الزوائد، ج۹، ص۱۲۸؛ فرائد السمطین، ج۱، ص۲۹۸.</ref>؛ از علی شکایت نکنید همانا او از من است (از جهت اهداف الهی یکی هستیم) و من از او و علی پس از من [[سرپرست]] شما است.		در رابطه با همین معنا از [[بریده]] نقل شده است در [[جنگی]] که بین [[مسلمانان]] با [[قبیله]] [[بنی زبید]] پیش آمد، [[پیامبر]]{{صل}} دو [[لشکر]] به سوی [[یمن]] فرستاد، یکی به فرماندهی علی{{ع}} و دیگری به [[فرماندهی]] [[خالد بن ولید]]. در این [[جنگ]]، [[مسلمین]] [[پیروز]] گردیدند و در این هنگام خالد نامه‌ای در [[شکایت]] از [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} به من داد تا خدمت [[رسول خدا]]{{صل}} ببرم. وقتی آن نامه را به حضرت تحویل دادم، آثار ناراحتی را در چهره ایشان مشاهده نمودم. حضرت به من فرمود: {{متن حدیث\|لَا تَقَعْ فِي عَلِيٍّ فَإِنَّهُ مِنِّي وَ أَنَا مِنْهُ وَ هُوَ وَلِيُّكُمْ بَعْدِي}}<ref>این حدیث از احادیث مشهور است که با اندک تفاوت در منابع ذیل آمده است: مسند احمد، ج۵، ص٣۵۶؛ المستدرک علی الصحیحین، ج۳، ص۱۱۰؛ مجمع الزوائد، ج۹، ص۱۲۸؛ فرائد السمطین، ج۱، ص۲۹۸.</ref>؛ از علی شکایت نکنید همانا او از من است (از جهت اهداف الهی یکی هستیم) و من از او و علی پس از من [[سرپرست]] شما است.

	از [[ابن عباس]] [[روایت]] شده است که پیامبر{{صل}} به علی{{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|أَنْتَ وَلِيُّ كُلِّ مُؤْمِنٍ بَعْدِي‌}}<ref>مستدرک علی الصحیحین، ج۳، ص١٣۴؛ مسند احمد، ج۱، ص۳۳۱.</ref>؛ ([[یا علی]]) تو پس از من سرپرست همۀ [[مؤمنان]] هستی.		از [[ابن عباس]] [[روایت]] شده است که پیامبر{{صل}} به علی{{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|أَنْتَ وَلِيُّ كُلِّ مُؤْمِنٍ بَعْدِي‌}}<ref>مستدرک علی الصحیحین، ج۳، ص١٣۴؛ مسند احمد، ج۱، ص۳۳۱.</ref>؛ ([[یا علی]]) تو پس از من سرپرست همۀ [[مؤمنان]] هستی.

Bahmani: /* طرح مسئله در آموزه‌های سایر معصومین{{عم}} */

2024-05-15T07:02:14Z

طرح مسئله در آموزه‌های سایر معصومین{{عم}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۳۲
خط ۴۹:		خط ۴۹:
	ای مردم آیا [[خدا]] بر من از خودم سزاوارتر نیست؟ در حالی که او به من [[امر و نهی]] می‌کند، ولی از جانب من بر [[خداوند]] امر و نهیی نیست؟ مردم گفتند: چنین است ای فرستادۀ خدا. پس حضرت فرمود: هر که را خداوند و من مولایش هستیم، پس این علی مولای اوست که امر و نهی می‌کند شما را و از جانب شما بر او امر و نهیی نیست.		ای مردم آیا [[خدا]] بر من از خودم سزاوارتر نیست؟ در حالی که او به من [[امر و نهی]] می‌کند، ولی از جانب من بر [[خداوند]] امر و نهیی نیست؟ مردم گفتند: چنین است ای فرستادۀ خدا. پس حضرت فرمود: هر که را خداوند و من مولایش هستیم، پس این علی مولای اوست که امر و نهی می‌کند شما را و از جانب شما بر او امر و نهیی نیست.

	[[حدیثی]] نیز با همین مضمون و با اندک تفصیل بیشتر از رسول خدا{{صل}} دربارۀ ولایت علی{{ع}} در [[بحار الانوار]] نقل شده است<ref>بحار الانوار، ج۳۷، ص۲۲۲ و ج۳۸، ص۱۵۱.</ref>. در این دو [[حدیث]] با صراحت ولایت و سزاوار بودن علی{{ع}} را در امور مردم همانند [[اولویت]] و سزاوار بودن خدا و [[رسول]]{{صل}} ذکر نموده است.		[[حدیثی]] نیز با همین مضمون و با اندک تفصیل بیشتر از رسول خدا{{صل}} دربارۀ ولایت علی{{ع}} در [[بحار الانوار]] نقل شده است<ref>بحار الانوار، ج۳۷، ص۲۲۲ و ج۳۸، ص۱۵۱.</ref>. در این دو [[حدیث]] با صراحت ولایت و سزاوار بودن علی{{ع}} را در امور مردم همانند اولویت و سزاوار بودن خدا و [[رسول]]{{صل}} ذکر نموده است.

	از [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} نقل شده است که دربارۀ [[ولایت]] [[خاندان پیامبر]]{{صل}} فرمود: {{متن حدیث\|لَا يُقَاسُ بِآلِ مُحَمَّدٍ مِنْ هَذِهِ الْأُمَّةِ أَحَدٌ وَ لَهُمْ خَصَائِصُ حَقِّ الْوِلَايَةِ وَ فِيهِمُ الْوِرَاثَةُ وَ الْوَصِيَّةُ}}<ref>طبری، دلائل الامامه، ص۲۱.</ref>؛ هیچ فردی از این [[امت]] ([[اسلام]]) با خاندان پیامبر مقایسه نمی‌شود؛ زیرا برای خاندان پیامبر [[حق ولایت]] اختصاص داده شده و در میان آنان [[وراثت]] و [[وصیت]] قرار داده شده است<ref>[[محمد حیدر مظفری\|مظفری، محمد حیدر]]، [[امامت در بیان حضرت فاطمه (کتاب)\|امامت در بیان حضرت فاطمه]]، ص ۱۰۷.</ref>.		از [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} نقل شده است که دربارۀ [[ولایت]] [[خاندان پیامبر]]{{صل}} فرمود: {{متن حدیث\|لَا يُقَاسُ بِآلِ مُحَمَّدٍ مِنْ هَذِهِ الْأُمَّةِ أَحَدٌ وَ لَهُمْ خَصَائِصُ حَقِّ الْوِلَايَةِ وَ فِيهِمُ الْوِرَاثَةُ وَ الْوَصِيَّةُ}}<ref>طبری، دلائل الامامه، ص۲۱.</ref>؛ هیچ فردی از این [[امت]] ([[اسلام]]) با خاندان پیامبر مقایسه نمی‌شود؛ زیرا برای خاندان پیامبر [[حق ولایت]] اختصاص داده شده و در میان آنان [[وراثت]] و [[وصیت]] قرار داده شده است<ref>[[محمد حیدر مظفری\|مظفری، محمد حیدر]]، [[امامت در بیان حضرت فاطمه (کتاب)\|امامت در بیان حضرت فاطمه]]، ص ۱۰۷.</ref>.

Bahmani در ‏۱۵ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۰۰

2024-05-15T07:00:53Z

Bahmani: /* پانویس */

2024-03-17T08:22:49Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۵۲
خط ۶۴:		خط ۶۴:
	{{امامت شناسی}}		{{امامت شناسی}}

	[[رده:~~احادیث امامت]]~~		[[رده:حدیث ولایت]]
	~~[[رده:احادیث نامدار~~]]
	[[رده:فضائل امام علی]]		[[رده:فضائل امام علی]]

Bahmani: /* طرح مسئله در آموزه‌های سایر معصومین{{عم}} */

2023-06-21T06:19:34Z

طرح مسئله در آموزه‌های سایر معصومین{{عم}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۴۹
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	در حدیث دیگری که در سند آن چندین بانو از نوادگان [[فاطمه]]{{س}} قرار دارند، [[روایت]] شده است: از پدرم [[رسول خدا]]{{صل}} شنیدم که فرمود: در [[سفر]] [[معراج]] به [[آسمان‌ها]] گردش نمودم تا داخل [[بهشت]] گردیدم در آن هنگام قصری را دیدم که بر در ورودی آن، پرده‌ای آویخته بود. سرم را بالا نمودم دیدم بر در آن نوشته است: {{متن حدیث\|لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ عَلِيٌّ وَلِيُّ الْقَوْمِ‌}}<ref>بحار الأنوار، ج۶۵، ص٧٧؛ عوالم العلوم، ج۱۱، قسم ۲، ص٨٧۵.</ref>؛ خدایی جز [[خدای یکتا]] نیست. محمد فرستاده اوست. علی [[سرپرست]] [[قوم]] است<ref>[[محمد حیدر مظفری\|مظفری، محمد حیدر]]، [[امامت در بیان حضرت فاطمه (کتاب)\|امامت در بیان حضرت فاطمه]]، ص ۱۰۵.</ref>.		در حدیث دیگری که در سند آن چندین بانو از نوادگان [[فاطمه]]{{س}} قرار دارند، [[روایت]] شده است: از پدرم [[رسول خدا]]{{صل}} شنیدم که فرمود: در [[سفر]] [[معراج]] به [[آسمان‌ها]] گردش نمودم تا داخل [[بهشت]] گردیدم در آن هنگام قصری را دیدم که بر در ورودی آن، پرده‌ای آویخته بود. سرم را بالا نمودم دیدم بر در آن نوشته است: {{متن حدیث\|لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ عَلِيٌّ وَلِيُّ الْقَوْمِ‌}}<ref>بحار الأنوار، ج۶۵، ص٧٧؛ عوالم العلوم، ج۱۱، قسم ۲، ص٨٧۵.</ref>؛ خدایی جز [[خدای یکتا]] نیست. محمد فرستاده اوست. علی [[سرپرست]] [[قوم]] است<ref>[[محمد حیدر مظفری\|مظفری، محمد حیدر]]، [[امامت در بیان حضرت فاطمه (کتاب)\|امامت در بیان حضرت فاطمه]]، ص ۱۰۵.</ref>.

	=== طرح مسئله در آموزه‌های سایر [[معصومین]]{{عم}} ===		== طرح مسئله در آموزه‌های سایر [[معصومین]]{{عم}} ==
	[[ولایت]]، پرتوی درخشان و یکی از مهمترین و کارآمدترین شئونات [[امامت]] است. [[امام زمان]] هر عصری به عنوان ولی و سرپرست [[انسان‌ها]] دارای اولویت در تصرف به امورات آنها می‌باشد. طرح ولی و [[ولایت در قرآن]]، [[سنّت]] و نیز در میان اهل لغت، تنها طرح یک مفهوم خاص و شرح لفظ نیست؛ بلکه بسترسازی برای یک [[عقیده]] [[پایدار]] است که در آن مسئله [[رهبری]] و [[سرپرستی]] [[مردم]] پس از رسول خدا{{صل}} مطرح شده است. معنای [[حقیقی]] و شایع ولی و ولایت؛ همان سرپرستی و صاحب اختیار بودن است و معانی دیگر مجازی است که باز هم به نحوی به همان معنای حقیقی سرپرست بودن برمی‌گردد<ref>لسان العرب، ج١۵، ص۴١٠؛ مصباح المنیر، ج۲، ص٣۵٠؛ ابن اثیر، النهایه، ج۵، ص٢٢٨؛ مجمع البحرین، ج۴، ص۵۵۴؛ التحقیق، ج١٣، ص٢٠۴؛ بحار الانوار، ج۷۸، ص۱۸۳؛ تفسیر القرآن، ج۳، ص۴؛ الشافی فی الامامة، ج۳، ص۵٠؛ مسائل العکبریه، ص۵٠.</ref>.		[[ولایت]]، پرتوی درخشان و یکی از مهمترین و کارآمدترین شئونات [[امامت]] است. [[امام زمان]] هر عصری به عنوان ولی و سرپرست [[انسان‌ها]] دارای اولویت در تصرف به امورات آنها می‌باشد. طرح ولی و [[ولایت در قرآن]]، [[سنّت]] و نیز در میان اهل لغت، تنها طرح یک مفهوم خاص و شرح لفظ نیست؛ بلکه بسترسازی برای یک [[عقیده]] [[پایدار]] است که در آن مسئله [[رهبری]] و [[سرپرستی]] [[مردم]] پس از رسول خدا{{صل}} مطرح شده است. معنای [[حقیقی]] و شایع ولی و ولایت؛ همان سرپرستی و صاحب اختیار بودن است و معانی دیگر مجازی است که باز هم به نحوی به همان معنای حقیقی سرپرست بودن برمی‌گردد<ref>لسان العرب، ج١۵، ص۴١٠؛ مصباح المنیر، ج۲، ص٣۵٠؛ ابن اثیر، النهایه، ج۵، ص٢٢٨؛ مجمع البحرین، ج۴، ص۵۵۴؛ التحقیق، ج١٣، ص٢٠۴؛ بحار الانوار، ج۷۸، ص۱۸۳؛ تفسیر القرآن، ج۳، ص۴؛ الشافی فی الامامة، ج۳، ص۵٠؛ مسائل العکبریه، ص۵٠.</ref>.

Wasity: /* استدلال حضرت زهرا {{س}} به حدیث ولایت برای اثبات امامت امیرالمؤمنین {{ع}} */

2023-04-29T10:22:19Z

استدلال حضرت زهرا {{س}} به حدیث ولایت برای اثبات امامت امیرالمؤمنین {{ع}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۵۲
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	== ~~[[استدلال]] [[حضرت زهرا]]~~ {{س}} به [[~~حدیث ولایت]] برای [[اثبات امامت امیرالمؤمنین~~]] ~~{{ع}} ==~~		== اثبات امامت با این حدیث ==
	~~فاطمة~~{{س}}: {{متن حدیث\|قَالَ رَسُولِ اللَّهِ{{صل}}: مَنْ كُنْتُ وَلِيَّهُ فَعَلِيٌّ وَلِيُّهُ‌...}}<ref>ینابیع المودة، ج۲، ص٢٨۶.</ref>.		{{همچنین\|اثبات امامت امام علی در حدیث}}
			[[حضرت فاطمه زهرا]]{{س}} فرمود: {{متن حدیث\|قَالَ رَسُولِ اللَّهِ{{صل}}: مَنْ كُنْتُ وَلِيَّهُ فَعَلِيٌّ وَلِيُّهُ‌...}}<ref>ینابیع المودة، ج۲، ص٢٨۶.</ref>.

	طرح [[ولایت]] و [[امامت امیرالمؤمنین]]{{ع}} در [[اندیشه]] و روایات حضرت فاطمه{{س}} یک طرح [[پایدار]] و بسترساز برای مسیر هدایت و [[تکامل]] است که از آن به عنوان یک [[فریضه]] [[برتر]] از سایر [[فرائض]] و سرچشمۀ زلال [[معرفت الهی]] یاد شده است. بر این اساس، صدیقۀ [[طاهره]]{{س}} در همان [[زمان]] آغازین خانه‌نشینی امیرالمؤمنین{{ع}}، به سراغ حدیث ولایت رفت و با تمام توان از [[ولایت امیرالمؤمنین]]{{ع}} [[دفاع]] نمود که به نمونه‌ای از این استدلال‌ها اشاره می‌شود.		طرح [[ولایت]] و [[امامت امیرالمؤمنین]]{{ع}} در [[اندیشه]] و روایات حضرت فاطمه{{س}} یک طرح [[پایدار]] و بسترساز برای مسیر هدایت و [[تکامل]] است که از آن به عنوان یک [[فریضه]] [[برتر]] از سایر [[فرائض]] و سرچشمۀ زلال [[معرفت الهی]] یاد شده است. بر این اساس، صدیقۀ [[طاهره]]{{س}} در همان [[زمان]] آغازین خانه‌نشینی امیرالمؤمنین{{ع}}، به سراغ حدیث ولایت رفت و با تمام توان از [[ولایت امیرالمؤمنین]]{{ع}} [[دفاع]] نمود که به نمونه‌ای از این استدلال‌ها اشاره می‌شود.

Bahmani در ‏۲۹ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۵۸

2023-04-29T06:58:40Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۲۸
خط ۱۸:		خط ۱۸:

	در حدیث دیگری که در سند آن چندین بانو از نوادگان [[فاطمه]]{{س}} قرار دارند، [[روایت]] شده است: از پدرم [[رسول خدا]]{{صل}} شنیدم که فرمود: در [[سفر]] [[معراج]] به [[آسمان‌ها]] گردش نمودم تا داخل [[بهشت]] گردیدم در آن هنگام قصری را دیدم که بر در ورودی آن، پرده‌ای آویخته بود. سرم را بالا نمودم دیدم بر در آن نوشته است: {{متن حدیث\|لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ عَلِيٌّ وَلِيُّ الْقَوْمِ‌}}<ref>بحار الأنوار، ج۶۵، ص٧٧؛ عوالم العلوم، ج۱۱، قسم ۲، ص٨٧۵.</ref>؛ خدایی جز [[خدای یکتا]] نیست. محمد فرستاده اوست. علی [[سرپرست]] [[قوم]] است<ref>[[محمد حیدر مظفری\|مظفری، محمد حیدر]]، [[امامت در بیان حضرت فاطمه (کتاب)\|امامت در بیان حضرت فاطمه]]، ص ۱۰۵.</ref>.		در حدیث دیگری که در سند آن چندین بانو از نوادگان [[فاطمه]]{{س}} قرار دارند، [[روایت]] شده است: از پدرم [[رسول خدا]]{{صل}} شنیدم که فرمود: در [[سفر]] [[معراج]] به [[آسمان‌ها]] گردش نمودم تا داخل [[بهشت]] گردیدم در آن هنگام قصری را دیدم که بر در ورودی آن، پرده‌ای آویخته بود. سرم را بالا نمودم دیدم بر در آن نوشته است: {{متن حدیث\|لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ عَلِيٌّ وَلِيُّ الْقَوْمِ‌}}<ref>بحار الأنوار، ج۶۵، ص٧٧؛ عوالم العلوم، ج۱۱، قسم ۲، ص٨٧۵.</ref>؛ خدایی جز [[خدای یکتا]] نیست. محمد فرستاده اوست. علی [[سرپرست]] [[قوم]] است<ref>[[محمد حیدر مظفری\|مظفری، محمد حیدر]]، [[امامت در بیان حضرت فاطمه (کتاب)\|امامت در بیان حضرت فاطمه]]، ص ۱۰۵.</ref>.

			=== طرح مسئله در آموزه‌های سایر [[معصومین]]{{عم}} ===
			[[ولایت]]، پرتوی درخشان و یکی از مهمترین و کارآمدترین شئونات [[امامت]] است. [[امام زمان]] هر عصری به عنوان ولی و سرپرست [[انسان‌ها]] دارای اولویت در تصرف به امورات آنها می‌باشد. طرح ولی و [[ولایت در قرآن]]، [[سنّت]] و نیز در میان اهل لغت، تنها طرح یک مفهوم خاص و شرح لفظ نیست؛ بلکه بسترسازی برای یک [[عقیده]] [[پایدار]] است که در آن مسئله [[رهبری]] و [[سرپرستی]] [[مردم]] پس از رسول خدا{{صل}} مطرح شده است. معنای [[حقیقی]] و شایع ولی و ولایت؛ همان سرپرستی و صاحب اختیار بودن است و معانی دیگر مجازی است که باز هم به نحوی به همان معنای حقیقی سرپرست بودن برمی‌گردد<ref>لسان العرب، ج١۵، ص۴١٠؛ مصباح المنیر، ج۲، ص٣۵٠؛ ابن اثیر، النهایه، ج۵، ص٢٢٨؛ مجمع البحرین، ج۴، ص۵۵۴؛ التحقیق، ج١٣، ص٢٠۴؛ بحار الانوار، ج۷۸، ص۱۸۳؛ تفسیر القرآن، ج۳، ص۴؛ الشافی فی الامامة، ج۳، ص۵٠؛ مسائل العکبریه، ص۵٠.</ref>.

			از [[عمران بن حصین]] نقل شده است که رسول خدا{{صل}} فرمود: {{متن حدیث\|إِنَّ عَلِيّاً مِنِّي وَ أَنَا مِنْهُ وَ هُوَ وَلِيُّ كُلِّ مُؤْمِنٍ}}<ref>نسائی، سنن الکبری، ج۵، ص۴۵؛ مسند احمد، ج۵، ص۲۵۱؛ تاریخ بغداد، ج۴، ص۳۳۹.</ref>؛ همانا علی از من است و من از علی (یعنی [[هدف]] من و علی{{ع}} یکی است) و علی [[سرپرست مؤمنان]] است.

			در رابطه با همین معنا از [[بریده]] نقل شده است در [[جنگی]] که بین [[مسلمانان]] با [[قبیله]] [[بنی زبید]] پیش آمد، [[پیامبر]]{{صل}} دو [[لشکر]] به سوی [[یمن]] فرستاد، یکی به فرماندهی علی{{ع}} و دیگری به [[فرماندهی]] [[خالد بن ولید]]. در این [[جنگ]]، [[مسلمین]] [[پیروز]] گردیدند و در این هنگام خالد نامه‌ای در [[شکایت]] از [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} به من داد تا خدمت [[رسول خدا]]{{صل}} ببرم. وقتی آن [[نامه]] را به حضرت تحویل دادم، آثار ناراحتی را در چهره ایشان مشاهده نمودم. حضرت به من فرمود: {{متن حدیث\|لَا تَقَعْ فِي عَلِيٍّ فَإِنَّهُ مِنِّي وَ أَنَا مِنْهُ وَ هُوَ وَلِيُّكُمْ بَعْدِي}}<ref>این حدیث از احادیث مشهور است که با اندک تفاوت در منابع ذیل آمده است: مسند احمد، ج۵، ص٣۵۶؛ المستدرک علی الصحیحین، ج۳، ص۱۱۰؛ مجمع الزوائد، ج۹، ص۱۲۸؛ فرائد السمطین، ج۱، ص۲۹۸.</ref>؛ از علی شکایت نکنید همانا او از من است (از جهت اهداف الهی یکی هستیم) و من از او و علی پس از من [[سرپرست]] شما است.

			از [[ابن عباس]] [[روایت]] شده است که پیامبر{{صل}} به علی{{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|أَنْتَ وَلِيُّ كُلِّ مُؤْمِنٍ بَعْدِي‌}}<ref>مستدرک علی الصحیحین، ج۳، ص١٣۴؛ مسند احمد، ج۱، ص۳۳۱.</ref>؛ ([[یا علی]]) تو پس از من سرپرست همۀ [[مؤمنان]] هستی.

			در [[حدیثی]] از [[زید بن ارقم]] نقل شده است که رسول خدا{{صل}} فرمود: {{متن حدیث\|مَنْ أَرَادَ أَنْ يَحْيَى حَيَاتِي‌، وَ يَمُوتَ موتی و یسکن جنة الخلد التی و عدنی ربی؛ فلیتول علی بن ابی‌طالب فانه لن یخرجکم من هدی و لن یدخلکم فی ضلالة}}<ref>مستدرک علی الصحیحین، ج۳، ص۱۳۹.</ref>؛ هر کس بخواهد مانند من [[زندگی]] نماید و مانند من بمیرد و در [[بهشت]] همیشگی که پروردگارم به من [[وعده]] نموده است، سکنی گزیند، باید [[علی بن ابی‌طالب]] را سرپرست [[انتخاب]] نماید. همانا! علی هرگز شما را از [[راه هدایت]] خارج نخواهد کرد و هرگز در [[گمراهی]] وارد نخواهد نمود.

			همچنین از [[عمار بن یاسر]] نقل شده که رسول خدا{{صل}} فرمود: {{متن حدیث\|مَنْ آمَنَ بِي وَ صَدَّقَنِي‌؛ فَلْيَتَوَلَ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ‌؛، فَإِنَّ وَلَايَتَهُ وَلَايَتِي‌، وَ وَلَايَتِي وَلَايَةُ اللَّهِ‌}}<ref>کنز العمال، ج۱۱، ص۶١.</ref>؛ هر کس به من [[ایمان]] آورد و مرا [[تصدیق]] نماید، باید [[علی بن ابی‌طالب]] را [[سرپرست]] [[انتخاب]] نماید. همانا [[ولایت]] او ولایت من و ولایت من [[ولایت خدا]] است.

			هم‌چنین از [[حذیفه]] نقل شده است که [[رسول خدا]]{{صل}} فرمود: {{متن حدیث\|إِنْ تُوَلُّوهُ تَجِدُوهُ هَادِياً مَهْدِيّاً}}<ref>الاستیعاب، ص۴٧٨؛ حلیة الأولیا، ج١، ص۶۴.</ref>؛ اگر علی را سرپرست برگزینید او را [[هدایت کننده]] می‌‌یابید. از [[امام صادق]]{{ع}} نقل شده است: {{متن حدیث\|مَا خَلَقَ اللَّهُ خَلْقاً إِلَّا وَ قَدْ عَرَضَ وَلَايَتَنَا عَلَيْهِ وَ احْتَجَّ بِنَا عَلَيْهِ فَمُؤْمِنٌ بِنَا وَ كَافِرٌ وَ جَاحِدٌ حَتَّى السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ وَ الْجِبَالِ}}<ref>بحار الانوار، ج٢٧، ص۴۶.</ref>؛ [[خداوند]] هیچ موجودی را نیافریده مگر اینکه ولایت ما را بر او عرضه داشته است و بر او، با ما [[احتجاج]] کرده است. پس برخی ایمان آورده و برخی [[کافر]] گشته و بعضی [[انکار]] نموده‌اند؛ حتی [[آسمان‌ها]] و [[زمین]] و کوه‌ها.

			و نیز در [[حدیثی]] از [[رسول اکرم]]{{صل}} نقل شده است دوازده نفر از [[اهل بیت]] من، پس از من دارای [[منصب ولایت]] و [[حجت‌های خداوند]] در روی زمین هستند. سپس نام یک‌یک آن دوازده ولی را بیان می‌کند که همان اسامی [[امامان دوازده‌گانه]] مورد اعتقاد شیعه است<ref>الاحتجاج، ج۱، ص١٨٢.</ref>.

			در حدیثی از [[مقداد]] نقل شده است که [[پیامبر]]{{صل}} فرمود: {{متن حدیث\|معرفة آل محمد برائة من النار و حب آل محمد جواز علی الصراط و الولایة لآل محمد امان من العذاب}}<ref>فرائد السمطین، ج۲، باب ۴٩؛ الحاوی الفتاوی، ج۲، ص۱۲۹.</ref>؛ [[شناخت]] [[خاندان پیامبر]]{{صل}}، دوری از [[آتش]] است و [[دوستی]] خاندان پیامبر جوازی است بر عبور از صراط و ولایت [[آل محمد]] پناه از [[عذاب]] است.

			همچنین رسول خدا{{صل}} خطاب به علی{{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|يَا عَلِيُّ وَ الَّذِي بَعَثَنِي بِالنُّبُوَّةِ وَ اصْطَفَانِي عَلَى جَمِيعِ الْبَرِّيَّةِ لَوْ أَنَّ عَبْداً عَبَدَ اللَّهَ أَلْفَ عَامٍ مَا قَبِلَ اللَّهُ ذَلِكَ مِنْهُ إِلَّا بِوَلَايَتِكَ وَ وَلَايَةِ الْأَئِمَّةِ مِنْ وُلْدِكَ‌}}<ref>بحار الانوار، ج۲۷، ص۱۹۹.</ref>؛ ای علی [[سوگند]] به آنکه مرا به [[نبوت]] [[مبعوث]] نموده است و بر همۀ [[مخلوقات]] برگزید، اگر بنده‌ای [[خدا]] را هزار سال [[پرستش]] نماید، از او پذیرفته نمی‌شود؛ مگر آنکه آمیخته با [[اعتقاد]] به [[ولایت]] تو و ولایت [[پیشوایان]] از فرزندانت باشد.

			درباره پیوستگی ولایت پیامبر{{صل}} و [[امیرالمؤمنین]]{{ع}}، از [[جابر بن عبدالله انصاری]] نقل شده است: روزی [[رسول خدا]]{{صل}} [[خطبه]] خواند و فرمود: {{متن حدیث\|مَنْ آمَنَ بِي وَ صَدَّقَنِي فَلْيَتَوَلَّ عَلِيّاً مِنْ بَعْدِي، فَإِنَّ وَلَايَتَهُ وَلَايَتِي‌، وَ وَلَايَتِي وَلَايَةُ اللَّهِ}}<ref>امالی طوسی، ص۴١٨.</ref>؛
			هر کس مرا [[تصدیق]] نموده و به من [[ایمان]] آورده است، پس باید پس از من [[ولایت علی]] را بپذیرد؛ زیرا ولایت علی ولایت من و ولایت من ولایت خداست.
			همچنین آن حضرت در این‌باره فرمود: {{متن حدیث\|فَالْكَافِرُ مَنْ جَحَدَ نُبُوَّتِي وَ الْعَنِيدُ مَنْ جَحَدَ وَلَايَةَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ}}<ref>الفضائل، قمی، ص۱۲۹.</ref>؛
			[[کافر]] کسی است که [[نبوت]] من را [[انکار]] کند و معاند کسی است که ولایت علی را منکر شود.

			در روایتی نقل شده است که رسول خدا{{صل}} خطاب به [[مردم]] فرمود: {{متن حدیث\|معاشر الناس! ألیس الله أولی بی‌من نفسی. یأمرنی و ینهانی مالی علی الله أمر ولا نهی؟ قالوا: بلی یا رسول الله! قال: من کان الله و أنا مولاه فهذا علی مولاه یأمرکم و ینهاکم مالکم علیه من أمر و لا نهی}}<ref>الغدیر، ج۱، ص۳۸۷.</ref>؛
			ای مردم آیا [[خدا]] بر من از خودم سزاوارتر نیست؟ در حالی که او به من [[امر و نهی]] می‌کند، ولی از جانب من بر [[خداوند]] امر و نهیی نیست؟ مردم گفتند: چنین است ای فرستادۀ خدا. پس حضرت فرمود: هر که را خداوند و من مولایش هستیم، پس این علی مولای اوست که امر و نهی می‌کند شما را و از جانب شما بر او امر و نهیی نیست.

			[[حدیثی]] نیز با همین مضمون و با اندک تفصیل بیشتر از رسول خدا{{صل}} دربارۀ ولایت علی{{ع}} در [[بحار الانوار]] نقل شده است<ref>بحار الانوار، ج۳۷، ص۲۲۲ و ج۳۸، ص۱۵۱.</ref>. در این دو [[حدیث]] با [[صراحت]] ولایت و سزاوار بودن علی{{ع}} را در امور مردم همانند [[اولویت]] و سزاوار بودن خدا و [[رسول]]{{صل}} ذکر نموده است.

			از [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} نقل شده است که دربارۀ [[ولایت]] [[خاندان پیامبر]]{{صل}} فرمود: {{متن حدیث\|لَا يُقَاسُ بِآلِ مُحَمَّدٍ مِنْ هَذِهِ الْأُمَّةِ أَحَدٌ وَ لَهُمْ خَصَائِصُ حَقِّ الْوِلَايَةِ وَ فِيهِمُ الْوِرَاثَةُ وَ الْوَصِيَّةُ}}<ref>طبری، دلائل الامامه، ص۲۱.</ref>؛ هیچ فردی از این [[امت]] ([[اسلام]]) با خاندان پیامبر مقایسه نمی‌شود؛ زیرا برای خاندان پیامبر [[حق ولایت]] اختصاص داده شده و در میان آنان [[وراثت]] و [[وصیت]] قرار داده شده است<ref>[[محمد حیدر مظفری\|مظفری، محمد حیدر]]، [[امامت در بیان حضرت فاطمه (کتاب)\|امامت در بیان حضرت فاطمه]]، ص ۱۰۷.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: /* استدلال حضرت زهرا {{س}} به حدیث ولایت برای اثبات امامت امیرالمؤمنین {{ع}} */

2023-04-29T06:50:01Z

استدلال حضرت زهرا {{س}} به حدیث ولایت برای اثبات امامت امیرالمؤمنین {{ع}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۲۰
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	در حدیث دیگری [[سهل بن سعد انصاری]] گوید: از [[فاطمه]]{{س}} راجع به [[ائمه]]{{عم}} [[پرسش]] نمودم. در جوابم فرمود: {{متن حدیث\|كَانَ رَسُولُ اللَّهِ يَقُولُ لِعَلِيٍّ{{ع}} يَا عَلِيُّ أَنْتَ الْإِمَامُ وَ الْخَلِيفَةُ بَعْدِي وَ أَنْتَ أَوْلى بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ‌}}<ref>کفایة الأثر، ص١٩۶.</ref>؛ رسول خدا{{صل}} به علی{{ع}} فرمود: [[یا علی]] تو پس از من [[پیشوا]] و [[جانشین]] من هستی و تو به مؤمنین از خودشان سزاوارتر هستی.		در حدیث دیگری [[سهل بن سعد انصاری]] گوید: از [[فاطمه]]{{س}} راجع به [[ائمه]]{{عم}} [[پرسش]] نمودم. در جوابم فرمود: {{متن حدیث\|كَانَ رَسُولُ اللَّهِ يَقُولُ لِعَلِيٍّ{{ع}} يَا عَلِيُّ أَنْتَ الْإِمَامُ وَ الْخَلِيفَةُ بَعْدِي وَ أَنْتَ أَوْلى بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ‌}}<ref>کفایة الأثر، ص١٩۶.</ref>؛ رسول خدا{{صل}} به علی{{ع}} فرمود: [[یا علی]] تو پس از من [[پیشوا]] و [[جانشین]] من هستی و تو به مؤمنین از خودشان سزاوارتر هستی.

	در حدیث دیگری که در سند آن چندین بانو از [[نوادگان]] [[فاطمه]]{{س}} قرار دارند، [[روایت]] شده است: از پدرم [[رسول خدا]]{{صل}} شنیدم که فرمود: در [[سفر]] [[معراج]] به [[آسمان‌ها]] گردش نمودم تا داخل [[بهشت]] گردیدم در آن هنگام قصری را دیدم که بر در ورودی آن، پرده‌ای آویخته بود. سرم را بالا نمودم دیدم بر در آن نوشته است: {{متن حدیث\|لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ عَلِيٌّ وَلِيُّ الْقَوْمِ‌}}<ref>بحار الأنوار، ج۶۵، ص٧٧؛ عوالم العلوم، ج۱۱، قسم ۲، ص٨٧۵.</ref>؛ خدایی جز [[خدای یکتا]] نیست. محمد فرستاده اوست. علی [[سرپرست]] [[قوم]] است<ref>[[محمد حیدر مظفری\|مظفری، محمد حیدر]]، [[امامت در بیان حضرت فاطمه (کتاب)\|امامت در بیان حضرت فاطمه]]، ص ۱۰۵.</ref>.		در حدیث دیگری که در سند آن چندین بانو از نوادگان [[فاطمه]]{{س}} قرار دارند، [[روایت]] شده است: از پدرم [[رسول خدا]]{{صل}} شنیدم که فرمود: در [[سفر]] [[معراج]] به [[آسمان‌ها]] گردش نمودم تا داخل [[بهشت]] گردیدم در آن هنگام قصری را دیدم که بر در ورودی آن، پرده‌ای آویخته بود. سرم را بالا نمودم دیدم بر در آن نوشته است: {{متن حدیث\|لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ عَلِيٌّ وَلِيُّ الْقَوْمِ‌}}<ref>بحار الأنوار، ج۶۵، ص٧٧؛ عوالم العلوم، ج۱۱، قسم ۲، ص٨٧۵.</ref>؛ خدایی جز [[خدای یکتا]] نیست. محمد فرستاده اوست. علی [[سرپرست]] [[قوم]] است<ref>[[محمد حیدر مظفری\|مظفری، محمد حیدر]]، [[امامت در بیان حضرت فاطمه (کتاب)\|امامت در بیان حضرت فاطمه]]، ص ۱۰۵.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: /* استدلال حضرت زهرا {{س}} به حدیث ولایت برای اثبات امامت امیرالمؤمنین {{ع}} */

2023-04-29T06:49:39Z

استدلال حضرت زهرا {{س}} به حدیث ولایت برای اثبات امامت امیرالمؤمنین {{ع}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۱۹
خط ۹:		خط ۹:
	فاطمة{{س}}: {{متن حدیث\|قَالَ رَسُولِ اللَّهِ{{صل}}: مَنْ كُنْتُ وَلِيَّهُ فَعَلِيٌّ وَلِيُّهُ‌...}}<ref>ینابیع المودة، ج۲، ص٢٨۶.</ref>.		فاطمة{{س}}: {{متن حدیث\|قَالَ رَسُولِ اللَّهِ{{صل}}: مَنْ كُنْتُ وَلِيَّهُ فَعَلِيٌّ وَلِيُّهُ‌...}}<ref>ینابیع المودة، ج۲، ص٢٨۶.</ref>.

	طرح [[ولایت]] و [[امامت امیرالمؤمنین]]{{ع}} در [[اندیشه]] و [[روایات حضرت فاطمه]]{{س}} یک طرح [[پایدار]] و بسترساز برای مسیر هدایت و [[تکامل]] است که از آن به عنوان یک [[فریضه]] [[برتر]] از سایر [[فرائض]] و سرچشمۀ زلال [[معرفت الهی]] یاد شده است. بر این اساس، صدیقۀ [[طاهره]]{{س}} در همان [[زمان]] آغازین [[خانه‌نشینی امیرالمؤمنین]]{{ع}}، به سراغ حدیث ولایت رفت و با تمام توان از [[ولایت امیرالمؤمنین]]{{ع}} [[دفاع]] نمود که به نمونه‌ای از این استدلال‌ها اشاره می‌شود.		طرح [[ولایت]] و [[امامت امیرالمؤمنین]]{{ع}} در [[اندیشه]] و روایات حضرت فاطمه{{س}} یک طرح [[پایدار]] و بسترساز برای مسیر هدایت و [[تکامل]] است که از آن به عنوان یک [[فریضه]] [[برتر]] از سایر [[فرائض]] و سرچشمۀ زلال [[معرفت الهی]] یاد شده است. بر این اساس، صدیقۀ [[طاهره]]{{س}} در همان [[زمان]] آغازین خانه‌نشینی امیرالمؤمنین{{ع}}، به سراغ حدیث ولایت رفت و با تمام توان از [[ولایت امیرالمؤمنین]]{{ع}} [[دفاع]] نمود که به نمونه‌ای از این استدلال‌ها اشاره می‌شود.

	در [[حدیثی]] که از [[امام رضا]]{{ع}} نقل شده است و آن حضرت از پدرش [[موسی بن جعفر]]{{ع}} و ایشان از پدرش [[امام صادق]]{{ع}} و ایشان از پدرش [[امام باقر]]{{ع}} و ایشان از پدرش [[امام زین العابدین]]{{ع}} و ایشان از پدرش [[سید الشهداء]]{{ع}} و ایشان از مادرش [[فاطمه زهرا]]{{س}} نقل نموده است: {{متن حدیث\|إِنَّ النَّبِيُّ{{صل}} قَالَ: مَنْ كُنْتُ وَلِيَّهُ فَعَلِيٌّ وَلِيُّهُ وَ مَنْ كُنْتُ إِمَامَهُ فَعَلِيٌّ إِمَامُهُ‌}}<ref>عیون اخبار الرضا{{ع}}، ج۲، ص۶٩؛ بحار الانوار، ج۳۸، ص۱۱۲.</ref>، [[پیامبر]]{{صل}} فرمود: هرکسی را من [[ولیّ]] او هستم (پس از من) علی ولیّ اوست و هر کسی را من پیشوایش هستم پس از من علی پیشوای اوست. همین [[روایت]] را [[قندوزی]] در [[ینابیع المودة]] نیز نقل نموده است<ref>ینابیع المودة، ج۲، ص٢٨۶.</ref>.		در [[حدیثی]] که از [[امام رضا]]{{ع}} نقل شده است و آن حضرت از پدرش [[موسی بن جعفر]]{{ع}} و ایشان از پدرش [[امام صادق]]{{ع}} و ایشان از پدرش [[امام باقر]]{{ع}} و ایشان از پدرش [[امام زین العابدین]]{{ع}} و ایشان از پدرش [[سید الشهداء]]{{ع}} و ایشان از مادرش [[فاطمه زهرا]]{{س}} نقل نموده است: {{متن حدیث\|إِنَّ النَّبِيُّ{{صل}} قَالَ: مَنْ كُنْتُ وَلِيَّهُ فَعَلِيٌّ وَلِيُّهُ وَ مَنْ كُنْتُ إِمَامَهُ فَعَلِيٌّ إِمَامُهُ‌}}<ref>عیون اخبار الرضا{{ع}}، ج۲، ص۶٩؛ بحار الانوار، ج۳۸، ص۱۱۲.</ref>، [[پیامبر]]{{صل}} فرمود: هرکسی را من [[ولیّ]] او هستم (پس از من) علی ولیّ اوست و هر کسی را من پیشوایش هستم پس از من علی پیشوای اوست. همین [[روایت]] را [[قندوزی]] در [[ینابیع المودة]] نیز نقل نموده است<ref>ینابیع المودة، ج۲، ص٢٨۶.</ref>.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۱۹
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	از [[عمران بن حصین]] نقل شده است که رسول خدا{{صل}} فرمود: {{متن حدیث\|إِنَّ عَلِيّاً مِنِّي وَ أَنَا مِنْهُ وَ هُوَ وَلِيُّ كُلِّ مُؤْمِنٍ}}<ref>نسائی، سنن الکبری، ج۵، ص۴۵؛ مسند احمد، ج۵، ص۲۵۱؛ تاریخ بغداد، ج۴، ص۳۳۹.</ref>؛ همانا علی از من است و من از علی (یعنی [[هدف]] من و علی{{ع}} یکی است) و علی [[سرپرست مؤمنان]] است.		از [[عمران بن حصین]] نقل شده است که رسول خدا{{صل}} فرمود: {{متن حدیث\|إِنَّ عَلِيّاً مِنِّي وَ أَنَا مِنْهُ وَ هُوَ وَلِيُّ كُلِّ مُؤْمِنٍ}}<ref>نسائی، سنن الکبری، ج۵، ص۴۵؛ مسند احمد، ج۵، ص۲۵۱؛ تاریخ بغداد، ج۴، ص۳۳۹.</ref>؛ همانا علی از من است و من از علی (یعنی [[هدف]] من و علی{{ع}} یکی است) و علی [[سرپرست مؤمنان]] است.

	در رابطه با همین معنا از [[بریده]] نقل شده است در [[جنگی]] که بین [[مسلمانان]] با [[قبیله]] [[بنی زبید]] پیش آمد، [[پیامبر]]{{صل}} دو [[لشکر]] به سوی [[یمن]] فرستاد، یکی به فرماندهی علی{{ع}} و دیگری به [[فرماندهی]] [[خالد بن ولید]]. در این [[جنگ]]، [[مسلمین]] [[پیروز]] گردیدند و در این هنگام خالد نامه‌ای در [[شکایت]] از [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} به من داد تا خدمت [[رسول خدا]]{{صل}} ببرم. وقتی آن [[نامه]] را به حضرت تحویل دادم، آثار ناراحتی را در چهره ایشان مشاهده نمودم. حضرت به من فرمود: {{متن حدیث\|لَا تَقَعْ فِي عَلِيٍّ فَإِنَّهُ مِنِّي وَ أَنَا مِنْهُ وَ هُوَ وَلِيُّكُمْ بَعْدِي}}<ref>این حدیث از احادیث مشهور است که با اندک تفاوت در منابع ذیل آمده است: مسند احمد، ج۵، ص٣۵۶؛ المستدرک علی الصحیحین، ج۳، ص۱۱۰؛ مجمع الزوائد، ج۹، ص۱۲۸؛ فرائد السمطین، ج۱، ص۲۹۸.</ref>؛ از علی شکایت نکنید همانا او از من است (از جهت اهداف الهی یکی هستیم) و من از او و علی پس از من [[سرپرست]] شما است.		در رابطه با همین معنا از [[بریده]] نقل شده است در [[جنگی]] که بین [[مسلمانان]] با [[قبیله]] [[بنی زبید]] پیش آمد، [[پیامبر]]{{صل}} دو [[لشکر]] به سوی [[یمن]] فرستاد، یکی به فرماندهی علی{{ع}} و دیگری به [[فرماندهی]] [[خالد بن ولید]]. در این [[جنگ]]، [[مسلمین]] [[پیروز]] گردیدند و در این هنگام خالد نامه‌ای در [[شکایت]] از [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} به من داد تا خدمت [[رسول خدا]]{{صل}} ببرم. وقتی آن نامه را به حضرت تحویل دادم، آثار ناراحتی را در چهره ایشان مشاهده نمودم. حضرت به من فرمود: {{متن حدیث\|لَا تَقَعْ فِي عَلِيٍّ فَإِنَّهُ مِنِّي وَ أَنَا مِنْهُ وَ هُوَ وَلِيُّكُمْ بَعْدِي}}<ref>این حدیث از احادیث مشهور است که با اندک تفاوت در منابع ذیل آمده است: مسند احمد، ج۵، ص٣۵۶؛ المستدرک علی الصحیحین، ج۳، ص۱۱۰؛ مجمع الزوائد، ج۹، ص۱۲۸؛ فرائد السمطین، ج۱، ص۲۹۸.</ref>؛ از علی شکایت نکنید همانا او از من است (از جهت اهداف الهی یکی هستیم) و من از او و علی پس از من [[سرپرست]] شما است.

	از [[ابن عباس]] [[روایت]] شده است که پیامبر{{صل}} به علی{{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|أَنْتَ وَلِيُّ كُلِّ مُؤْمِنٍ بَعْدِي‌}}<ref>مستدرک علی الصحیحین، ج۳، ص١٣۴؛ مسند احمد، ج۱، ص۳۳۱.</ref>؛ ([[یا علی]]) تو پس از من سرپرست همۀ [[مؤمنان]] هستی.		از [[ابن عباس]] [[روایت]] شده است که پیامبر{{صل}} به علی{{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|أَنْتَ وَلِيُّ كُلِّ مُؤْمِنٍ بَعْدِي‌}}<ref>مستدرک علی الصحیحین، ج۳، ص١٣۴؛ مسند احمد، ج۱، ص۳۳۱.</ref>؛ ([[یا علی]]) تو پس از من سرپرست همۀ [[مؤمنان]] هستی.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۲۸
خط ۱۸:		خط ۱۸:

	در حدیث دیگری که در سند آن چندین بانو از نوادگان [[فاطمه]]{{س}} قرار دارند، [[روایت]] شده است: از پدرم [[رسول خدا]]{{صل}} شنیدم که فرمود: در [[سفر]] [[معراج]] به [[آسمان‌ها]] گردش نمودم تا داخل [[بهشت]] گردیدم در آن هنگام قصری را دیدم که بر در ورودی آن، پرده‌ای آویخته بود. سرم را بالا نمودم دیدم بر در آن نوشته است: {{متن حدیث\|لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ عَلِيٌّ وَلِيُّ الْقَوْمِ‌}}<ref>بحار الأنوار، ج۶۵، ص٧٧؛ عوالم العلوم، ج۱۱، قسم ۲، ص٨٧۵.</ref>؛ خدایی جز [[خدای یکتا]] نیست. محمد فرستاده اوست. علی [[سرپرست]] [[قوم]] است<ref>[[محمد حیدر مظفری\|مظفری، محمد حیدر]]، [[امامت در بیان حضرت فاطمه (کتاب)\|امامت در بیان حضرت فاطمه]]، ص ۱۰۵.</ref>.		در حدیث دیگری که در سند آن چندین بانو از نوادگان [[فاطمه]]{{س}} قرار دارند، [[روایت]] شده است: از پدرم [[رسول خدا]]{{صل}} شنیدم که فرمود: در [[سفر]] [[معراج]] به [[آسمان‌ها]] گردش نمودم تا داخل [[بهشت]] گردیدم در آن هنگام قصری را دیدم که بر در ورودی آن، پرده‌ای آویخته بود. سرم را بالا نمودم دیدم بر در آن نوشته است: {{متن حدیث\|لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ عَلِيٌّ وَلِيُّ الْقَوْمِ‌}}<ref>بحار الأنوار، ج۶۵، ص٧٧؛ عوالم العلوم، ج۱۱، قسم ۲، ص٨٧۵.</ref>؛ خدایی جز [[خدای یکتا]] نیست. محمد فرستاده اوست. علی [[سرپرست]] [[قوم]] است<ref>[[محمد حیدر مظفری\|مظفری، محمد حیدر]]، [[امامت در بیان حضرت فاطمه (کتاب)\|امامت در بیان حضرت فاطمه]]، ص ۱۰۵.</ref>.

			=== طرح مسئله در آموزه‌های سایر [[معصومین]]{{عم}} ===
			[[ولایت]]، پرتوی درخشان و یکی از مهمترین و کارآمدترین شئونات [[امامت]] است. [[امام زمان]] هر عصری به عنوان ولی و سرپرست [[انسان‌ها]] دارای اولویت در تصرف به امورات آنها می‌باشد. طرح ولی و [[ولایت در قرآن]]، [[سنّت]] و نیز در میان اهل لغت، تنها طرح یک مفهوم خاص و شرح لفظ نیست؛ بلکه بسترسازی برای یک [[عقیده]] [[پایدار]] است که در آن مسئله [[رهبری]] و [[سرپرستی]] [[مردم]] پس از رسول خدا{{صل}} مطرح شده است. معنای [[حقیقی]] و شایع ولی و ولایت؛ همان سرپرستی و صاحب اختیار بودن است و معانی دیگر مجازی است که باز هم به نحوی به همان معنای حقیقی سرپرست بودن برمی‌گردد<ref>لسان العرب، ج١۵، ص۴١٠؛ مصباح المنیر، ج۲، ص٣۵٠؛ ابن اثیر، النهایه، ج۵، ص٢٢٨؛ مجمع البحرین، ج۴، ص۵۵۴؛ التحقیق، ج١٣، ص٢٠۴؛ بحار الانوار، ج۷۸، ص۱۸۳؛ تفسیر القرآن، ج۳، ص۴؛ الشافی فی الامامة، ج۳، ص۵٠؛ مسائل العکبریه، ص۵٠.</ref>.

			از [[عمران بن حصین]] نقل شده است که رسول خدا{{صل}} فرمود: {{متن حدیث\|إِنَّ عَلِيّاً مِنِّي وَ أَنَا مِنْهُ وَ هُوَ وَلِيُّ كُلِّ مُؤْمِنٍ}}<ref>نسائی، سنن الکبری، ج۵، ص۴۵؛ مسند احمد، ج۵، ص۲۵۱؛ تاریخ بغداد، ج۴، ص۳۳۹.</ref>؛ همانا علی از من است و من از علی (یعنی [[هدف]] من و علی{{ع}} یکی است) و علی [[سرپرست مؤمنان]] است.

			در رابطه با همین معنا از [[بریده]] نقل شده است در [[جنگی]] که بین [[مسلمانان]] با [[قبیله]] [[بنی زبید]] پیش آمد، [[پیامبر]]{{صل}} دو [[لشکر]] به سوی [[یمن]] فرستاد، یکی به فرماندهی علی{{ع}} و دیگری به [[فرماندهی]] [[خالد بن ولید]]. در این [[جنگ]]، [[مسلمین]] [[پیروز]] گردیدند و در این هنگام خالد نامه‌ای در [[شکایت]] از [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} به من داد تا خدمت [[رسول خدا]]{{صل}} ببرم. وقتی آن [[نامه]] را به حضرت تحویل دادم، آثار ناراحتی را در چهره ایشان مشاهده نمودم. حضرت به من فرمود: {{متن حدیث\|لَا تَقَعْ فِي عَلِيٍّ فَإِنَّهُ مِنِّي وَ أَنَا مِنْهُ وَ هُوَ وَلِيُّكُمْ بَعْدِي}}<ref>این حدیث از احادیث مشهور است که با اندک تفاوت در منابع ذیل آمده است: مسند احمد، ج۵، ص٣۵۶؛ المستدرک علی الصحیحین، ج۳، ص۱۱۰؛ مجمع الزوائد، ج۹، ص۱۲۸؛ فرائد السمطین، ج۱، ص۲۹۸.</ref>؛ از علی شکایت نکنید همانا او از من است (از جهت اهداف الهی یکی هستیم) و من از او و علی پس از من [[سرپرست]] شما است.

			از [[ابن عباس]] [[روایت]] شده است که پیامبر{{صل}} به علی{{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|أَنْتَ وَلِيُّ كُلِّ مُؤْمِنٍ بَعْدِي‌}}<ref>مستدرک علی الصحیحین، ج۳، ص١٣۴؛ مسند احمد، ج۱، ص۳۳۱.</ref>؛ ([[یا علی]]) تو پس از من سرپرست همۀ [[مؤمنان]] هستی.

			در [[حدیثی]] از [[زید بن ارقم]] نقل شده است که رسول خدا{{صل}} فرمود: {{متن حدیث\|مَنْ أَرَادَ أَنْ يَحْيَى حَيَاتِي‌، وَ يَمُوتَ موتی و یسکن جنة الخلد التی و عدنی ربی؛ فلیتول علی بن ابی‌طالب فانه لن یخرجکم من هدی و لن یدخلکم فی ضلالة}}<ref>مستدرک علی الصحیحین، ج۳، ص۱۳۹.</ref>؛ هر کس بخواهد مانند من [[زندگی]] نماید و مانند من بمیرد و در [[بهشت]] همیشگی که پروردگارم به من [[وعده]] نموده است، سکنی گزیند، باید [[علی بن ابی‌طالب]] را سرپرست [[انتخاب]] نماید. همانا! علی هرگز شما را از [[راه هدایت]] خارج نخواهد کرد و هرگز در [[گمراهی]] وارد نخواهد نمود.

			همچنین از [[عمار بن یاسر]] نقل شده که رسول خدا{{صل}} فرمود: {{متن حدیث\|مَنْ آمَنَ بِي وَ صَدَّقَنِي‌؛ فَلْيَتَوَلَ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ‌؛، فَإِنَّ وَلَايَتَهُ وَلَايَتِي‌، وَ وَلَايَتِي وَلَايَةُ اللَّهِ‌}}<ref>کنز العمال، ج۱۱، ص۶١.</ref>؛ هر کس به من [[ایمان]] آورد و مرا [[تصدیق]] نماید، باید [[علی بن ابی‌طالب]] را [[سرپرست]] [[انتخاب]] نماید. همانا [[ولایت]] او ولایت من و ولایت من [[ولایت خدا]] است.

			هم‌چنین از [[حذیفه]] نقل شده است که [[رسول خدا]]{{صل}} فرمود: {{متن حدیث\|إِنْ تُوَلُّوهُ تَجِدُوهُ هَادِياً مَهْدِيّاً}}<ref>الاستیعاب، ص۴٧٨؛ حلیة الأولیا، ج١، ص۶۴.</ref>؛ اگر علی را سرپرست برگزینید او را [[هدایت کننده]] می‌‌یابید. از [[امام صادق]]{{ع}} نقل شده است: {{متن حدیث\|مَا خَلَقَ اللَّهُ خَلْقاً إِلَّا وَ قَدْ عَرَضَ وَلَايَتَنَا عَلَيْهِ وَ احْتَجَّ بِنَا عَلَيْهِ فَمُؤْمِنٌ بِنَا وَ كَافِرٌ وَ جَاحِدٌ حَتَّى السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ وَ الْجِبَالِ}}<ref>بحار الانوار، ج٢٧، ص۴۶.</ref>؛ [[خداوند]] هیچ موجودی را نیافریده مگر اینکه ولایت ما را بر او عرضه داشته است و بر او، با ما [[احتجاج]] کرده است. پس برخی ایمان آورده و برخی [[کافر]] گشته و بعضی [[انکار]] نموده‌اند؛ حتی [[آسمان‌ها]] و [[زمین]] و کوه‌ها.

			و نیز در [[حدیثی]] از [[رسول اکرم]]{{صل}} نقل شده است دوازده نفر از [[اهل بیت]] من، پس از من دارای [[منصب ولایت]] و [[حجت‌های خداوند]] در روی زمین هستند. سپس نام یک‌یک آن دوازده ولی را بیان می‌کند که همان اسامی [[امامان دوازده‌گانه]] مورد اعتقاد شیعه است<ref>الاحتجاج، ج۱، ص١٨٢.</ref>.

			در حدیثی از [[مقداد]] نقل شده است که [[پیامبر]]{{صل}} فرمود: {{متن حدیث\|معرفة آل محمد برائة من النار و حب آل محمد جواز علی الصراط و الولایة لآل محمد امان من العذاب}}<ref>فرائد السمطین، ج۲، باب ۴٩؛ الحاوی الفتاوی، ج۲، ص۱۲۹.</ref>؛ [[شناخت]] [[خاندان پیامبر]]{{صل}}، دوری از [[آتش]] است و [[دوستی]] خاندان پیامبر جوازی است بر عبور از صراط و ولایت [[آل محمد]] پناه از [[عذاب]] است.

			همچنین رسول خدا{{صل}} خطاب به علی{{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|يَا عَلِيُّ وَ الَّذِي بَعَثَنِي بِالنُّبُوَّةِ وَ اصْطَفَانِي عَلَى جَمِيعِ الْبَرِّيَّةِ لَوْ أَنَّ عَبْداً عَبَدَ اللَّهَ أَلْفَ عَامٍ مَا قَبِلَ اللَّهُ ذَلِكَ مِنْهُ إِلَّا بِوَلَايَتِكَ وَ وَلَايَةِ الْأَئِمَّةِ مِنْ وُلْدِكَ‌}}<ref>بحار الانوار، ج۲۷، ص۱۹۹.</ref>؛ ای علی [[سوگند]] به آنکه مرا به [[نبوت]] [[مبعوث]] نموده است و بر همۀ [[مخلوقات]] برگزید، اگر بنده‌ای [[خدا]] را هزار سال [[پرستش]] نماید، از او پذیرفته نمی‌شود؛ مگر آنکه آمیخته با [[اعتقاد]] به [[ولایت]] تو و ولایت [[پیشوایان]] از فرزندانت باشد.

			درباره پیوستگی ولایت پیامبر{{صل}} و [[امیرالمؤمنین]]{{ع}}، از [[جابر بن عبدالله انصاری]] نقل شده است: روزی [[رسول خدا]]{{صل}} [[خطبه]] خواند و فرمود: {{متن حدیث\|مَنْ آمَنَ بِي وَ صَدَّقَنِي فَلْيَتَوَلَّ عَلِيّاً مِنْ بَعْدِي، فَإِنَّ وَلَايَتَهُ وَلَايَتِي‌، وَ وَلَايَتِي وَلَايَةُ اللَّهِ}}<ref>امالی طوسی، ص۴١٨.</ref>؛
			هر کس مرا [[تصدیق]] نموده و به من [[ایمان]] آورده است، پس باید پس از من [[ولایت علی]] را بپذیرد؛ زیرا ولایت علی ولایت من و ولایت من ولایت خداست.
			همچنین آن حضرت در این‌باره فرمود: {{متن حدیث\|فَالْكَافِرُ مَنْ جَحَدَ نُبُوَّتِي وَ الْعَنِيدُ مَنْ جَحَدَ وَلَايَةَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ}}<ref>الفضائل، قمی، ص۱۲۹.</ref>؛
			[[کافر]] کسی است که [[نبوت]] من را [[انکار]] کند و معاند کسی است که ولایت علی را منکر شود.

			در روایتی نقل شده است که رسول خدا{{صل}} خطاب به [[مردم]] فرمود: {{متن حدیث\|معاشر الناس! ألیس الله أولی بی‌من نفسی. یأمرنی و ینهانی مالی علی الله أمر ولا نهی؟ قالوا: بلی یا رسول الله! قال: من کان الله و أنا مولاه فهذا علی مولاه یأمرکم و ینهاکم مالکم علیه من أمر و لا نهی}}<ref>الغدیر، ج۱، ص۳۸۷.</ref>؛
			ای مردم آیا [[خدا]] بر من از خودم سزاوارتر نیست؟ در حالی که او به من [[امر و نهی]] می‌کند، ولی از جانب من بر [[خداوند]] امر و نهیی نیست؟ مردم گفتند: چنین است ای فرستادۀ خدا. پس حضرت فرمود: هر که را خداوند و من مولایش هستیم، پس این علی مولای اوست که امر و نهی می‌کند شما را و از جانب شما بر او امر و نهیی نیست.

			[[حدیثی]] نیز با همین مضمون و با اندک تفصیل بیشتر از رسول خدا{{صل}} دربارۀ ولایت علی{{ع}} در [[بحار الانوار]] نقل شده است<ref>بحار الانوار، ج۳۷، ص۲۲۲ و ج۳۸، ص۱۵۱.</ref>. در این دو [[حدیث]] با [[صراحت]] ولایت و سزاوار بودن علی{{ع}} را در امور مردم همانند [[اولویت]] و سزاوار بودن خدا و [[رسول]]{{صل}} ذکر نموده است.

			از [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} نقل شده است که دربارۀ [[ولایت]] [[خاندان پیامبر]]{{صل}} فرمود: {{متن حدیث\|لَا يُقَاسُ بِآلِ مُحَمَّدٍ مِنْ هَذِهِ الْأُمَّةِ أَحَدٌ وَ لَهُمْ خَصَائِصُ حَقِّ الْوِلَايَةِ وَ فِيهِمُ الْوِرَاثَةُ وَ الْوَصِيَّةُ}}<ref>طبری، دلائل الامامه، ص۲۱.</ref>؛ هیچ فردی از این [[امت]] ([[اسلام]]) با خاندان پیامبر مقایسه نمی‌شود؛ زیرا برای خاندان پیامبر [[حق ولایت]] اختصاص داده شده و در میان آنان [[وراثت]] و [[وصیت]] قرار داده شده است<ref>[[محمد حیدر مظفری\|مظفری، محمد حیدر]]، [[امامت در بیان حضرت فاطمه (کتاب)\|امامت در بیان حضرت فاطمه]]، ص ۱۰۷.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۳۰
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	[[حضرت فاطمه زهرا]]{{س}} فرمود: {{متن حدیث\|قَالَ رَسُولِ اللَّهِ{{صل}}: مَنْ كُنْتُ وَلِيَّهُ فَعَلِيٌّ وَلِيُّهُ‌...}}<ref>ینابیع المودة، ج۲، ص٢٨۶.</ref>.		[[حضرت فاطمه زهرا]]{{س}} فرمود: {{متن حدیث\|قَالَ رَسُولِ اللَّهِ{{صل}}: مَنْ كُنْتُ وَلِيَّهُ فَعَلِيٌّ وَلِيُّهُ‌...}}<ref>ینابیع المودة، ج۲، ص٢٨۶.</ref>.

	طرح [[ولایت]] و [[امامت امیرالمؤمنین]]{{ع}} در [[اندیشه]] و روایات حضرت فاطمه{{س}} یک طرح [[پایدار]] و بسترساز برای مسیر هدایت و [[تکامل]] است که از آن به عنوان یک [[فریضه]] [[برتر]] از سایر [[فرائض]] و سرچشمۀ زلال [[معرفت الهی]] یاد شده است. بر این اساس، صدیقۀ [[طاهره]]{{س}} در همان [[زمان]] آغازین خانه‌نشینی امیرالمؤمنین{{ع}}، به سراغ حدیث ولایت رفت و با تمام توان از [[ولایت امیرالمؤمنین]]{{ع}} [[دفاع]] نمود که به نمونه‌ای از این استدلال‌ها اشاره می‌شود.		طرح [[ولایت]] و [[امامت امیرالمؤمنین]]{{ع}} در [[اندیشه]] و روایات حضرت فاطمه{{س}} یک طرح [[پایدار]] و بسترساز برای مسیر هدایت و [[تکامل]] است که از آن به عنوان یک [[فریضه]] [[برتر]] از سایر [[فرائض]] و سرچشمۀ زلال [[معرفت الهی]] یاد شده است. بر این اساس، صدیقۀ طاهره{{س}} در همان [[زمان]] آغازین خانه‌نشینی امیرالمؤمنین{{ع}}، به سراغ حدیث ولایت رفت و با تمام توان از [[ولایت امیرالمؤمنین]]{{ع}} [[دفاع]] نمود که به نمونه‌ای از این استدلال‌ها اشاره می‌شود.

	در [[حدیثی]] که از [[امام رضا]]{{ع}} نقل شده است و آن حضرت از پدرش [[موسی بن جعفر]]{{ع}} و ایشان از پدرش [[امام صادق]]{{ع}} و ایشان از پدرش [[امام باقر]]{{ع}} و ایشان از پدرش [[امام زین العابدین]]{{ع}} و ایشان از پدرش [[سید الشهداء]]{{ع}} و ایشان از مادرش [[فاطمه زهرا]]{{س}} نقل نموده است: {{متن حدیث\|إِنَّ النَّبِيُّ{{صل}} قَالَ: مَنْ كُنْتُ وَلِيَّهُ فَعَلِيٌّ وَلِيُّهُ وَ مَنْ كُنْتُ إِمَامَهُ فَعَلِيٌّ إِمَامُهُ‌}}<ref>عیون اخبار الرضا{{ع}}، ج۲، ص۶٩؛ بحار الانوار، ج۳۸، ص۱۱۲.</ref>، [[پیامبر]]{{صل}} فرمود: هرکسی را من [[ولیّ]] او هستم (پس از من) علی ولیّ اوست و هر کسی را من پیشوایش هستم پس از من علی پیشوای اوست. همین [[روایت]] را [[قندوزی]] در [[ینابیع المودة]] نیز نقل نموده است<ref>ینابیع المودة، ج۲، ص٢٨۶.</ref>.		در [[حدیثی]] که از [[امام رضا]]{{ع}} نقل شده است و آن حضرت از پدرش [[موسی بن جعفر]]{{ع}} و ایشان از پدرش [[امام صادق]]{{ع}} و ایشان از پدرش [[امام باقر]]{{ع}} و ایشان از پدرش [[امام زین العابدین]]{{ع}} و ایشان از پدرش [[سید الشهداء]]{{ع}} و ایشان از مادرش [[فاطمه زهرا]]{{س}} نقل نموده است: {{متن حدیث\|إِنَّ النَّبِيُّ{{صل}} قَالَ: مَنْ كُنْتُ وَلِيَّهُ فَعَلِيٌّ وَلِيُّهُ وَ مَنْ كُنْتُ إِمَامَهُ فَعَلِيٌّ إِمَامُهُ‌}}<ref>عیون اخبار الرضا{{ع}}، ج۲، ص۶٩؛ بحار الانوار، ج۳۸، ص۱۱۲.</ref>، [[پیامبر]]{{صل}} فرمود: هرکسی را من [[ولیّ]] او هستم (پس از من) علی ولیّ اوست و هر کسی را من پیشوایش هستم پس از من علی پیشوای اوست. همین [[روایت]] را [[قندوزی]] در [[ینابیع المودة]] نیز نقل نموده است<ref>ینابیع المودة، ج۲، ص٢٨۶.</ref>.
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	از [[ابن عباس]] [[روایت]] شده است که پیامبر{{صل}} به علی{{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|أَنْتَ وَلِيُّ كُلِّ مُؤْمِنٍ بَعْدِي‌}}<ref>مستدرک علی الصحیحین، ج۳، ص١٣۴؛ مسند احمد، ج۱، ص۳۳۱.</ref>؛ ([[یا علی]]) تو پس از من سرپرست همۀ [[مؤمنان]] هستی.		از [[ابن عباس]] [[روایت]] شده است که پیامبر{{صل}} به علی{{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|أَنْتَ وَلِيُّ كُلِّ مُؤْمِنٍ بَعْدِي‌}}<ref>مستدرک علی الصحیحین، ج۳، ص١٣۴؛ مسند احمد، ج۱، ص۳۳۱.</ref>؛ ([[یا علی]]) تو پس از من سرپرست همۀ [[مؤمنان]] هستی.

	در [[حدیثی]] از [[زید بن ارقم]] نقل شده است که رسول خدا{{صل}} فرمود: {{متن حدیث\|مَنْ أَرَادَ أَنْ يَحْيَى حَيَاتِي‌، وَ يَمُوتَ موتی و یسکن جنة الخلد التی و عدنی ربی؛ فلیتول علی بن ابی‌طالب فانه لن یخرجکم من هدی و لن یدخلکم فی ضلالة}}<ref>مستدرک علی الصحیحین، ج۳، ص۱۳۹.</ref>؛ هر کس بخواهد مانند من [[زندگی]] نماید و مانند من بمیرد و در [[بهشت]] همیشگی که پروردگارم به من [[وعده]] نموده است، سکنی گزیند، باید [[علی بن ابی‌طالب]] را سرپرست [[انتخاب]] نماید. همانا! علی هرگز شما را از [[راه هدایت]] خارج نخواهد کرد و هرگز در [[گمراهی]] وارد نخواهد نمود.		در [[حدیثی]] از [[زید بن ارقم]] نقل شده است که رسول خدا{{صل}} فرمود: {{متن حدیث\|مَنْ أَرَادَ أَنْ يَحْيَى حَيَاتِي‌، وَ يَمُوتَ موتی و یسکن جنة الخلد التی و عدنی ربی؛ فلیتول علی بن ابی‌طالب فانه لن یخرجکم من هدی و لن یدخلکم فی ضلالة}}<ref>مستدرک علی الصحیحین، ج۳، ص۱۳۹.</ref>؛ هر کس بخواهد مانند من [[زندگی]] نماید و مانند من بمیرد و در [[بهشت]] همیشگی که پروردگارم به من [[وعده]] نموده است، سکنی گزیند، باید [[علی بن ابی‌طالب]] را سرپرست [[انتخاب]] نماید. همانا! علی هرگز شما را از راه هدایت خارج نخواهد کرد و هرگز در [[گمراهی]] وارد نخواهد نمود.

	همچنین از [[عمار بن یاسر]] نقل شده که رسول خدا{{صل}} فرمود: {{متن حدیث\|مَنْ آمَنَ بِي وَ صَدَّقَنِي‌؛ فَلْيَتَوَلَ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ‌؛، فَإِنَّ وَلَايَتَهُ وَلَايَتِي‌، وَ وَلَايَتِي وَلَايَةُ اللَّهِ‌}}<ref>کنز العمال، ج۱۱، ص۶١.</ref>؛ هر کس به من [[ایمان]] آورد و مرا [[تصدیق]] نماید، باید [[علی بن ابی‌طالب]] را [[سرپرست]] [[انتخاب]] نماید. همانا [[ولایت]] او ولایت من و ولایت من [[ولایت خدا]] است.		همچنین از [[عمار بن یاسر]] نقل شده که رسول خدا{{صل}} فرمود: {{متن حدیث\|مَنْ آمَنَ بِي وَ صَدَّقَنِي‌؛ فَلْيَتَوَلَ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ‌؛، فَإِنَّ وَلَايَتَهُ وَلَايَتِي‌، وَ وَلَايَتِي وَلَايَةُ اللَّهِ‌}}<ref>کنز العمال، ج۱۱، ص۶١.</ref>؛ هر کس به من [[ایمان]] آورد و مرا تصدیق نماید، باید [[علی بن ابی‌طالب]] را [[سرپرست]] [[انتخاب]] نماید. همانا [[ولایت]] او ولایت من و ولایت من [[ولایت خدا]] است.

	هم‌چنین از [[حذیفه]] نقل شده است که [[رسول خدا]]{{صل}} فرمود: {{متن حدیث\|إِنْ تُوَلُّوهُ تَجِدُوهُ هَادِياً مَهْدِيّاً}}<ref>الاستیعاب، ص۴٧٨؛ حلیة الأولیا، ج١، ص۶۴.</ref>؛ اگر علی را سرپرست برگزینید او را [[هدایت کننده]] می‌‌یابید. از [[امام صادق]]{{ع}} نقل شده است: {{متن حدیث\|مَا خَلَقَ اللَّهُ خَلْقاً إِلَّا وَ قَدْ عَرَضَ وَلَايَتَنَا عَلَيْهِ وَ احْتَجَّ بِنَا عَلَيْهِ فَمُؤْمِنٌ بِنَا وَ كَافِرٌ وَ جَاحِدٌ حَتَّى السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ وَ الْجِبَالِ}}<ref>بحار الانوار، ج٢٧، ص۴۶.</ref>؛ [[خداوند]] هیچ موجودی را نیافریده مگر اینکه ولایت ما را بر او عرضه داشته است و بر او، با ما [[احتجاج]] کرده است. پس برخی ایمان آورده و برخی [[کافر]] گشته و بعضی [[انکار]] نموده‌اند؛ حتی [[آسمان‌ها]] و [[زمین]] و کوه‌ها.		هم‌چنین از [[حذیفه]] نقل شده است که [[رسول خدا]]{{صل}} فرمود: {{متن حدیث\|إِنْ تُوَلُّوهُ تَجِدُوهُ هَادِياً مَهْدِيّاً}}<ref>الاستیعاب، ص۴٧٨؛ حلیة الأولیا، ج١، ص۶۴.</ref>؛ اگر علی را سرپرست برگزینید او را [[هدایت کننده]] می‌‌یابید. از [[امام صادق]]{{ع}} نقل شده است: {{متن حدیث\|مَا خَلَقَ اللَّهُ خَلْقاً إِلَّا وَ قَدْ عَرَضَ وَلَايَتَنَا عَلَيْهِ وَ احْتَجَّ بِنَا عَلَيْهِ فَمُؤْمِنٌ بِنَا وَ كَافِرٌ وَ جَاحِدٌ حَتَّى السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ وَ الْجِبَالِ}}<ref>بحار الانوار، ج٢٧، ص۴۶.</ref>؛ [[خداوند]] هیچ موجودی را نیافریده مگر اینکه ولایت ما را بر او عرضه داشته است و بر او، با ما [[احتجاج]] کرده است. پس برخی ایمان آورده و برخی [[کافر]] گشته و بعضی [[انکار]] نموده‌اند؛ حتی [[آسمان‌ها]] و [[زمین]] و کوه‌ها.
خط ۴۲:		خط ۴۲:

	درباره پیوستگی ولایت پیامبر{{صل}} و [[امیرالمؤمنین]]{{ع}}، از [[جابر بن عبدالله انصاری]] نقل شده است: روزی [[رسول خدا]]{{صل}} [[خطبه]] خواند و فرمود: {{متن حدیث\|مَنْ آمَنَ بِي وَ صَدَّقَنِي فَلْيَتَوَلَّ عَلِيّاً مِنْ بَعْدِي، فَإِنَّ وَلَايَتَهُ وَلَايَتِي‌، وَ وَلَايَتِي وَلَايَةُ اللَّهِ}}<ref>امالی طوسی، ص۴١٨.</ref>؛		درباره پیوستگی ولایت پیامبر{{صل}} و [[امیرالمؤمنین]]{{ع}}، از [[جابر بن عبدالله انصاری]] نقل شده است: روزی [[رسول خدا]]{{صل}} [[خطبه]] خواند و فرمود: {{متن حدیث\|مَنْ آمَنَ بِي وَ صَدَّقَنِي فَلْيَتَوَلَّ عَلِيّاً مِنْ بَعْدِي، فَإِنَّ وَلَايَتَهُ وَلَايَتِي‌، وَ وَلَايَتِي وَلَايَةُ اللَّهِ}}<ref>امالی طوسی، ص۴١٨.</ref>؛
	هر کس مرا [[تصدیق]] نموده و به من [[ایمان]] آورده است، پس باید پس از من [[ولایت علی]] را بپذیرد؛ زیرا ولایت علی ولایت من و ولایت من ولایت خداست.		هر کس مرا تصدیق نموده و به من [[ایمان]] آورده است، پس باید پس از من [[ولایت علی]] را بپذیرد؛ زیرا ولایت علی ولایت من و ولایت من ولایت خداست.
	همچنین آن حضرت در این‌باره فرمود: {{متن حدیث\|فَالْكَافِرُ مَنْ جَحَدَ نُبُوَّتِي وَ الْعَنِيدُ مَنْ جَحَدَ وَلَايَةَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ}}<ref>الفضائل، قمی، ص۱۲۹.</ref>؛		همچنین آن حضرت در این‌باره فرمود: {{متن حدیث\|فَالْكَافِرُ مَنْ جَحَدَ نُبُوَّتِي وَ الْعَنِيدُ مَنْ جَحَدَ وَلَايَةَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ}}<ref>الفضائل، قمی، ص۱۲۹.</ref>؛
	[[کافر]] کسی است که [[نبوت]] من را [[انکار]] کند و معاند کسی است که ولایت علی را منکر شود.		[[کافر]] کسی است که [[نبوت]] من را [[انکار]] کند و معاند کسی است که ولایت علی را منکر شود.
خط ۴۹:		خط ۴۹:
	ای مردم آیا [[خدا]] بر من از خودم سزاوارتر نیست؟ در حالی که او به من [[امر و نهی]] می‌کند، ولی از جانب من بر [[خداوند]] امر و نهیی نیست؟ مردم گفتند: چنین است ای فرستادۀ خدا. پس حضرت فرمود: هر که را خداوند و من مولایش هستیم، پس این علی مولای اوست که امر و نهی می‌کند شما را و از جانب شما بر او امر و نهیی نیست.		ای مردم آیا [[خدا]] بر من از خودم سزاوارتر نیست؟ در حالی که او به من [[امر و نهی]] می‌کند، ولی از جانب من بر [[خداوند]] امر و نهیی نیست؟ مردم گفتند: چنین است ای فرستادۀ خدا. پس حضرت فرمود: هر که را خداوند و من مولایش هستیم، پس این علی مولای اوست که امر و نهی می‌کند شما را و از جانب شما بر او امر و نهیی نیست.

	[[حدیثی]] نیز با همین مضمون و با اندک تفصیل بیشتر از رسول خدا{{صل}} دربارۀ ولایت علی{{ع}} در [[بحار الانوار]] نقل شده است<ref>بحار الانوار، ج۳۷، ص۲۲۲ و ج۳۸، ص۱۵۱.</ref>. در این دو [[حدیث]] با [[صراحت]] ولایت و سزاوار بودن علی{{ع}} را در امور مردم همانند [[اولویت]] و سزاوار بودن خدا و [[رسول]]{{صل}} ذکر نموده است.		[[حدیثی]] نیز با همین مضمون و با اندک تفصیل بیشتر از رسول خدا{{صل}} دربارۀ ولایت علی{{ع}} در [[بحار الانوار]] نقل شده است<ref>بحار الانوار، ج۳۷، ص۲۲۲ و ج۳۸، ص۱۵۱.</ref>. در این دو [[حدیث]] با صراحت ولایت و سزاوار بودن علی{{ع}} را در امور مردم همانند [[اولویت]] و سزاوار بودن خدا و [[رسول]]{{صل}} ذکر نموده است.

	از [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} نقل شده است که دربارۀ [[ولایت]] [[خاندان پیامبر]]{{صل}} فرمود: {{متن حدیث\|لَا يُقَاسُ بِآلِ مُحَمَّدٍ مِنْ هَذِهِ الْأُمَّةِ أَحَدٌ وَ لَهُمْ خَصَائِصُ حَقِّ الْوِلَايَةِ وَ فِيهِمُ الْوِرَاثَةُ وَ الْوَصِيَّةُ}}<ref>طبری، دلائل الامامه، ص۲۱.</ref>؛ هیچ فردی از این [[امت]] ([[اسلام]]) با خاندان پیامبر مقایسه نمی‌شود؛ زیرا برای خاندان پیامبر [[حق ولایت]] اختصاص داده شده و در میان آنان [[وراثت]] و [[وصیت]] قرار داده شده است<ref>[[محمد حیدر مظفری\|مظفری، محمد حیدر]]، [[امامت در بیان حضرت فاطمه (کتاب)\|امامت در بیان حضرت فاطمه]]، ص ۱۰۷.</ref>.		از [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} نقل شده است که دربارۀ [[ولایت]] [[خاندان پیامبر]]{{صل}} فرمود: {{متن حدیث\|لَا يُقَاسُ بِآلِ مُحَمَّدٍ مِنْ هَذِهِ الْأُمَّةِ أَحَدٌ وَ لَهُمْ خَصَائِصُ حَقِّ الْوِلَايَةِ وَ فِيهِمُ الْوِرَاثَةُ وَ الْوَصِيَّةُ}}<ref>طبری، دلائل الامامه، ص۲۱.</ref>؛ هیچ فردی از این [[امت]] ([[اسلام]]) با خاندان پیامبر مقایسه نمی‌شود؛ زیرا برای خاندان پیامبر [[حق ولایت]] اختصاص داده شده و در میان آنان [[وراثت]] و [[وصیت]] قرار داده شده است<ref>[[محمد حیدر مظفری\|مظفری، محمد حیدر]]، [[امامت در بیان حضرت فاطمه (کتاب)\|امامت در بیان حضرت فاطمه]]، ص ۱۰۷.</ref>.