حدیث یوم‌الدار در تاریخ اسلامی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* پانویس */

2024-08-13T07:56:54Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۲۶
خط ۴۷:		خط ۴۷:

	[[رده:حدیث یوم‌الدار]]		[[رده:حدیث یوم‌الدار]]
	[[رده:~~فضائل~~ امام علی]]		[[رده:اثبات امامت امام علی]]

Bahmani در ‏۲۳ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۲۹

2024-05-23T08:29:25Z

نمایش تغییرات

Bahmani: /* مقدمه */

2024-05-23T08:26:26Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۵۶
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	هنگامی که این [[آیه]] نازل شد، [[رسول خدا]] {{صل}} علی {{ع}} را فرمود تا غذایی فراهم کند. آن‌گاه [[فرزندان]] [[عبد المطلب]] را جمع نماید تا با آنان سخن بگوید و فرمان الهی را به آنان [[ابلاغ]] کند. علی {{ع}} یک صاع طعام تهیه کرد و یک ران گوسفند هم بدان افزود. ظرفی نیز پر از شیر کرد. سپس بنی [[عبد المطلب]] را که آن [[روز]] چهل مرد، یکی بیش یا کم می‌شدند، فراهم ساخت. عموهای او [[ابوطالب]]، [[حمزه]]، عبّاس و [[ابولهب]] نیز در این جمع بودند. همگی از آن طعام خوردند. علی {{ع}} گفت: همه [[سیر]] شدند و خوراکی‌ها همچنان بر جای بود، فقط جای دستانشان را بر غذا می‌دیدم. به خدای [[سوگند]]؛ اگر غذایی را که برای همه آنان‌ فراهم نمودم، یک نفر می‌خورد، سیر نمی‌شد. [[پیامبر]] {{صل}} فرمود: برایشان نوشیدنی بیار. من ظرف شیر را آوردم. همه نوشیدند و سیر شدند. به خدای سوگند؛ اگر یکی از آنان همه را می‌نوشید، سیر نمی‌شد.		هنگامی که این [[آیه]] نازل شد، [[رسول خدا]] {{صل}} علی {{ع}} را فرمود تا غذایی فراهم کند. آن‌گاه [[فرزندان]] [[عبد المطلب]] را جمع نماید تا با آنان سخن بگوید و فرمان الهی را به آنان [[ابلاغ]] کند. علی {{ع}} یک صاع طعام تهیه کرد و یک ران گوسفند هم بدان افزود. ظرفی نیز پر از شیر کرد. سپس بنی [[عبد المطلب]] را که آن [[روز]] چهل مرد، یکی بیش یا کم می‌شدند، فراهم ساخت. عموهای او [[ابوطالب]]، [[حمزه]]، عبّاس و [[ابولهب]] نیز در این جمع بودند. همگی از آن طعام خوردند. علی {{ع}} گفت: همه [[سیر]] شدند و خوراکی‌ها همچنان بر جای بود، فقط جای دستانشان را بر غذا می‌دیدم. به خدای [[سوگند]]؛ اگر غذایی را که برای همه آنان‌ فراهم نمودم، یک نفر می‌خورد، سیر نمی‌شد. [[پیامبر]] {{صل}} فرمود: برایشان نوشیدنی بیار. من ظرف شیر را آوردم. همه نوشیدند و سیر شدند. به خدای سوگند؛ اگر یکی از آنان همه را می‌نوشید، سیر نمی‌شد.

	هنگامی که رسول خدا {{صل}} می‌خواست با آنان سخن بگوید؛ ابولهب بر او پیشی گرفت و گفت: این یارتان، از قدیم شما را [[سحر]] و [[جادو]] کرده است. [[جمعیت]] متفرق شدند و رسول خدا {{صل}} با آنان سخن نگفت.		هنگامی که رسول خدا {{صل}} می‌خواست با آنان سخن بگوید؛ ابولهب بر او پیشی گرفت و گفت: این یارتان، از قدیم شما را [[سحر]] و [[جادو]] کرده است. جمعیت متفرق شدند و رسول خدا {{صل}} با آنان سخن نگفت.

	روز دیگر رسول خدا {{صل}} به علی {{ع}} فرمود: بار دیگر همان مقدار طعام تهیه کن و آنان را نزد من فراهم ساز. همگی خوردند و آشامیدند و سیر شدند. پس رسول خدا {{صل}} به سخن آمد و گفت: ای فرزندان عبد المطلب؛ به [[خدا]] قسم هیچ [[جوان]] [[عربی]] نمی‌شناسم که بهتر از آنچه من برای شما آورده‌ام، برای [[قوم]] خود آورده باشد. به [[راستی]] که من خیر [[دنیا]] و [[آخرت]] را برای شما آورده‌ام و خدای مرا فرموده است که شما را به جانب او [[دعوت]] کنم. پس کدام یک از شما مرا کمک می‌کند تا [[برادر]] من، و [[وصی]] من و [[خلیفه]] من در میان شما باشد؟!		روز دیگر رسول خدا {{صل}} به علی {{ع}} فرمود: بار دیگر همان مقدار طعام تهیه کن و آنان را نزد من فراهم ساز. همگی خوردند و آشامیدند و سیر شدند. پس رسول خدا {{صل}} به سخن آمد و گفت: ای فرزندان عبد المطلب؛ به [[خدا]] قسم هیچ [[جوان]] عربی نمی‌شناسم که بهتر از آنچه من برای شما آورده‌ام، برای [[قوم]] خود آورده باشد. به [[راستی]] که من خیر [[دنیا]] و [[آخرت]] را برای شما آورده‌ام و خدای مرا فرموده است که شما را به جانب او [[دعوت]] کنم. پس کدام یک از شما مرا کمک می‌کند تا [[برادر]] من، و [[وصی]] من و [[خلیفه]] من در میان شما باشد؟!

	احدی از آنان وی را پاسخ نداد. علی {{ع}} گفت: یا [[رسول الله]]؛ من تو را در این کار [[یاری]] می‌دهم. پس گردنم را گرفت و گفت: هان، این است برادر من، و [[وصیّ]] من، و خلیفه من در میان شما. پس از وی بشنوید و فرمانش ببرید. پس [[جمعیت]] بپاخاستند و می‌خندیدند و به [[ابوطالب]] می‌گفتند: تو را امر کرد که از پسرت بشنوی و او را [[اطاعت]] کنی. در برخی از متون آمده که چون علی {{ع}} بپا خاست و پاسخ گفت، [[پیامبر]] {{صل}} او را نشاند.		احدی از آنان وی را پاسخ نداد. علی {{ع}} گفت: یا [[رسول الله]]؛ من تو را در این کار [[یاری]] می‌دهم. پس گردنم را گرفت و گفت: هان، این است برادر من، و [[وصیّ]] من، و خلیفه من در میان شما. پس از وی بشنوید و فرمانش ببرید. پس جمعیت بپاخاستند و می‌خندیدند و به [[ابوطالب]] می‌گفتند: تو را امر کرد که از پسرت بشنوی و او را [[اطاعت]] کنی. در برخی از متون آمده که چون علی {{ع}} بپا خاست و پاسخ گفت، [[پیامبر]] {{صل}} او را نشاند.

	مطابق [[روایت]] اسکافی‌، پیامبر {{صل}} فرمود: این است برادر، وصیّ و خلیفه من. آنان به‌ ابوطالب گفتند: از پسرت اطاعت کن. او را بر تو [[امیر]] کرد<ref>تاریخ الامم و الملوک، ج۲، ص۶۳؛ مختصر تاریخ ابو الفداء، ج۲، ص۱۴؛ شواهد التنزیل، ج۱، ص۳۷۲؛ کنز العمّال، ج۱۵، ص۱۱۶- ۱۱۷؛ شرح نهج البلاغه، ج۱۳، ص۲۴۴؛ مسند احمد، ج۱، ص۱۵۹؛ کفایة الطالب، ص۲۰۵؛ منهاج السنه، ج۴، ص۸۰؛ فرائد السمطین، ج۱، ص۸۶؛ خصائص نسائی، ص۸۶؛ الغدیر، ج۲، ص۲۷۸- ۲۸۴.</ref>.		مطابق [[روایت]] اسکافی‌، پیامبر {{صل}} فرمود: این است برادر، وصیّ و خلیفه من. آنان به‌ ابوطالب گفتند: از پسرت اطاعت کن. او را بر تو [[امیر]] کرد<ref>تاریخ الامم و الملوک، ج۲، ص۶۳؛ مختصر تاریخ ابو الفداء، ج۲، ص۱۴؛ شواهد التنزیل، ج۱، ص۳۷۲؛ کنز العمّال، ج۱۵، ص۱۱۶- ۱۱۷؛ شرح نهج البلاغه، ج۱۳، ص۲۴۴؛ مسند احمد، ج۱، ص۱۵۹؛ کفایة الطالب، ص۲۰۵؛ منهاج السنه، ج۴، ص۸۰؛ فرائد السمطین، ج۱، ص۸۶؛ خصائص نسائی، ص۸۶؛ الغدیر، ج۲، ص۲۷۸- ۲۸۴.</ref>.

	[[طبری]] که این داستان را به همین نحو در "تاریخ الامم و الملوک" آورده، چون در [[تفسیر]] به اینجا رسید، آن را با همین متن و سند نوشت، امّا یک عبارت را عوض و به این صورت ثبت کرد: پس کدام یک از شما مرا کمک می‌کند تا برادر من و چنین و چنان باشد... سپس گفت: این است، برادر من و چنین و چنان!<ref>بنگرید: تفسیر طبری، ج۱۹، ص۷۵. </ref>. [[ابن کثیر]] شامی نیز از او [[پیروی]] کرد و در حالی که منبع مورد [[اعتماد]] او در تاریخ، کتاب تاریخ طبری است، این داستان را از تفسیر او نقل نمود<ref>بنگرید: البدایة و النهایه، ج۳، ص۴۰؛ تفسیر ابن کثیر، ج۳، ص۳۵۱.</ref>.		[[طبری]] که این داستان را به همین نحو در "تاریخ الامم و الملوک" آورده، چون در [[تفسیر]] به اینجا رسید، آن را با همین متن و سند نوشت، امّا یک عبارت را عوض و به این صورت ثبت کرد: پس کدام یک از شما مرا کمک می‌کند تا برادر من و چنین و چنان باشد... سپس گفت: این است، برادر من و چنین و چنان!<ref>بنگرید: تفسیر طبری، ج۱۹، ص۷۵. </ref>. [[ابن کثیر]] شامی نیز از او [[پیروی]] کرد و در حالی که منبع مورد اعتماد او در تاریخ، کتاب تاریخ طبری است، این داستان را از تفسیر او نقل نمود<ref>بنگرید: البدایة و النهایه، ج۳، ص۴۰؛ تفسیر ابن کثیر، ج۳، ص۳۵۱.</ref>.

	"محمّد حسنین هیکل" در چاپ اول کتاب خود: "حیاة محمّد"، ص۱۰۴، [[نص]] [[روایت]] [[طبری]] در "تاریخ الامم و الملوک" را آورده، امّا در چاپ دوم عبارت: «و [[خلیفه]] من در میان شما» را حذف کرده است. وی این [[خیانت]] [[علمی]] را در ازای دریافت پانصد لیره یا فروش هزار نسخه از کتاب خود انجام داده است<ref>بنگرید: حیاة محمّد، ص۱۳۹؛ سیرة المصطفی، ص۱۳۰.</ref>.<ref>[[سید جعفر مرتضی عاملی\|عاملی، سید جعفر مرتضی]]، [[سیرت جاودانه ج۱ (کتاب)\|سیرت جاودانه ج۱]]، ص۳۰۲؛ پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش اول ج۲ (کتاب)\|تاریخ اسلام بخش اول ج۲]] ص۲۸.</ref>		"محمّد حسنین هیکل" در چاپ اول کتاب خود: "حیاة محمّد"، ص۱۰۴، [[نص]] [[روایت]] [[طبری]] در "تاریخ الامم و الملوک" را آورده، امّا در چاپ دوم عبارت: «و [[خلیفه]] من در میان شما» را حذف کرده است. وی این [[خیانت]] [[علمی]] را در ازای دریافت پانصد لیره یا فروش هزار نسخه از کتاب خود انجام داده است<ref>بنگرید: حیاة محمّد، ص۱۳۹؛ سیرة المصطفی، ص۱۳۰.</ref>.<ref>[[سید جعفر مرتضی عاملی\|عاملی، سید جعفر مرتضی]]، [[سیرت جاودانه ج۱ (کتاب)\|سیرت جاودانه ج۱]]، ص۳۰۲؛ پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش اول ج۲ (کتاب)\|تاریخ اسلام بخش اول ج۲]] ص۲۸.</ref>

	[[ابن ابی الحدید]] می‌گوید: هیچ کس رسول خدا{{صل}} را مانند [[ابوطالب]] و دو فرزندش جعفر و علی یاری نکرد. ابوطالب در برابر [[قریش]] و هم‌داستانی آنان بر [[ضد]] رسول خدا{{صل}} ایستاد؛ جعفر با گروهی از [[مسلمانان]] به [[حبشه]] [[هجرت]] کرد و در آنجا اسلام را گسترش داد و علی{{ع}} برپاکننده ستون [[دین]] در [[مدینه]] بود<ref>ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۷، ص۱۷۵.</ref>.<ref>پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش اول ج۲ (کتاب)\|تاریخ اسلام بخش اول ج۲]] ص۲۸.</ref>		[[ابن ابی الحدید]] می‌گوید: هیچ کس رسول خدا{{صل}} را مانند [[ابوطالب]] و دو فرزندش جعفر و علی یاری نکرد. ابوطالب در برابر [[قریش]] و هم‌داستانی آنان بر ضد رسول خدا{{صل}} ایستاد؛ جعفر با گروهی از [[مسلمانان]] به [[حبشه]] [[هجرت]] کرد و در آنجا اسلام را گسترش داد و علی{{ع}} برپاکننده ستون [[دین]] در [[مدینه]] بود<ref>ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۷، ص۱۷۵.</ref>.<ref>پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش اول ج۲ (کتاب)\|تاریخ اسلام بخش اول ج۲]]، ص۲۸.</ref>

	==[[حدیث یوم الانذار]]==		==[[حدیث یوم الانذار]]==

Bahmani: /* پانویس */

2024-03-17T08:23:32Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۵۳
خط ۷۵:		خط ۷۵:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~احادیث امامت]]~~		[[رده:حدیث یوم‌الدار]]
	~~[[رده:احادیث نامدار~~]]
	[[رده:فضائل امام علی]]		[[رده:فضائل امام علی]]

Jaafari: /* منابع */

2023-08-06T05:55:00Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۲۵
خط ۶۹:		خط ۶۹:
	# [[پرونده:13790010.jpg\|22px]] [[سید جعفر مرتضی عاملی\|عاملی، سید جعفر مرتضی]]، [[سیرت جاودانه ج۱ (کتاب)\|'''سیرت جاودانه ج۱''']]		# [[پرونده:13790010.jpg\|22px]] [[سید جعفر مرتضی عاملی\|عاملی، سید جعفر مرتضی]]، [[سیرت جاودانه ج۱ (کتاب)\|'''سیرت جاودانه ج۱''']]
	# [[پرونده:IM010522.jpg\|22px]] پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش اول ج۲ (کتاب)\|'''تاریخ اسلام بخش اول ج۲''']]		# [[پرونده:IM010522.jpg\|22px]] پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش اول ج۲ (کتاب)\|'''تاریخ اسلام بخش اول ج۲''']]
			# [[پرونده:1368101.jpg\|22px]] [[سید محمد کاظم طباطبایی\|طباطبایی، سید محمد کاظم]]، [[ادله و نصوص امامت علی (مقاله)\| مقاله «ادله و نصوص امامت علی»]]، [[دانشنامه امام علی ج۳ (کتاب)\|'''دانشنامه امام علی ج۳''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Jaafari: /* منابع */

2023-08-06T05:54:38Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۲۴
خط ۲۴:		خط ۲۴:

	[[ابن ابی الحدید]] می‌گوید: هیچ کس رسول خدا{{صل}} را مانند [[ابوطالب]] و دو فرزندش جعفر و علی یاری نکرد. ابوطالب در برابر [[قریش]] و هم‌داستانی آنان بر [[ضد]] رسول خدا{{صل}} ایستاد؛ جعفر با گروهی از [[مسلمانان]] به [[حبشه]] [[هجرت]] کرد و در آنجا اسلام را گسترش داد و علی{{ع}} برپاکننده ستون [[دین]] در [[مدینه]] بود<ref>ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۷، ص۱۷۵.</ref>.<ref>پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش اول ج۲ (کتاب)\|تاریخ اسلام بخش اول ج۲]] ص۲۸.</ref>		[[ابن ابی الحدید]] می‌گوید: هیچ کس رسول خدا{{صل}} را مانند [[ابوطالب]] و دو فرزندش جعفر و علی یاری نکرد. ابوطالب در برابر [[قریش]] و هم‌داستانی آنان بر [[ضد]] رسول خدا{{صل}} ایستاد؛ جعفر با گروهی از [[مسلمانان]] به [[حبشه]] [[هجرت]] کرد و در آنجا اسلام را گسترش داد و علی{{ع}} برپاکننده ستون [[دین]] در [[مدینه]] بود<ref>ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۷، ص۱۷۵.</ref>.<ref>پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش اول ج۲ (کتاب)\|تاریخ اسلام بخش اول ج۲]] ص۲۸.</ref>

			==[[حدیث یوم الانذار]]==
			«[[ولایت علوی]]» در [[ابلاغ]] و عرضه، همزاد [[رسالت]] [[نبوی]] است.
			[[رسول الله]]{{صل}} به [[امر الهی]] و بر اساس [[آیه]] {{متن قرآن\|وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ}}<ref>«و نزدیک‌ترین خویشاوندانت را بیم ده!» سوره شعراء، آیه ۲۱۴.</ref> [[مأموریت]] یافت تا [[خویشان]] نزدیک خود را به [[اسلام]] [[دعوت]] کند. آن حضرت، با [[همکاری]] [[امام علی]]{{ع}} [[مجلسی]] تشکیل داد و خویشان خود را گرد آورد. [[پیامبر]] پس از مقدماتی این [[وظیفه]] را به انجام رسانده، می‌گوید:
			{{متن حدیث\|فَأَيُّكُمْ يُوَازِرُنِي عَلَى هَذَا الْأَمْرِ عَلَى أَنْ يَكُونَ أَخِي وَ وَصِيِّي وَ خَلِيفَتِي فِيكُمْ}}؛ کدام یک از شما مرا
			در این امر [[پشتیبانی]] می‌کند تا [[برادر]] و [[وصی]] و [[جانشین]] من باشد؟
			تنها کسی که در هر سه بار درخواست پیامبر را پاسخ مثبت می‌دهد، امام علی{{ع}} بود. بدین جهت، پیامبر در پایان می‌گوید:
			{{متن حدیث\|إِنَّ هَذَا أَخِي وَ وَصِيِّي وَ وَزِيرِي وَ خَلِيفَتِي فِيكُمْ‌، فَاسْمَعُوا لَهُ وَ أَطِيعُوا}}؛ همانا این شخص، برادر و وصی و جانشین من در بین شما است. پس حرفش را گوش دهید و او را [[اطاعت]] کنید.
			[[طبری]] در [[تاریخ]] و [[تفسیر]] خود، [[ابن اثیر]] در [[الکامل]] فی التاریخ، [[ابن عساکر]] در تاریخ [[دمشق]] و دیگران از [[عبدالله بن عباس]] از امام علی{{ع}} [[روایت]] کرده‌اند:
			چون آیه {{متن قرآن\|وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ}} نازل شد، پیامبر مرا خواست و گفت: [[خدا]] [[فرمان]] داده که نزدیکانم را [[بیم]] دهم و سخت دلگیرم؛ می‌دانم وقتی سخن آغاز کنم، با من [[بدی]] می‌کنند. خاموش ماندم تا [[جبرئیل]] بیامد و گفت: «ای محمد، اگر آن‌چه را فرمان یافته‌ای انجام ندهی، خدا عذابت می‌کند». اینک طعامی بساز و ران گوسفندی بر آن نه و ظرفی پر از شیر کن و [[بنی عبدالمطلب]] را فراهم آر که با آنها سخن کنم و فرمانی را که دارم برسانم.

			گوید: آن‌چه فرموده بود، بکردم و [[قوم]] را بخواندم که چهل تن، یکی کم‌تر یا بیش‌تر بودند و [[عموهای پیامبر]]، [[ابوطالب]] و [[حمزه]] و عباس در آن میان بودند و چون فراهم شدند، بگفت تا طعامی را که ساخته بودم بیاوردم، و چون آن را پیش آوردم، [[پیامبر]] پاره گوشتی برگرفت و به دندان پاره کرد و در اطراف ظرف انداخت و گفت: «به نام خدای آغاز کنید».
			گوید: [[قوم]] غذا خوردند و چیزی کم نبود. قسم به خدایی که [[جان]] من به [[فرمان]] او است، غذایی را که برای همه آورده بودم، یکی‌شان می‌خورد. پس از آن پیامبر فرمود: «قوم را نوشیدنی بده». ظرف شیر را بیاوردم و بنوشیدند تا [[سیراب]] شدند. [[قسم به خدا]] که همه ظرف، [[خوراک]] یکی‌شان بود. چون پیامبر خواست تا با آنها سخن کند، [[ابولهب]] پیش‌دستی کرد و گفت: «رفیقتان شما را [[جادو]] کرد». و قوم متفرق شدند و پیامبر با آنها سخن نکرد.
			گوید: [[روز]] دیگر پیامبر به من گفت: «این مرد چنان‌که دیدی در سخن پیش‌دستی کرد و قوم متفرق شدند؛ باز طعامی فراهم کن و قوم را [[دعوت]] کن». من نیز چنان کردم و کسان را بخواندم و پیامبر بگفت تا غذا بیاوردم و چنان کرد که روز پیش کرده بود. غذا بخوردند و چیزی کم نبود و از شیر بنوشیدند تا همگی سیراب شدند. پس از آن پیامبر سخن آغاز کرد و گفت: «ای [[بنی عبدالمطلب]]، به [[خدا]] هیچ کس از [[مردم عرب]] چیزی بهتر از آن‌چه من آورده‌ام، برای قوم خویش نیاورده است. من برای شما خیر [[دنیا]] و [[آخرت]] آورده‌ام و [[خدای تعالی]] مرا فرمان داده که شما را به سوی آن بخوانم. کدامتان مرا در این کار [[یاری]] می‌کنید که [[برادر]] و [[وصی]] و [[جانشین]] من باشید؟».
			گوید: و قوم خاموش ماندند و من که از همه خردسال‌تر بودم، گفتم: «ای [[پیامبر خدا]]، من [[پشتیبان]] تو خواهم بود».

			و او گردن مرا بگرفت و گفت: «این برادر و وصی و جانشین من است؛ [[مطیع]] وی باشید».
			گوید: و قوم خندان برخاستند و به [[ابوطالب]] می‌گفتند: «به تو گفت که از پسرت [[اطاعت]] کنی»<ref>ترجمه [[تاریخ]] [[طبری]]، ج۳، ص۸۶۵. در متنی که [[شیخ مفید]] آن را در کتاب [[ارشاد]] گزارش کرده، آمده است: «[[کلام پیامبر]] و جواب مثبت [[امام علی]]{{ع}} دو بار دیگر تکرار شد؛ آن‌گاه [[پیامبر]] علی{{ع}} را [[خلیفه]] خود معرفی کرد». بعضی از [[منابع اهل سنت]] که واقعه [[دعوة]] [[العشیره]] و [[سخن پیامبر]] را نقل کرده‌اند، از این قرارند:
			[[محمد بن جریر طبری]]، [[تاریخ الطبری]]، ج۲، ص۳۲۱ - ۳۱۹؛ همو، [[تفسیر]] الطبری، ج۱۱، جزء ۱۹، ص۱۲۱؛ [[ابن عساکر]]، تاریخ [[دمشق]]، ج۴۲، ص۴۸؛ [[ابن اثیر]]، [[الکامل]] فی التاریخ، ج۱، ص۴۸۷؛ [[ابن کثیر]]، البدایة و النهایة، ج۳، ص۳۹؛ [[متقی هندی]]، کنزالعمال، ج۱۳، ص۱۳۱، به نقل از [[ابن اسحاق]] و [[ابن جریر]] بن ابی حاتم و [[ابن مردویه]] و [[بیهقی]] و [[ابونعیم]]؛ [[حاکم حسکانی]]، شواهد التنزیل، ج۱، ص۴۸۶؛ [[ابن ابی الحدید]]، [[شرح نهج البلاغه]]، ج۱۳، ص۲۴۴؛ [[حلبی]]، [[السیرة الحلبیة]]، ج۱، ص۲۸۶.
			بعضی از منابع [[شیعی]] که این قضیه را گزارش کرده‌اند عبارتند از: [[صدوق]]، [[علل الشرائع]]، ص۱۷۰؛ مفید، [[الارشاد]]، ج۱، ص۴۸؛ [[طوسی]]، الامالی، ص۵۸۲؛ [[طبرسی]]، [[فضل بن حسن]]، [[مجمع البیان]]، ج۷، ص۳۲۷؛ همو، [[إعلام الوری]]، ج۱، ص۳۲۲؛ [[علی بن ابراهیم]]، [[تفسیر القمی]]، ج۲، ص۱۲۴؛ [[فرات]] [[کوفی]]، [[تفسیر فرات]]، ص۲۹۹ و ص۳۰۱؛ [[محمد باقر مجلسی]]، [[بحارالانوار]]، ج۳۸، ص۲۲۳.
			بعضی دیگر از [[مصادر اهل سنت]]، اصل واقعه را ذکر کرده‌اند، ولی لفظ «خلیفتی» را نیاورده و به جای آن نوشته‌اند: {{متن حدیث\|أَيُّكُمْ يُبَايِعُنِي عَلَى أَنْ يَكُونَ أَخِي وَ صَاحِبِي وَ وَارِثِي‌}} (ر.ک: [[ابن حنبل]]، [[مسند]]، ج۱، ص۱۵۹؛ النسائی، خصائص [[علی بن ابی طالب]]، ص۱۸)</ref>.

			درباره «دعوة العشیره» و «اعلام المؤازره» نکاتی چند، درخور [[تأمل]] و دقت است:

			۱. موقعیت زمانی و مکانی سخن پیامبر {{متن حدیث\|فَاسْمَعُوا لَهُ وَ أَطِيعُوا}} نشان دهنده آن است که ثمره این سخنان در سالیان بعد روشن خواهد شد. حاضران در مجلس کسانی بودند که به پیامبر [[ایمان]] و [[اعتقادی]] نداشتند و نسبت به ایشان [[توهین]] و [[تمسخر]] روا می‌داشتند. معنا ندارد که پیامبر - که [[اوامر]] خودش در میان حاضران [[مطاع]] نیست - بدانان [[فرمان]] دهد که «از [[خلیفه]] و [[جانشین]] من [[اطاعت]] کنید». بنابراین باید پذیرفت که [[پیامبر]] با این سخن به [[خلافت]] و [[ولایت]] پس از خود اشاره کرده‌اند و این خطاب متوجه کسانی است که [[پیامبری]] او را پذیرفته‌اند و گوش به فرمانش دارند.

			۲. در بعضی متون [[حدیثی]] و [[تاریخی]] آمده است که پس از [[رحلت پیامبر]]، بین [[امام علی]]{{ع}} و [[عباس (عموی پیامبر)]] در [[میراث]] [[رسول الله]] [[اختلاف]] پدید آمد و [[شکایت]] نزد [[ابوبکر]] بردند. ابوبکر با اشاره به قضیه «[[دعوة]] [[العشیره]]» به نفع امام علی{{ع}} [[حکم]] کرد و به عباس گفت: آیا به یاد داری که پیامبر در آن مجلس فرمود: «ای زادگان [[عبدالمطلب]]، [[خداوند]] پیامبری را [[مبعوث]] نساخت مگر آن‌که یکی از [[نزدیکان]] او را [[برادر]] و [[پشتیبان]] و [[وصی]] و جانشین او در [[خانواده]] او قرار داد. کدام یک از شما با من [[بیعت]] می‌کند تا برادر و پشتیبان و وصی و جانشین من در خانواده‌ام باشد؟» پس علی برخاست و با او مطابق آن‌چه شرط کرده بود، بیعت کرد<ref>ابن عساکر، تاریخ مدینة دمشق، ج۴، ص۵۰؛ حاکم حسکانی، شواهد التنزیل، ج۱، ص۵۴۵؛ زین الدین علی بن یوسف بن جبر، نهج الایمان، ص۲۴۰؛ قاضی نعمان، شرح الاخبار، ج۱، ص۱۲۲؛ طبرسی، احمد بن علی، الاحتجاج، ج۱، ص۲۳۰؛ سید علی خان مدنی، الدرجات الرفیعه، ص۹۱؛ محمد بن محمد بن علی طبری، بشارة المصطفی، ص۲۲۰. گفتنی است که قید {{عربی\|فِي أَهْلِي‌}} در کلام أبوبکر {{عربی\|خَلِيفَتِي فِي أَهْلِي‌}} در بیش‌تر منابعی که اصل جریان را نقل کرده‌اند، نیامده است و با توجه به سخنان بعدی عباس به ابوبکر به احتمال قوی به متن اصلی افزوده شده است.</ref>.

			این داستان، نشان دهنده آن است که ابوبکر نیز اعلام [[خلافت امام علی]]{{ع}} را در واقعه دعوة العشیره می‌دانسته، بدان اعتراف دارد.
			نکته مهم در واقعه [[داوری]] بردن نزد ابوبکر است که پیامبر هنگام [[رحلت]]، دختر و همسرانی داشت و [[اموال]] حضرت به آنها رسید و [[پس از شهادت حضرت فاطمه]]{{س}} هم به شوهر و فرزندانش منتقل شد. پس ادعای عباس و [[اختلاف]] او با [[امام علی]]{{ع}} در [[ارث]] [[پیامبر]] و [[رجوع]] به [[خلیفه اول]] چه معنایی می‌تواند داشته باشد؟ ادامه ماجرا، پاسخ به این سؤال است:
			در برخی متون [[تاریخی]] آمده است که پس از سخنان [[ابوبکر]]، عباس رو به او کرد و گفت: «[اگر علی{{ع}} خلیفهٔ [[رسول خدا]] است] پس چه کسی تو را بدین جایگاه نشانده است تا بر او مقدم شوی و امر برانی؟» ابوبکر که متوجه [[تعریض]] عباس شد، به او گفت: {{عربی\|أغدرا يا بني عبد المطلب}}<ref>ابن شهر آشوب، المناقب، ج۳، ص۴۹؛ طبری، عمادالدین محمد بن جریر، المسترشد، ص۵۷۷.</ref>. گویا ابوبکر نیز دریافته بود که ادعای عباس، صوری و ساختگی بوده است تا ابوبکر را به اعتراف به [[خلافت امام علی]]{{ع}} وادار کند. جالب آن‌که در [[مباحثه]] دیگری که بین [[ابن عباس]] و [[عمر بن خطاب]] رخ داد، [[عبدالله بن عباس]] به امام علی{{ع}} و [[حق]] [[خلافت]] او اشاره کرد. [[خلیفه دوم]] ناراحت شد و گفت:
			ابن عباس، از من دور شو، آیا قصد داری با من همان کار کنی که پدرت و علی با [[ابابکر]] کردند در روزی که بر وی داخل شدند<ref>یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۱۴۹، گفتنی است که این نکته از افاضات مرحوم آیت‌الله احمدی میانجی در ماه‌های آخر عمر ایشان است. آن مرحوم در مقاله‌ای در مجله ثقلین شماره ۲۳، ص۱۱۸ - ۹۸ این مطالب را مطرح کرده‌اند.</ref>.

			۳. [[علامه امینی]] در کتاب [[ارزشمند]] [[الغدیر]]، پس از نقل گزارش‌های مختلف واقعه، سند متن [[تاریخ]] [[طبری]] را بررسی کرده و گفته است:
			[[راویان]] موجود در سند همه [[ثقه]] هستند و تنها [[عبدالغفار بن القاسم]] [[تضعیف]] شده است و این بدان رو است که عبدالغفار، [[شیعه]] بوده است. در حالی که [[ابن عقده]] او را ثنا گفته و [[مدح]] کرده و از وی [[روایت]] نقل کرده است. همچنین اسانید [[حدیث]] [همچون [[ابن اسحاق]] و [[ابن جریر]] و [[ابن ابی‌حاتم]] و [[ابن مردویه]] و [[ابونعیم]] و [[بیهقی]]] از او این حدیث را نقل کرده‌اند و هیچ کدام، به بهانه حضور این شخص در سند، حدیث منقول را [[ضعیف]] ندانسته‌اند<ref>امینی، الغدیر، ج۲، ص۲۸۰.</ref>.
			[[علامه امینی]] سند [[مسند]] [[ابن حنبل]] و [[خصائص نسائی]] را نیز صحیح دانسته‌اند<ref>امینی، الغدیر، ج۲، ص۲۸۱.</ref>.

			۴. [[طبری]] در [[کتاب تفسیر]] خود، همین متن را با همین سند نقل کرده و دو [[تغییر]] کوچک - ولی بسیار مهم - در متن آن داده است؛ یعنی به جای {{متن حدیث\|أَخِي وَ وَصِيِّي وَ خَلِيفَتِي‌}} آورده است: {{عربی\|أخي و كذا و كذا}}. این [[تحریف]] نشان‌گر آن است که این دو لفظ بر [[ولایت]] و [[خلافت امام علی]]{{ع}} دلالت داشته‌اند و طبری تحت فشار [[قدرت‌مداران]] - و یا غیر آن - آن دو لفظ را حذف کرده است.
			جالب آنکه [[کلام]] دوم [[پیامبر]] را این‌گونه آورده است: {{عربی\|إِنَّ هَذا أَخِي وَ كَذا وَ كَذا فَاسْمَعُوا لَهُ وَ أَطِيعُوا}}. جمله پایانی {{متن حدیث\|فَاسْمَعُوا لَهُ وَ أَطِيعُوا}} روشن‌گر آن است که کلمات حذف شده در ارتباط با آمریت و ولایت بوده‌اند.
			متأسفانه این تحریف به سایر کتب نیز سرایت کرده و حتی کسانی مثل [[ابن کثیر]] که در کتاب [[البدایة و النهایه]] که داعیه نقل از کتاب [[تاریخ]] طبری را دارند، این مطلب را از [[تفسیر]] او نقل کرده‌اند، نه تاریخ او. این تحریف و پیامدهای آن توجه برخی از [[محققان]] برانگیخته است<ref>تفصیل این جریان را بنگرید در: امینی، الغدیر، ج۳، ص۲۸۷ - ۲۷۸؛ عاملی، سید جعفر مرتضی، الصحیح من سیرة النبی، ج۳، ص۶۱-۷۰؛ مظفر، محمد حسن، دلائل الصدق، ج۲، ص۲۳۲؛ محمدی ری شهری، محمد، موسوعة الامام علی بن ابی طالب، ج۱، ص۱۵۰ – ۱۴۱؛ مجلة الثقلین، شماره ۲۲، ص۱۲۸ - ۱۰۶ و شماره ۲۳، ص۱۱۸ – ۹۸.</ref>.<ref>[[سید محمد کاظم طباطبایی\|طباطبایی، سید محمد کاظم]]، [[ادله و نصوص امامت علی (مقاله)\| مقاله «ادله و نصوص امامت علی»]]، [[دانشنامه امام علی ج۳ (کتاب)\|دانشنامه امام علی ج۳]] ص ۱۹۶.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: /* پانویس */

2022-12-22T06:35:31Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۰۵
خط ۳۵:		خط ۳۵:

	[[رده:احادیث امامت]]		[[رده:احادیث امامت]]
			[[رده:احادیث نامدار]]
	[[رده:فضائل امام علی]]		[[رده:فضائل امام علی]]

Bahmani در ‏۱۷ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۵۴

2022-11-17T09:54:17Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۲۴
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	هنگامی که رسول خدا {{صل}} می‌خواست با آنان سخن بگوید؛ ابولهب بر او پیشی گرفت و گفت: این یارتان، از قدیم شما را [[سحر]] و [[جادو]] کرده است. [[جمعیت]] متفرق شدند و رسول خدا {{صل}} با آنان سخن نگفت.		هنگامی که رسول خدا {{صل}} می‌خواست با آنان سخن بگوید؛ ابولهب بر او پیشی گرفت و گفت: این یارتان، از قدیم شما را [[سحر]] و [[جادو]] کرده است. [[جمعیت]] متفرق شدند و رسول خدا {{صل}} با آنان سخن نگفت.

	روز دیگر رسول خدا {{صل}} به علی {{ع}} فرمود: بار دیگر همان مقدار طعام تهیه کن و آنان را نزد من فراهم ساز. همگی خوردند و آشامیدند و سیر شدند. پس رسول خدا {{صل}} به سخن آمد و گفت: ای فرزندان عبد المطلب؛ به [[خدا]] قسم هیچ [[جوان]] [[عربی]] نمی‌شناسم که بهتر از آنچه من برای شما آورده‌ام، برای [[قوم]] خود آورده باشد. به [[راستی]] که من خیر [[دنیا]] و [[آخرت]] را برای شما ~~آورده‌ام،~~ و خدای مرا فرموده است که شما را به جانب او [[دعوت]] کنم. پس کدام یک از شما مرا کمک می‌کند تا [[برادر]] من، و [[وصی]] من و [[خلیفه]] من در میان شما باشد؟!		روز دیگر رسول خدا {{صل}} به علی {{ع}} فرمود: بار دیگر همان مقدار طعام تهیه کن و آنان را نزد من فراهم ساز. همگی خوردند و آشامیدند و سیر شدند. پس رسول خدا {{صل}} به سخن آمد و گفت: ای فرزندان عبد المطلب؛ به [[خدا]] قسم هیچ [[جوان]] [[عربی]] نمی‌شناسم که بهتر از آنچه من برای شما آورده‌ام، برای [[قوم]] خود آورده باشد. به [[راستی]] که من خیر [[دنیا]] و [[آخرت]] را برای شما آورده‌ام و خدای مرا فرموده است که شما را به جانب او [[دعوت]] کنم. پس کدام یک از شما مرا کمک می‌کند تا [[برادر]] من، و [[وصی]] من و [[خلیفه]] من در میان شما باشد؟!

	احدی از آنان وی را پاسخ نداد. علی {{ع}} گفت: یا [[رسول الله]]؛ من تو را در این کار [[یاری]] می‌دهم. پس گردنم را گرفت و گفت: هان، این است برادر من، و [[وصیّ]] من، و خلیفه من در میان شما. پس از وی بشنوید و فرمانش ببرید. پس [[جمعیت]] بپاخاستند و می‌خندیدند و به [[ابوطالب]] می‌گفتند: تو را امر کرد که از پسرت بشنوی و او را [[اطاعت]] کنی.		احدی از آنان وی را پاسخ نداد. علی {{ع}} گفت: یا [[رسول الله]]؛ من تو را در این کار [[یاری]] می‌دهم. پس گردنم را گرفت و گفت: هان، این است برادر من، و [[وصیّ]] من، و خلیفه من در میان شما. پس از وی بشنوید و فرمانش ببرید. پس [[جمعیت]] بپاخاستند و می‌خندیدند و به [[ابوطالب]] می‌گفتند: تو را امر کرد که از پسرت بشنوی و او را [[اطاعت]] کنی. در برخی از متون آمده که چون علی {{ع}} بپا خاست و پاسخ گفت، [[پیامبر]] {{صل}} او را نشاند.
	در برخی از متون آمده که چون علی {{ع}} بپا خاست و پاسخ گفت، [[پیامبر]] {{صل}} او را نشاند.

	مطابق [[روایت]] اسکافی‌، پیامبر {{صل}} فرمود: این است ~~برادر من، و~~ وصیّ من و خلیفه من. آنان به‌ ابوطالب گفتند: از پسرت اطاعت کن. او را بر تو [[امیر]] کرد<ref>تاریخ الامم و الملوک، ج۲، ص۶۳؛ مختصر تاریخ ابو الفداء، ج۲، ص۱۴؛ شواهد التنزیل، ج۱، ص۳۷۲؛ کنز العمّال، ج۱۵، ص۱۱۶- ۱۱۷؛ شرح نهج البلاغه، ج۱۳، ص۲۴۴؛ مسند احمد، ج۱، ص۱۵۹؛ کفایة الطالب، ص۲۰۵؛ منهاج السنه، ج۴، ص۸۰؛ فرائد السمطین، ج۱، ص۸۶؛ خصائص نسائی، ص۸۶؛ الغدیر، ج۲، ص۲۷۸- ۲۸۴.</ref>.		مطابق [[روایت]] اسکافی‌، پیامبر {{صل}} فرمود: این است برادر، وصیّ و خلیفه من. آنان به‌ ابوطالب گفتند: از پسرت اطاعت کن. او را بر تو [[امیر]] کرد<ref>تاریخ الامم و الملوک، ج۲، ص۶۳؛ مختصر تاریخ ابو الفداء، ج۲، ص۱۴؛ شواهد التنزیل، ج۱، ص۳۷۲؛ کنز العمّال، ج۱۵، ص۱۱۶- ۱۱۷؛ شرح نهج البلاغه، ج۱۳، ص۲۴۴؛ مسند احمد، ج۱، ص۱۵۹؛ کفایة الطالب، ص۲۰۵؛ منهاج السنه، ج۴، ص۸۰؛ فرائد السمطین، ج۱، ص۸۶؛ خصائص نسائی، ص۸۶؛ الغدیر، ج۲، ص۲۷۸- ۲۸۴.</ref>.

	[[طبری]] که این داستان را به همین نحو در "تاریخ الامم و الملوک" آورده، چون در [[تفسیر]] به اینجا رسید، آن را با همین متن و سند نوشت، امّا یک عبارت را عوض و به این صورت ثبت کرد: پس کدام یک از شما مرا کمک می‌کند تا برادر من و چنین و چنان باشد... سپس گفت: این است، برادر من و چنین و چنان!<ref>بنگرید: تفسیر طبری، ج۱۹، ص۷۵. </ref>. [[ابن کثیر]] شامی نیز از او [[پیروی]] کرد و در حالی که منبع مورد [[اعتماد]] او در تاریخ، کتاب تاریخ طبری است، این داستان را از تفسیر او نقل نمود<ref>بنگرید: البدایة و النهایه، ج۳، ص۴۰؛ تفسیر ابن کثیر، ج۳، ص۳۵۱.</ref>.		[[طبری]] که این داستان را به همین نحو در "تاریخ الامم و الملوک" آورده، چون در [[تفسیر]] به اینجا رسید، آن را با همین متن و سند نوشت، امّا یک عبارت را عوض و به این صورت ثبت کرد: پس کدام یک از شما مرا کمک می‌کند تا برادر من و چنین و چنان باشد... سپس گفت: این است، برادر من و چنین و چنان!<ref>بنگرید: تفسیر طبری، ج۱۹، ص۷۵. </ref>. [[ابن کثیر]] شامی نیز از او [[پیروی]] کرد و در حالی که منبع مورد [[اعتماد]] او در تاریخ، کتاب تاریخ طبری است، این داستان را از تفسیر او نقل نمود<ref>بنگرید: البدایة و النهایه، ج۳، ص۴۰؛ تفسیر ابن کثیر، ج۳، ص۳۵۱.</ref>.

	"محمّد حسنین هیکل" در چاپ اول کتاب خود: "حیاة محمّد"، ص۱۰۴، [[نص]] [[روایت]] [[طبری]] در "تاریخ الامم و الملوک" را آورده، امّا در چاپ دوم عبارت: «و [[خلیفه]] من در میان شما» را حذف کرده است. وی این [[خیانت]] [[علمی]] را در ازای دریافت پانصد لیره یا فروش هزار نسخه از کتاب خود انجام داده است<ref>بنگرید: حیاة محمّد، ص۱۳۹؛ سیرة المصطفی، ص۱۳۰.</ref>.<ref>[[سید جعفر مرتضی عاملی\|عاملی، سید جعفر مرتضی]]، [[سیرت جاودانه ج۱ (کتاب)\|سیرت جاودانه ج۱]]، ~~ص ۳۰۲~~.</ref>		"محمّد حسنین هیکل" در چاپ اول کتاب خود: "حیاة محمّد"، ص۱۰۴، [[نص]] [[روایت]] [[طبری]] در "تاریخ الامم و الملوک" را آورده، امّا در چاپ دوم عبارت: «و [[خلیفه]] من در میان شما» را حذف کرده است. وی این [[خیانت]] [[علمی]] را در ازای دریافت پانصد لیره یا فروش هزار نسخه از کتاب خود انجام داده است<ref>بنگرید: حیاة محمّد، ص۱۳۹؛ سیرة المصطفی، ص۱۳۰.</ref>.<ref>[[سید جعفر مرتضی عاملی\|عاملی، سید جعفر مرتضی]]، [[سیرت جاودانه ج۱ (کتاب)\|سیرت جاودانه ج۱]]، ص۳۰۲؛ پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش اول ج۲ (کتاب)\|تاریخ اسلام بخش اول ج۲]] ص۲۸.</ref>

	~~==حدیث دار==~~		[[ابن ابی الحدید]] می‌گوید: هیچ کس رسول خدا{{صل}} را مانند [[ابوطالب]] و دو فرزندش جعفر و علی یاری نکرد. ابوطالب در برابر [[قریش]] و هم‌داستانی آنان بر [[ضد]] رسول خدا{{صل}} ایستاد؛ جعفر با گروهی از [[مسلمانان]] به [[حبشه]] [[هجرت]] کرد و در آنجا اسلام را گسترش داد و علی{{ع}} برپاکننده ستون [[دین]] در [[مدینه]] بود<ref>ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۷، ص۱۷۵.</ref>.<ref>پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش اول ج۲ (کتاب)\|تاریخ اسلام بخش اول ج۲]] ص۲۸.</ref>
	در [[سال سوم بعثت]] با [[نزول]] {{متن قرآن\|وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ}}<ref>«و نزدیک‌ترین خویشاوندانت را بیم ده!» سوره شعراء، آیه ۲۱۴.</ref> [[پیامبر]]{{صل}} [[مأمور]] آشکار نمودن [[رسالت]] خود شد<ref>شعرا، ۲۱۴.</ref>. از این رو، نخست [[خاندان]] خود را به [[اسلام]] [[دعوت]] کرد. پیامبر{{صل}} غذایی آماده کرد، حدود چهل نفر از سران [[بنی هاشم]] را دعوت نمود و پس از صرف [[غذا]] از آنان خواست [[ایمان]] آورند و یاری‌اش کنند و فرمود: «کدام یک از شما من را در این کار [[یاری]] می‌کند تا [[وارث]] و [[وصی]] من باشد و پس از من در میان شما جانشینم باشد؟» این سخن را سه یا چهار بار تکرار کرد و هیچ کدام از آنها جز [[امام علی]]{{ع}} قدم پیش ننهاد<ref>احمد بن حنبل، مسند، ج۱، ص۱۱۱؛ ثعلبی، تفسیر، ج۷، ص۱۸۲.</ref>. چون [[رسول خدا]]{{صل}} از پاسخ آنان [[ناامید]] شد به علی{{ع}} که [[فرمانبری]] خود را اعلام کرد، فرمود: «تو [[برادر]]، وصی، وارث و [[جانشین]] من هستی» و این [[نص صریح]] رسول خدا{{صل}} بر [[جانشینی امام علی]]{{ع}} است<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۲۴۵؛ طبری، تاریخ، ج۱۹، ص۶۳؛ طبرسی، مجمع البیان، ج۷، ص۲۰۶.</ref> و در [[غدیر خم]] اعلام عمومی کرد.
	[[ابن ابی الحدید]] می‌گوید: هیچ کس رسول خدا{{صل}} را مانند [[ابوطالب]] و دو فرزندش جعفر و علی یاری نکرد. ابوطالب در برابر [[قریش]] و هم‌داستانی آنان بر [[ضد]] رسول خدا{{صل}} ایستاد؛ جعفر با گروهی از [[مسلمانان]] به [[حبشه]] [[هجرت]] کرد و در آنجا اسلام را گسترش داد و علی{{ع}} برپاکننده ستون [[دین]] در [[مدینه]] بود<ref>ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۷، ص۱۷۵.</ref>.<ref>پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش اول ج۲ (کتاب)\|تاریخ اسلام بخش اول ج۲]] ~~ص ۲۸~~.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Wasity: جایگزینی متن - 'گروه تاریخ پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام' به 'پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام'

2022-11-13T05:30:28Z

جایگزینی متن - 'گروه تاریخ پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام' به 'پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۰۰
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	==حدیث دار==		==حدیث دار==
	در [[سال سوم بعثت]] با [[نزول]] {{متن قرآن\|وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ}}<ref>«و نزدیک‌ترین خویشاوندانت را بیم ده!» سوره شعراء، آیه ۲۱۴.</ref> [[پیامبر]]{{صل}} [[مأمور]] آشکار نمودن [[رسالت]] خود شد<ref>شعرا، ۲۱۴.</ref>. از این رو، نخست [[خاندان]] خود را به [[اسلام]] [[دعوت]] کرد. پیامبر{{صل}} غذایی آماده کرد، حدود چهل نفر از سران [[بنی هاشم]] را دعوت نمود و پس از صرف [[غذا]] از آنان خواست [[ایمان]] آورند و یاری‌اش کنند و فرمود: «کدام یک از شما من را در این کار [[یاری]] می‌کند تا [[وارث]] و [[وصی]] من باشد و پس از من در میان شما جانشینم باشد؟» این سخن را سه یا چهار بار تکرار کرد و هیچ کدام از آنها جز [[امام علی]]{{ع}} قدم پیش ننهاد<ref>احمد بن حنبل، مسند، ج۱، ص۱۱۱؛ ثعلبی، تفسیر، ج۷، ص۱۸۲.</ref>. چون [[رسول خدا]]{{صل}} از پاسخ آنان [[ناامید]] شد به علی{{ع}} که [[فرمانبری]] خود را اعلام کرد، فرمود: «تو [[برادر]]، وصی، وارث و [[جانشین]] من هستی» و این [[نص صریح]] رسول خدا{{صل}} بر [[جانشینی امام علی]]{{ع}} است<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۲۴۵؛ طبری، تاریخ، ج۱۹، ص۶۳؛ طبرسی، مجمع البیان، ج۷، ص۲۰۶.</ref> و در [[غدیر خم]] اعلام عمومی کرد.		در [[سال سوم بعثت]] با [[نزول]] {{متن قرآن\|وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ}}<ref>«و نزدیک‌ترین خویشاوندانت را بیم ده!» سوره شعراء، آیه ۲۱۴.</ref> [[پیامبر]]{{صل}} [[مأمور]] آشکار نمودن [[رسالت]] خود شد<ref>شعرا، ۲۱۴.</ref>. از این رو، نخست [[خاندان]] خود را به [[اسلام]] [[دعوت]] کرد. پیامبر{{صل}} غذایی آماده کرد، حدود چهل نفر از سران [[بنی هاشم]] را دعوت نمود و پس از صرف [[غذا]] از آنان خواست [[ایمان]] آورند و یاری‌اش کنند و فرمود: «کدام یک از شما من را در این کار [[یاری]] می‌کند تا [[وارث]] و [[وصی]] من باشد و پس از من در میان شما جانشینم باشد؟» این سخن را سه یا چهار بار تکرار کرد و هیچ کدام از آنها جز [[امام علی]]{{ع}} قدم پیش ننهاد<ref>احمد بن حنبل، مسند، ج۱، ص۱۱۱؛ ثعلبی، تفسیر، ج۷، ص۱۸۲.</ref>. چون [[رسول خدا]]{{صل}} از پاسخ آنان [[ناامید]] شد به علی{{ع}} که [[فرمانبری]] خود را اعلام کرد، فرمود: «تو [[برادر]]، وصی، وارث و [[جانشین]] من هستی» و این [[نص صریح]] رسول خدا{{صل}} بر [[جانشینی امام علی]]{{ع}} است<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۲۴۵؛ طبری، تاریخ، ج۱۹، ص۶۳؛ طبرسی، مجمع البیان، ج۷، ص۲۰۶.</ref> و در [[غدیر خم]] اعلام عمومی کرد.
	[[ابن ابی الحدید]] می‌گوید: هیچ کس رسول خدا{{صل}} را مانند [[ابوطالب]] و دو فرزندش جعفر و علی یاری نکرد. ابوطالب در برابر [[قریش]] و هم‌داستانی آنان بر [[ضد]] رسول خدا{{صل}} ایستاد؛ جعفر با گروهی از [[مسلمانان]] به [[حبشه]] [[هجرت]] کرد و در آنجا اسلام را گسترش داد و علی{{ع}} برپاکننده ستون [[دین]] در [[مدینه]] بود<ref>ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۷، ص۱۷۵.</ref>.<ref>~~گروه تاریخ~~ پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش اول ج۲ (کتاب)\|تاریخ اسلام بخش اول ج۲]] ص ۲۸.</ref>		[[ابن ابی الحدید]] می‌گوید: هیچ کس رسول خدا{{صل}} را مانند [[ابوطالب]] و دو فرزندش جعفر و علی یاری نکرد. ابوطالب در برابر [[قریش]] و هم‌داستانی آنان بر [[ضد]] رسول خدا{{صل}} ایستاد؛ جعفر با گروهی از [[مسلمانان]] به [[حبشه]] [[هجرت]] کرد و در آنجا اسلام را گسترش داد و علی{{ع}} برپاکننده ستون [[دین]] در [[مدینه]] بود<ref>ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۷، ص۱۷۵.</ref>.<ref>پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش اول ج۲ (کتاب)\|تاریخ اسلام بخش اول ج۲]] ص ۲۸.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Jaafari: جایگزینی متن - 'تاریخ اسلام بخش اول ج۲ (کتاب)تاریخ اسلام بخش اول ج۲' به 'تاریخ اسلام بخش اول ج۲'

2022-11-13T05:23:25Z

جایگزینی متن - 'تاریخ اسلام بخش اول ج۲ (کتاب)تاریخ اسلام بخش اول ج۲' به 'تاریخ اسلام بخش اول ج۲'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۵۳
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	==حدیث دار==		==حدیث دار==
	در [[سال سوم بعثت]] با [[نزول]] {{متن قرآن\|وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ}}<ref>«و نزدیک‌ترین خویشاوندانت را بیم ده!» سوره شعراء، آیه ۲۱۴.</ref> [[پیامبر]]{{صل}} [[مأمور]] آشکار نمودن [[رسالت]] خود شد<ref>شعرا، ۲۱۴.</ref>. از این رو، نخست [[خاندان]] خود را به [[اسلام]] [[دعوت]] کرد. پیامبر{{صل}} غذایی آماده کرد، حدود چهل نفر از سران [[بنی هاشم]] را دعوت نمود و پس از صرف [[غذا]] از آنان خواست [[ایمان]] آورند و یاری‌اش کنند و فرمود: «کدام یک از شما من را در این کار [[یاری]] می‌کند تا [[وارث]] و [[وصی]] من باشد و پس از من در میان شما جانشینم باشد؟» این سخن را سه یا چهار بار تکرار کرد و هیچ کدام از آنها جز [[امام علی]]{{ع}} قدم پیش ننهاد<ref>احمد بن حنبل، مسند، ج۱، ص۱۱۱؛ ثعلبی، تفسیر، ج۷، ص۱۸۲.</ref>. چون [[رسول خدا]]{{صل}} از پاسخ آنان [[ناامید]] شد به علی{{ع}} که [[فرمانبری]] خود را اعلام کرد، فرمود: «تو [[برادر]]، وصی، وارث و [[جانشین]] من هستی» و این [[نص صریح]] رسول خدا{{صل}} بر [[جانشینی امام علی]]{{ع}} است<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۲۴۵؛ طبری، تاریخ، ج۱۹، ص۶۳؛ طبرسی، مجمع البیان، ج۷، ص۲۰۶.</ref> و در [[غدیر خم]] اعلام عمومی کرد.		در [[سال سوم بعثت]] با [[نزول]] {{متن قرآن\|وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ}}<ref>«و نزدیک‌ترین خویشاوندانت را بیم ده!» سوره شعراء، آیه ۲۱۴.</ref> [[پیامبر]]{{صل}} [[مأمور]] آشکار نمودن [[رسالت]] خود شد<ref>شعرا، ۲۱۴.</ref>. از این رو، نخست [[خاندان]] خود را به [[اسلام]] [[دعوت]] کرد. پیامبر{{صل}} غذایی آماده کرد، حدود چهل نفر از سران [[بنی هاشم]] را دعوت نمود و پس از صرف [[غذا]] از آنان خواست [[ایمان]] آورند و یاری‌اش کنند و فرمود: «کدام یک از شما من را در این کار [[یاری]] می‌کند تا [[وارث]] و [[وصی]] من باشد و پس از من در میان شما جانشینم باشد؟» این سخن را سه یا چهار بار تکرار کرد و هیچ کدام از آنها جز [[امام علی]]{{ع}} قدم پیش ننهاد<ref>احمد بن حنبل، مسند، ج۱، ص۱۱۱؛ ثعلبی، تفسیر، ج۷، ص۱۸۲.</ref>. چون [[رسول خدا]]{{صل}} از پاسخ آنان [[ناامید]] شد به علی{{ع}} که [[فرمانبری]] خود را اعلام کرد، فرمود: «تو [[برادر]]، وصی، وارث و [[جانشین]] من هستی» و این [[نص صریح]] رسول خدا{{صل}} بر [[جانشینی امام علی]]{{ع}} است<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۲۴۵؛ طبری، تاریخ، ج۱۹، ص۶۳؛ طبرسی، مجمع البیان، ج۷، ص۲۰۶.</ref> و در [[غدیر خم]] اعلام عمومی کرد.
	[[ابن ابی الحدید]] می‌گوید: هیچ کس رسول خدا{{صل}} را مانند [[ابوطالب]] و دو فرزندش جعفر و علی یاری نکرد. ابوطالب در برابر [[قریش]] و هم‌داستانی آنان بر [[ضد]] رسول خدا{{صل}} ایستاد؛ جعفر با گروهی از [[مسلمانان]] به [[حبشه]] [[هجرت]] کرد و در آنجا اسلام را گسترش داد و علی{{ع}} برپاکننده ستون [[دین]] در [[مدینه]] بود<ref>ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۷، ص۱۷۵.</ref>.<ref>گروه تاریخ پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش اول ج۲ (کتاب)تاریخ اسلام بخش اول ج۲]] ص ۲۸.</ref>		[[ابن ابی الحدید]] می‌گوید: هیچ کس رسول خدا{{صل}} را مانند [[ابوطالب]] و دو فرزندش جعفر و علی یاری نکرد. ابوطالب در برابر [[قریش]] و هم‌داستانی آنان بر [[ضد]] رسول خدا{{صل}} ایستاد؛ جعفر با گروهی از [[مسلمانان]] به [[حبشه]] [[هجرت]] کرد و در آنجا اسلام را گسترش داد و علی{{ع}} برپاکننده ستون [[دین]] در [[مدینه]] بود<ref>ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۷، ص۱۷۵.</ref>.<ref>گروه تاریخ پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش اول ج۲ (کتاب)\|تاریخ اسلام بخش اول ج۲]] ص ۲۸.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==