حرمت اولیای دین - تاریخچهٔ نسخه‌ها

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T20:09:30Z

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، مرحله دوم

2022-08-04T05:58:50Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۲۸
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~

	==رعایت حرمت اولیای دین==		==رعایت حرمت اولیای دین==
	بخش زیادی از [[آداب]] و [[مناسک دینی]]، به نحوه تعامل [[مؤمنان]] با [[اولیا]] و [[پیامبران الهی]] در [[زمان]] [[حیات]] و بعد از [[وفات]] ایشان معطوف است. [[رعایت ادب]] و [[احترام]] نسبت به عموم به ویژه شخصیت‌های شاخص و انسان‌های بزرگ، وظیفه‌ای است که همه [[فرهنگ‌ها]] به ویژه فرهنگ‌های دارای مایه‌های [[دینی]] بر آن [[مداومت]] و تأکید دارند. [[قرآن کریم]]، در آیاتی چند مؤمنان را به اتخاذ مواضع معقول و منطقی و مشی بزرگوارانه توأم با [[عشق]] و [[محبت]] قدرشناسانه نسبت به [[پیامبر اکرم]]{{صل}} توصیه کرده است. رعایت این آداب هر چند به درجاتی برای عموم مستحسن و نیکوست، اما نسبت به شایستگان و ولی‌نعمتان با کیفیت بهتر و دقت و اهتمام بیشتر توصیه شده است. سایر بزرگان [[دین]] نیز به [[میزان]] نسبتی که با [[حضرت]]{{صل}} دارند، مشمول این آداب خواهند بود، هرچند برخی از [[احکام]] و [[وظایف]] [[اخلاقی]] و [[فقهی]] مختص حضرت{{صل}} می‌باشد. [[تفسیر نمونه]] در توضیح میزان اهتمام دین به رعایت ادب می‌نویسد: اصولاً دین مجموعه‌ای از آداب است: [[ادب]] در برابر [[خدا]]، ادب در مقابل [[پیامبر]]{{صل}} و [[پیشوایان معصوم]]{{عم}}، ادب در مقابل استاد و [[معلم]]، [[پدر]] و [[مادر]] و عالم و دانشمند؛ حتی دقت در [[آیات]] [[قرآن مجید]] نشان می‌دهد که [[خداوند]] با آن [[مقام]] و [[عظمت]] هنگامی که با [[بندگان]] خود سخن می‌گوید، آداب را کاملاً رعایت می‌کند. جایی که چنین است [[تکلیف]] [[مردم]] در مقابل خدا و پیامبرش روشن است<ref>ناصر مکارم شیرازی و دیگران، تفسیر نمونه، ج۲۲، ص۱۴۳.</ref>. گفتنی است رعایت برخی از آداب مذکور در منابع، الزامی و [[واجب]] و برخی اخلاقی و مرجح؛ برخی مربوط به زمان حیات حضرت{{صل}} و برخی مطلق می‌باشد. [[علامه طباطبایی]] نیز در [[تفسیر آیه]] {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَلَا تُبْطِلُوا أَعْمَالَكُمْ}}<ref>«ای مؤمنان! از خداوند فرمانبرداری کنید و از پیامبر فرمان برید و کردارهایتان را تباه نگردانید» سوره محمد، آیه ۳۳.</ref> که به [[لزوم]] [[اطاعت از خدا]] و [[رسول]] [[فرمان]] داده، می‌نویسد: منظور از [[اطاعت رسول]]، [[اطاعت]] اوست در همه دستورهایی که از ناحیه [[خدا]] نازل کرده و آن دستورهایی که خودش از باب اینکه ولی [[مسلمین]] و [[زمامدار]] [[جامعه دینی]] ایشان است، صادر فرموده و در آخر به ایشان هشدار می‌دهد از اطاعت این دو نوع [[دستور]] سر باز نزنند که اگر چنین کنند، اعمالشان حبط می‌شود<ref>سیدمحمدحسین طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۱۸، ص۳۷۱.</ref>. وی در [[تفسیر]] عبارت {{متن قرآن\|لَا تُقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ}}<ref>«ای مؤمنان! از خداوند و پیامبرش پیش نیفتید» سوره حجرات، آیه ۱.</ref> می‌نویسد: چون لفظ [[آیه]] مطلق است تمامی انواع تقدم را می‌گیرد: تقدم در [[سخن گفتن]]، تقدم در عمل، حتی تقدم در [[راه رفتن]]، تقدم در نشستن، تقدم در عبادت‌هایی که وقت معین دارد و تقدم‌های دیگر<ref>سید محمد حسین طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۱۸، ص۴۵۷.</ref>. [[شهید مطهری]] نیز در توضیح [[ولای محبت]] [[پیامبر اکرم]]{{صل}} و [[ائمه اطهار]]{{عم}} و آثار آن [[معتقد]] است منظور از [[ولاء]] [[محبت]] یا ولاء [[قرابت]] این است که [[اهل البیت]]، ذوی القربای [[پیغمبر]] اکرم‌اند و [[مردم]] توصیه شده‌اند که نسبت به آنها به طور خاص و زائد بر آنچه ولاء اثباتی عام اقتضا می‌کند، محبت بورزند و آنها را [[دوست]] بدارند. محبت اهل البیت از مسائل اساسی [[اسلامی]] است. [[قرآن کریم]] از زبان [[رسول اکرم]] تصریح می‌کند که پاداشی که از شما خواستم ([[مودّت]] [[ذوی القربی]])، فایده‌اش عاید خود شماست. ولاء محبت وسیله‌ای برای سایر ولاء‌هاست. رشته محبت است که مردم را به اهل البیت پیوند [[واقعی]] می‌دهد تا از وجود و آثارشان استفاده کنند و [[عشق]] و محبت به اولیای [[حق]] عامل بسیار ارزنده‌ای برای [[تربیت]] و برای به حرکت آوردن روح‌ها و زیر و رو کردن روحیه‌هاست<ref>ر.ک: مرتضی مطهری، انسان کامل، ص۳۷-۳۹.</ref>.<ref>[[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم]]، ص ۳۵۰.</ref>		بخش زیادی از [[آداب]] و [[مناسک دینی]]، به نحوه تعامل [[مؤمنان]] با [[اولیا]] و [[پیامبران الهی]] در [[زمان]] [[حیات]] و بعد از [[وفات]] ایشان معطوف است. [[رعایت ادب]] و [[احترام]] نسبت به عموم به ویژه شخصیت‌های شاخص و انسان‌های بزرگ، وظیفه‌ای است که همه [[فرهنگ‌ها]] به ویژه فرهنگ‌های دارای مایه‌های [[دینی]] بر آن [[مداومت]] و تأکید دارند. [[قرآن کریم]]، در آیاتی چند مؤمنان را به اتخاذ مواضع معقول و منطقی و مشی بزرگوارانه توأم با [[عشق]] و [[محبت]] قدرشناسانه نسبت به [[پیامبر اکرم]]{{صل}} توصیه کرده است. رعایت این آداب هر چند به درجاتی برای عموم مستحسن و نیکوست، اما نسبت به شایستگان و ولی‌نعمتان با کیفیت بهتر و دقت و اهتمام بیشتر توصیه شده است. سایر بزرگان [[دین]] نیز به [[میزان]] نسبتی که با [[حضرت]]{{صل}} دارند، مشمول این آداب خواهند بود، هرچند برخی از [[احکام]] و [[وظایف]] [[اخلاقی]] و [[فقهی]] مختص حضرت{{صل}} می‌باشد. [[تفسیر نمونه]] در توضیح میزان اهتمام دین به رعایت ادب می‌نویسد: اصولاً دین مجموعه‌ای از آداب است: [[ادب]] در برابر [[خدا]]، ادب در مقابل [[پیامبر]]{{صل}} و [[پیشوایان معصوم]]{{عم}}، ادب در مقابل استاد و [[معلم]]، [[پدر]] و [[مادر]] و عالم و دانشمند؛ حتی دقت در [[آیات]] [[قرآن مجید]] نشان می‌دهد که [[خداوند]] با آن [[مقام]] و [[عظمت]] هنگامی که با [[بندگان]] خود سخن می‌گوید، آداب را کاملاً رعایت می‌کند. جایی که چنین است [[تکلیف]] [[مردم]] در مقابل خدا و پیامبرش روشن است<ref>ناصر مکارم شیرازی و دیگران، تفسیر نمونه، ج۲۲، ص۱۴۳.</ref>. گفتنی است رعایت برخی از آداب مذکور در منابع، الزامی و [[واجب]] و برخی اخلاقی و مرجح؛ برخی مربوط به زمان حیات حضرت{{صل}} و برخی مطلق می‌باشد. [[علامه طباطبایی]] نیز در [[تفسیر آیه]] {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَلَا تُبْطِلُوا أَعْمَالَكُمْ}}<ref>«ای مؤمنان! از خداوند فرمانبرداری کنید و از پیامبر فرمان برید و کردارهایتان را تباه نگردانید» سوره محمد، آیه ۳۳.</ref> که به [[لزوم]] [[اطاعت از خدا]] و [[رسول]] [[فرمان]] داده، می‌نویسد: منظور از [[اطاعت رسول]]، [[اطاعت]] اوست در همه دستورهایی که از ناحیه [[خدا]] نازل کرده و آن دستورهایی که خودش از باب اینکه ولی [[مسلمین]] و [[زمامدار]] [[جامعه دینی]] ایشان است، صادر فرموده و در آخر به ایشان هشدار می‌دهد از اطاعت این دو نوع [[دستور]] سر باز نزنند که اگر چنین کنند، اعمالشان حبط می‌شود<ref>سیدمحمدحسین طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۱۸، ص۳۷۱.</ref>. وی در [[تفسیر]] عبارت {{متن قرآن\|لَا تُقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ}}<ref>«ای مؤمنان! از خداوند و پیامبرش پیش نیفتید» سوره حجرات، آیه ۱.</ref> می‌نویسد: چون لفظ [[آیه]] مطلق است تمامی انواع تقدم را می‌گیرد: تقدم در [[سخن گفتن]]، تقدم در عمل، حتی تقدم در [[راه رفتن]]، تقدم در نشستن، تقدم در عبادت‌هایی که وقت معین دارد و تقدم‌های دیگر<ref>سید محمد حسین طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۱۸، ص۴۵۷.</ref>. [[شهید مطهری]] نیز در توضیح [[ولای محبت]] [[پیامبر اکرم]]{{صل}} و [[ائمه اطهار]]{{عم}} و آثار آن [[معتقد]] است منظور از [[ولاء]] [[محبت]] یا ولاء [[قرابت]] این است که [[اهل البیت]]، ذوی القربای [[پیغمبر]] اکرم‌اند و [[مردم]] توصیه شده‌اند که نسبت به آنها به طور خاص و زائد بر آنچه ولاء اثباتی عام اقتضا می‌کند، محبت بورزند و آنها را [[دوست]] بدارند. محبت اهل البیت از مسائل اساسی [[اسلامی]] است. [[قرآن کریم]] از زبان [[رسول اکرم]] تصریح می‌کند که پاداشی که از شما خواستم ([[مودّت]] [[ذوی القربی]])، فایده‌اش عاید خود شماست. ولاء محبت وسیله‌ای برای سایر ولاء‌هاست. رشته محبت است که مردم را به اهل البیت پیوند [[واقعی]] می‌دهد تا از وجود و آثارشان استفاده کنند و [[عشق]] و محبت به اولیای [[حق]] عامل بسیار ارزنده‌ای برای [[تربیت]] و برای به حرکت آوردن روح‌ها و زیر و رو کردن روحیه‌هاست<ref>ر.ک: مرتضی مطهری، انسان کامل، ص۳۷-۳۹.</ref>.<ref>[[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم]]، ص ۳۵۰.</ref>

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T06:33:47Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۰۳
خط ۲۰:		خط ۲۰:

	[[رده:حرمت اولیای دین]]		[[رده:حرمت اولیای دین]]
	~~[[رده:مدخل]]~~
	{{ارزش‌های اجتماعی}}		{{ارزش‌های اجتماعی}}

Hosein: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == ==' به '=='

2022-06-01T15:22:21Z

جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == ==' به '=='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۵۲
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	#امر مؤمنان به نثار [[صلوات]] و [[درود]] مستمر بر [[پیامبر اکرم]]{{صل}}: {{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ وَمَلَائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِيمًا}}<ref>«خداوند و فرشتگانش بر پیامبر درود می‌فرستند، ای مؤمنان! بر او درود فرستید و به شایستگی (بدو) سلام کنید» سوره احزاب، آیه ۵۶.</ref>.		#امر مؤمنان به نثار [[صلوات]] و [[درود]] مستمر بر [[پیامبر اکرم]]{{صل}}: {{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ وَمَلَائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِيمًا}}<ref>«خداوند و فرشتگانش بر پیامبر درود می‌فرستند، ای مؤمنان! بر او درود فرستید و به شایستگی (بدو) سلام کنید» سوره احزاب، آیه ۵۶.</ref>.
	در آیاتی نیز مؤمنان از [[آزار]] و ایذای حضرت{{صل}}<ref>{{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَدْخُلُوا بُيُوتَ النَّبِيِّ إِلَّا أَنْ يُؤْذَنَ لَكُمْ إِلَى طَعَامٍ غَيْرَ نَاظِرِينَ إِنَاهُ وَلَكِنْ إِذَا دُعِيتُمْ فَادْخُلُوا فَإِذَا طَعِمْتُمْ فَانْتَشِرُوا وَلَا مُسْتَأْنِسِينَ لِحَدِيثٍ إِنَّ ذَلِكُمْ كَانَ يُؤْذِي النَّبِيَّ فَيَسْتَحْيِي مِنْكُمْ وَاللَّهُ لَا يَسْتَحْيِي مِنَ الْحَقِّ وَإِذَا سَأَلْتُمُوهُنَّ مَتَاعًا فَاسْأَلُوهُنَّ مِنْ وَرَاءِ حِجَابٍ ذَلِكُمْ أَطْهَرُ لِقُلُوبِكُمْ وَقُلُوبِهِنَّ وَمَا كَانَ لَكُمْ أَنْ تُؤْذُوا رَسُولَ اللَّهِ وَلَا أَنْ تَنْكِحُوا أَزْوَاجَهُ مِنْ بَعْدِهِ أَبَدًا إِنَّ ذَلِكُمْ كَانَ عِنْدَ اللَّهِ عَظِيمًا}} «ای مؤمنان! به خانه‌های پیامبر وارد نشوید مگر به شما برای (خوردن) خوراک، اجازه دهند- بی‌آنکه چشم به راه آماده شدن آن (خوراک) باشید- ولی چون فرا خوانده شدید درون روید و چون خوراک خوردید پراکنده شوید و دل به گفت و گو نسپارید که این (کار) پیامبر را آزار می‌دهد و از شما شرم می‌دارد ولی خداوند از (گفتن) حقیقت شرم نمی‌کند و چون از آنان چیزی خواستید از پشت پرده‌ای بخواهید، این برای دل‌های شما و دل‌های آنان پاکیزه‌تر است و شما حقّ ندارید که پیامبر را بیازارید و نه هرگز پس از او همسرانش را به همسری گیرید که آن نزد خداوند، سترگ است» سوره احزاب، آیه ۵۳.</ref>، هم‌پایه پنداشتن خود با [[حضرت]]{{صل}}<ref>{{متن قرآن\|لَا تَجْعَلُوا دُعَاءَ الرَّسُولِ بَيْنَكُمْ كَدُعَاءِ بَعْضِكُمْ بَعْضًا قَدْ يَعْلَمُ اللَّهُ الَّذِينَ يَتَسَلَّلُونَ مِنْكُمْ لِوَاذًا فَلْيَحْذَرِ الَّذِينَ يُخَالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ أَنْ تُصِيبَهُمْ فِتْنَةٌ أَوْ يُصِيبَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ}} «پیامبر را میان خویش چنان فرا نخوانید که یکدیگر را فرا می‌خوانید؛ بی‌گمان خداوند کسانی از شما را که در پناه کسان دیگر، پنهانی بیرون می‌آیند می‌شناسد پس کسانی که از فرمان وی سرمی‌پیچند از اینکه به آنان آزمونی یا عذابی دردناک رسد باید بپرهیزند» سوره نور، آیه ۶۳.</ref> و برچسب‌زنی‌های ناروا به [[رسول خدا]]{{صل}} به عنوان عملی منافقانه<ref>{{متن قرآن\|وَمِنْهُمُ الَّذِينَ يُؤْذُونَ النَّبِيَّ وَيَقُولُونَ هُوَ أُذُنٌ قُلْ أُذُنُ خَيْرٍ لَكُمْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَيُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِينَ وَرَحْمَةٌ لِلَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَالَّذِينَ يُؤْذُونَ رَسُولَ اللَّهِ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ}} «و برخی از ایشان کسانی هستند که پیغمبر را آزار می‌کنند و می‌گویند او خوش‌باور است؛ بگو سخن نیوش خوبی برای شماست که به خداوند ایمان و مؤمنان را باور دارد و برای آن دسته از شما که ایمان آورده‌اند رحمت است و برای آن کسان که به فرستاده خداوند آزار می‌رسانند» سوره توبه، آیه ۶۱.</ref> به شدت [[نهی]] شده‌اند؛ همچنین [[مؤمنان]] به [[رعایت ادب]] در [[مقام]] [[سخن گفتن]] با حضرت{{صل}}<ref>{{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَرْفَعُوا أَصْوَاتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ وَلَا تَجْهَرُوا لَهُ بِالْقَوْلِ كَجَهْرِ بَعْضِكُمْ لِبَعْضٍ أَنْ تَحْبَطَ أَعْمَالُكُمْ وَأَنْتُمْ لَا تَشْعُرُونَ}} «ای مؤمنان! صدایتان را از صدای پیامبر فراتر نبرید و در گفتار با او بلند سخن مگویید چنان که با یکدیگر بلند سخن می‌گویید؛ مبادا کردارهایتان بی‌آنکه خود دریابید تباه گردد» سوره حجرات، آیه ۲.</ref>، رعایت ادب در مقام فراخوانی حضرت{{صل}}<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ الَّذِينَ يُنَادُونَكَ مِنْ وَرَاءِ الْحُجُرَاتِ أَكْثَرُهُمْ لَا يَعْقِلُونَ}} «به راستی آنان که تو را از پشت (در) اتاق‌ها صدا می‌زنند، بیشترشان خرد نمی‌ورزند» سوره حجرات، آیه ۴.</ref> و عدم ایجاد مزاحمت یا رفع مزاحمت در اولین [[فرصت]] ممکن از [[حضرت]]{{صل}}<ref>{{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَدْخُلُوا بُيُوتَ النَّبِيِّ إِلَّا أَنْ يُؤْذَنَ لَكُمْ إِلَى طَعَامٍ غَيْرَ نَاظِرِينَ إِنَاهُ وَلَكِنْ إِذَا دُعِيتُمْ فَادْخُلُوا فَإِذَا طَعِمْتُمْ فَانْتَشِرُوا وَلَا مُسْتَأْنِسِينَ لِحَدِيثٍ إِنَّ ذَلِكُمْ كَانَ يُؤْذِي النَّبِيَّ فَيَسْتَحْيِي مِنْكُمْ وَاللَّهُ لَا يَسْتَحْيِي مِنَ الْحَقِّ وَإِذَا سَأَلْتُمُوهُنَّ مَتَاعًا فَاسْأَلُوهُنَّ مِنْ وَرَاءِ حِجَابٍ ذَلِكُمْ أَطْهَرُ لِقُلُوبِكُمْ وَقُلُوبِهِنَّ وَمَا كَانَ لَكُمْ أَنْ تُؤْذُوا رَسُولَ اللَّهِ وَلَا أَنْ تَنْكِحُوا أَزْوَاجَهُ مِنْ بَعْدِهِ أَبَدًا إِنَّ ذَلِكُمْ كَانَ عِنْدَ اللَّهِ عَظِيمًا}} «ای مؤمنان! به خانه‌های پیامبر وارد نشوید مگر به شما برای (خوردن) خوراک، اجازه دهند- بی‌آنکه چشم به راه آماده شدن آن (خوراک) باشید- ولی چون فرا خوانده شدید درون روید و چون خوراک خوردید پراکنده شوید و دل به گفت و گو نسپارید که این (کار) پیامبر را آزار می‌دهد و از شما شرم می‌دارد ولی خداوند از (گفتن) حقیقت شرم نمی‌کند و چون از آنان چیزی خواستید از پشت پرده‌ای بخواهید، این برای دل‌های شما و دل‌های آنان پاکیزه‌تر است و شما حقّ ندارید که پیامبر را بیازارید و نه هرگز پس از او همسرانش را به همسری گیرید که آن نزد خداوند، سترگ است» سوره احزاب، آیه ۵۳.</ref> توصیه شده‌اند.<ref>[[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم]]، ص ۳۵۰.</ref>		در آیاتی نیز مؤمنان از [[آزار]] و ایذای حضرت{{صل}}<ref>{{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَدْخُلُوا بُيُوتَ النَّبِيِّ إِلَّا أَنْ يُؤْذَنَ لَكُمْ إِلَى طَعَامٍ غَيْرَ نَاظِرِينَ إِنَاهُ وَلَكِنْ إِذَا دُعِيتُمْ فَادْخُلُوا فَإِذَا طَعِمْتُمْ فَانْتَشِرُوا وَلَا مُسْتَأْنِسِينَ لِحَدِيثٍ إِنَّ ذَلِكُمْ كَانَ يُؤْذِي النَّبِيَّ فَيَسْتَحْيِي مِنْكُمْ وَاللَّهُ لَا يَسْتَحْيِي مِنَ الْحَقِّ وَإِذَا سَأَلْتُمُوهُنَّ مَتَاعًا فَاسْأَلُوهُنَّ مِنْ وَرَاءِ حِجَابٍ ذَلِكُمْ أَطْهَرُ لِقُلُوبِكُمْ وَقُلُوبِهِنَّ وَمَا كَانَ لَكُمْ أَنْ تُؤْذُوا رَسُولَ اللَّهِ وَلَا أَنْ تَنْكِحُوا أَزْوَاجَهُ مِنْ بَعْدِهِ أَبَدًا إِنَّ ذَلِكُمْ كَانَ عِنْدَ اللَّهِ عَظِيمًا}} «ای مؤمنان! به خانه‌های پیامبر وارد نشوید مگر به شما برای (خوردن) خوراک، اجازه دهند- بی‌آنکه چشم به راه آماده شدن آن (خوراک) باشید- ولی چون فرا خوانده شدید درون روید و چون خوراک خوردید پراکنده شوید و دل به گفت و گو نسپارید که این (کار) پیامبر را آزار می‌دهد و از شما شرم می‌دارد ولی خداوند از (گفتن) حقیقت شرم نمی‌کند و چون از آنان چیزی خواستید از پشت پرده‌ای بخواهید، این برای دل‌های شما و دل‌های آنان پاکیزه‌تر است و شما حقّ ندارید که پیامبر را بیازارید و نه هرگز پس از او همسرانش را به همسری گیرید که آن نزد خداوند، سترگ است» سوره احزاب، آیه ۵۳.</ref>، هم‌پایه پنداشتن خود با [[حضرت]]{{صل}}<ref>{{متن قرآن\|لَا تَجْعَلُوا دُعَاءَ الرَّسُولِ بَيْنَكُمْ كَدُعَاءِ بَعْضِكُمْ بَعْضًا قَدْ يَعْلَمُ اللَّهُ الَّذِينَ يَتَسَلَّلُونَ مِنْكُمْ لِوَاذًا فَلْيَحْذَرِ الَّذِينَ يُخَالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ أَنْ تُصِيبَهُمْ فِتْنَةٌ أَوْ يُصِيبَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ}} «پیامبر را میان خویش چنان فرا نخوانید که یکدیگر را فرا می‌خوانید؛ بی‌گمان خداوند کسانی از شما را که در پناه کسان دیگر، پنهانی بیرون می‌آیند می‌شناسد پس کسانی که از فرمان وی سرمی‌پیچند از اینکه به آنان آزمونی یا عذابی دردناک رسد باید بپرهیزند» سوره نور، آیه ۶۳.</ref> و برچسب‌زنی‌های ناروا به [[رسول خدا]]{{صل}} به عنوان عملی منافقانه<ref>{{متن قرآن\|وَمِنْهُمُ الَّذِينَ يُؤْذُونَ النَّبِيَّ وَيَقُولُونَ هُوَ أُذُنٌ قُلْ أُذُنُ خَيْرٍ لَكُمْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَيُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِينَ وَرَحْمَةٌ لِلَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَالَّذِينَ يُؤْذُونَ رَسُولَ اللَّهِ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ}} «و برخی از ایشان کسانی هستند که پیغمبر را آزار می‌کنند و می‌گویند او خوش‌باور است؛ بگو سخن نیوش خوبی برای شماست که به خداوند ایمان و مؤمنان را باور دارد و برای آن دسته از شما که ایمان آورده‌اند رحمت است و برای آن کسان که به فرستاده خداوند آزار می‌رسانند» سوره توبه، آیه ۶۱.</ref> به شدت [[نهی]] شده‌اند؛ همچنین [[مؤمنان]] به [[رعایت ادب]] در [[مقام]] [[سخن گفتن]] با حضرت{{صل}}<ref>{{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَرْفَعُوا أَصْوَاتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ وَلَا تَجْهَرُوا لَهُ بِالْقَوْلِ كَجَهْرِ بَعْضِكُمْ لِبَعْضٍ أَنْ تَحْبَطَ أَعْمَالُكُمْ وَأَنْتُمْ لَا تَشْعُرُونَ}} «ای مؤمنان! صدایتان را از صدای پیامبر فراتر نبرید و در گفتار با او بلند سخن مگویید چنان که با یکدیگر بلند سخن می‌گویید؛ مبادا کردارهایتان بی‌آنکه خود دریابید تباه گردد» سوره حجرات، آیه ۲.</ref>، رعایت ادب در مقام فراخوانی حضرت{{صل}}<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ الَّذِينَ يُنَادُونَكَ مِنْ وَرَاءِ الْحُجُرَاتِ أَكْثَرُهُمْ لَا يَعْقِلُونَ}} «به راستی آنان که تو را از پشت (در) اتاق‌ها صدا می‌زنند، بیشترشان خرد نمی‌ورزند» سوره حجرات، آیه ۴.</ref> و عدم ایجاد مزاحمت یا رفع مزاحمت در اولین [[فرصت]] ممکن از [[حضرت]]{{صل}}<ref>{{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَدْخُلُوا بُيُوتَ النَّبِيِّ إِلَّا أَنْ يُؤْذَنَ لَكُمْ إِلَى طَعَامٍ غَيْرَ نَاظِرِينَ إِنَاهُ وَلَكِنْ إِذَا دُعِيتُمْ فَادْخُلُوا فَإِذَا طَعِمْتُمْ فَانْتَشِرُوا وَلَا مُسْتَأْنِسِينَ لِحَدِيثٍ إِنَّ ذَلِكُمْ كَانَ يُؤْذِي النَّبِيَّ فَيَسْتَحْيِي مِنْكُمْ وَاللَّهُ لَا يَسْتَحْيِي مِنَ الْحَقِّ وَإِذَا سَأَلْتُمُوهُنَّ مَتَاعًا فَاسْأَلُوهُنَّ مِنْ وَرَاءِ حِجَابٍ ذَلِكُمْ أَطْهَرُ لِقُلُوبِكُمْ وَقُلُوبِهِنَّ وَمَا كَانَ لَكُمْ أَنْ تُؤْذُوا رَسُولَ اللَّهِ وَلَا أَنْ تَنْكِحُوا أَزْوَاجَهُ مِنْ بَعْدِهِ أَبَدًا إِنَّ ذَلِكُمْ كَانَ عِنْدَ اللَّهِ عَظِيمًا}} «ای مؤمنان! به خانه‌های پیامبر وارد نشوید مگر به شما برای (خوردن) خوراک، اجازه دهند- بی‌آنکه چشم به راه آماده شدن آن (خوراک) باشید- ولی چون فرا خوانده شدید درون روید و چون خوراک خوردید پراکنده شوید و دل به گفت و گو نسپارید که این (کار) پیامبر را آزار می‌دهد و از شما شرم می‌دارد ولی خداوند از (گفتن) حقیقت شرم نمی‌کند و چون از آنان چیزی خواستید از پشت پرده‌ای بخواهید، این برای دل‌های شما و دل‌های آنان پاکیزه‌تر است و شما حقّ ندارید که پیامبر را بیازارید و نه هرگز پس از او همسرانش را به همسری گیرید که آن نزد خداوند، سترگ است» سوره احزاب، آیه ۵۳.</ref> توصیه شده‌اند.<ref>[[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم]]، ص ۳۵۰.</ref>

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

2021-12-17T20:01:24Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۳:۳۱
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	==پانویس==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-17T17:54:42Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۱:۲۴
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1100695.jpg\|22px]] [[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|'''ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم''']]		# [[پرونده:1100695.jpg\|22px]] [[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|'''ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم''']]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] ==پانویس== {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} ==پانویس== {{پانویس}})

2021-12-16T12:34:22Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] ==پانویس== {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} ==پانویس== {{پانویس}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۶:۰۴
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1100695.jpg\|22px]] [[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|'''ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم''']]		# [[پرونده:1100695.jpg\|22px]] [[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|'''ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم''']]
			{{پایان منابع}}

	==پانویس==		==پانویس==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== # +==منابع== {{منابع}} # )

2021-12-16T11:15:19Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== # +==منابع== {{منابع}} # )

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۴:۴۵
خط ۱۴:		خط ۱۴:

	==منابع==		==منابع==
			{{منابع}}
	# [[پرونده:1100695.jpg\|22px]] [[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|'''ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم''']]		# [[پرونده:1100695.jpg\|22px]] [[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|'''ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم''']]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{پانویس2}} +{{پانویس}})

2021-04-30T19:22:11Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{پانویس2}} +{{پانویس}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۱، ساعت ۲۲:۵۲
خط ۱۷:		خط ۱۷:

	==پانویس==		==پانویس==
	{{~~پانویس2~~}}		{{پانویس}}

	[[رده:حرمت اولیای دین]]		[[رده:حرمت اولیای دین]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]
	{{ارزش‌های اجتماعی}}		{{ارزش‌های اجتماعی}}

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{امامت}} ==رعایت حرمت اولیای دین== بخش زیادی از آداب و مناسک دینی، به نحوه...» ایجاد کرد

2021-04-11T04:25:20Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{امامت}} ==رعایت حرمت اولیای دین== بخش زیادی از آداب و مناسک دینی، به نحوه...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{امامت}}

==رعایت حرمت اولیای دین==
بخش زیادی از [[آداب]] و [[مناسک دینی]]، به نحوه تعامل [[مؤمنان]] با [[اولیا]] و [[پیامبران الهی]] در [[زمان]] [[حیات]] و بعد از [[وفات]] ایشان معطوف است. [[رعایت ادب]] و [[احترام]] نسبت به عموم به ویژه شخصیت‌های شاخص و انسان‌های بزرگ، وظیفه‌ای است که همه [[فرهنگ‌ها]] به ویژه فرهنگ‌های دارای مایه‌های [[دینی]] بر آن [[مداومت]] و تأکید دارند. [[قرآن کریم]]، در آیاتی چند مؤمنان را به اتخاذ مواضع معقول و منطقی و مشی بزرگوارانه توأم با [[عشق]] و [[محبت]] قدرشناسانه نسبت به [[پیامبر اکرم]]{{صل}} توصیه کرده است. رعایت این آداب هر چند به درجاتی برای عموم مستحسن و نیکوست، اما نسبت به شایستگان و ولی‌نعمتان با کیفیت بهتر و دقت و اهتمام بیشتر توصیه شده است. سایر بزرگان [[دین]] نیز به [[میزان]] نسبتی که با [[حضرت]]{{صل}} دارند، مشمول این آداب خواهند بود، هرچند برخی از [[احکام]] و [[وظایف]] [[اخلاقی]] و [[فقهی]] مختص حضرت{{صل}} می‌باشد. [[تفسیر نمونه]] در توضیح میزان اهتمام دین به رعایت ادب می‌نویسد: اصولاً دین مجموعه‌ای از آداب است: [[ادب]] در برابر [[خدا]]، ادب در مقابل [[پیامبر]]{{صل}} و [[پیشوایان معصوم]]{{عم}}، ادب در مقابل استاد و [[معلم]]، [[پدر]] و [[مادر]] و عالم و دانشمند؛ حتی دقت در [[آیات]] [[قرآن مجید]] نشان می‌دهد که [[خداوند]] با آن [[مقام]] و [[عظمت]] هنگامی که با [[بندگان]] خود سخن می‌گوید، آداب را کاملاً رعایت می‌کند. جایی که چنین است [[تکلیف]] [[مردم]] در مقابل خدا و پیامبرش روشن است<ref>ناصر مکارم شیرازی و دیگران، تفسیر نمونه، ج۲۲، ص۱۴۳.</ref>. گفتنی است رعایت برخی از آداب مذکور در منابع، الزامی و [[واجب]] و برخی اخلاقی و مرجح؛ برخی مربوط به زمان حیات حضرت{{صل}} و برخی مطلق می‌باشد. [[علامه طباطبایی]] نیز در [[تفسیر آیه]] {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَلَا تُبْطِلُوا أَعْمَالَكُمْ}}<ref>«ای مؤمنان! از خداوند فرمانبرداری کنید و از پیامبر فرمان برید و کردارهایتان را تباه نگردانید» سوره محمد، آیه ۳۳.</ref> که به [[لزوم]] [[اطاعت از خدا]] و [[رسول]] [[فرمان]] داده، می‌نویسد: منظور از [[اطاعت رسول]]، [[اطاعت]] اوست در همه دستورهایی که از ناحیه [[خدا]] نازل کرده و آن دستورهایی که خودش از باب اینکه ولی [[مسلمین]] و [[زمامدار]] [[جامعه دینی]] ایشان است، صادر فرموده و در آخر به ایشان هشدار می‌دهد از اطاعت این دو نوع [[دستور]] سر باز نزنند که اگر چنین کنند، اعمالشان حبط می‌شود<ref>سیدمحمدحسین طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۱۸، ص۳۷۱.</ref>. وی در [[تفسیر]] عبارت {{متن قرآن|لَا تُقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ}}<ref>«ای مؤمنان! از خداوند و پیامبرش پیش نیفتید» سوره حجرات، آیه ۱.</ref> می‌نویسد: چون لفظ [[آیه]] مطلق است تمامی انواع تقدم را می‌گیرد: تقدم در [[سخن گفتن]]، تقدم در عمل، حتی تقدم در [[راه رفتن]]، تقدم در نشستن، تقدم در عبادت‌هایی که وقت معین دارد و تقدم‌های دیگر<ref>سید محمد حسین طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۱۸، ص۴۵۷.</ref>. [[شهید مطهری]] نیز در توضیح [[ولای محبت]] [[پیامبر اکرم]]{{صل}} و [[ائمه اطهار]]{{عم}} و آثار آن [[معتقد]] است منظور از [[ولاء]] [[محبت]] یا ولاء [[قرابت]] این است که [[اهل البیت]]، ذوی القربای [[پیغمبر]] اکرم‌اند و [[مردم]] توصیه شده‌اند که نسبت به آنها به طور خاص و زائد بر آنچه ولاء اثباتی عام اقتضا می‌کند، محبت بورزند و آنها را [[دوست]] بدارند. محبت اهل البیت از مسائل اساسی [[اسلامی]] است. [[قرآن کریم]] از زبان [[رسول اکرم]] تصریح می‌کند که پاداشی که از شما خواستم ([[مودّت]] [[ذوی القربی]])، فایده‌اش عاید خود شماست. ولاء محبت وسیله‌ای برای سایر ولاء‌هاست. رشته محبت است که مردم را به اهل البیت پیوند [[واقعی]] می‌دهد تا از وجود و آثارشان استفاده کنند و [[عشق]] و محبت به اولیای [[حق]] عامل بسیار ارزنده‌ای برای [[تربیت]] و برای به حرکت آوردن روح‌ها و زیر و رو کردن روحیه‌هاست<ref>ر.ک: مرتضی مطهری، انسان کامل، ص۳۷-۳۹.</ref>.<ref>[[سید حسین شرف‌الدین|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)|ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم]]، ص ۳۵۰.</ref>

==[[آیات]] [[قرآنی]] مرتبط==
#امر [[مؤمنان]] به اطاعت [[حضرت]]{{صل}}: {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ}}<ref>«ای مؤمنان، از خداوند فرمان برید و از پیامبر و زمامدارانی که از شمایند فرمانبرداری کنید» سوره نساء، آیه ۵۹.</ref>.
#برحذر داشتن [[مؤمنان]] از [[منازعه]] با [[حضرت]]{{صل}} در [[احکام الهی]]: {{متن قرآن|لِكُلِّ أُمَّةٍ جَعَلْنَا مَنْسَكًا هُمْ نَاسِكُوهُ فَلَا يُنَازِعُنَّكَ فِي الْأَمْرِ}}<ref>«برای هر امّتی آیینی نهاده‌ایم که آنان بر همان (آیین) رفتار می‌کنند پس نباید در این کار با تو بستیزند» سوره حج، آیه ۶۷.</ref>.
#توصیه به [[پیشی گرفتن]] بر حضرت{{صل}} در [[امور دینی]]: {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تُقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ}}<ref>«ای مؤمنان! از خداوند و پیامبرش پیش نیفتید و از خداوند پروا کنید که خداوند شنوایی داناست» سوره حجرات، آیه ۱.</ref>.
#امر مؤمنان به نثار [[صلوات]] و [[درود]] مستمر بر [[پیامبر اکرم]]{{صل}}: {{متن قرآن|إِنَّ اللَّهَ وَمَلَائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِيمًا}}<ref>«خداوند و فرشتگانش بر پیامبر درود می‌فرستند، ای مؤمنان! بر او درود فرستید و به شایستگی (بدو) سلام کنید» سوره احزاب، آیه ۵۶.</ref>.
در آیاتی نیز مؤمنان از [[آزار]] و ایذای حضرت{{صل}}<ref>{{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَدْخُلُوا بُيُوتَ النَّبِيِّ إِلَّا أَنْ يُؤْذَنَ لَكُمْ إِلَى طَعَامٍ غَيْرَ نَاظِرِينَ إِنَاهُ وَلَكِنْ إِذَا دُعِيتُمْ فَادْخُلُوا فَإِذَا طَعِمْتُمْ فَانْتَشِرُوا وَلَا مُسْتَأْنِسِينَ لِحَدِيثٍ إِنَّ ذَلِكُمْ كَانَ يُؤْذِي النَّبِيَّ فَيَسْتَحْيِي مِنْكُمْ وَاللَّهُ لَا يَسْتَحْيِي مِنَ الْحَقِّ وَإِذَا سَأَلْتُمُوهُنَّ مَتَاعًا فَاسْأَلُوهُنَّ مِنْ وَرَاءِ حِجَابٍ ذَلِكُمْ أَطْهَرُ لِقُلُوبِكُمْ وَقُلُوبِهِنَّ وَمَا كَانَ لَكُمْ أَنْ تُؤْذُوا رَسُولَ اللَّهِ وَلَا أَنْ تَنْكِحُوا أَزْوَاجَهُ مِنْ بَعْدِهِ أَبَدًا إِنَّ ذَلِكُمْ كَانَ عِنْدَ اللَّهِ عَظِيمًا}} «ای مؤمنان! به خانه‌های پیامبر وارد نشوید مگر به شما برای (خوردن) خوراک، اجازه دهند- بی‌آنکه چشم به راه آماده شدن آن (خوراک) باشید- ولی چون فرا خوانده شدید درون روید و چون خوراک خوردید پراکنده شوید و دل به گفت و گو نسپارید که این (کار) پیامبر را آزار می‌دهد و از شما شرم می‌دارد ولی خداوند از (گفتن) حقیقت شرم نمی‌کند و چون از آنان چیزی خواستید از پشت پرده‌ای بخواهید، این برای دل‌های شما و دل‌های آنان پاکیزه‌تر است و شما حقّ ندارید که پیامبر را بیازارید و نه هرگز پس از او همسرانش را به همسری گیرید که آن نزد خداوند، سترگ است» سوره احزاب، آیه ۵۳.</ref>، هم‌پایه پنداشتن خود با [[حضرت]]{{صل}}<ref>{{متن قرآن|لَا تَجْعَلُوا دُعَاءَ الرَّسُولِ بَيْنَكُمْ كَدُعَاءِ بَعْضِكُمْ بَعْضًا قَدْ يَعْلَمُ اللَّهُ الَّذِينَ يَتَسَلَّلُونَ مِنْكُمْ لِوَاذًا فَلْيَحْذَرِ الَّذِينَ يُخَالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ أَنْ تُصِيبَهُمْ فِتْنَةٌ أَوْ يُصِيبَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ}} «پیامبر را میان خویش چنان فرا نخوانید که یکدیگر را فرا می‌خوانید؛ بی‌گمان خداوند کسانی از شما را که در پناه کسان دیگر، پنهانی بیرون می‌آیند می‌شناسد پس کسانی که از فرمان وی سرمی‌پیچند از اینکه به آنان آزمونی یا عذابی دردناک رسد باید بپرهیزند» سوره نور، آیه ۶۳.</ref> و برچسب‌زنی‌های ناروا به [[رسول خدا]]{{صل}} به عنوان عملی منافقانه<ref>{{متن قرآن|وَمِنْهُمُ الَّذِينَ يُؤْذُونَ النَّبِيَّ وَيَقُولُونَ هُوَ أُذُنٌ قُلْ أُذُنُ خَيْرٍ لَكُمْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَيُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِينَ وَرَحْمَةٌ لِلَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَالَّذِينَ يُؤْذُونَ رَسُولَ اللَّهِ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ}} «و برخی از ایشان کسانی هستند که پیغمبر را آزار می‌کنند و می‌گویند او خوش‌باور است؛ بگو سخن نیوش خوبی برای شماست که به خداوند ایمان و مؤمنان را باور دارد و برای آن دسته از شما که ایمان آورده‌اند رحمت است و برای آن کسان که به فرستاده خداوند آزار می‌رسانند» سوره توبه، آیه ۶۱.</ref> به شدت [[نهی]] شده‌اند؛ همچنین [[مؤمنان]] به [[رعایت ادب]] در [[مقام]] [[سخن گفتن]] با حضرت{{صل}}<ref>{{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَرْفَعُوا أَصْوَاتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ وَلَا تَجْهَرُوا لَهُ بِالْقَوْلِ كَجَهْرِ بَعْضِكُمْ لِبَعْضٍ أَنْ تَحْبَطَ أَعْمَالُكُمْ وَأَنْتُمْ لَا تَشْعُرُونَ}} «ای مؤمنان! صدایتان را از صدای پیامبر فراتر نبرید و در گفتار با او بلند سخن مگویید چنان که با یکدیگر بلند سخن می‌گویید؛ مبادا کردارهایتان بی‌آنکه خود دریابید تباه گردد» سوره حجرات، آیه ۲.</ref>، رعایت ادب در مقام فراخوانی حضرت{{صل}}<ref>{{متن قرآن|إِنَّ الَّذِينَ يُنَادُونَكَ مِنْ وَرَاءِ الْحُجُرَاتِ أَكْثَرُهُمْ لَا يَعْقِلُونَ}} «به راستی آنان که تو را از پشت (در) اتاق‌ها صدا می‌زنند، بیشترشان خرد نمی‌ورزند» سوره حجرات، آیه ۴.</ref> و عدم ایجاد مزاحمت یا رفع مزاحمت در اولین [[فرصت]] ممکن از [[حضرت]]{{صل}}<ref>{{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَدْخُلُوا بُيُوتَ النَّبِيِّ إِلَّا أَنْ يُؤْذَنَ لَكُمْ إِلَى طَعَامٍ غَيْرَ نَاظِرِينَ إِنَاهُ وَلَكِنْ إِذَا دُعِيتُمْ فَادْخُلُوا فَإِذَا طَعِمْتُمْ فَانْتَشِرُوا وَلَا مُسْتَأْنِسِينَ لِحَدِيثٍ إِنَّ ذَلِكُمْ كَانَ يُؤْذِي النَّبِيَّ فَيَسْتَحْيِي مِنْكُمْ وَاللَّهُ لَا يَسْتَحْيِي مِنَ الْحَقِّ وَإِذَا سَأَلْتُمُوهُنَّ مَتَاعًا فَاسْأَلُوهُنَّ مِنْ وَرَاءِ حِجَابٍ ذَلِكُمْ أَطْهَرُ لِقُلُوبِكُمْ وَقُلُوبِهِنَّ وَمَا كَانَ لَكُمْ أَنْ تُؤْذُوا رَسُولَ اللَّهِ وَلَا أَنْ تَنْكِحُوا أَزْوَاجَهُ مِنْ بَعْدِهِ أَبَدًا إِنَّ ذَلِكُمْ كَانَ عِنْدَ اللَّهِ عَظِيمًا}} «ای مؤمنان! به خانه‌های پیامبر وارد نشوید مگر به شما برای (خوردن) خوراک، اجازه دهند- بی‌آنکه چشم به راه آماده شدن آن (خوراک) باشید- ولی چون فرا خوانده شدید درون روید و چون خوراک خوردید پراکنده شوید و دل به گفت و گو نسپارید که این (کار) پیامبر را آزار می‌دهد و از شما شرم می‌دارد ولی خداوند از (گفتن) حقیقت شرم نمی‌کند و چون از آنان چیزی خواستید از پشت پرده‌ای بخواهید، این برای دل‌های شما و دل‌های آنان پاکیزه‌تر است و شما حقّ ندارید که پیامبر را بیازارید و نه هرگز پس از او همسرانش را به همسری گیرید که آن نزد خداوند، سترگ است» سوره احزاب، آیه ۵۳.</ref> توصیه شده‌اند.<ref>[[سید حسین شرف‌الدین|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)|ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم]]، ص ۳۵۰.</ref>

== جستارهای وابسته ==

==منابع==
# [[پرونده:1100695.jpg|22px]] [[سید حسین شرف‌الدین|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)|'''ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم''']]

==پانویس==
{{پانویس2}}

[[رده:حرمت اولیای دین]]
[[رده:مدخل]]
{{ارزش‌های اجتماعی}}