حزب - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Msadeq در ‏۸ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۳۳

2023-04-08T05:33:22Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۰۳
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[حزب در لغت]] - [[حزب در قرآن]] - [[حزب در فقه سیاسی]] - [[حزب در حقوق اسلامی]] \| پرسش مرتبط =}}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[حزب در لغت]] - [[حزب در قرآن]] - [[حزب در فقه سیاسی]] - [[حزب در حقوق اسلامی]] - [[حزب در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]\| پرسش مرتبط =}}
	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	حزب در لغت به معنای دسته و گروه، عبارت است از گروهی از افراد [[جامعه]] که با یکدیگر [[متحد]] شده و بر مبنای اصول خاصی - که مورد قبول همه آنهاست - در جهت [[حفظ]] و توسعه [[منافع]] حزبی خود می‌کوشند<ref>برک، ادموند، نقل از احزاب سیاسی، ص۳۴.</ref>. در [[اسلام]] نیز، از واژۀ حزب سخن به میان آمده و [[قرآن کریم]]، تنها حزب قابل [[رستگاری]] را "[[حزب الله]]" می‌داند {{متن قرآن\|لَا تَجِدُ قَوْمًا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ يُوَادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَوْ كَانُوا آبَاءَهُمْ أَوْ أَبْنَاءَهُمْ أَوْ إِخْوَانَهُمْ أَوْ عَشِيرَتَهُمْ أُولَئِكَ كَتَبَ فِي قُلُوبِهِمُ الْإِيمَانَ وَأَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ وَيُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ أُولَئِكَ حِزْبُ اللَّهِ أَلَا إِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْمُفْلِحُونَ}} <ref>«گروهی را نمی‌یابی که با ایمان به خداوند و روز واپسین، با کسانی که با خداوند و پیامبرش مخالفت ورزیده‌اند دوستی ورزند هر چند که آنان پدران یا فرزندان یا برادران یا خویشانشان باشند؛ آنانند که (خداوند) ایمان را در دلشان برنوشته و با روحی از خویش تأییدشان کرده است و آنان را به بوستان‌هایی درمی‌آورد که از بن آنها جویباران روان است، در آنها جاودانند، خداوند از آنان خرسند است و آنان از وی خرسندند، آنان حزب خداوندند، آگاه باشید که بی‌گمان حزب خداوند است که (گرویدگان به آن) رستگارند» سوره مجادله، آیه ۲۲.</ref>. [[حزب الله]]، طیف گستردۀ [[اجتماعی]] و [[سیاسی]] است که کلیه نیروهای [[مسلمان]] و [[معتقد]] را شامل می‌گردد<ref>ر. ک: اصول کافی، ج۲، ص۱۸.</ref>. در [[صدر اسلام]] نیز، [[احزاب]] به همین معنا (گروه‌ها) به کار می‌رفت. نمونه بازر آن، [[جنگ]] "[[خندق]]" در [[سال پنجم هجری]]، بود که به خاطر [[همبستگی]] و ائتلاف [[سیاسی]] نظامی گروه‌های مختلفی، نظیر [[مشرکین]] [[مکه]] به [[رهبری]] [[قریش]]، [[یهودیان]] [[مدینه]] همچون [[قبیله غطفان]] همراه اهالی نجد، [[قبیله بنی قریظه]] و غیر آنها، برای مقابله با [[مسلمانان]] به "[[جنگ احزاب]]" مشهور گشت<ref>المغازی، ج۲، ص۴۴۱؛ سیرۀ ابن هشام، ج۲، ص۲۱۴؛ تاریخ طبری، ج۲، ص۲۳۳؛ سیره حلبی، ج۲، ص۳۳۵؛ فروغ ابدیت، ج۲، ص۱۲۲.</ref>.<ref>[[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۲۱.</ref>		حزب در لغت به معنای دسته و گروه، عبارت است از گروهی از افراد [[جامعه]] که با یکدیگر [[متحد]] شده و بر مبنای اصول خاصی - که مورد قبول همه آنهاست - در جهت [[حفظ]] و توسعه [[منافع]] حزبی خود می‌کوشند<ref>برک، ادموند، نقل از احزاب سیاسی، ص۳۴.</ref>. در [[اسلام]] نیز، از واژۀ حزب سخن به میان آمده و [[قرآن کریم]]، تنها حزب قابل [[رستگاری]] را "[[حزب الله]]" می‌داند {{متن قرآن\|لَا تَجِدُ قَوْمًا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ يُوَادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَوْ كَانُوا آبَاءَهُمْ أَوْ أَبْنَاءَهُمْ أَوْ إِخْوَانَهُمْ أَوْ عَشِيرَتَهُمْ أُولَئِكَ كَتَبَ فِي قُلُوبِهِمُ الْإِيمَانَ وَأَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ وَيُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ أُولَئِكَ حِزْبُ اللَّهِ أَلَا إِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْمُفْلِحُونَ}} <ref>«گروهی را نمی‌یابی که با ایمان به خداوند و روز واپسین، با کسانی که با خداوند و پیامبرش مخالفت ورزیده‌اند دوستی ورزند هر چند که آنان پدران یا فرزندان یا برادران یا خویشانشان باشند؛ آنانند که (خداوند) ایمان را در دلشان برنوشته و با روحی از خویش تأییدشان کرده است و آنان را به بوستان‌هایی درمی‌آورد که از بن آنها جویباران روان است، در آنها جاودانند، خداوند از آنان خرسند است و آنان از وی خرسندند، آنان حزب خداوندند، آگاه باشید که بی‌گمان حزب خداوند است که (گرویدگان به آن) رستگارند» سوره مجادله، آیه ۲۲.</ref>. [[حزب الله]]، طیف گستردۀ [[اجتماعی]] و [[سیاسی]] است که کلیه نیروهای [[مسلمان]] و [[معتقد]] را شامل می‌گردد<ref>ر. ک: اصول کافی، ج۲، ص۱۸.</ref>. در [[صدر اسلام]] نیز، [[احزاب]] به همین معنا (گروه‌ها) به کار می‌رفت. نمونه بازر آن، [[جنگ]] "[[خندق]]" در [[سال پنجم هجری]]، بود که به خاطر [[همبستگی]] و ائتلاف [[سیاسی]] نظامی گروه‌های مختلفی، نظیر [[مشرکین]] [[مکه]] به [[رهبری]] [[قریش]]، [[یهودیان]] [[مدینه]] همچون [[قبیله غطفان]] همراه اهالی نجد، [[قبیله بنی قریظه]] و غیر آنها، برای مقابله با [[مسلمانان]] به "[[جنگ احزاب]]" مشهور گشت<ref>المغازی، ج۲، ص۴۴۱؛ سیرۀ ابن هشام، ج۲، ص۲۱۴؛ تاریخ طبری، ج۲، ص۲۳۳؛ سیره حلبی، ج۲، ص۳۳۵؛ فروغ ابدیت، ج۲، ص۱۲۲.</ref>.<ref>[[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۲۱.</ref>

Msadeq در ‏۸ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۳۱

2023-04-08T05:31:14Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۰۱
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{نبوت}}~~
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[حزب در لغت]] - [[حزب در قرآن]] - [[حزب در فقه سیاسی]] - [[حزب در حقوق اسلامی]] \| پرسش مرتبط =}}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[حزب در لغت]] - [[حزب در قرآن]] - [[حزب در فقه سیاسی]] - [[حزب در حقوق اسلامی]] \| پرسش مرتبط =}}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	حزب در لغت به معنای دسته و گروه، عبارت است از گروهی از افراد [[جامعه]] که با یکدیگر [[متحد]] شده و بر مبنای اصول خاصی - که مورد قبول همه آنهاست - در جهت [[حفظ]] و توسعه [[منافع]] حزبی خود می‌کوشند<ref>برک، ادموند، نقل از احزاب سیاسی، ص۳۴.</ref>. در [[اسلام]] نیز، از واژۀ حزب سخن به میان آمده و [[قرآن کریم]]، تنها حزب قابل [[رستگاری]] را "[[حزب الله]]" می‌داند~~<ref>~~{{متن قرآن\|لَا تَجِدُ قَوْمًا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ يُوَادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَوْ كَانُوا آبَاءَهُمْ أَوْ أَبْنَاءَهُمْ أَوْ إِخْوَانَهُمْ أَوْ عَشِيرَتَهُمْ أُولَئِكَ كَتَبَ فِي قُلُوبِهِمُ الْإِيمَانَ وَأَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ وَيُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ أُولَئِكَ حِزْبُ اللَّهِ أَلَا إِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْمُفْلِحُونَ}} «گروهی را نمی‌یابی که با ایمان به خداوند و روز واپسین، با کسانی که با خداوند و پیامبرش مخالفت ورزیده‌اند دوستی ورزند هر چند که آنان پدران یا فرزندان یا برادران یا خویشانشان باشند؛ آنانند که (خداوند) ایمان را در دلشان برنوشته و با روحی از خویش تأییدشان کرده است و آنان را به بوستان‌هایی درمی‌آورد که از بن آنها جویباران روان است، در آنها جاودانند، خداوند از آنان خرسند است و آنان از وی خرسندند، آنان حزب خداوندند، آگاه باشید که بی‌گمان حزب خداوند است که (گرویدگان به آن) رستگارند» سوره مجادله، آیه ۲۲.</ref>. [[حزب الله]]، طیف گستردۀ [[اجتماعی]] و [[سیاسی]] است که کلیه نیروهای [[مسلمان]] و [[معتقد]] را شامل می‌گردد<ref>ر. ک: اصول کافی، ج۲، ص۱۸.</ref>. در [[صدر اسلام]] نیز، [[احزاب]] به همین معنا (گروه‌ها) به کار می‌رفت. نمونه بازر آن، [[جنگ]] "[[خندق]]" در [[سال پنجم هجری]]، بود که به خاطر [[همبستگی]] و ائتلاف [[سیاسی]] نظامی گروه‌های مختلفی، نظیر [[مشرکین]] [[مکه]] به [[رهبری]] [[قریش]]، [[یهودیان]] [[مدینه]] همچون [[قبیله غطفان]] همراه اهالی نجد، [[قبیله بنی قریظه]] و غیر آنها، برای مقابله با [[مسلمانان]] به "[[جنگ احزاب]]" مشهور گشت<ref>المغازی، ج۲، ص۴۴۱؛ سیرۀ ابن هشام، ج۲، ص۲۱۴؛ تاریخ طبری، ج۲، ص۲۳۳؛ سیره حلبی، ج۲، ص۳۳۵؛ فروغ ابدیت، ج۲، ص۱۲۲.</ref><ref>[[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۲۱.</ref>.		حزب در لغت به معنای دسته و گروه، عبارت است از گروهی از افراد [[جامعه]] که با یکدیگر [[متحد]] شده و بر مبنای اصول خاصی - که مورد قبول همه آنهاست - در جهت [[حفظ]] و توسعه [[منافع]] حزبی خود می‌کوشند<ref>برک، ادموند، نقل از احزاب سیاسی، ص۳۴.</ref>. در [[اسلام]] نیز، از واژۀ حزب سخن به میان آمده و [[قرآن کریم]]، تنها حزب قابل [[رستگاری]] را "[[حزب الله]]" می‌داند {{متن قرآن\|لَا تَجِدُ قَوْمًا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ يُوَادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَوْ كَانُوا آبَاءَهُمْ أَوْ أَبْنَاءَهُمْ أَوْ إِخْوَانَهُمْ أَوْ عَشِيرَتَهُمْ أُولَئِكَ كَتَبَ فِي قُلُوبِهِمُ الْإِيمَانَ وَأَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ وَيُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ أُولَئِكَ حِزْبُ اللَّهِ أَلَا إِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْمُفْلِحُونَ}} <ref>«گروهی را نمی‌یابی که با ایمان به خداوند و روز واپسین، با کسانی که با خداوند و پیامبرش مخالفت ورزیده‌اند دوستی ورزند هر چند که آنان پدران یا فرزندان یا برادران یا خویشانشان باشند؛ آنانند که (خداوند) ایمان را در دلشان برنوشته و با روحی از خویش تأییدشان کرده است و آنان را به بوستان‌هایی درمی‌آورد که از بن آنها جویباران روان است، در آنها جاودانند، خداوند از آنان خرسند است و آنان از وی خرسندند، آنان حزب خداوندند، آگاه باشید که بی‌گمان حزب خداوند است که (گرویدگان به آن) رستگارند» سوره مجادله، آیه ۲۲.</ref>. [[حزب الله]]، طیف گستردۀ [[اجتماعی]] و [[سیاسی]] است که کلیه نیروهای [[مسلمان]] و [[معتقد]] را شامل می‌گردد<ref>ر. ک: اصول کافی، ج۲، ص۱۸.</ref>. در [[صدر اسلام]] نیز، [[احزاب]] به همین معنا (گروه‌ها) به کار می‌رفت. نمونه بازر آن، [[جنگ]] "[[خندق]]" در [[سال پنجم هجری]]، بود که به خاطر [[همبستگی]] و ائتلاف [[سیاسی]] نظامی گروه‌های مختلفی، نظیر [[مشرکین]] [[مکه]] به [[رهبری]] [[قریش]]، [[یهودیان]] [[مدینه]] همچون [[قبیله غطفان]] همراه اهالی نجد، [[قبیله بنی قریظه]] و غیر آنها، برای مقابله با [[مسلمانان]] به "[[جنگ احزاب]]" مشهور گشت<ref>المغازی، ج۲، ص۴۴۱؛ سیرۀ ابن هشام، ج۲، ص۲۱۴؛ تاریخ طبری، ج۲، ص۲۳۳؛ سیره حلبی، ج۲، ص۳۳۵؛ فروغ ابدیت، ج۲، ص۱۲۲.</ref>.<ref>[[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۲۱.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Bahmani در ‏۳۰ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۱۶

2023-03-30T13:16:02Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۴۶
خط ۱:		خط ۱:
	{{نبوت}}		{{نبوت}}
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[حزب در لغت]] - [[حزب در قرآن]] - [[حزب در فقه سیاسی]]\| پرسش مرتبط =}}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[حزب در لغت]] - [[حزب در قرآن]] - [[حزب در فقه سیاسی]] - [[حزب در حقوق اسلامی]] \| پرسش مرتبط =}}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T20:09:50Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۳۹
خط ۲:		خط ۲:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[حزب در لغت]] - [[حزب در قرآن]] - [[حزب در فقه سیاسی]]\| پرسش مرتبط =}}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[حزب در لغت]] - [[حزب در قرآن]] - [[حزب در فقه سیاسی]]\| پرسش مرتبط =}}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	حزب در لغت به معنای دسته و گروه، عبارت است از گروهی از افراد [[جامعه]] که با یکدیگر [[متحد]] شده و بر مبنای اصول خاصی - که مورد قبول همه آنهاست - در جهت [[حفظ]] و توسعه [[منافع]] حزبی خود می‌کوشند<ref>برک، ادموند، نقل از احزاب سیاسی، ص۳۴.</ref>. در [[اسلام]] نیز، از واژۀ حزب سخن به میان آمده و [[قرآن کریم]]، تنها حزب قابل [[رستگاری]] را "[[حزب الله]]" می‌داند<ref>{{متن قرآن\|لَا تَجِدُ قَوْمًا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ يُوَادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَوْ كَانُوا آبَاءَهُمْ أَوْ أَبْنَاءَهُمْ أَوْ إِخْوَانَهُمْ أَوْ عَشِيرَتَهُمْ أُولَئِكَ كَتَبَ فِي قُلُوبِهِمُ الْإِيمَانَ وَأَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ وَيُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ أُولَئِكَ حِزْبُ اللَّهِ أَلَا إِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْمُفْلِحُونَ}} «گروهی را نمی‌یابی که با ایمان به خداوند و روز واپسین، با کسانی که با خداوند و پیامبرش مخالفت ورزیده‌اند دوستی ورزند هر چند که آنان پدران یا فرزندان یا برادران یا خویشانشان باشند؛ آنانند که (خداوند) ایمان را در دلشان برنوشته و با روحی از خویش تأییدشان کرده است و آنان را به بوستان‌هایی درمی‌آورد که از بن آنها جویباران روان است، در آنها جاودانند، خداوند از آنان خرسند است و آنان از وی خرسندند، آنان حزب خداوندند، آگاه باشید که بی‌گمان حزب خداوند است که (گرویدگان به آن) رستگارند» سوره مجادله، آیه ۲۲.</ref>. [[حزب الله]]، طیف گستردۀ [[اجتماعی]] و [[سیاسی]] است که کلیه نیروهای [[مسلمان]] و [[معتقد]] را شامل می‌گردد<ref>ر.ک: اصول کافی، ج۲، ص۱۸.</ref>. در [[صدر اسلام]] نیز، [[احزاب]] به همین معنا (گروه‌ها) به کار می‌رفت. نمونه بازر آن، [[جنگ]] "[[خندق]]" در [[سال پنجم هجری]]، بود که به خاطر [[همبستگی]] و ائتلاف [[سیاسی]] نظامی گروه‌های مختلفی، نظیر [[مشرکین]] [[مکه]] به [[رهبری]] [[قریش]]، [[یهودیان]] [[مدینه]] همچون [[قبیله غطفان]] همراه اهالی نجد، [[قبیله بنی قریظه]] و غیر آنها، برای مقابله با [[مسلمانان]] به "[[جنگ احزاب]]" مشهور گشت<ref>المغازی، ج۲، ص۴۴۱؛ سیرۀ ابن هشام، ج۲، ص۲۱۴؛ تاریخ طبری، ج۲، ص۲۳۳؛ سیره حلبی، ج۲، ص۳۳۵؛ فروغ ابدیت، ج۲، ص۱۲۲.</ref><ref>[[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۲۱.</ref>.		حزب در لغت به معنای دسته و گروه، عبارت است از گروهی از افراد [[جامعه]] که با یکدیگر [[متحد]] شده و بر مبنای اصول خاصی - که مورد قبول همه آنهاست - در جهت [[حفظ]] و توسعه [[منافع]] حزبی خود می‌کوشند<ref>برک، ادموند، نقل از احزاب سیاسی، ص۳۴.</ref>. در [[اسلام]] نیز، از واژۀ حزب سخن به میان آمده و [[قرآن کریم]]، تنها حزب قابل [[رستگاری]] را "[[حزب الله]]" می‌داند<ref>{{متن قرآن\|لَا تَجِدُ قَوْمًا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ يُوَادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَوْ كَانُوا آبَاءَهُمْ أَوْ أَبْنَاءَهُمْ أَوْ إِخْوَانَهُمْ أَوْ عَشِيرَتَهُمْ أُولَئِكَ كَتَبَ فِي قُلُوبِهِمُ الْإِيمَانَ وَأَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ وَيُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ أُولَئِكَ حِزْبُ اللَّهِ أَلَا إِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْمُفْلِحُونَ}} «گروهی را نمی‌یابی که با ایمان به خداوند و روز واپسین، با کسانی که با خداوند و پیامبرش مخالفت ورزیده‌اند دوستی ورزند هر چند که آنان پدران یا فرزندان یا برادران یا خویشانشان باشند؛ آنانند که (خداوند) ایمان را در دلشان برنوشته و با روحی از خویش تأییدشان کرده است و آنان را به بوستان‌هایی درمی‌آورد که از بن آنها جویباران روان است، در آنها جاودانند، خداوند از آنان خرسند است و آنان از وی خرسندند، آنان حزب خداوندند، آگاه باشید که بی‌گمان حزب خداوند است که (گرویدگان به آن) رستگارند» سوره مجادله، آیه ۲۲.</ref>. [[حزب الله]]، طیف گستردۀ [[اجتماعی]] و [[سیاسی]] است که کلیه نیروهای [[مسلمان]] و [[معتقد]] را شامل می‌گردد<ref>ر. ک: اصول کافی، ج۲، ص۱۸.</ref>. در [[صدر اسلام]] نیز، [[احزاب]] به همین معنا (گروه‌ها) به کار می‌رفت. نمونه بازر آن، [[جنگ]] "[[خندق]]" در [[سال پنجم هجری]]، بود که به خاطر [[همبستگی]] و ائتلاف [[سیاسی]] نظامی گروه‌های مختلفی، نظیر [[مشرکین]] [[مکه]] به [[رهبری]] [[قریش]]، [[یهودیان]] [[مدینه]] همچون [[قبیله غطفان]] همراه اهالی نجد، [[قبیله بنی قریظه]] و غیر آنها، برای مقابله با [[مسلمانان]] به "[[جنگ احزاب]]" مشهور گشت<ref>المغازی، ج۲، ص۴۴۱؛ سیرۀ ابن هشام، ج۲، ص۲۱۴؛ تاریخ طبری، ج۲، ص۲۳۳؛ سیره حلبی، ج۲، ص۳۳۵؛ فروغ ابدیت، ج۲، ص۱۲۲.</ref><ref>[[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۲۱.</ref>.

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T06:34:08Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۰۴
خط ۶:		خط ۶:

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
	{{~~مدخل‌~~ وابسته}}		{{مدخل وابسته}}
	* [[آزادی احزاب]]		* [[آزادی احزاب]]
	{{پایان مدخل وابسته}}		{{پایان مدخل وابسته}}
خط ۲۲:		خط ۲۲:

	[[رده:اصطلاحات سیاسی]]		[[رده:اصطلاحات سیاسی]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

Bahmani: /* مقدمه */

2022-07-12T07:57:34Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۲۷
خط ۳:		خط ۳:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	~~'''~~حزب~~'''~~ در لغت به معنای دسته و گروه، عبارت است از گروهی از افراد [[جامعه]] که با یکدیگر [[متحد]] شده و بر مبنای اصول خاصی - که مورد قبول همه آنهاست - در جهت [[حفظ]] و توسعه [[منافع]] حزبی خود می‌کوشند<ref>برک، ادموند، نقل از احزاب سیاسی، ص۳۴.</ref>. در [[اسلام]] نیز، از واژۀ [[حزب]] سخن به میان آمده و [[قرآن کریم]]، تنها [[حزب]] قابل [[رستگاری]] را "[[حزب الله]]" می‌داند<ref>{{متن قرآن\|لَا تَجِدُ قَوْمًا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ يُوَادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَوْ كَانُوا آبَاءَهُمْ أَوْ أَبْنَاءَهُمْ أَوْ إِخْوَانَهُمْ أَوْ عَشِيرَتَهُمْ أُولَئِكَ كَتَبَ فِي قُلُوبِهِمُ الْإِيمَانَ وَأَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ وَيُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ أُولَئِكَ حِزْبُ اللَّهِ أَلَا إِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْمُفْلِحُونَ}} «گروهی را نمی‌یابی که با ایمان به خداوند و روز واپسین، با کسانی که با خداوند و پیامبرش مخالفت ورزیده‌اند دوستی ورزند هر چند که آنان پدران یا فرزندان یا برادران یا خویشانشان باشند؛ آنانند که (خداوند) ایمان را در دلشان برنوشته و با روحی از خویش تأییدشان کرده است و آنان را به بوستان‌هایی درمی‌آورد که از بن آنها جویباران روان است، در آنها جاودانند، خداوند از آنان خرسند است و آنان از وی خرسندند، آنان حزب خداوندند، آگاه باشید که بی‌گمان حزب خداوند است که (گرویدگان به آن) رستگارند» سوره مجادله، آیه ۲۲.</ref>. [[حزب الله]]، طیف گستردۀ [[اجتماعی]] و [[سیاسی]] است که کلیه نیروهای [[مسلمان]] و [[معتقد]] را شامل می‌گردد<ref>ر.ک: اصول کافی، ج۲، ص۱۸.</ref>. در [[صدر اسلام]] نیز، [[احزاب]] به همین معنا (گروه‌ها) به کار می‌رفت. نمونه بازر آن، [[جنگ]] "[[خندق]]" در [[سال پنجم هجری]]، بود که به خاطر [[همبستگی]] و ائتلاف [[سیاسی]] نظامی گروه‌های مختلفی، نظیر [[مشرکین]] [[مکه]] به [[رهبری]] [[قریش]]، [[یهودیان]] [[مدینه]] همچون [[قبیله غطفان]] همراه اهالی نجد، [[قبیله بنی قریظه]] و غیر آنها، برای مقابله با [[مسلمانان]] به "[[جنگ احزاب]]" مشهور گشت<ref>المغازی، ج۲، ص۴۴۱؛ سیرۀ ابن هشام، ج۲، ص۲۱۴؛ تاریخ طبری، ج۲، ص۲۳۳؛ سیره حلبی، ج۲، ص۳۳۵؛ فروغ ابدیت، ج۲، ص۱۲۲.</ref><ref>[[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۲۱.</ref>.		حزب در لغت به معنای دسته و گروه، عبارت است از گروهی از افراد [[جامعه]] که با یکدیگر [[متحد]] شده و بر مبنای اصول خاصی - که مورد قبول همه آنهاست - در جهت [[حفظ]] و توسعه [[منافع]] حزبی خود می‌کوشند<ref>برک، ادموند، نقل از احزاب سیاسی، ص۳۴.</ref>. در [[اسلام]] نیز، از واژۀ حزب سخن به میان آمده و [[قرآن کریم]]، تنها حزب قابل [[رستگاری]] را "[[حزب الله]]" می‌داند<ref>{{متن قرآن\|لَا تَجِدُ قَوْمًا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ يُوَادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَوْ كَانُوا آبَاءَهُمْ أَوْ أَبْنَاءَهُمْ أَوْ إِخْوَانَهُمْ أَوْ عَشِيرَتَهُمْ أُولَئِكَ كَتَبَ فِي قُلُوبِهِمُ الْإِيمَانَ وَأَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ وَيُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ أُولَئِكَ حِزْبُ اللَّهِ أَلَا إِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْمُفْلِحُونَ}} «گروهی را نمی‌یابی که با ایمان به خداوند و روز واپسین، با کسانی که با خداوند و پیامبرش مخالفت ورزیده‌اند دوستی ورزند هر چند که آنان پدران یا فرزندان یا برادران یا خویشانشان باشند؛ آنانند که (خداوند) ایمان را در دلشان برنوشته و با روحی از خویش تأییدشان کرده است و آنان را به بوستان‌هایی درمی‌آورد که از بن آنها جویباران روان است، در آنها جاودانند، خداوند از آنان خرسند است و آنان از وی خرسندند، آنان حزب خداوندند، آگاه باشید که بی‌گمان حزب خداوند است که (گرویدگان به آن) رستگارند» سوره مجادله، آیه ۲۲.</ref>. [[حزب الله]]، طیف گستردۀ [[اجتماعی]] و [[سیاسی]] است که کلیه نیروهای [[مسلمان]] و [[معتقد]] را شامل می‌گردد<ref>ر.ک: اصول کافی، ج۲، ص۱۸.</ref>. در [[صدر اسلام]] نیز، [[احزاب]] به همین معنا (گروه‌ها) به کار می‌رفت. نمونه بازر آن، [[جنگ]] "[[خندق]]" در [[سال پنجم هجری]]، بود که به خاطر [[همبستگی]] و ائتلاف [[سیاسی]] نظامی گروه‌های مختلفی، نظیر [[مشرکین]] [[مکه]] به [[رهبری]] [[قریش]]، [[یهودیان]] [[مدینه]] همچون [[قبیله غطفان]] همراه اهالی نجد، [[قبیله بنی قریظه]] و غیر آنها، برای مقابله با [[مسلمانان]] به "[[جنگ احزاب]]" مشهور گشت<ref>المغازی، ج۲، ص۴۴۱؛ سیرۀ ابن هشام، ج۲، ص۲۱۴؛ تاریخ طبری، ج۲، ص۲۳۳؛ سیره حلبی، ج۲، ص۳۳۵؛ فروغ ابدیت، ج۲، ص۱۲۲.</ref><ref>[[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۲۱.</ref>.

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Bahmani: /* پانویس */

2022-07-12T07:54:43Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۲۴
خط ۲۱:		خط ۲۱:
	{{قرآن کریم}}		{{قرآن کریم}}

	[[رده:~~حزب~~]]		[[رده:اصطلاحات سیاسی]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]

Bahmani در ‏۱۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۵۳

2022-07-12T07:53:24Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۲۳
خط ۱:		خط ۱:
	{{نبوت}}		{{نبوت}}
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[حزب در لغت]] - [[حزب در قرآن~~]] - [[حزب در حدیث~~]] - [[حزب در فقه سیاسی]]\| پرسش مرتبط = ~~حزب (پرسش)~~}}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[حزب در لغت]] - [[حزب در قرآن]] - [[حزب در فقه سیاسی]]\| پرسش مرتبط =}}

	==مقدمه==		==مقدمه==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۱

2022-07-10T15:55:47Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۱

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۲۵
خط ۱:		خط ۱:
	{{نبوت}}		{{نبوت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[حزب در لغت]] - [[حزب در قرآن]] - [[حزب در حدیث]] - [[حزب در فقه سیاسی]]\| پرسش مرتبط = حزب (پرسش)}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[حزب در لغت]] - [[حزب در قرآن]] - [[حزب در حدیث]] - [[حزب در فقه سیاسی]]~~</div>~~
	~~<div style~~="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[حزب (پرسش)~~]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>~~

	==مقدمه==		==مقدمه==

Hosein: جایگزینی متن - '== پرسش‌های وابسته == ==' به '=='

2022-06-01T15:13:05Z

جایگزینی متن - '== پرسش‌های وابسته == ==' به '=='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۴۳
خط ۶:		خط ۶:
	==مقدمه==		==مقدمه==
	'''حزب''' در لغت به معنای دسته و گروه، عبارت است از گروهی از افراد [[جامعه]] که با یکدیگر [[متحد]] شده و بر مبنای اصول خاصی - که مورد قبول همه آنهاست - در جهت [[حفظ]] و توسعه [[منافع]] حزبی خود می‌کوشند<ref>برک، ادموند، نقل از احزاب سیاسی، ص۳۴.</ref>. در [[اسلام]] نیز، از واژۀ [[حزب]] سخن به میان آمده و [[قرآن کریم]]، تنها [[حزب]] قابل [[رستگاری]] را "[[حزب الله]]" می‌داند<ref>{{متن قرآن\|لَا تَجِدُ قَوْمًا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ يُوَادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَوْ كَانُوا آبَاءَهُمْ أَوْ أَبْنَاءَهُمْ أَوْ إِخْوَانَهُمْ أَوْ عَشِيرَتَهُمْ أُولَئِكَ كَتَبَ فِي قُلُوبِهِمُ الْإِيمَانَ وَأَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ وَيُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ أُولَئِكَ حِزْبُ اللَّهِ أَلَا إِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْمُفْلِحُونَ}} «گروهی را نمی‌یابی که با ایمان به خداوند و روز واپسین، با کسانی که با خداوند و پیامبرش مخالفت ورزیده‌اند دوستی ورزند هر چند که آنان پدران یا فرزندان یا برادران یا خویشانشان باشند؛ آنانند که (خداوند) ایمان را در دلشان برنوشته و با روحی از خویش تأییدشان کرده است و آنان را به بوستان‌هایی درمی‌آورد که از بن آنها جویباران روان است، در آنها جاودانند، خداوند از آنان خرسند است و آنان از وی خرسندند، آنان حزب خداوندند، آگاه باشید که بی‌گمان حزب خداوند است که (گرویدگان به آن) رستگارند» سوره مجادله، آیه ۲۲.</ref>. [[حزب الله]]، طیف گستردۀ [[اجتماعی]] و [[سیاسی]] است که کلیه نیروهای [[مسلمان]] و [[معتقد]] را شامل می‌گردد<ref>ر.ک: اصول کافی، ج۲، ص۱۸.</ref>. در [[صدر اسلام]] نیز، [[احزاب]] به همین معنا (گروه‌ها) به کار می‌رفت. نمونه بازر آن، [[جنگ]] "[[خندق]]" در [[سال پنجم هجری]]، بود که به خاطر [[همبستگی]] و ائتلاف [[سیاسی]] نظامی گروه‌های مختلفی، نظیر [[مشرکین]] [[مکه]] به [[رهبری]] [[قریش]]، [[یهودیان]] [[مدینه]] همچون [[قبیله غطفان]] همراه اهالی نجد، [[قبیله بنی قریظه]] و غیر آنها، برای مقابله با [[مسلمانان]] به "[[جنگ احزاب]]" مشهور گشت<ref>المغازی، ج۲، ص۴۴۱؛ سیرۀ ابن هشام، ج۲، ص۲۱۴؛ تاریخ طبری، ج۲، ص۲۳۳؛ سیره حلبی، ج۲، ص۳۳۵؛ فروغ ابدیت، ج۲، ص۱۲۲.</ref><ref>[[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۲۱.</ref>.		'''حزب''' در لغت به معنای دسته و گروه، عبارت است از گروهی از افراد [[جامعه]] که با یکدیگر [[متحد]] شده و بر مبنای اصول خاصی - که مورد قبول همه آنهاست - در جهت [[حفظ]] و توسعه [[منافع]] حزبی خود می‌کوشند<ref>برک، ادموند، نقل از احزاب سیاسی، ص۳۴.</ref>. در [[اسلام]] نیز، از واژۀ [[حزب]] سخن به میان آمده و [[قرآن کریم]]، تنها [[حزب]] قابل [[رستگاری]] را "[[حزب الله]]" می‌داند<ref>{{متن قرآن\|لَا تَجِدُ قَوْمًا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ يُوَادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَوْ كَانُوا آبَاءَهُمْ أَوْ أَبْنَاءَهُمْ أَوْ إِخْوَانَهُمْ أَوْ عَشِيرَتَهُمْ أُولَئِكَ كَتَبَ فِي قُلُوبِهِمُ الْإِيمَانَ وَأَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ وَيُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ أُولَئِكَ حِزْبُ اللَّهِ أَلَا إِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْمُفْلِحُونَ}} «گروهی را نمی‌یابی که با ایمان به خداوند و روز واپسین، با کسانی که با خداوند و پیامبرش مخالفت ورزیده‌اند دوستی ورزند هر چند که آنان پدران یا فرزندان یا برادران یا خویشانشان باشند؛ آنانند که (خداوند) ایمان را در دلشان برنوشته و با روحی از خویش تأییدشان کرده است و آنان را به بوستان‌هایی درمی‌آورد که از بن آنها جویباران روان است، در آنها جاودانند، خداوند از آنان خرسند است و آنان از وی خرسندند، آنان حزب خداوندند، آگاه باشید که بی‌گمان حزب خداوند است که (گرویدگان به آن) رستگارند» سوره مجادله، آیه ۲۲.</ref>. [[حزب الله]]، طیف گستردۀ [[اجتماعی]] و [[سیاسی]] است که کلیه نیروهای [[مسلمان]] و [[معتقد]] را شامل می‌گردد<ref>ر.ک: اصول کافی، ج۲، ص۱۸.</ref>. در [[صدر اسلام]] نیز، [[احزاب]] به همین معنا (گروه‌ها) به کار می‌رفت. نمونه بازر آن، [[جنگ]] "[[خندق]]" در [[سال پنجم هجری]]، بود که به خاطر [[همبستگی]] و ائتلاف [[سیاسی]] نظامی گروه‌های مختلفی، نظیر [[مشرکین]] [[مکه]] به [[رهبری]] [[قریش]]، [[یهودیان]] [[مدینه]] همچون [[قبیله غطفان]] همراه اهالی نجد، [[قبیله بنی قریظه]] و غیر آنها، برای مقابله با [[مسلمانان]] به "[[جنگ احزاب]]" مشهور گشت<ref>المغازی، ج۲، ص۴۴۱؛ سیرۀ ابن هشام، ج۲، ص۲۱۴؛ تاریخ طبری، ج۲، ص۲۳۳؛ سیره حلبی، ج۲، ص۳۳۵؛ فروغ ابدیت، ج۲، ص۱۲۲.</ref><ref>[[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۲۱.</ref>.

	~~== پرسش‌های وابسته ==~~

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==