حسن بن علی وشاء - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Msadeq در ‏۱۰ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۰۵

2024-03-10T11:05:11Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۳۵
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[حسن بن علی وشاء در معارف و سیره رضوی]] - [[حسن بن علی وشاء در تراجم و رجال]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = اصحاب امام کاظم\| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[حسن بن علی وشاء در معارف و سیره رضوی]] - [[حسن بن علی وشاء در تراجم و رجال]]\| پرسش مرتبط = }}
	== آشنایی اجمالی ==		== آشنایی اجمالی ==
	[[ابومحمد حسن بن علی بن زیاد وشاء بجلی خزّاز کوفی]] نوه دختری [[الیاس صیرفی بجلی]]<ref>رجال النجاشی، ج۱، ص۲۶۸.</ref> و از افراد سرشناس و بنام [[طایفه بجلی]] بود<ref>خلاصة الاقوال، ص۴۱.</ref> و از [[اصحاب]] [[امام کاظم]]، [[امام رضا]] و [[امام هادی]]{{عم}} به شمار می‌‌رفت.<ref>رجال البرقی، ص۵۱، ۵۵ و ۵۸.</ref> او روایاتی را از امام رضا{{ع}} و راویانی چون [[هشام بن حکم]]،<ref>اختیار معرفة الرجال، ص۲۷۱ و۳۳۹.</ref> [[حماد بن عثمان ناب]] و [[سالم بن مکرم]] نقل کرده است. محدثانی مانند [[یعقوب بن یزید]]،<ref>جامع المقال، ص۷۰، ۱۰۴ و ۱۰۷.</ref> [[محمد بن عیسی عبیدی]]<ref>هدایة المحدثین، ص۱۹۰.</ref> و [[احمد بن محمد بن عیسی]] نیز از وی [[روایت]] کرده‌اند.<ref>معجم رجال الحدیث، ج۵، ص۳۴.</ref>		[[ابومحمد حسن بن علی بن زیاد وشاء بجلی خزّاز کوفی]] نوه دختری [[الیاس صیرفی بجلی]]<ref>رجال النجاشی، ج۱، ص۲۶۸.</ref> و از افراد سرشناس و بنام [[طایفه بجلی]] بود<ref>خلاصة الاقوال، ص۴۱.</ref> و از [[اصحاب]] [[امام کاظم]]، [[امام رضا]] و [[امام هادی]]{{عم}} به شمار می‌‌رفت.<ref>رجال البرقی، ص۵۱، ۵۵ و ۵۸.</ref> او روایاتی را از امام رضا{{ع}} و راویانی چون [[هشام بن حکم]]،<ref>اختیار معرفة الرجال، ص۲۷۱ و۳۳۹.</ref> [[حماد بن عثمان ناب]] و [[سالم بن مکرم]] نقل کرده است. محدثانی مانند [[یعقوب بن یزید]]،<ref>جامع المقال، ص۷۰، ۱۰۴ و ۱۰۷.</ref> [[محمد بن عیسی عبیدی]]<ref>هدایة المحدثین، ص۱۹۰.</ref> و [[احمد بن محمد بن عیسی]] نیز از وی [[روایت]] کرده‌اند.<ref>معجم رجال الحدیث، ج۵، ص۳۴.</ref>
خط ۱۹:		خط ۱۹:

	[[رده:اعلام]]		[[رده:اعلام]]
			[[رده:اصحاب امام کاظم]]
			[[رده:اصحاب امام هادی]]
	[[رده:اصحاب امام رضا]]		[[رده:اصحاب امام رضا]]

Msadeq در ‏۲۰ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۳۵

2023-12-20T10:35:58Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۰۵
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[حسن بن علی وشاء در معارف و سیره رضوی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[حسن بن علی وشاء در معارف و سیره رضوی]] - [[حسن بن علی وشاء در تراجم و رجال]]\| پرسش مرتبط = }}
	== آشنایی اجمالی ==		== آشنایی اجمالی ==
	[[ابومحمد حسن بن علی بن زیاد وشاء بجلی خزّاز کوفی]] نوه دختری [[الیاس صیرفی بجلی]]<ref>رجال النجاشی، ج۱، ص۲۶۸.</ref> و از افراد سرشناس و بنام [[طایفه بجلی]] بود<ref>خلاصة الاقوال، ص۴۱.</ref> و از [[اصحاب]] [[امام کاظم]]، [[امام رضا]] و [[امام هادی]]{{عم}} به شمار می‌‌رفت.<ref>رجال البرقی، ص۵۱، ۵۵ و ۵۸.</ref> او روایاتی را از امام رضا{{ع}} و راویانی چون [[هشام بن حکم]]،<ref>اختیار معرفة الرجال، ص۲۷۱ و۳۳۹.</ref> [[حماد بن عثمان ناب]] و [[سالم بن مکرم]] نقل کرده است. محدثانی مانند [[یعقوب بن یزید]]،<ref>جامع المقال، ص۷۰، ۱۰۴ و ۱۰۷.</ref> [[محمد بن عیسی عبیدی]]<ref>هدایة المحدثین، ص۱۹۰.</ref> و [[احمد بن محمد بن عیسی]] نیز از وی [[روایت]] کرده‌اند.<ref>معجم رجال الحدیث، ج۵، ص۳۴.</ref>		[[ابومحمد حسن بن علی بن زیاد وشاء بجلی خزّاز کوفی]] نوه دختری [[الیاس صیرفی بجلی]]<ref>رجال النجاشی، ج۱، ص۲۶۸.</ref> و از افراد سرشناس و بنام [[طایفه بجلی]] بود<ref>خلاصة الاقوال، ص۴۱.</ref> و از [[اصحاب]] [[امام کاظم]]، [[امام رضا]] و [[امام هادی]]{{عم}} به شمار می‌‌رفت.<ref>رجال البرقی، ص۵۱، ۵۵ و ۵۸.</ref> او روایاتی را از امام رضا{{ع}} و راویانی چون [[هشام بن حکم]]،<ref>اختیار معرفة الرجال، ص۲۷۱ و۳۳۹.</ref> [[حماد بن عثمان ناب]] و [[سالم بن مکرم]] نقل کرده است. محدثانی مانند [[یعقوب بن یزید]]،<ref>جامع المقال، ص۷۰، ۱۰۴ و ۱۰۷.</ref> [[محمد بن عیسی عبیدی]]<ref>هدایة المحدثین، ص۱۹۰.</ref> و [[احمد بن محمد بن عیسی]] نیز از وی [[روایت]] کرده‌اند.<ref>معجم رجال الحدیث، ج۵، ص۳۴.</ref>

Wasity: /* منابع */

2023-07-11T14:26:39Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۷:۵۶
خط ۵:		خط ۵:
	[[ابومحمد وشاء]] فردی [[جلیل‌القدر]] و مورد [[اعتماد]] بود و به گفته خویش نهصد استاد را [[درک]] کرده که همگی از [[امام جعفر صادق]]{{ع}} [[حدیث]] شنیده و روایت می‌‌کردند.<ref>رجال النجاشی، ج۱، ص۱۳۷.</ref> [[شیخ طوسی]] در [[کتاب الغیبه]] او را از جمله واقفه ذکر کرده که وقتی [[معجزات]] [[حضرت رضا]]{{ع}} را [[مشاهده]] کرد، [[دست]] از عقیده‌اش برداشت و به [[امامت امام رضا]]{{ع}} و [[ائمه]] بعد از وی [[ایمان]] آورد<ref>الغیبه، ص۷۱.</ref> و در زمره [[شیعیان]] [[امامی مذهب]] محسوب شد.<ref>لسان المیزان، ج۲، ص۲۳۵.</ref> وی دارای آثار و تألیفاتی است که از جمله آنها «مسائل الرضا»{{ع}}، «ثواب الحج و المناسک و نوادر» است.<ref>رجال النجاشی، ج۱، ص۱۳۷.</ref>.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]] ج۱، ص۲۶۹ - ۲۷۰.</ref>		[[ابومحمد وشاء]] فردی [[جلیل‌القدر]] و مورد [[اعتماد]] بود و به گفته خویش نهصد استاد را [[درک]] کرده که همگی از [[امام جعفر صادق]]{{ع}} [[حدیث]] شنیده و روایت می‌‌کردند.<ref>رجال النجاشی، ج۱، ص۱۳۷.</ref> [[شیخ طوسی]] در [[کتاب الغیبه]] او را از جمله واقفه ذکر کرده که وقتی [[معجزات]] [[حضرت رضا]]{{ع}} را [[مشاهده]] کرد، [[دست]] از عقیده‌اش برداشت و به [[امامت امام رضا]]{{ع}} و [[ائمه]] بعد از وی [[ایمان]] آورد<ref>الغیبه، ص۷۱.</ref> و در زمره [[شیعیان]] [[امامی مذهب]] محسوب شد.<ref>لسان المیزان، ج۲، ص۲۳۵.</ref> وی دارای آثار و تألیفاتی است که از جمله آنها «مسائل الرضا»{{ع}}، «ثواب الحج و المناسک و نوادر» است.<ref>رجال النجاشی، ج۱، ص۱۳۷.</ref>.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]] ج۱، ص۲۶۹ - ۲۷۰.</ref>

			==جستارهای وابسته==
			* [[الیاس بن عمرو بجلی]] (جد مادری)
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}

Wasity: جایگزینی متن - 'جلیل القدر' به 'جلیل‌القدر'

2022-11-13T04:05:30Z

جایگزینی متن - 'جلیل القدر' به 'جلیل‌القدر'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۳۵
خط ۳:		خط ۳:
	[[ابومحمد حسن بن علی بن زیاد وشاء بجلی خزّاز کوفی]] نوه دختری [[الیاس صیرفی بجلی]]<ref>رجال النجاشی، ج۱، ص۲۶۸.</ref> و از افراد سرشناس و بنام [[طایفه بجلی]] بود<ref>خلاصة الاقوال، ص۴۱.</ref> و از [[اصحاب]] [[امام کاظم]]، [[امام رضا]] و [[امام هادی]]{{عم}} به شمار می‌‌رفت.<ref>رجال البرقی، ص۵۱، ۵۵ و ۵۸.</ref> او روایاتی را از امام رضا{{ع}} و راویانی چون [[هشام بن حکم]]،<ref>اختیار معرفة الرجال، ص۲۷۱ و۳۳۹.</ref> [[حماد بن عثمان ناب]] و [[سالم بن مکرم]] نقل کرده است. محدثانی مانند [[یعقوب بن یزید]]،<ref>جامع المقال، ص۷۰، ۱۰۴ و ۱۰۷.</ref> [[محمد بن عیسی عبیدی]]<ref>هدایة المحدثین، ص۱۹۰.</ref> و [[احمد بن محمد بن عیسی]] نیز از وی [[روایت]] کرده‌اند.<ref>معجم رجال الحدیث، ج۵، ص۳۴.</ref>		[[ابومحمد حسن بن علی بن زیاد وشاء بجلی خزّاز کوفی]] نوه دختری [[الیاس صیرفی بجلی]]<ref>رجال النجاشی، ج۱، ص۲۶۸.</ref> و از افراد سرشناس و بنام [[طایفه بجلی]] بود<ref>خلاصة الاقوال، ص۴۱.</ref> و از [[اصحاب]] [[امام کاظم]]، [[امام رضا]] و [[امام هادی]]{{عم}} به شمار می‌‌رفت.<ref>رجال البرقی، ص۵۱، ۵۵ و ۵۸.</ref> او روایاتی را از امام رضا{{ع}} و راویانی چون [[هشام بن حکم]]،<ref>اختیار معرفة الرجال، ص۲۷۱ و۳۳۹.</ref> [[حماد بن عثمان ناب]] و [[سالم بن مکرم]] نقل کرده است. محدثانی مانند [[یعقوب بن یزید]]،<ref>جامع المقال، ص۷۰، ۱۰۴ و ۱۰۷.</ref> [[محمد بن عیسی عبیدی]]<ref>هدایة المحدثین، ص۱۹۰.</ref> و [[احمد بن محمد بن عیسی]] نیز از وی [[روایت]] کرده‌اند.<ref>معجم رجال الحدیث، ج۵، ص۳۴.</ref>

	[[ابومحمد وشاء]] فردی [[~~جلیل القدر~~]] و مورد [[اعتماد]] بود و به گفته خویش نهصد استاد را [[درک]] کرده که همگی از [[امام جعفر صادق]]{{ع}} [[حدیث]] شنیده و روایت می‌‌کردند.<ref>رجال النجاشی، ج۱، ص۱۳۷.</ref> [[شیخ طوسی]] در [[کتاب الغیبه]] او را از جمله واقفه ذکر کرده که وقتی [[معجزات]] [[حضرت رضا]]{{ع}} را [[مشاهده]] کرد، [[دست]] از عقیده‌اش برداشت و به [[امامت امام رضا]]{{ع}} و [[ائمه]] بعد از وی [[ایمان]] آورد<ref>الغیبه، ص۷۱.</ref> و در زمره [[شیعیان]] [[امامی مذهب]] محسوب شد.<ref>لسان المیزان، ج۲، ص۲۳۵.</ref> وی دارای آثار و تألیفاتی است که از جمله آنها «مسائل الرضا»{{ع}}، «ثواب الحج و المناسک و نوادر» است.<ref>رجال النجاشی، ج۱، ص۱۳۷.</ref>.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]] ج۱، ص۲۶۹ - ۲۷۰.</ref>		[[ابومحمد وشاء]] فردی [[جلیل‌القدر]] و مورد [[اعتماد]] بود و به گفته خویش نهصد استاد را [[درک]] کرده که همگی از [[امام جعفر صادق]]{{ع}} [[حدیث]] شنیده و روایت می‌‌کردند.<ref>رجال النجاشی، ج۱، ص۱۳۷.</ref> [[شیخ طوسی]] در [[کتاب الغیبه]] او را از جمله واقفه ذکر کرده که وقتی [[معجزات]] [[حضرت رضا]]{{ع}} را [[مشاهده]] کرد، [[دست]] از عقیده‌اش برداشت و به [[امامت امام رضا]]{{ع}} و [[ائمه]] بعد از وی [[ایمان]] آورد<ref>الغیبه، ص۷۱.</ref> و در زمره [[شیعیان]] [[امامی مذهب]] محسوب شد.<ref>لسان المیزان، ج۲، ص۲۳۵.</ref> وی دارای آثار و تألیفاتی است که از جمله آنها «مسائل الرضا»{{ع}}، «ثواب الحج و المناسک و نوادر» است.<ref>رجال النجاشی، ج۱، ص۱۳۷.</ref>.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]] ج۱، ص۲۶۹ - ۲۷۰.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Wasity: جایگزینی متن - 'کرد' به 'کرد'

2022-11-01T19:18:29Z

جایگزینی متن - 'کرد' به 'کرد'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۲:۴۸
خط ۳:		خط ۳:
	[[ابومحمد حسن بن علی بن زیاد وشاء بجلی خزّاز کوفی]] نوه دختری [[الیاس صیرفی بجلی]]<ref>رجال النجاشی، ج۱، ص۲۶۸.</ref> و از افراد سرشناس و بنام [[طایفه بجلی]] بود<ref>خلاصة الاقوال، ص۴۱.</ref> و از [[اصحاب]] [[امام کاظم]]، [[امام رضا]] و [[امام هادی]]{{عم}} به شمار می‌‌رفت.<ref>رجال البرقی، ص۵۱، ۵۵ و ۵۸.</ref> او روایاتی را از امام رضا{{ع}} و راویانی چون [[هشام بن حکم]]،<ref>اختیار معرفة الرجال، ص۲۷۱ و۳۳۹.</ref> [[حماد بن عثمان ناب]] و [[سالم بن مکرم]] نقل کرده است. محدثانی مانند [[یعقوب بن یزید]]،<ref>جامع المقال، ص۷۰، ۱۰۴ و ۱۰۷.</ref> [[محمد بن عیسی عبیدی]]<ref>هدایة المحدثین، ص۱۹۰.</ref> و [[احمد بن محمد بن عیسی]] نیز از وی [[روایت]] کرده‌اند.<ref>معجم رجال الحدیث، ج۵، ص۳۴.</ref>		[[ابومحمد حسن بن علی بن زیاد وشاء بجلی خزّاز کوفی]] نوه دختری [[الیاس صیرفی بجلی]]<ref>رجال النجاشی، ج۱، ص۲۶۸.</ref> و از افراد سرشناس و بنام [[طایفه بجلی]] بود<ref>خلاصة الاقوال، ص۴۱.</ref> و از [[اصحاب]] [[امام کاظم]]، [[امام رضا]] و [[امام هادی]]{{عم}} به شمار می‌‌رفت.<ref>رجال البرقی، ص۵۱، ۵۵ و ۵۸.</ref> او روایاتی را از امام رضا{{ع}} و راویانی چون [[هشام بن حکم]]،<ref>اختیار معرفة الرجال، ص۲۷۱ و۳۳۹.</ref> [[حماد بن عثمان ناب]] و [[سالم بن مکرم]] نقل کرده است. محدثانی مانند [[یعقوب بن یزید]]،<ref>جامع المقال، ص۷۰، ۱۰۴ و ۱۰۷.</ref> [[محمد بن عیسی عبیدی]]<ref>هدایة المحدثین، ص۱۹۰.</ref> و [[احمد بن محمد بن عیسی]] نیز از وی [[روایت]] کرده‌اند.<ref>معجم رجال الحدیث، ج۵، ص۳۴.</ref>

	[[ابومحمد وشاء]] فردی [[جلیل القدر]] و مورد [[اعتماد]] بود و به گفته خویش نهصد استاد را [[درک]] کرده که همگی از [[امام جعفر صادق]]{{ع}} [[حدیث]] شنیده و روایت می‌‌کردند.<ref>رجال النجاشی، ج۱، ص۱۳۷.</ref> [[شیخ طوسی]] در [[کتاب الغیبه]] او را از جمله واقفه ذکر کرده که وقتی [[معجزات]] [[حضرت رضا]]{{ع}} را [[مشاهده]] ~~[[کرد]]،~~ [[دست]] از عقیده‌اش برداشت و به [[امامت امام رضا]]{{ع}} و [[ائمه]] بعد از وی [[ایمان]] آورد<ref>الغیبه، ص۷۱.</ref> و در زمره [[شیعیان]] [[امامی مذهب]] محسوب شد.<ref>لسان المیزان، ج۲، ص۲۳۵.</ref> وی دارای آثار و تألیفاتی است که از جمله آنها «مسائل الرضا»{{ع}}، «ثواب الحج و المناسک و نوادر» است.<ref>رجال النجاشی، ج۱، ص۱۳۷.</ref>.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]] ج۱، ص۲۶۹ - ۲۷۰.</ref>		[[ابومحمد وشاء]] فردی [[جلیل القدر]] و مورد [[اعتماد]] بود و به گفته خویش نهصد استاد را [[درک]] کرده که همگی از [[امام جعفر صادق]]{{ع}} [[حدیث]] شنیده و روایت می‌‌کردند.<ref>رجال النجاشی، ج۱، ص۱۳۷.</ref> [[شیخ طوسی]] در [[کتاب الغیبه]] او را از جمله واقفه ذکر کرده که وقتی [[معجزات]] [[حضرت رضا]]{{ع}} را [[مشاهده]] کرد، [[دست]] از عقیده‌اش برداشت و به [[امامت امام رضا]]{{ع}} و [[ائمه]] بعد از وی [[ایمان]] آورد<ref>الغیبه، ص۷۱.</ref> و در زمره [[شیعیان]] [[امامی مذهب]] محسوب شد.<ref>لسان المیزان، ج۲، ص۲۳۵.</ref> وی دارای آثار و تألیفاتی است که از جمله آنها «مسائل الرضا»{{ع}}، «ثواب الحج و المناسک و نوادر» است.<ref>رجال النجاشی، ج۱، ص۱۳۷.</ref>.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]] ج۱، ص۲۶۹ - ۲۷۰.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Wasity: /* آشنایی اجمالی */

2022-10-28T07:22:30Z

آشنایی اجمالی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۵۲
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[حسن بن علی وشاء در معارف و سیره رضوی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[حسن بن علی وشاء در معارف و سیره رضوی]]\| پرسش مرتبط = }}
	== آشنایی اجمالی ==		== آشنایی اجمالی ==
	[[ابومحمد حسن بن علی بن زیاد وشاء بجلی خزّاز کوفی]] نوه دختری [[الیاس صیرفی بجلی]]<ref>رجال النجاشی، ج۱، ص۲۶۸.</ref> و از افراد سرشناس و بنام [[طایفه]] ~~بجلّی~~ بود<ref>خلاصة الاقوال، ص۴۱.</ref> و از [[اصحاب]] [[امام کاظم]]، [[امام رضا]] و [[امام هادی]]{{عم}} به شمار می‌‌رفت.<ref>رجال البرقی، ص۵۱، ۵۵ و ۵۸.</ref> او روایاتی را از امام رضا{{ع}} و راویانی چون [[هشام بن حکم]]،<ref>اختیار معرفة الرجال، ص۲۷۱ و۳۳۹.</ref> [[حماد بن عثمان ناب]] و [[سالم بن مکرم]] نقل کرده است. محدثانی مانند [[یعقوب بن یزید]]،<ref>جامع المقال، ص۷۰، ۱۰۴ و ۱۰۷.</ref> [[محمد بن عیسی عبیدی]]<ref>هدایة المحدثین، ص۱۹۰.</ref> و [[احمد بن محمد بن عیسی]] نیز از وی [[روایت]] کرده‌اند.<ref>معجم رجال الحدیث، ج۵، ص۳۴.</ref>		[[ابومحمد حسن بن علی بن زیاد وشاء بجلی خزّاز کوفی]] نوه دختری [[الیاس صیرفی بجلی]]<ref>رجال النجاشی، ج۱، ص۲۶۸.</ref> و از افراد سرشناس و بنام [[طایفه بجلی]] بود<ref>خلاصة الاقوال، ص۴۱.</ref> و از [[اصحاب]] [[امام کاظم]]، [[امام رضا]] و [[امام هادی]]{{عم}} به شمار می‌‌رفت.<ref>رجال البرقی، ص۵۱، ۵۵ و ۵۸.</ref> او روایاتی را از امام رضا{{ع}} و راویانی چون [[هشام بن حکم]]،<ref>اختیار معرفة الرجال، ص۲۷۱ و۳۳۹.</ref> [[حماد بن عثمان ناب]] و [[سالم بن مکرم]] نقل کرده است. محدثانی مانند [[یعقوب بن یزید]]،<ref>جامع المقال، ص۷۰، ۱۰۴ و ۱۰۷.</ref> [[محمد بن عیسی عبیدی]]<ref>هدایة المحدثین، ص۱۹۰.</ref> و [[احمد بن محمد بن عیسی]] نیز از وی [[روایت]] کرده‌اند.<ref>معجم رجال الحدیث، ج۵، ص۳۴.</ref>

	[[ابومحمد وشاء]] فردی [[جلیل القدر]] و مورد [[اعتماد]] بود و به گفته خویش نهصد استاد را [[درک]] کرده که همگی از [[امام جعفر صادق]]{{ع}} [[حدیث]] شنیده و روایت می‌‌کردند.<ref>رجال النجاشی، ج۱، ص۱۳۷.</ref> [[شیخ طوسی]] در [[کتاب الغیبه]] او را از جمله واقفه ذکر کرده که وقتی [[معجزات]] [[حضرت رضا]]{{ع}} را [[مشاهده]] [[کرد]]، [[دست]] از عقیده‌اش برداشت و به [[امامت امام رضا]]{{ع}} و [[ائمه]] بعد از وی [[ایمان]] آورد<ref>الغیبه، ص۷۱.</ref> و در زمره [[شیعیان]] [[امامی مذهب]] محسوب شد.<ref>لسان المیزان، ج۲، ص۲۳۵.</ref> وی دارای آثار و تألیفاتی است که از جمله آنها «مسائل الرضا»{{ع}}، «ثواب الحج و المناسک و نوادر» است.<ref>رجال النجاشی، ج۱، ص۱۳۷.</ref>.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]] ج۱، ص۲۶۹ - ۲۷۰.</ref>		[[ابومحمد وشاء]] فردی [[جلیل القدر]] و مورد [[اعتماد]] بود و به گفته خویش نهصد استاد را [[درک]] کرده که همگی از [[امام جعفر صادق]]{{ع}} [[حدیث]] شنیده و روایت می‌‌کردند.<ref>رجال النجاشی، ج۱، ص۱۳۷.</ref> [[شیخ طوسی]] در [[کتاب الغیبه]] او را از جمله واقفه ذکر کرده که وقتی [[معجزات]] [[حضرت رضا]]{{ع}} را [[مشاهده]] [[کرد]]، [[دست]] از عقیده‌اش برداشت و به [[امامت امام رضا]]{{ع}} و [[ائمه]] بعد از وی [[ایمان]] آورد<ref>الغیبه، ص۷۱.</ref> و در زمره [[شیعیان]] [[امامی مذهب]] محسوب شد.<ref>لسان المیزان، ج۲، ص۲۳۵.</ref> وی دارای آثار و تألیفاتی است که از جمله آنها «مسائل الرضا»{{ع}}، «ثواب الحج و المناسک و نوادر» است.<ref>رجال النجاشی، ج۱، ص۱۳۷.</ref>.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]] ج۱، ص۲۶۹ - ۲۷۰.</ref>

Msadeq در ‏۲۸ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۰۹

2022-10-28T07:09:57Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۳۹
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[حسن بن علی وشاء در معارف و سیره رضوی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[حسن بن علی وشاء در معارف و سیره رضوی]]\| پرسش مرتبط = }}
	== آشنایی اجمالی ==		== آشنایی اجمالی ==
	[[حسن بن علی بن زیاد وشاء بجلی کوفی]]، نوه [[الیاس صیرفی]]، و از [[~~بهترین~~]] ~~اصحاب امام رضا {{ع}} محسوب می‌شده است~~<ref>~~معجم رجال الحدیث، ج۵، ص۷۱~~.</ref>~~. وی در ابتدا تاجری~~ از [[~~اهل عراق~~]] ~~و به~~ [[~~مذهب~~]] [[~~واقفیه~~]] ~~بود~~ و به [[~~امامت~~ امام ~~رضا~~]] {{ع}} [[~~اعتقاد~~]] ~~نداشت~~. ~~خودش در این زمینه می‌گوید: «به~~ [[~~خراسان]~~] ~~برای [[تجارت~~]~~] رفتم، در حالی‌که به مذهب واقفیه بودم~~ و [[~~اعتقادی~~]] ~~به امامت امام رضا {{ع}} نداشتم~~. در [[~~شهر~~]] [[~~مرو~~]] ~~شبانه وارد شدم~~. ~~[[غلام]] سیاهی به نزد من آمد~~ و ~~گفت: آن چادر~~ [[~~یمانی~~]] ~~(حبره) را که داری، به من بده که یکی~~ از [[~~موالی~~]] ~~ما فوت شده است، می‌خواهیم او را با آن~~ [[~~کفن~~]] ~~کنیم. به او گفتم: ای غلام! آقای تو کیست؟ گفت: مولایم~~ [[~~امام علی بن موسی الرضا~~]] ~~{{ع}}. به او گفتم: در راه هر چه را داشتم فروختم~~ و ~~اکنون چیزی ندارم.~~ [[~~غلام~~]] ~~رفت و دوباره بازگشت~~ و گفت: حبره‌ای نزد تو باقی است. به او گفتم: خود که می‌بینی من چیزی نزد خود ندارم. غلام رفت و سپس بازگشت و گفت: حبره در فلان جامه‌دان است. به [[~~فکر~~]] ~~فرو رفتم. با خود گفتم اگر درست باشد، دلیل بر~~ [[~~امامت~~ امام ~~رضا~~]] {{ع}} ~~است. ناگهان یادم آمد که دخترم حبره‌ای داده بود تا بفروشم و از [[پول]] آن برای او از~~ [[~~خراسان~~]] ~~فیروزه~~ و ~~سبج~~<ref>~~نوعی پیراهن زنانه بلند~~.</ref> بخرم. به غلامم گفتم: آن جامه‌دانی که این مرد نشان می‌دهد را بیاور. غلام جامه‌دان را آورد و زمانی که درب آن را گشود، حبره دخترم را در آن دیدم. بنابراین حبره را به غلام دادم و در مقابل آن [[~~بهایی~~]] ~~را دریافت نکردم. غلام رفت و دوباره بازگشت و گفت: مولایم می‌فرمایند که چیزی که~~ [[~~مال~~]] ~~خودت نیست می‌بخشی؟ آن~~ را ~~دخترت به تو داده که بفروشی و~~ از ~~پولش برای او فیروزه و سبج بخری. من با شنیدن این [[کلام]] متعجب شدم و گفتم که والله مسائلی را~~ که ~~در آن~~ [[شک]] ~~دارم و به مسائلی که از پدرش سؤال شده، او را می‌آزمایم. آن مسائل را نوشتم و در آستین خود پنهان کردم و به درب~~ [[~~منزل]] [[امام~~]] {{ع}} ~~آمدم. سران~~ [[~~سپاه~~]] و [[~~لشکریان~~]] [[~~عباسی~~]] ~~به منزل آمد و شد می‌کردند. کناری نشستم~~ و ~~با خود گفتم، با این ازدحامی که هست کی~~ به ~~او می‌رسم. در این~~ [[~~افکار~~]] ~~بودم~~ و [[~~تصمیم~~]] ~~داشتم که برگردیم. ناگهان خادمی به سوی من آمد و گفت: پسر دختر~~ [[~~الیاس~~]] ~~کجایی؟ خود را به او نشان دادم~~. ~~او دست بر آستین من برد~~ و ~~نوشته‌ام را~~ در ~~آورد و سپس نوشته‌ای را به من داد و گفت: این جواب مسائل توست. نوشته را بی‌درنگ باز کردم، دیدم مسائل و جواب و~~ [[~~تفسیر~~]] ~~آنها همه در آن نوشته شده. گفتم~~ [[~~خدا~~]] و ~~[[رسول خدا]] {{صل}} را [[شاهد]] می‌گیرم~~ که ~~[[امام رضا]]~~ {{ع}} ~~[[حجت خداوند]] بر [[خلق]] است»~~<ref>~~معجم~~ رجال ~~الحدیث، ج۵، ص۷۱ تا ص۷۵؛ مناقب آل ابی طالب، ج۴، ص۳۳۵~~. </ref>.<ref>[[~~حسین محمدی\|محمدی، حسین]]، [[رضانامه~~ (کتاب)\|~~رضانامه~~]] ~~ص۲۴۱~~.</ref>		[[ابومحمد حسن بن علی بن زیاد وشاء بجلی خزّاز کوفی]] نوه دختری [[الیاس صیرفی بجلی]]<ref>رجال النجاشی، ج۱، ص۲۶۸.</ref> و از افراد سرشناس و بنام [[طایفه]] بجلّی بود<ref>خلاصة الاقوال، ص۴۱.</ref> و از [[اصحاب]] [[امام کاظم]]، [[امام رضا]] و [[امام هادی]]{{عم}} به شمار می‌‌رفت.<ref>رجال البرقی، ص۵۱، ۵۵ و ۵۸.</ref> او روایاتی را از امام رضا{{ع}} و راویانی چون [[هشام بن حکم]]،<ref>اختیار معرفة الرجال، ص۲۷۱ و۳۳۹.</ref> [[حماد بن عثمان ناب]] و [[سالم بن مکرم]] نقل کرده است. محدثانی مانند [[یعقوب بن یزید]]،<ref>جامع المقال، ص۷۰، ۱۰۴ و ۱۰۷.</ref> [[محمد بن عیسی عبیدی]]<ref>هدایة المحدثین، ص۱۹۰.</ref> و [[احمد بن محمد بن عیسی]] نیز از وی [[روایت]] کرده‌اند.<ref>معجم رجال الحدیث، ج۵، ص۳۴.</ref>

			[[ابومحمد وشاء]] فردی [[جلیل القدر]] و مورد [[اعتماد]] بود و به گفته خویش نهصد استاد را [[درک]] کرده که همگی از [[امام جعفر صادق]]{{ع}} [[حدیث]] شنیده و روایت می‌‌کردند.<ref>رجال النجاشی، ج۱، ص۱۳۷.</ref> [[شیخ طوسی]] در [[کتاب الغیبه]] او را از جمله واقفه ذکر کرده که وقتی [[معجزات]] [[حضرت رضا]]{{ع}} را [[مشاهده]] [[کرد]]، [[دست]] از عقیده‌اش برداشت و به [[امامت امام رضا]]{{ع}} و [[ائمه]] بعد از وی [[ایمان]] آورد<ref>الغیبه، ص۷۱.</ref> و در زمره [[شیعیان]] [[امامی مذهب]] محسوب شد.<ref>لسان المیزان، ج۲، ص۲۳۵.</ref> وی دارای آثار و تألیفاتی است که از جمله آنها «مسائل الرضا»{{ع}}، «ثواب الحج و المناسک و نوادر» است.<ref>رجال النجاشی، ج۱، ص۱۳۷.</ref>.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]] ج۱، ص۲۶۹ - ۲۷۰.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:~~13681348~~.jpg\|22px]] [[~~حسین محمدی\|محمدی، حسین]]، [[رضانامه~~ (کتاب)\|'''~~رضانامه~~''']]		# [[پرونده: IM009687.jpg\|22px]] جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

			==جستارهای وابسته ==
			*[[الیاس صیرفی بجلی]] (جد)

	== پانویس ==		== پانویس ==

Msadeq در ‏۲۷ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۰۸

2022-10-27T11:08:35Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۳۸
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = ~~[[حسن بن علی وشاء در حدیث]] - [[حسن بن علی وشاء در تاریخ اسلامی]] -~~ [[حسن بن علی وشاء در معارف و سیره رضوی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[حسن بن علی وشاء در معارف و سیره رضوی]]\| پرسش مرتبط = }}
			== آشنایی اجمالی ==
	== ~~مقدمه~~ ==
	[[حسن بن علی بن زیاد وشاء بجلی کوفی]]، نوه [[الیاس صیرفی]]، و از [[بهترین]] اصحاب امام رضا {{ع}} محسوب می‌شده است<ref>معجم رجال الحدیث، ج۵، ص۷۱.</ref>. وی در ابتدا تاجری از [[اهل عراق]] و به [[مذهب]] [[واقفیه]] بود و به [[امامت امام رضا]] {{ع}} [[اعتقاد]] نداشت. خودش در این زمینه می‌گوید: «به [[خراسان]] برای [[تجارت]] رفتم، در حالی‌که به مذهب واقفیه بودم و [[اعتقادی]] به امامت امام رضا {{ع}} نداشتم. در [[شهر]] [[مرو]] شبانه وارد شدم. [[غلام]] سیاهی به نزد من آمد و گفت: آن چادر [[یمانی]] (حبره) را که داری، به من بده که یکی از [[موالی]] ما فوت شده است، می‌خواهیم او را با آن [[کفن]] کنیم. به او گفتم: ای غلام! آقای تو کیست؟ گفت: مولایم [[امام علی بن موسی الرضا]] {{ع}}. به او گفتم: در راه هر چه را داشتم فروختم و اکنون چیزی ندارم. [[غلام]] رفت و دوباره بازگشت و گفت: حبره‌ای نزد تو باقی است. به او گفتم: خود که می‌بینی من چیزی نزد خود ندارم. غلام رفت و سپس بازگشت و گفت: حبره در فلان جامه‌دان است. به [[فکر]] فرو رفتم. با خود گفتم اگر درست باشد، دلیل بر [[امامت امام رضا]] {{ع}} است. ناگهان یادم آمد که دخترم حبره‌ای داده بود تا بفروشم و از [[پول]] آن برای او از [[خراسان]] فیروزه و سبج<ref>نوعی پیراهن زنانه بلند.</ref> بخرم. به غلامم گفتم: آن جامه‌دانی که این مرد نشان می‌دهد را بیاور. غلام جامه‌دان را آورد و زمانی که درب آن را گشود، حبره دخترم را در آن دیدم. بنابراین حبره را به غلام دادم و در مقابل آن [[بهایی]] را دریافت نکردم. غلام رفت و دوباره بازگشت و گفت: مولایم می‌فرمایند که چیزی که [[مال]] خودت نیست می‌بخشی؟ آن را دخترت به تو داده که بفروشی و از پولش برای او فیروزه و سبج بخری. من با شنیدن این [[کلام]] متعجب شدم و گفتم که والله مسائلی را که در آن [[شک]] دارم و به مسائلی که از پدرش سؤال شده، او را می‌آزمایم. آن مسائل را نوشتم و در آستین خود پنهان کردم و به درب [[منزل]] [[امام]] {{ع}} آمدم. سران [[سپاه]] و [[لشکریان]] [[عباسی]] به منزل آمد و شد می‌کردند. کناری نشستم و با خود گفتم، با این ازدحامی که هست کی به او می‌رسم. در این [[افکار]] بودم و [[تصمیم]] داشتم که برگردیم. ناگهان خادمی به سوی من آمد و گفت: پسر دختر [[الیاس]] کجایی؟ خود را به او نشان دادم. او دست بر آستین من برد و نوشته‌ام را در آورد و سپس نوشته‌ای را به من داد و گفت: این جواب مسائل توست. نوشته را بی‌درنگ باز کردم، دیدم مسائل و جواب و [[تفسیر]] آنها همه در آن نوشته شده. گفتم [[خدا]] و [[رسول خدا]] {{صل}} را [[شاهد]] می‌گیرم که [[امام رضا]] {{ع}} [[حجت خداوند]] بر [[خلق]] است»<ref>معجم رجال الحدیث، ج۵، ص۷۱ تا ص۷۵؛ مناقب آل ابی طالب، ج۴، ص۳۳۵. </ref>.<ref>[[حسین محمدی\|محمدی، حسین]]، [[رضانامه (کتاب)\|رضانامه]] ص۲۴۱.</ref>		[[حسن بن علی بن زیاد وشاء بجلی کوفی]]، نوه [[الیاس صیرفی]]، و از [[بهترین]] اصحاب امام رضا {{ع}} محسوب می‌شده است<ref>معجم رجال الحدیث، ج۵، ص۷۱.</ref>. وی در ابتدا تاجری از [[اهل عراق]] و به [[مذهب]] [[واقفیه]] بود و به [[امامت امام رضا]] {{ع}} [[اعتقاد]] نداشت. خودش در این زمینه می‌گوید: «به [[خراسان]] برای [[تجارت]] رفتم، در حالی‌که به مذهب واقفیه بودم و [[اعتقادی]] به امامت امام رضا {{ع}} نداشتم. در [[شهر]] [[مرو]] شبانه وارد شدم. [[غلام]] سیاهی به نزد من آمد و گفت: آن چادر [[یمانی]] (حبره) را که داری، به من بده که یکی از [[موالی]] ما فوت شده است، می‌خواهیم او را با آن [[کفن]] کنیم. به او گفتم: ای غلام! آقای تو کیست؟ گفت: مولایم [[امام علی بن موسی الرضا]] {{ع}}. به او گفتم: در راه هر چه را داشتم فروختم و اکنون چیزی ندارم. [[غلام]] رفت و دوباره بازگشت و گفت: حبره‌ای نزد تو باقی است. به او گفتم: خود که می‌بینی من چیزی نزد خود ندارم. غلام رفت و سپس بازگشت و گفت: حبره در فلان جامه‌دان است. به [[فکر]] فرو رفتم. با خود گفتم اگر درست باشد، دلیل بر [[امامت امام رضا]] {{ع}} است. ناگهان یادم آمد که دخترم حبره‌ای داده بود تا بفروشم و از [[پول]] آن برای او از [[خراسان]] فیروزه و سبج<ref>نوعی پیراهن زنانه بلند.</ref> بخرم. به غلامم گفتم: آن جامه‌دانی که این مرد نشان می‌دهد را بیاور. غلام جامه‌دان را آورد و زمانی که درب آن را گشود، حبره دخترم را در آن دیدم. بنابراین حبره را به غلام دادم و در مقابل آن [[بهایی]] را دریافت نکردم. غلام رفت و دوباره بازگشت و گفت: مولایم می‌فرمایند که چیزی که [[مال]] خودت نیست می‌بخشی؟ آن را دخترت به تو داده که بفروشی و از پولش برای او فیروزه و سبج بخری. من با شنیدن این [[کلام]] متعجب شدم و گفتم که والله مسائلی را که در آن [[شک]] دارم و به مسائلی که از پدرش سؤال شده، او را می‌آزمایم. آن مسائل را نوشتم و در آستین خود پنهان کردم و به درب [[منزل]] [[امام]] {{ع}} آمدم. سران [[سپاه]] و [[لشکریان]] [[عباسی]] به منزل آمد و شد می‌کردند. کناری نشستم و با خود گفتم، با این ازدحامی که هست کی به او می‌رسم. در این [[افکار]] بودم و [[تصمیم]] داشتم که برگردیم. ناگهان خادمی به سوی من آمد و گفت: پسر دختر [[الیاس]] کجایی؟ خود را به او نشان دادم. او دست بر آستین من برد و نوشته‌ام را در آورد و سپس نوشته‌ای را به من داد و گفت: این جواب مسائل توست. نوشته را بی‌درنگ باز کردم، دیدم مسائل و جواب و [[تفسیر]] آنها همه در آن نوشته شده. گفتم [[خدا]] و [[رسول خدا]] {{صل}} را [[شاهد]] می‌گیرم که [[امام رضا]] {{ع}} [[حجت خداوند]] بر [[خلق]] است»<ref>معجم رجال الحدیث، ج۵، ص۷۱ تا ص۷۵؛ مناقب آل ابی طالب، ج۴، ص۳۳۵. </ref>.<ref>[[حسین محمدی\|محمدی، حسین]]، [[رضانامه (کتاب)\|رضانامه]] ص۲۴۱.</ref>

Wasity: جایگزینی متن - 'خآدمی' به 'خادمی'

2022-09-29T08:47:24Z

جایگزینی متن - 'خآدمی' به 'خادمی'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۱۷
خط ۲:		خط ۲:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[حسن بن علی بن زیاد وشاء بجلی کوفی]]، نوه [[الیاس صیرفی]]، و از [[بهترین]] اصحاب امام رضا {{ع}} محسوب می‌شده است<ref>معجم رجال الحدیث، ج۵، ص۷۱.</ref>. وی در ابتدا تاجری از [[اهل عراق]] و به [[مذهب]] [[واقفیه]] بود و به [[امامت امام رضا]] {{ع}} [[اعتقاد]] نداشت. خودش در این زمینه می‌گوید: «به [[خراسان]] برای [[تجارت]] رفتم، در حالی‌که به مذهب واقفیه بودم و [[اعتقادی]] به امامت امام رضا {{ع}} نداشتم. در [[شهر]] [[مرو]] شبانه وارد شدم. [[غلام]] سیاهی به نزد من آمد و گفت: آن چادر [[یمانی]] (حبره) را که داری، به من بده که یکی از [[موالی]] ما فوت شده است، می‌خواهیم او را با آن [[کفن]] کنیم. به او گفتم: ای غلام! آقای تو کیست؟ گفت: مولایم [[امام علی بن موسی الرضا]] {{ع}}. به او گفتم: در راه هر چه را داشتم فروختم و اکنون چیزی ندارم. [[غلام]] رفت و دوباره بازگشت و گفت: حبره‌ای نزد تو باقی است. به او گفتم: خود که می‌بینی من چیزی نزد خود ندارم. غلام رفت و سپس بازگشت و گفت: حبره در فلان جامه‌دان است. به [[فکر]] فرو رفتم. با خود گفتم اگر درست باشد، دلیل بر [[امامت امام رضا]] {{ع}} است. ناگهان یادم آمد که دخترم حبره‌ای داده بود تا بفروشم و از [[پول]] آن برای او از [[خراسان]] فیروزه و سبج<ref>نوعی پیراهن زنانه بلند.</ref> بخرم. به غلامم گفتم: آن جامه‌دانی که این مرد نشان می‌دهد را بیاور. غلام جامه‌دان را آورد و زمانی که درب آن را گشود، حبره دخترم را در آن دیدم. بنابراین حبره را به غلام دادم و در مقابل آن [[بهایی]] را دریافت نکردم. غلام رفت و دوباره بازگشت و گفت: مولایم می‌فرمایند که چیزی که [[مال]] خودت نیست می‌بخشی؟ آن را دخترت به تو داده که بفروشی و از پولش برای او فیروزه و سبج بخری. من با شنیدن این [[کلام]] متعجب شدم و گفتم که والله مسائلی را که در آن [[شک]] دارم و به مسائلی که از پدرش سؤال شده، او را می‌آزمایم. آن مسائل را نوشتم و در آستین خود پنهان کردم و به درب [[منزل]] [[امام]] {{ع}} آمدم. سران [[سپاه]] و [[لشکریان]] [[عباسی]] به منزل آمد و شد می‌کردند. کناری نشستم و با خود گفتم، با این ازدحامی که هست کی به او می‌رسم. در این [[افکار]] بودم و [[تصمیم]] داشتم که برگردیم. ناگهان ~~خآدمی~~ به سوی من آمد و گفت: پسر دختر [[الیاس]] کجایی؟ خود را به او نشان دادم. او دست بر آستین من برد و نوشته‌ام را در آورد و سپس نوشته‌ای را به من داد و گفت: این جواب مسائل توست. نوشته را بی‌درنگ باز کردم، دیدم مسائل و جواب و [[تفسیر]] آنها همه در آن نوشته شده. گفتم [[خدا]] و [[رسول خدا]] {{صل}} را [[شاهد]] می‌گیرم که [[امام رضا]] {{ع}} [[حجت خداوند]] بر [[خلق]] است»<ref>معجم رجال الحدیث، ج۵، ص۷۱ تا ص۷۵؛ مناقب آل ابی طالب، ج۴، ص۳۳۵. </ref>.<ref>[[حسین محمدی\|محمدی، حسین]]، [[رضانامه (کتاب)\|رضانامه]] ص۲۴۱.</ref>		[[حسن بن علی بن زیاد وشاء بجلی کوفی]]، نوه [[الیاس صیرفی]]، و از [[بهترین]] اصحاب امام رضا {{ع}} محسوب می‌شده است<ref>معجم رجال الحدیث، ج۵، ص۷۱.</ref>. وی در ابتدا تاجری از [[اهل عراق]] و به [[مذهب]] [[واقفیه]] بود و به [[امامت امام رضا]] {{ع}} [[اعتقاد]] نداشت. خودش در این زمینه می‌گوید: «به [[خراسان]] برای [[تجارت]] رفتم، در حالی‌که به مذهب واقفیه بودم و [[اعتقادی]] به امامت امام رضا {{ع}} نداشتم. در [[شهر]] [[مرو]] شبانه وارد شدم. [[غلام]] سیاهی به نزد من آمد و گفت: آن چادر [[یمانی]] (حبره) را که داری، به من بده که یکی از [[موالی]] ما فوت شده است، می‌خواهیم او را با آن [[کفن]] کنیم. به او گفتم: ای غلام! آقای تو کیست؟ گفت: مولایم [[امام علی بن موسی الرضا]] {{ع}}. به او گفتم: در راه هر چه را داشتم فروختم و اکنون چیزی ندارم. [[غلام]] رفت و دوباره بازگشت و گفت: حبره‌ای نزد تو باقی است. به او گفتم: خود که می‌بینی من چیزی نزد خود ندارم. غلام رفت و سپس بازگشت و گفت: حبره در فلان جامه‌دان است. به [[فکر]] فرو رفتم. با خود گفتم اگر درست باشد، دلیل بر [[امامت امام رضا]] {{ع}} است. ناگهان یادم آمد که دخترم حبره‌ای داده بود تا بفروشم و از [[پول]] آن برای او از [[خراسان]] فیروزه و سبج<ref>نوعی پیراهن زنانه بلند.</ref> بخرم. به غلامم گفتم: آن جامه‌دانی که این مرد نشان می‌دهد را بیاور. غلام جامه‌دان را آورد و زمانی که درب آن را گشود، حبره دخترم را در آن دیدم. بنابراین حبره را به غلام دادم و در مقابل آن [[بهایی]] را دریافت نکردم. غلام رفت و دوباره بازگشت و گفت: مولایم می‌فرمایند که چیزی که [[مال]] خودت نیست می‌بخشی؟ آن را دخترت به تو داده که بفروشی و از پولش برای او فیروزه و سبج بخری. من با شنیدن این [[کلام]] متعجب شدم و گفتم که والله مسائلی را که در آن [[شک]] دارم و به مسائلی که از پدرش سؤال شده، او را می‌آزمایم. آن مسائل را نوشتم و در آستین خود پنهان کردم و به درب [[منزل]] [[امام]] {{ع}} آمدم. سران [[سپاه]] و [[لشکریان]] [[عباسی]] به منزل آمد و شد می‌کردند. کناری نشستم و با خود گفتم، با این ازدحامی که هست کی به او می‌رسم. در این [[افکار]] بودم و [[تصمیم]] داشتم که برگردیم. ناگهان خادمی به سوی من آمد و گفت: پسر دختر [[الیاس]] کجایی؟ خود را به او نشان دادم. او دست بر آستین من برد و نوشته‌ام را در آورد و سپس نوشته‌ای را به من داد و گفت: این جواب مسائل توست. نوشته را بی‌درنگ باز کردم، دیدم مسائل و جواب و [[تفسیر]] آنها همه در آن نوشته شده. گفتم [[خدا]] و [[رسول خدا]] {{صل}} را [[شاهد]] می‌گیرم که [[امام رضا]] {{ع}} [[حجت خداوند]] بر [[خلق]] است»<ref>معجم رجال الحدیث، ج۵، ص۷۱ تا ص۷۵؛ مناقب آل ابی طالب، ج۴، ص۳۳۵. </ref>.<ref>[[حسین محمدی\|محمدی، حسین]]، [[رضانامه (کتاب)\|رضانامه]] ص۲۴۱.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T20:11:10Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۴۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[حسن بن علی وشاء در حدیث]] - [[حسن بن علی وشاء در تاریخ اسلامی]] - [[حسن بن علی وشاء در معارف و سیره رضوی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[حسن بن علی وشاء در حدیث]] - [[حسن بن علی وشاء در تاریخ اسلامی]] - [[حسن بن علی وشاء در معارف و سیره رضوی]]\| پرسش مرتبط = }}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	[[حسن بن علی بن زیاد وشاء بجلی کوفی]]، نوه [[الیاس صیرفی]]، و از [[بهترین]] اصحاب امام رضا{{ع}} محسوب می‌شده است<ref>معجم رجال الحدیث، ج۵، ص۷۱.</ref>. وی در ابتدا تاجری از [[اهل عراق]] و به [[مذهب]] [[واقفیه]] بود و به [[امامت امام رضا]]{{ع}} [[اعتقاد]] نداشت. خودش در این زمینه می‌گوید: «به [[خراسان]] برای [[تجارت]] رفتم، در حالی‌که به مذهب واقفیه بودم و [[اعتقادی]] به امامت امام رضا{{ع}} نداشتم. در [[شهر]] [[مرو]] شبانه وارد شدم. [[غلام]] سیاهی به نزد من آمد و گفت: آن چادر [[یمانی]] (حبره) را که داری، به من بده که یکی از [[موالی]] ما فوت شده است، می‌خواهیم او را با آن [[کفن]] کنیم. به او گفتم: ای غلام! آقای تو کیست؟ گفت: مولایم [[امام علی بن موسی الرضا]]{{ع}}. به او گفتم: در راه هر چه را داشتم فروختم و اکنون چیزی ندارم. [[غلام]] رفت و دوباره بازگشت و گفت: حبره‌ای نزد تو باقی است. به او گفتم: خود که می‌بینی من چیزی نزد خود ندارم. غلام رفت و سپس بازگشت و گفت: حبره در فلان جامه‌دان است. به [[فکر]] فرو رفتم. با خود گفتم اگر درست باشد، دلیل بر [[امامت امام رضا]]{{ع}} است. ناگهان یادم آمد که دخترم حبره‌ای داده بود تا بفروشم و از [[پول]] آن برای او از [[خراسان]] فیروزه و سبج<ref>نوعی پیراهن زنانه بلند.</ref> بخرم. به غلامم گفتم: آن جامه‌دانی که این مرد نشان می‌دهد را بیاور. غلام جامه‌دان را آورد و زمانی که درب آن را گشود، حبره دخترم را در آن دیدم. بنابراین حبره را به غلام دادم و در مقابل آن [[بهایی]] را دریافت نکردم. غلام رفت و دوباره بازگشت و گفت: مولایم می‌فرمایند که چیزی که [[مال]] خودت نیست می‌بخشی؟ آن را دخترت به تو داده که بفروشی و از پولش برای او فیروزه و سبج بخری. من با شنیدن این [[کلام]] متعجب شدم و گفتم که والله مسائلی را که در آن [[شک]] دارم و به مسائلی که از پدرش سؤال شده، او را می‌آزمایم. آن مسائل را نوشتم و در آستین خود پنهان کردم و به درب [[منزل]] [[امام]]{{ع}} آمدم. سران [[سپاه]] و [[لشکریان]] [[عباسی]] به منزل آمد و شد می‌کردند. کناری نشستم و با خود گفتم، با این ازدحامی که هست کی به او می‌رسم. در این [[افکار]] بودم و [[تصمیم]] داشتم که برگردیم. ناگهان خآدمی به سوی من آمد و گفت: پسر دختر [[الیاس]] کجایی؟ خود را به او نشان دادم. او دست بر آستین من برد و نوشته‌ام را در آورد و سپس نوشته‌ای را به من داد و گفت: این جواب مسائل توست. نوشته را بی‌درنگ باز کردم، دیدم مسائل و جواب و [[تفسیر]] آنها همه در آن نوشته شده. گفتم [[خدا]] و [[رسول خدا]]{{صل}} را [[شاهد]] می‌گیرم که [[امام رضا]]{{ع}} [[حجت خداوند]] بر [[خلق]] است»<ref>معجم رجال الحدیث، ج۵، ص۷۱ تا ص۷۵؛ مناقب آل ابی طالب، ج۴، ص۳۳۵. </ref>.<ref>[[حسین محمدی\|محمدی، حسین]]، [[رضانامه (کتاب)\|رضانامه]] ص۲۴۱.</ref>		[[حسن بن علی بن زیاد وشاء بجلی کوفی]]، نوه [[الیاس صیرفی]]، و از [[بهترین]] اصحاب امام رضا {{ع}} محسوب می‌شده است<ref>معجم رجال الحدیث، ج۵، ص۷۱.</ref>. وی در ابتدا تاجری از [[اهل عراق]] و به [[مذهب]] [[واقفیه]] بود و به [[امامت امام رضا]] {{ع}} [[اعتقاد]] نداشت. خودش در این زمینه می‌گوید: «به [[خراسان]] برای [[تجارت]] رفتم، در حالی‌که به مذهب واقفیه بودم و [[اعتقادی]] به امامت امام رضا {{ع}} نداشتم. در [[شهر]] [[مرو]] شبانه وارد شدم. [[غلام]] سیاهی به نزد من آمد و گفت: آن چادر [[یمانی]] (حبره) را که داری، به من بده که یکی از [[موالی]] ما فوت شده است، می‌خواهیم او را با آن [[کفن]] کنیم. به او گفتم: ای غلام! آقای تو کیست؟ گفت: مولایم [[امام علی بن موسی الرضا]] {{ع}}. به او گفتم: در راه هر چه را داشتم فروختم و اکنون چیزی ندارم. [[غلام]] رفت و دوباره بازگشت و گفت: حبره‌ای نزد تو باقی است. به او گفتم: خود که می‌بینی من چیزی نزد خود ندارم. غلام رفت و سپس بازگشت و گفت: حبره در فلان جامه‌دان است. به [[فکر]] فرو رفتم. با خود گفتم اگر درست باشد، دلیل بر [[امامت امام رضا]] {{ع}} است. ناگهان یادم آمد که دخترم حبره‌ای داده بود تا بفروشم و از [[پول]] آن برای او از [[خراسان]] فیروزه و سبج<ref>نوعی پیراهن زنانه بلند.</ref> بخرم. به غلامم گفتم: آن جامه‌دانی که این مرد نشان می‌دهد را بیاور. غلام جامه‌دان را آورد و زمانی که درب آن را گشود، حبره دخترم را در آن دیدم. بنابراین حبره را به غلام دادم و در مقابل آن [[بهایی]] را دریافت نکردم. غلام رفت و دوباره بازگشت و گفت: مولایم می‌فرمایند که چیزی که [[مال]] خودت نیست می‌بخشی؟ آن را دخترت به تو داده که بفروشی و از پولش برای او فیروزه و سبج بخری. من با شنیدن این [[کلام]] متعجب شدم و گفتم که والله مسائلی را که در آن [[شک]] دارم و به مسائلی که از پدرش سؤال شده، او را می‌آزمایم. آن مسائل را نوشتم و در آستین خود پنهان کردم و به درب [[منزل]] [[امام]] {{ع}} آمدم. سران [[سپاه]] و [[لشکریان]] [[عباسی]] به منزل آمد و شد می‌کردند. کناری نشستم و با خود گفتم، با این ازدحامی که هست کی به او می‌رسم. در این [[افکار]] بودم و [[تصمیم]] داشتم که برگردیم. ناگهان خآدمی به سوی من آمد و گفت: پسر دختر [[الیاس]] کجایی؟ خود را به او نشان دادم. او دست بر آستین من برد و نوشته‌ام را در آورد و سپس نوشته‌ای را به من داد و گفت: این جواب مسائل توست. نوشته را بی‌درنگ باز کردم، دیدم مسائل و جواب و [[تفسیر]] آنها همه در آن نوشته شده. گفتم [[خدا]] و [[رسول خدا]] {{صل}} را [[شاهد]] می‌گیرم که [[امام رضا]] {{ع}} [[حجت خداوند]] بر [[خلق]] است»<ref>معجم رجال الحدیث، ج۵، ص۷۱ تا ص۷۵؛ مناقب آل ابی طالب، ج۴، ص۳۳۵. </ref>.<ref>[[حسین محمدی\|محمدی، حسین]]، [[رضانامه (کتاب)\|رضانامه]] ص۲۴۱.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==