حسن بن محبوب سراد - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: جایگزینی متن - ' هـ ' به 'ه‍ '

2023-01-05T12:45:17Z

جایگزینی متن - ' هـ ' به 'ه‍ '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۱۵
خط ۴:		خط ۴:
	[[ابوعلی حسن بن محبوب بن وهب بن جعفر بن وهب سراد بجلی کوفی]]، [[لقب]] [[زرّاد]] به معنای «زره‌ساز» است که [[حرفه]] جد او وهب بوده و [[امام رضا]] {{ع}} حسن را سراد نامید. جد اعلایش وهب از [[مردمان]] [[هند]] و از بردگان [[جریر بن عبدالله بجلی]] بود که از [[امام علی]] {{ع}}درخواست خرید خود را کرد، ولی جریر چون به این کار [[تمایل]] نداشت، او را [[آزاد]] کرد و وهب پس از [[آزادی]] به خدمت [[امام]] درآمد،<ref>اختیار معرفة الرجال، ص ۵۸۴.</ref> از همین روست که اینان بجلی خوانده می‌‌شوند.		[[ابوعلی حسن بن محبوب بن وهب بن جعفر بن وهب سراد بجلی کوفی]]، [[لقب]] [[زرّاد]] به معنای «زره‌ساز» است که [[حرفه]] جد او وهب بوده و [[امام رضا]] {{ع}} حسن را سراد نامید. جد اعلایش وهب از [[مردمان]] [[هند]] و از بردگان [[جریر بن عبدالله بجلی]] بود که از [[امام علی]] {{ع}}درخواست خرید خود را کرد، ولی جریر چون به این کار [[تمایل]] نداشت، او را [[آزاد]] کرد و وهب پس از [[آزادی]] به خدمت [[امام]] درآمد،<ref>اختیار معرفة الرجال، ص ۵۸۴.</ref> از همین روست که اینان بجلی خوانده می‌‌شوند.

	گزارش دقیقی از ولادت ابوعلی نداریم، ولی از آنجا که در سن ۷۵ سالگی [[وفات]] یافته، <ref>خلاصة الاقوال، ص ۳۷.</ref> پس باید در حدود ~~۱۵۰ هـ~~ زاده شده باشد. [[ابن محبوب]] در [[شهر کوفه]] می‌‌زیسته<ref> الاعلام، ج2، ص ۲۱۲.</ref> و پس از طی دوره‌ای، به [[علم آموزی]] روی آورد. پدرش محبوب برای [[تشویق]] فرزند در مقابل هر روایتی که از [[علی بن رئاب]] می‌‌نوشت، یک درهم می‌‌داد.<ref>اختیار معرفة الرجال، ص ۵۸۴.</ref>		گزارش دقیقی از ولادت ابوعلی نداریم، ولی از آنجا که در سن ۷۵ سالگی [[وفات]] یافته، <ref>خلاصة الاقوال، ص ۳۷.</ref> پس باید در حدود ۱۵۰ه‍ زاده شده باشد. [[ابن محبوب]] در [[شهر کوفه]] می‌‌زیسته<ref> الاعلام، ج2، ص ۲۱۲.</ref> و پس از طی دوره‌ای، به [[علم آموزی]] روی آورد. پدرش محبوب برای [[تشویق]] فرزند در مقابل هر روایتی که از [[علی بن رئاب]] می‌‌نوشت، یک درهم می‌‌داد.<ref>اختیار معرفة الرجال، ص ۵۸۴.</ref>

	[[حسن سرّاد]] از [[شاگردان]] و [[یاران]] [[امام کاظم]]، [[امام رضا]]<ref>رجال الطوسی، ص ۳۴۷ و ۳۷۲.</ref> و [[امام جواد]] {{ع}} به شمار می‌‌رود<ref>الفهرست (الندیم)، ص ۲۷۶.</ref> و از این بزرگواران و نیز شصت تن از [[شاگردان امام صادق]] {{ع}}<ref>معجم رجال الحدیث، ج5، ص ۹۱.</ref> و افرادی چون [[ابوحمزه ثمالی]]، [[جعفر بن سالم]]، [[حنان بن سدیر]]، [[صالح بن زراره]] و [[عبادة بن صهیب]] [[روایت]] دارد.<ref>لسان المیزان، ج2، ص ۲۴۸.</ref> [[محدثان]] بزرگی مانند [[محمد بن ابی عمیر]]، [[احمد بن محمد بن عیسی اشعری قمی]]، [[معاویه بن حکیم]]، [[یونس بن علی عطار]] و [[هیثم بن ابی مسروق]] از او روایت کرده‌اند.		[[حسن سرّاد]] از [[شاگردان]] و [[یاران]] [[امام کاظم]]، [[امام رضا]]<ref>رجال الطوسی، ص ۳۴۷ و ۳۷۲.</ref> و [[امام جواد]] {{ع}} به شمار می‌‌رود<ref>الفهرست (الندیم)، ص ۲۷۶.</ref> و از این بزرگواران و نیز شصت تن از [[شاگردان امام صادق]] {{ع}}<ref>معجم رجال الحدیث، ج5، ص ۹۱.</ref> و افرادی چون [[ابوحمزه ثمالی]]، [[جعفر بن سالم]]، [[حنان بن سدیر]]، [[صالح بن زراره]] و [[عبادة بن صهیب]] [[روایت]] دارد.<ref>لسان المیزان، ج2، ص ۲۴۸.</ref> [[محدثان]] بزرگی مانند [[محمد بن ابی عمیر]]، [[احمد بن محمد بن عیسی اشعری قمی]]، [[معاویه بن حکیم]]، [[یونس بن علی عطار]] و [[هیثم بن ابی مسروق]] از او روایت کرده‌اند.

	ابوعلی از [[راویان]] و محدثان بلند پایه و مورد [[وثوق]] [[شیعه]] و از فقهای [[اصحاب]] [[ائمه معصومین]] {{ع}} و از [[ارکان اربعه]] عصر خود و از [[اصحاب اجماع]] به شمار آمده است.<ref>الفهرست (طوسی)، ص ۴۷.</ref> سرّاد سرانجام در سال ~~۲۲۴ هـ~~ درگذشت.<ref>خلاصة الاقوال، ص ۳۷.</ref> جای بسی [[شگفتی]] است با اینکه ابن محبوب [[راوی]] بسیاری از آثار [[عالمان شیعه]] بوده و [[نجاشی]] به این مناسبت بارها از او یاد کرده، اما از شرح حال خود وی [[غفلت]] ورزیده است.		ابوعلی از [[راویان]] و محدثان بلند پایه و مورد [[وثوق]] [[شیعه]] و از فقهای [[اصحاب]] [[ائمه معصومین]] {{ع}} و از [[ارکان اربعه]] عصر خود و از [[اصحاب اجماع]] به شمار آمده است.<ref>الفهرست (طوسی)، ص ۴۷.</ref> سرّاد سرانجام در سال ۲۲۴ه‍ درگذشت.<ref>خلاصة الاقوال، ص ۳۷.</ref> جای بسی [[شگفتی]] است با اینکه ابن محبوب [[راوی]] بسیاری از آثار [[عالمان شیعه]] بوده و [[نجاشی]] به این مناسبت بارها از او یاد کرده، اما از شرح حال خود وی [[غفلت]] ورزیده است.

	ابوعلی آثار و تألیفات متعددی دارد که عبارت‌اند از: التفسیر، الحدود، النکاح، الفرائض، الدیات <ref>الفهرست (الندیم)، ص ۲۷۶.</ref> معرفة رواة الاخبار<ref> معالم العلماء، ص ۳۳.</ref> طبقات الرجال، علل الاحادیث، فضائل الاعمال، فضائل القرآن، الاحتجاج، المصالح، الارضین الازاهیر، الاسباب، الاشکال، الافانین، اللانبیاء، احادیث الجن و الانس، اخص الاعمال، تعبیر الرؤیا، التحذیر، جداول الحکمه، الاوامر، الاوائل، البزائر، البلدان، التاریخ، المصالح، المحبوبات، المحاسن، معانی الحدیث و التحریف، الحیرة و الصفوه، الحیوان و الاجناس، التخویف، الروایه، الریاضه، السماء صوم، الایام، المکروهات، العتق، الترهیب، الفروق، القرائن، الکعبه، اللطائف، المآثر، ما خاطب الله به خلقه الجمل<ref>هدیة العارفین، ج1، ص ۲۶۶.</ref> المراج، الطلاق، النوادر (هزار ورقه) و المشیخه<ref>الفهرست (طوسی)، ص۴۷.</ref> که در اصول [[شیعه]] نوشته شده و مشهورتر از کتاب [[مزنی]] و امثال آن است. این کتاب بیش از صد سال پیش از [[غیبت کبری]] نگاشته شده و برخی از [[اخبار]] [[غیبت]] را در بر دارد.<ref>اعلام الوری، ج2، ص ۲۵۸.</ref> [[ابوسلیمان داود بن کوره قمی]]، از اساتید [[کلینی]] کتاب المشیخه را بر اساس [[کتب فقهی]] به صورت باب باب در آورده و [[شهید ثانی]] حدود هزار [[حدیث]] از آن را [[گزینش]] کرده است<ref>الذریعه، ج3، ص ۳۲۷ و ج21، ص۶۹.</ref> که نشان می‌‌دهد این اثر گران‌قدر تا سده دهم وجود داشته است.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]] ج۱، ص ۲۵۹.</ref>		ابوعلی آثار و تألیفات متعددی دارد که عبارت‌اند از: التفسیر، الحدود، النکاح، الفرائض، الدیات <ref>الفهرست (الندیم)، ص ۲۷۶.</ref> معرفة رواة الاخبار<ref> معالم العلماء، ص ۳۳.</ref> طبقات الرجال، علل الاحادیث، فضائل الاعمال، فضائل القرآن، الاحتجاج، المصالح، الارضین الازاهیر، الاسباب، الاشکال، الافانین، اللانبیاء، احادیث الجن و الانس، اخص الاعمال، تعبیر الرؤیا، التحذیر، جداول الحکمه، الاوامر، الاوائل، البزائر، البلدان، التاریخ، المصالح، المحبوبات، المحاسن، معانی الحدیث و التحریف، الحیرة و الصفوه، الحیوان و الاجناس، التخویف، الروایه، الریاضه، السماء صوم، الایام، المکروهات، العتق، الترهیب، الفروق، القرائن، الکعبه، اللطائف، المآثر، ما خاطب الله به خلقه الجمل<ref>هدیة العارفین، ج1، ص ۲۶۶.</ref> المراج، الطلاق، النوادر (هزار ورقه) و المشیخه<ref>الفهرست (طوسی)، ص۴۷.</ref> که در اصول [[شیعه]] نوشته شده و مشهورتر از کتاب [[مزنی]] و امثال آن است. این کتاب بیش از صد سال پیش از [[غیبت کبری]] نگاشته شده و برخی از [[اخبار]] [[غیبت]] را در بر دارد.<ref>اعلام الوری، ج2، ص ۲۵۸.</ref> [[ابوسلیمان داود بن کوره قمی]]، از اساتید [[کلینی]] کتاب المشیخه را بر اساس [[کتب فقهی]] به صورت باب باب در آورده و [[شهید ثانی]] حدود هزار [[حدیث]] از آن را [[گزینش]] کرده است<ref>الذریعه، ج3، ص ۳۲۷ و ج21، ص۶۹.</ref> که نشان می‌‌دهد این اثر گران‌قدر تا سده دهم وجود داشته است.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]] ج۱، ص ۲۵۹.</ref>

Wasity: جایگزینی متن - 'گران قدر' به 'گران‌قدر'

2022-12-22T10:09:12Z

جایگزینی متن - 'گران قدر' به 'گران‌قدر'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۳۹
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	ابوعلی از [[راویان]] و محدثان بلند پایه و مورد [[وثوق]] [[شیعه]] و از فقهای [[اصحاب]] [[ائمه معصومین]] {{ع}} و از [[ارکان اربعه]] عصر خود و از [[اصحاب اجماع]] به شمار آمده است.<ref>الفهرست (طوسی)، ص ۴۷.</ref> سرّاد سرانجام در سال ۲۲۴ هـ درگذشت.<ref>خلاصة الاقوال، ص ۳۷.</ref> جای بسی [[شگفتی]] است با اینکه ابن محبوب [[راوی]] بسیاری از آثار [[عالمان شیعه]] بوده و [[نجاشی]] به این مناسبت بارها از او یاد کرده، اما از شرح حال خود وی [[غفلت]] ورزیده است.		ابوعلی از [[راویان]] و محدثان بلند پایه و مورد [[وثوق]] [[شیعه]] و از فقهای [[اصحاب]] [[ائمه معصومین]] {{ع}} و از [[ارکان اربعه]] عصر خود و از [[اصحاب اجماع]] به شمار آمده است.<ref>الفهرست (طوسی)، ص ۴۷.</ref> سرّاد سرانجام در سال ۲۲۴ هـ درگذشت.<ref>خلاصة الاقوال، ص ۳۷.</ref> جای بسی [[شگفتی]] است با اینکه ابن محبوب [[راوی]] بسیاری از آثار [[عالمان شیعه]] بوده و [[نجاشی]] به این مناسبت بارها از او یاد کرده، اما از شرح حال خود وی [[غفلت]] ورزیده است.

	ابوعلی آثار و تألیفات متعددی دارد که عبارت‌اند از: التفسیر، الحدود، النکاح، الفرائض، الدیات <ref>الفهرست (الندیم)، ص ۲۷۶.</ref> معرفة رواة الاخبار<ref> معالم العلماء، ص ۳۳.</ref> طبقات الرجال، علل الاحادیث، فضائل الاعمال، فضائل القرآن، الاحتجاج، المصالح، الارضین الازاهیر، الاسباب، الاشکال، الافانین، اللانبیاء، احادیث الجن و الانس، اخص الاعمال، تعبیر الرؤیا، التحذیر، جداول الحکمه، الاوامر، الاوائل، البزائر، البلدان، التاریخ، المصالح، المحبوبات، المحاسن، معانی الحدیث و التحریف، الحیرة و الصفوه، الحیوان و الاجناس، التخویف، الروایه، الریاضه، السماء صوم، الایام، المکروهات، العتق، الترهیب، الفروق، القرائن، الکعبه، اللطائف، المآثر، ما خاطب الله به خلقه الجمل<ref>هدیة العارفین، ج1، ص ۲۶۶.</ref> المراج، الطلاق، النوادر (هزار ورقه) و المشیخه<ref>الفهرست (طوسی)، ص۴۷.</ref> که در اصول [[شیعه]] نوشته شده و مشهورتر از کتاب [[مزنی]] و امثال آن است. این کتاب بیش از صد سال پیش از [[غیبت کبری]] نگاشته شده و برخی از [[اخبار]] [[غیبت]] را در بر دارد.<ref>اعلام الوری، ج2، ص ۲۵۸.</ref> [[ابوسلیمان داود بن کوره قمی]]، از اساتید [[کلینی]] کتاب المشیخه را بر اساس [[کتب فقهی]] به صورت باب باب در آورده و [[شهید ثانی]] حدود هزار [[حدیث]] از آن را [[گزینش]] کرده است<ref>الذریعه، ج3، ص ۳۲۷ و ج21، ص۶۹.</ref> که نشان می‌‌دهد این اثر ~~گران قدر~~ تا سده دهم وجود داشته است.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]] ج۱، ص ۲۵۹.</ref>		ابوعلی آثار و تألیفات متعددی دارد که عبارت‌اند از: التفسیر، الحدود، النکاح، الفرائض، الدیات <ref>الفهرست (الندیم)، ص ۲۷۶.</ref> معرفة رواة الاخبار<ref> معالم العلماء، ص ۳۳.</ref> طبقات الرجال، علل الاحادیث، فضائل الاعمال، فضائل القرآن، الاحتجاج، المصالح، الارضین الازاهیر، الاسباب، الاشکال، الافانین، اللانبیاء، احادیث الجن و الانس، اخص الاعمال، تعبیر الرؤیا، التحذیر، جداول الحکمه، الاوامر، الاوائل، البزائر، البلدان، التاریخ، المصالح، المحبوبات، المحاسن، معانی الحدیث و التحریف، الحیرة و الصفوه، الحیوان و الاجناس، التخویف، الروایه، الریاضه، السماء صوم، الایام، المکروهات، العتق، الترهیب، الفروق، القرائن، الکعبه، اللطائف، المآثر، ما خاطب الله به خلقه الجمل<ref>هدیة العارفین، ج1، ص ۲۶۶.</ref> المراج، الطلاق، النوادر (هزار ورقه) و المشیخه<ref>الفهرست (طوسی)، ص۴۷.</ref> که در اصول [[شیعه]] نوشته شده و مشهورتر از کتاب [[مزنی]] و امثال آن است. این کتاب بیش از صد سال پیش از [[غیبت کبری]] نگاشته شده و برخی از [[اخبار]] [[غیبت]] را در بر دارد.<ref>اعلام الوری، ج2، ص ۲۵۸.</ref> [[ابوسلیمان داود بن کوره قمی]]، از اساتید [[کلینی]] کتاب المشیخه را بر اساس [[کتب فقهی]] به صورت باب باب در آورده و [[شهید ثانی]] حدود هزار [[حدیث]] از آن را [[گزینش]] کرده است<ref>الذریعه، ج3، ص ۳۲۷ و ج21، ص۶۹.</ref> که نشان می‌‌دهد این اثر گران‌قدر تا سده دهم وجود داشته است.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]] ج۱، ص ۲۵۹.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Wasity: /* آشنایی اجمالی */

2022-12-12T12:40:35Z

آشنایی اجمالی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۱۰
خط ۲:		خط ۲:

	== آشنایی اجمالی ==		== آشنایی اجمالی ==
	[[ابوعلی حسن بن محبوب بن وهب بن جعفر بن وهب سراد بجلی کوفی]] [[لقب]] [[زرّاد]] به معنای «زره‌ساز» است که [[حرفه]] جد او وهب بوده و [[امام رضا]] {{ع}} حسن را سراد نامید. جد اعلایش وهب از [[مردمان]] [[هند]] و از بردگان [[جریر بن عبدالله بجلی]] بود که از [[امام علی]] {{ع}}درخواست خرید خود را کرد، ولی جریر چون به این کار [[تمایل]] نداشت، او را [[آزاد]] کرد و وهب پس از [[آزادی]] به خدمت [[امام]] درآمد،<ref>اختیار معرفة الرجال، ص ۵۸۴.</ref> از همین روست که اینان بجلی خوانده می‌‌شوند.		[[ابوعلی حسن بن محبوب بن وهب بن جعفر بن وهب سراد بجلی کوفی]]، [[لقب]] [[زرّاد]] به معنای «زره‌ساز» است که [[حرفه]] جد او وهب بوده و [[امام رضا]] {{ع}} حسن را سراد نامید. جد اعلایش وهب از [[مردمان]] [[هند]] و از بردگان [[جریر بن عبدالله بجلی]] بود که از [[امام علی]] {{ع}}درخواست خرید خود را کرد، ولی جریر چون به این کار [[تمایل]] نداشت، او را [[آزاد]] کرد و وهب پس از [[آزادی]] به خدمت [[امام]] درآمد،<ref>اختیار معرفة الرجال، ص ۵۸۴.</ref> از همین روست که اینان بجلی خوانده می‌‌شوند.

	گزارش دقیقی از ولادت ابوعلی نداریم، ولی از آنجا که در سن ۷۵ سالگی [[وفات]] یافته، <ref>خلاصة الاقوال، ص ۳۷.</ref> پس باید در حدود ۱۵۰ هـ زاده شده باشد. [[ابن محبوب]] در [[شهر کوفه]] می‌‌زیسته<ref> الاعلام، ج2، ص ۲۱۲.</ref> و پس از طی دوره‌ای، به [[علم آموزی]] روی آورد. پدرش محبوب برای [[تشویق]] فرزند در مقابل هر روایتی که از [[علی بن رئاب]] می‌‌نوشت، یک درهم می‌‌داد.<ref>اختیار معرفة الرجال، ص ۵۸۴.</ref>		گزارش دقیقی از ولادت ابوعلی نداریم، ولی از آنجا که در سن ۷۵ سالگی [[وفات]] یافته، <ref>خلاصة الاقوال، ص ۳۷.</ref> پس باید در حدود ۱۵۰ هـ زاده شده باشد. [[ابن محبوب]] در [[شهر کوفه]] می‌‌زیسته<ref> الاعلام، ج2، ص ۲۱۲.</ref> و پس از طی دوره‌ای، به [[علم آموزی]] روی آورد. پدرش محبوب برای [[تشویق]] فرزند در مقابل هر روایتی که از [[علی بن رئاب]] می‌‌نوشت، یک درهم می‌‌داد.<ref>اختیار معرفة الرجال، ص ۵۸۴.</ref>

Bahmani در ‏۳۱ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۰۴

2022-10-31T08:04:02Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۳۴
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~[[رده:حسن بن محبوب سراد]]~~
	[[رده:اعلام]]		[[رده:اعلام]]
	[[رده:اصحاب امام رضا]]		[[رده:اصحاب امام رضا]]

Msadeq: /* مقدمه */

2022-10-28T08:50:13Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۲۰
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[حسن بن محبوب سراد در تاریخ اسلامی]] - [[حسن بن محبوب سراد در معارف و سیره رضوی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[حسن بن محبوب سراد در تاریخ اسلامی]] - [[حسن بن محبوب سراد در معارف و سیره رضوی]]\| پرسش مرتبط = }}

	== ~~مقدمه~~ ==		== آشنایی اجمالی ==
	[[ابوعلی حسن بن محبوب بن وهب بن جعفر بن وهب سراد بجلی کوفی]] [[لقب]] [[زرّاد]] به معنای «زره‌ساز» است که [[حرفه]] جد او وهب بوده و [[امام رضا]] {{ع}} حسن را سراد نامید. جد اعلایش وهب از [[مردمان]] [[هند]] و از بردگان [[جریر بن عبدالله بجلی]] بود که از [[امام علی]] {{ع}}درخواست خرید خود را کرد، ولی جریر چون به این کار [[تمایل]] نداشت، او را [[آزاد]] کرد و وهب پس از [[آزادی]] به خدمت [[امام]] درآمد،<ref>اختیار معرفة الرجال، ص ۵۸۴.</ref> از همین روست که اینان بجلی خوانده می‌‌شوند.		[[ابوعلی حسن بن محبوب بن وهب بن جعفر بن وهب سراد بجلی کوفی]] [[لقب]] [[زرّاد]] به معنای «زره‌ساز» است که [[حرفه]] جد او وهب بوده و [[امام رضا]] {{ع}} حسن را سراد نامید. جد اعلایش وهب از [[مردمان]] [[هند]] و از بردگان [[جریر بن عبدالله بجلی]] بود که از [[امام علی]] {{ع}}درخواست خرید خود را کرد، ولی جریر چون به این کار [[تمایل]] نداشت، او را [[آزاد]] کرد و وهب پس از [[آزادی]] به خدمت [[امام]] درآمد،<ref>اختیار معرفة الرجال، ص ۵۸۴.</ref> از همین روست که اینان بجلی خوانده می‌‌شوند.

Msadeq: /* مقدمه */

2022-10-28T07:52:20Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۲۲
خط ۲:		خط ۲:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[ابوعلی حسن بن محبوب بن وهب بن جعفر بن وهب سراد بجلی کوفی]] [[لقب]] زرّاد به معنای ~~زره‌ساز~~ است که [[حرفه]] جد او وهب بوده و [[امام رضا]] {{ع}} حسن را سراد نامید. جد اعلایش وهب از [[مردمان]] [[هند]] و از بردگان [[جریر بن عبدالله بجلی]] بود که از [[امام علی]] {{ع}}درخواست خرید خود را کرد، ولی جریر چون به این کار [[تمایل]] نداشت، او را [[آزاد]] کرد و وهب پس از [[آزادی]] به خدمت [[امام]] درآمد،<ref>اختیار معرفة ~~الرجال~~ ۵۸۴.</ref> از همین روست که اینان بجلی خوانده می‌‌شوند.		[[ابوعلی حسن بن محبوب بن وهب بن جعفر بن وهب سراد بجلی کوفی]] [[لقب]] [[زرّاد]] به معنای «زره‌ساز» است که [[حرفه]] جد او وهب بوده و [[امام رضا]] {{ع}} حسن را سراد نامید. جد اعلایش وهب از [[مردمان]] [[هند]] و از بردگان [[جریر بن عبدالله بجلی]] بود که از [[امام علی]] {{ع}}درخواست خرید خود را کرد، ولی جریر چون به این کار [[تمایل]] نداشت، او را [[آزاد]] کرد و وهب پس از [[آزادی]] به خدمت [[امام]] درآمد،<ref>اختیار معرفة الرجال، ص ۵۸۴.</ref> از همین روست که اینان بجلی خوانده می‌‌شوند.

	گزارش دقیقی از ولادت ابوعلی نداریم، ولی از آنجا که در سن ۷۵ سالگی [[وفات]] یافته، <ref>خلاصة ~~الاقوال~~ ۳۷.</ref> پس باید در حدود ۱۵۰ هـ زاده شده باشد. ابن محبوب در [[شهر کوفه]] می‌‌زیسته<ref> ~~الاعلام ۲/~~۲۱۲.</ref> و پس از طی دوره‌ای، به [[علم آموزی]] روی آورد. پدرش محبوب برای [[تشویق]] فرزند در مقابل هر روایتی که از [[علی بن رئاب]] می‌‌نوشت، یک درهم می‌‌داد.<ref>اختیار معرفة ~~الرجال~~ ۵۸۴.</ref>		گزارش دقیقی از ولادت ابوعلی نداریم، ولی از آنجا که در سن ۷۵ سالگی [[وفات]] یافته، <ref>خلاصة الاقوال، ص ۳۷.</ref> پس باید در حدود ۱۵۰ هـ زاده شده باشد. [[ابن محبوب]] در [[شهر کوفه]] می‌‌زیسته<ref> الاعلام، ج2، ص ۲۱۲.</ref> و پس از طی دوره‌ای، به [[علم آموزی]] روی آورد. پدرش محبوب برای [[تشویق]] فرزند در مقابل هر روایتی که از [[علی بن رئاب]] می‌‌نوشت، یک درهم می‌‌داد.<ref>اختیار معرفة الرجال، ص ۵۸۴.</ref>

	حسن سرّاد از [[شاگردان]] و [[یاران امام کاظم]]، [[امام رضا]]<ref>رجال ~~الطوسی~~ ۳۴۷ و ۳۷۲.</ref> و [[امام جواد]] {{ع}} به شمار می‌‌رود<ref>الفهرست (الندیم) ۲۷۶.</ref> و از این بزرگواران و نیز شصت تن از [[شاگردان امام صادق]] {{ع}}<ref>معجم رجال ~~الحدیث ۵/~~۹۱.</ref> و افرادی چون [[ابوحمزه ثمالی]]، [[جعفر بن سالم]]، [[حنان بن سدیر]]، [[صالح بن زراره]] و [[عبادة بن صهیب]] [[روایت]] دارد.<ref>لسان ~~المیزان ۲/~~۲۴۸.</ref> [[محدثان]] بزرگی مانند [[محمد بن ابی عمیر]]، [[احمد بن محمد بن عیسی اشعری قمی]]، [[معاویه بن حکیم]]، [[یونس بن علی عطار]] و [[هیثم بن ابی مسروق]] از او روایت کرده‌اند.		[[حسن سرّاد]] از [[شاگردان]] و [[یاران]] [[امام کاظم]]، [[امام رضا]]<ref>رجال الطوسی، ص ۳۴۷ و ۳۷۲.</ref> و [[امام جواد]] {{ع}} به شمار می‌‌رود<ref>الفهرست (الندیم)، ص ۲۷۶.</ref> و از این بزرگواران و نیز شصت تن از [[شاگردان امام صادق]] {{ع}}<ref>معجم رجال الحدیث، ج5، ص ۹۱.</ref> و افرادی چون [[ابوحمزه ثمالی]]، [[جعفر بن سالم]]، [[حنان بن سدیر]]، [[صالح بن زراره]] و [[عبادة بن صهیب]] [[روایت]] دارد.<ref>لسان المیزان، ج2، ص ۲۴۸.</ref> [[محدثان]] بزرگی مانند [[محمد بن ابی عمیر]]، [[احمد بن محمد بن عیسی اشعری قمی]]، [[معاویه بن حکیم]]، [[یونس بن علی عطار]] و [[هیثم بن ابی مسروق]] از او روایت کرده‌اند.

	ابوعلی از [[راویان]] و محدثان بلند پایه و مورد [[وثوق]] [[شیعه]] و از فقهای [[اصحاب]] [[ائمه معصومین]] {{ع}} و از [[ارکان اربعه]] عصر خود و از [[اصحاب اجماع]] به شمار آمده است.<ref>الفهرست (طوسی) ۴۷.</ref> سرّاد سرانجام در سال ۲۲۴ هـ درگذشت.<ref>خلاصة ~~الاقوال~~ ۳۷.</ref> جای بسی [[شگفتی]] است با اینکه ابن محبوب [[راوی]] بسیاری از آثار [[عالمان شیعه]] بوده و [[نجاشی]] به این مناسبت بارها از او یاد کرده، اما از شرح حال خود وی [[غفلت]] ورزیده است.		ابوعلی از [[راویان]] و محدثان بلند پایه و مورد [[وثوق]] [[شیعه]] و از فقهای [[اصحاب]] [[ائمه معصومین]] {{ع}} و از [[ارکان اربعه]] عصر خود و از [[اصحاب اجماع]] به شمار آمده است.<ref>الفهرست (طوسی)، ص ۴۷.</ref> سرّاد سرانجام در سال ۲۲۴ هـ درگذشت.<ref>خلاصة الاقوال، ص ۳۷.</ref> جای بسی [[شگفتی]] است با اینکه ابن محبوب [[راوی]] بسیاری از آثار [[عالمان شیعه]] بوده و [[نجاشی]] به این مناسبت بارها از او یاد کرده، اما از شرح حال خود وی [[غفلت]] ورزیده است.

	ابوعلی آثار و تألیفات متعددی دارد که عبارت‌اند از: ~~التفسیر الحدود النکاح الفرائض~~ الدیات <ref>الفهرست (الندیم) ۲۷۶.</ref> معرفة رواة الاخبار<ref> معالم ~~العلماء~~ ۳۳.</ref> طبقات ~~الرجال~~ علل ~~الاحادیث~~ فضائل ~~الاعمال~~ فضائل ~~القرآن الاحتجاج المصالح~~ الارضین ~~الازاهیر الاسباب الاشکال الافانین اللانبیاء~~ احادیث الجن و ~~الانس~~ اخص ~~الاعمال~~ تعبیر ~~الرؤیا التحذیر~~ جداول ~~الحکمه الاوامر الاوائل البزائر البلدان التاریخ المصالح المحبوبات المحاسن~~ معانی الحدیث و ~~التحریف~~ الحیرة و ~~الصفوه~~ الحیوان و ~~الاجناس التخویف الروایه الریاضه~~ السماء ~~صوم الایام المکروهات العتق الترهیب الفروق القرائن الکعبه اللطائف المآثر~~ ما خاطب الله به خلقه الجمل<ref>هدیة ~~العارفین ۱/~~۲۶۶.</ref> ~~المراج الطلاق~~ النوادر (هزار ورقه) و المشیخه<ref>الفهرست (طوسی)۴۷.</ref> که در اصول [[شیعه]] نوشته شده و مشهورتر از کتاب [[مزنی]] و امثال آن است. این کتاب بیش از صد سال پیش از [[غیبت کبری]] نگاشته شده و برخی از [[اخبار]] [[غیبت]] را در بر دارد.<ref>اعلام ~~الوری ۲/~~۲۵۸.</ref> [[ابوسلیمان داود بن کوره قمی]]، از اساتید [[کلینی]] کتاب المشیخه را بر اساس [[کتب فقهی]] به صورت باب باب در آورده و [[شهید ثانی]] حدود هزار [[حدیث]] از آن را [[گزینش]] کرده است<ref>~~الذریعه ۳/~~۳۲۷ و ~~۲۱/۶۹~~.</ref> که نشان می‌‌دهد این اثر گران قدر تا سده دهم وجود داشته است.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]] ج۱، ص ۲۵۹.</ref>		ابوعلی آثار و تألیفات متعددی دارد که عبارت‌اند از: التفسیر، الحدود، النکاح، الفرائض، الدیات <ref>الفهرست (الندیم)، ص ۲۷۶.</ref> معرفة رواة الاخبار<ref> معالم العلماء، ص ۳۳.</ref> طبقات الرجال، علل الاحادیث، فضائل الاعمال، فضائل القرآن، الاحتجاج، المصالح، الارضین الازاهیر، الاسباب، الاشکال، الافانین، اللانبیاء، احادیث الجن و الانس، اخص الاعمال، تعبیر الرؤیا، التحذیر، جداول الحکمه، الاوامر، الاوائل، البزائر، البلدان، التاریخ، المصالح، المحبوبات، المحاسن، معانی الحدیث و التحریف، الحیرة و الصفوه، الحیوان و الاجناس، التخویف، الروایه، الریاضه، السماء صوم، الایام، المکروهات، العتق، الترهیب، الفروق، القرائن، الکعبه، اللطائف، المآثر، ما خاطب الله به خلقه الجمل<ref>هدیة العارفین، ج1، ص ۲۶۶.</ref> المراج، الطلاق، النوادر (هزار ورقه) و المشیخه<ref>الفهرست (طوسی)، ص۴۷.</ref> که در اصول [[شیعه]] نوشته شده و مشهورتر از کتاب [[مزنی]] و امثال آن است. این کتاب بیش از صد سال پیش از [[غیبت کبری]] نگاشته شده و برخی از [[اخبار]] [[غیبت]] را در بر دارد.<ref>اعلام الوری، ج2، ص ۲۵۸.</ref> [[ابوسلیمان داود بن کوره قمی]]، از اساتید [[کلینی]] کتاب المشیخه را بر اساس [[کتب فقهی]] به صورت باب باب در آورده و [[شهید ثانی]] حدود هزار [[حدیث]] از آن را [[گزینش]] کرده است<ref>الذریعه، ج3، ص ۳۲۷ و ج21، ص۶۹.</ref> که نشان می‌‌دهد این اثر گران قدر تا سده دهم وجود داشته است.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]] ج۱، ص ۲۵۹.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T20:11:13Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۴۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[حسن بن محبوب سراد در تاریخ اسلامی]] - [[حسن بن محبوب سراد در معارف و سیره رضوی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[حسن بن محبوب سراد در تاریخ اسلامی]] - [[حسن بن محبوب سراد در معارف و سیره رضوی]]\| پرسش مرتبط = }}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	[[ابوعلی حسن بن محبوب بن وهب بن جعفر بن وهب سراد بجلی کوفی]] [[لقب]] زرّاد به معنای زره‌ساز است که [[حرفه]] جد او وهب بوده و [[امام رضا]]{{ع}} حسن را سراد نامید. جد اعلایش وهب از [[مردمان]] [[هند]] و از بردگان [[جریر بن عبدالله بجلی]] بود که از [[امام علی]]{{ع}}درخواست خرید خود را کرد، ولی جریر چون به این کار [[تمایل]] نداشت، او را [[آزاد]] کرد و وهب پس از [[آزادی]] به خدمت [[امام]] درآمد،<ref>اختیار معرفة الرجال ۵۸۴.</ref> از همین روست که اینان بجلی خوانده می‌‌شوند.		[[ابوعلی حسن بن محبوب بن وهب بن جعفر بن وهب سراد بجلی کوفی]] [[لقب]] زرّاد به معنای زره‌ساز است که [[حرفه]] جد او وهب بوده و [[امام رضا]] {{ع}} حسن را سراد نامید. جد اعلایش وهب از [[مردمان]] [[هند]] و از بردگان [[جریر بن عبدالله بجلی]] بود که از [[امام علی]] {{ع}}درخواست خرید خود را کرد، ولی جریر چون به این کار [[تمایل]] نداشت، او را [[آزاد]] کرد و وهب پس از [[آزادی]] به خدمت [[امام]] درآمد،<ref>اختیار معرفة الرجال ۵۸۴.</ref> از همین روست که اینان بجلی خوانده می‌‌شوند.

	گزارش دقیقی از ولادت ابوعلی نداریم، ولی از آنجا که در سن ۷۵ سالگی [[وفات]] یافته، <ref>خلاصة الاقوال ۳۷.</ref> پس باید در حدود ۱۵۰ هـ زاده شده باشد. ابن محبوب در [[شهر کوفه]] می‌‌زیسته<ref> الاعلام ۲/۲۱۲.</ref> و پس از طی دوره‌ای، به [[علم آموزی]] روی آورد. پدرش محبوب برای [[تشویق]] فرزند در مقابل هر روایتی که از [[علی بن رئاب]] می‌‌نوشت، یک درهم می‌‌داد.<ref>اختیار معرفة الرجال ۵۸۴.</ref>		گزارش دقیقی از ولادت ابوعلی نداریم، ولی از آنجا که در سن ۷۵ سالگی [[وفات]] یافته، <ref>خلاصة الاقوال ۳۷.</ref> پس باید در حدود ۱۵۰ هـ زاده شده باشد. ابن محبوب در [[شهر کوفه]] می‌‌زیسته<ref> الاعلام ۲/۲۱۲.</ref> و پس از طی دوره‌ای، به [[علم آموزی]] روی آورد. پدرش محبوب برای [[تشویق]] فرزند در مقابل هر روایتی که از [[علی بن رئاب]] می‌‌نوشت، یک درهم می‌‌داد.<ref>اختیار معرفة الرجال ۵۸۴.</ref>

	حسن سرّاد از [[شاگردان]] و [[یاران امام کاظم]]، [[امام رضا]]<ref>رجال الطوسی ۳۴۷ و ۳۷۲.</ref> و [[امام جواد]]{{ع}} به شمار می‌‌رود<ref>الفهرست (الندیم) ۲۷۶.</ref> و از این بزرگواران و نیز شصت تن از [[شاگردان امام صادق]]{{ع}}<ref>معجم رجال الحدیث ۵/۹۱.</ref> و افرادی چون [[ابوحمزه ثمالی]]، [[جعفر بن سالم]]، [[حنان بن سدیر]]، [[صالح بن زراره]] و [[عبادة بن صهیب]] [[روایت]] دارد.<ref>لسان المیزان ۲/۲۴۸.</ref> [[محدثان]] بزرگی مانند [[محمد بن ابی عمیر]]، [[احمد بن محمد بن عیسی اشعری قمی]]، [[معاویه بن حکیم]]، [[یونس بن علی عطار]] و [[هیثم بن ابی مسروق]] از او روایت کرده‌اند.		حسن سرّاد از [[شاگردان]] و [[یاران امام کاظم]]، [[امام رضا]]<ref>رجال الطوسی ۳۴۷ و ۳۷۲.</ref> و [[امام جواد]] {{ع}} به شمار می‌‌رود<ref>الفهرست (الندیم) ۲۷۶.</ref> و از این بزرگواران و نیز شصت تن از [[شاگردان امام صادق]] {{ع}}<ref>معجم رجال الحدیث ۵/۹۱.</ref> و افرادی چون [[ابوحمزه ثمالی]]، [[جعفر بن سالم]]، [[حنان بن سدیر]]، [[صالح بن زراره]] و [[عبادة بن صهیب]] [[روایت]] دارد.<ref>لسان المیزان ۲/۲۴۸.</ref> [[محدثان]] بزرگی مانند [[محمد بن ابی عمیر]]، [[احمد بن محمد بن عیسی اشعری قمی]]، [[معاویه بن حکیم]]، [[یونس بن علی عطار]] و [[هیثم بن ابی مسروق]] از او روایت کرده‌اند.

	ابوعلی از [[راویان]] و محدثان بلند پایه و مورد [[وثوق]] [[شیعه]] و از فقهای [[اصحاب]] [[ائمه معصومین]]{{ع}} و از [[ارکان اربعه]] عصر خود و از [[اصحاب اجماع]] به شمار آمده است.<ref>الفهرست (طوسی) ۴۷.</ref> سرّاد سرانجام در سال ۲۲۴ هـ درگذشت.<ref>خلاصة الاقوال ۳۷.</ref> جای بسی [[شگفتی]] است با اینکه ابن محبوب [[راوی]] بسیاری از آثار [[عالمان شیعه]] بوده و [[نجاشی]] به این مناسبت بارها از او یاد کرده، اما از شرح حال خود وی [[غفلت]] ورزیده است.		ابوعلی از [[راویان]] و محدثان بلند پایه و مورد [[وثوق]] [[شیعه]] و از فقهای [[اصحاب]] [[ائمه معصومین]] {{ع}} و از [[ارکان اربعه]] عصر خود و از [[اصحاب اجماع]] به شمار آمده است.<ref>الفهرست (طوسی) ۴۷.</ref> سرّاد سرانجام در سال ۲۲۴ هـ درگذشت.<ref>خلاصة الاقوال ۳۷.</ref> جای بسی [[شگفتی]] است با اینکه ابن محبوب [[راوی]] بسیاری از آثار [[عالمان شیعه]] بوده و [[نجاشی]] به این مناسبت بارها از او یاد کرده، اما از شرح حال خود وی [[غفلت]] ورزیده است.

	ابوعلی آثار و تألیفات متعددی دارد که عبارت‌اند از: التفسیر الحدود النکاح الفرائض الدیات <ref>الفهرست (الندیم) ۲۷۶.</ref> معرفة رواة الاخبار<ref> معالم العلماء ۳۳.</ref> طبقات الرجال علل الاحادیث فضائل الاعمال فضائل القرآن الاحتجاج المصالح الارضین الازاهیر الاسباب الاشکال الافانین اللانبیاء احادیث الجن و الانس اخص الاعمال تعبیر الرؤیا التحذیر جداول الحکمه الاوامر الاوائل البزائر البلدان التاریخ المصالح المحبوبات المحاسن معانی الحدیث و التحریف الحیرة و الصفوه الحیوان و الاجناس التخویف الروایه الریاضه السماء صوم الایام المکروهات العتق الترهیب الفروق القرائن الکعبه اللطائف المآثر ما خاطب الله به خلقه الجمل<ref>هدیة العارفین ۱/۲۶۶.</ref> المراج الطلاق النوادر (هزار ورقه) و المشیخه<ref>الفهرست (طوسی)۴۷.</ref> که در اصول [[شیعه]] نوشته شده و مشهورتر از کتاب [[مزنی]] و امثال آن است. این کتاب بیش از صد سال پیش از [[غیبت کبری]] نگاشته شده و برخی از [[اخبار]] [[غیبت]] را در بر دارد.<ref>اعلام الوری ۲/۲۵۸.</ref> [[ابوسلیمان داود بن کوره قمی]]، از اساتید [[کلینی]] کتاب المشیخه را بر اساس [[کتب فقهی]] به صورت باب باب در آورده و [[شهید ثانی]] حدود هزار [[حدیث]] از آن را [[گزینش]] کرده است<ref>الذریعه ۳/۳۲۷ و ۲۱/۶۹.</ref> که نشان می‌‌دهد این اثر گران قدر تا سده دهم وجود داشته است.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]] ج۱، ص ۲۵۹.</ref>		ابوعلی آثار و تألیفات متعددی دارد که عبارت‌اند از: التفسیر الحدود النکاح الفرائض الدیات <ref>الفهرست (الندیم) ۲۷۶.</ref> معرفة رواة الاخبار<ref> معالم العلماء ۳۳.</ref> طبقات الرجال علل الاحادیث فضائل الاعمال فضائل القرآن الاحتجاج المصالح الارضین الازاهیر الاسباب الاشکال الافانین اللانبیاء احادیث الجن و الانس اخص الاعمال تعبیر الرؤیا التحذیر جداول الحکمه الاوامر الاوائل البزائر البلدان التاریخ المصالح المحبوبات المحاسن معانی الحدیث و التحریف الحیرة و الصفوه الحیوان و الاجناس التخویف الروایه الریاضه السماء صوم الایام المکروهات العتق الترهیب الفروق القرائن الکعبه اللطائف المآثر ما خاطب الله به خلقه الجمل<ref>هدیة العارفین ۱/۲۶۶.</ref> المراج الطلاق النوادر (هزار ورقه) و المشیخه<ref>الفهرست (طوسی)۴۷.</ref> که در اصول [[شیعه]] نوشته شده و مشهورتر از کتاب [[مزنی]] و امثال آن است. این کتاب بیش از صد سال پیش از [[غیبت کبری]] نگاشته شده و برخی از [[اخبار]] [[غیبت]] را در بر دارد.<ref>اعلام الوری ۲/۲۵۸.</ref> [[ابوسلیمان داود بن کوره قمی]]، از اساتید [[کلینی]] کتاب المشیخه را بر اساس [[کتب فقهی]] به صورت باب باب در آورده و [[شهید ثانی]] حدود هزار [[حدیث]] از آن را [[گزینش]] کرده است<ref>الذریعه ۳/۳۲۷ و ۲۱/۶۹.</ref> که نشان می‌‌دهد این اثر گران قدر تا سده دهم وجود داشته است.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]] ج۱، ص ۲۵۹.</ref>

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T06:35:45Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۰۵
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[حسن بن محبوب سراد در تاریخ اسلامی]] - [[حسن بن محبوب سراد در معارف و سیره رضوی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[حسن بن محبوب سراد در تاریخ اسلامی]] - [[حسن بن محبوب سراد در معارف و سیره رضوی]]\| پرسش مرتبط = }}

خط ۱۴:		خط ۱۳:

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
	*[[تفسیر حسن بن یعقوب]]		* [[تفسیر حسن بن یعقوب]]

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۲۵:		خط ۲۴:

	[[رده:حسن بن محبوب سراد]]		[[رده:حسن بن محبوب سراد]]
	~~[[رده:مدخل]]~~
	[[رده:اعلام]]		[[رده:اعلام]]
	[[رده:اصحاب امام رضا]]		[[رده:اصحاب امام رضا]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۱

2022-07-10T15:56:38Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۱

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۲۶
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[حسن بن محبوب سراد در تاریخ اسلامی]] - [[حسن بن محبوب سراد در معارف و سیره رضوی]]\| پرسش مرتبط = }}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[حسن بن محبوب سراد در تاریخ اسلامی]] - [[حسن بن محبوب سراد در معارف و سیره رضوی]]~~</div>~~

	==مقدمه==		==مقدمه==

Msadeq: /* جستارهای وابسته */

2022-04-06T09:44:11Z

جستارهای وابسته

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۱۴
خط ۱۵:		خط ۱۵:

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
			*[[تفسیر حسن بن یعقوب]]

	== منابع ==		== منابع ==