حسن شریعی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مقدمه */

2024-09-15T04:59:13Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۲۹
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	[[تاریخ]] [[ادعای نیابت]] دروغین او به صورت دقیق بیان نشده است؛ لکن چون این ادعاهای دروغین، از دوران [[نایب دوم]] آغاز شده است، به نظر می‏رسد وی در دوران سفارت و [[نیابت]] [[محمد بن عثمان]]، به چنین عملی دست زده است.		[[تاریخ]] [[ادعای نیابت]] دروغین او به صورت دقیق بیان نشده است؛ لکن چون این ادعاهای دروغین، از دوران [[نایب دوم]] آغاز شده است، به نظر می‏رسد وی در دوران سفارت و [[نیابت]] [[محمد بن عثمان]]، به چنین عملی دست زده است.

	دانشوران [[علم رجال]] درباره شرح حال او چندان بحث نکرده‏‌اند؛ لذا جامع‌‏ترین سخن درباره ایشان، [[کلام]] [[شیخ طوسی]] در [[کتاب الغیبة]] است.		دانشوران علم رجال درباره شرح حال او چندان بحث نکرده‏‌اند؛ لذا جامع‌‏ترین سخن درباره ایشان، [[کلام]] [[شیخ طوسی]] در [[کتاب الغیبة]] است.

	[[شیخ طوسی]] درباره "[[شریعی]]" می‌‏نویسد: نخستین کسی که به [[دروغ]] و افترا، [[ادعای نیابت]] خاص از جانب [[امام مهدی\|امام زمان]] {{ع}} کرد، شخصی معروف به "[[شریعی]]" بود. جماعتی از [[عالمان]]، از [[ابو محمد تلعکبری]] از [[ابو علی محمد بن همام]] [[نقل]] کرده‌‏اند: کنیه [[شریعی]] "[[ابو محمد]]" بود.		[[شیخ طوسی]] درباره "[[شریعی]]" می‌‏نویسد: نخستین کسی که به [[دروغ]] و افترا، [[ادعای نیابت]] خاص از جانب [[امام مهدی\|امام زمان]] {{ع}} کرد، شخصی معروف به "[[شریعی]]" بود. جماعتی از [[عالمان]]، از [[ابو محمد تلعکبری]] از [[ابو علی محمد بن همام]] [[نقل]] کرده‌‏اند: کنیه [[شریعی]] "[[ابو محمد]]" بود.

Bahmani: /* مقدمه */

2024-09-15T04:58:55Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۲۸
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	حسن شریعی یکی از [[مدعیان دروغین نیابت]]، حسن شریعی است. البته به [[یقین]] مشخص نیست که اسم او [[حسن]] باشد؛ بلکه او با [[لقب]] معروف شده است. در روایتی که [[نقل]] خواهد شد، راوی حدیث به صورت حدس و گمان اسم او را [[حسن]] ذکر کرده است<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص ۳۹۷</ref>.		حسن شریعی یکی از [[مدعیان دروغین نیابت]]، حسن شریعی است. البته به [[یقین]] مشخص نیست که اسم او [[حسن]] باشد؛ بلکه او با [[لقب]] معروف شده است. در روایتی که [[نقل]] خواهد شد، راوی حدیث به صورت حدس و گمان اسم او را [[حسن]] ذکر کرده است<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص ۳۹۷</ref>.

	نگارنده قاموس الرجال می‌‏نویسد: از حدیثی که [[شیخ طوسی]] [[نقل]] کرده است، روشن می‏‌شود اسم او به صورت [[یقین]] روشن نیست و او به وسیله [[لقب]] معروف بوده است و این‏که تلعکبری راوی حدیث، به صورت گمان [[حکم]] کرده که اسم او [[حسن]] است، به سبب این است که او "[[ابو محمد]]" بوده و بیشتر اسم کسانی که [[کنیه]] آن‏ها "[[ابو محمد]]" است، [[حسن]] می‏‌باشد<ref> محمد تقی تستری، قاموس الرجال، ج ۳، ص ۲۶۲</ref>.		نگارنده قاموس الرجال می‌‏نویسد: از حدیثی که [[شیخ طوسی]] [[نقل]] کرده است، روشن می‏‌شود اسم او به صورت [[یقین]] روشن نیست و او به وسیله [[لقب]] معروف بوده است و این‏که تلعکبری راوی حدیث، به صورت گمان [[حکم]] کرده که اسم او [[حسن]] است، به سبب این است که او "[[ابو محمد]]" بوده و بیشتر اسم کسانی که کنیه آن‏ها "[[ابو محمد]]" است، [[حسن]] می‏‌باشد<ref> محمد تقی تستری، قاموس الرجال، ج ۳، ص ۲۶۲</ref>.

	[[شریعی]] نخستین کسی است که به [[دروغ]] و افترا، [[ادعای نیابت]] [[امام مهدی\|امام زمان]] {{ع}} را کرد. او پیش‏تر، از [[یاران]] [[امام هادی]] {{ع}} و [[امام حسن عسکری]] {{ع}} بود؛ ولی پس از آن [[منحرف]] شد.		[[شریعی]] نخستین کسی است که به [[دروغ]] و افترا، [[ادعای نیابت]] [[امام مهدی\|امام زمان]] {{ع}} را کرد. او پیش‏تر، از [[یاران]] [[امام هادی]] {{ع}} و [[امام حسن عسکری]] {{ع}} بود؛ ولی پس از آن [[منحرف]] شد.

	[[تاریخ]] [[ادعای نیابت]] دروغین او به صورت دقیق بیان نشده است؛ لکن چون این ادعاهای دروغین، از دوران [[نایب دوم]] آغاز شده است، به نظر می‏رسد وی در دوران [[سفارت]] و [[نیابت]] [[محمد بن عثمان]]، به چنین عملی دست زده است.		[[تاریخ]] [[ادعای نیابت]] دروغین او به صورت دقیق بیان نشده است؛ لکن چون این ادعاهای دروغین، از دوران [[نایب دوم]] آغاز شده است، به نظر می‏رسد وی در دوران سفارت و [[نیابت]] [[محمد بن عثمان]]، به چنین عملی دست زده است.

	دانشوران [[علم رجال]] درباره شرح حال او چندان بحث نکرده‏‌اند؛ لذا جامع‌‏ترین سخن درباره ایشان، [[کلام]] [[شیخ طوسی]] در [[کتاب الغیبة]] است.		دانشوران [[علم رجال]] درباره شرح حال او چندان بحث نکرده‏‌اند؛ لذا جامع‌‏ترین سخن درباره ایشان، [[کلام]] [[شیخ طوسی]] در [[کتاب الغیبة]] است.

	[[شیخ طوسی]] درباره "[[شریعی]]" می‌‏نویسد: نخستین کسی که به [[دروغ]] و افترا، [[ادعای نیابت]] خاص از جانب [[امام مهدی\|امام زمان]] {{ع}} کرد، شخصی معروف به "[[شریعی]]" بود. جماعتی از [[عالمان]]، از [[ابو محمد تلعکبری]] از [[ابو علی محمد بن همام]] [[نقل]] کرده‌‏اند: [[کنیه]] [[شریعی]] "[[ابو محمد]]" بود.		[[شیخ طوسی]] درباره "[[شریعی]]" می‌‏نویسد: نخستین کسی که به [[دروغ]] و افترا، [[ادعای نیابت]] خاص از جانب [[امام مهدی\|امام زمان]] {{ع}} کرد، شخصی معروف به "[[شریعی]]" بود. جماعتی از [[عالمان]]، از [[ابو محمد تلعکبری]] از [[ابو علی محمد بن همام]] [[نقل]] کرده‌‏اند: کنیه [[شریعی]] "[[ابو محمد]]" بود.

	[[تلعکبری]] می‏گفت: "گمان دارم نام وی [[حسن]] باشد". او از [[اصحاب]] [[امام هادی]] {{ع}} و [[امام حسن عسکری]] {{ع}} به شمار می‌‏آمد. او نخستین کسی است که مدعی مقامی شد که [[خداوند]] سبحانه و تعالی برای او قرار نداده بود و [[شایسته]] آن هم نبود. در این خصوص، بر [[خدا]] و حجّت‏‌های [[پروردگار]] [[دروغ]] بست و چیزهایی به آنان نسبت داد که [[شایسته~~]] [[~~مقام]] والای آنان نبود و آن‏ها از آن به دور بودند؛ از این‌‏رو، [[شیعیان]] هم او را [[ملعون]] دانسته و از وی دوری جستند و توقیعی از جانب [[امام مهدی\|ولی عصر]] {{ع}} درباره نفرین و دوری از وی صادر شد<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص ۳۹۸</ref>.<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۱۶۷ - ۱۶۸؛ [[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۴۲۹.</ref>		[[تلعکبری]] می‏گفت: "گمان دارم نام وی [[حسن]] باشد". او از [[اصحاب]] [[امام هادی]] {{ع}} و [[امام حسن عسکری]] {{ع}} به شمار می‌‏آمد. او نخستین کسی است که مدعی مقامی شد که [[خداوند]] سبحانه و تعالی برای او قرار نداده بود و شایسته آن هم نبود. در این خصوص، بر [[خدا]] و حجّت‏‌های [[پروردگار]] [[دروغ]] بست و چیزهایی به آنان نسبت داد که شایسته مقام والای آنان نبود و آن‏ها از آن به دور بودند؛ از این‌‏رو، [[شیعیان]] هم او را [[ملعون]] دانسته و از وی دوری جستند و توقیعی از جانب [[امام مهدی\|ولی عصر]] {{ع}} درباره نفرین و دوری از وی صادر شد<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص ۳۹۸</ref>.<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۱۶۷ - ۱۶۸؛ [[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۴۲۹.</ref>

	== پرسش مستقیم ==		== پرسش مستقیم ==

Bahmani: /* مقدمه */

2023-08-09T06:57:00Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۲۷
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
			{{همچنین ببینید\|شریعیه}}
	حسن شریعی یکی از [[مدعیان دروغین نیابت]]، حسن شریعی است. البته به [[یقین]] مشخص نیست که اسم او [[حسن]] باشد؛ بلکه او با [[لقب]] معروف شده است. در روایتی که [[نقل]] خواهد شد، راوی حدیث به صورت حدس و گمان اسم او را [[حسن]] ذکر کرده است<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص ۳۹۷</ref>.		حسن شریعی یکی از [[مدعیان دروغین نیابت]]، حسن شریعی است. البته به [[یقین]] مشخص نیست که اسم او [[حسن]] باشد؛ بلکه او با [[لقب]] معروف شده است. در روایتی که [[نقل]] خواهد شد، راوی حدیث به صورت حدس و گمان اسم او را [[حسن]] ذکر کرده است<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص ۳۹۷</ref>.

Bahmani در ‏۹ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۵۵

2023-08-09T06:55:25Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۲۵
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	حسن شریعی یکی از [[مدعیان دروغین نیابت]]، حسن شریعی است. البته به [[یقین]] مشخص نیست که اسم او [[حسن]] باشد؛ بلکه او با [[لقب]] معروف شده است. در روایتی که [[نقل]] خواهد شد، [[راوی حدیث]] به صورت حدس و گمان اسم او را [[حسن]] ذکر کرده است<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص ۳۹۷</ref>.		حسن شریعی یکی از [[مدعیان دروغین نیابت]]، حسن شریعی است. البته به [[یقین]] مشخص نیست که اسم او [[حسن]] باشد؛ بلکه او با [[لقب]] معروف شده است. در روایتی که [[نقل]] خواهد شد، راوی حدیث به صورت حدس و گمان اسم او را [[حسن]] ذکر کرده است<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص ۳۹۷</ref>.

	نگارنده قاموس الرجال می‌‏نویسد: از حدیثی که [[شیخ طوسی]] [[نقل]] کرده است، روشن می‏‌شود اسم او به صورت [[یقین]] روشن نیست و او به وسیله [[لقب]] معروف بوده است و این‏که تلعکبری [[راوی ~~حدیث]]،~~ به صورت گمان [[حکم]] کرده که اسم او [[حسن]] است، به سبب این است که او "[[ابو محمد]]" بوده و بیشتر اسم کسانی که [[کنیه]] آن‏ها "[[ابو محمد]]" است، [[حسن]] می‏‌باشد<ref> محمد تقی تستری، قاموس الرجال، ج ۳، ص ۲۶۲</ref>.		نگارنده قاموس الرجال می‌‏نویسد: از حدیثی که [[شیخ طوسی]] [[نقل]] کرده است، روشن می‏‌شود اسم او به صورت [[یقین]] روشن نیست و او به وسیله [[لقب]] معروف بوده است و این‏که تلعکبری راوی حدیث، به صورت گمان [[حکم]] کرده که اسم او [[حسن]] است، به سبب این است که او "[[ابو محمد]]" بوده و بیشتر اسم کسانی که [[کنیه]] آن‏ها "[[ابو محمد]]" است، [[حسن]] می‏‌باشد<ref> محمد تقی تستری، قاموس الرجال، ج ۳، ص ۲۶۲</ref>.

	[[شریعی]] نخستین کسی است که به [[دروغ]] و افترا، [[ادعای نیابت]] [[امام مهدی\|امام زمان]] {{ع}} را کرد. او پیش‏تر، از [[یاران]] [[امام هادی]] {{ع}} و [[امام حسن عسکری]] {{ع}} بود؛ ولی پس از آن [[منحرف]] شد.		[[شریعی]] نخستین کسی است که به [[دروغ]] و افترا، [[ادعای نیابت]] [[امام مهدی\|امام زمان]] {{ع}} را کرد. او پیش‏تر، از [[یاران]] [[امام هادی]] {{ع}} و [[امام حسن عسکری]] {{ع}} بود؛ ولی پس از آن [[منحرف]] شد.
خط ۱۹:		خط ۱۹:
	[[شیخ طوسی]] درباره "[[شریعی]]" می‌‏نویسد: نخستین کسی که به [[دروغ]] و افترا، [[ادعای نیابت]] خاص از جانب [[امام مهدی\|امام زمان]] {{ع}} کرد، شخصی معروف به "[[شریعی]]" بود. جماعتی از [[عالمان]]، از [[ابو محمد تلعکبری]] از [[ابو علی محمد بن همام]] [[نقل]] کرده‌‏اند: [[کنیه]] [[شریعی]] "[[ابو محمد]]" بود.		[[شیخ طوسی]] درباره "[[شریعی]]" می‌‏نویسد: نخستین کسی که به [[دروغ]] و افترا، [[ادعای نیابت]] خاص از جانب [[امام مهدی\|امام زمان]] {{ع}} کرد، شخصی معروف به "[[شریعی]]" بود. جماعتی از [[عالمان]]، از [[ابو محمد تلعکبری]] از [[ابو علی محمد بن همام]] [[نقل]] کرده‌‏اند: [[کنیه]] [[شریعی]] "[[ابو محمد]]" بود.

	[[تلعکبری]] می‏گفت: "گمان دارم نام وی [[حسن]] باشد". او از [[اصحاب]] [[امام هادی]] {{ع}} و [[امام حسن عسکری]] {{ع}} به شمار می‌‏آمد. او نخستین کسی است که مدعی مقامی شد که [[خداوند]] سبحانه و تعالی برای او قرار نداده بود و [[شایسته]] آن هم نبود. در این خصوص، بر [[خدا]] و حجّت‏‌های [[پروردگار]] [[دروغ]] بست و چیزهایی به آنان نسبت داد که [[شایسته]] [[مقام]] والای آنان نبود و آن‏ها از آن به دور بودند؛ از این‌‏رو، [[شیعیان]] هم او را [[ملعون]] دانسته و از وی دوری جستند و توقیعی از جانب [[امام مهدی\|ولی عصر]] {{ع}} درباره نفرین و دوری از وی صادر شد<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص ۳۹۸</ref>.<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۱۶۷ - ~~۱۶۸~~.</ref>		[[تلعکبری]] می‏گفت: "گمان دارم نام وی [[حسن]] باشد". او از [[اصحاب]] [[امام هادی]] {{ع}} و [[امام حسن عسکری]] {{ع}} به شمار می‌‏آمد. او نخستین کسی است که مدعی مقامی شد که [[خداوند]] سبحانه و تعالی برای او قرار نداده بود و [[شایسته]] آن هم نبود. در این خصوص، بر [[خدا]] و حجّت‏‌های [[پروردگار]] [[دروغ]] بست و چیزهایی به آنان نسبت داد که [[شایسته]] [[مقام]] والای آنان نبود و آن‏ها از آن به دور بودند؛ از این‌‏رو، [[شیعیان]] هم او را [[ملعون]] دانسته و از وی دوری جستند و توقیعی از جانب [[امام مهدی\|ولی عصر]] {{ع}} درباره نفرین و دوری از وی صادر شد<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص ۳۹۸</ref>.<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۱۶۷ - ۱۶۸؛ [[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۴۲۹.</ref>

	== پرسش مستقیم ==		== پرسش مستقیم ==
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:134491.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه مهدویت''']]		# [[پرونده:134491.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه مهدویت''']]
			# [[پرونده:29873800.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|مجتبی تونه‌ای]]، [[موعودنامه (کتاب)\|'''موعودنامه''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani در ‏۴ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۰۰

2023-03-04T13:00:03Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۳۰
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	حسن شریعی یکی از [[مدعیان دروغین نیابت]]، [[حسن شریعی]] است. البته به [[یقین]] مشخص نیست که اسم او [[حسن]] باشد؛ بلکه او با [[لقب]] معروف شده است. در روایتی که [[نقل]] خواهد شد، [[راوی حدیث]] به صورت حدس و گمان اسم او را [[حسن]] ذکر کرده است<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص ۳۹۷</ref>.		حسن شریعی یکی از [[مدعیان دروغین نیابت]]، حسن شریعی است. البته به [[یقین]] مشخص نیست که اسم او [[حسن]] باشد؛ بلکه او با [[لقب]] معروف شده است. در روایتی که [[نقل]] خواهد شد، [[راوی حدیث]] به صورت حدس و گمان اسم او را [[حسن]] ذکر کرده است<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص ۳۹۷</ref>.

	نگارنده قاموس الرجال می‌‏نویسد: از حدیثی که [[شیخ طوسی]] [[نقل]] کرده است، روشن می‏‌شود اسم او به صورت [[یقین]] روشن نیست و او به وسیله [[لقب]] معروف بوده است و این‏که تلعکبری [[راوی حدیث]]، به صورت گمان [[حکم]] کرده که اسم او [[حسن]] است، به سبب این است که او "[[ابو محمد]]" بوده و بیشتر اسم کسانی که [[کنیه]] آن‏ها "[[ابو محمد]]" است، [[حسن]] می‏‌باشد<ref> محمد تقی تستری، قاموس الرجال، ج ۳، ص ۲۶۲</ref>.		نگارنده قاموس الرجال می‌‏نویسد: از حدیثی که [[شیخ طوسی]] [[نقل]] کرده است، روشن می‏‌شود اسم او به صورت [[یقین]] روشن نیست و او به وسیله [[لقب]] معروف بوده است و این‏که تلعکبری [[راوی حدیث]]، به صورت گمان [[حکم]] کرده که اسم او [[حسن]] است، به سبب این است که او "[[ابو محمد]]" بوده و بیشتر اسم کسانی که [[کنیه]] آن‏ها "[[ابو محمد]]" است، [[حسن]] می‏‌باشد<ref> محمد تقی تستری، قاموس الرجال، ج ۳، ص ۲۶۲</ref>.

Bahmani در ‏۴ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۵۹

2023-03-04T12:59:41Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۲۹
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{مهدویت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = امام مهدی		\| موضوع مرتبط = ادعای نیابت از امام مهدی
	\| عنوان مدخل = ~~[[امام مهدی]]~~		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط = [[امام مهدی در قرآن]] - [[امام مهدی در حدیث]] - [[امام مهدی در نهج البلاغه]] - [[امام مهدی در معارف دعا و زیارات]] - [[امام مهدی در کلام اسلامی]]		\| مداخل مرتبط =
	\| پرسش مرتبط = امام مهدی (پرسش)		\| پرسش مرتبط = امام مهدی (پرسش)
	}}		}}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	* [[حسن شریعی]] یکی از [[مدعیان دروغین نیابت]]، [[حسن شریعی]] است. البته به [[یقین]] مشخص نیست که اسم او [[حسن]] باشد؛ بلکه او با [[لقب]] معروف شده است. در روایتی که [[نقل]] خواهد شد، [[راوی حدیث]] به صورت حدس و گمان اسم او را [[حسن]] ذکر کرده است<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص ۳۹۷</ref>.		حسن شریعی یکی از [[مدعیان دروغین نیابت]]، [[حسن شریعی]] است. البته به [[یقین]] مشخص نیست که اسم او [[حسن]] باشد؛ بلکه او با [[لقب]] معروف شده است. در روایتی که [[نقل]] خواهد شد، [[راوی حدیث]] به صورت حدس و گمان اسم او را [[حسن]] ذکر کرده است<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص ۳۹۷</ref>.
	* نگارنده قاموس الرجال می‌‏نویسد: از حدیثی که [[شیخ طوسی]] [[نقل]] کرده است، روشن می‏‌شود اسم او به صورت [[یقین]] روشن نیست و او به وسیله [[لقب]] معروف بوده است و این‏که تلعکبری [[راوی حدیث]]، به صورت گمان [[حکم]] کرده که اسم او [[حسن]] است، به سبب این است که او "[[ابو محمد]]" بوده و بیشتر اسم کسانی که [[کنیه]] آن‏ها "[[ابو محمد]]" است، [[حسن]] می‏‌باشد<ref> محمد تقی تستری، قاموس الرجال، ج ۳، ص ۲۶۲</ref>.
	* [[شریعی]] نخستین کسی است که به [[دروغ]] و افترا، [[ادعای نیابت]] [[امام مهدی\|امام زمان]] {{ع}} را کرد. او پیش‏تر، از [[یاران]] [[امام هادی]] {{ع}} و [[امام حسن عسکری]] {{ع}} بود؛ ولی پس از آن [[منحرف]] شد.		نگارنده قاموس الرجال می‌‏نویسد: از حدیثی که [[شیخ طوسی]] [[نقل]] کرده است، روشن می‏‌شود اسم او به صورت [[یقین]] روشن نیست و او به وسیله [[لقب]] معروف بوده است و این‏که تلعکبری [[راوی حدیث]]، به صورت گمان [[حکم]] کرده که اسم او [[حسن]] است، به سبب این است که او "[[ابو محمد]]" بوده و بیشتر اسم کسانی که [[کنیه]] آن‏ها "[[ابو محمد]]" است، [[حسن]] می‏‌باشد<ref> محمد تقی تستری، قاموس الرجال، ج ۳، ص ۲۶۲</ref>.
	* [[تاریخ]] [[ادعای نیابت]] دروغین او به صورت دقیق بیان نشده است؛ لکن چون این ادعاهای دروغین، از دوران [[نایب دوم]] آغاز شده است، به نظر می‏رسد وی در دوران [[سفارت]] و [[نیابت]] [[محمد بن عثمان]]، به چنین عملی دست زده است.
	* دانشوران [[علم رجال]] درباره شرح حال او چندان بحث نکرده‏‌اند؛ لذا جامع‌‏ترین سخن درباره ایشان، [[کلام]] [[شیخ طوسی]] در [[کتاب الغیبة]] است.		[[شریعی]] نخستین کسی است که به [[دروغ]] و افترا، [[ادعای نیابت]] [[امام مهدی\|امام زمان]] {{ع}} را کرد. او پیش‏تر، از [[یاران]] [[امام هادی]] {{ع}} و [[امام حسن عسکری]] {{ع}} بود؛ ولی پس از آن [[منحرف]] شد.
	* [[شیخ طوسی]] درباره "[[شریعی]]" می‌‏نویسد: نخستین کسی که به [[دروغ]] و افترا، [[ادعای نیابت]] خاص از جانب [[امام مهدی\|امام زمان]] {{ع}} کرد، شخصی معروف به "[[شریعی]]" بود. جماعتی از [[عالمان]]، از [[ابو محمد تلعکبری]] از [[ابو علی محمد بن همام]] [[نقل]] کرده‌‏اند: [[کنیه]] [[شریعی]] "[[ابو محمد]]" بود.
	* [[تلعکبری]] می‏گفت: "گمان دارم نام وی [[حسن]] باشد". او از [[اصحاب]] [[امام هادی]] {{ع}} و [[امام حسن عسکری]] {{ع}} به شمار می‌‏آمد. او نخستین کسی است که مدعی مقامی شد که [[خداوند]] سبحانه و تعالی برای او قرار نداده بود و [[شایسته]] آن هم نبود. در این خصوص، بر [[خدا]] و حجّت‏‌های [[پروردگار]] [[دروغ]] بست و چیزهایی به آنان نسبت داد که [[شایسته]] [[مقام]] والای آنان نبود و آن‏ها از آن به دور بودند؛ از این‌‏رو، [[شیعیان]] هم او را [[ملعون]] دانسته و از وی دوری جستند و توقیعی از جانب [[امام مهدی\|ولی عصر]] {{ع}} درباره نفرین و دوری از وی صادر شد<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص ۳۹۸</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۱۶۷ - ۱۶۸.</ref>.		[[تاریخ]] [[ادعای نیابت]] دروغین او به صورت دقیق بیان نشده است؛ لکن چون این ادعاهای دروغین، از دوران [[نایب دوم]] آغاز شده است، به نظر می‏رسد وی در دوران [[سفارت]] و [[نیابت]] [[محمد بن عثمان]]، به چنین عملی دست زده است.

			دانشوران [[علم رجال]] درباره شرح حال او چندان بحث نکرده‏‌اند؛ لذا جامع‌‏ترین سخن درباره ایشان، [[کلام]] [[شیخ طوسی]] در [[کتاب الغیبة]] است.

			[[شیخ طوسی]] درباره "[[شریعی]]" می‌‏نویسد: نخستین کسی که به [[دروغ]] و افترا، [[ادعای نیابت]] خاص از جانب [[امام مهدی\|امام زمان]] {{ع}} کرد، شخصی معروف به "[[شریعی]]" بود. جماعتی از [[عالمان]]، از [[ابو محمد تلعکبری]] از [[ابو علی محمد بن همام]] [[نقل]] کرده‌‏اند: [[کنیه]] [[شریعی]] "[[ابو محمد]]" بود.

			[[تلعکبری]] می‏گفت: "گمان دارم نام وی [[حسن]] باشد". او از [[اصحاب]] [[امام هادی]] {{ع}} و [[امام حسن عسکری]] {{ع}} به شمار می‌‏آمد. او نخستین کسی است که مدعی مقامی شد که [[خداوند]] سبحانه و تعالی برای او قرار نداده بود و [[شایسته]] آن هم نبود. در این خصوص، بر [[خدا]] و حجّت‏‌های [[پروردگار]] [[دروغ]] بست و چیزهایی به آنان نسبت داد که [[شایسته]] [[مقام]] والای آنان نبود و آن‏ها از آن به دور بودند؛ از این‌‏رو، [[شیعیان]] هم او را [[ملعون]] دانسته و از وی دوری جستند و توقیعی از جانب [[امام مهدی\|ولی عصر]] {{ع}} درباره نفرین و دوری از وی صادر شد<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص ۳۹۸</ref>.<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۱۶۷ - ۱۶۸.</ref>

	== پرسش مستقیم ==		== پرسش مستقیم ==
	* [[مدعیان دروغین مهدویت در طول تاریخ چه کسانی بودند؟ (پرسش)]]		* [[مدعیان دروغین مهدویت در طول تاریخ چه کسانی بودند؟ (پرسش)]]
خط ۲۰:		خط ۲۶:
	== پرسش‌های وابسته ==		== پرسش‌های وابسته ==
	{{پرسمان مدعیان دروغین مهدویت}}		{{پرسمان مدعیان دروغین مهدویت}}


	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:134491.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه مهدویت''']]		# [[پرونده:134491.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه مهدویت''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

خط ۳۰:		خط ۳۵:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~[[رده:حسن شریعی]]~~
	[[رده:مدعیان نیابت خاصه]]		[[رده:مدعیان نیابت خاصه]]

Hosein: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته ==↵{{:فرهنگنامه مهدویت (نمایه)}}' به ''

2022-09-03T05:04:10Z

جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته ==↵{{:فرهنگنامه مهدویت (نمایه)}}' به ''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۳۴
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	== پرسش‌های وابسته ==		== پرسش‌های وابسته ==
	{{پرسمان مدعیان دروغین مهدویت}}		{{پرسمان مدعیان دروغین مهدویت}}
	~~== جستارهای وابسته ==~~
	~~{{:فرهنگنامه مهدویت (نمایه)}}~~

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T20:11:27Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۴۱
خط ۷:		خط ۷:
	}}		}}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	* [[حسن شریعی]] یکی از [[مدعیان دروغین نیابت]]، [[حسن شریعی]] است. البته به [[یقین]] مشخص نیست که اسم او [[حسن]] باشد؛ بلکه او با [[لقب]] معروف شده است. در روایتی که [[نقل]] خواهد شد، [[راوی حدیث]] به صورت حدس و گمان اسم او را [[حسن]] ذکر کرده است<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص ۳۹۷</ref>.		* [[حسن شریعی]] یکی از [[مدعیان دروغین نیابت]]، [[حسن شریعی]] است. البته به [[یقین]] مشخص نیست که اسم او [[حسن]] باشد؛ بلکه او با [[لقب]] معروف شده است. در روایتی که [[نقل]] خواهد شد، [[راوی حدیث]] به صورت حدس و گمان اسم او را [[حسن]] ذکر کرده است<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص ۳۹۷</ref>.
	*نگارنده قاموس الرجال می‌‏نویسد: از حدیثی که [[شیخ طوسی]] [[نقل]] کرده است، روشن می‏‌شود اسم او به صورت [[یقین]] روشن نیست و او به وسیله [[لقب]] معروف بوده است و این‏که تلعکبری [[راوی حدیث]]، به صورت گمان [[حکم]] کرده که اسم او [[حسن]] است، به سبب این است که او "[[ابو محمد]]" بوده و بیشتر اسم کسانی که [[کنیه]] آن‏ها "[[ابو محمد]]" است، [[حسن]] می‏‌باشد<ref> محمد تقی تستری، قاموس الرجال، ج ۳، ص ۲۶۲</ref>.		* نگارنده قاموس الرجال می‌‏نویسد: از حدیثی که [[شیخ طوسی]] [[نقل]] کرده است، روشن می‏‌شود اسم او به صورت [[یقین]] روشن نیست و او به وسیله [[لقب]] معروف بوده است و این‏که تلعکبری [[راوی حدیث]]، به صورت گمان [[حکم]] کرده که اسم او [[حسن]] است، به سبب این است که او "[[ابو محمد]]" بوده و بیشتر اسم کسانی که [[کنیه]] آن‏ها "[[ابو محمد]]" است، [[حسن]] می‏‌باشد<ref> محمد تقی تستری، قاموس الرجال، ج ۳، ص ۲۶۲</ref>.
	* [[شریعی]] نخستین کسی است که به [[دروغ]] و افترا، [[ادعای نیابت]] [[امام مهدی\|امام زمان]] {{ع}} را کرد. او پیش‏تر، از [[یاران]] [[امام هادی]]{{ع}} و [[امام حسن عسکری]]{{ع}} بود؛ ولی پس از آن [[منحرف]] شد.		* [[شریعی]] نخستین کسی است که به [[دروغ]] و افترا، [[ادعای نیابت]] [[امام مهدی\|امام زمان]] {{ع}} را کرد. او پیش‏تر، از [[یاران]] [[امام هادی]] {{ع}} و [[امام حسن عسکری]] {{ع}} بود؛ ولی پس از آن [[منحرف]] شد.
	* [[تاریخ]] [[ادعای نیابت]] دروغین او به صورت دقیق بیان نشده است؛ لکن چون این ادعاهای دروغین، از دوران [[نایب دوم]] آغاز شده است، به نظر می‏رسد وی در دوران [[سفارت]] و [[نیابت]] [[محمد بن عثمان]]، به چنین عملی دست زده است.		* [[تاریخ]] [[ادعای نیابت]] دروغین او به صورت دقیق بیان نشده است؛ لکن چون این ادعاهای دروغین، از دوران [[نایب دوم]] آغاز شده است، به نظر می‏رسد وی در دوران [[سفارت]] و [[نیابت]] [[محمد بن عثمان]]، به چنین عملی دست زده است.
	*دانشوران [[علم رجال]] درباره شرح حال او چندان بحث نکرده‏‌اند؛ لذا جامع‌‏ترین سخن درباره ایشان، [[کلام]] [[شیخ طوسی]] در [[کتاب الغیبة]] است.		* دانشوران [[علم رجال]] درباره شرح حال او چندان بحث نکرده‏‌اند؛ لذا جامع‌‏ترین سخن درباره ایشان، [[کلام]] [[شیخ طوسی]] در [[کتاب الغیبة]] است.
	* [[شیخ طوسی]] درباره "[[شریعی]]" می‌‏نویسد: نخستین کسی که به [[دروغ]] و افترا، [[ادعای نیابت]] خاص از جانب [[امام مهدی\|امام زمان]] {{ع}} کرد، شخصی معروف به "[[شریعی]]" بود. جماعتی از [[عالمان]]، از [[ابو محمد تلعکبری]] از [[ابو علی محمد بن همام]] [[نقل]] کرده‌‏اند: [[کنیه]] [[شریعی]] "[[ابو محمد]]" بود.		* [[شیخ طوسی]] درباره "[[شریعی]]" می‌‏نویسد: نخستین کسی که به [[دروغ]] و افترا، [[ادعای نیابت]] خاص از جانب [[امام مهدی\|امام زمان]] {{ع}} کرد، شخصی معروف به "[[شریعی]]" بود. جماعتی از [[عالمان]]، از [[ابو محمد تلعکبری]] از [[ابو علی محمد بن همام]] [[نقل]] کرده‌‏اند: [[کنیه]] [[شریعی]] "[[ابو محمد]]" بود.
	* [[تلعکبری]] می‏گفت: "گمان دارم نام وی [[حسن]] باشد". او از [[اصحاب]] [[امام هادی]]{{ع}} و [[امام حسن عسکری]]{{ع}} به شمار می‌‏آمد. او نخستین کسی است که مدعی مقامی شد که [[خداوند]] سبحانه و تعالی برای او قرار نداده بود و [[شایسته]] آن هم نبود. در این خصوص، بر [[خدا]] و حجّت‏‌های [[پروردگار]] [[دروغ]] بست و چیزهایی به آنان نسبت داد که [[شایسته]] [[مقام]] والای آنان نبود و آن‏ها از آن به دور بودند؛ از این‌‏رو، [[شیعیان]] هم او را [[ملعون]] دانسته و از وی دوری جستند و توقیعی از جانب [[امام مهدی\|ولی عصر]]{{ع}} درباره نفرین و دوری از وی صادر شد<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص ۳۹۸</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۱۶۷ - ۱۶۸.</ref>.		* [[تلعکبری]] می‏گفت: "گمان دارم نام وی [[حسن]] باشد". او از [[اصحاب]] [[امام هادی]] {{ع}} و [[امام حسن عسکری]] {{ع}} به شمار می‌‏آمد. او نخستین کسی است که مدعی مقامی شد که [[خداوند]] سبحانه و تعالی برای او قرار نداده بود و [[شایسته]] آن هم نبود. در این خصوص، بر [[خدا]] و حجّت‏‌های [[پروردگار]] [[دروغ]] بست و چیزهایی به آنان نسبت داد که [[شایسته]] [[مقام]] والای آنان نبود و آن‏ها از آن به دور بودند؛ از این‌‏رو، [[شیعیان]] هم او را [[ملعون]] دانسته و از وی دوری جستند و توقیعی از جانب [[امام مهدی\|ولی عصر]] {{ع}} درباره نفرین و دوری از وی صادر شد<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص ۳۹۸</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۱۶۷ - ۱۶۸.</ref>.
	==پرسش مستقیم==		== پرسش مستقیم ==
	* [[مدعیان دروغین مهدویت در طول تاریخ چه کسانی بودند؟ (پرسش)]]		* [[مدعیان دروغین مهدویت در طول تاریخ چه کسانی بودند؟ (پرسش)]]

Hosein: جایگزینی متن - ']]↵↵{{پرسمان مدعیان دروغین مهدویت}}' به ']] == پرسش‌های وابسته == {{پرسمان مدعیان دروغین مهدویت}}'

2022-07-31T18:13:26Z

جایگزینی متن - ']]↵↵{{پرسمان مدعیان دروغین مهدویت}}' به ']] == پرسش‌های وابسته == {{پرسمان مدعیان دروغین مهدویت}}'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۱:۴۳
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	* [[مدعیان دروغین مهدویت در طول تاریخ چه کسانی بودند؟ (پرسش)]]		* [[مدعیان دروغین مهدویت در طول تاریخ چه کسانی بودند؟ (پرسش)]]

			== پرسش‌های وابسته ==
	{{پرسمان مدعیان دروغین مهدویت}}		{{پرسمان مدعیان دروغین مهدویت}}
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T06:36:21Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۰۶
خط ۸:		خط ۸:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	*[[حسن شریعی]] یکی از [[مدعیان دروغین نیابت]]، [[حسن شریعی]] است. البته به [[یقین]] مشخص نیست که اسم او [[حسن]] باشد؛ بلکه او با [[لقب]] معروف شده است. در روایتی که [[نقل]] خواهد شد، [[راوی حدیث]] به صورت حدس و گمان اسم او را [[حسن]] ذکر کرده است<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص ۳۹۷</ref>.		* [[حسن شریعی]] یکی از [[مدعیان دروغین نیابت]]، [[حسن شریعی]] است. البته به [[یقین]] مشخص نیست که اسم او [[حسن]] باشد؛ بلکه او با [[لقب]] معروف شده است. در روایتی که [[نقل]] خواهد شد، [[راوی حدیث]] به صورت حدس و گمان اسم او را [[حسن]] ذکر کرده است<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص ۳۹۷</ref>.
	*نگارنده قاموس الرجال می‌‏نویسد: از حدیثی که [[شیخ طوسی]] [[نقل]] کرده است، روشن می‏‌شود اسم او به صورت [[یقین]] روشن نیست و او به وسیله [[لقب]] معروف بوده است و این‏که تلعکبری [[راوی حدیث]]، به صورت گمان [[حکم]] کرده که اسم او [[حسن]] است، به سبب این است که او "[[ابو محمد]]" بوده و بیشتر اسم کسانی که [[کنیه]] آن‏ها "[[ابو محمد]]" است، [[حسن]] می‏‌باشد<ref> محمد تقی تستری، قاموس الرجال، ج ۳، ص ۲۶۲</ref>.		*نگارنده قاموس الرجال می‌‏نویسد: از حدیثی که [[شیخ طوسی]] [[نقل]] کرده است، روشن می‏‌شود اسم او به صورت [[یقین]] روشن نیست و او به وسیله [[لقب]] معروف بوده است و این‏که تلعکبری [[راوی حدیث]]، به صورت گمان [[حکم]] کرده که اسم او [[حسن]] است، به سبب این است که او "[[ابو محمد]]" بوده و بیشتر اسم کسانی که [[کنیه]] آن‏ها "[[ابو محمد]]" است، [[حسن]] می‏‌باشد<ref> محمد تقی تستری، قاموس الرجال، ج ۳، ص ۲۶۲</ref>.
	*[[شریعی]] نخستین کسی است که به [[دروغ]] و افترا، [[ادعای نیابت]] [[امام مهدی\|امام زمان]] {{ع}} را کرد. او پیش‏تر، از [[یاران]] [[امام هادی]]{{ع}} و [[امام حسن عسکری]]{{ع}} بود؛ ولی پس از آن [[منحرف]] شد.		* [[شریعی]] نخستین کسی است که به [[دروغ]] و افترا، [[ادعای نیابت]] [[امام مهدی\|امام زمان]] {{ع}} را کرد. او پیش‏تر، از [[یاران]] [[امام هادی]]{{ع}} و [[امام حسن عسکری]]{{ع}} بود؛ ولی پس از آن [[منحرف]] شد.
	*[[تاریخ]] [[ادعای نیابت]] دروغین او به صورت دقیق بیان نشده است؛ لکن چون این ادعاهای دروغین، از دوران [[نایب دوم]] آغاز شده است، به نظر می‏رسد وی در دوران [[سفارت]] و [[نیابت]] [[محمد بن عثمان]]، به چنین عملی دست زده است.		* [[تاریخ]] [[ادعای نیابت]] دروغین او به صورت دقیق بیان نشده است؛ لکن چون این ادعاهای دروغین، از دوران [[نایب دوم]] آغاز شده است، به نظر می‏رسد وی در دوران [[سفارت]] و [[نیابت]] [[محمد بن عثمان]]، به چنین عملی دست زده است.
	*دانشوران [[علم رجال]] درباره شرح حال او چندان بحث نکرده‏‌اند؛ لذا جامع‌‏ترین سخن درباره ایشان، [[کلام]] [[شیخ طوسی]] در [[کتاب الغیبة]] است.		*دانشوران [[علم رجال]] درباره شرح حال او چندان بحث نکرده‏‌اند؛ لذا جامع‌‏ترین سخن درباره ایشان، [[کلام]] [[شیخ طوسی]] در [[کتاب الغیبة]] است.
	*[[شیخ طوسی]] درباره "[[شریعی]]" می‌‏نویسد: نخستین کسی که به [[دروغ]] و افترا، [[ادعای نیابت]] خاص از جانب [[امام مهدی\|امام زمان]] {{ع}} کرد، شخصی معروف به "[[شریعی]]" بود. جماعتی از [[عالمان]]، از [[ابو محمد تلعکبری]] از [[ابو علی محمد بن همام]] [[نقل]] کرده‌‏اند: [[کنیه]] [[شریعی]] "[[ابو محمد]]" بود.		* [[شیخ طوسی]] درباره "[[شریعی]]" می‌‏نویسد: نخستین کسی که به [[دروغ]] و افترا، [[ادعای نیابت]] خاص از جانب [[امام مهدی\|امام زمان]] {{ع}} کرد، شخصی معروف به "[[شریعی]]" بود. جماعتی از [[عالمان]]، از [[ابو محمد تلعکبری]] از [[ابو علی محمد بن همام]] [[نقل]] کرده‌‏اند: [[کنیه]] [[شریعی]] "[[ابو محمد]]" بود.
	*[[تلعکبری]] می‏گفت: "گمان دارم نام وی [[حسن]] باشد". او از [[اصحاب]] [[امام هادی]]{{ع}} و [[امام حسن عسکری]]{{ع}} به شمار می‌‏آمد. او نخستین کسی است که مدعی مقامی شد که [[خداوند]] سبحانه و تعالی برای او قرار نداده بود و [[شایسته]] آن هم نبود. در این خصوص، بر [[خدا]] و حجّت‏‌های [[پروردگار]] [[دروغ]] بست و چیزهایی به آنان نسبت داد که [[شایسته]] [[مقام]] والای آنان نبود و آن‏ها از آن به دور بودند؛ از این‌‏رو، [[شیعیان]] هم او را [[ملعون]] دانسته و از وی دوری جستند و توقیعی از جانب [[امام مهدی\|ولی عصر]]{{ع}} درباره نفرین و دوری از وی صادر شد<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص ۳۹۸</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۱۶۷ - ۱۶۸.</ref>.		* [[تلعکبری]] می‏گفت: "گمان دارم نام وی [[حسن]] باشد". او از [[اصحاب]] [[امام هادی]]{{ع}} و [[امام حسن عسکری]]{{ع}} به شمار می‌‏آمد. او نخستین کسی است که مدعی مقامی شد که [[خداوند]] سبحانه و تعالی برای او قرار نداده بود و [[شایسته]] آن هم نبود. در این خصوص، بر [[خدا]] و حجّت‏‌های [[پروردگار]] [[دروغ]] بست و چیزهایی به آنان نسبت داد که [[شایسته]] [[مقام]] والای آنان نبود و آن‏ها از آن به دور بودند؛ از این‌‏رو، [[شیعیان]] هم او را [[ملعون]] دانسته و از وی دوری جستند و توقیعی از جانب [[امام مهدی\|ولی عصر]]{{ع}} درباره نفرین و دوری از وی صادر شد<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص ۳۹۸</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۱۶۷ - ۱۶۸.</ref>.
	==پرسش مستقیم==		==پرسش مستقیم==
	* [[مدعیان دروغین مهدویت در طول تاریخ چه کسانی بودند؟ (پرسش)]]		* [[مدعیان دروغین مهدویت در طول تاریخ چه کسانی بودند؟ (پرسش)]]
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}


	[[رده:حسن شریعی]]		[[رده:حسن شریعی]]
	[[رده:مدعیان نیابت خاصه]]		[[رده:مدعیان نیابت خاصه]]