حسین بن زید بن علی بن حسین - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Ali: Ali صفحهٔ حسین بن زید بن علی بن حسین کوفی هاشمی علوی را به حسین بن زید بن علی بن حسین منتقل کرد

2024-02-23T07:34:51Z

Ali صفحهٔ حسین بن زید بن علی بن حسین کوفی هاشمی علوی را به حسین بن زید بن علی بن حسین منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۰۴
(بدون تفاوت)

Wasity: /* جستارهای وابسته */

2024-02-22T20:59:31Z

جستارهای وابسته

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۰:۲۹
خط ۸:		خط ۸:

	==جستارهای وابسته==		==جستارهای وابسته==
	*[[زید بن علی بن حسین ~~کوفی هاشمی علوی~~]] (پدر)		*[[زید بن علی بن حسین]] (پدر)
	*[[یحیی بن زید بن علی بن حسین ~~کوفی هاشمی علوی~~]] (برادر)		*[[یحیی بن زید بن علی بن حسین]] (برادر)

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}

Wasity: /* آشنایی اجمالی */

2024-02-22T20:56:59Z

آشنایی اجمالی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۰:۲۶
خط ۳:		خط ۳:
	[[ابوعبدالله حسین بن زید بن علی بن حسین کوفی هاشمی علوی]]، مشهور به [[ذوالدمعه]] ([[ذوالعبره]]) در سال ۱۱۴ یا ۱۱۵ هـ <ref>اعیان الشیعه ۶/۲۳.</ref> در [[شام]] از کنیزی زاده شد<ref>المجدی فی انساب الطالبیین ۱۵۹.</ref> و دیری نپایید که پدرش «زید» و برادرش «یحیی» به سال ۱۲۱ و ۱۲۵ هـ به [[شهادت]] رسیدند.<ref>عمده الطالب ۲۳۹ و۲۴۱.</ref> پس از آن، حسین در حالی که فقط چهار<ref> رجال البرقی ۱۹.</ref> یا هفت سال داشت،<ref>عمدة الطالب ۲۴۲.</ref> تحت [[کفالت]] و [[سرپرستی]] پسر عمویش، [[امام جعفر صادق]]{{ع}} در آمد و تا هنگام وفات امام صادق{{ع}} زیر نظر آن حضرت در [[مدینه]] اقامت کرد و با کمک آن حضرت با [[ام کلثوم]]، دختر [[محمد بن عبدالله ارقط]] [[ازدواج]] کرد.<ref>رجال النجاشی ۱/۱۶۱.</ref> او را به جهت [[گریه]] زیاد در شهادت پدر و برادرش یحیی، به «ذوالدمعه» یا «ذوالعبره» [[لقب]] داده‌اند<ref>مقاتل الطالبیین ۲۵۷ المجدی ۱۵۹.</ref> و شاید بر اثر همین گریه زیاد بود که در اواخر [[عمر]] [[نابینا]] شد.<ref>عمدة الطالب ۲۴۱ المعارف ۲۱۶.</ref>		[[ابوعبدالله حسین بن زید بن علی بن حسین کوفی هاشمی علوی]]، مشهور به [[ذوالدمعه]] ([[ذوالعبره]]) در سال ۱۱۴ یا ۱۱۵ هـ <ref>اعیان الشیعه ۶/۲۳.</ref> در [[شام]] از کنیزی زاده شد<ref>المجدی فی انساب الطالبیین ۱۵۹.</ref> و دیری نپایید که پدرش «زید» و برادرش «یحیی» به سال ۱۲۱ و ۱۲۵ هـ به [[شهادت]] رسیدند.<ref>عمده الطالب ۲۳۹ و۲۴۱.</ref> پس از آن، حسین در حالی که فقط چهار<ref> رجال البرقی ۱۹.</ref> یا هفت سال داشت،<ref>عمدة الطالب ۲۴۲.</ref> تحت [[کفالت]] و [[سرپرستی]] پسر عمویش، [[امام جعفر صادق]]{{ع}} در آمد و تا هنگام وفات امام صادق{{ع}} زیر نظر آن حضرت در [[مدینه]] اقامت کرد و با کمک آن حضرت با [[ام کلثوم]]، دختر [[محمد بن عبدالله ارقط]] [[ازدواج]] کرد.<ref>رجال النجاشی ۱/۱۶۱.</ref> او را به جهت [[گریه]] زیاد در شهادت پدر و برادرش یحیی، به «ذوالدمعه» یا «ذوالعبره» [[لقب]] داده‌اند<ref>مقاتل الطالبیین ۲۵۷ المجدی ۱۵۹.</ref> و شاید بر اثر همین گریه زیاد بود که در اواخر [[عمر]] [[نابینا]] شد.<ref>عمدة الطالب ۲۴۱ المعارف ۲۱۶.</ref>

	[[شیخ طوسی]] نام وی را در زمره [[اصحاب امام صادق]]{{ع}} ذکر کرده است.<ref>رجال الطوسی ۱۶۸.</ref> [[غمزی]] هم می‌‌گوید که او از گنجینه [[معرفت]] و [[علوم]] [[جعفری]] [[دانش]] فراوانی کسب کرد.<ref>المجدی ۱۵۹.</ref> به علاوه، ایشان از [[امام صادق]]، [[امام باقر]]<ref>میزان الاعتدال ۱/۵۳۵.</ref> و [[امام کاظم]]{{عم}}<ref>رجال النجاشی ۱/۱۶۱.</ref> و [[اسماعیل بن عبدالله بن جعفر]]<ref>خلاصة تهذیب تهذیب الکمال ۲/۳۳۹.</ref> روایاتی نقل کرده است. کسانی همچون [[نعیم بن حماد]]، [[ابومصعب زهری]] و [[عباد رواجنی]] از وی احادیثی [[روایت]] کرده‌اند.<ref> تاریخ الاسلام ۱۲/۱۲۲.</ref> [[ابوالفرج اصفهانی]] می‌‌نویسد که حسین در [[قیام]] ~~محمد~~ و ابراهیم (پسران [[عبدالله محض]]) شرکت داشت و پس از به شهادت رسیدن ایشان، متواری و پنهان شد و زمانی در میان [[مردم]] ظاهر شد<ref> مقاتل الطالبیین ۲۵۷.</ref> که از [[امنیت]] [[جان]] خود [[اطمینان]] یافت. حسین از [[راویان]] [[امامیه]]،<ref>رجال النجاشی ۱/۱۶۱.</ref> فردی [[راستگو]]،<ref>تقریب التهذیب ۱/۱۷۶.</ref> [[ثقه]]<ref>اعیان الشیعه ۶/۲۳.</ref> و با [[ورع]]<ref>المجدی ۱۵۹.</ref> بود. او دارای تألیفی به نام کتاب الحدیث می‌‌باشد.<ref>الذریعه ۶/۳۲۳</ref>		[[شیخ طوسی]] نام وی را در زمره [[اصحاب امام صادق]]{{ع}} ذکر کرده است.<ref>رجال الطوسی ۱۶۸.</ref> [[غمزی]] هم می‌‌گوید که او از گنجینه [[معرفت]] و [[علوم]] [[جعفری]] [[دانش]] فراوانی کسب کرد.<ref>المجدی ۱۵۹.</ref> به علاوه، ایشان از [[امام صادق]]، [[امام باقر]]<ref>میزان الاعتدال ۱/۵۳۵.</ref> و [[امام کاظم]]{{عم}}<ref>رجال النجاشی ۱/۱۶۱.</ref> و [[اسماعیل بن عبدالله بن جعفر]]<ref>خلاصة تهذیب تهذیب الکمال ۲/۳۳۹.</ref> روایاتی نقل کرده است. کسانی همچون [[نعیم بن حماد]]، [[ابومصعب زهری]] و [[عباد رواجنی]] از وی احادیثی [[روایت]] کرده‌اند.<ref> تاریخ الاسلام ۱۲/۱۲۲.</ref> [[ابوالفرج اصفهانی]] می‌‌نویسد که حسین در [[قیام محمد نفس زکیه\|قیام محمد]] و [[قیام ابراهیم بن عبدالله محض\|ابراهیم]] (پسران [[عبدالله محض]]) شرکت داشت و پس از به شهادت رسیدن ایشان، متواری و پنهان شد و زمانی در میان [[مردم]] ظاهر شد<ref> مقاتل الطالبیین ۲۵۷.</ref> که از [[امنیت]] [[جان]] خود [[اطمینان]] یافت. حسین از [[راویان]] [[امامیه]]،<ref>رجال النجاشی ۱/۱۶۱.</ref> فردی [[راستگو]]،<ref>تقریب التهذیب ۱/۱۷۶.</ref> [[ثقه]]<ref>اعیان الشیعه ۶/۲۳.</ref> و با [[ورع]]<ref>المجدی ۱۵۹.</ref> بود. او دارای تألیفی به نام کتاب الحدیث می‌‌باشد.<ref>الذریعه ۶/۳۲۳</ref>

	وی در حالی که ۷۶ سال از عمرش گذشته بود،<ref>المجدی ۱۵۹.</ref> در حدود سال ۱۹۰ هـ از [[دنیا]] رفت.<ref>تاریخ الاسلام ۱۲/۱۲۲.</ref> در [[تاریخ]] درگذشت او بسیار [[اختلاف]] است.<ref>اعیان الشیعه ۶/۲۳ تقریب التهذیب ۱/۱۷۶.</ref> با توجه به اینکه وی را [[کوفی]] [[لقب]] داده‌اند، هم اکنون در نواحی حلّه بقعه‌ای وجود دارد که به او منسوب است و [[اعراب]] این ناحیه او را «ابودُمَیعه» می‌‌نامند. به نظر می‌‌رسد وی در اواخر [[عمر]] به [[کوفه]] رفته و در آنجا [[وفات]] یافته است.<ref>اعیان الشیعه ۶/۲۳.</ref>.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]]، ج۱، ص۲۷۶.</ref>		وی در حالی که ۷۶ سال از عمرش گذشته بود،<ref>المجدی ۱۵۹.</ref> در حدود سال ۱۹۰ هـ از [[دنیا]] رفت.<ref>تاریخ الاسلام ۱۲/۱۲۲.</ref> در [[تاریخ]] درگذشت او بسیار [[اختلاف]] است.<ref>اعیان الشیعه ۶/۲۳ تقریب التهذیب ۱/۱۷۶.</ref> با توجه به اینکه وی را [[کوفی]] [[لقب]] داده‌اند، هم اکنون در نواحی حلّه بقعه‌ای وجود دارد که به او منسوب است و [[اعراب]] این ناحیه او را «ابودُمَیعه» می‌‌نامند. به نظر می‌‌رسد وی در اواخر [[عمر]] به [[کوفه]] رفته و در آنجا [[وفات]] یافته است.<ref>اعیان الشیعه ۶/۲۳.</ref>.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]]، ج۱، ص۲۷۶.</ref>

Msadeq: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط| موضوع مرتبط = اصحاب امام صادق| عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} == آشنایی اجمالی == ابوعبدالله حسین بن زید بن علی بن حسین کوفی هاشمی علوی، مشهور به ذوالدمعه (ذوالعبره) در سال ۱۱۴ یا ۱۱۵ هـ اعیان الشیعه ۶/۲۳. در ش...» ایجاد کرد

2024-02-22T06:05:15Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط| موضوع مرتبط = اصحاب امام صادق| عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} == آشنایی اجمالی == ابوعبدالله حسین بن زید بن علی بن حسین کوفی هاشمی علوی، مشهور به ذوالدمعه (ذوالعبره) در سال ۱۱۴ یا ۱۱۵ هـ <ref>اعیان الشیعه ۶/۲۳.</ref> در ش...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط| موضوع مرتبط = اصحاب امام صادق| عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }}
== آشنایی اجمالی ==
[[ابوعبدالله حسین بن زید بن علی بن حسین کوفی هاشمی علوی]]، مشهور به [[ذوالدمعه]] ([[ذوالعبره]]) در سال ۱۱۴ یا ۱۱۵ هـ <ref>اعیان الشیعه ۶/۲۳.</ref> در [[شام]] از کنیزی زاده شد<ref>المجدی فی انساب الطالبیین ۱۵۹.</ref> و دیری نپایید که پدرش «زید» و برادرش «یحیی» به سال ۱۲۱ و ۱۲۵ هـ به [[شهادت]] رسیدند.<ref>عمده الطالب ۲۳۹ و۲۴۱.</ref> پس از آن، حسین در حالی که فقط چهار<ref> رجال البرقی ۱۹.</ref> یا هفت سال داشت،<ref>عمدة الطالب ۲۴۲.</ref> تحت [[کفالت]] و [[سرپرستی]] پسر عمویش، [[امام جعفر صادق]]{{ع}} در آمد و تا هنگام وفات امام صادق{{ع}} زیر نظر آن حضرت در [[مدینه]] اقامت کرد و با کمک آن حضرت با [[ام کلثوم]]، دختر [[محمد بن عبدالله ارقط]] [[ازدواج]] کرد.<ref>رجال النجاشی ۱/۱۶۱.</ref> او را به جهت [[گریه]] زیاد در شهادت پدر و برادرش یحیی، به «ذوالدمعه» یا «ذوالعبره» [[لقب]] داده‌اند<ref>مقاتل الطالبیین ۲۵۷ المجدی ۱۵۹.</ref> و شاید بر اثر همین گریه زیاد بود که در اواخر [[عمر]] [[نابینا]] شد.<ref>عمدة الطالب ۲۴۱ المعارف ۲۱۶.</ref>

[[شیخ طوسی]] نام وی را در زمره [[اصحاب امام صادق]]{{ع}} ذکر کرده است.<ref>رجال الطوسی ۱۶۸.</ref> [[غمزی]] هم می‌‌گوید که او از گنجینه [[معرفت]] و [[علوم]] [[جعفری]] [[دانش]] فراوانی کسب کرد.<ref>المجدی ۱۵۹.</ref> به علاوه، ایشان از [[امام صادق]]، [[امام باقر]]<ref>میزان الاعتدال ۱/۵۳۵.</ref> و [[امام کاظم]]{{عم}}<ref>رجال النجاشی ۱/۱۶۱.</ref> و [[اسماعیل بن عبدالله بن جعفر]]<ref>خلاصة تهذیب تهذیب الکمال ۲/۳۳۹.</ref> روایاتی نقل کرده است. کسانی همچون [[نعیم بن حماد]]، [[ابومصعب زهری]] و [[عباد رواجنی]] از وی احادیثی [[روایت]] کرده‌اند.<ref> تاریخ الاسلام ۱۲/۱۲۲.</ref> [[ابوالفرج اصفهانی]] می‌‌نویسد که حسین در [[قیام]] محمد و ابراهیم (پسران [[عبدالله محض]]) شرکت داشت و پس از به شهادت رسیدن ایشان، متواری و پنهان شد و زمانی در میان [[مردم]] ظاهر شد<ref> مقاتل الطالبیین ۲۵۷.</ref> که از [[امنیت]] [[جان]] خود [[اطمینان]] یافت. حسین از [[راویان]] [[امامیه]]،<ref>رجال النجاشی ۱/۱۶۱.</ref> فردی [[راستگو]]،<ref>تقریب التهذیب ۱/۱۷۶.</ref> [[ثقه]]<ref>اعیان الشیعه ۶/۲۳.</ref> و با [[ورع]]<ref>المجدی ۱۵۹.</ref> بود. او دارای تألیفی به نام کتاب الحدیث می‌‌باشد.<ref>الذریعه ۶/۳۲۳</ref>

وی در حالی که ۷۶ سال از عمرش گذشته بود،<ref>المجدی ۱۵۹.</ref> در حدود سال ۱۹۰ هـ از [[دنیا]] رفت.<ref>تاریخ الاسلام ۱۲/۱۲۲.</ref> در [[تاریخ]] درگذشت او بسیار [[اختلاف]] است.<ref>اعیان الشیعه ۶/۲۳ تقریب التهذیب ۱/۱۷۶.</ref> با توجه به اینکه وی را [[کوفی]] [[لقب]] داده‌اند، هم اکنون در نواحی حلّه بقعه‌ای وجود دارد که به او منسوب است و [[اعراب]] این ناحیه او را «ابودُمَیعه» می‌‌نامند. به نظر می‌‌رسد وی در اواخر [[عمر]] به [[کوفه]] رفته و در آنجا [[وفات]] یافته است.<ref>اعیان الشیعه ۶/۲۳.</ref>.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]]، ج۱، ص۲۷۶.</ref>

==جستارهای وابسته==
*[[زید بن علی بن حسین کوفی هاشمی علوی]] (پدر)
*[[یحیی بن زید بن علی بن حسین کوفی هاشمی علوی]] (برادر)
== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده: IM009687.jpg|22px]] جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱ (کتاب)|'''فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

[[رده:اعلام]]
[[رده:اصحاب امام صادق]]