حسین بن موسی الکاظم - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity در ‏۱۷ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۵۵

2026-03-17T10:55:39Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۲۵
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = فرزندان امام ~~رضا~~		\| موضوع مرتبط = فرزندان امام کاظم
	\| عنوان مدخل =		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط =		\| مداخل مرتبط =

Wasity در ‏۱۷ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۵۵

2026-03-17T10:55:04Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۲۵
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = امام رضا		\| موضوع مرتبط = فرزندان امام رضا
	\| عنوان مدخل =		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط =		\| مداخل مرتبط =

Bahmani: /* پانویس */

2024-05-12T14:53:53Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۲۳
خط ۴۷:		خط ۴۷:
	[[رده:راویان امام رضا]]		[[رده:راویان امام رضا]]
	[[رده:امامزادگان]]		[[رده:امامزادگان]]
			[[رده:فرزندان امام کاظم]]

Bahmani: /* پانویس */

2024-05-12T14:49:54Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۱۹
خط ۴۶:		خط ۴۶:
	[[رده:اعلام]]		[[رده:اعلام]]
	[[رده:راویان امام رضا]]		[[رده:راویان امام رضا]]
			[[رده:امامزادگان]]

Bahmani در ‏۱۲ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۴۶

2024-05-12T14:46:56Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۱۶
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط =		\| موضوع مرتبط = امام رضا
	\| عنوان مدخل =		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط =		\| مداخل مرتبط =
خط ۷:		خط ۷:

	== آشنایی اجمالی ==		== آشنایی اجمالی ==
	او [[~~برادر~~ امام رضا]]{{ع}} است، و در برخی از کتب [[انساب]] و مشجرات آمده که او در ناحیه [[فارس]] مخفی بود، [[بنی عباس]] او را تعقیب می‌کردند و او از [[ظلم]] آنها دور از انظار [[زندگی]] می‌کرد، مأموران و [[حاکمان]] ناحیه فارس جای او را پیدا کردند و آن [[سید]] بزرگوار را به [[شهادت]] رسانیدند، او اکنون به [[سید علاء الدین حسین]] معروف است و در [[شیراز]] دارای [[قبه]] و بارگاه می‌باشد.		او برادر [[امام رضا]]{{ع}} است، و در برخی از کتب [[انساب]] و مشجرات آمده که او در ناحیه [[فارس]] مخفی بود، [[بنی عباس]] او را تعقیب می‌کردند و او از [[ظلم]] آنها دور از انظار [[زندگی]] می‌کرد، مأموران و [[حاکمان]] ناحیه فارس جای او را پیدا کردند و آن [[سید]] بزرگوار را به [[شهادت]] رسانیدند، او اکنون به [[سید علاء الدین حسین]] معروف است و در [[شیراز]] دارای [[قبه]] و بارگاه می‌باشد.

	[[ابن عنبه]] در کتاب [[عمدة الطالب]] گوید: [[حسین بن موسی کاظم]]{{ع}} فرزندانی داشت ولی بعد منقرض شدند و اولادی از وی نماند این سخن را [[ابوالحسین عمری]] گفته است ولی [[ابن طباطبا]] گوید: از حسین بن موسی{{ع}} و عبدالله و عبیدالله و محمد باقی ماندند، و در طبسین گروهی هستند که می‌گویند ما موسوی هستیم و از [[اولاد]] حسین بن موسی می‌باشیم.		[[ابن عنبه]] در کتاب [[عمدة الطالب]] گوید: [[حسین بن موسی کاظم]]{{ع}} فرزندانی داشت ولی بعد منقرض شدند و اولادی از وی نماند این سخن را [[ابوالحسین عمری]] گفته است ولی [[ابن طباطبا]] گوید: از حسین بن موسی{{ع}} و عبدالله و عبیدالله و محمد باقی ماندند، و در طبسین گروهی هستند که می‌گویند ما موسوی هستیم و از [[اولاد]] حسین بن موسی می‌باشیم.
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	آن [[جماعت]] برای من [[نسب]] خود را نوشتند ولی من پاسخ آنها را ندادم. [[ابونصر بخاری]] گوید: عمری و ابوالیقضان گفته‌اند: از حسین بن موسی [[فرزندی]] نمانده و اکثر علمای نسب نیز همین [[عقیده]] را دارند، ولی [[ابوالحسن موسوی]] نسابه گوید: [[فرزندان]] او باقی ماندند، و بخاری در جای دیگری از کتاب خود گوید: او فرزندی به نام عبدالله داشت که مادرش [[ام ولد]] بود.		آن [[جماعت]] برای من [[نسب]] خود را نوشتند ولی من پاسخ آنها را ندادم. [[ابونصر بخاری]] گوید: عمری و ابوالیقضان گفته‌اند: از حسین بن موسی [[فرزندی]] نمانده و اکثر علمای نسب نیز همین [[عقیده]] را دارند، ولی [[ابوالحسن موسوی]] نسابه گوید: [[فرزندان]] او باقی ماندند، و بخاری در جای دیگری از کتاب خود گوید: او فرزندی به نام عبدالله داشت که مادرش [[ام ولد]] بود.

	او از برادرش [[امام رضا]]{{ع}} دو [[حدیث]] روایت کرده، او می‌گوید: ما در یکی از روزها همراه [[حضرت رضا]] به طرف یکی از مزرعه‌هایش رفتیم، در آن [[روز]] هوا صاف بود و ابری در فضا [[مشاهده]] نمی‌شد، [[امام]]{{ع}} فرمودند: شما با خود [[لباس]] بارانی دارید؟ پاسخ دادیم ما لباس بارانی نداریم. امروز هوا صاف و فضا خالی از [[ابر]] است و احتیاجی نبود که لباس بارانی با خود بیاوریم، امام فرمودند ولی من برداشته‌ام و به زودی [[باران]] خواهد آمد ما چند لحظه که راه پیمودیم، ناگهان ابری بلند شد و بارانی از آن فرو ریخت که ما را به خود مشغول داشت، و در اثر فرو ریختن [[باران]] همه ما خیس شدیم تا آن گاه که به مقصد رسیدیم.<ref>[[عزیزالله عطاردی قوچانی\|عطاردی قوچانی، عزیزالله]]، [[راویان امام رضا در مسند الرضا (کتاب)\|راویان امام رضا در مسند الرضا]]، ص ۱۳۹-۱۴۰.</ref>		او از برادرش [[امام رضا]]{{ع}} دو [[حدیث]] روایت کرده، او می‌گوید: ما در یکی از روزها همراه [[حضرت رضا]] به طرف یکی از مزرعه‌هایش رفتیم، در آن [[روز]] هوا صاف بود و ابری در فضا [[مشاهده]] نمی‌شد، [[امام]]{{ع}} فرمودند: شما با خود [[لباس]] بارانی دارید؟ پاسخ دادیم ما لباس بارانی نداریم. امروز هوا صاف و فضا خالی از [[ابر]] است و احتیاجی نبود که لباس بارانی با خود بیاوریم، امام فرمودند ولی من برداشته‌ام و به زودی [[باران]] خواهد آمد ما چند لحظه که راه پیمودیم، ناگهان ابری بلند شد و بارانی از آن فرو ریخت که ما را به خود مشغول داشت، و در اثر فرو ریختن [[باران]] همه ما خیس شدیم تا آن گاه که به مقصد رسیدیم<ref>[[عزیزالله عطاردی قوچانی\|عطاردی قوچانی، عزیزالله]]، [[راویان امام رضا در مسند الرضا (کتاب)\|راویان امام رضا در مسند الرضا]]، ص ۱۳۹-۱۴۰.</ref>.

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
خط ۳۳:		خط ۳۳:
	براساس شواهد، [[سیاست]] تند و خصمانه [[امویان]] و بعد از آن [[عباسیان]] به گونه‌ای بود که قلع و قمع و نابودی [[اهل بیت پیامبر]] {{صل}} و برانداختن نام و نشان و آثارشان را سرلوحه کارهای خود قرار داده بودند، [[امام‌زاده]] [[حسین بن موسی]] کاظم {{ع}} را به [[شهادت]] رساندند و پس از [[تدفین]] ایشان در طبس، سالیانی دراز، از [[عمران]] و آبادی بنای [[مقبره]]، جلوگیری کردند، ولی ارادتمندان آن [[حضرت]] مخفیانه به زیارتش می‌رفتند تا اینکه در اوایل [[قرن پنجم]] بنای اولیه بارگاه این امام‌زاده ساخته شد<ref>به نقل از: دائرة المعارف تشیع؛ ستاره پر فروغ آسمان کویر.</ref>.		براساس شواهد، [[سیاست]] تند و خصمانه [[امویان]] و بعد از آن [[عباسیان]] به گونه‌ای بود که قلع و قمع و نابودی [[اهل بیت پیامبر]] {{صل}} و برانداختن نام و نشان و آثارشان را سرلوحه کارهای خود قرار داده بودند، [[امام‌زاده]] [[حسین بن موسی]] کاظم {{ع}} را به [[شهادت]] رساندند و پس از [[تدفین]] ایشان در طبس، سالیانی دراز، از [[عمران]] و آبادی بنای [[مقبره]]، جلوگیری کردند، ولی ارادتمندان آن [[حضرت]] مخفیانه به زیارتش می‌رفتند تا اینکه در اوایل [[قرن پنجم]] بنای اولیه بارگاه این امام‌زاده ساخته شد<ref>به نقل از: دائرة المعارف تشیع؛ ستاره پر فروغ آسمان کویر.</ref>.

	بنای این [[حرم]] در [[سال ۱۳۵۷ هجری]] شمسی، بر اثر [[زلزله]] [[طبس]] [[تخریب]] گردید که بعد از [[پیروزی]] [[انقلاب اسلامی]]، آستان قدس رضوی آن را بازسازی نمود. در سال ۱۳۷۳، طی حکمی از طرف [[مقام معظم رهبری]]، تولیت این آستان [[مبارک]] به [[آیت الله]] [[واعظ طبسی]] محول گردید. امروزه [[حرم مطهر]] [[امام]] زاده حسین بن موسی کاظم {{ع}} واقع در سه کیلومتری شمال غربی طبس می‌باشد که به [[همت]] والای آستان قدس رضوی، دارای [[صحن]]، ایوان و حرم و همچنین ۱۵۰ غرفه، ۱۲ سوئیت [[پذیرایی]]، سقاخانه پارکینگ، فرهنگسرا، فضای سبز، پایگاه انتظامی، واحد مخابراتی، دار الشفاء و دیگر امکانات رفاهی، به عنوان [[میقات]] [[الرضا]] {{ع}} آماده [[خدمت رسانی]] به [[زائران]] این بارگاه [[مقدس]] می‌باشد.<ref>[[حسین محمدی\|محمدی، حسین]]، [[رضانامه (کتاب)\|رضانامه]] ص ۱۰۱.</ref>		بنای این [[حرم]] در [[سال ۱۳۵۷ هجری]] شمسی، بر اثر [[زلزله]] [[طبس]] [[تخریب]] گردید که بعد از [[پیروزی]] [[انقلاب اسلامی]]، آستان قدس رضوی آن را بازسازی نمود. در سال ۱۳۷۳، طی حکمی از طرف [[مقام معظم رهبری]]، تولیت این آستان [[مبارک]] به [[آیت الله]] [[واعظ طبسی]] محول گردید. امروزه [[حرم مطهر]] [[امام]] زاده حسین بن موسی کاظم {{ع}} واقع در سه کیلومتری شمال غربی طبس می‌باشد که به [[همت]] والای آستان قدس رضوی، دارای [[صحن]]، ایوان و حرم و همچنین ۱۵۰ غرفه، ۱۲ سوئیت [[پذیرایی]]، سقاخانه پارکینگ، فرهنگسرا، فضای سبز، پایگاه انتظامی، واحد مخابراتی، دار الشفاء و دیگر امکانات رفاهی، به عنوان [[میقات]] [[الرضا]] {{ع}} آماده [[خدمت رسانی]] به [[زائران]] این بارگاه [[مقدس]] می‌باشد<ref>[[حسین محمدی\|محمدی، حسین]]، [[رضانامه (کتاب)\|رضانامه]] ص ۱۰۱.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۴۵:		خط ۴۵:

	[[رده:اعلام]]		[[رده:اعلام]]
			[[رده:راویان امام رضا]]

Jaafari در ‏۵ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۲۴

2023-06-05T08:24:49Z

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
 == مقدمه ==
 حسین بن موسی کاظم {{ع}} از جمله [[امام]] زادگانی است که [[مورخان]] او را از [[فرزندان]] [[بلافصل]] [[امام کاظم]] {{ع}} دانسته‌اند و به گفته ایشان، از [[مقام]] بلندی برخوردار بوده است.
@@ خط ۱۸: / خط ۳۴: @@
 بنای این [[حرم]] در [[سال ۱۳۵۷ هجری]] شمسی، بر اثر [[زلزله]] [[طبس]] [[تخریب]] گردید که بعد از [[پیروزی]] [[انقلاب اسلامی]]، آستان قدس رضوی آن را بازسازی نمود. در سال ۱۳۷۳، طی حکمی از طرف [[مقام معظم رهبری]]، تولیت این آستان [[مبارک]] به [[آیت الله]] [[واعظ طبسی]] محول گردید. امروزه [[حرم مطهر]] [[امام]] زاده حسین بن موسی کاظم {{ع}} واقع در سه کیلومتری شمال غربی طبس می‌باشد که به [[همت]] والای آستان قدس رضوی، دارای [[صحن]]، ایوان و حرم و همچنین ۱۵۰ غرفه، ۱۲ سوئیت [[پذیرایی]]، سقاخانه پارکینگ، فرهنگسرا، فضای سبز، پایگاه انتظامی، واحد مخابراتی، دار الشفاء و دیگر امکانات رفاهی، به عنوان [[میقات]] [[الرضا]] {{ع}} آماده [[خدمت رسانی]] به [[زائران]] این بارگاه [[مقدس]] می‌باشد.<ref>[[حسین محمدی|محمدی، حسین]]، [[رضانامه (کتاب)|رضانامه]] ص ۱۰۱.</ref>

Wasity: صفحه‌ای تازه حاوی «== مقدمه == حسین بن موسی کاظم {{ع}} از جمله امام زادگانی است که مورخان او را از فرزندان بلافصل امام کاظم {{ع}} دانسته‌اند و به گفته ایشان، از مقام بلندی برخوردار بوده است. از امام جواد {{ع}} سؤال شد: «کدامیک از عموهایتان نسبت به شما بهتر...» ایجاد کرد

2023-06-04T14:23:15Z

صفحه‌ای تازه حاوی «== مقدمه == حسین بن موسی کاظم {{ع}} از جمله امام زادگانی است که مورخان او را از فرزندان بلافصل امام کاظم {{ع}} دانسته‌اند و به گفته ایشان، از مقام بلندی برخوردار بوده است. از امام جواد {{ع}} سؤال شد: «کدامیک از عموهایتان نسبت به شما بهتر...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

== مقدمه ==
حسین بن موسی کاظم {{ع}} از جمله [[امام]] زادگانی است که [[مورخان]] او را از [[فرزندان]] [[بلافصل]] [[امام کاظم]] {{ع}} دانسته‌اند و به گفته ایشان، از [[مقام]] بلندی برخوردار بوده است.
از [[امام جواد]] {{ع}} سؤال شد: «کدامیک از عموهایتان نسبت به شما بهتر [[رفتار]] کردند؟ فرمودند: عمویم [[حسین]]». در این باره [[حضرت امام رضا]] {{ع}} فرمودند: «به [[خدا]] [[سوگند]]، فرزندم جواد درست گفته است؛ زیرا حسین نسبت به او خوش‌رفتارترین افراد بود».

از حالات و زندگی‌نامه امام‌زاده حسین {{ع}} در کتاب‌های انساب و تراجم موجود ذکر چندانی نشده و اطلاعاتی کافی در دست نیست، اما بر پایه تحلیلی که از رونوشت [[نامه]] منسوب به [[امام ابوالحسن الرضا]] {{ع}} به عمل آمده، [[تاریخ]] ولادت این امام‌زاده، اواخر [[قرن دوم]] یعنی حدود [[سال ۱۷۸ هجری]] قمری بوده است. نامه یادشده، متنی است که [[امام رضا]] {{ع}} آن را در [[شأن]] برادرش حسین بن موسی {{ع}} به [[والی]] طبس نوشته‌اند، و تاریخ [[نگارش]] آن و [[محاسبه]] [[سن امام]] زاده حسین در هنگام مفقود شدن که در متن به آن اشاره شده و مدت زمانی که متواری بوده و مخفیانه به سر برده است، [[تاریخ]] ولادت ایشان را روشن می‌سازد. ظاهرا ایشان از آخرین [[فرزندان]] [[موسی بن جعفر]] {{ع}} بوده و [[دوران کودکی]] و [[نوجوانی]] وی مصادف با ایام [[حکومت]] ننگین [[هارون الرشید]] و تاخت و تازهای او بوده است.

در اواخر [[قرن دوم هجری]] که [[فرزندان علی]] {{ع}} و [[شیعیان]]، سخت تحت تعقیب عمال [[عباسی]] بودند، [[حسین بن موسی]] {{ع}}، با آنکه نوجوانی بیش نبود، از [[ظلم و ستم]] [[خلفا]] [[امان]] نداشت، و همراه دیگر فرزندان موسی بن جعفر {{ع}} مدت‌ها متواری بود و پنهان می‌زیست. وقتی که [[امام رضا]] {{ع}}، اطلاع یافتند [[حسین]] به جانب [[خراسان]] (طبس) آمده، برای [[آگاه کردن]] «[[عامر]] بن زروامهر» ([[والی]] طبس که مورد [[اعتماد]] آن [[حضرت]] بود)، نامه‌ای به شرح ذیل برای وی نوشتند، تا او را از ورود آن [[امام‌زاده]] [[آگاه]] سازند و مراقب باشد تا گزندی به وی نرسد<ref>مکاتیب الامام الرضا {{ع}}، ص۲۰۹.</ref>:

«[[بسم الله الرحمن الرحیم]]؛ از [[علی بن موسی بن جعفر الرضا]] {{ع}} به عامر بن زروامهر مرزبان طبسین، [[سلام]] بر تو.
همانا [[ستایش]] می‌کنم خدای را، آن‌که غیر از او خدایی نیست. پروردگارا! از تو می‌خواهم که بر محمد‌{{صل}}، [[بنده]] و پیامبرت [[درود]] فرستی. ستایش، خدای یکتایی را سزاست که از همه جهانیان [[بی‌نیاز]] و همه به او نیازمندند. خدای [[توانایی]] که از همه [[برتر]] است و بر آن‌چه که بخواهد تواناست. خدایی که هر که از او باری بخواهد او را [[یاری]] می‌دهد و هر که به او [[پناه]] برد او را پناه دهد. [[حاکم]] همه [[حاکمان]] و پرورش‌دهنده همه پرورش‌دهندگان.
هیچ موجودی بر وجود مقدسش پیشی نگرفته و هیچ چیز جایگزین او نمی‌باشد. قلم بر [[حمد]] و ثنایش در گردش است. پس در پنهان و آشکار از [[نافرمانی]] او بپرهیزید.
اما بعد... در میان [[کارها]]، برای ما پیشامدی روی داده و من در آن ناحیه بر هیچ کس جز تو اعتماد ندارم و آن این است که [[فرزندی]] از [[فرزندان]] [[قریش]] از [[عترت پیامبر]] {{صل}}، مفقود شده و این موضوع [[حزن]] و [[اندوه]] مرا سبب گشته است. این فرزند، [[حسین]] نام دارد، او نزدیک به [[بلوغ]] و در سن [[کودکان]] دوازده‌ساله است. رنگ چهره‌اش گندم‌گون است و در سفیده چشم راستش نقطه قرمزی است، گونه‌هایش برجسته است و موهایش صاف، از زمانی که مفقود شده، نه سال می‌گذرد. اطلاع یافتم که او قصد آن ناحیه را که دروازه [[خراسان]] است، داشته و در آنجا ساکن است. از تو می‌خواهم که از دوستانت کمک بخواهی و [[اقدام]] به یافتن این گمشده کنی و چنانچه او را یافتی، پس از آن‌که صفات و نشانه‌هایش برایت مسلّم شد، مرا [[آگاه]] سازی. از تو می‌خواهم که نسبت به او [[نیکی]] و [[مدارا]] و [[ملاطفت]] نمایی تا خداوندی که بر همه [[ولایت]] دارد، او را به [[خانواده]] بزرگوارش که نگران هستند، برگرداند و از راه [[بزرگواری]]، کارهای کوچک و بزرگی را که در آن ناحیه برایت پیش می‌آید برای من بنویس که ان شاء [[الله]] تعالی مرا در انجام آن موفق خواهی یافت و [[فرمان]] خدای عز و جل را از یاد مبر که می‌فرماید: {{متن قرآن|إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَمَانَاتِ إِلَى أَهْلِهَا وَإِذَا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ أَنْ تَحْكُمُوا بِالْعَدْلِ إِنَّ اللَّهَ نِعِمَّا يَعِظُكُمْ بِهِ إِنَّ اللَّهَ كَانَ سَمِيعًا بَصِيرًا}}<ref>«خداوند به شما فرمان می‌دهد که امانت‌ها را به صاحب آنها باز گردانید و چون میان مردم داوری می‌کنید با دادگری داوری کنید؛ بی‌گمان خداوند به کاری نیک اندرزتان می‌دهد؛ به راستی خداوند شنوایی بیناست» سوره نساء، آیه ۵۸.</ref>.

و [[سلام]] و [[رحمت]] و [[برکات]] [[خدا]] بر تو و همه [[دوستان]] مسلمانت باد، آنان که [[فرمان الهی]] را می‌شنوند و [[فرمانبردار]] خدا و رسولش {{صل}} هستند».
«مرحوم [[محمد]] [[رضا]] اظهری» که از نویسندگان [[اهل]] طبس بوده می‌نویسد: «مطلعین محلی مدعی‌اند که اصل [[نامه]] نزد مرحوم «میرزا غلامحسین متولی» که علاوه بر تولیت [[امام‌زاده]] از مردان [[فاضل]] طبس بوده و کتابخانه معتبری نیز داشته است، مضبوط بوده که همواره آن را در صندوقی مقفل نزد خود [[حفظ]] می‌کرده است، پس از مرگش، یکی از دوستانش که به قصد [[شرکت در مراسم]] [[عزاداری]] متولی به طبس رفته، آن را از [[ورثه]] گرفته است تا به کتابخانه [[آستان قدس رضوی]] [[تسلیم]] کند، ولی نه خصوصیات آن در دست است و نه از [[نامه]] مزبور در کتابخانه آستانه اثری به دست آمده است. ولی سواد مکتوب در نزد بسیاری از علاقه‌مندان موجود است.

براساس شواهد، [[سیاست]] تند و خصمانه [[امویان]] و بعد از آن [[عباسیان]] به گونه‌ای بود که قلع و قمع و نابودی [[اهل بیت پیامبر]] {{صل}} و برانداختن نام و نشان و آثارشان را سرلوحه کارهای خود قرار داده بودند، [[امام‌زاده]] [[حسین بن موسی]] کاظم {{ع}} را به [[شهادت]] رساندند و پس از [[تدفین]] ایشان در طبس، سالیانی دراز، از [[عمران]] و آبادی بنای [[مقبره]]، جلوگیری کردند، ولی ارادتمندان آن [[حضرت]] مخفیانه به زیارتش می‌رفتند تا اینکه در اوایل [[قرن پنجم]] بنای اولیه بارگاه این امام‌زاده ساخته شد<ref>به نقل از: دائرة المعارف تشیع؛ ستاره پر فروغ آسمان کویر.</ref>.

بنای این [[حرم]] در [[سال ۱۳۵۷ هجری]] شمسی، بر اثر [[زلزله]] [[طبس]] [[تخریب]] گردید که بعد از [[پیروزی]] [[انقلاب اسلامی]]، آستان قدس رضوی آن را بازسازی نمود. در سال ۱۳۷۳، طی حکمی از طرف [[مقام معظم رهبری]]، تولیت این آستان [[مبارک]] به [[آیت الله]] [[واعظ طبسی]] محول گردید. امروزه [[حرم مطهر]] [[امام]] زاده حسین بن موسی کاظم {{ع}} واقع در سه کیلومتری شمال غربی طبس می‌باشد که به [[همت]] والای آستان قدس رضوی، دارای [[صحن]]، ایوان و حرم و همچنین ۱۵۰ غرفه، ۱۲ سوئیت [[پذیرایی]]، سقاخانه پارکینگ، فرهنگسرا، فضای سبز، پایگاه انتظامی، واحد مخابراتی، دار الشفاء و دیگر امکانات رفاهی، به عنوان [[میقات]] [[الرضا]] {{ع}} آماده [[خدمت رسانی]] به [[زائران]] این بارگاه [[مقدس]] می‌باشد.<ref>[[حسین محمدی|محمدی، حسین]]، [[رضانامه (کتاب)|رضانامه]] ص ۱۰۱.</ref>