حضرت ادریس در کلام اسلامی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* پانویس */

2024-01-14T13:57:36Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۲۷
خط ۳۷:		خط ۳۷:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~پیامبران~~]]		[[رده:حضرت ادریس]]

Bahmani در ‏۱۶ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۲۲

2023-04-16T12:22:14Z

Bahmani: /* پانویس */

2023-04-16T10:57:29Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۲۷
خط ۳۷:		خط ۳۷:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~ادریس~~]]		[[رده:پیامبران]]

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = حضرت ادریس | عنوان مدخل = حضرت ادریس | مداخل مرتبط = حضرت ادریس در قرآن - حضرت ادریس در علوم قرآنی - حضرت ادریس در معارف و سیره رضوی - حضرت ادریس در کلام اسلامی - حضرت ادریس در تاریخ اسلامی | پرسش مرتبط = }} == مقد...» ایجاد کرد

2022-12-18T07:31:58Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = حضرت ادریس | عنوان مدخل = حضرت ادریس | مداخل مرتبط = حضرت ادریس در قرآن - حضرت ادریس در علوم قرآنی - حضرت ادریس در معارف و سیره رضوی - حضرت ادریس در کلام اسلامی - حضرت ادریس در تاریخ اسلامی | پرسش مرتبط = }} == مقد...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = حضرت ادریس
| عنوان مدخل = حضرت ادریس
| مداخل مرتبط = [[حضرت ادریس در قرآن]] - [[حضرت ادریس در علوم قرآنی]] - [[حضرت ادریس در معارف و سیره رضوی]] - [[حضرت ادریس در کلام اسلامی]] - [[حضرت ادریس در تاریخ اسلامی]]
| پرسش مرتبط =
}}

== مقدمه ==
[[ادریس]] نام یکی از [[انبیای الهی]] قبل از [[حضرت نوح]] است<ref>اثبات الوصیه، ص۲۴ـ ۲۵؛ السیرة النبویه، ج۱، ص۳؛ المنتظم، ج۱، ص۲۳۳؛ کشف الاسرار وعدة الابرار، ج۶، ص۵۶</ref> برخی کلمه ادریس را مشتق از دراست دانسته و گفته‌اند چون آن [[حضرت]] بیشتر از سی [[صحیفه]] را [[تدریس]] کرده، به این نام خوانده شده است<ref>لسان العرب، ج۴، ص۳۲۹؛ مجمع البیان، ج۶، ص۴۹۲؛ علل الشرایع، ص۲۷</ref>. بعضی می‌‌گویند ادریس اسمی عجمی است و نمی‌تواند مشتق از دراست باشد<ref>تاج العروس، ج۴، ص۱۴۹؛ الکشاف، ج۳، ص۲۳</ref>.

به قولی، ادریس همان هرمس است که در یونان باستان واسطه بین [[خدایان]] و [[انسان]] به حساب آمده است<ref>اثبات الوصیه، ص۲۴؛ تاریخ ابن خلدون، جزء دوم، ص۷؛ رسائل اخوان الصفاء، ج۱، ص۱۳۸؛ تمهید القواعد، ص۹؛ تفسیر القرآن الکریم، ج۳، ص۱۸</ref> و به قول دیگر، وی همان کسی است که در [[تورات]] اخنوخ نامیده شده و نام [[پدر]] ویبرد بن مهلیل می‌‌باشد<ref>کتاب مقدس، سفر تکوین، فصل پنجم، بند ۱۹ـ ۲۵؛ الطبقات الکبری، ج۱، ص۴۰</ref> و چون اسامی ادریس را، [[عرب]] از [[اهل تورات]] گرفته و مخارج حروف در [[زبان عربی]] با مخارج حروف در زبان [[یهود]] فرق می‌‌کند، چنین اختلافی در اسامی او به وجود آمده است<ref>تاریخ ابن خلدون، ج۲، ص۷</ref>.

در منابع [[عربی]] [[اسلامی]]، ادریس را در سلسله [[نسب]] [[پیامبر اسلام]] {{صل}} ذکر کرده‌اند<ref>البدایة والنهایه، ج ۱، ص۹۳؛ السیرة النبویة، جزء۱، ص۳</ref> هر چند برخی این مطلب را نپذیرفته و [[عقیده]] دارند که چون وی [[حضرت محمد]] {{صل}} را در [[شب معراج]] الاخ الصالح نامیده<ref>الروض الأنف، جزء۱، ص۱۳ـ۱۴؛ صحیح بخاری، جزء۱۴، ص۲ـ۳</ref> پس نمی‌تواند از اجداد [[پیامبر اکرم]] باشد، هر چند منابعی دیگر او را از اجداد نوح ذکر کرده‌اند<ref>تفسیر کبیر، ج۲۱، ص۲۲۳؛ تفسیر المنار، جزء۷، ص۶۰۵؛ المستدرک علی الصحیحین، ج۲، ص۵۴۹</ref>.

درباره زندگانی ادریس {{ع}} و سرانجام او نیز [[اختلاف]] بسیاری وجود دارد و مطالب موجود چندان قابل [[اعتماد]] نبوده و بیشتر آنها از زمره [[اسرائیلیات]] به حساب می‌‌آیند<ref>المیزان، ج۱۴، ص۷۱ـ ۷۳</ref>.

بعضی منف [[مصر]] را محل ولادت [[ادریس]] می‌‌دانند<ref>ربیع الابرار، ج۱، ص۳۶۹ـ ۳۷۱</ref> و برخی می‌‌گویند در [[بابل]] به [[دنیا]] آمده است و دویست سال بعد از [[آدم]] به [[نبوت]] برانگیخته شده است<ref>تاریخ روضة الصفا، ص۴۹</ref> و قبل از آن نزد غاذیمون [[مصری]] که برای [[هدایت]] [[اهل]] یونان و مصر [[مبعوث]] شده بود، درس می‌‌خواند<ref>اخبار العلماء بأخبار الحکماء، ص۲</ref>.

ادریس نخستین کسی بود که [[جامه]] دوخت و پوشید و جامه [[مردم]] تا آن [[زمان]] از پوست بود و نیز وی نخستین کسی بود که قلم را برای [[نوشتن]] به کار بست و به [[دانش]] ستاره‌شناسی و حساب پرداخت<ref>الملل والنحل، ج۲، ص۳۵۳؛ اعلام النبوه، ج۲۳، ص۴۶؛ مروج الذهب، ج۱، ص۴۳</ref>، از این رو ادریس را نخستین مدرس [[انسان]] می‌‌دانند که مبادی [[فاضله]] را [[آموزش]] داد، تا به کمال و [[فضیلت]] برسند و اصول هر [[علم]] را منتهی به او می‌‌دانند، و به همین دلیل [[انسان‌ها]] در رشته‌های [[نجوم]]، هندسه، [[فلسفه]]، حساب، [[منطق]] و [[حکمت]]... مدیون او می‌‌باشند<ref>المیزان، ج۱۴، ص۷۲؛ رسائل اخوان الصفاء، ج ۱، ص۱۳۸</ref>

گفته شده است، ادریس [[مأمور]] هدایت [[دودمان]] [[قابیل]] بود که به ملاهی و مناهی می‌‌پرداختند و [[مشرک]] و میگسار و [[بت]] پرست بودند<ref>کلیات قصص الأنبیاء، ص۴۶؛ تاریخ طبری،، ج۱، ص۱۱۶</ref>، وی مردم را به [[حق]] و [[توحید]] [[دعوت]] کرده و از آنان می‌‌خواست از [[شریعت]] آدم و [[شیث]] [[پیروی]] کنند، نسبت به همدیگر با [[عدل]] و [[انصاف]] [[رفتار]] کرده و در مورد [[ضعیفان]] کوتاهی نکنند. برای [[جهاد]] با [[دشمنان دین]] آماده باشند و با [[پرداخت زکات]] به [[یاری]] [[فقرا]] بشتابند و [[روزه]] گرفتن در روزهای معهود را فراموش نکنند<ref> اخبار العلماء بأخبار الحکماء، ص۴؛ الانبیاء حیاتهم وقصصهم، ص۶۵ـ ۶۶</ref> و چون مردم سخنان او را نپذیرفتند، گرفتار [[خشم]] خداوندی گشته و از میان رفتند<ref>کمال الدین وتمام النعمة، ص۳۲۶ـ ۳۳۳</ref>

در مورد سرانجام او نیز گفته‌اند، چون آن [[حضرت]]، [[گناهان]] [[فرزندان]] [[قابیل]] را دید از [[خداوند]] خواست که او را به سوی خود بالا ببرد و خداوند هم [[اجابت]] کرد و هم اکنون در [[آسمان]] چهارم یا ششم [[زندگی]] می‌‌کند<ref>اخبار الزمان، ص۷۹؛ البرهان فی تفسیر القرآن، ج۶، ص۳۵۰؛ شرح فصوص الحکم، ص۳۳۲</ref> و برخی گفته‌اند وی به آسمان چهارم رفت و در آنجا هم [[جان]] داد<ref>مجمع البیان، ج۶، ص۴۹۲؛ الکشاف، ج۳، ص۲۴</ref> و بعضی معتقدند که او به صورت زنده وارد [[بهشت]] شد و هرگز بیرون نگشت<ref>المنتظم فی تاریخ الملوک والامم، ج۱، ص۲۳۴؛ تفسیر کبیر، ج۲۱، ص۲۳۳</ref>.

[[قرآن کریم]] دوبار و در دو [[سوره]] از [[حضرت ادریس]] یاد می‌‌کند و او را [[پیامبری]] [[صدیق]]، [[صابر]] و [[صالح]] و دارای منزلتی والا می‌‌داند و از داخل شدن او در [[رحمت الهی]] خبر می‌‌دهد "[[مریم]]:۵۶ـ ۵۷؛ [[انبیاء]]:۸۵ـ ۸۶". برخی با [[تمسک]] به [[آیات]] و [[روایات]] می‌‌گویند خداوند او را به بعضی از طبقات آسمان بالا برده است<ref>البیان فی تفسیر القرآن، ج۷، ص۱۳۴؛ بحارالانوار، ج۱۱، ص۲۷۰</ref>، از این رو در [[قرآن]] آمده است: "ورفعناه مکاناً علیّاً". برخی دیگر معتقدند [[رفعت]] مکانی و صعود به جایی بلند هر چند بلندترین مکان‌ها باشد مزیت به شمار نمی‌آید و مراد از مکان علیّ یکی از درجات [[قرب]] است و از [[سیاق]] داستان‌هایی که در این سوره به ردیف ذکر می‌‌شود و مواهب [[نبوت]] و [[ولایت]] را که [[مقامات معنوی]] و [[الهی]] است ذکر می‌‌کند، همین [[تفسیر]] و تعلیل فهمیده می‌‌شود<ref>تفسیر التحریر والتنویر، ج۱۶، ص۵۷</ref>.

روایات می‌‌گویند: حضرت ادریس {{ع}} از میان پیروانش هفت تن را برگزید که این تعداد [[دعا]] کنند و بقیه آمین بگویند، خداوند [[نیایش]] آنان را پذیرفت و به طریق [[عبادت]] دلالت نمود و [[ادریس]] را به [[پیام آوری]] برگزید<ref>علل الشرایع، ص۲۸</ref>.

آن حضرت [[زاهد]] و [[عابد]] بود و هر [[روز]] هزاران بار [[خدا]] را [[تسبیح]] می‌‌گفت و [[بیت]] او را [[مسجد سهله]] می‌‌دانند که خیاطی نیز می‌‌کرده است و [[امام علی]] {{ع}} فرموده است [[خداوند]] [[ادریس]] را [[رفعت]] مکان داد و بعد از وفاتش از طعام [[بهشت]] استفاده می‌‌کند<ref>بحارالانوار، ج۱۱، ص۲۷۴ـ ۲۸۰</ref>.<ref>[[سید محمد صادق محمدی وفایی|محمدی وفایی، سید محمد صادق]]، [[ادریس ۱ (مقاله)|مقاله «ادریس»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)|دانشنامه کلام اسلامی ج۱]]، ص ۲۱۲.</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:440259451.jpg|22px]] [[سید محمد صادق محمدی وفایی|محمدی وفایی، سید محمد صادق]]، [[ادریس ۱ (مقاله)|مقاله «ادریس»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)|'''دانشنامه کلام اسلامی ج۱''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

[[رده:ادریس]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۵۲
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[ادریس]] نام یکی از [[انبیای الهی]] قبل از [[حضرت نوح]] است<ref>اثبات الوصیه، ص۲۴ـ ۲۵؛ السیرة النبویه، ج۱، ص۳؛ المنتظم، ج۱، ص۲۳۳؛ کشف الاسرار وعدة الابرار، ج۶، ص۵۶</ref> برخی کلمه ادریس را مشتق از دراست دانسته و گفته‌اند چون آن [[حضرت]] بیشتر از سی [[صحیفه]] را [[تدریس]] کرده، به این نام خوانده شده است<ref>لسان العرب، ج۴، ص۳۲۹؛ مجمع البیان، ج۶، ص۴۹۲؛ علل الشرایع، ص۲۷</ref>. بعضی می‌‌گویند ادریس اسمی عجمی است و نمی‌تواند مشتق از دراست باشد<ref>تاج العروس، ج۴، ص۱۴۹؛ الکشاف، ج۳، ص۲۳</ref>.		[[ادریس]] نام یکی از [[انبیای الهی]] قبل از [[حضرت نوح]] است<ref>اثبات الوصیه، ص۲۴ـ ۲۵؛ السیرة النبویه، ج۱، ص۳؛ المنتظم، ج۱، ص۲۳۳؛ کشف الاسرار وعدة الابرار، ج۶، ص۵۶</ref> برخی کلمه ادریس را مشتق از دراست دانسته و گفته‌اند چون آن حضرت بیشتر از سی [[صحیفه]] را [[تدریس]] کرده، به این نام خوانده شده است<ref>لسان العرب، ج۴، ص۳۲۹؛ مجمع البیان، ج۶، ص۴۹۲؛ علل الشرایع، ص۲۷</ref>. بعضی می‌‌گویند ادریس اسمی عجمی است و نمی‌تواند مشتق از دراست باشد<ref>تاج العروس، ج۴، ص۱۴۹؛ الکشاف، ج۳، ص۲۳</ref>.

	به قولی، ادریس همان هرمس است که در یونان باستان واسطه بین [[خدایان]] و [[انسان]] به حساب آمده است<ref>اثبات الوصیه، ص۲۴؛ تاریخ ابن خلدون، جزء دوم، ص۷؛ رسائل اخوان الصفاء، ج۱، ص۱۳۸؛ تمهید القواعد، ص۹؛ تفسیر القرآن الکریم، ج۳، ص۱۸</ref> و به قول دیگر، وی همان کسی است که در [[تورات]] اخنوخ نامیده شده و نام [[پدر]] ویبرد بن مهلیل ~~می‌‌باشد~~<ref>کتاب مقدس، سفر تکوین، فصل پنجم، بند ۱۹ـ ۲۵؛ الطبقات الکبری، ج۱، ص۴۰</ref> و چون اسامی ادریس را، [[عرب]] از [[اهل تورات]] گرفته و مخارج حروف در [[زبان عربی]] با مخارج حروف در زبان [[یهود]] فرق می‌‌کند، چنین اختلافی در اسامی او به وجود آمده است<ref>تاریخ ابن خلدون، ج۲، ص۷</ref>.		به قولی، ادریس همان هرمس است که در یونان باستان واسطه بین خدایان و [[انسان]] به حساب آمده است<ref>اثبات الوصیه، ص۲۴؛ تاریخ ابن خلدون، جزء دوم، ص۷؛ رسائل اخوان الصفاء، ج۱، ص۱۳۸؛ تمهید القواعد، ص۹؛ تفسیر القرآن الکریم، ج۳، ص۱۸</ref> و به قول دیگر، وی همان کسی است که در [[تورات]] اخنوخ نامیده شده و نام[پدر ویبرد بن مهلیل است<ref>کتاب مقدس، سفر تکوین، فصل پنجم، بند ۱۹ـ ۲۵؛ الطبقات الکبری، ج۱، ص۴۰</ref> و چون اسامی ادریس را، [[عرب]] از [[اهل تورات]] گرفته و مخارج حروف در [[زبان عربی]] با مخارج حروف در زبان [[یهود]] فرق می‌‌کند، چنین اختلافی در اسامی او به وجود آمده است<ref>تاریخ ابن خلدون، ج۲، ص۷</ref>.

	در منابع [[عربی]] [[اسلامی]]، ادریس را در سلسله [[نسب]] [[پیامبر اسلام]] {{صل}} ذکر کرده‌اند<ref>البدایة والنهایه، ج ۱، ص۹۳؛ السیرة النبویة، جزء۱، ص۳</ref> هر چند برخی این مطلب را نپذیرفته و [[عقیده]] دارند که چون وی [[حضرت محمد]] {{صل}} را در [[شب معراج]] الاخ الصالح نامیده<ref>الروض الأنف، جزء۱، ص۱۳ـ۱۴؛ صحیح بخاری، جزء۱۴، ص۲ـ۳</ref> پس نمی‌تواند از اجداد [[پیامبر اکرم]] باشد، هر چند منابعی دیگر او را از اجداد نوح ذکر کرده‌اند<ref>تفسیر کبیر، ج۲۱، ص۲۲۳؛ تفسیر المنار، جزء۷، ص۶۰۵؛ المستدرک علی الصحیحین، ج۲، ص۵۴۹</ref>.		در منابع عربی [[اسلامی]]، ادریس را در سلسله نسب [[پیامبر اسلام]] {{صل}} ذکر کرده‌اند<ref>البدایة والنهایه، ج ۱، ص۹۳؛ السیرة النبویة، جزء۱، ص۳</ref> هر چند برخی این مطلب را نپذیرفته و [[عقیده]] دارند که چون وی [[حضرت محمد]] {{صل}} را در [[شب معراج]] الاخ الصالح نامیده<ref>الروض الأنف، جزء۱، ص۱۳ـ۱۴؛ صحیح بخاری، جزء۱۴، ص۲ـ۳</ref> پس نمی‌تواند از اجداد [[پیامبر اکرم]] باشد، هر چند منابعی دیگر او را از اجداد نوح ذکر کرده‌اند<ref>تفسیر کبیر، ج۲۱، ص۲۲۳؛ تفسیر المنار، جزء۷، ص۶۰۵؛ المستدرک علی الصحیحین، ج۲، ص۵۴۹</ref>.

	درباره زندگانی ادریس {{ع}} و سرانجام او نیز [[اختلاف]] بسیاری وجود دارد و مطالب موجود چندان قابل [[اعتماد]] نبوده و بیشتر آنها از زمره [[اسرائیلیات]] به حساب می‌‌آیند<ref>المیزان، ج۱۴، ص۷۱ـ ۷۳</ref>.		درباره زندگانی ادریس {{ع}} و سرانجام او نیز [[اختلاف]] بسیاری وجود دارد و مطالب موجود چندان قابل اعتماد نبوده و بیشتر آنها از زمره [[اسرائیلیات]] به حساب می‌‌آیند<ref>المیزان، ج۱۴، ص۷۱ـ ۷۳</ref>.

	بعضی منف [[مصر]] را محل ولادت [[ادریس]] می‌‌دانند<ref>ربیع الابرار، ج۱، ص۳۶۹ـ ۳۷۱</ref> و برخی می‌‌گویند در [[بابل]] به [[دنیا]] آمده است و دویست سال بعد از [[آدم]] به [[نبوت]] برانگیخته شده است<ref>تاریخ روضة الصفا، ص۴۹</ref> و قبل از آن نزد غاذیمون [[مصری]] که برای [[هدایت]] [[اهل]] یونان و مصر [[مبعوث]] شده بود، درس می‌‌خواند<ref>اخبار العلماء بأخبار الحکماء، ص۲</ref>.		بعضی منف [[مصر]] را محل ولادت [[ادریس]] می‌‌دانند<ref>ربیع الابرار، ج۱، ص۳۶۹ـ ۳۷۱</ref> و برخی می‌‌گویند در [[بابل]] به [[دنیا]] آمده است و دویست سال بعد از [[آدم]] به [[نبوت]] برانگیخته شده است<ref>تاریخ روضة الصفا، ص۴۹</ref> و قبل از آن نزد غاذیمون مصری که برای [[هدایت]] [[اهل]] یونان و مصر [[مبعوث]] شده بود، درس می‌‌خواند<ref>اخبار العلماء بأخبار الحکماء، ص۲</ref>.

	ادریس نخستین کسی بود که [[جامه]] دوخت و پوشید و جامه [[مردم]] تا آن [[زمان]] از پوست بود و نیز وی نخستین کسی بود که قلم را برای [[نوشتن]] به کار بست و به [[دانش]] ستاره‌شناسی و حساب پرداخت<ref>الملل والنحل، ج۲، ص۳۵۳؛ اعلام النبوه، ج۲۳، ص۴۶؛ مروج الذهب، ج۱، ص۴۳</ref>، از این رو ادریس را نخستین مدرس [[انسان]] می‌‌دانند که مبادی [[فاضله]] را [[آموزش]] داد، تا به کمال و [[فضیلت]] برسند و اصول هر [[علم]] را منتهی به او می‌‌دانند، و به همین دلیل [[انسان‌ها]] در رشته‌های [[نجوم]]، هندسه، [[فلسفه]]، حساب، [[منطق]] و [[حکمت]]... مدیون او می‌‌باشند<ref>المیزان، ج۱۴، ص۷۲؛ رسائل اخوان الصفاء، ج ۱، ص۱۳۸</ref>		ادریس نخستین کسی بود که [[جامه]] دوخت و پوشید و جامه [[مردم]] تا آن [[زمان]] از پوست بود و نیز وی نخستین کسی بود که قلم را برای نوشتن به کار بست و به [[دانش]] ستاره‌شناسی و حساب پرداخت<ref>الملل والنحل، ج۲، ص۳۵۳؛ اعلام النبوه، ج۲۳، ص۴۶؛ مروج الذهب، ج۱، ص۴۳</ref>، از این رو ادریس را نخستین مدرس [[انسان]] می‌‌دانند که مبادی فاضله را [[آموزش]] داد، تا به کمال و [[فضیلت]] برسند و اصول هر [[علم]] را منتهی به او می‌‌دانند، و به همین دلیل [[انسان‌ها]] در رشته‌های [[نجوم]]، هندسه، [[فلسفه]]، حساب، [[منطق]] و [[حکمت]]... مدیون او می‌‌باشند<ref>المیزان، ج۱۴، ص۷۲؛ رسائل اخوان الصفاء، ج ۱، ص۱۳۸</ref>

	گفته شده است، ادریس [[مأمور]] هدایت [[دودمان]] [[قابیل]] بود که به ملاهی و مناهی می‌‌پرداختند و [[مشرک]] و میگسار و [[بت]] پرست بودند<ref>کلیات قصص الأنبیاء، ص۴۶؛ تاریخ طبری،، ج۱، ص۱۱۶</ref>، وی مردم را به [[حق]] و [[توحید]] [[دعوت]] کرده و از آنان می‌‌خواست از [[شریعت]] آدم و [[شیث]] [[پیروی]] کنند، نسبت به همدیگر با [[عدل]] و [[انصاف]] [[رفتار]] کرده و در مورد [[ضعیفان]] کوتاهی نکنند. برای [[جهاد]] با [[دشمنان دین]] آماده باشند و با [[پرداخت زکات]] به [[یاری]] [[فقرا]] بشتابند و [[روزه]] گرفتن در روزهای معهود را فراموش نکنند<ref> اخبار العلماء بأخبار الحکماء، ص۴؛ الانبیاء حیاتهم وقصصهم، ص۶۵ـ ۶۶</ref> و چون مردم سخنان او را نپذیرفتند، گرفتار [[خشم]] خداوندی گشته و از میان رفتند<ref>کمال الدین وتمام النعمة، ص۳۲۶ـ ۳۳۳</ref>		گفته شده است، ادریس [[مأمور]] هدایت [[دودمان]] [[قابیل]] بود که به ملاهی و مناهی می‌‌پرداختند و [[مشرک]] و میگسار و [[بت]] پرست بودند<ref>کلیات قصص الأنبیاء، ص۴۶؛ تاریخ طبری،، ج۱، ص۱۱۶</ref>، وی مردم را به [[حق]] و [[توحید]] [[دعوت]] کرده و از آنان می‌‌خواست از [[شریعت]] آدم و [[شیث]] [[پیروی]] کنند، نسبت به همدیگر با [[عدل]] و [[انصاف]] [[رفتار]] کرده و در مورد [[ضعیفان]] کوتاهی نکنند. برای [[جهاد]] با دشمنان دین آماده باشند و با [[پرداخت زکات]] به [[یاری]] [[فقرا]] بشتابند و [[روزه]] گرفتن در روزهای معهود را فراموش نکنند<ref> اخبار العلماء بأخبار الحکماء، ص۴؛ الانبیاء حیاتهم وقصصهم، ص۶۵ـ ۶۶</ref> و چون مردم سخنان او را نپذیرفتند، گرفتار [[خشم]] خداوندی گشته و از میان رفتند<ref>کمال الدین وتمام النعمة، ص۳۲۶ـ ۳۳۳</ref>

	در مورد سرانجام او نیز گفته‌اند، چون آن ~~[[حضرت]]،~~ [[گناهان]] [[فرزندان]] [[قابیل]] را دید از [[خداوند]] خواست که او را به سوی خود بالا ببرد و خداوند هم [[اجابت]] کرد و هم اکنون در [[آسمان]] چهارم یا ششم [[زندگی]] می‌‌کند<ref>اخبار الزمان، ص۷۹؛ البرهان فی تفسیر القرآن، ج۶، ص۳۵۰؛ شرح فصوص الحکم، ص۳۳۲</ref> و برخی گفته‌اند وی به آسمان چهارم رفت و در آنجا هم [[جان]] داد<ref>مجمع البیان، ج۶، ص۴۹۲؛ الکشاف، ج۳، ص۲۴</ref> و بعضی معتقدند که او به صورت زنده وارد [[بهشت]] شد و هرگز بیرون نگشت<ref>المنتظم فی تاریخ الملوک والامم، ج۱، ص۲۳۴؛ تفسیر کبیر، ج۲۱، ص۲۳۳</ref>.		در مورد سرانجام او نیز گفته‌اند، چون آن حضرت، [[گناهان]] [[فرزندان]] [[قابیل]] را دید از [[خداوند]] خواست که او را به سوی خود بالا ببرد و خداوند هم [[اجابت]] کرد و هم اکنون در [[آسمان]] چهارم یا ششم [[زندگی]] می‌‌کند<ref>اخبار الزمان، ص۷۹؛ البرهان فی تفسیر القرآن، ج۶، ص۳۵۰؛ شرح فصوص الحکم، ص۳۳۲</ref> و برخی گفته‌اند وی به آسمان چهارم رفت و در آنجا هم [[جان]] داد<ref>مجمع البیان، ج۶، ص۴۹۲؛ الکشاف، ج۳، ص۲۴</ref> و بعضی معتقدند که او به صورت زنده وارد [[بهشت]] شد و هرگز بیرون نگشت<ref>المنتظم فی تاریخ الملوک والامم، ج۱، ص۲۳۴؛ تفسیر کبیر، ج۲۱، ص۲۳۳</ref>.

	[[قرآن کریم]] دوبار و در دو [[سوره]] از [[حضرت ادریس]] یاد می‌‌کند و او را [[پیامبری]] ~~[[صدیق]]،~~ [[صابر]] و [[صالح]] و دارای منزلتی والا می‌‌داند و از داخل شدن او در [[رحمت الهی]] خبر می‌‌دهد "[[مریم]]:۵۶ـ ۵۷؛ [[انبیاء]]:۸۵ـ ۸۶". برخی با [[تمسک]] به [[آیات]] و [[روایات]] می‌‌گویند خداوند او را به بعضی از طبقات آسمان بالا برده است<ref>البیان فی تفسیر القرآن، ج۷، ص۱۳۴؛ بحارالانوار، ج۱۱، ص۲۷۰</ref>، از این رو در [[قرآن]] آمده است: "ورفعناه مکاناً علیّاً". برخی دیگر معتقدند [[رفعت]] مکانی و صعود به جایی بلند هر چند بلندترین مکان‌ها باشد مزیت به شمار نمی‌آید و مراد از مکان علیّ یکی از درجات [[قرب]] است و از [[سیاق]] داستان‌هایی که در این سوره به ردیف ذکر می‌‌شود و مواهب [[نبوت]] و [[ولایت]] را که [[مقامات معنوی]] و [[الهی]] است ذکر می‌‌کند، همین [[تفسیر]] و تعلیل فهمیده می‌‌شود<ref>تفسیر التحریر والتنویر، ج۱۶، ص۵۷</ref>.		[[قرآن کریم]] دوبار و در دو [[سوره]] از [[حضرت ادریس]] یاد می‌‌کند و او را [[پیامبری]] صدیق، [[صابر]] و [[صالح]] و دارای منزلتی والا می‌‌داند و از داخل شدن او در [[رحمت الهی]] خبر می‌‌دهد "[[مریم]]:۵۶ـ ۵۷؛ [[انبیاء]]:۸۵ـ ۸۶". برخی با تمسک به [[آیات]] و [[روایات]] می‌‌گویند خداوند او را به بعضی از طبقات آسمان بالا برده است<ref>البیان فی تفسیر القرآن، ج۷، ص۱۳۴؛ بحارالانوار، ج۱۱، ص۲۷۰</ref>، از این رو در [[قرآن]] آمده است: "ورفعناه مکاناً علیّاً". برخی دیگر معتقدند [[رفعت]] مکانی و صعود به جایی بلند هر چند بلندترین مکان‌ها باشد مزیت به شمار نمی‌آید و مراد از مکان علیّ یکی از درجات [[قرب]] است و از سیاق داستان‌هایی که در این سوره به ردیف ذکر می‌‌شود و مواهب [[نبوت]] و [[ولایت]] را که مقامات معنوی و [[الهی]] است ذکر می‌‌کند، همین [[تفسیر]] و تعلیل فهمیده می‌‌شود<ref>تفسیر التحریر والتنویر، ج۱۶، ص۵۷</ref>.

	روایات می‌‌گویند: حضرت ادریس {{ع}} از میان پیروانش هفت تن را برگزید که این تعداد [[دعا]] کنند و بقیه آمین بگویند، خداوند [[نیایش]] آنان را پذیرفت و به طریق [[عبادت]] دلالت نمود و [[ادریس]] را به [[پیام آوری]] برگزید<ref>علل الشرایع، ص۲۸</ref>.		روایات می‌‌گویند: حضرت ادریس {{ع}} از میان پیروانش هفت تن را برگزید که این تعداد [[دعا]] کنند و بقیه آمین بگویند، خداوند [[نیایش]] آنان را پذیرفت و به طریق [[عبادت]] دلالت نمود و [[ادریس]] را به [[پیام آوری]] برگزید<ref>علل الشرایع، ص۲۸</ref>.

	آن حضرت [[زاهد]] و [[عابد]] بود و هر [[روز]] هزاران بار [[خدا]] را [[تسبیح]] می‌‌گفت و [[بیت]] او را [[مسجد سهله]] می‌‌دانند که خیاطی نیز می‌‌کرده است و [[امام علی]] {{ع}} فرموده است [[خداوند]] [[ادریس]] را [[رفعت]] مکان داد و بعد از وفاتش از طعام [[بهشت]] استفاده می‌‌کند<ref>بحارالانوار، ج۱۱، ص۲۷۴ـ ۲۸۰</ref>.<ref>[[سید محمد صادق محمدی وفایی\|محمدی وفایی، سید محمد صادق]]، [[ادریس ۱ (مقاله)\|مقاله «ادریس»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه کلام اسلامی ج۱]]، ص ۲۱۲.</ref>		آن حضرت [[زاهد]] و [[عابد]] بود و هر [[روز]] هزاران بار [[خدا]] را [[تسبیح]] می‌‌گفت و [[بیت]] او را [[مسجد سهله]] می‌‌دانند که خیاطی نیز می‌‌کرده است و [[امام علی]] {{ع}} فرموده است [[خداوند]] [[ادریس]] را رفعت مکان داد و بعد از وفاتش از طعام [[بهشت]] استفاده می‌‌کند<ref>بحارالانوار، ج۱۱، ص۲۷۴ـ ۲۸۰</ref>.<ref>[[سید محمد صادق محمدی وفایی\|محمدی وفایی، سید محمد صادق]]، [[ادریس ۱ (مقاله)\|مقاله «ادریس»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه کلام اسلامی ج۱]]، ص ۲۱۲.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==