حضرت حمیده - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Jaafari: /* مادر امام کاظم */

2026-04-18T06:39:27Z

مادر امام کاظم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۰۹
خط ۸۲:		خط ۸۲:
	همچنین گفته شده است که امام، مادرش [[ام‌فروه]] و همسرش حمیده را برای [[حقوق مالی]] [[مردم مدینه]] می‌فرستاد<ref>الکافی، ج۳، ص۲۱۷؛ من لا یحضره الفقیه، ج۱، ص۱۷۸.</ref>.<ref>[[مرضیه محمدزاده\|محمدزاده، مرضیه]]، [[زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین (کتاب)\|زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین]]، ص ۷۲.</ref>		همچنین گفته شده است که امام، مادرش [[ام‌فروه]] و همسرش حمیده را برای [[حقوق مالی]] [[مردم مدینه]] می‌فرستاد<ref>الکافی، ج۳، ص۲۱۷؛ من لا یحضره الفقیه، ج۱، ص۱۷۸.</ref>.<ref>[[مرضیه محمدزاده\|محمدزاده، مرضیه]]، [[زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین (کتاب)\|زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین]]، ص ۷۲.</ref>

	==[[مادر امام کاظم]]==		==مادر امام کاظم==
	مادر آن حضرت [[حمیده بربریه]] دختر صاعد اندلسی از اشراف و بزرگان [[مغرب]] یا [[آندلس]] بود<ref>درباره شرح احوال و زندگینامه این بانوی بزرگوار به فصل اول مراجعه کنید.</ref>.		مادر آن حضرت [[حمیده بربریه]] دختر صاعد اندلسی از اشراف و بزرگان [[مغرب]] یا [[آندلس]] بود<ref>درباره شرح احوال و زندگینامه این بانوی بزرگوار به فصل اول مراجعه کنید.</ref>.
	[[فرزندان]]: [[یعقوبی]] می‌نویسد: برای [[موسی بن جعفر]]{{ع}}، هجده پسر و بیست و سه دختر بود. [[پسران]] عبارت بودند از: علی [[الرضا]]{{ع}}، زید، ابراهیم، [[هارون]]، حسن، حسین، عبدالله، اسماعیل، عبیدالله، محمد، احمد، جعفر، اسحاق، عباس، [[حمزه]]، قاسم فضل و سلیمان<ref>تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۴۱۵.</ref>.		[[فرزندان]]: [[یعقوبی]] می‌نویسد: برای [[موسی بن جعفر]]{{ع}}، هجده پسر و بیست و سه دختر بود. [[پسران]] عبارت بودند از: علی [[الرضا]]{{ع}}، زید، ابراهیم، [[هارون]]، حسن، حسین، عبدالله، اسماعیل، عبیدالله، محمد، احمد، جعفر، اسحاق، عباس، [[حمزه]]، قاسم فضل و سلیمان<ref>تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۴۱۵.</ref>.

Jaafari: /* منابع */

2026-04-18T06:39:10Z

منابع

@@ خط ۸۱: / خط ۸۱: @@
 رسید<ref>الاصول الستة عشر، ص۳۱۰؛ المحاسن، ج۱، ص۸۰؛ ثواب الاعمال و عقاب الاعمال، ص۲۲۸؛ بحارالانوار، ج۴۷، ص۲.</ref>.
 همچنین گفته شده است که امام، مادرش [[ام‌فروه]] و همسرش حمیده را برای [[حقوق مالی]] [[مردم مدینه]] می‌فرستاد<ref>الکافی، ج۳، ص۲۱۷؛ من لا یحضره الفقیه، ج۱، ص۱۷۸.</ref>.<ref>[[مرضیه محمدزاده|محمدزاده، مرضیه]]، [[زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین (کتاب)|زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین]]، ص ۷۲.</ref>
 == منابع ==

Wasity: جایگزینی متن - 'پرونده:9030760879.jpg|22px]] محمدزاده، مرضیه، 22px محمدزاده، مرضیه، [[زنان ائمه معصومین'

2026-03-13T20:30:36Z

جایگزینی متن - 'پرونده:9030760879.jpg|22px]] محمدزاده، مرضیه، 22px محمدزاده، مرضیه، [[زنان ائمه معصومین'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۰۰:۰۰
خط ۸۵:		خط ۸۵:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:IM009705.jpg\|22px]] [[حیدر مظفری ورسی\|مظفری ورسی، حیدر]]، [[مادران چهارده معصوم (کتاب)\|'''مادران چهارده معصوم''']]		# [[پرونده:IM009705.jpg\|22px]] [[حیدر مظفری ورسی\|مظفری ورسی، حیدر]]، [[مادران چهارده معصوم (کتاب)\|'''مادران چهارده معصوم''']]
	# [[پرونده:~~9030760879~~.jpg\|22px]] [[مرضیه محمدزاده\|محمدزاده، مرضیه]]، [[زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین (کتاب)\|'''زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین''']]		# [[پرونده:IM011012.jpg\|22px]] [[مرضیه محمدزاده\|محمدزاده، مرضیه]]، [[زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین (کتاب)\|'''زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Jaafari: /* منابع */

2026-03-12T08:30:48Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۰۰
خط ۶۹:		خط ۶۹:

	[[علامه مجلسی]] می‌گوید: [[حضرت صادق]] {{ع}} می‌دانست که [[منصور]] قصد کشتن وصیّ او را خواهد کرد؛ از این‌رو خلیفه و والی مدینه را به ظاهر، وصیّ خود ساخت. حمیده، [[شریک]] در [[وصایت]] [[الهی]] و [[سیاسی]] شوهرش شد تا [[جان]] فرزند عزیزش، [[امام]] موسای کاظم {{ع}} [[حفظ]] شود<ref>[[حیدر مظفری ورسی\|مظفری ورسی، حیدر]]، [[مادران چهارده معصوم (کتاب)\|مادران چهارده معصوم]]، ص ۱۵۸.</ref>.		[[علامه مجلسی]] می‌گوید: [[حضرت صادق]] {{ع}} می‌دانست که [[منصور]] قصد کشتن وصیّ او را خواهد کرد؛ از این‌رو خلیفه و والی مدینه را به ظاهر، وصیّ خود ساخت. حمیده، [[شریک]] در [[وصایت]] [[الهی]] و [[سیاسی]] شوهرش شد تا [[جان]] فرزند عزیزش، [[امام]] موسای کاظم {{ع}} [[حفظ]] شود<ref>[[حیدر مظفری ورسی\|مظفری ورسی، حیدر]]، [[مادران چهارده معصوم (کتاب)\|مادران چهارده معصوم]]، ص ۱۵۸.</ref>.

			==حمیده بربریه==
			در میان [[همسران]] [[امام]] [[حمیده]] ملقب به «حُمیدَة مُصَفّاة»<ref>عیون اخبار الرضا، ج۱، ص۲۴، ۴۸؛ المحاسن، ج۲، ص۳۱۴؛ الکافی، ج۱، ص۳۹۷؛ الارشاد، ج۲، ص۲۱۵؛ تاج الموالید، ص۱۲۱؛ مناقب آل ابی‌طالب، ج۴، ص۳۲۳؛ الهدایة الکبری، ص۲۶۳؛ تاریخ بغداد، ج۱۳، ص۲۷؛ دلائل الامامه، ص۳۰۷؛ تذکرة الخواص، ص۳۱۲؛ کفایة الطالب، ص۴۵۷؛ الفصول المهمه، ص۲۳۲.</ref> حمیده پاک‌نهاد، دختر صاعد اندلسی از اشراف و بزرگان [[مغرب]] یا [[آندلس]] بانویی [[جلیل‌القدر]] بود. [[تاریخ]] تولد و زادگاه او مشخص نیست. بنا به نقلی [[اهل مغرب]]<ref>الارشاد، ج۲، ص۲۱۵-۲۱۶؛ عمدة الطالب، ص۱۹۶؛ مطالب السؤول، ص۲۸۹.</ref> و یا [[اهل]] آندلس<ref>تاریخ الائمه، ص۲۵؛ تاریخ موالید الائمه، ص۳۳-۳۴؛ مطالب السؤول، ص۲۸۹.</ref>، و از نژاد [[بربر]] بوده است<ref>الکافی، ج۲، ص۳۸۷؛ الارشاد، ج۲، ص۲۱۵؛ اعلام الوری باعلام الهدی، ج۲، ص۶؛ مناقب آل ابی طالب، ج۳، ص۳۲۳؛ بحارالانوار، ج۴۸، ص۶؛ دلائل الامامه، ص۳۰۷؛ تذکرة الخواص، ص۳۱۲؛ منتخب الأنوار فی تاریخ الائمه الأطهار{{عم}}، ص۷۴.</ref>.

			حمیده بانویی جلیل‌القدر و [[پاکدامن]] بود که به دست [[سپاهیان]] [[مسلمان]] [[اسیر]] شد و به دستور [[امام محمد باقر]]{{ع}} خریداری و به [[عقد]] امام [[جعفر صادق]]{{ع}} درآمد. هنگام خریداری، [[امام باقر]]{{ع}} او را حمیده در [[دنیا]] و محموده در [[آخرت]] نامید<ref>الکافی، ج۱، ص۴۷۶-۴۷۷؛ دلائل الامامه، ص۳۰۸.</ref>.
			[[امام صادق]]{{ع}} درباره ایشان فرموده‌اند: {{متن حدیث\|حَمِيدَةُ مُصَفَّاةٌ مِنَ الْأَدْنَاسِ كَسَبِيكَةِ الذَّهَبِ مَا زَالَتِ الْأَمْلَاكُ تَحْرُسُهَا حَتَّى أُدِّيَتْ إِلَيَّ كَرَامَةً مِنَ اللَّهِ لِي وَ الْحُجَّةِ مِنْ بَعْدِي}}<ref>الکافی، ج۱، ص۴۷۷؛ دلائل الامامه، ص۳۰۸؛ مناقب آل ابی‌طالب، ج۱، ص۲۶۶.</ref> حمیده، [[پاک]] از هر [[پلیدی]] است. وی بزرگ و [[سرور]] کنیزان است که به سبب [[کرامت الهی]]، [[ملائکه]] از او [[محافظت]] کرده‌اند تا خود نیز به کرامت الهی رسید و تا به من (امام صادق{{ع}}) برسد و [[حجت]] برای بعد از من باشد؛ از این‌رو به «[[حمیده مصفاة]]» ملقب شد. [[لقب]] دیگر او لؤلؤة بود<ref>مناقب آل ابی‌طالب، ج۴، ص۳۲۳؛ اعیان الشیعه، ج۲، ص۵؛ اعلام النساء المؤمنات، ص۳۱۱.</ref>.
			او محضر سه امام را [[درک]] نمود و در [[خاندان عصمت و طهارت]] نشأت یافت و به [[زهد]] و [[تقوا]] و [[پرهیزگاری]] [[شهرت]] یافت و چنان [[فقیه]] و [[عالم به احکام]] و مسائل بود که [[امام صادق]]{{ع}} [[زنان]] را امر می‌فرمود که در اخذ مسائل و [[احکام دین]] به او [[رجوع]] نمایند<ref>منتهی الامال، ج۲، ص۳۳۵.</ref>. وی احکام دین را به خوبی می‌دانست. [[روایت]] شده که امام صادق{{ع}} در هنگام [[حج]]، پاسخ حکمی را به [[همسر]] خود [[حمیده]] ارجاع نمود. گفته شده زنی از ایشان در مورد چگونگی [[محرم]] شدن طفل سؤال کرد و [[امام]] پاسخ را به همسرش واگذار کرد<ref>الکافی، ج۴، ص۳۰۱؛ تهذیب الاحکام، ج۵، ص۴۱۰.</ref>.

			حمیده از کسانی بود که امام صادق{{ع}} هنگام [[وفات]] او را [[وصی]] خود قرار داد<ref>الفصول العشره فی الغیبة، ص۷۱؛ الغیبة، ص۱۰۸.</ref>. امام [[جعفر صادق]]{{ع}} چون بر [[جان]] فرزندش [[امام کاظم]]{{ع}} می‌ترسید [[پنج تن]] را به عنوان وصی خود معین کرد. دو پسرش امام [[موسی کاظم]]{{ع}} و عبدالله، همسرش حمیده، [[منصور دوانیقی]] و [[محمد بن جعفر]] یا [[محمد بن سلیمان]]؛ به همین جهت منصور که قصد کشتن وصی امام را داشت گفت اینان را نمی‌توان کشت<ref>الکافی، ج۱، ص۴۷۲.</ref>.
			حمیده در شمار [[راویان مورد وثوق]] [[حدیث]] است<ref>اصل ضمن الأصول الستة عشر، ص۳۱۰؛ المحاسن، ج۱، ص۸۰؛ ثواب الاعمال و عقاب الاعمال، ص۲۲۸.</ref>. [[ابوبصیر]] از حمیده روایتی درباره اهمیت [[نماز]] از امام جعفر صادق{{ع}} نقل کرده است: حمیده خاتون گوید: امام جعفر صادق{{ع}} در بستر [[مرگ]] و هنگام [[احتضار]] چشمان خود را گشود و فرمود هر کسی که با من [[خویشاوند]] است، گرد آورید. همه آمدند. امام به آنان نگریست و فرمود: [[شفاعت]] ما به کسی که نمازش را سبک و کوچک بشمارد، نخواهد
			رسید<ref>الاصول الستة عشر، ص۳۱۰؛ المحاسن، ج۱، ص۸۰؛ ثواب الاعمال و عقاب الاعمال، ص۲۲۸؛ بحارالانوار، ج۴۷، ص۲.</ref>.
			همچنین گفته شده است که امام، مادرش [[ام‌فروه]] و همسرش حمیده را برای [[حقوق مالی]] [[مردم مدینه]] می‌فرستاد<ref>الکافی، ج۳، ص۲۱۷؛ من لا یحضره الفقیه، ج۱، ص۱۷۸.</ref>.<ref>[[مرضیه محمدزاده\|محمدزاده، مرضیه]]، [[زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین (کتاب)\|زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین]]، ص ۷۲.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:IM009705.jpg\|22px]] [[حیدر مظفری ورسی\|مظفری ورسی، حیدر]]، [[مادران چهارده معصوم (کتاب)\|'''مادران چهارده معصوم''']]		# [[پرونده:IM009705.jpg\|22px]] [[حیدر مظفری ورسی\|مظفری ورسی، حیدر]]، [[مادران چهارده معصوم (کتاب)\|'''مادران چهارده معصوم''']]
			# [[پرونده:9030760879.jpg\|22px]] [[مرضیه محمدزاده\|محمدزاده، مرضیه]]، [[زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین (کتاب)\|'''زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani: /* پانویس */

2025-11-08T05:07:21Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۳۷
خط ۷۹:		خط ۷۹:

	[[رده:امام کاظم]]		[[رده:امام کاظم]]
	[[رده:امام صادق]]		[[رده:همسران امام صادق]]

Bahmani در ‏۹ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۴۳

2024-09-09T07:43:35Z

نمایش تغییرات

Bahmani: /* وصیّ شوهر */

2024-09-09T07:43:09Z

وصیّ شوهر

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۱۳
خط ۵۸:		خط ۵۸:

	== [[وصیّ]] شوهر ==		== [[وصیّ]] شوهر ==
	ابو ایوب نحوی] می‌گوید: شبی [[ابوجعفر منصور]] کسی را به دنبال من فرستاد؛ رفتم، دیدم بر [[کرسی]] نشسته و شمعی در پیش او نهاده‌اند و نامه‌ای در دست گرفته و می‌خواند. [[سلام]] کردم. [[نامه]] را پیش من انداخت و گریست و گفت: «این نامه [[محمد بن سلیمان]] [[والی مدینه]] است که خبر وفات [[امام]] [[جعفر صادق]] {{ع}} را نوشته است. سپس سه بار گفت: {{متن قرآن\|إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ}} دیگر چه کسی مثل جعفر خواهد بود؟! دیگر کو آن پدر و مادر که [[فرزندی]] مانند جعفر آورد؟! به من گفت: در جواب [[والی مدینه]] بنویس که تحقیق کند تا [[وصیّ]] [[جعفر بن محمد]] را بشناسد و بی‌درنگ، گردنش را بزند و سرش را به [[بغداد]] بفرستد.		ابو ایوب نحوی] می‌گوید: شبی [[ابوجعفر منصور]] کسی را به دنبال من فرستاد؛ رفتم، دیدم بر [[کرسی]] نشسته و شمعی در پیش او نهاده‌اند و نامه‌ای در دست گرفته و می‌خواند. [[سلام]] کردم. نامه را پیش من انداخت و گریست و گفت: «این نامه [[محمد بن سلیمان]] [[والی مدینه]] است که خبر وفات [[امام]] [[جعفر صادق]] {{ع}} را نوشته است. سپس سه بار گفت: {{متن قرآن\|إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ}} دیگر چه کسی مثل جعفر خواهد بود؟! دیگر کو آن پدر و مادر که [[فرزندی]] مانند جعفر آورد؟! به من گفت: در جواب [[والی مدینه]] بنویس که تحقیق کند تا [[وصیّ]] [[جعفر بن محمد]] را بشناسد و بی‌درنگ، گردنش را بزند و سرش را به [[بغداد]] بفرستد.

	من به [[فرمان]] [[خلیفه]]، نامه‌ای به والی مدینه نوشتم. پس از چند [[روز]] جواب [[نامه]] چنین آمد: جعفر بن محمد پنج نفر را وصیّ خود قرار داده است:		من به [[فرمان]] [[خلیفه]]، نامه‌ای به والی مدینه نوشتم. پس از چند [[روز]] جواب نامه چنین آمد: جعفر بن محمد پنج نفر را وصیّ خود قرار داده است:
	# شخص خلیفه؛		# شخص خلیفه؛
	# والی مدینه؛		# والی مدینه؛

Bahmani: /* روایت آخرین کلام امام صادق {{ع}} */

2024-09-09T07:42:35Z

روایت آخرین کلام امام صادق {{ع}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۱۲
خط ۵۵:		خط ۵۵:

	== [[روایت]] آخرین [[کلام]] [[امام صادق]] {{ع}} ==		== [[روایت]] آخرین [[کلام]] [[امام صادق]] {{ع}} ==
	[[ابو محمد]]، معروف به [[ابی‌بصیر]]، از نزدیک‌ترین اصحاب امام صادق {{ع}}، می‌گوید: بعد از درگذشت جان‌گداز امام صادق {{ع}}، برای عرض تسلیت به محضر [[سیده]] [[حمیده بربریه]]، خدمت او شرفیاب شدم و تسلیت گفتم. آن بانو گریست و من هم [[گریه]] کردم. سپس گفت: {{متن حدیث\|لَوْ رَأَيْتَ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ لَرَأَيْتَ عَجَباً فَتَحَ عَيْنَيْهِ ثُمَّ قَالَ اجْمَعُوا لِي كُلَّ مَنْ بَيْنِي وَ بَيْنَهُ قَرَابَةٌ فَلَمْ نَتْرُكْ أَحَداً إِلَّا جَمَعْنَاهُ قَالَتْ فَنَظَرَ إِلَيْهِمْ ثُمَّ قَالَ إِنَّ شَفَاعَتَنَا لَا تَنَالُ مُسْتَخِفّاً بِصَلَاتِهِ}}<ref>معصوم هفتم، ص۱۰۲؛ ریاحین الشریعه، ج۳، ص۱۹؛ أعلام النساء المؤمنات، ص۳۱۱.</ref>؛ «ای [[ابوبصیر]]! اگر اباعبدالله را هنگام [[وفات]] می‌دیدی، چیز عجیبی مشاهده می‌نمودی. او چشمانش را گشود و فرمود: همه [[خویشاوندان]] مرا گرد آورید. ما نیز همه را گرد آوردیم. او به آنان نگریست و فرمود: [[شفاعت]] ما به کسی که نمازش را سبک شمارد نخواهد رسید»<ref>[[حیدر مظفری ورسی\|مظفری ورسی، حیدر]]، [[مادران چهارده معصوم (کتاب)\|مادران چهارده معصوم]] ص ۱۵۸.</ref>.		[[ابو محمد]]، معروف به [[ابی‌بصیر]]، از نزدیک‌ترین اصحاب امام صادق {{ع}}، می‌گوید: بعد از درگذشت جان‌گداز امام صادق {{ع}}، برای عرض تسلیت به محضر سیده [[حمیده بربریه]]، خدمت او شرفیاب شدم و تسلیت گفتم. آن بانو گریست و من هم [[گریه]] کردم. سپس گفت: {{متن حدیث\|لَوْ رَأَيْتَ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ لَرَأَيْتَ عَجَباً فَتَحَ عَيْنَيْهِ ثُمَّ قَالَ اجْمَعُوا لِي كُلَّ مَنْ بَيْنِي وَ بَيْنَهُ قَرَابَةٌ فَلَمْ نَتْرُكْ أَحَداً إِلَّا جَمَعْنَاهُ قَالَتْ فَنَظَرَ إِلَيْهِمْ ثُمَّ قَالَ إِنَّ شَفَاعَتَنَا لَا تَنَالُ مُسْتَخِفّاً بِصَلَاتِهِ}}<ref>معصوم هفتم، ص۱۰۲؛ ریاحین الشریعه، ج۳، ص۱۹؛ أعلام النساء المؤمنات، ص۳۱۱.</ref>؛ «ای [[ابوبصیر]]! اگر اباعبدالله را هنگام [[وفات]] می‌دیدی، چیز عجیبی مشاهده می‌نمودی. او چشمانش را گشود و فرمود: همه [[خویشاوندان]] مرا گرد آورید. ما نیز همه را گرد آوردیم. او به آنان نگریست و فرمود: [[شفاعت]] ما به کسی که نمازش را سبک شمارد نخواهد رسید»<ref>[[حیدر مظفری ورسی\|مظفری ورسی، حیدر]]، [[مادران چهارده معصوم (کتاب)\|مادران چهارده معصوم]] ص ۱۵۸.</ref>.

	== [[وصیّ]] شوهر ==		== [[وصیّ]] شوهر ==

Bahmani: /* تولد فرزند */

2024-09-09T07:42:23Z

تولد فرزند

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۱۲
خط ۴۱:		خط ۴۱:

	== تولد فرزند ==		== تولد فرزند ==
	[[بهترین]] [[فضیلت]] [[حضرت حمیده]] آن است که [[امام]] [[موسی بن جعفر]] {{ع}} از دامان [[پاک]] او پا به عرصه وجود گذاشت. امام [[جعفر صادق]] {{ع}} در سال ۱۲۸ هجری همراه [[همسر]] حامله و تعدادی از [[اصحاب]] خود، به [[حج]] مشرف شد. بعد از مراسم عبادی حج، وقتی به سرزمین ابوا رسیدند، حمیده موسی بن جعفر {{ع}} را به [[دنیا]] آورد<ref>احقاق الحق، ج۱۲، ص۲۹۷.</ref>.		[[بهترین]] [[فضیلت]] حضرت حمیده آن است که [[امام]] [[موسی بن جعفر]] {{ع}} از دامان [[پاک]] او پا به عرصه وجود گذاشت. امام [[جعفر صادق]] {{ع}} در سال ۱۲۸ هجری همراه [[همسر]] حامله و تعدادی از [[اصحاب]] خود، به [[حج]] مشرف شد. بعد از مراسم عبادی حج، وقتی به سرزمین ابوا رسیدند، حمیده موسی بن جعفر {{ع}} را به [[دنیا]] آورد<ref>احقاق الحق، ج۱۲، ص۲۹۷.</ref>.

	[[ابوبصیر]] می‌گوید: در سالی که حضرت امام [[موسی]] {{ع}} متولد شد، من همراه تعدادی از [[دوستان]] در خدمت [[حضرت صادق]] {{ع}}، به سفر حج رفته بودم. وقتی به [[منزل]] «ابوا» رسیدیم، حضرت صادق {{ع}} برای ما نهار‌طلبید و خدمتکار آن حضرت، غذای بسیار نیکویی برای ما آورد. در بین غذا خوردن، پیکی از جانب حمیده به خدمت آن حضرت آمد و عرض کرد: حمیده می‌گوید اثر وضع حمل در من ظاهر شده است ـ امام از پیش به حمیده فرموده بود: زمانی که اثر وضع حمل بر تو ظاهر شد مرا باخبر کن ـ [[امام صادق]] {{ع}} خوشنود شد و به سوی [[خیمه]] حمیده رفت و بعد از اندک زمانی با [[خوشحالی]] و [[خنده]] بازگشت. گفتیم: [[خدا]] همیشه شما را خندان و دلتان را شاد گرداند؛ حال حمیده چگونه بود؟ فرمود: خداوند، حمیده را به [[سلامت]] داشت و به من پسری عطا فرمود که بهترین [[خلق]] خداست و حمیده خبری به من داد که من از او آگاه‌تر بودم. عرض کردم: فدایت گردم! حمیده به شما چه خبری داد؟ فرمود: حمیده گفت: پسرم که به دنیا آمد، دست‌های خود را بر [[زمین]] گذاشت و سر خود را به سوی [[آسمان]] بلند کرد. من به حمیده گفتم: این، علامتِ ولادت [[انبیا]] و اوصیاست<ref>دلائل الامامه، ص۳۰۴؛ عیون المعجزات، ص۹۵؛ بحارالانوار، ج۲، ص۳؛ عوالم، ج۲۱، ص۲۰.</ref>.		[[ابوبصیر]] می‌گوید: در سالی که حضرت امام [[موسی]] {{ع}} متولد شد، من همراه تعدادی از [[دوستان]] در خدمت [[حضرت صادق]] {{ع}}، به سفر حج رفته بودم. وقتی به [[منزل]] «ابوا» رسیدیم، حضرت صادق {{ع}} برای ما نهار‌طلبید و خدمتکار آن حضرت، غذای بسیار نیکویی برای ما آورد. در بین غذا خوردن، پیکی از جانب حمیده به خدمت آن حضرت آمد و عرض کرد: حمیده می‌گوید اثر وضع حمل در من ظاهر شده است ـ امام از پیش به حمیده فرموده بود: زمانی که اثر وضع حمل بر تو ظاهر شد مرا باخبر کن ـ [[امام صادق]] {{ع}} خوشنود شد و به سوی [[خیمه]] حمیده رفت و بعد از اندک زمانی با [[خوشحالی]] و [[خنده]] بازگشت. گفتیم: [[خدا]] همیشه شما را خندان و دلتان را شاد گرداند؛ حال حمیده چگونه بود؟ فرمود: خداوند، حمیده را به [[سلامت]] داشت و به من پسری عطا فرمود که بهترین [[خلق]] خداست و حمیده خبری به من داد که من از او آگاه‌تر بودم. عرض کردم: فدایت گردم! حمیده به شما چه خبری داد؟ فرمود: حمیده گفت: پسرم که به دنیا آمد، دست‌های خود را بر [[زمین]] گذاشت و سر خود را به سوی [[آسمان]] بلند کرد. من به حمیده گفتم: این، علامتِ ولادت [[انبیا]] و اوصیاست<ref>دلائل الامامه، ص۳۰۴؛ عیون المعجزات، ص۹۵؛ بحارالانوار، ج۲، ص۳؛ عوالم، ج۲۱، ص۲۰.</ref>.

Bahmani: /* پانویس */

2023-09-18T13:55:12Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۷:۲۵
خط ۷۹:		خط ۷۹:

	[[رده:امام کاظم]]		[[رده:امام کاظم]]
			[[رده:امام صادق]]