حضرت سلیل - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Jaafari: تغییر هدف تغییرمسیر از سلیل (همسر امام هادی) به همسر امام هادی

2026-03-14T05:05:47Z

تغییر هدف تغییرمسیر از سلیل (همسر امام هادی) به همسر امام هادی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۳۵
خط ۱:		خط ۱:
	#تغییر_مسیر [[~~سلیل (~~همسر امام هادی)]]		#تغییر_مسیر [[همسر امام هادی]]

Wasity: تغییرمسیر به سلیل (همسر امام هادی)

2026-03-12T11:34:19Z

تغییرمسیر به سلیل (همسر امام هادی)

نمایش تغییرات

Jaafari: /* منابع */

2026-03-12T09:00:46Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۳۰
خط ۵۲:		خط ۵۲:
	[[امام عسکری]]{{ع}} به عنوان [[تقیه]]، [[وصایت]] خود را تنها به مادرش، [[حدیث]]، ظاهر کرد و هیچ‌گاه آشکارا [[جانشینی]] برای خود معرفی نکرد. بیشترین احتمال این است که امام دوازدهم بخش عمده [[دوران کودکی]] خود را در مدینه گذرانده باشد زیرا امام عسکری{{ع}} خطری را که در صورت اقامت فرزندش در [[عراق]] با آن مواجه می‌شد را تشخیص داده بود.		[[امام عسکری]]{{ع}} به عنوان [[تقیه]]، [[وصایت]] خود را تنها به مادرش، [[حدیث]]، ظاهر کرد و هیچ‌گاه آشکارا [[جانشینی]] برای خود معرفی نکرد. بیشترین احتمال این است که امام دوازدهم بخش عمده [[دوران کودکی]] خود را در مدینه گذرانده باشد زیرا امام عسکری{{ع}} خطری را که در صورت اقامت فرزندش در [[عراق]] با آن مواجه می‌شد را تشخیص داده بود.
	[[تاریخ]] [[وفات]] ایشان معلوم نیست لیکن پس از [[رحلت]] فرزندش امام عسکری{{ع}}، یعنی پس از [[سال ۲۶۰ هجری]] زنده بوده است. بنا به [[وصیت]] ایشان او را در [[خانه]] خود و کنار [[همسر]] و فرزندش [[امام هادی]] و امام عسکری{{ع}} [[دفن]] کردند<ref>ر.ک: الکافی، ج۱، ص۶۶؛ اثبات الوصیه، ص۲۰۵؛ کشف الغمه فی معرفة الائمه، ج۳، ص۲۷۱.</ref>.<ref>[[مرضیه محمدزاده\|محمدزاده، مرضیه]]، [[زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین (کتاب)\|زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین]]، ص ۸۳.</ref>		[[تاریخ]] [[وفات]] ایشان معلوم نیست لیکن پس از [[رحلت]] فرزندش امام عسکری{{ع}}، یعنی پس از [[سال ۲۶۰ هجری]] زنده بوده است. بنا به [[وصیت]] ایشان او را در [[خانه]] خود و کنار [[همسر]] و فرزندش [[امام هادی]] و امام عسکری{{ع}} [[دفن]] کردند<ref>ر.ک: الکافی، ج۱، ص۶۶؛ اثبات الوصیه، ص۲۰۵؛ کشف الغمه فی معرفة الائمه، ج۳، ص۲۷۱.</ref>.<ref>[[مرضیه محمدزاده\|محمدزاده، مرضیه]]، [[زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین (کتاب)\|زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین]]، ص ۸۳.</ref>

			== جستارهای وابسته ==
			* [[امام هادی]]

	== منابع ==		== منابع ==

Jaafari: /* جستارهای وابسته */

2026-03-12T09:00:38Z

جستارهای وابسته

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۳۰
خط ۴۰:		خط ۴۰:

	قرینه دیگر بر این که سلیل بعد از فرزندش امام حسن عسکری {{ع}} درگذشته، روایتی است از جعفر بن عمر که گفته است: «بعد از درگذشت امام حسن عسکری {{ع}}، به محله [[عسکر]] رفتم. در آن [[زمان]]، مادر امام حسن عسکری {{ع}} زنده بود»<ref>کمال الدین، ج۲، ص۱۷۵.</ref>.<ref>[[حیدر مظفری ورسی\|مظفری ورسی، حیدر]]، [[مادران چهارده معصوم (کتاب)\|مادران چهارده معصوم]]، ص ۱۸۶.</ref>		قرینه دیگر بر این که سلیل بعد از فرزندش امام حسن عسکری {{ع}} درگذشته، روایتی است از جعفر بن عمر که گفته است: «بعد از درگذشت امام حسن عسکری {{ع}}، به محله [[عسکر]] رفتم. در آن [[زمان]]، مادر امام حسن عسکری {{ع}} زنده بود»<ref>کمال الدین، ج۲، ص۱۷۵.</ref>.<ref>[[حیدر مظفری ورسی\|مظفری ورسی، حیدر]]، [[مادران چهارده معصوم (کتاب)\|مادران چهارده معصوم]]، ص ۱۸۶.</ref>

	~~== جستارهای وابسته ==~~
	* [[امام هادی]]

	==حدیث (سوسن)==		==حدیث (سوسن)==

Jaafari: /* منابع */

2026-03-12T09:00:28Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۳۰
خط ۴۳:		خط ۴۳:
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
	* [[امام هادی]]		* [[امام هادی]]

			==حدیث (سوسن)==
			[[همسر]] [[امام]] از [[پاک‌ترین]] و [[پارساترین]] [[زنان]] [[زمان]] خود بود. درباره نام ایشان که [[ام‌ولد]] بوده، گزارش‌های مختلفی وجود دارد. سخن مشهور در منابع امامی آن است که وی کنیزی با نام حدیث یا [[حدیثه]] بوده است<ref>ر.ک: الکافی، ج۱، ص۵۰۳؛ الارشاد، ج۲، ص۳۱۳؛ تهذیب التهذیب، ج۶، ص۹۲؛ الهدایة الکبری، ص۳۲۷؛ تاج الموالید، ص۱۳۳؛ مناقب آل ابی‌طالب، ج۳، ص۵۲۳؛ اعلام الوری باعلام الهدی، ج۲، ص۳۶۷؛ کشف الغمه فی معرفة الائمه، ج۳، ص۱۹۸؛ دلائل الامامه، ص۴۲۴.</ref>.
			در یک [[روایت]] کهن از این بانو با نام [[عسفان]] یاد شده است و گفته شده [[امام هادی]]{{ع}} او را حدیث نام نهاد<ref>فرق الشیعه، ص۹۶؛ المقالات و الفرق، ص۱۰۲.</ref>. [[مسعودی]] و [[حسین بن عبدالوهاب]] نام او را [[سلیل]] و آن را ضبط [[اصحاب]] حدیث دانسته و ترجیح داده است و با عبارت {{متن حدیث\|كَانَتْ مِنَ الْعَارِفَاتِ الصَّالِحَاتِ}} وی را ستوده‌اند<ref>اثبات الوصیه، ص۲۵۸؛ عیون المعجزات، ص۱۲۳.</ref>. گفته شده وقتی که سلیل نزد امام هادی{{ع}} آمد، آن حضرت او را ستود و فرمود: {{متن حدیث\|سَلِيلُ مَسْلُوِيَّةٍ مِنَ الْآفَاتِ وَ الْعَاهَاتِ وَ الْأَرْجَاسِ وَ الْأَنْجَاسِ}} سلیل از آفت‌ها، گزندها، [[پلیدی‌ها]] و ناپاکی‌ها محفوظ است و [[خطاب]] به او فرمود: {{متن حدیث\|سَيَهَبُ اللَّهُ حُجَّتَهُ عَلَى خَلْقِهِ الَّذِي يَمْلَأُ الْأَرْضَ قِسْطاً وَ عَدْلاً كَمَا مُلِئَتْ جَوْراً وَ ظُلْماً}} به همین زودی [[خدا]] [[حجت]] خود را به تو عطا می‌کند که [[زمین]] را پر از [[عدل و داد]] بنماید، آن‌گونه که پر از [[جور]] شده باشد<ref>ر.ک: اثبات الوصیه، ص۲۵۸؛ عیون المعجزات، ص۱۲۳؛ بحارالانوار، ج۵۰، ص۲۳۸.</ref>.
			در برخی منابع و بیشتر از [[اهل سنت]] نام او سوسن آمده است<ref>ر.ک: الکافی، ج۱، ص۵۰۳؛ تاریخ موالید الائمه ووفیاتهم، ص۱۹۹؛ کشف الغمه فی معرفة الائمه، ج۳، ص۱۹۸؛ مطالب السؤول، ج۲، ص۷۸؛ تذکرة الخواص، ص۳۶۲؛ بحارالانوار، ج۵۰، ص۳۷.</ref>. باید دانست که در منابع دیگر سوسن یکی از اقوال در نام [[مادر امام هادی]]{{ع}}<ref>فرق الشیعه، ص۳۶؛ المقالات و الفرق، ص۱۰۰.</ref> و یا [[مادر امام زمان]]{{ع}}<ref>تاریخ الائمه، ص۲۶؛ تاریخ موالید الائمه و وفیاتهم، ص۲۰۱؛ سیر اعلام النبلاء، ج۱۳، ص۱۲۱.</ref> آمده است. نام‌های دیگری چون [[سقوس]]<ref>دلائل الامامه، ص۴۲۴؛ الدر النظیم، ص۷۳۷.</ref>، سمانه<ref>تاریخ [[اهل البیت]]، ص۱۳۴؛ [[تاریخ]] الائمه، ص۲۶.</ref>، [[اسماء]]<ref>تاریخ اهل البیت، ص۱۳۴؛ تاریخ الائمه، ص۲۶.</ref>، [[ریحانه]]<ref>سر السلسلة العلویة، ص۲۹؛ معارج الوصول الی معرفة فضل آل رسول{{صل}}، ص۱۷۶.</ref>، [[غزاله مغربیه]]<ref>الهدایة الکبری، ص۳۲۷.</ref> و شکل النوبیه<ref>دلائل الامامه، ص۴۲۴؛ الدر النظیم، ص۷۳۷.</ref> نیز در منابع آمده است.

			برخی منابع او را از اهالی [[مغرب]] و برخی از نوبه شمرده‌اند<ref>دلائل الامامه، ص۴۲۴؛ الدر النظیم، ص۷۳۷.</ref>. گفته شده او در نهایت صلاح و [[ورع]] و [[تقوی]] بوده است.
			[[جعفر بن علی]]، تنها [[برادر]] [[امام عسکری]]{{ع}} که در نزد [[شیعیان]] به نام جعفر [[کذّاب]]<ref>عمدة الطالب، ص۱۹۹؛ المجدی فی انساب الطالبیین، ص۱۳۰؛ بنا به اعتقاد شیعه امامیه او متهم به سوء اخلاق بود و پیامبر اکرم{{صل}} او را کذاب خوانده بود. ر.ک: دلائل الامامه، ج۱، ص۲۶۸-۲۶۹.</ref> [[شهرت]] دارد، با [[انکار]] [[تولد امام زمان]]{{ع}}، به رغم زنده بودن مادر ایشان به عنوان تنها [[وارث]]، مدعی [[میراث]] حضرت شد<ref>الارشاد، ج۲، ص۳۴۵؛ کشف الغمه فی معرفة الائمه، ج۲، ص۲۰۵؛ سیر اعلام النبلاء، ج۱۳، ص۱۲۱.</ref>. [[ابن‌قبه رازی]] می‌نویسد: او برخلاف نظر پدرانش{{عم}} عمل کرد؛ زیرا در صورت [[حیات]] مادر به برادر ارثی تعلق نمی‌گیرد<ref>النقض علی أبی الحسن علی بن احمد بن بشار فی الغیبه، ص۲۰۰.</ref>. بنا به نقلی توانست آن را تصاحب کند<ref>فرق الشیعه، ص۹۶؛ الارشاد، ج۲، ص۳۱۳؛ اعلام الوری بأعلام الهدی، ج۲، ص۱۵۱-۱۵۲.</ref>. به [[روایت]] [[شیخ مفید]]، امام عسکری{{ع}} می‌خواست هرگونه فرصتی را در ردیابی [[امام دوازدهم]] از [[عباسیان]] بگیرد تا [[جان]] فرزند خود را از خطر محفوظ دارد. از این‌رو نقشه‌ای [[طرح‌ریزی]] کرد که به موجب آن براساس وصیتنام‌های آشکار تمام [[دارایی]] خود را به مادرش [[حدیث]] واگذار کرده بود<ref>الفصول العشره، ص۱۳.</ref>. حدیث با وصول خبر [[رحلت]] پسر از [[مدینه]] به [[سامرا]] آمد تا ماترک او را اخذ کند، ولی دریافت که همه چیز تحت [[سیطره]] عباسیان قرار گرفته است. علاوه بر آن جعفر با او در موضوع میراث برادر درگیر شد و به [[حق]] خود بر ماترک [[اصرار]] داشت و قضیه را به [[مقامات دولتی]] که می‌کوشیدند با [[دخالت]] در موضوع ثابت کنند که [[امام عسکری]]{{ع}} پسری نداشته، گزارش داد. [[حدیث]] اعلام داشت که امام عسکری{{ع}} او را تنها [[وارث]] خود دانسته و بنا به [[فقه]] [[امامیه]]، جعفر هیچ حقی بر [[میراث]] [[برادر]] ندارد<ref>بنا به فقه امامیه، اگر میت مادر، پسر و برادر از خود باقی گذارد، برادر هیچ حقی به اخذ هیچ چیز از [[دارایی]] وی ندارد. ر.ک: [[المقنع]]، ص۱۷۱؛ [[کمال الدین و تمام النعمه]]، ج۱، ص۴۷، ۵۸.</ref>، اما سرانجام ماترک، برخلاف فقه امامیه نصف شد<ref>ر.ک: تاریخ سیاسی غیبت امام دوازدهم{{ع}}، ص۱۲۶-۱۲۷.</ref>.

			اگرچه [[حضرت مهدی]]{{ع}} از نخستین [[روز]] ولادت همواره در [[نهان]] می‌زیست، اما در مدت پنج یا شش سال آغاز عمر او که امام عسکری{{ع}} در قید [[حیات]] بود، برخی از [[نزدیکان]] [[امام]] و چند تن از [[خواص]] موفق به [[زیارت]] آن حضرت شده‌اند. [[محمد بن عثمان عمری]]، [[سفیر دوم]] [[امام دوازدهم]]، می‌گوید: امام عسکری{{ع}} چهل نفر از [[پیروان]] مورد [[اعتماد]] خود را گردهم آورد و پسرش را به آنها نشان داد و به آنان فرمود که پس از من او امام شما و [[خلیفه]] من در میان شماست<ref>کمال الدین و تمام النعمه، ج۲، ص۴۳۵؛ الکافی، ج۱، ص۳۳۰-۳۳۱؛ الغیبه، ص۱۴۸، ۱۵۲.</ref>. پس از آن امام عسکری{{ع}} تصمیم گرفت تا [[اقامتگاه]] پسرش را به جای مطمئن‌تری [[تغییر]] دهد تا خود بتواند [[فعالیت‌های سیاسی]] و مذهبی خود را از طریق [[وکالت]] بی‌آنکه با مزاحمت‌های [[عباسیان]] مواجه شود، [[رهبری]] کند<ref>تاریخ سیاسی غیبت امام دوازدهم{{ع}}، ص۱۲۳.</ref>. بنا به نقل [[صدوق]]، امام عسکری{{ع}} [[چهل روز]] پس از تولد فرزندش او را به مکان نامعلومی فرستاد و آنگاه وی به مادرش بازگردانده شد<ref>کمال الدین و تمام النعمه، ج۲، ص۴۲۹.</ref>. همچنین گفته شده که امام نخست پسر خود را در [[سامرا]] و سپس در [[مدینه]] پنهان کرد. بنا به [[روایت]] [[مسعودی]]، امام عسکری{{ع}} در سال ۲۵۹ از حدیث، مادر خود درخواست کرد تا به [[حج]] مشرف شود و فرزند خود را نیز با او فرستاد<ref>ر.ک: اثبات الوصیه، ص۲۴۷-۲۴۸، ۲۵۳.</ref>. وی وضعیت [[بحرانی]] خود را برای مادر تشریح نمود. از آن پس [[حدیث]] و نوه‌اش تحت [[حفاظت]] [[احمد بن محمد بن مطهر]] [[یار]] صمیمی و نزدیک [[امام یازدهم]] به [[مکه]] رفتند. به نظر می‌رسد آنان پس از برگزاری [[مناسک حج]] به [[مدینه]] عزیمت کرده باشند و آن را محل اختفای [[امام دوازدهم]] قرار داده باشند.
			[[امام عسکری]]{{ع}} به عنوان [[تقیه]]، [[وصایت]] خود را تنها به مادرش، [[حدیث]]، ظاهر کرد و هیچ‌گاه آشکارا [[جانشینی]] برای خود معرفی نکرد. بیشترین احتمال این است که امام دوازدهم بخش عمده [[دوران کودکی]] خود را در مدینه گذرانده باشد زیرا امام عسکری{{ع}} خطری را که در صورت اقامت فرزندش در [[عراق]] با آن مواجه می‌شد را تشخیص داده بود.
			[[تاریخ]] [[وفات]] ایشان معلوم نیست لیکن پس از [[رحلت]] فرزندش امام عسکری{{ع}}، یعنی پس از [[سال ۲۶۰ هجری]] زنده بوده است. بنا به [[وصیت]] ایشان او را در [[خانه]] خود و کنار [[همسر]] و فرزندش [[امام هادی]] و امام عسکری{{ع}} [[دفن]] کردند<ref>ر.ک: الکافی، ج۱، ص۶۶؛ اثبات الوصیه، ص۲۰۵؛ کشف الغمه فی معرفة الائمه، ج۳، ص۲۷۱.</ref>.<ref>[[مرضیه محمدزاده\|محمدزاده، مرضیه]]، [[زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین (کتاب)\|زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین]]، ص ۸۳.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:IM009705.jpg\|22px]] [[حیدر مظفری ورسی\|مظفری ورسی، حیدر]]، [[مادران چهارده معصوم (کتاب)\|'''مادران چهارده معصوم''']]		# [[پرونده:IM009705.jpg\|22px]] [[حیدر مظفری ورسی\|مظفری ورسی، حیدر]]، [[مادران چهارده معصوم (کتاب)\|'''مادران چهارده معصوم''']]
			# [[پرونده:9030760879.jpg\|22px]] [[مرضیه محمدزاده\|محمدزاده، مرضیه]]، [[زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین (کتاب)\|'''زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani: /* پانویس */

2025-11-08T07:20:40Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۵۰
خط ۵۴:		خط ۵۴:

	[[رده:مادر امام عسکری]]		[[رده:مادر امام عسکری]]
			[[رده:امام هادی]]

Bahmani در ‏۴ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۳۹

2024-08-04T06:39:26Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۰۹
خط ۳۹:		خط ۳۹:
	تاریخ [[وفات]] سلیل معلوم نیست. مسلم است که او بعد از امام حسن عسکری {{ع}}، درگذشته است. سلیل در آخرین لحظات [[عمر]] گرامی‌اش [[وصیت]] نمود که او را در جوار مزار شوهر بزرگوارش [[امام هادی]] {{ع}} و فرزندش [[امام حسن]] عسکری‌{{ع}} [[دفن]] کنند. وقتی بازماندگان می‌خواستند به وصیت او عمل کنند، جعفر گفت: اینجا [[خانه]] من است؛ اجازه ندارید کسی را اینجا دفن کنید. در این هنگام بود که [[حضرت مهدی]] {{ع}} (نوه بزرگوار سلیل) ظاهر شد و فرمود: جعفر! این خانه توست یا خانه من؟ این را گفت و از نظرها پنهان شد. سلیل را کنار امام حسن عسکری {{ع}} دفن کردند<ref>الخرائج والجرایح، ص۶۶۱؛ اصول کافی، ج۲، ص۱۵۹.</ref>.		تاریخ [[وفات]] سلیل معلوم نیست. مسلم است که او بعد از امام حسن عسکری {{ع}}، درگذشته است. سلیل در آخرین لحظات [[عمر]] گرامی‌اش [[وصیت]] نمود که او را در جوار مزار شوهر بزرگوارش [[امام هادی]] {{ع}} و فرزندش [[امام حسن]] عسکری‌{{ع}} [[دفن]] کنند. وقتی بازماندگان می‌خواستند به وصیت او عمل کنند، جعفر گفت: اینجا [[خانه]] من است؛ اجازه ندارید کسی را اینجا دفن کنید. در این هنگام بود که [[حضرت مهدی]] {{ع}} (نوه بزرگوار سلیل) ظاهر شد و فرمود: جعفر! این خانه توست یا خانه من؟ این را گفت و از نظرها پنهان شد. سلیل را کنار امام حسن عسکری {{ع}} دفن کردند<ref>الخرائج والجرایح، ص۶۶۱؛ اصول کافی، ج۲، ص۱۵۹.</ref>.

	قرینه دیگر بر این که سلیل بعد از فرزندش امام حسن عسکری {{ع}} درگذشته، روایتی است از جعفر بن عمر که گفته است: «بعد از درگذشت امام حسن عسکری {{ع}}، به محله [[عسکر]] رفتم. در آن [[زمان]]، مادر امام حسن عسکری {{ع}} زنده بود»<ref>کمال الدین، ج۲، ص۱۷۵.</ref>.<ref>[[حیدر مظفری ورسی\|مظفری ورسی، حیدر]]، [[مادران چهارده معصوم (کتاب)\|مادران چهارده معصوم]] ص ۱۸۶.</ref>		قرینه دیگر بر این که سلیل بعد از فرزندش امام حسن عسکری {{ع}} درگذشته، روایتی است از جعفر بن عمر که گفته است: «بعد از درگذشت امام حسن عسکری {{ع}}، به محله [[عسکر]] رفتم. در آن [[زمان]]، مادر امام حسن عسکری {{ع}} زنده بود»<ref>کمال الدین، ج۲، ص۱۷۵.</ref>.<ref>[[حیدر مظفری ورسی\|مظفری ورسی، حیدر]]، [[مادران چهارده معصوم (کتاب)\|مادران چهارده معصوم]]، ص ۱۸۶.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Bahmani: /* پناه شیعیان */

2024-08-04T06:38:47Z

پناه شیعیان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۰۸
خط ۲۷:		خط ۲۷:

	== پناه [[شیعیان]] ==		== پناه [[شیعیان]] ==
	[[احمد بن ابراهیم]] می‌گوید: من در سال ۲۶۲ ق به حضور [[حکیمه]]، دختر [[محمد بن علی]] (عمه امام حسن عسکری {{ع}}) رسیدم و با او از پشت پرده صحبت کردم و سؤالاتی از وی پرسیدم؛ از جمله پرسیدم چه کسی را بعد از [[امام عسکری]] {{ع}} [[امام]] خود بدانم؟ حکیمه یک یک [[امامان]] را شمرد تا رسید به نام [[امام زمان]] {{ع}}، فرزندِ امام حسن عسکری {{ع}}. عرض کردم: فدایت شوم! او را دیدی یا این که خبر او را شنیده‌ای؟ گفت: خبر او را از [[امام یازدهم]] شنیدم که برای مادرش نوشته بود. گفتم: آن مولود کجاست؟ گفت: از نظرها پنهان است. گفتم: وقتی آن حضرت در [[غیبت]] به سر می‌برد، [[شیعه]] به چه کسی پناه آورد؟ حکیمه گفت: به جدّه او ([[مادر]] امام حسن عسکری {{ع}}). گفتم: آیا [[پیروی]] کنم از کسی که [[زن]] را [[وصی]] خود قرار داده؟ فرمود: امام حسن عسکری که در این مورد پیروی نمود از [[امام حسین]] {{ع}}؛ زیرا آن حضرت نیز در ظاهر [[وصیت]] نمود به خواهرش [[زینب]] و آنچه از [[علوم]] [[امام زین‌العابدین]] {{ع}} صادر می‌شد، نسبت داده می‌شد به زینب؛ از جهت حفظ جان امام [[سجاد]] {{ع}} از راه [[تقیه]] و باقی ماندن آن [[وجود مقدّس]]<ref>کمال الدین، ص۱۷۸؛ ریاحین الشریعه، ص۲۵.</ref>.<ref>[[حیدر مظفری ورسی\|مظفری ورسی، حیدر]]، [[مادران چهارده معصوم (کتاب)\|مادران چهارده معصوم]]، ص ۱۸۴.</ref>		[[احمد بن ابراهیم]] می‌گوید: من در سال ۲۶۲ ق به حضور [[حکیمه]]، دختر [[محمد بن علی]] (عمه امام حسن عسکری {{ع}}) رسیدم و با او از پشت پرده صحبت کردم و سؤالاتی از وی پرسیدم؛ از جمله پرسیدم چه کسی را بعد از [[امام عسکری]] {{ع}} [[امام]] خود بدانم؟ حکیمه یک یک [[امامان]] را شمرد تا رسید به نام [[امام زمان]] {{ع}}، فرزندِ امام حسن عسکری {{ع}}. عرض کردم: فدایت شوم! او را دیدی یا این که خبر او را شنیده‌ای؟ گفت: خبر او را از [[امام یازدهم]] شنیدم که برای مادرش نوشته بود. گفتم: آن مولود کجاست؟ گفت: از نظرها پنهان است. گفتم: وقتی آن حضرت در [[غیبت]] به سر می‌برد، [[شیعه]] به چه کسی پناه آورد؟ حکیمه گفت: به جدّه او (مادر امام حسن عسکری {{ع}}). گفتم: آیا [[پیروی]] کنم از کسی که [[زن]] را [[وصی]] خود قرار داده؟ فرمود: امام حسن عسکری که در این مورد پیروی نمود از [[امام حسین]] {{ع}}؛ زیرا آن حضرت نیز در ظاهر [[وصیت]] نمود به خواهرش [[زینب]] و آنچه از [[علوم]] [[امام زین‌العابدین]] {{ع}} صادر می‌شد، نسبت داده می‌شد به زینب؛ از جهت حفظ جان امام [[سجاد]] {{ع}} از راه [[تقیه]] و باقی ماندن آن [[وجود مقدّس]]<ref>کمال الدین، ص۱۷۸؛ ریاحین الشریعه، ص۲۵.</ref>.<ref>[[حیدر مظفری ورسی\|مظفری ورسی، حیدر]]، [[مادران چهارده معصوم (کتاب)\|مادران چهارده معصوم]]، ص ۱۸۴.</ref>

	== [[وصیّ]] فرزند ==		== [[وصیّ]] فرزند ==

Bahmani: /* شهادت فرزند */

2024-08-04T06:38:35Z

شهادت فرزند

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۰۸
خط ۲۰:		خط ۲۰:

	== [[شهادت]] فرزند ==		== [[شهادت]] فرزند ==
	سلیل می‌گوید: روزی فرزندم ابومحمد، [[امام عسکری]] {{ع}} به من فرمود: در سال ۲۶۰ق به من آزاری می‌رسد که می‌ترسم مرا دچار [[رنج]] و [[مشقت]] نماید. پس اگر از آن سالم ماندم، تا سال هفتاد (۲۷۰ق) خطری متوجه من نمی‌شود. من با شنیدن این خبر، [[آه]] و ناله سر دادم. فرزندم مرا [[دلداری]] داد و فرمود: مادر! [[بی‌تابی]] مکن که تقدیر [[خداوند]] جاری خواهد شد<ref>بصائر الدرجات، ص۴۸۲؛ بحار الانوار، ج۵، ص۳۳۰.</ref>.		سلیل می‌گوید: روزی فرزندم ابومحمد، [[امام عسکری]] {{ع}} به من فرمود: در سال ۲۶۰ق به من آزاری می‌رسد که می‌ترسم مرا دچار [[رنج]] و [[مشقت]] نماید. پس اگر از آن سالم ماندم، تا سال هفتاد (۲۷۰ق) خطری متوجه من نمی‌شود. من با شنیدن این خبر، آه و ناله سر دادم. فرزندم مرا دلداری داد و فرمود: مادر! [[بی‌تابی]] مکن که تقدیر [[خداوند]] جاری خواهد شد<ref>بصائر الدرجات، ص۴۸۲؛ بحار الانوار، ج۵، ص۳۳۰.</ref>.

	امام حسن عسکری {{ع}} در سال ۲۵۹ق مادرش را از [[سامرا]] به [[حج]] فرستاد. وقتی آن بانوی بافضیلت و باتقوا به سرزمین [[وحی]] رسید، مشغول [[دعا]] و [[نیایش]] و انجام مراسم عبادی حج گردید. سلیل بعد از انجام [[مناسک حج]]، به سوی سامرا حرکت کرد. او در مدینه، کنار [[قبر]] [[رسول خدا]] {{صل}} توقف نمود و در آنجا خبر شهادت فرزندش، امام عسکری {{ع}}، را شنید<ref>عیون المعجزات، ص۱۳۸؛ جلاء العیون، ص۹۹۸؛ الدرّ النظیم، ص۳۷۳.</ref>.		امام حسن عسکری {{ع}} در سال ۲۵۹ق مادرش را از [[سامرا]] به [[حج]] فرستاد. وقتی آن بانوی بافضیلت و باتقوا به سرزمین [[وحی]] رسید، مشغول [[دعا]] و [[نیایش]] و انجام مراسم عبادی حج گردید. سلیل بعد از انجام [[مناسک حج]]، به سوی سامرا حرکت کرد. او در مدینه، کنار [[قبر]] [[رسول خدا]] {{صل}} توقف نمود و در آنجا خبر شهادت فرزندش، امام عسکری {{ع}}، را شنید<ref>عیون المعجزات، ص۱۳۸؛ جلاء العیون، ص۹۹۸؛ الدرّ النظیم، ص۳۷۳.</ref>.

Bahmani در ‏۱۷ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۱۸

2023-09-17T09:18:01Z

نمایش تغییرات