حضرت لقمان - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* این همه حکمت از کجا؟ */

2024-07-07T05:45:21Z

این همه حکمت از کجا؟

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۱۵
خط ۲۰:		خط ۲۰:

	در ذیل روایتی که در بالا از [[پیامبر گرامی اسلام]]{{صل}} نقل کردیم نیز چنین آمده است: «روزی لقمان در وسط [[روز]] برای استراحت خوابیده بود، ناگهان ندایی شنید که ای لقمان! آیا می‌خواهی [[خداوند]] تو را [[خلیفه]] در [[زمین]] قرار دهد که در میان [[مردم]] به [[حق]] [[قضاوت]] کنی؟		در ذیل روایتی که در بالا از [[پیامبر گرامی اسلام]]{{صل}} نقل کردیم نیز چنین آمده است: «روزی لقمان در وسط [[روز]] برای استراحت خوابیده بود، ناگهان ندایی شنید که ای لقمان! آیا می‌خواهی [[خداوند]] تو را [[خلیفه]] در [[زمین]] قرار دهد که در میان [[مردم]] به [[حق]] [[قضاوت]] کنی؟
	لقمان در پاسخ ندا گفت: اگر پروردگارم مرا مخیر کند، راه عافیت را می‌پذیرم و تن به این [[آزمون]] بزرگ نمی‌دهم! ولی اگر [[فرمان]] دهد فرمانش را به [[جان]] پذیرا می‌شوم؛ زیرا می‌دانم اگر چنین مسئولیتی بر دوش من بگذارد حتماً مرا کمک می‌کند و از [[لغزش‌ها]] نگه می‌دارد. [[فرشتگان]] - در حالی که آنها را نمی‌دید - گفتند: ای لقمان برای چه؟ گفت: برای اینکه [[داوری]] در میان مردم سخت‌ترین منزلگاه‌ها، و مهمترین مراحل است. و امواج [[ظلم و ستم]] از هر سو متوجه آن است، اگر [[خدا]] [[انسان]] را [[حفظ]] کند شایسته [[نجات]] است و اگر راه [[خطا]] برود از راه [[بهشت]] [[منحرف]] شده است کسی که در [[دنیا]] سر به زیر و در [[آخرت]] سربلند باشد بهتر از کسی است که در دنیا سربلند و در آخرت سر به زیر باشد، و کسی که دنیا را بر آخرت برگزیند به دنیا نخواهد رسید و آخرت را نیز از دست خواهد داد! فرشتگان از [[منطق]] جالب لقمان در [[شگفتی]] فرو رفتند، لقمان این سخن را گفت و به [[خواب]] فرو رفت، و خداوند [[نور]] حکمت در [[دل]] او افکند، هنگامی که بیدار شد زبان به حکمت گشود!»<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[قصه‌های قرآن (کتاب)\|قصه‌های قرآن]] ص ۴۵۸.</ref>.		لقمان در پاسخ ندا گفت: اگر پروردگارم مرا مخیر کند، راه عافیت را می‌پذیرم و تن به این [[آزمون]] بزرگ نمی‌دهم! ولی اگر [[فرمان]] دهد فرمانش را به [[جان]] پذیرا می‌شوم؛ زیرا می‌دانم اگر چنین مسئولیتی بر دوش من بگذارد حتماً مرا کمک می‌کند و از [[لغزش‌ها]] نگه می‌دارد. [[فرشتگان]] - در حالی که آنها را نمی‌دید - گفتند: ای لقمان برای چه؟ گفت: برای اینکه [[داوری]] در میان مردم سخت‌ترین منزلگاه‌ها، و مهمترین مراحل است. و امواج [[ظلم و ستم]] از هر سو متوجه آن است، اگر [[خدا]] [[انسان]] را [[حفظ]] کند شایسته [[نجات]] است و اگر راه [[خطا]] برود از راه [[بهشت]] [[منحرف]] شده است کسی که در [[دنیا]] سر به زیر و در [[آخرت]] سربلند باشد بهتر از کسی است که در دنیا سربلند و در آخرت سر به زیر باشد، و کسی که دنیا را بر آخرت برگزیند به دنیا نخواهد رسید و آخرت را نیز از دست خواهد داد! فرشتگان از منطق جالب لقمان در [[شگفتی]] فرو رفتند، لقمان این سخن را گفت و به [[خواب]] فرو رفت، و خداوند [[نور]] حکمت در [[دل]] او افکند، هنگامی که بیدار شد زبان به حکمت گشود!»<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[قصه‌های قرآن (کتاب)\|قصه‌های قرآن]] ص ۴۵۸.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: /* این همه حکمت از کجا؟ */

2024-07-07T05:45:06Z

این همه حکمت از کجا؟

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۱۵
خط ۱۷:		خط ۱۷:

	==این همه حکمت از کجا؟==		==این همه حکمت از کجا؟==
	در بعضی از [[روایات]] آمده است که شخصی به لقمان گفت: «مگر تو با ما شبانی نمی‌کردی؟ در پاسخ گفت: آری چنین است.		در بعضی از [[روایات]] آمده است که شخصی به لقمان گفت: «مگر تو با ما شبانی نمی‌کردی؟ در پاسخ گفت: آری چنین است. سؤال‌کننده پرسید: پس از کجا این همه [[علم]] و حکمت نصیب تو شد؟ در پاسخ گفت: «این به خواست خدا بود، و اداء امانت کردن، و [[راستگویی]] و [[سکوت]] در برابر آنچه به من مربوط نبود».
	سؤال‌کننده پرسید: پس از کجا این همه [[علم]] و حکمت نصیب تو شد؟ در پاسخ گفت: «این به خواست خدا بود، و اداء امانت کردن، و [[راستگویی]] و [[سکوت]] در برابر آنچه به من مربوط نبود».
	در ذیل روایتی که در بالا از [[پیامبر گرامی اسلام]]{{صل}} نقل کردیم نیز چنین آمده است: «روزی لقمان در وسط [[روز]] برای استراحت خوابیده بود، ناگهان ندایی شنید که ای لقمان! آیا می‌خواهی [[خداوند]] تو را [[خلیفه]] در [[زمین]] قرار دهد که در میان [[مردم]] به [[حق]] [[قضاوت]] کنی؟		در ذیل روایتی که در بالا از [[پیامبر گرامی اسلام]]{{صل}} نقل کردیم نیز چنین آمده است: «روزی لقمان در وسط [[روز]] برای استراحت خوابیده بود، ناگهان ندایی شنید که ای لقمان! آیا می‌خواهی [[خداوند]] تو را [[خلیفه]] در [[زمین]] قرار دهد که در میان [[مردم]] به [[حق]] [[قضاوت]] کنی؟
	لقمان در پاسخ ندا گفت: اگر پروردگارم مرا مخیر کند، راه عافیت را می‌پذیرم و تن به این [[آزمون]] بزرگ نمی‌دهم! ولی اگر [[فرمان]] دهد فرمانش را به [[جان]] پذیرا می‌شوم؛ زیرا می‌دانم اگر چنین مسئولیتی بر دوش من بگذارد حتماً مرا کمک می‌کند و از [[لغزش‌ها]] نگه می‌دارد.		لقمان در پاسخ ندا گفت: اگر پروردگارم مرا مخیر کند، راه عافیت را می‌پذیرم و تن به این [[آزمون]] بزرگ نمی‌دهم! ولی اگر [[فرمان]] دهد فرمانش را به [[جان]] پذیرا می‌شوم؛ زیرا می‌دانم اگر چنین مسئولیتی بر دوش من بگذارد حتماً مرا کمک می‌کند و از [[لغزش‌ها]] نگه می‌دارد. [[فرشتگان]] - در حالی که آنها را نمی‌دید - گفتند: ای لقمان برای چه؟ گفت: برای اینکه [[داوری]] در میان مردم سخت‌ترین منزلگاه‌ها، و مهمترین مراحل است. و امواج [[ظلم و ستم]] از هر سو متوجه آن است، اگر [[خدا]] [[انسان]] را [[حفظ]] کند شایسته [[نجات]] است و اگر راه [[خطا]] برود از راه [[بهشت]] [[منحرف]] شده است کسی که در [[دنیا]] سر به زیر و در [[آخرت]] سربلند باشد بهتر از کسی است که در دنیا سربلند و در آخرت سر به زیر باشد، و کسی که دنیا را بر آخرت برگزیند به دنیا نخواهد رسید و آخرت را نیز از دست خواهد داد! فرشتگان از [[منطق]] جالب لقمان در [[شگفتی]] فرو رفتند، لقمان این سخن را گفت و به [[خواب]] فرو رفت، و خداوند [[نور]] حکمت در [[دل]] او افکند، هنگامی که بیدار شد زبان به حکمت گشود!»<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[قصه‌های قرآن (کتاب)\|قصه‌های قرآن]] ص ۴۵۸.</ref>.
	[[فرشتگان]] - در حالی که آنها را نمی‌دید - گفتند: ای لقمان برای چه؟
	گفت: برای اینکه [[داوری]] در میان مردم سخت‌ترین منزلگاه‌ها، و مهمترین مراحل است. و امواج [[ظلم و ستم]] از هر سو متوجه آن است، اگر [[خدا]] [[انسان]] را [[حفظ]] کند [[شایسته]] [[نجات]] است و اگر راه [[خطا]] برود از راه [[بهشت]] [[منحرف]] شده است کسی که در [[دنیا]] سر به زیر و در [[آخرت]] سربلند باشد بهتر از کسی است که در دنیا سربلند و در آخرت سر به زیر باشد، و کسی که دنیا را بر آخرت برگزیند به دنیا نخواهد رسید و آخرت را نیز از دست خواهد داد!
	فرشتگان از [[منطق]] جالب لقمان در [[شگفتی]] فرو رفتند، لقمان این سخن را گفت و به [[خواب]] فرو رفت، و خداوند [[نور]] [[حکمت]] در [[دل]] او افکند، هنگامی که بیدار شد زبان به حکمت گشود!».<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[قصه‌های قرآن (کتاب)\|قصه‌های قرآن]] ص ۴۵۸.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: /* این همه حکمت از کجا؟ */

2024-07-07T05:44:23Z

این همه حکمت از کجا؟

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۱۴
خط ۱۷:		خط ۱۷:

	==این همه حکمت از کجا؟==		==این همه حکمت از کجا؟==
	در بعضی از [[روایات]] آمده است که شخصی به لقمان گفت: «مگر تو با ما [[شبانی]] نمی‌کردی؟ در پاسخ گفت: آری چنین است.		در بعضی از [[روایات]] آمده است که شخصی به لقمان گفت: «مگر تو با ما شبانی نمی‌کردی؟ در پاسخ گفت: آری چنین است.
	سؤال‌کننده پرسید: پس از کجا این همه [[علم]] و حکمت نصیب تو شد؟ در پاسخ گفت: «این به خواست خدا بود، و اداء امانت کردن، و [[راستگویی]] و [[سکوت]] در برابر آنچه به من مربوط نبود».		سؤال‌کننده پرسید: پس از کجا این همه [[علم]] و حکمت نصیب تو شد؟ در پاسخ گفت: «این به خواست خدا بود، و اداء امانت کردن، و [[راستگویی]] و [[سکوت]] در برابر آنچه به من مربوط نبود».
	در ذیل روایتی که در بالا از [[پیامبر گرامی اسلام]]{{صل}} نقل کردیم نیز چنین آمده است: «روزی لقمان در وسط [[روز]] برای استراحت خوابیده بود، ناگهان ندایی شنید که ای لقمان! آیا می‌خواهی [[خداوند]] تو را [[خلیفه]] در [[زمین]] قرار دهد که در میان [[مردم]] به [[حق]] [[قضاوت]] کنی؟		در ذیل روایتی که در بالا از [[پیامبر گرامی اسلام]]{{صل}} نقل کردیم نیز چنین آمده است: «روزی لقمان در وسط [[روز]] برای استراحت خوابیده بود، ناگهان ندایی شنید که ای لقمان! آیا می‌خواهی [[خداوند]] تو را [[خلیفه]] در [[زمین]] قرار دهد که در میان [[مردم]] به [[حق]] [[قضاوت]] کنی؟
	لقمان در پاسخ ندا گفت: اگر پروردگارم مرا مخیر کند، راه [[عافیت]] را می‌پذیرم و تن به این [[آزمون]] بزرگ نمی‌دهم! ولی اگر [[فرمان]] دهد فرمانش را به [[جان]] پذیرا می‌شوم؛ زیرا می‌دانم اگر چنین مسئولیتی بر دوش من بگذارد حتماً مرا کمک می‌کند و از [[لغزش‌ها]] نگه می‌دارد.		لقمان در پاسخ ندا گفت: اگر پروردگارم مرا مخیر کند، راه عافیت را می‌پذیرم و تن به این [[آزمون]] بزرگ نمی‌دهم! ولی اگر [[فرمان]] دهد فرمانش را به [[جان]] پذیرا می‌شوم؛ زیرا می‌دانم اگر چنین مسئولیتی بر دوش من بگذارد حتماً مرا کمک می‌کند و از [[لغزش‌ها]] نگه می‌دارد.
	[[فرشتگان]] - در حالی که آنها را نمی‌دید - گفتند: ای لقمان برای چه؟		[[فرشتگان]] - در حالی که آنها را نمی‌دید - گفتند: ای لقمان برای چه؟
	گفت: برای اینکه [[داوری]] در میان مردم سخت‌ترین منزلگاه‌ها، و مهمترین مراحل است. و امواج [[ظلم و ستم]] از هر سو متوجه آن است، اگر [[خدا]] [[انسان]] را [[حفظ]] کند [[شایسته]] [[نجات]] است و اگر راه [[خطا]] برود از راه [[بهشت]] [[منحرف]] شده است کسی که در [[دنیا]] سر به زیر و در [[آخرت]] سربلند باشد بهتر از کسی است که در دنیا سربلند و در آخرت سر به زیر باشد، و کسی که دنیا را بر آخرت برگزیند به دنیا نخواهد رسید و آخرت را نیز از دست خواهد داد!		گفت: برای اینکه [[داوری]] در میان مردم سخت‌ترین منزلگاه‌ها، و مهمترین مراحل است. و امواج [[ظلم و ستم]] از هر سو متوجه آن است، اگر [[خدا]] [[انسان]] را [[حفظ]] کند [[شایسته]] [[نجات]] است و اگر راه [[خطا]] برود از راه [[بهشت]] [[منحرف]] شده است کسی که در [[دنیا]] سر به زیر و در [[آخرت]] سربلند باشد بهتر از کسی است که در دنیا سربلند و در آخرت سر به زیر باشد، و کسی که دنیا را بر آخرت برگزیند به دنیا نخواهد رسید و آخرت را نیز از دست خواهد داد!

Bahmani: /* لقمان */

2024-07-07T05:43:58Z

لقمان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۱۳
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	«به [[حق]] می‌گویم که لقمان پیامبر نبود، ولی بنده‌ای بود که بسیار [[فکر]] می‌کرد. [[ایمان]] و یقینش عالی بود، [[خدا]] را [[دوست]] می‌داشت، و خدا نیز او را دوست داشت، و [[نعمت]] [[حکمت]] بر او ارزانی فرمود».		«به [[حق]] می‌گویم که لقمان پیامبر نبود، ولی بنده‌ای بود که بسیار [[فکر]] می‌کرد. [[ایمان]] و یقینش عالی بود، [[خدا]] را [[دوست]] می‌داشت، و خدا نیز او را دوست داشت، و [[نعمت]] [[حکمت]] بر او ارزانی فرمود».
	لقمان غلامی سیاه از [[مردم]] سودان [[مصر]] بود. و با وجود چهرۀ نازیبا، دلی روشن و [[روحی]] مصفا داشت، او از همان آغاز به [[راستی]] سخن می‌گفت، و [[امانت]] را به [[خیانت]] نمی‌آلود، و در اموری که مربوط به او نبود دخالت نمی‌کرد.		لقمان غلامی سیاه از [[مردم]] سودان [[مصر]] بود. و با وجود چهرۀ نازیبا، دلی روشن و [[روحی]] مصفا داشت، او از همان آغاز به [[راستی]] سخن می‌گفت، و [[امانت]] را به [[خیانت]] نمی‌آلود، و در اموری که مربوط به او نبود دخالت نمی‌کرد.
	بعضی از [[مفسران]] احتمال [[نبوت]] او را داده‌اند ولی چنانکه گفتیم هیچ دلیلی بر آن نیست، بلکه شواهد روشنی بر [[ضد]] آن داریم.<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[قصه‌های قرآن (کتاب)\|قصه‌های قرآن]] ص ۴۵۷.</ref>		بعضی از [[مفسران]] احتمال [[نبوت]] او را داده‌اند ولی چنانکه گفتیم هیچ دلیلی بر آن نیست، بلکه شواهد روشنی بر ضد آن داریم<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[قصه‌های قرآن (کتاب)\|قصه‌های قرآن]] ص ۴۵۷.</ref>.

	==این همه حکمت از کجا؟==		==این همه حکمت از کجا؟==

Bahmani: /* مقدمه */

2024-07-07T05:43:20Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۱۳
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط\| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[حضرت لقمان در قرآن]] \| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط\| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[حضرت لقمان در قرآن]] \| پرسش مرتبط = }}
	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	'''لقمان:''' [[انسان]] [[وارسته]] و [[پاک]] و حکیمی که از [[نسل]] [[حضرت ابراهیم]] بود و در زمان [[حضرت ایوب]] و [[داود]] می‌زیست. بعضی او را از [[پیامبران]] دانسته‌اند، برخی هم پیامبرش نمی‌دانند، بلکه [[انسان]] خردمند و فرزانه‌ای از [[مردم]] [[حبشه]] می‌شناسند که [[خداوند]] به او به جای [[نبوت]]، "[[حکمت]]" داده بود. سخنان حکیمانه و پندهای دلنشین او [[معروف]] است.		'''لقمان:''' [[انسان]] [[وارسته]] و [[پاک]] و حکیمی که از نسل [[حضرت ابراهیم]] بود و در زمان [[حضرت ایوب]] و [[داود]] می‌زیست. بعضی او را از [[پیامبران]] دانسته‌اند، برخی هم پیامبرش نمی‌دانند، بلکه [[انسان]] خردمند و فرزانه‌ای از [[مردم]] [[حبشه]] می‌شناسند که [[خداوند]] به او به جای [[نبوت]]، "[[حکمت]]" داده بود. سخنان حکیمانه و پندهای دلنشین او [[معروف]] است.

	سی سال [[وزیر]] [[حضرت داود]] {{ع}} بود. عمری طولانی داشت، به جاهای بسیاری سفر می‌کرد. [[وفات]] و مدفن او را در [[رمله]] از سرزمین [[فلسطین]] دانسته‌اند.		سی سال [[وزیر]] [[حضرت داود]] {{ع}} بود. عمری طولانی داشت، به جاهای بسیاری سفر می‌کرد. [[وفات]] و مدفن او را در [[رمله]] از سرزمین [[فلسطین]] دانسته‌اند.

Jaafari: /* منابع */

2023-01-14T08:36:59Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۰۶
خط ۸:		خط ۸:

	یکی از [[سوره‌های قرآن]] هم که از او مواعظش سخن گفته است به نام [[سوره لقمان]] است<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه دینی]]، ص۱۹۵.</ref>.		یکی از [[سوره‌های قرآن]] هم که از او مواعظش سخن گفته است به نام [[سوره لقمان]] است<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه دینی]]، ص۱۹۵.</ref>.

			==لقمان==
			نام لقمان دو بار در [[سوره لقمان]] آمده است، در [[قرآن]] دلیل صریحی بر اینکه او [[پیامبر]] بوده است یا تنها یک فرد [[حکیم]]، وجود ندارد، ولی لحن قرآن در مورد لقمان، نشان می‌دهد که او پیامبر نبود؛ زیرا در مورد [[پیامبران]] سخن از [[رسالت]] و [[دعوت]] به سوی [[توحید]] و مبارزۀ با [[شرک]] و [[انحرافات]] محیط و عدم مطالبۀ [[اجر]] و [[پاداش]] و نیز [[بشارت]] و [[انذار]] در برابر [[امت‌ها]] معمولاً دیده می‌شود، در حالی که در مورد لقمان هیچ‌یک از این مسائل ذکر نشده و تنها اندرزهای او که به صورت خصوصی که با فرزندش بیان شده - هر چند محتوای آن جنبه عمومی دارد - آمده است، و این [[گواه]] بر این است که او تنها یک مرد حکیم بوده است.
			در [[حدیثی]] که از [[پیامبر گرامی اسلام]]{{صل}} نیز نقل شده چنین می‌خوانیم:
			«به [[حق]] می‌گویم که لقمان پیامبر نبود، ولی بنده‌ای بود که بسیار [[فکر]] می‌کرد. [[ایمان]] و یقینش عالی بود، [[خدا]] را [[دوست]] می‌داشت، و خدا نیز او را دوست داشت، و [[نعمت]] [[حکمت]] بر او ارزانی فرمود».
			لقمان غلامی سیاه از [[مردم]] سودان [[مصر]] بود. و با وجود چهرۀ نازیبا، دلی روشن و [[روحی]] مصفا داشت، او از همان آغاز به [[راستی]] سخن می‌گفت، و [[امانت]] را به [[خیانت]] نمی‌آلود، و در اموری که مربوط به او نبود دخالت نمی‌کرد.
			بعضی از [[مفسران]] احتمال [[نبوت]] او را داده‌اند ولی چنانکه گفتیم هیچ دلیلی بر آن نیست، بلکه شواهد روشنی بر [[ضد]] آن داریم.<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[قصه‌های قرآن (کتاب)\|قصه‌های قرآن]] ص ۴۵۷.</ref>

			==این همه حکمت از کجا؟==
			در بعضی از [[روایات]] آمده است که شخصی به لقمان گفت: «مگر تو با ما [[شبانی]] نمی‌کردی؟ در پاسخ گفت: آری چنین است.
			سؤال‌کننده پرسید: پس از کجا این همه [[علم]] و حکمت نصیب تو شد؟ در پاسخ گفت: «این به خواست خدا بود، و اداء امانت کردن، و [[راستگویی]] و [[سکوت]] در برابر آنچه به من مربوط نبود».
			در ذیل روایتی که در بالا از [[پیامبر گرامی اسلام]]{{صل}} نقل کردیم نیز چنین آمده است: «روزی لقمان در وسط [[روز]] برای استراحت خوابیده بود، ناگهان ندایی شنید که ای لقمان! آیا می‌خواهی [[خداوند]] تو را [[خلیفه]] در [[زمین]] قرار دهد که در میان [[مردم]] به [[حق]] [[قضاوت]] کنی؟
			لقمان در پاسخ ندا گفت: اگر پروردگارم مرا مخیر کند، راه [[عافیت]] را می‌پذیرم و تن به این [[آزمون]] بزرگ نمی‌دهم! ولی اگر [[فرمان]] دهد فرمانش را به [[جان]] پذیرا می‌شوم؛ زیرا می‌دانم اگر چنین مسئولیتی بر دوش من بگذارد حتماً مرا کمک می‌کند و از [[لغزش‌ها]] نگه می‌دارد.
			[[فرشتگان]] - در حالی که آنها را نمی‌دید - گفتند: ای لقمان برای چه؟
			گفت: برای اینکه [[داوری]] در میان مردم سخت‌ترین منزلگاه‌ها، و مهمترین مراحل است. و امواج [[ظلم و ستم]] از هر سو متوجه آن است، اگر [[خدا]] [[انسان]] را [[حفظ]] کند [[شایسته]] [[نجات]] است و اگر راه [[خطا]] برود از راه [[بهشت]] [[منحرف]] شده است کسی که در [[دنیا]] سر به زیر و در [[آخرت]] سربلند باشد بهتر از کسی است که در دنیا سربلند و در آخرت سر به زیر باشد، و کسی که دنیا را بر آخرت برگزیند به دنیا نخواهد رسید و آخرت را نیز از دست خواهد داد!
			فرشتگان از [[منطق]] جالب لقمان در [[شگفتی]] فرو رفتند، لقمان این سخن را گفت و به [[خواب]] فرو رفت، و خداوند [[نور]] [[حکمت]] در [[دل]] او افکند، هنگامی که بیدار شد زبان به حکمت گشود!».<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[قصه‌های قرآن (کتاب)\|قصه‌های قرآن]] ص ۴۵۸.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:13681040.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه دینی''']]		# [[پرونده:13681040.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه دینی''']]
			# [[پرونده:1100842.jpg\|22px]] [[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[قصه‌های قرآن (کتاب)\|'''قصه‌های قرآن''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Msadeq در ‏۳۰ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۵:۳۵

2022-12-30T05:35:00Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۰۵
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط\| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[لقمان در قرآن]] \| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط\| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[حضرت لقمان در قرآن]] \| پرسش مرتبط = }}
	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	'''لقمان:''' [[انسان]] [[وارسته]] و [[پاک]] و حکیمی که از [[نسل]] [[حضرت ابراهیم]] بود و در زمان [[حضرت ایوب]] و [[داود]] می‌زیست. بعضی او را از [[پیامبران]] دانسته‌اند، برخی هم پیامبرش نمی‌دانند، بلکه [[انسان]] خردمند و فرزانه‌ای از [[مردم]] [[حبشه]] می‌شناسند که [[خداوند]] به او به جای [[نبوت]]، "[[حکمت]]" داده بود. سخنان حکیمانه و پندهای دلنشین او [[معروف]] است.		'''لقمان:''' [[انسان]] [[وارسته]] و [[پاک]] و حکیمی که از [[نسل]] [[حضرت ابراهیم]] بود و در زمان [[حضرت ایوب]] و [[داود]] می‌زیست. بعضی او را از [[پیامبران]] دانسته‌اند، برخی هم پیامبرش نمی‌دانند، بلکه [[انسان]] خردمند و فرزانه‌ای از [[مردم]] [[حبشه]] می‌شناسند که [[خداوند]] به او به جای [[نبوت]]، "[[حکمت]]" داده بود. سخنان حکیمانه و پندهای دلنشین او [[معروف]] است.

Msadeq در ‏۳۰ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۵:۳۲

2022-12-30T05:32:38Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۰۲
خط ۱:		خط ۱:
			{{مدخل مرتبط\| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[لقمان در قرآن]] \| پرسش مرتبط = }}
	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	'''لقمان:''' [[انسان]] [[وارسته]] و [[پاک]] و حکیمی که از [[نسل]] [[حضرت ابراهیم]] بود و در زمان [[حضرت ایوب]] و [[داود]] می‌زیست. بعضی او را از [[پیامبران]] دانسته‌اند، برخی هم پیامبرش نمی‌دانند، بلکه [[انسان]] خردمند و فرزانه‌ای از [[مردم]] [[حبشه]] می‌شناسند که [[خداوند]] به او به جای [[نبوت]]، "[[حکمت]]" داده بود. سخنان حکیمانه و پندهای دلنشین او [[معروف]] است.		'''لقمان:''' [[انسان]] [[وارسته]] و [[پاک]] و حکیمی که از [[نسل]] [[حضرت ابراهیم]] بود و در زمان [[حضرت ایوب]] و [[داود]] می‌زیست. بعضی او را از [[پیامبران]] دانسته‌اند، برخی هم پیامبرش نمی‌دانند، بلکه [[انسان]] خردمند و فرزانه‌ای از [[مردم]] [[حبشه]] می‌شناسند که [[خداوند]] به او به جای [[نبوت]]، "[[حکمت]]" داده بود. سخنان حکیمانه و پندهای دلنشین او [[معروف]] است.

Msadeq: تغییرمسیر به لقمان حذف شد

2022-12-29T15:51:10Z

تغییرمسیر به لقمان حذف شد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۲۱
خط ۱:		خط ۱:
	#~~تغییر_مسیر~~ [[~~لقمان~~]]		== مقدمه ==
			'''لقمان:''' [[انسان]] [[وارسته]] و [[پاک]] و حکیمی که از [[نسل]] [[حضرت ابراهیم]] بود و در زمان [[حضرت ایوب]] و [[داود]] می‌زیست. بعضی او را از [[پیامبران]] دانسته‌اند، برخی هم پیامبرش نمی‌دانند، بلکه [[انسان]] خردمند و فرزانه‌ای از [[مردم]] [[حبشه]] می‌شناسند که [[خداوند]] به او به جای [[نبوت]]، "[[حکمت]]" داده بود. سخنان حکیمانه و پندهای دلنشین او [[معروف]] است.

			سی سال [[وزیر]] [[حضرت داود]] {{ع}} بود. عمری طولانی داشت، به جاهای بسیاری سفر می‌کرد. [[وفات]] و مدفن او را در [[رمله]] از سرزمین [[فلسطین]] دانسته‌اند.

			[[قرآن کریم]] هم به [[حکمت]] او اشاره دارد{{متن قرآن\|وَلَقَدْ آتَيْنَا لُقْمَانَ الْحِكْمَةَ...}}<ref> «و به راستی ما به لقمان فرزانگی داده‌ایم» سوره لقمان، آیه ۱۲.</ref> و هم نصایحی را که فرزندش داشته [[نقل]] می‌کند{{متن قرآن\|وَإِذْ قَالَ لُقْمَانُ لِابْنِهِ وَهُوَ يَعِظُهُ يَا بُنَيَّ لَا تُشْرِكْ بِاللَّهِ إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيمٌ}}<ref> «و (یاد کن) آنگاه را که لقمان به پسرش- در حالی که بدو اندرز می‌داد- گفت: پسرکم! به خداوند شرک مورز که شرک، ستمی سترگ است» سوره لقمان، آیه ۱۳.</ref>.

			یکی از [[سوره‌های قرآن]] هم که از او مواعظش سخن گفته است به نام [[سوره لقمان]] است<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه دینی]]، ص۱۹۵.</ref>.

			== منابع ==
			{{منابع}}
			# [[پرونده:13681040.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه دینی''']]
			{{پایان منابع}}

			== پانویس ==
			{{پانویس}}

			[[رده:افراد در قرآن]]

Wasity: تغییرمسیر به لقمان

2022-01-02T05:03:28Z

تغییرمسیر به لقمان

صفحهٔ تازه

#تغییر_مسیر [[لقمان]]