حضور امام مهدی در حج‌ - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* پانویس */

2024-07-11T09:34:50Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۰۴
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	[[رده:زیارت]]		[[رده:زیارت]]
	[[رده:امام مهدی]]		[[رده:امام مهدی]]
			[[رده:حج]]
	[[رده:مدخل فرهنگ زیارت]]		[[رده:مدخل فرهنگ زیارت]]

Bahmani: /* رابطه حضور امام در حج با زیارت */

2024-04-22T07:16:41Z

رابطه حضور امام در حج با زیارت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۴۶
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	بهره‌گیری از فرصت‌های کم نظیر این ایام هم با حضور آنان، بهتر و بیشتر میسّر است. [[امامان]] [[شیعه]] {{عم}} در مراسم [[حج]]، فراوان حضور می‌یافتند. سفرهای متعدّد و پیاده [[امام حسن\|امام حسن مجتبی]] {{ع}} به [[زیارت]] [[خانه خدا]]<ref>کشف الغمه، اربلی، ج۲، ص۱۸۳؛ سفینه البحار، ج۲، ماده "حسن".</ref> و حضور [[امام سجاد\|امام زین العابدین]] {{ع}} در [[حج]] و [[شعر]] معروف [[فرزدق]] درباره آن حضرت، در پیش روی [[خلیفه]] [[فاسق]]، [[هشام بن عبدالملک]]، و همچنین مسافرت‌های [[ائمه]] دیگر و حضورشان در [[حج]]، زمینه این دیدارها را فراهم می‌‌کرده است<ref> اعیان الشیعه چاپ بیروت، ج۱۰، ص۲۶۹.</ref>.		بهره‌گیری از فرصت‌های کم نظیر این ایام هم با حضور آنان، بهتر و بیشتر میسّر است. [[امامان]] [[شیعه]] {{عم}} در مراسم [[حج]]، فراوان حضور می‌یافتند. سفرهای متعدّد و پیاده [[امام حسن\|امام حسن مجتبی]] {{ع}} به [[زیارت]] [[خانه خدا]]<ref>کشف الغمه، اربلی، ج۲، ص۱۸۳؛ سفینه البحار، ج۲، ماده "حسن".</ref> و حضور [[امام سجاد\|امام زین العابدین]] {{ع}} در [[حج]] و [[شعر]] معروف [[فرزدق]] درباره آن حضرت، در پیش روی [[خلیفه]] [[فاسق]]، [[هشام بن عبدالملک]]، و همچنین مسافرت‌های [[ائمه]] دیگر و حضورشان در [[حج]]، زمینه این دیدارها را فراهم می‌‌کرده است<ref> اعیان الشیعه چاپ بیروت، ج۱۰، ص۲۶۹.</ref>.

	"[[یحیی بن یسار]]" [[نقل]] می‌‌کند که: "ما [[حج]] گزاردیم، گذارمان به [[امام صادق]] {{ع}} افتاد. آن حضرت فرمود: ای حاجیانِ [[خانه خدا]]! ای [[زائران]] [[قبر]] [[پیامبر خاتم\|رسول الله]] {{صل}}! ای [[پیروان]] [[آل]] [[محمّد]]!.. گوارایتان باد!»..<ref> وسائل الشیعه، ج۱۰، ص۲۶۱ {{~~عربی~~\|~~«حاجّ~~ بیت الله و زوار قبر نبیّه و شیعه آل محمد! هنیئاً ~~لکم»~~}}</ref>. که می‌‌رساند [[امام]]، علاوه بر حضور، برخوردهای [[تبلیغی]] هم داشته است. علاوه بر عصر حضور [[ائمه]]، در عصر غیبت هم - بنا به برخی [[روایات]] - حضرت [[حجّت]] همه ساله در مراسم شرکت می‌کند، هرچند به صورتی ناشناس که [[مردم]] عادی متوجه آن نمی‌شوند. [[محمد بن عثمان]]- یکی از سفرای چهارگانه و [[نایب خاص]] [[امام مهدی\|امام زمان]] {{ع}}- گفته است: {{عربی\|"واللّه إنّ صاحبَ هذا الأمر یحضُر الموسِمَ کلّ سَنهٍ فَیری الناسَ وَیعرِفهم ویَرونَهُ ولایَعرفونه"}}<ref> بحار الأنوار، ج۵۲، ص ۱۵۲، حدیث۴.</ref>. که گویای حضور همه ساله [[امام مهدی\| امام عصر]] {{ع}} در موسم [[حج]] است، به نحوی که [[مردم]] را می‌بیند و می‌شناسد و [[مردم]] او را می‌بینند ولی نمی‌شناسند. [[امام صادق]] {{ع}} فرموده است: {{~~عربی~~\|~~«یَفقدُ~~ الناسُ امامهم، یَشهدُ الموسم فَیراهُم وَلا ~~یَرَونَهُ»~~}} آن را می‌بیند و لی آنان وی را نمی‌بینند. و به عبارتی دیگر از [[امام صادق]] {{ع}} این‌گونه [[نقل]] شده است: {{~~عربی~~\|"یَشْهَدُ المَواسِمَ، یَرَی النّاسَ ولا یَرَوْنَهُ"}}<ref>اصول کافی، ج۱، ص ۳۳۷و ۳۳۹، حدیث۶؛ بحار الأنوار، ج۵۲، ص ۱۵۱؛ غیبت نعمانی ترجمه، چاپ دارالکتب الاسلامیه ۱۳۶۲شمسی، ص ۲۰۴.</ref>. [[مردم]] [[امام]] خویش را از دست می‌‌دهند- در عصر غیبت ـ و او در موسم حضور می‌یابد و آنان را می‌بیند و لی آنان وی را نمی‌بینند. و به عبارتی دیگر از [[امام صادق]] {{ع}} اینگونه [[نقل]] شده است: {{~~عربی~~\|"یَشْهَدُ المَواسِمَ، یَرَی النّاسَ ولا یَرَوْنَهُ"}}<ref>بحار الأنوار، ج۵۲، ص۱۵۶، حدیث۱۶.</ref> که به همان معناست.		"[[یحیی بن یسار]]" [[نقل]] می‌‌کند که: "ما [[حج]] گزاردیم، گذارمان به [[امام صادق]] {{ع}} افتاد. آن حضرت فرمود: ای حاجیانِ [[خانه خدا]]! ای [[زائران]] [[قبر]] [[پیامبر خاتم\|رسول الله]] {{صل}}! ای [[پیروان]] [[آل]] [[محمّد]]!.. گوارایتان باد!»..<ref> وسائل الشیعه، ج۱۰، ص۲۶۱ {{متن حدیث\|حاجّ بیت الله و زوار قبر نبیّه و شیعه آل محمد! هنیئاً لکم}}</ref>. که می‌‌رساند [[امام]]، علاوه بر حضور، برخوردهای [[تبلیغی]] هم داشته است. علاوه بر عصر حضور [[ائمه]]، در عصر غیبت هم - بنا به برخی [[روایات]] - حضرت [[حجّت]] همه ساله در مراسم شرکت می‌کند، هرچند به صورتی ناشناس که [[مردم]] عادی متوجه آن نمی‌شوند. [[محمد بن عثمان]]- یکی از سفرای چهارگانه و [[نایب خاص]] [[امام مهدی\|امام زمان]] {{ع}}- گفته است: {{عربی\|"واللّه إنّ صاحبَ هذا الأمر یحضُر الموسِمَ کلّ سَنهٍ فَیری الناسَ وَیعرِفهم ویَرونَهُ ولایَعرفونه"}}<ref> بحار الأنوار، ج۵۲، ص ۱۵۲، حدیث۴.</ref>. که گویای حضور همه ساله [[امام مهدی\| امام عصر]] {{ع}} در موسم [[حج]] است، به نحوی که [[مردم]] را می‌بیند و می‌شناسد و [[مردم]] او را می‌بینند ولی نمی‌شناسند. [[امام صادق]] {{ع}} فرموده است: {{متن حدیث\|یَفقدُ الناسُ امامهم، یَشهدُ الموسم فَیراهُم وَلا یَرَونَهُ}} آن را می‌بیند و لی آنان وی را نمی‌بینند. و به عبارتی دیگر از [[امام صادق]] {{ع}} این‌گونه [[نقل]] شده است: {{متن حدیث\|یَشْهَدُ المَواسِمَ، یَرَی النّاسَ ولا یَرَوْنَهُ}}<ref>اصول کافی، ج۱، ص ۳۳۷و ۳۳۹، حدیث۶؛ بحار الأنوار، ج۵۲، ص ۱۵۱؛ غیبت نعمانی ترجمه، چاپ دارالکتب الاسلامیه ۱۳۶۲شمسی، ص ۲۰۴.</ref>. [[مردم]] [[امام]] خویش را از دست می‌‌دهند- در عصر غیبت ـ و او در موسم حضور می‌یابد و آنان را می‌بیند و لی آنان وی را نمی‌بینند. و به عبارتی دیگر از [[امام صادق]] {{ع}} اینگونه [[نقل]] شده است: {{متن حدیث\|یَشْهَدُ المَواسِمَ، یَرَی النّاسَ ولا یَرَوْنَهُ}}<ref>بحار الأنوار، ج۵۲، ص۱۵۶، حدیث۱۶.</ref> که به همان معناست.

	تماس با [[امام]] در [[حج]]، اگر به عنوانِ متمّم [[حج]] و مایه تمامیت و کمال این فریضه الهی بزرگ شمرده شده است، باید با فراهم بودن زمینه‌اش از سوی خود [[ائمه]] باشد. اینکه [[امام باقر]] {{ع}} فرموده است: {{متن حدیث\|تمامُ الحجِّ لقاء الامام}}<ref>وسائل الشیعه، ج۱۰، ص۲۵۴، حدیث ۸ و ۱۲؛ نور الثقلین، ج ۱، ص ۱۸۳؛ بحار الأنوار، ج۹۶، ص ۳۷۴.</ref> خود آن حضرت هم در مراسم و مواقف [[حج]]، حضور می‌یافته است تا امکان این برخورد و دیدار، میسّر باشد. گرچه عملًا، به خاطر شرایط خاص [[اجتماعی]] و [[سیاسی]]، این عمل به صورت ایده‌آل و مطلوب انجام نمی‌گرفت. خودِ همین تماس، چه بسا زمینه ساز پایه ریزی تشکیلات بوده، و برخوردها و رابطه‌ها و [[شناخت]] نیروها و به‌کارگیری عناصر مفید را در جهت برنامه‌ها، از فواید جنبی یا اصلی این لقاء الامام» بوده است. این ایجاد رابطه، حتی به صورتِ غیرمستقیم و با واسطه هم زمینه‌سازی می‌‌شد و پیوند غیرحضوری با [[مکتب]] [[اهل بیت]] {{عم}} و خطّ [[فکری]] [[ائمه]]، فراهم می‌گشت. مردمی که از اقصی نقاط [[ممالک اسلامی]] آمده‌اند، می‌بایست در آن ازدحام و شلوغی و حال و هوای [[مناجات]] و [[عبادت]] و [[مناسک]] و... راهی هم به خطّ [[ائمه]] پیدا کنند، که تصحیح کننده نظام فکری و [[عقیدتی]]، و جهت بخشِ [[ایمان]] و عمل [[مردم]] در مسیر [[حق]] است. [[وصیّت]] [[امام باقر]] {{ع}} را برای اقامه [[عزاداری]] و ندبه بر آن حضرت به مدّت ده سال در [[منا]]، نشان دهنده حضور [[ائمه]]، حتی در این شکل، در [[فریضه]] [[حج]] و [[هدایت]] و [[رهبری فکری]]- مرامی مردمی است. یعنی نشان دادن راه، و [[نصب]] علامت و چراغ [[راهنما]] و یادآوریِ اینکه چگونه می‌توان سراغ [[ائمه]] رفت و آنان را فراموش نکرد.		تماس با [[امام]] در [[حج]]، اگر به عنوانِ متمّم [[حج]] و مایه تمامیت و کمال این فریضه الهی بزرگ شمرده شده است، باید با فراهم بودن زمینه‌اش از سوی خود [[ائمه]] باشد. اینکه [[امام باقر]] {{ع}} فرموده است: {{متن حدیث\|تمامُ الحجِّ لقاء الامام}}<ref>وسائل الشیعه، ج۱۰، ص۲۵۴، حدیث ۸ و ۱۲؛ نور الثقلین، ج ۱، ص ۱۸۳؛ بحار الأنوار، ج۹۶، ص ۳۷۴.</ref> خود آن حضرت هم در مراسم و مواقف [[حج]]، حضور می‌یافته است تا امکان این برخورد و دیدار، میسّر باشد. گرچه عملًا، به خاطر شرایط خاص [[اجتماعی]] و [[سیاسی]]، این عمل به صورت ایده‌آل و مطلوب انجام نمی‌گرفت. خودِ همین تماس، چه بسا زمینه ساز پایه ریزی تشکیلات بوده، و برخوردها و رابطه‌ها و [[شناخت]] نیروها و به‌کارگیری عناصر مفید را در جهت برنامه‌ها، از فواید جنبی یا اصلی این لقاء الامام» بوده است. این ایجاد رابطه، حتی به صورتِ غیرمستقیم و با واسطه هم زمینه‌سازی می‌‌شد و پیوند غیرحضوری با [[مکتب]] [[اهل بیت]] {{عم}} و خطّ [[فکری]] [[ائمه]]، فراهم می‌گشت. مردمی که از اقصی نقاط [[ممالک اسلامی]] آمده‌اند، می‌بایست در آن ازدحام و شلوغی و حال و هوای [[مناجات]] و [[عبادت]] و [[مناسک]] و... راهی هم به خطّ [[ائمه]] پیدا کنند، که تصحیح کننده نظام فکری و [[عقیدتی]]، و جهت بخشِ [[ایمان]] و عمل [[مردم]] در مسیر [[حق]] است. [[وصیّت]] [[امام باقر]] {{ع}} را برای اقامه [[عزاداری]] و ندبه بر آن حضرت به مدّت ده سال در [[منا]]، نشان دهنده حضور [[ائمه]]، حتی در این شکل، در [[فریضه]] [[حج]] و [[هدایت]] و [[رهبری فکری]]- مرامی مردمی است. یعنی نشان دادن راه، و [[نصب]] علامت و چراغ [[راهنما]] و یادآوریِ اینکه چگونه می‌توان سراغ [[ائمه]] رفت و آنان را فراموش نکرد.

Bahmani: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = امام مهدی | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = امام مهدی (پرسش) }} == رابطه حضور امام در حج با زیارت == وقتی دیدار با امام در موسم حج، ضرورتی بزرگ و تکلیفی کامل کننده فریضه حج باشد، طبیعتاً باید امکان ا...» ایجاد کرد

2024-04-22T07:15:22Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = امام مهدی | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = امام مهدی (پرسش) }} == رابطه حضور امام در حج با زیارت == وقتی دیدار با امام در موسم حج، ضرورتی بزرگ و تکلیفی کامل کننده فریضه حج باشد، طبیعتاً باید امکان ا...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = امام مهدی
| عنوان مدخل =
| مداخل مرتبط =
| پرسش مرتبط = امام مهدی (پرسش)
}}

== رابطه حضور امام در [[حج]] با [[زیارت]] ==
وقتی دیدار با [[امام]] در موسم [[حج]]، ضرورتی بزرگ و تکلیفی کامل کننده [[فریضه]] [[حج]] باشد، طبیعتاً باید امکان این دیدار هم باشد و [[امام]] هم در [[حج]] حضور داشته باشد. هم حضور [[فکری]] و [[فرهنگی]] و [[تبلیغی]]، هم حضور شخصی و عینی. حضور یافتن [[ائمه]] در مراسم [[حج]]، نشانه دیگری از اهمیت [[سیاسی]] این تجمع [[عبادی]] است.

بهره‌گیری از فرصت‌های کم نظیر این ایام هم با حضور آنان، بهتر و بیشتر میسّر است. [[امامان]] [[شیعه]] {{عم}} در مراسم [[حج]]، فراوان حضور می‌یافتند. سفرهای متعدّد و پیاده [[امام حسن|امام حسن مجتبی]] {{ع}} به [[زیارت]] [[خانه خدا]]<ref>کشف الغمه، اربلی، ج۲، ص۱۸۳؛ سفینه البحار، ج۲، ماده "حسن".</ref> و حضور [[امام سجاد|امام زین العابدین]] {{ع}} در [[حج]] و [[شعر]] معروف [[فرزدق]] درباره آن حضرت، در پیش روی [[خلیفه]] [[فاسق]]، [[هشام بن عبدالملک]]، و همچنین مسافرت‌های [[ائمه]] دیگر و حضورشان در [[حج]]، زمینه این دیدارها را فراهم می‌‌کرده است<ref> اعیان الشیعه چاپ بیروت، ج۱۰، ص۲۶۹.</ref>.

"[[یحیی بن یسار]]" [[نقل]] می‌‌کند که: "ما [[حج]] گزاردیم، گذارمان به [[امام صادق]] {{ع}} افتاد. آن حضرت فرمود: ای حاجیانِ [[خانه خدا]]! ای [[زائران]] [[قبر]] [[پیامبر خاتم|رسول الله]] {{صل}}! ای [[پیروان]] [[آل]] [[محمّد]]!.. گوارایتان باد!»..<ref> وسائل الشیعه، ج۱۰، ص۲۶۱ {{عربی|«حاجّ بیت الله و زوار قبر نبیّه و شیعه آل محمد! هنیئاً لکم»}}</ref>. که می‌‌رساند [[امام]]، علاوه بر حضور، برخوردهای [[تبلیغی]] هم داشته است. علاوه بر عصر حضور [[ائمه]]، در عصر غیبت هم - بنا به برخی [[روایات]] - حضرت [[حجّت]] همه ساله در مراسم شرکت می‌کند، هرچند به صورتی ناشناس که [[مردم]] عادی متوجه آن نمی‌شوند. [[محمد بن عثمان]]- یکی از سفرای چهارگانه و [[نایب خاص]] [[امام مهدی|امام زمان]] {{ع}}- گفته است: {{عربی|"واللّه إنّ صاحبَ هذا الأمر یحضُر الموسِمَ کلّ سَنهٍ فَیری الناسَ وَیعرِفهم ویَرونَهُ ولایَعرفونه"}}<ref> بحار الأنوار، ج۵۲، ص ۱۵۲، حدیث۴.</ref>. که گویای حضور همه ساله [[امام مهدی| امام عصر]] {{ع}} در موسم [[حج]] است، به نحوی که [[مردم]] را می‌بیند و می‌شناسد و [[مردم]] او را می‌بینند ولی نمی‌شناسند. [[امام صادق]] {{ع}} فرموده است: {{عربی|«یَفقدُ الناسُ امامهم، یَشهدُ الموسم فَیراهُم وَلا یَرَونَهُ»}} آن را می‌بیند و لی آنان وی را نمی‌بینند. و به عبارتی دیگر از [[امام صادق]] {{ع}} این‌گونه [[نقل]] شده است: {{عربی|"یَشْهَدُ المَواسِمَ، یَرَی النّاسَ ولا یَرَوْنَهُ"}}<ref>اصول کافی، ج۱، ص ۳۳۷و ۳۳۹، حدیث۶؛ بحار الأنوار، ج۵۲، ص ۱۵۱؛ غیبت نعمانی ترجمه، چاپ دارالکتب الاسلامیه ۱۳۶۲شمسی، ص ۲۰۴.</ref>. [[مردم]] [[امام]] خویش را از دست می‌‌دهند- در عصر غیبت ـ و او در موسم حضور می‌یابد و آنان را می‌بیند و لی آنان وی را نمی‌بینند. و به عبارتی دیگر از [[امام صادق]] {{ع}} اینگونه [[نقل]] شده است: {{عربی|"یَشْهَدُ المَواسِمَ، یَرَی النّاسَ ولا یَرَوْنَهُ"}}<ref>بحار الأنوار، ج۵۲، ص۱۵۶، حدیث۱۶.</ref> که به همان معناست.

تماس با [[امام]] در [[حج]]، اگر به عنوانِ متمّم [[حج]] و مایه تمامیت و کمال این فریضه الهی بزرگ شمرده شده است، باید با فراهم بودن زمینه‌اش از سوی خود [[ائمه]] باشد. اینکه [[امام باقر]] {{ع}} فرموده است: {{متن حدیث|تمامُ الحجِّ لقاء الامام}}<ref>وسائل الشیعه، ج۱۰، ص۲۵۴، حدیث ۸ و ۱۲؛ نور الثقلین، ج ۱، ص ۱۸۳؛ بحار الأنوار، ج۹۶، ص ۳۷۴.</ref> خود آن حضرت هم در مراسم و مواقف [[حج]]، حضور می‌یافته است تا امکان این برخورد و دیدار، میسّر باشد. گرچه عملًا، به خاطر شرایط خاص [[اجتماعی]] و [[سیاسی]]، این عمل به صورت ایده‌آل و مطلوب انجام نمی‌گرفت. خودِ همین تماس، چه بسا زمینه ساز پایه ریزی تشکیلات بوده، و برخوردها و رابطه‌ها و [[شناخت]] نیروها و به‌کارگیری عناصر مفید را در جهت برنامه‌ها، از فواید جنبی یا اصلی این لقاء الامام» بوده است. این ایجاد رابطه، حتی به صورتِ غیرمستقیم و با واسطه هم زمینه‌سازی می‌‌شد و پیوند غیرحضوری با [[مکتب]] [[اهل بیت]] {{عم}} و خطّ [[فکری]] [[ائمه]]، فراهم می‌گشت. مردمی که از اقصی نقاط [[ممالک اسلامی]] آمده‌اند، می‌بایست در آن ازدحام و شلوغی و حال و هوای [[مناجات]] و [[عبادت]] و [[مناسک]] و... راهی هم به خطّ [[ائمه]] پیدا کنند، که تصحیح کننده نظام فکری و [[عقیدتی]]، و جهت بخشِ [[ایمان]] و عمل [[مردم]] در مسیر [[حق]] است. [[وصیّت]] [[امام باقر]] {{ع}} را برای اقامه [[عزاداری]] و ندبه بر آن حضرت به مدّت ده سال در [[منا]]، نشان دهنده حضور [[ائمه]]، حتی در این شکل، در [[فریضه]] [[حج]] و [[هدایت]] و [[رهبری فکری]]- مرامی مردمی است. یعنی نشان دادن راه، و [[نصب]] علامت و چراغ [[راهنما]] و یادآوریِ اینکه چگونه می‌توان سراغ [[ائمه]] رفت و آنان را فراموش نکرد.

ایام [[منا]]، که روز [[عید]] و [[سرور]] و [[برکت]] است، نه [[گریه]] و [[اندوه]] و [[اشک]]، وقتی در جمع [[حجاج]]، [[گریه]] سر داده می‌شود، توجه‌ها به سوی آن کانون جلب می‌شود. و «... این خبر را [[مردم]]، پس از بازگشت به محل‌های خود، به آنها که از این مواقف دورند [[نقل]] می‌کنند و از این طریق، به غائبین هم می‌رسد و [[حجت]] بر [[مردم]] تمام می‌شود. دیگر کسی نمی‌تواند عذر و بهانه آورد که نمی‌توانسته به شهری که اقامتگاه [[حجت خدا]] است دسترسی پیدا کند، یا کسی از [[حجت خدا]] به او خبری بدهد، یا بگوید که [[دعوت]] [[امام]] و [[گمراهی]] مخالفانش را نشناختم. در این حال اغلب چنین است که دیگر [[جاهل]] قاصر و بی خبری باقی نمی‌ماند...»<ref>مقتل الحسین، عبدالرزاق المقرّم، ص۱۰۷.</ref>.<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ زیارت (کتاب)|فرهنگ زیارت]]، ص۱۴۵-۱۴۷.</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:81.jpg|22px]] [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ زیارت (کتاب)|'''فرهنگ زیارت''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

{{زیارت}}

[[رده:زیارت]]
[[رده:امام مهدی]]
[[رده:مدخل فرهنگ زیارت]]