حق ذکر - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: تغییرمسیر به ذکر در حقوق اسلامی

2023-01-18T06:38:06Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۸ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۰۸
خط ۱:	خط ۱:
		#تغییر_مسیر [[ذکر در حقوق اسلامی]]

Bahmani: صفحه را خالی کرد

2023-01-18T06:36:48Z

صفحه را خالی کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۰۶
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{مدخل مرتبط~~
	~~\| موضوع مرتبط = حق اهل بیت~~
	~~\| عنوان مدخل =~~
	~~\| مداخل مرتبط =~~
	~~\| پرسش مرتبط =~~
	}}

	~~== مقدمه ==~~
	از دیگر [[حقوق اهل بیت]] {{عم}} [[ذکر]] [[اهل بیت]] است. در [[قرآن]] می‌خوانیم: {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اذْكُرُوا اللَّهَ ذِكْرًا كَثِيرًا}}<ref>«ای مؤمنان! خداوند را بسیار یاد کنید» سوره احزاب، آیه ۴۱.</ref>، [[ذکر]] به معنای [[غافل]] نبودن و یادآور بودن (در مقابل [[غفلت]] و [[فراموشی]]) است از این جهت است {{عربی\|اجعلني منك على ذكر}} یعنی فراموشم نکن، پس از آن، یاد کردن زبانی را نیز [[ذکر]] نامیده‌اند، هم چنین به معنای [[برتری]]، [[شرف]]، [[شهرت]] و ثنا نیز آمده است لکن همۀ این معانی از [[حفظ]] کردن و فراموش نشدن برگرفته شده، زیرا اشتهار بر سر زبان‌ها بودن [[شرافت]] است<ref>عبد الله جوادی آملی، ادب فنای مقربان، ج۳، ص۳۲.</ref>.

	[[امام صادق]] {{ع}} فرمود: "هر چیزی حد دارد که در آنجا به پایان می‌رسد؛ مگر [[یاد خدا]] که آن را حتی پایان‌پذیر نیست"<ref>{{متن حدیث\|مَا مِنْ شَيْءٍ إِلَّا وَ لَهُ حَدٌّ يَنْتَهِي إِلَيْهِ إِلَّا الذِّكْرَ فَلَيْسَ لَهُ حَدٌّ يَنْتَهِي إِلَيْهِ}}؛ الکافی، ج۲، ص۴۹۸.</ref>.

	یاد خوبان و [[اولیای الهی]] هم [[یاد خدا]] است و از این‌رو [[خداوند]] باد برخی از [[انبیا]] را از [[پیامبر گرامی]] خواسته است: {{متن قرآن\|وَاذْكُرْ عَبْدَنَا أَيُّوبَ}}<ref>«و از بنده ما ایّوب یاد کن» سوره ص، آیه ۴۱.</ref> و {{متن قرآن\|وَاذْكُرْ عِبَادَنَا إِبْرَاهِيمَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ}}<ref>«و از بندگان توانمند و روشن‌بین ما ابراهیم و اسحاق و یعقوب، یاد کن» سوره ص، آیه ۴۵.</ref>. خود [[انبیا]] هم که دائماً در [[ذکر]] و [[یاد خدا]] بودند، یاد [[ولی خدا]] و خوبان [[درگاه الهی]] را نیز، [[یاد خدا]] می‌دانستند و همواره بر آن یاد، [[اصرار]] می‌کردند. [[خداوند متعال]] هم می‌فرماید: {{متن قرآن\|فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ}}<ref>«پس مرا یاد کنید تا شما را یاد کنم» سوره بقره، آیه ۱۵۲.</ref>.

	در روایتی [[شریف]] از [[امیرمؤمنان]] {{ع}} آمده است که: "[[یاد خدا]] نه از [[وظایف]] [[زبان]] است و نه از راه و رسم [[اندیشه]]؛ بلکه نقطه آغاز آن، از مذکور است (یاد شده) و در مرتبه دوم از ذاکر (یاد کننده)"<ref>{{متن حدیث\|الذِّكْرُ لَيْسَ مِنْ مَرَاسِمِ اللِّسَانِ وَ لَا مِنْ مَنَاسِمِ الْفِكْرِ وَ لَكِنَّهُ أَوَّلٌ مِنَ الْمَذْكُورِ وَ ثَانٍ مِنَ الذَّاكِرِ}}؛ غرر الحکم، ص۱۸۸.</ref>.

	در مورد [[اهل بیت]] نیز این‌گونه است؛ چرا که یاد ایشان هم یاد خداست چون که ایشان تجلی اسماء و [[صفات الهی]] می‌باشند؛ پس برای یاد ایشان توجه و [[عنایت خداوند]] ضروری است و بدون توجه او کسی موفق به یادش نمی‌شود.

	همان طور که درباره [[یاد خدا]] در روایتی [[پیامبر خدا]] به [[خداوند]] عرضه داشتند: "خدایا! دوست دارم بدانم کدام بنده‌ات را [[دوست]] داری تا من نیز دوستش بدارم؟ [[خداوند]] فرمود: هرگاه دیدی بنده‌ام بسیار به یاد من است (بدانکه) من [[توفیق]] این امر را به او داده‌ام و دوستش دارم..."<ref>راوندی، الدعوات، ص۲۰.</ref>.

	[[ذکر]] [[امام]] {{ع}} نیز [[ذکر]] خداست: "[[شیعیان]] ما با خود مهربان‌اند، چون تنها باشند [[خدا]] را یاد کنند همانا یاد ما یاد خداست هرگاه ما یاد شویم [[خدا]] یاد شود"<ref>{{متن حدیث\|أَبَا عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} يَقُولُ: شِيعَتُنَا الرُّحَمَاءُ بَيْنَهُمُ الَّذِينَ إِذَا خَلَوْا ذَكَرُوا اللَّهَ إِنَّ ذِكْرَنَا مِنْ ذِكْرِ اللَّهِ إِنَّا إِذَا ذُكِرْنَا ذُكِرَ اللَّهُ...}}؛ الکافی، ج۲، ص۱۸۶، ترجمه سید جواد مصطفوی، ج۳، ص۲۶۸.</ref>.

	[[اصبغ بن نباته]] گفت: شنیدم از [[ابن‌عباس]] که می‌گفت: [[رسول خدا]] فرمود: "[[ذکر]] [[خدا]] (و یاد کردن او) [[عبادت]] است و یاد کردن من [[عبادت]] است و یاد کردن [[علی]] [[عبادت]] است و یاد کردن [[امامان]] از [[فرزندان]] او [[عبادت]] است..."<ref>شیخ مفید، الاختصاص، ص۲۲۴.</ref>.

	[[خداوند]] در [[قرآن کریم]] می‌فرماید: {{متن قرآن\|مَنْ يُعَظِّمْ شَعَائِرَ اللَّهِ فَإِنَّهَا مِنْ تَقْوَى الْقُلُوبِ}}<ref>«هر کس نشانه‌های (بندگی) خداوند را سترگ دارد، بی‌گمان، این (کار) از پرهیزگاری دل‌هاست» سوره حج، آیه ۳۲.</ref>؛ هر کس [[شعائر الهی]] را بزرگ دارد نشانۀ [[روح]] [[تقوی]] است. "شعائر جمع شعیره به معنی علامت است<ref>مفردات، ص۴۵۵؛ ابن اثیر جزری، النهایه، ج۲، ص۴۷۹.</ref>. یعنی "هر کس نشانه‌های [[الهی]] را بزرگ دارد از تقوای [[روح]] او است و نشانه‌های [[خدا]]: هر چیزی است که [[بشر]] را به سوی [[خدا]] [[راهنمایی]] کند، [[پیامبر]] و [[امام]] از نشانه‌های خدایند و [[بزرگداشت]] آنان [[بزرگداشت]] نشانه‌های [[خداوند]] است و زنده نگه داشتن یاد آنها و راه و روش آنان هم از نشانه‌های [[خداوند]] است"<ref>حسن شیرازی، در سوگ امام حسین {{ع}} (اقتباس از الشعائر الحسینیه)، علی کاظمی، ص۲۳ و ۲۴.</ref>.

	عالی‌ترین نوع [[تقرب]] جستن به درگاه [[حق]] عزوجل، [[ذکر]] [[مصائب]] و [[گریستن]] بر مظلومیت‌های عزیزترین موجودات نزد [[خداوند]] تبارک و تعالی یعنی [[معصومین]] بالاخص [[حضرت]] [[سید الشهدا]] {{ع}} می‌باشد و "در این نحواز [[تقرب]] و [[توسل]] فرقی نیست بین اقامۀ عزا و شرکت در مجالس که به همین منظور برپا می‌شود یا به منظور زیارتشان به [[مشاهد مشرفه]] کوچ کردن"<ref>کامل الزیارات، مترجم: محمدجواد ذهنی تهرانی، ص۳.</ref>.

	[[ذکر]] [[اهل بیت]] نوعی [[تکریم]] و [[توسل]] به آنهاست این [[ذکر]] هم شامل [[ذکر]] [[مصائب]] و [[رنج‌ها]]، [[سختی‌ها]] و ظلم‌هایی است که بعد از [[رحلت پیامبر اکرم]] بر آنها [[گذشت]] و هم شامل [[ذکر]] [[فضائل]] و [[مناقب]] آنها است که در [[شأن]] آنهاست.

	~~[[غفلت]] از یاد [[اهل بیت]] آثار زیانبار بسیاری در [[دنیا]] و [[آخرت]] دارد که ما به مهمترین آنها اشاره می‌کنیم.~~

	در [[قرآن کریم]] [[خداوند متعال]] به این نکته اشاره می‌کند که دوری از یاد من، [[زندگی]] سخت را در پی دارد: {{متن قرآن\|وَمَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنْكًا وَنَحْشُرُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَعْمَى}}<ref>«و هر که از یادکرد من روی برتابد بی‌گمان او را زیستنی تنگ خواهد بود و روز رستخیز وی را نابینا بر خواهیم انگیخت» سوره طه، آیه ۱۲۴.</ref>. [[اهل بیت]] که [[مفسران]] [[حقیقی]] [[آیات قرآن کریم]] هستند به ما یاد داده‌اند که {{متن حدیث\|إِنَّ ذِكْرَنَا مِنْ ذِكْرِ اللَّهِ}} همانا [[ذکر]] ما [[اهل بیت]] [[ذکر]] خداست؛ بنابراین دوری از یاد [[اهل بیت]] به خصوص در این زمان، دوری از یاد خداست.

	[[محبت]] [[اولیای خدا]] آثار سازنده‌ای در وجود [[انسان]] دارد و کسی که به [[راستی]] [[دوستدار]] آنان باشد [[سعی]] می‌کند خود را به آنان نزدیک کند به خصوص [[محبت پیامبر]] و [[اهل بیت]] {{عم}} و [[اصحاب]] کبار او، نقش [[تعیین]] کننده‌ای در تقویت مبانی [[ایمان]]، [[تقوا]] و [[آراستگی]] به [[فضایل اخلاقی]] دارد. بدون آن پایه‌های [[ایمان]] [[سست]] خواهد شد و [[انسان]] از [[سیر]] [[حق]] فاصله خواهد گرفت. هر چه این [[محبت]] عمیق‌تر و محکم‌تر باشد، آثار و ثمرات بیشتری خواهد داشت. یکی از نشانه‌های [[محبت]] عمیق به آنها [[اشک]] شوقی است که از دیده‌ها جاری می‌شود<ref>جعفری، یعقوب، بزرگداشت اولیای خدا، ص۷۵ با تلخیص.</ref>.

	"گریه یکی از ویژگی‌های [[انسان]] است که ابعاد و انگیزه‌های مختلفی دارد گاهی به جهت امری [[دنیوی]]، و گاهی برای [[امور اخروی]] است، زمانی به خاطر برخورد با [[مصیبت‌ها]] و گاهی از [[خوف]] و [[مشیت الهی]] است و برای هر کدام حکمتی مخصوص است و نیز [[حکم]] خاص و دستوری ویژه بیان شده است"<ref>مهدی شمس الدین، در عزای مظلومان، ص۱۱.</ref>.

	[[گریه از خوف خدا]]، درخواست [[بخشش]] از درگاه [[خداوند متعال]] است و [[گریه]] بر [[مصائب اهل بیت]]، شفیع قرار دادن آنها برای [[اجابت]] درخواست است، [[ذکر]] [[مصائب]] و [[سختی‌ها]] و [[مظلومیت‌های اهل بیت]] نیز اثرات و ابعاد گوناگون دارد:
	~~# توجه و عمل به [[احادیث]] و [[روایات]] که [[گریه]] بر [[مصائب اهل بیت]] را توصیه نموده‌اند؛~~
	~~# [[بیداری]] روحیۀ [[ظلم‌ستیزی]] و [[مقاومت]] در برابر [[زورگویان]] و ستم‌گران؛~~
	~~# تجمع و گردهمایی [[دوستان]] و علاقه‌مندان به [[مکتب اهل بیت]] در محیطی [[معنوی]]؛~~
	# [[شناخت]] و [[معرفت]] بیشتر نسبت به [[ائمۀ اطهار]] و [[سیره]] و روش آنها در برخورد با مسائل و در نتیجه گام نهادن در راهی که [[امامان]] و [[پیشوایان]] ما آن را پیموده‌اند؛
	# [[تأسی]] و [[تبعیت]] از [[ائمه اطهار]] و [[اولیاء]] [[الله]] که همیشه [[مقید]] به برگزاری مجالس عزای [[اهل بیت]] به خصوص [[امام حسین]] {{ع}} بودند<ref>مهدی شمس الدین، در عزای مظلومان، ص۱۲.</ref>.

	[[امام رضا]] {{ع}} در این باره می‌فرمایند: "هرکس [[مصائب]] ما [[خاندان]] ([[اهل بیت]] {{عم}}) را یادآور شود و به خاطر آنچه که بر ما وارد شده بگرید [[روز قیامت]] در مقاماتی که خواهیم داشت همراه ما خواهد بود و هر کس با [[یادآوری]] [[مصائب]] ما بگرید و دیگران را بگریاند، دیدگان وی در روزی که چشم‌ها می‌گریند نخواهد گریست و هر کس در [[مجلسی]] بنشیند که در آن امر ما [[احیا]] می‌شود [[معارف]] و [[مناقب]] ما در آن یاد می‌شود قلبش در روزی که [[دل‌ها]] در آن روز می‌میرند نخواهد مرد"<ref>عیون أخبارالرضا {{ع}}، ج۱، ص۲۹۴.</ref>.<ref>[[آرزو شکری\|شکری، آرزو]]، [[حقوق اهل بیت (کتاب)\|حقوق اهل بیت]]، ص۱۲۷- ۱۳۲.</ref>

	~~== جستارهای وابسته ==~~
	~~{{مدخل وابسته}}~~
	* [[ذکر]]
	~~{{پایان مدخل‌ وابسته}}~~

	~~== منابع ==~~
	~~{{منابع}}~~
	~~# [[پرونده:1379781.jpg\|22px]] [[آرزو شکری\|شکری، آرزو]]، [[حقوق اهل بیت (کتاب)\|'''حقوق اهل بیت''']]~~
	~~{{پایان منابع}}~~

	~~== پانویس ==~~
	~~{{پانویس}}~~

	~~[[رده:اهل بیت]]~~
	~~[[رده:ذکر]]~~

Bahmani در ‏۱۷ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۷:۰۳

2023-01-17T17:03:07Z

نمایش تغییرات

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T20:16:06Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

نمایش تغییرات

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T06:43:12Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

نمایش تغییرات

Bahmani در ‏۱۹ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۱۸

2022-05-19T06:18:23Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۴۸
خط ۲:		خط ۲:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = ذکر		\| موضوع مرتبط = ذکر
	\| عنوان مدخل = ذکر		\| عنوان مدخل = [[ذکر]]
	\| مداخل مرتبط = [[ذکر در لغت]] - [[ذکر در قرآن]] - [[ذکر در اخلاق اسلامی]] - [[ذکر در فقه سیاسی]] - [[ذکر در کلام اسلامی]] - [[حق ذکر]] - [[ذکر در معارف دعا و زیارات]] - [[ذکر در معارف و سیره سجادی]] - [[ذکر در معارف و سیره حسینی]] - [[ذکر در معارف و سیره نبوی]]		\| مداخل مرتبط = [[ذکر در لغت]] - [[ذکر در قرآن]] - [[ذکر در اخلاق اسلامی]] - [[ذکر در فقه سیاسی]] - [[ذکر در کلام اسلامی]] - [[حق ذکر]] - [[ذکر در معارف دعا و زیارات]] - [[ذکر در معارف و سیره سجادی]] - [[ذکر در معارف و سیره حسینی]] - [[ذکر در معارف و سیره نبوی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =

Bahmani: /* پانویس */

2022-05-19T05:26:15Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۵۶
خط ۵۱:		خط ۵۱:

	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]
	~~[[رده:حق اهل بیت]]~~
	[[رده:اهل بیت]]		[[رده:اهل بیت]]
	[[رده:ذکر]]		[[رده:ذکر]]

Bahmani در ‏۱۹ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۵:۲۶

2022-05-19T05:26:04Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۵۶
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از زیرشاخه‌های بحث '''[[~~ذکر~~]]''' است. "'''[[ذکر]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[ذکر در لغت]] - [[ذکر در قرآن~~]] - [[ذکر در حدیث~~]] - [[ذکر در اخلاق ~~اسلامی]] - [[ذکر در عرفان~~ اسلامی]] - [[ذکر در فقه سیاسی~~]] - [[ذکر در نهج البلاغه~~]] - [[ذکر در کلام اسلامی]] - [[حق ذکر]] - [[ذکر در معارف دعا و زیارات]] - [[ذکر در معارف و سیره سجادی]] - [[ذکر در معارف و سیره حسینی]] - [[ذکر در معارف و سیره نبوی]]~~</div>~~		\| موضوع مرتبط = ذکر
			\| عنوان مدخل = ذکر
			\| مداخل مرتبط = [[ذکر در لغت]] - [[ذکر در قرآن]] - [[ذکر در اخلاق اسلامی]] - [[ذکر در فقه سیاسی]] - [[ذکر در کلام اسلامی]] - [[حق ذکر]] - [[ذکر در معارف دعا و زیارات]] - [[ذکر در معارف و سیره سجادی]] - [[ذکر در معارف و سیره حسینی]] - [[ذکر در معارف و سیره نبوی]]
			\| پرسش مرتبط =
			}}
	==مقدمه==		==مقدمه==
	*از دیگر [[حقوق اهل بیت]]{{عم}} [[ذکر]] [[اهل بیت]] است. در [[قرآن]] می‌خوانیم: {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اذْكُرُوا اللَّهَ ذِكْرًا كَثِيرًا}}<ref>«ای مؤمنان! خداوند را بسیار یاد کنید» سوره احزاب، آیه ۴۱.</ref>، [[ذکر]] به معنای [[غافل]] نبودن و یادآور بودن (در مقابل [[غفلت]] و [[فراموشی]]) است از این جهت است {{عربی\|اجعلني منك على ذكر}} یعنی فراموشم نکن، پس از آن، یاد کردن زبانی را نیز [[ذکر]] نامیده‌اند، هم چنین به معنای [[برتری]]، [[شرف]]، [[شهرت]] و ثنا نیز آمده است لکن همۀ این معانی از [[حفظ]] کردن و فراموش نشدن برگرفته شده، زیرا اشتهار بر سر زبان‌ها بودن [[شرافت]] است<ref>عبد الله جوادی آملی، ادب فنای مقربان، ج۳، ص۳۲.</ref>.		*از دیگر [[حقوق اهل بیت]]{{عم}} [[ذکر]] [[اهل بیت]] است. در [[قرآن]] می‌خوانیم: {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اذْكُرُوا اللَّهَ ذِكْرًا كَثِيرًا}}<ref>«ای مؤمنان! خداوند را بسیار یاد کنید» سوره احزاب، آیه ۴۱.</ref>، [[ذکر]] به معنای [[غافل]] نبودن و یادآور بودن (در مقابل [[غفلت]] و [[فراموشی]]) است از این جهت است {{عربی\|اجعلني منك على ذكر}} یعنی فراموشم نکن، پس از آن، یاد کردن زبانی را نیز [[ذکر]] نامیده‌اند، هم چنین به معنای [[برتری]]، [[شرف]]، [[شهرت]] و ثنا نیز آمده است لکن همۀ این معانی از [[حفظ]] کردن و فراموش نشدن برگرفته شده، زیرا اشتهار بر سر زبان‌ها بودن [[شرافت]] است<ref>عبد الله جوادی آملی، ادب فنای مقربان، ج۳، ص۳۲.</ref>.
خط ۵۰:		خط ۵۳:
	[[رده:حق اهل بیت]]		[[رده:حق اهل بیت]]
	[[رده:اهل بیت]]		[[رده:اهل بیت]]
	[[رده:حق ذکر]]		[[رده:ذکر]]

Heydari: جایگزینی متن - ']] {{پایان}} {{پایان}} == پانویس == {{پانویس}}' به ']] {{پایان منبع جامع}} == پانویس == {{پانویس}}'

2022-01-04T07:30:19Z

جایگزینی متن - ']] {{پایان}} {{پایان}} == پانویس == {{پانویس}}' به ']] {{پایان منبع جامع}} == پانویس == {{پانویس}}'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۰۰
خط ۴۲:		خط ۴۲:
	* [[:رده:مقاله‌شناسی مقاله‌های اهل بیت\|مقاله‌شناسی اهل بیت]]		* [[:رده:مقاله‌شناسی مقاله‌های اهل بیت\|مقاله‌شناسی اهل بیت]]
	* [[:رده:پایان‌نامه‌شناسی پایان‌نامه‌های اهل بیت\|پایان‌نامه‌شناسی اهل بیت]]		* [[:رده:پایان‌نامه‌شناسی پایان‌نامه‌های اهل بیت\|پایان‌نامه‌شناسی اهل بیت]]
	{{پایان}}		{{پایان منبع جامع}}
	~~{{پایان~~}}

	== پانویس ==		== پانویس ==

Heydari: جایگزینی متن - '''']] ==:رده:' به '''' {{پایان منابع}} ==[[:رده:'

2022-01-04T07:17:38Z

جایگزینی متن - '''']] ==رده:' به '''' {{پایان منابع}} ==[[:رده:'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۴۷
خط ۳۵:		خط ۳۵:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:1379781.jpg\|22px]] [[آرزو شکری\|شکری، آرزو]]، [[حقوق اهل بیت (کتاب)\|'''حقوق اهل بیت''']]		* [[پرونده:1379781.jpg\|22px]] [[آرزو شکری\|شکری، آرزو]]، [[حقوق اهل بیت (کتاب)\|'''حقوق اهل بیت''']]
			{{پایان منابع}}

	==[[:رده:آثار اهل بیت\|منبع‌شناسی جامع اهل بیت]]==		==[[:رده:آثار اهل بیت\|منبع‌شناسی جامع اهل بیت]]==