حلیت (حلال‌بودن) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مقدمه */

2024-07-07T05:57:59Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۲۷
خط ۲:		خط ۲:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	برخی از [[کارها]] از نظر [[اسلام]] جایز و [[مباح]] است و انجام آن اشکالی ندارد، به آنها [[حلال]] گفته می‌شود. امّا به کاری و چیزی که [[ممنوع]] است و از آن [[نهی]] شده است، [[حرام]] گفته می‌شود. اجتناب از [[حرام‌های الهی]] [[واجب]] است و انجام آن [[عقوبت]] دارد. مثلا دزدی، [[دروغ]]، رباخواری، [[قتل]]، خوردن شراب، قماربازی، خوردنِ مردار، افشای [[اسرار]]، [[غیبت]] و... جزء [[کارهای حرام]] است. در [[روایات]] است که [[حلال]] [[حضرت محمد]] {{صل}} تا [[قیامت]] [[حلال]] است، و حرامش تا [[قیامت]]، [[حرام]]. [[مؤمن]] باید حلال و حرام را بشناسد و از آنچه [[حرام]] و [[گناه]] شمرده شده است، پرهیز کند. [[امام صادق]] {{ع}} فرمود: "پارساترین [[مردم]] کسی است که از محرّمات [[الهی]] پرهیز کند". استفاده از [[نعمت‌های الهی]] [[حلال]] است. اشیاء و [[اعمال]] [[حلال]] را کسی [[حق]] ندارد از پیش خود [[حرام]] کند. [[حلال]] کردن [[حرام]] و [[حرام]] کردن [[حلال]]، نوعی [[بدعت‌گذاری]] در [[دین]] و از [[گناهان]] بزرگ است <ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه دینی]].</ref>.		برخی از [[کارها]] از نظر [[اسلام]] جایز و [[مباح]] است و انجام آن اشکالی ندارد، به آنها [[حلال]] گفته می‌شود. امّا به کاری و چیزی که ممنوع است و از آن [[نهی]] شده است، [[حرام]] گفته می‌شود. اجتناب از [[حرام‌های الهی]] [[واجب]] است و انجام آن [[عقوبت]] دارد. مثلا دزدی، [[دروغ]]، رباخواری، [[قتل]]، خوردن شراب، قماربازی، خوردنِ مردار، افشای [[اسرار]]، [[غیبت]] و... جزء [[کارهای حرام]] است. در [[روایات]] است که [[حلال]] [[حضرت محمد]] {{صل}} تا [[قیامت]] [[حلال]] است، و حرامش تا [[قیامت]]، [[حرام]]. [[مؤمن]] باید حلال و حرام را بشناسد و از آنچه [[حرام]] و [[گناه]] شمرده شده است، پرهیز کند. [[امام صادق]] {{ع}} فرمود: "پارساترین [[مردم]] کسی است که از محرّمات [[الهی]] پرهیز کند". استفاده از [[نعمت‌های الهی]] [[حلال]] است. اشیاء و [[اعمال]] [[حلال]] را کسی [[حق]] ندارد از پیش خود [[حرام]] کند. [[حلال]] کردن [[حرام]] و [[حرام]] کردن [[حلال]]، نوعی [[بدعت‌گذاری]] در [[دین]] و از [[گناهان]] بزرگ است<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه دینی]].</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Msadeq در ‏۱۱ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۲۵

2024-01-11T05:25:29Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۵۵
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[حلیت در قرآن~~]] - [[حلیت در حدیث]] - [[حلیت در کلام اسلامی~~]] - [[حلیت در فقه سیاسی]] - [[حلیت در جامعه‌شناسی اسلامی]]\| پرسش مرتبط = ~~حلیت (پرسش)~~}}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[حلیت در قرآن]] - [[حلیت در فقه سیاسی]] - [[حلیت در جامعه‌شناسی اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	* برخی از [[کارها]] از نظر [[اسلام]] جایز و [[مباح]] است و انجام آن اشکالی ندارد، به آنها [[حلال]] گفته می‌شود. امّا به کاری و چیزی که [[ممنوع]] است و از آن [[نهی]] شده است، [[حرام]] گفته می‌شود. اجتناب از [[حرام‌های الهی]] [[واجب]] است و انجام آن [[عقوبت]] دارد. مثلا دزدی، [[دروغ]]، رباخواری، [[قتل]]، خوردن شراب، قماربازی، خوردنِ مردار، افشای [[اسرار]]، [[غیبت]] و... جزء [[کارهای حرام]] است. در [[روایات]] است که [[حلال]] [[حضرت محمد]] {{صل}} تا [[قیامت]] [[حلال]] است، و حرامش تا [[قیامت]]، [[حرام]]. [[مؤمن]] باید حلال و حرام را بشناسد و از آنچه [[حرام]] و [[گناه]] شمرده شده است، پرهیز کند. [[امام صادق]] {{ع}} فرمود: "پارساترین [[مردم]] کسی است که از محرّمات [[الهی]] پرهیز کند". استفاده از [[نعمت‌های الهی]] [[حلال]] است. اشیاء و [[اعمال]] [[حلال]] را کسی [[حق]] ندارد از پیش خود [[حرام]] کند. [[حلال]] کردن [[حرام]] و [[حرام]] کردن [[حلال]]، نوعی [[بدعت‌گذاری]] در [[دین]] و از [[گناهان]] بزرگ است <ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه دینی]].</ref>.		برخی از [[کارها]] از نظر [[اسلام]] جایز و [[مباح]] است و انجام آن اشکالی ندارد، به آنها [[حلال]] گفته می‌شود. امّا به کاری و چیزی که [[ممنوع]] است و از آن [[نهی]] شده است، [[حرام]] گفته می‌شود. اجتناب از [[حرام‌های الهی]] [[واجب]] است و انجام آن [[عقوبت]] دارد. مثلا دزدی، [[دروغ]]، رباخواری، [[قتل]]، خوردن شراب، قماربازی، خوردنِ مردار، افشای [[اسرار]]، [[غیبت]] و... جزء [[کارهای حرام]] است. در [[روایات]] است که [[حلال]] [[حضرت محمد]] {{صل}} تا [[قیامت]] [[حلال]] است، و حرامش تا [[قیامت]]، [[حرام]]. [[مؤمن]] باید حلال و حرام را بشناسد و از آنچه [[حرام]] و [[گناه]] شمرده شده است، پرهیز کند. [[امام صادق]] {{ع}} فرمود: "پارساترین [[مردم]] کسی است که از محرّمات [[الهی]] پرهیز کند". استفاده از [[نعمت‌های الهی]] [[حلال]] است. اشیاء و [[اعمال]] [[حلال]] را کسی [[حق]] ندارد از پیش خود [[حرام]] کند. [[حلال]] کردن [[حرام]] و [[حرام]] کردن [[حلال]]، نوعی [[بدعت‌گذاری]] در [[دین]] و از [[گناهان]] بزرگ است <ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه دینی]].</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:13681040.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه دینی''']]		#[[پرونده:13681040.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه دینی''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = حلیت در قرآن - حلیت در حدیث - حلیت در کلام اسلامی - حلیت در فقه سیاسی - حلیت در جامعه‌شناسی اسلامی| پرسش مرتبط = حلیت (پرسش)}} == مقدمه == * برخی از کارها از نظر اسلام جایز و مباح...» ایجاد کرد

2022-12-18T07:24:19Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = حلیت در قرآن - حلیت در حدیث - حلیت در کلام اسلامی - حلیت در فقه سیاسی - حلیت در جامعه‌شناسی اسلامی| پرسش مرتبط = حلیت (پرسش)}} == مقدمه == * برخی از کارها از نظر اسلام جایز و مباح...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = [[حلیت در قرآن]] - [[حلیت در حدیث]] - [[حلیت در کلام اسلامی]] - [[حلیت در فقه سیاسی]] - [[حلیت در جامعه‌شناسی اسلامی]]| پرسش مرتبط = حلیت (پرسش)}}

== مقدمه ==
* برخی از [[کارها]] از نظر [[اسلام]] جایز و [[مباح]] است و انجام آن اشکالی ندارد، به آنها [[حلال]] گفته می‌شود. امّا به کاری و چیزی که [[ممنوع]] است و از آن [[نهی]] شده است، [[حرام]] گفته می‌شود. اجتناب از [[حرام‌های الهی]] [[واجب]] است و انجام آن [[عقوبت]] دارد. مثلا دزدی، [[دروغ]]، رباخواری، [[قتل]]، خوردن شراب، قماربازی، خوردنِ مردار، افشای [[اسرار]]، [[غیبت]] و... جزء [[کارهای حرام]] است. در [[روایات]] است که [[حلال]] [[حضرت محمد]] {{صل}} تا [[قیامت]] [[حلال]] است، و حرامش تا [[قیامت]]، [[حرام]]. [[مؤمن]] باید حلال و حرام را بشناسد و از آنچه [[حرام]] و [[گناه]] شمرده شده است، پرهیز کند. [[امام صادق]] {{ع}} فرمود: "پارساترین [[مردم]] کسی است که از محرّمات [[الهی]] پرهیز کند". استفاده از [[نعمت‌های الهی]] [[حلال]] است. اشیاء و [[اعمال]] [[حلال]] را کسی [[حق]] ندارد از پیش خود [[حرام]] کند. [[حلال]] کردن [[حرام]] و [[حرام]] کردن [[حلال]]، نوعی [[بدعت‌گذاری]] در [[دین]] و از [[گناهان]] بزرگ است <ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)|فرهنگ‌نامه دینی]].</ref>.

== منابع ==
{{منابع}}
* [[پرونده:13681040.jpg|22px]] [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)|'''فرهنگ‌نامه دینی''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

[[رده:حلیت]]