Jaafari در ‏۲ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۰۴:۲۰

2023-08-02T04:20:00Z

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
 ==مشخصات حماسه حسینی==
 [[نهضت حسینی]] با مشخصات و شرایط زیر، به عنوان یک حماسه [[مقدس]] مطرح است:
@@ خط ۱۶: / خط ۲۳: @@
 پنجاه سال می‌گذرد تازه [[ملت]] بیدار می‌شود که فلان شخص که قیام کرد، چه منظور مقدسی داشت. [[نهضت حسینی]] چنین نهضتی است.
 امروز ما درست می‌فهمیم یزید یعنی چه؟ [[معاویه]] چه کرد؟ نقشه [[اموی‌ها]] چه بود؟ [[مردم مدینه]] درک نمی‌کردند، روزی فهمیدند یزید چه کسی است و [[خلافت یزید]] یعنی چه که حسین بن علی{{ع}} کشته شده بود، بعد تکان خوردند که چرا حسین بن علی{{ع}} کشته شد؟ باید [[حسینی]] کشته بشود تا [[جهان اسلام]] تکان بخورد؛ تازه [[عبدالله بن حنظلة]] [[غسیل الملائکه]] و صدها نفر دیگر مثل او در [[مدینه]] و [[کوفه]] و در جاهای دیگر چشمشان باز شود و بگویند حسین{{ع}} حق داشت که چنین حرفی زد!<ref>مرتضی مطهری، مجموعه آثار، ج۱۷، ص۱۰۵.</ref>.<ref>[[محمد باقر پورامینی|پورامینی، محمد باقر]]، [[حماسه عاشورا (کتاب)|حماسه عاشورا]] ص ۱۸.</ref>.

Wasity: صفحه‌ای تازه حاوی «==مشخصات حماسه حسینی== نهضت حسینی با مشخصات و شرایط زیر، به عنوان یک حماسه مقدس مطرح است: ۱. دارای هدفی پاک و منزه بوده، شخصی و فردی نیست؛ حماسه آن کسی مقدس است که روحش برای خود موج نمی‌زند، برای نژاد، ملت، قاره یا مملکت خود موج نمی...» ایجاد کرد

2023-08-01T10:01:53Z

صفحه‌ای تازه حاوی «==مشخصات حماسه حسینی== نهضت حسینی با مشخصات و شرایط زیر، به عنوان یک حماسه مقدس مطرح است: ۱. دارای هدفی پاک و منزه بوده، شخصی و فردی نیست؛ حماسه آن کسی مقدس است که روحش برای خود موج نمی‌زند، برای نژاد، ملت، قاره یا مملکت خود موج نمی...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

==مشخصات حماسه حسینی==
[[نهضت حسینی]] با مشخصات و شرایط زیر، به عنوان یک حماسه [[مقدس]] مطرح است:

۱. دارای هدفی [[پاک]] و [[منزه]] بوده، شخصی و فردی نیست؛ حماسه آن کسی مقدس است که روحش برای خود موج نمی‌زند، برای نژاد، [[ملت]]، [[قاره]] یا مملکت خود موج نمی‌زند؛ او چیزی را که اساساً نمی‌بیند شخص خود است، او فقط [[حق]] و [[حقیقت]] را می‌بیند و اگر خیلی کوچکش بکنیم باید بگوییم [[بشریت]] را می‌بیند. این [[آیه قرآن]] یک [[آیه]] حماسی است:
{{متن قرآن|قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَى كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَلَّا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللَّهِ}}<ref>«بگو: ای اهل کتاب! بیایید بر کلمه‌ای که میان ما و شما برابر است هم‌داستان شویم که: جز خداوند را نپرستیم و چیزی را شریک او ندانیم و یکی از ما، دیگری را به جای خداوند، به خدایی نگیرد پس اگر روی گرداندند بگویید: گواه باشید که ما مسلمانیم» سوره آل عمران، آیه ۶۴.</ref>.
حسین{{ع}} در چهارده [[قرن]] پیش برای ما و به خاطر ما و به خاطر همه انسان‌های عالم [[قیام]] کرد، قیامش، قیام [[مقدس]] و [[پاک]] و از منظورهای شخصی بیرون بود.

۲. در شرایط خاصی که هیچ کس [[گمان]] وقوع آن را نمی‌برد قرار گیرد؛ همچون شعله‌ای در یک [[ظلمت]] مطلق، فریاد عدالتی در یک [[استبداد]] و [[ستم]] مطلق، جنبشی در یک سکون، [[کلام]] و سخنی در یک [[خاموشی]] مرگبار باشد.
به عنوان مثال در [[عصر بعثت]] [[خاتم الانبیاء]]{{صل}} که تمام [[دنیا]] در ظلمت و خاموشی و [[هرج و مرج]] و [[فساد]] فرو رفته است، ناگهان فریاد {{متن حدیث|قُولُوا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ تُفْلِحُوا}} بلند می‌شود.
[[دولت اموی]] تمام نیروها، حتی نیروی [[مذهب]] را به نفع خودش [[تجهیز]] کرده است. آن وقت شعله‌ای مانند شعله [[حسینی]] پیدا می‌شود. [[حسین بن علی]]{{ع}} خود، دلیل [[نهضت]] را بیان کرده است:
{{متن حدیث|أَنِّي لَمْ أَخْرُجْ أَشِراً وَ لَا بَطِراً وَ لَا مُفْسِداً وَ لَا ظَالِماً وَ إِنَّمَا خَرَجْتُ لِطَلَبِ الْإِصْلَاحِ فِي أُمَّةِ جَدِّي}}<ref>مقرم، مقتل الحسین{{ع}}، ص۱۵۶.</ref>؛
در کمال صراحت می‌گوید دنیای ما را فساد گرفته است، [[امت]] جدم [[فاسد]] شده‌اند، قیام کردم برای [[اصلاح]]، هدفی جز [[امربه معروف و نهی از منکر]] ندارم. [[امام حسین]]{{ع}} [[هدف]] نهضت خودش را روشن کرده است.

۳. آن قیام با یک [[رشد]]، [[بینش]] نیرومند، [[درک]] و [[بصیرت]] [[قوی]] توأم باشد. یعنی قیام کننده چیزی را می‌بیند که دیگران نمی‌بینند. یک وقت [[آدمی]] [[بصیر]]، چیز [[فهم]] و با درک پیدا می‌شود که [[درد]] این [[مردم]] را صد درجه از خودشان بهتر می‌فهمد. دوای این مردم را از خود این مردم بهتر می‌فهمد. در وقتی که دیگران هیچ چیز را نمی‌فهمند و [[درک]] نمی‌کنند و در ظاهر هم نمی‌بینند. یک فرد [[بصیر]] و چیز [[فهم]] که به اصطلاح، آنچه را که [[مردم]] دیگر در آیینه نمی‌بینند او در خشت خام می‌بیند، پیدا می‌شود که [[قیام]] و [[نهضت]] می‌کند<ref>مرتضی مطهری، مجموعه آثار، ج۱۷، ص۱۰۵.</ref>.
عده زیادی [[حسین بن علی]]{{ع}} را از رفتن به [[کربلا]] [[نهی]] می‌کردند، آنها روی [[منطق]] خودشان [[حق]] داشتند، ولی حسین{{ع}} چیزی را می‌دید که آنها نمی‌دیدند نه آنها به اندازه حسین بن علی{{ع}} خطر را [[احساس]] می‌کردند و نه می‌توانستند بفهمند که چنین قیامی در [[آینده]] چه آثار بزرگی دارد<ref>مرتضی مطهری، مجموعه آثار، ج۱۷، ص۳۸.</ref>.
پنجاه سال می‌گذرد تازه [[ملت]] بیدار می‌شود که فلان شخص که قیام کرد، چه منظور مقدسی داشت. [[نهضت حسینی]] چنین نهضتی است.
امروز ما درست می‌فهمیم یزید یعنی چه؟ [[معاویه]] چه کرد؟ نقشه [[اموی‌ها]] چه بود؟ [[مردم مدینه]] درک نمی‌کردند، روزی فهمیدند یزید چه کسی است و [[خلافت یزید]] یعنی چه که حسین بن علی{{ع}} کشته شده بود، بعد تکان خوردند که چرا حسین بن علی{{ع}} کشته شد؟ باید [[حسینی]] کشته بشود تا [[جهان اسلام]] تکان بخورد؛ تازه [[عبدالله بن حنظلة]] [[غسیل الملائکه]] و صدها نفر دیگر مثل او در [[مدینه]] و [[کوفه]] و در جاهای دیگر چشمشان باز شود و بگویند حسین{{ع}} حق داشت که چنین حرفی زد!<ref>مرتضی مطهری، مجموعه آثار، ج۱۷، ص۱۰۵.</ref>.<ref>[[محمد باقر پورامینی|پورامینی، محمد باقر]]، [[حماسه عاشورا (کتاب)|حماسه عاشورا]] ص ۱۸.</ref>.

حماسه حسینی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Jaafari در ‏۲ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۰۴:۲۰