حواریون در قرآن - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Msadeq در ‏۲۹ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۴۰

2024-03-29T11:40:52Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۱۰
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط = حواریون		\| موضوع مرتبط = حواریون
	\| عنوان مدخل = [[حواریون]]		\| عنوان مدخل = [[حواریون]]
	\| مداخل مرتبط = [[حواریون در قرآن~~]] - [[حواریون در تاریخ اسلامی~~]]		\| مداخل مرتبط = [[حواریون در قرآن]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Wasity: جایگزینی متن - 'وصف' به 'وصف'

2022-09-11T05:06:45Z

جایگزینی متن - 'وصف' به 'وصف'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۳۶
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	کتاب [[مقدّس]]، حواریان را [[شاگردان]] [[عیسی]] {{ع}}،<ref>ر. ک: کتاب مقدس، متی ۱۰.</ref> شمارشان را ۱۲ و رسالتشان را [[وعظ]] و [[تبلیغ]] یاد می‌کند.<ref> کتاب مقدس، مرقس، ۳: ۱۴.</ref> عدد [[دوازده‌گانه]] حواریان با جایگاه ممتاز رقم ۱۲ و حضور پررنگ و نمادین آن در [[فرهنگ]] و [[حیات]] [[دینی]] [[یهود]] پیوندی عمیق دارد: مواردی چون [[اسباط دوازده‌گانه]] [[بنی‌اسراییل]]،<ref>رک: قاموس کتاب مقدس، ص ۴۱۴.</ref> قطعه سنگ‌های دوازده‌گانه منقّش و گران‌بها در سینه‌بند [[هارون]]،<ref>کتاب مقدس، خروج ۲۸: ۲۱؛ و ۳۹: ۱۴.</ref> انواع [[هدیه]] و [[قربانی]] برای [[خدا]]،<ref> کتاب مقدس، لاویان ۲۴: ۵.</ref> [[وکلای سلیمان]]،<ref>کتاب مقدس، ملوک اول ۴: ۷.</ref> مجسّمه‌های شیر بر روی پله‌های شش‌گانه تخت وی <ref>کتاب مقدس، ملوک اول ۱۰: ۲۰.</ref> و مواردی دیگر <ref>ر. ک: کتاب مقدس، یوشع ۳: ۱۲؛ ۴: ۲ ـ ۴؛ سموئیل دوم ۲: ۱۵؛ ملوک اول ۷:۲۵؛ ۱۸: ۳۱ ـ ۳۲.</ref> همگی عدد ۱۲ داشته‌اند. این رقم، مبنای [[نظام]] شمارشی بابلیان بوده است.<ref>قاموس الکتاب المقدس، ص ۶۰۸ ـ ۶۰۹.</ref> در [[عهد جدید]] نیز افزون بر حواریان، می‌توان به [[دروازه‌های دوازده گانه اورشلیم]] جدید با سر درِمنقش به نام اسباط دوازده‌گانه <ref>کتاب مقدس، مکاشفه ۲۱: ۱۲.</ref> و تقسیم رؤیاهای آسمانی به ۱۲ قسم از سوی [[یوحنّا]]<ref> ر. ک: کتاب مقدس، مکاشفه، ج ۲۱، ص ۹ ـ ۱۴.</ref> و جز آن اشاره کرد.<ref>برای اطلاع بیشتر درباره نمادین بودن عدد ۱۲ نزد یهودیان ر. ک: دائرة المعارف قرآن کریم، ج ۳، ص ۱۵ ـ ۲۴، مقاله «اسباط».</ref>		کتاب [[مقدّس]]، حواریان را [[شاگردان]] [[عیسی]] {{ع}}،<ref>ر. ک: کتاب مقدس، متی ۱۰.</ref> شمارشان را ۱۲ و رسالتشان را [[وعظ]] و [[تبلیغ]] یاد می‌کند.<ref> کتاب مقدس، مرقس، ۳: ۱۴.</ref> عدد [[دوازده‌گانه]] حواریان با جایگاه ممتاز رقم ۱۲ و حضور پررنگ و نمادین آن در [[فرهنگ]] و [[حیات]] [[دینی]] [[یهود]] پیوندی عمیق دارد: مواردی چون [[اسباط دوازده‌گانه]] [[بنی‌اسراییل]]،<ref>رک: قاموس کتاب مقدس، ص ۴۱۴.</ref> قطعه سنگ‌های دوازده‌گانه منقّش و گران‌بها در سینه‌بند [[هارون]]،<ref>کتاب مقدس، خروج ۲۸: ۲۱؛ و ۳۹: ۱۴.</ref> انواع [[هدیه]] و [[قربانی]] برای [[خدا]]،<ref> کتاب مقدس، لاویان ۲۴: ۵.</ref> [[وکلای سلیمان]]،<ref>کتاب مقدس، ملوک اول ۴: ۷.</ref> مجسّمه‌های شیر بر روی پله‌های شش‌گانه تخت وی <ref>کتاب مقدس، ملوک اول ۱۰: ۲۰.</ref> و مواردی دیگر <ref>ر. ک: کتاب مقدس، یوشع ۳: ۱۲؛ ۴: ۲ ـ ۴؛ سموئیل دوم ۲: ۱۵؛ ملوک اول ۷:۲۵؛ ۱۸: ۳۱ ـ ۳۲.</ref> همگی عدد ۱۲ داشته‌اند. این رقم، مبنای [[نظام]] شمارشی بابلیان بوده است.<ref>قاموس الکتاب المقدس، ص ۶۰۸ ـ ۶۰۹.</ref> در [[عهد جدید]] نیز افزون بر حواریان، می‌توان به [[دروازه‌های دوازده گانه اورشلیم]] جدید با سر درِمنقش به نام اسباط دوازده‌گانه <ref>کتاب مقدس، مکاشفه ۲۱: ۱۲.</ref> و تقسیم رؤیاهای آسمانی به ۱۲ قسم از سوی [[یوحنّا]]<ref> ر. ک: کتاب مقدس، مکاشفه، ج ۲۱، ص ۹ ـ ۱۴.</ref> و جز آن اشاره کرد.<ref>برای اطلاع بیشتر درباره نمادین بودن عدد ۱۲ نزد یهودیان ر. ک: دائرة المعارف قرآن کریم، ج ۳، ص ۱۵ ـ ۲۴، مقاله «اسباط».</ref>

	براساس گزارش [[انجیل برنابا]]، [[حضرت عیسی]] {{ع}} پس از ۴۰ [[روز]] [[عبادت]] و [[روزه‌داری]]، ۱۲ تن از بنی‌اسراییل را به نام [[رسولان]] <ref> رک: انجیل برنابا، ص ۳۵۳ ـ ۳۵۴؛ قاموس کتاب مقدس، ص ۴۱۴ ـ ۴۱۵، «رسول».</ref> به نام‌های [[شمعون]] معروف به [[پطرس]]، [[اندریاس]]، [[یعقوب بن زَبْدَی]]، [[یوحنّا]]، [[فیلُّپِس]]، [[برتولما]]، [[توما]]، [[متّی]]، [[یعقوب بن حلفی]] و [[لبئی]] معروف به [[تدی]]، [[شمعون قانوی]] و [[یهودای اسخریوطی]] برگزید.<ref>کتاب مقدس، متی ۱۰: ۲ ـ ۴.</ref> پس از آنکه [[یهودا]] در پی [[ندامت]] از [[خیانت]] به [[عیسی]] {{ع}} و [[همکاری]] با [[دشمنان]] آن [[حضرت]] خودکشی کرد، "متیاس" جایگزین او گردید.<ref> قاموس کتاب مقدس، ص ۴۱۳ ـ ۴۱۵، «رسول».</ref> حواریان، همه از میان [[توده]] [[بنی‌اسراییل]] بوده‌اند. [[حضرت عیسی]] {{ع}} آنان را پس از [[آموزش]]، دو به دو برای [[تبلیغ]] می‌فرستاد؛ همچنین آنها را برای انجام‌دادن [[کارهای خارق‌العاده]] [[قدرت]] بخشید. شرح سفرها، خاطرات و تلاش‌های [[تبلیغی]] آنان در بخش "[[اعمال]] رسولانِ" [[عهد جدید]] به تفصیل آمده است.<ref> کتاب مقدس، مرقس ۶: ۷؛ قاموس کتاب مقدس، ص ۴۱۳ ـ ۴۱۵، «رسول»؛ دائره‌المعارف لیدن، ج ۱، ص ۱۲۳ Encyclopedia of the Quran, V۱,.P۱۲۳ "Apostle"</ref> گزارش‌های کتاب [[مقدّس]] درباره حواریان، متفاوت است: از یک‌سو بیشتر آنها را کم‌درک،<ref>کتاب مقدس، متی ۱۵: ۱۵.</ref> [[سست‌ایمان]]،<ref>کتاب مقدس، ۱۶: ۵ ـ ۸.</ref> [[ترسو]]،<ref>کتاب مقدس، لوقا ۲۴: ۲۵.</ref> شکاک<ref> کتاب مقدس، متی ۲۶: ۳۱.</ref> و سختدل<ref>کتاب مقدس، مرقس ۶: ۵۲ و ۱۶: ۱۴؛ نیز رک: الرحلة المدرسیّه، ج ۱، ص ۱۴۹.</ref> خوانده است؛ از سوی دیگر، حواریان با ویژگی‌هایی چون توان [[سخن گفتن]] به زبان‌های گوناگون،<ref> کتاب مقدس، اعمال رسولان، ۲: ۴.</ref> انجام دادن امور [[خارق‌العاده]]،<ref>کتاب مقدس، مرقس ۶:۱۳؛ لوقا ۹:۶.</ref> [[وعده]] [[داوری]] به آنان از سوی [[خدا]] در میان [[اسباط دوازده‌گانه]]،<ref>کتاب مقدس، متی ۱۰: ۲.</ref> قدرت [[شفای بیماران]]<ref>کتاب مقدس، ۱۰:۱.</ref> و [[غلبه]] بر [[شیطان]]<ref>کتاب مقدس، انجیل متی ۱۰:۱.</ref> [[وصف]] شده‌اند؛ همچنین در برخی گزارش‌ها، [[پطرس]] به [[نفاق]]<ref> کتاب مقدس، غلاطیان ۲: ۱۱ ـ ۱۶.</ref> و [[انکار عیسی]] متهم<ref> کتاب مقدس، متی ۲۶:۳۱ و ۷۵؛ مرقس ۱۴:۶۶ ـ ۶۸؛ لوقا ۲۲:۵۶ ـ ۵۷؛ یوحنا ۱۸:۱۷ ـ ۱۸.</ref> و شیطان<ref>کتاب مقدس، متی ۱۶: ۲۳.</ref> خوانده می‌شود؛ ولی در جای دیگر از او به [[برترین]] [[حواری]] <ref>کتاب مقدس، لوقا ۲۲؛ ۳۲؛ نیز ر. ک: بحارالانوار، ج ۳۸، ص ۱۰۳.</ref> و [[مأموریت]] ویژه او از طرف عیسی {{ع}} در [[هدایت مردم]]، نیز [[استواری]] دیگر حواریان <ref> کتاب مقدس، لوقا ۲۲:۳۲ ـ ۳۳.</ref>سخن گفته است. گزارش‌های [[عهد جدید]]، گویای [[برتری]] [[پطرس]] بر [[رسولان]] دیگر، [[غیرت]] و [[استواری]] او در [[ایمان]] و علاقه شدید به [[عیسی]] {{ع}}‌اند؛ نیز وی پس از [[عروج عیسی]] {{ع}} بیشتر [[عمر]] خود را در کلیساهای [[فلسطین]] و اطراف آن سپری کرد و ۲۰ سال پایانی عمر خود را در رم گذرانید و نخستین [[اسقف]] [[روم]] شناخته شد.<ref>دائره‌المعارف البستانی، ج ۵، ص ۴۷۲ ـ ۴۷۳، «پطرس»؛ درآمدی بر تاریخ و کلام مسیحیت، ص ۵۰ ـ ۵۱.</ref>		براساس گزارش [[انجیل برنابا]]، [[حضرت عیسی]] {{ع}} پس از ۴۰ [[روز]] [[عبادت]] و [[روزه‌داری]]، ۱۲ تن از بنی‌اسراییل را به نام [[رسولان]] <ref> رک: انجیل برنابا، ص ۳۵۳ ـ ۳۵۴؛ قاموس کتاب مقدس، ص ۴۱۴ ـ ۴۱۵، «رسول».</ref> به نام‌های [[شمعون]] معروف به [[پطرس]]، [[اندریاس]]، [[یعقوب بن زَبْدَی]]، [[یوحنّا]]، [[فیلُّپِس]]، [[برتولما]]، [[توما]]، [[متّی]]، [[یعقوب بن حلفی]] و [[لبئی]] معروف به [[تدی]]، [[شمعون قانوی]] و [[یهودای اسخریوطی]] برگزید.<ref>کتاب مقدس، متی ۱۰: ۲ ـ ۴.</ref> پس از آنکه [[یهودا]] در پی [[ندامت]] از [[خیانت]] به [[عیسی]] {{ع}} و [[همکاری]] با [[دشمنان]] آن [[حضرت]] خودکشی کرد، "متیاس" جایگزین او گردید.<ref> قاموس کتاب مقدس، ص ۴۱۳ ـ ۴۱۵، «رسول».</ref> حواریان، همه از میان [[توده]] [[بنی‌اسراییل]] بوده‌اند. [[حضرت عیسی]] {{ع}} آنان را پس از [[آموزش]]، دو به دو برای [[تبلیغ]] می‌فرستاد؛ همچنین آنها را برای انجام‌دادن [[کارهای خارق‌العاده]] [[قدرت]] بخشید. شرح سفرها، خاطرات و تلاش‌های [[تبلیغی]] آنان در بخش "[[اعمال]] رسولانِ" [[عهد جدید]] به تفصیل آمده است.<ref> کتاب مقدس، مرقس ۶: ۷؛ قاموس کتاب مقدس، ص ۴۱۳ ـ ۴۱۵، «رسول»؛ دائره‌المعارف لیدن، ج ۱، ص ۱۲۳ Encyclopedia of the Quran, V۱,.P۱۲۳ "Apostle"</ref> گزارش‌های کتاب [[مقدّس]] درباره حواریان، متفاوت است: از یک‌سو بیشتر آنها را کم‌درک،<ref>کتاب مقدس، متی ۱۵: ۱۵.</ref> [[سست‌ایمان]]،<ref>کتاب مقدس، ۱۶: ۵ ـ ۸.</ref> [[ترسو]]،<ref>کتاب مقدس، لوقا ۲۴: ۲۵.</ref> شکاک<ref> کتاب مقدس، متی ۲۶: ۳۱.</ref> و سختدل<ref>کتاب مقدس، مرقس ۶: ۵۲ و ۱۶: ۱۴؛ نیز رک: الرحلة المدرسیّه، ج ۱، ص ۱۴۹.</ref> خوانده است؛ از سوی دیگر، حواریان با ویژگی‌هایی چون توان [[سخن گفتن]] به زبان‌های گوناگون،<ref> کتاب مقدس، اعمال رسولان، ۲: ۴.</ref> انجام دادن امور [[خارق‌العاده]]،<ref>کتاب مقدس، مرقس ۶:۱۳؛ لوقا ۹:۶.</ref> [[وعده]] [[داوری]] به آنان از سوی [[خدا]] در میان [[اسباط دوازده‌گانه]]،<ref>کتاب مقدس، متی ۱۰: ۲.</ref> قدرت [[شفای بیماران]]<ref>کتاب مقدس، ۱۰:۱.</ref> و [[غلبه]] بر [[شیطان]]<ref>کتاب مقدس، انجیل متی ۱۰:۱.</ref> وصف شده‌اند؛ همچنین در برخی گزارش‌ها، [[پطرس]] به [[نفاق]]<ref> کتاب مقدس، غلاطیان ۲: ۱۱ ـ ۱۶.</ref> و [[انکار عیسی]] متهم<ref> کتاب مقدس، متی ۲۶:۳۱ و ۷۵؛ مرقس ۱۴:۶۶ ـ ۶۸؛ لوقا ۲۲:۵۶ ـ ۵۷؛ یوحنا ۱۸:۱۷ ـ ۱۸.</ref> و شیطان<ref>کتاب مقدس، متی ۱۶: ۲۳.</ref> خوانده می‌شود؛ ولی در جای دیگر از او به [[برترین]] [[حواری]] <ref>کتاب مقدس، لوقا ۲۲؛ ۳۲؛ نیز ر. ک: بحارالانوار، ج ۳۸، ص ۱۰۳.</ref> و [[مأموریت]] ویژه او از طرف عیسی {{ع}} در [[هدایت مردم]]، نیز [[استواری]] دیگر حواریان <ref> کتاب مقدس، لوقا ۲۲:۳۲ ـ ۳۳.</ref>سخن گفته است. گزارش‌های [[عهد جدید]]، گویای [[برتری]] [[پطرس]] بر [[رسولان]] دیگر، [[غیرت]] و [[استواری]] او در [[ایمان]] و علاقه شدید به [[عیسی]] {{ع}}‌اند؛ نیز وی پس از [[عروج عیسی]] {{ع}} بیشتر [[عمر]] خود را در کلیساهای [[فلسطین]] و اطراف آن سپری کرد و ۲۰ سال پایانی عمر خود را در رم گذرانید و نخستین [[اسقف]] [[روم]] شناخته شد.<ref>دائره‌المعارف البستانی، ج ۵، ص ۴۷۲ ـ ۴۷۳، «پطرس»؛ درآمدی بر تاریخ و کلام مسیحیت، ص ۵۰ ـ ۵۱.</ref>

	== حواریان در [[قرآن]] ==		== حواریان در [[قرآن]] ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T20:19:00Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

نمایش تغییرات

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T06:47:45Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۱۷
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = حواریون		\| موضوع مرتبط = حواریون
خط ۴۶:		خط ۴۵:

	[[رده:حواریون]]		[[رده:حواریون]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

Hosein: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == ==' به '=='

2022-06-01T15:24:33Z

جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == ==' به '=='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۵۴
خط ۳۶:		خط ۳۶:
	==حواریان، [[یاوران]] خدا==		==حواریان، [[یاوران]] خدا==
	[[قرآن کریم]]، ضمن اشاره به اعلام [[آمادگی]] حواریان برای [[یاری]] رسانی به حضرت عیسی{{ع}} و اینکه آنان خود را یاوران خدا خواندند، از [[مسلمانان]] می‌خواهد که همانند آنها یاوران خدا باشند: {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُونُوا أَنْصَارَ اللَّهِ كَمَا قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ لِلْحَوَارِيِّينَ مَنْ أَنْصَارِي إِلَى اللَّهِ قَالَ الْحَوَارِيُّونَ نَحْنُ أَنْصَارُ اللَّهِ فَآمَنَتْ طَائِفَةٌ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَكَفَرَتْ طَائِفَةٌ فَأَيَّدْنَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَى عَدُوِّهِمْ فَأَصْبَحُوا ظَاهِرِينَ}}<ref>«ای مؤمنان! یاوران (دین) خدا باشید چنان که عیسی پسر مریم به حواریان گفت: چه کسانی در راه خداوند یاوران من خواهند بود؟ حواریان گفتند: ما یاوران (دین) خداوندیم و دسته‌ای از بنی اسرائیل ایمان آوردند و دسته‌ای کافر شدند و ما مؤمنان را در برابر دشمنانشان نیرومند کردیم و پیروز شدند» سوره صف، آیه ۱۴.</ref> به دیده [[مفسران]]، حضرت عیسی{{ع}} می‌خواست گروهی را برگزیند تا وی را در [[دعوت]] به سوی خدا و تبلیغ و انتشار [[آیین]] وی یاری کنند؛ همانند کاری که [[پیامبراکرم]]{{صل}} در [[بیعت عقبه]] و شجره انجام دادند.<ref>التبیان، ج ۲، ص ۴۷۳؛ تفسیر ابن کثیر، ج ۱، ص ۳۷۳؛ المیزان، ج ۳، ص ۲۰۲ ـ ۲۰۳.</ref> حواریان با ترک [[خانه]] و کاشانه خود، در پی [[عیسی]]{{ع}} روانه شده و در [[تبلیغ]] [[آیین]] وی کوشیدند.<ref>. Apostle Encyclopedia of the Quran, V۱, P۱۲۳.</ref> مفسرانی که [[آیات]] {{متن قرآن\|وَاضْرِبْ لَهُم مَّثَلاً أَصْحَابَ الْقَرْيَةِ إِذْ جَاءَهَا الْمُرْسَلُونَ إِذْ أَرْسَلْنَا إِلَيْهِمُ اثْنَيْنِ فَكَذَّبُوهُمَا فَعَزَّزْنَا بِثَالِثٍ فَقَالُوا إِنَّا إِلَيْكُم مُّرْسَلُونَ قَالُوا مَا أَنتُمْ إِلاَّ بَشَرٌ مِّثْلُنَا وَمَا أَنزَلَ الرَّحْمَن مِن شَيْءٍ إِنْ أَنتُمْ إِلاَّ تَكْذِبُونَ قَالُوا رَبُّنَا يَعْلَمُ إِنَّا إِلَيْكُمْ لَمُرْسَلُونَ وَمَا عَلَيْنَا إِلاَّ الْبَلاغُ الْمُبِينُ قَالُوا إِنَّا تَطَيَّرْنَا بِكُمْ لَئِن لَّمْ تَنتَهُوا لَنَرْجُمَنَّكُمْ وَلَيَمَسَّنَّكُم مِّنَّا عَذَابٌ أَلِيمٌ قَالُوا طَائِرُكُمْ مَعَكُمْ أَئِن ذُكِّرْتُم بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ مُّسْرِفُونَ وَجَاءَ مِنْ أَقْصَى الْمَدِينَةِ رَجُلٌ يَسْعَى قَالَ يَا قَوْمِ اتَّبِعُوا الْمُرْسَلِينَ اتَّبِعُوا مَن لاَّ يَسْأَلُكُمْ أَجْرًا وَهُم مُّهْتَدُونَ وَمَا لِي لاَ أَعْبُدُ الَّذِي فَطَرَنِي وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ أَأَتَّخِذُ مِن دُونِهِ آلِهَةً إِن يُرِدْنِ الرَّحْمَن بِضُرٍّ لاَّ تُغْنِ عَنِّي شَفَاعَتُهُمْ شَيْئًا وَلاَ يُنقِذُونِ إِنِّي إِذًا لَّفِي ضَلالٍ مُّبِينٍ إِنِّي آمَنتُ بِرَبِّكُمْ فَاسْمَعُونِ قِيلَ ادْخُلِ الْجَنَّةَ قَالَ يَا لَيْتَ قَوْمِي يَعْلَمُونَ بِمَا غَفَرَ لِي رَبِّي وَجَعَلَنِي مِنَ الْمُكْرَمِينَ وَمَا أَنزَلْنَا عَلَى قَوْمِهِ مِن بَعْدِهِ مِنْ جُندٍ مِّنَ السَّمَاء وَمَا كُنَّا مُنزِلِينَ إِن كَانَتْ إِلاَّ صَيْحَةً وَاحِدَةً فَإِذَا هُمْ خَامِدُونَ يَا حَسْرَةً عَلَى الْعِبَادِ مَا يَأْتِيهِم مِّن رَّسُولٍ إِلاَّ كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُون أَلَمْ يَرَوْا كَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُم مِّنْ الْقُرُونِ أَنَّهُمْ إِلَيْهِمْ لاَ يَرْجِعُونَ}}<ref>«و برای آنان از مردم آن شهر آنگاه که پیامبران به آنجا آمدند مثلی بزن آن هنگام که دو تن را نزد آنها فرستادیم و آنان را دروغگو شمردند و ما با سوّمی، (آن دو را) پشتیبانی کردیم، آنگاه گفتند که ما نزد شما فرستاده شده‌ایم. گفتند: شما جز بشری مانند ما نیستید و (خداوند) بخشنده، چیزی فرو نفرستاده است و شما جز دروغ نمی‌گویید. گفتند: پروردگارمان می‌داند که ما نزد شما فرستاده شده‌ایم؛ و چیزی جز پیام‌رسانی روشن، بر عهده ما نیست. گفتند: ما به شما فال بد می‌زنیم، اگر دست نکشید، سنگسارتان خواهیم کرد و از ما به شما عذابی دردناک خواهد رسید. گفتند: فال بدتان با خودتان است؛ آیا چون پندتان دهند (باز فال بد می‌زنید)؟ بلکه شما گروهی گزافکارید. و از دورترین جای شهر مردی شتابان آمد؛ گفت: ای قوم من، از این فرستادگان پیروی کنید.از کسانی که پاداشی از شما نمی‌خواهند و خود رهیافته‌اند پیروی کنید. و چرا باید کسی را نپرستم که مرا آفریده است و به سوی او بازگردانده می‌شوید؟ آیا به جای او خدایانی را برگزینم که اگر (خداوند) بخشنده گزندی برای من بخواهد میانجیگری آنان مرا سودی نخواهد داشت و نمی‌توانند رهاییم بخشند؟ من در آن صورت بی‌گمان در گمراهی آشکاری خواهم بود. من به پروردگار شما به راستی ایمان آورده‌ام پس (سخن) مرا بشنوید. گفته شد: به بهشت درآی! (و او) گفت: کاش قوم من (این را) می‌دانستند، که پروردگارم مرا آمرزید و مرا از گرامی‌داشتگان گردانید. و ما پس از وی از آسمان بر قوم او هیچ سپاهی فرو نفرستادیم و بنای فرستادن هم نداشتیم. (عذاب آنان) جز یک بانگ آسمانی نبود که ناگاه همه (با آن) خاموش شدند. دریغا بر آن بندگان! هیچ فرستاده‌ای نزدشان نمی‌آمد مگر که او را ریشخند می‌کردند. آیا ندیده‌اند چه بسیار نسل‌ها را پیش از ایشان نابود کردیم که آنان به سویشان باز نمی‌گردند؟» سوره یس، آیه ۱۳-۳۱.</ref> رادرباره حواریان دانسته‌اند، به سفرهای [[تبلیغی]] آنان از جمله به [[شهر]] [[انطاکیه]] و آزارهایی که در این زمینه تاب آوردند، اشاره کرده‌اند.<ref>جامع البیان، ج ۲۲، ص ۱۸۶؛ مجمع البیان، ج ۸، ص ۲۶۳؛ التحریر والتنویر، ج ۲۲، ص ۳۵۸ ـ ۳۵۹.</ref> برپایه این دیدگاه، [[مردم]] انطاکیه آنها را [[تکذیب]] و به [[شکنجه]] و سنگسار شدن [[تهدید]] کردند و تنها یک تن به آنان [[ایمان]] آورد و [[قوم]] خود را نیز به [[پیروی]] از آنان فرا خواند؛ ولی مردم وی را کشتند. {{متن قرآن\|قَالُوا إِنَّا تَطَيَّرْنَا بِكُمْ لَئِنْ لَمْ تَنْتَهُوا لَنَرْجُمَنَّكُمْ وَلَيَمَسَّنَّكُمْ مِنَّا عَذَابٌ أَلِيمٌ قَالُوا طَائِرُكُمْ مَعَكُمْ أَئِن ذُكِّرْتُم بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ مُّسْرِفُونَ وَجَاءَ مِنْ أَقْصَى الْمَدِينَةِ رَجُلٌ يَسْعَى قَالَ يَا قَوْمِ اتَّبِعُوا الْمُرْسَلِينَ اتَّبِعُوا مَن لاَّ يَسْأَلُكُمْ أَجْرًا وَهُم مُّهْتَدُونَ}}<ref>«گفتند: ما به شما فال بد می‌زنیم، اگر دست نکشید، سنگسارتان خواهیم کرد و از ما به شما عذابی دردناک خواهد رسید گفتند: فال بدتان با خودتان است؛ آیا چون پندتان دهند (باز فال بد می‌زنید)؟ بلکه شما گروهی گزافکارید. و از دورترین جای شهر مردی شتابان آمد؛ گفت: ای قوم من، از این فرستادگان پیروی کنید. از کسانی که پاداشی از شما نمی‌خواهند و خود رهیافته‌اند پیروی کنید» سوره یس، آیه ۱۸-۲۱.</ref>.<ref>جامع البیان، ج ۲۲، ص ۱۸۸؛ مجمع البیان، ج ۸، ص ۲۶۶؛ تفسیر قرطبی، ج ۱۵، ص ۱۵ ـ ۱۶.</ref>.<ref>[[عباس علی مردی\|مردی، عباس علی]]، [[حواریون (مقاله)\|مقاله «حواریون»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۱۱ (کتاب)\|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۱۱.</ref>		[[قرآن کریم]]، ضمن اشاره به اعلام [[آمادگی]] حواریان برای [[یاری]] رسانی به حضرت عیسی{{ع}} و اینکه آنان خود را یاوران خدا خواندند، از [[مسلمانان]] می‌خواهد که همانند آنها یاوران خدا باشند: {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُونُوا أَنْصَارَ اللَّهِ كَمَا قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ لِلْحَوَارِيِّينَ مَنْ أَنْصَارِي إِلَى اللَّهِ قَالَ الْحَوَارِيُّونَ نَحْنُ أَنْصَارُ اللَّهِ فَآمَنَتْ طَائِفَةٌ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَكَفَرَتْ طَائِفَةٌ فَأَيَّدْنَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَى عَدُوِّهِمْ فَأَصْبَحُوا ظَاهِرِينَ}}<ref>«ای مؤمنان! یاوران (دین) خدا باشید چنان که عیسی پسر مریم به حواریان گفت: چه کسانی در راه خداوند یاوران من خواهند بود؟ حواریان گفتند: ما یاوران (دین) خداوندیم و دسته‌ای از بنی اسرائیل ایمان آوردند و دسته‌ای کافر شدند و ما مؤمنان را در برابر دشمنانشان نیرومند کردیم و پیروز شدند» سوره صف، آیه ۱۴.</ref> به دیده [[مفسران]]، حضرت عیسی{{ع}} می‌خواست گروهی را برگزیند تا وی را در [[دعوت]] به سوی خدا و تبلیغ و انتشار [[آیین]] وی یاری کنند؛ همانند کاری که [[پیامبراکرم]]{{صل}} در [[بیعت عقبه]] و شجره انجام دادند.<ref>التبیان، ج ۲، ص ۴۷۳؛ تفسیر ابن کثیر، ج ۱، ص ۳۷۳؛ المیزان، ج ۳، ص ۲۰۲ ـ ۲۰۳.</ref> حواریان با ترک [[خانه]] و کاشانه خود، در پی [[عیسی]]{{ع}} روانه شده و در [[تبلیغ]] [[آیین]] وی کوشیدند.<ref>. Apostle Encyclopedia of the Quran, V۱, P۱۲۳.</ref> مفسرانی که [[آیات]] {{متن قرآن\|وَاضْرِبْ لَهُم مَّثَلاً أَصْحَابَ الْقَرْيَةِ إِذْ جَاءَهَا الْمُرْسَلُونَ إِذْ أَرْسَلْنَا إِلَيْهِمُ اثْنَيْنِ فَكَذَّبُوهُمَا فَعَزَّزْنَا بِثَالِثٍ فَقَالُوا إِنَّا إِلَيْكُم مُّرْسَلُونَ قَالُوا مَا أَنتُمْ إِلاَّ بَشَرٌ مِّثْلُنَا وَمَا أَنزَلَ الرَّحْمَن مِن شَيْءٍ إِنْ أَنتُمْ إِلاَّ تَكْذِبُونَ قَالُوا رَبُّنَا يَعْلَمُ إِنَّا إِلَيْكُمْ لَمُرْسَلُونَ وَمَا عَلَيْنَا إِلاَّ الْبَلاغُ الْمُبِينُ قَالُوا إِنَّا تَطَيَّرْنَا بِكُمْ لَئِن لَّمْ تَنتَهُوا لَنَرْجُمَنَّكُمْ وَلَيَمَسَّنَّكُم مِّنَّا عَذَابٌ أَلِيمٌ قَالُوا طَائِرُكُمْ مَعَكُمْ أَئِن ذُكِّرْتُم بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ مُّسْرِفُونَ وَجَاءَ مِنْ أَقْصَى الْمَدِينَةِ رَجُلٌ يَسْعَى قَالَ يَا قَوْمِ اتَّبِعُوا الْمُرْسَلِينَ اتَّبِعُوا مَن لاَّ يَسْأَلُكُمْ أَجْرًا وَهُم مُّهْتَدُونَ وَمَا لِي لاَ أَعْبُدُ الَّذِي فَطَرَنِي وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ أَأَتَّخِذُ مِن دُونِهِ آلِهَةً إِن يُرِدْنِ الرَّحْمَن بِضُرٍّ لاَّ تُغْنِ عَنِّي شَفَاعَتُهُمْ شَيْئًا وَلاَ يُنقِذُونِ إِنِّي إِذًا لَّفِي ضَلالٍ مُّبِينٍ إِنِّي آمَنتُ بِرَبِّكُمْ فَاسْمَعُونِ قِيلَ ادْخُلِ الْجَنَّةَ قَالَ يَا لَيْتَ قَوْمِي يَعْلَمُونَ بِمَا غَفَرَ لِي رَبِّي وَجَعَلَنِي مِنَ الْمُكْرَمِينَ وَمَا أَنزَلْنَا عَلَى قَوْمِهِ مِن بَعْدِهِ مِنْ جُندٍ مِّنَ السَّمَاء وَمَا كُنَّا مُنزِلِينَ إِن كَانَتْ إِلاَّ صَيْحَةً وَاحِدَةً فَإِذَا هُمْ خَامِدُونَ يَا حَسْرَةً عَلَى الْعِبَادِ مَا يَأْتِيهِم مِّن رَّسُولٍ إِلاَّ كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُون أَلَمْ يَرَوْا كَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُم مِّنْ الْقُرُونِ أَنَّهُمْ إِلَيْهِمْ لاَ يَرْجِعُونَ}}<ref>«و برای آنان از مردم آن شهر آنگاه که پیامبران به آنجا آمدند مثلی بزن آن هنگام که دو تن را نزد آنها فرستادیم و آنان را دروغگو شمردند و ما با سوّمی، (آن دو را) پشتیبانی کردیم، آنگاه گفتند که ما نزد شما فرستاده شده‌ایم. گفتند: شما جز بشری مانند ما نیستید و (خداوند) بخشنده، چیزی فرو نفرستاده است و شما جز دروغ نمی‌گویید. گفتند: پروردگارمان می‌داند که ما نزد شما فرستاده شده‌ایم؛ و چیزی جز پیام‌رسانی روشن، بر عهده ما نیست. گفتند: ما به شما فال بد می‌زنیم، اگر دست نکشید، سنگسارتان خواهیم کرد و از ما به شما عذابی دردناک خواهد رسید. گفتند: فال بدتان با خودتان است؛ آیا چون پندتان دهند (باز فال بد می‌زنید)؟ بلکه شما گروهی گزافکارید. و از دورترین جای شهر مردی شتابان آمد؛ گفت: ای قوم من، از این فرستادگان پیروی کنید.از کسانی که پاداشی از شما نمی‌خواهند و خود رهیافته‌اند پیروی کنید. و چرا باید کسی را نپرستم که مرا آفریده است و به سوی او بازگردانده می‌شوید؟ آیا به جای او خدایانی را برگزینم که اگر (خداوند) بخشنده گزندی برای من بخواهد میانجیگری آنان مرا سودی نخواهد داشت و نمی‌توانند رهاییم بخشند؟ من در آن صورت بی‌گمان در گمراهی آشکاری خواهم بود. من به پروردگار شما به راستی ایمان آورده‌ام پس (سخن) مرا بشنوید. گفته شد: به بهشت درآی! (و او) گفت: کاش قوم من (این را) می‌دانستند، که پروردگارم مرا آمرزید و مرا از گرامی‌داشتگان گردانید. و ما پس از وی از آسمان بر قوم او هیچ سپاهی فرو نفرستادیم و بنای فرستادن هم نداشتیم. (عذاب آنان) جز یک بانگ آسمانی نبود که ناگاه همه (با آن) خاموش شدند. دریغا بر آن بندگان! هیچ فرستاده‌ای نزدشان نمی‌آمد مگر که او را ریشخند می‌کردند. آیا ندیده‌اند چه بسیار نسل‌ها را پیش از ایشان نابود کردیم که آنان به سویشان باز نمی‌گردند؟» سوره یس، آیه ۱۳-۳۱.</ref> رادرباره حواریان دانسته‌اند، به سفرهای [[تبلیغی]] آنان از جمله به [[شهر]] [[انطاکیه]] و آزارهایی که در این زمینه تاب آوردند، اشاره کرده‌اند.<ref>جامع البیان، ج ۲۲، ص ۱۸۶؛ مجمع البیان، ج ۸، ص ۲۶۳؛ التحریر والتنویر، ج ۲۲، ص ۳۵۸ ـ ۳۵۹.</ref> برپایه این دیدگاه، [[مردم]] انطاکیه آنها را [[تکذیب]] و به [[شکنجه]] و سنگسار شدن [[تهدید]] کردند و تنها یک تن به آنان [[ایمان]] آورد و [[قوم]] خود را نیز به [[پیروی]] از آنان فرا خواند؛ ولی مردم وی را کشتند. {{متن قرآن\|قَالُوا إِنَّا تَطَيَّرْنَا بِكُمْ لَئِنْ لَمْ تَنْتَهُوا لَنَرْجُمَنَّكُمْ وَلَيَمَسَّنَّكُمْ مِنَّا عَذَابٌ أَلِيمٌ قَالُوا طَائِرُكُمْ مَعَكُمْ أَئِن ذُكِّرْتُم بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ مُّسْرِفُونَ وَجَاءَ مِنْ أَقْصَى الْمَدِينَةِ رَجُلٌ يَسْعَى قَالَ يَا قَوْمِ اتَّبِعُوا الْمُرْسَلِينَ اتَّبِعُوا مَن لاَّ يَسْأَلُكُمْ أَجْرًا وَهُم مُّهْتَدُونَ}}<ref>«گفتند: ما به شما فال بد می‌زنیم، اگر دست نکشید، سنگسارتان خواهیم کرد و از ما به شما عذابی دردناک خواهد رسید گفتند: فال بدتان با خودتان است؛ آیا چون پندتان دهند (باز فال بد می‌زنید)؟ بلکه شما گروهی گزافکارید. و از دورترین جای شهر مردی شتابان آمد؛ گفت: ای قوم من، از این فرستادگان پیروی کنید. از کسانی که پاداشی از شما نمی‌خواهند و خود رهیافته‌اند پیروی کنید» سوره یس، آیه ۱۸-۲۱.</ref>.<ref>جامع البیان، ج ۲۲، ص ۱۸۸؛ مجمع البیان، ج ۸، ص ۲۶۶؛ تفسیر قرطبی، ج ۱۵، ص ۱۵ ـ ۱۶.</ref>.<ref>[[عباس علی مردی\|مردی، عباس علی]]، [[حواریون (مقاله)\|مقاله «حواریون»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۱۱ (کتاب)\|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۱۱.</ref>

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==

Hosein: جایگزینی متن - '== پرسش‌های وابسته == ==' به '=='

2022-06-01T15:13:02Z

جایگزینی متن - '== پرسش‌های وابسته == ==' به '=='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۴۳
خط ۳۶:		خط ۳۶:
	==حواریان، [[یاوران]] خدا==		==حواریان، [[یاوران]] خدا==
	[[قرآن کریم]]، ضمن اشاره به اعلام [[آمادگی]] حواریان برای [[یاری]] رسانی به حضرت عیسی{{ع}} و اینکه آنان خود را یاوران خدا خواندند، از [[مسلمانان]] می‌خواهد که همانند آنها یاوران خدا باشند: {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُونُوا أَنْصَارَ اللَّهِ كَمَا قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ لِلْحَوَارِيِّينَ مَنْ أَنْصَارِي إِلَى اللَّهِ قَالَ الْحَوَارِيُّونَ نَحْنُ أَنْصَارُ اللَّهِ فَآمَنَتْ طَائِفَةٌ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَكَفَرَتْ طَائِفَةٌ فَأَيَّدْنَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَى عَدُوِّهِمْ فَأَصْبَحُوا ظَاهِرِينَ}}<ref>«ای مؤمنان! یاوران (دین) خدا باشید چنان که عیسی پسر مریم به حواریان گفت: چه کسانی در راه خداوند یاوران من خواهند بود؟ حواریان گفتند: ما یاوران (دین) خداوندیم و دسته‌ای از بنی اسرائیل ایمان آوردند و دسته‌ای کافر شدند و ما مؤمنان را در برابر دشمنانشان نیرومند کردیم و پیروز شدند» سوره صف، آیه ۱۴.</ref> به دیده [[مفسران]]، حضرت عیسی{{ع}} می‌خواست گروهی را برگزیند تا وی را در [[دعوت]] به سوی خدا و تبلیغ و انتشار [[آیین]] وی یاری کنند؛ همانند کاری که [[پیامبراکرم]]{{صل}} در [[بیعت عقبه]] و شجره انجام دادند.<ref>التبیان، ج ۲، ص ۴۷۳؛ تفسیر ابن کثیر، ج ۱، ص ۳۷۳؛ المیزان، ج ۳، ص ۲۰۲ ـ ۲۰۳.</ref> حواریان با ترک [[خانه]] و کاشانه خود، در پی [[عیسی]]{{ع}} روانه شده و در [[تبلیغ]] [[آیین]] وی کوشیدند.<ref>. Apostle Encyclopedia of the Quran, V۱, P۱۲۳.</ref> مفسرانی که [[آیات]] {{متن قرآن\|وَاضْرِبْ لَهُم مَّثَلاً أَصْحَابَ الْقَرْيَةِ إِذْ جَاءَهَا الْمُرْسَلُونَ إِذْ أَرْسَلْنَا إِلَيْهِمُ اثْنَيْنِ فَكَذَّبُوهُمَا فَعَزَّزْنَا بِثَالِثٍ فَقَالُوا إِنَّا إِلَيْكُم مُّرْسَلُونَ قَالُوا مَا أَنتُمْ إِلاَّ بَشَرٌ مِّثْلُنَا وَمَا أَنزَلَ الرَّحْمَن مِن شَيْءٍ إِنْ أَنتُمْ إِلاَّ تَكْذِبُونَ قَالُوا رَبُّنَا يَعْلَمُ إِنَّا إِلَيْكُمْ لَمُرْسَلُونَ وَمَا عَلَيْنَا إِلاَّ الْبَلاغُ الْمُبِينُ قَالُوا إِنَّا تَطَيَّرْنَا بِكُمْ لَئِن لَّمْ تَنتَهُوا لَنَرْجُمَنَّكُمْ وَلَيَمَسَّنَّكُم مِّنَّا عَذَابٌ أَلِيمٌ قَالُوا طَائِرُكُمْ مَعَكُمْ أَئِن ذُكِّرْتُم بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ مُّسْرِفُونَ وَجَاءَ مِنْ أَقْصَى الْمَدِينَةِ رَجُلٌ يَسْعَى قَالَ يَا قَوْمِ اتَّبِعُوا الْمُرْسَلِينَ اتَّبِعُوا مَن لاَّ يَسْأَلُكُمْ أَجْرًا وَهُم مُّهْتَدُونَ وَمَا لِي لاَ أَعْبُدُ الَّذِي فَطَرَنِي وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ أَأَتَّخِذُ مِن دُونِهِ آلِهَةً إِن يُرِدْنِ الرَّحْمَن بِضُرٍّ لاَّ تُغْنِ عَنِّي شَفَاعَتُهُمْ شَيْئًا وَلاَ يُنقِذُونِ إِنِّي إِذًا لَّفِي ضَلالٍ مُّبِينٍ إِنِّي آمَنتُ بِرَبِّكُمْ فَاسْمَعُونِ قِيلَ ادْخُلِ الْجَنَّةَ قَالَ يَا لَيْتَ قَوْمِي يَعْلَمُونَ بِمَا غَفَرَ لِي رَبِّي وَجَعَلَنِي مِنَ الْمُكْرَمِينَ وَمَا أَنزَلْنَا عَلَى قَوْمِهِ مِن بَعْدِهِ مِنْ جُندٍ مِّنَ السَّمَاء وَمَا كُنَّا مُنزِلِينَ إِن كَانَتْ إِلاَّ صَيْحَةً وَاحِدَةً فَإِذَا هُمْ خَامِدُونَ يَا حَسْرَةً عَلَى الْعِبَادِ مَا يَأْتِيهِم مِّن رَّسُولٍ إِلاَّ كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُون أَلَمْ يَرَوْا كَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُم مِّنْ الْقُرُونِ أَنَّهُمْ إِلَيْهِمْ لاَ يَرْجِعُونَ}}<ref>«و برای آنان از مردم آن شهر آنگاه که پیامبران به آنجا آمدند مثلی بزن آن هنگام که دو تن را نزد آنها فرستادیم و آنان را دروغگو شمردند و ما با سوّمی، (آن دو را) پشتیبانی کردیم، آنگاه گفتند که ما نزد شما فرستاده شده‌ایم. گفتند: شما جز بشری مانند ما نیستید و (خداوند) بخشنده، چیزی فرو نفرستاده است و شما جز دروغ نمی‌گویید. گفتند: پروردگارمان می‌داند که ما نزد شما فرستاده شده‌ایم؛ و چیزی جز پیام‌رسانی روشن، بر عهده ما نیست. گفتند: ما به شما فال بد می‌زنیم، اگر دست نکشید، سنگسارتان خواهیم کرد و از ما به شما عذابی دردناک خواهد رسید. گفتند: فال بدتان با خودتان است؛ آیا چون پندتان دهند (باز فال بد می‌زنید)؟ بلکه شما گروهی گزافکارید. و از دورترین جای شهر مردی شتابان آمد؛ گفت: ای قوم من، از این فرستادگان پیروی کنید.از کسانی که پاداشی از شما نمی‌خواهند و خود رهیافته‌اند پیروی کنید. و چرا باید کسی را نپرستم که مرا آفریده است و به سوی او بازگردانده می‌شوید؟ آیا به جای او خدایانی را برگزینم که اگر (خداوند) بخشنده گزندی برای من بخواهد میانجیگری آنان مرا سودی نخواهد داشت و نمی‌توانند رهاییم بخشند؟ من در آن صورت بی‌گمان در گمراهی آشکاری خواهم بود. من به پروردگار شما به راستی ایمان آورده‌ام پس (سخن) مرا بشنوید. گفته شد: به بهشت درآی! (و او) گفت: کاش قوم من (این را) می‌دانستند، که پروردگارم مرا آمرزید و مرا از گرامی‌داشتگان گردانید. و ما پس از وی از آسمان بر قوم او هیچ سپاهی فرو نفرستادیم و بنای فرستادن هم نداشتیم. (عذاب آنان) جز یک بانگ آسمانی نبود که ناگاه همه (با آن) خاموش شدند. دریغا بر آن بندگان! هیچ فرستاده‌ای نزدشان نمی‌آمد مگر که او را ریشخند می‌کردند. آیا ندیده‌اند چه بسیار نسل‌ها را پیش از ایشان نابود کردیم که آنان به سویشان باز نمی‌گردند؟» سوره یس، آیه ۱۳-۳۱.</ref> رادرباره حواریان دانسته‌اند، به سفرهای [[تبلیغی]] آنان از جمله به [[شهر]] [[انطاکیه]] و آزارهایی که در این زمینه تاب آوردند، اشاره کرده‌اند.<ref>جامع البیان، ج ۲۲، ص ۱۸۶؛ مجمع البیان، ج ۸، ص ۲۶۳؛ التحریر والتنویر، ج ۲۲، ص ۳۵۸ ـ ۳۵۹.</ref> برپایه این دیدگاه، [[مردم]] انطاکیه آنها را [[تکذیب]] و به [[شکنجه]] و سنگسار شدن [[تهدید]] کردند و تنها یک تن به آنان [[ایمان]] آورد و [[قوم]] خود را نیز به [[پیروی]] از آنان فرا خواند؛ ولی مردم وی را کشتند. {{متن قرآن\|قَالُوا إِنَّا تَطَيَّرْنَا بِكُمْ لَئِنْ لَمْ تَنْتَهُوا لَنَرْجُمَنَّكُمْ وَلَيَمَسَّنَّكُمْ مِنَّا عَذَابٌ أَلِيمٌ قَالُوا طَائِرُكُمْ مَعَكُمْ أَئِن ذُكِّرْتُم بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ مُّسْرِفُونَ وَجَاءَ مِنْ أَقْصَى الْمَدِينَةِ رَجُلٌ يَسْعَى قَالَ يَا قَوْمِ اتَّبِعُوا الْمُرْسَلِينَ اتَّبِعُوا مَن لاَّ يَسْأَلُكُمْ أَجْرًا وَهُم مُّهْتَدُونَ}}<ref>«گفتند: ما به شما فال بد می‌زنیم، اگر دست نکشید، سنگسارتان خواهیم کرد و از ما به شما عذابی دردناک خواهد رسید گفتند: فال بدتان با خودتان است؛ آیا چون پندتان دهند (باز فال بد می‌زنید)؟ بلکه شما گروهی گزافکارید. و از دورترین جای شهر مردی شتابان آمد؛ گفت: ای قوم من، از این فرستادگان پیروی کنید. از کسانی که پاداشی از شما نمی‌خواهند و خود رهیافته‌اند پیروی کنید» سوره یس، آیه ۱۸-۲۱.</ref>.<ref>جامع البیان، ج ۲۲، ص ۱۸۸؛ مجمع البیان، ج ۸، ص ۲۶۶؛ تفسیر قرطبی، ج ۱۵، ص ۱۵ ـ ۱۶.</ref>.<ref>[[عباس علی مردی\|مردی، عباس علی]]، [[حواریون (مقاله)\|مقاله «حواریون»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۱۱ (کتاب)\|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۱۱.</ref>		[[قرآن کریم]]، ضمن اشاره به اعلام [[آمادگی]] حواریان برای [[یاری]] رسانی به حضرت عیسی{{ع}} و اینکه آنان خود را یاوران خدا خواندند، از [[مسلمانان]] می‌خواهد که همانند آنها یاوران خدا باشند: {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُونُوا أَنْصَارَ اللَّهِ كَمَا قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ لِلْحَوَارِيِّينَ مَنْ أَنْصَارِي إِلَى اللَّهِ قَالَ الْحَوَارِيُّونَ نَحْنُ أَنْصَارُ اللَّهِ فَآمَنَتْ طَائِفَةٌ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَكَفَرَتْ طَائِفَةٌ فَأَيَّدْنَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَى عَدُوِّهِمْ فَأَصْبَحُوا ظَاهِرِينَ}}<ref>«ای مؤمنان! یاوران (دین) خدا باشید چنان که عیسی پسر مریم به حواریان گفت: چه کسانی در راه خداوند یاوران من خواهند بود؟ حواریان گفتند: ما یاوران (دین) خداوندیم و دسته‌ای از بنی اسرائیل ایمان آوردند و دسته‌ای کافر شدند و ما مؤمنان را در برابر دشمنانشان نیرومند کردیم و پیروز شدند» سوره صف، آیه ۱۴.</ref> به دیده [[مفسران]]، حضرت عیسی{{ع}} می‌خواست گروهی را برگزیند تا وی را در [[دعوت]] به سوی خدا و تبلیغ و انتشار [[آیین]] وی یاری کنند؛ همانند کاری که [[پیامبراکرم]]{{صل}} در [[بیعت عقبه]] و شجره انجام دادند.<ref>التبیان، ج ۲، ص ۴۷۳؛ تفسیر ابن کثیر، ج ۱، ص ۳۷۳؛ المیزان، ج ۳، ص ۲۰۲ ـ ۲۰۳.</ref> حواریان با ترک [[خانه]] و کاشانه خود، در پی [[عیسی]]{{ع}} روانه شده و در [[تبلیغ]] [[آیین]] وی کوشیدند.<ref>. Apostle Encyclopedia of the Quran, V۱, P۱۲۳.</ref> مفسرانی که [[آیات]] {{متن قرآن\|وَاضْرِبْ لَهُم مَّثَلاً أَصْحَابَ الْقَرْيَةِ إِذْ جَاءَهَا الْمُرْسَلُونَ إِذْ أَرْسَلْنَا إِلَيْهِمُ اثْنَيْنِ فَكَذَّبُوهُمَا فَعَزَّزْنَا بِثَالِثٍ فَقَالُوا إِنَّا إِلَيْكُم مُّرْسَلُونَ قَالُوا مَا أَنتُمْ إِلاَّ بَشَرٌ مِّثْلُنَا وَمَا أَنزَلَ الرَّحْمَن مِن شَيْءٍ إِنْ أَنتُمْ إِلاَّ تَكْذِبُونَ قَالُوا رَبُّنَا يَعْلَمُ إِنَّا إِلَيْكُمْ لَمُرْسَلُونَ وَمَا عَلَيْنَا إِلاَّ الْبَلاغُ الْمُبِينُ قَالُوا إِنَّا تَطَيَّرْنَا بِكُمْ لَئِن لَّمْ تَنتَهُوا لَنَرْجُمَنَّكُمْ وَلَيَمَسَّنَّكُم مِّنَّا عَذَابٌ أَلِيمٌ قَالُوا طَائِرُكُمْ مَعَكُمْ أَئِن ذُكِّرْتُم بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ مُّسْرِفُونَ وَجَاءَ مِنْ أَقْصَى الْمَدِينَةِ رَجُلٌ يَسْعَى قَالَ يَا قَوْمِ اتَّبِعُوا الْمُرْسَلِينَ اتَّبِعُوا مَن لاَّ يَسْأَلُكُمْ أَجْرًا وَهُم مُّهْتَدُونَ وَمَا لِي لاَ أَعْبُدُ الَّذِي فَطَرَنِي وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ أَأَتَّخِذُ مِن دُونِهِ آلِهَةً إِن يُرِدْنِ الرَّحْمَن بِضُرٍّ لاَّ تُغْنِ عَنِّي شَفَاعَتُهُمْ شَيْئًا وَلاَ يُنقِذُونِ إِنِّي إِذًا لَّفِي ضَلالٍ مُّبِينٍ إِنِّي آمَنتُ بِرَبِّكُمْ فَاسْمَعُونِ قِيلَ ادْخُلِ الْجَنَّةَ قَالَ يَا لَيْتَ قَوْمِي يَعْلَمُونَ بِمَا غَفَرَ لِي رَبِّي وَجَعَلَنِي مِنَ الْمُكْرَمِينَ وَمَا أَنزَلْنَا عَلَى قَوْمِهِ مِن بَعْدِهِ مِنْ جُندٍ مِّنَ السَّمَاء وَمَا كُنَّا مُنزِلِينَ إِن كَانَتْ إِلاَّ صَيْحَةً وَاحِدَةً فَإِذَا هُمْ خَامِدُونَ يَا حَسْرَةً عَلَى الْعِبَادِ مَا يَأْتِيهِم مِّن رَّسُولٍ إِلاَّ كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُون أَلَمْ يَرَوْا كَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُم مِّنْ الْقُرُونِ أَنَّهُمْ إِلَيْهِمْ لاَ يَرْجِعُونَ}}<ref>«و برای آنان از مردم آن شهر آنگاه که پیامبران به آنجا آمدند مثلی بزن آن هنگام که دو تن را نزد آنها فرستادیم و آنان را دروغگو شمردند و ما با سوّمی، (آن دو را) پشتیبانی کردیم، آنگاه گفتند که ما نزد شما فرستاده شده‌ایم. گفتند: شما جز بشری مانند ما نیستید و (خداوند) بخشنده، چیزی فرو نفرستاده است و شما جز دروغ نمی‌گویید. گفتند: پروردگارمان می‌داند که ما نزد شما فرستاده شده‌ایم؛ و چیزی جز پیام‌رسانی روشن، بر عهده ما نیست. گفتند: ما به شما فال بد می‌زنیم، اگر دست نکشید، سنگسارتان خواهیم کرد و از ما به شما عذابی دردناک خواهد رسید. گفتند: فال بدتان با خودتان است؛ آیا چون پندتان دهند (باز فال بد می‌زنید)؟ بلکه شما گروهی گزافکارید. و از دورترین جای شهر مردی شتابان آمد؛ گفت: ای قوم من، از این فرستادگان پیروی کنید.از کسانی که پاداشی از شما نمی‌خواهند و خود رهیافته‌اند پیروی کنید. و چرا باید کسی را نپرستم که مرا آفریده است و به سوی او بازگردانده می‌شوید؟ آیا به جای او خدایانی را برگزینم که اگر (خداوند) بخشنده گزندی برای من بخواهد میانجیگری آنان مرا سودی نخواهد داشت و نمی‌توانند رهاییم بخشند؟ من در آن صورت بی‌گمان در گمراهی آشکاری خواهم بود. من به پروردگار شما به راستی ایمان آورده‌ام پس (سخن) مرا بشنوید. گفته شد: به بهشت درآی! (و او) گفت: کاش قوم من (این را) می‌دانستند، که پروردگارم مرا آمرزید و مرا از گرامی‌داشتگان گردانید. و ما پس از وی از آسمان بر قوم او هیچ سپاهی فرو نفرستادیم و بنای فرستادن هم نداشتیم. (عذاب آنان) جز یک بانگ آسمانی نبود که ناگاه همه (با آن) خاموش شدند. دریغا بر آن بندگان! هیچ فرستاده‌ای نزدشان نمی‌آمد مگر که او را ریشخند می‌کردند. آیا ندیده‌اند چه بسیار نسل‌ها را پیش از ایشان نابود کردیم که آنان به سویشان باز نمی‌گردند؟» سوره یس، آیه ۱۳-۳۱.</ref> رادرباره حواریان دانسته‌اند، به سفرهای [[تبلیغی]] آنان از جمله به [[شهر]] [[انطاکیه]] و آزارهایی که در این زمینه تاب آوردند، اشاره کرده‌اند.<ref>جامع البیان، ج ۲۲، ص ۱۸۶؛ مجمع البیان، ج ۸، ص ۲۶۳؛ التحریر والتنویر، ج ۲۲، ص ۳۵۸ ـ ۳۵۹.</ref> برپایه این دیدگاه، [[مردم]] انطاکیه آنها را [[تکذیب]] و به [[شکنجه]] و سنگسار شدن [[تهدید]] کردند و تنها یک تن به آنان [[ایمان]] آورد و [[قوم]] خود را نیز به [[پیروی]] از آنان فرا خواند؛ ولی مردم وی را کشتند. {{متن قرآن\|قَالُوا إِنَّا تَطَيَّرْنَا بِكُمْ لَئِنْ لَمْ تَنْتَهُوا لَنَرْجُمَنَّكُمْ وَلَيَمَسَّنَّكُمْ مِنَّا عَذَابٌ أَلِيمٌ قَالُوا طَائِرُكُمْ مَعَكُمْ أَئِن ذُكِّرْتُم بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ مُّسْرِفُونَ وَجَاءَ مِنْ أَقْصَى الْمَدِينَةِ رَجُلٌ يَسْعَى قَالَ يَا قَوْمِ اتَّبِعُوا الْمُرْسَلِينَ اتَّبِعُوا مَن لاَّ يَسْأَلُكُمْ أَجْرًا وَهُم مُّهْتَدُونَ}}<ref>«گفتند: ما به شما فال بد می‌زنیم، اگر دست نکشید، سنگسارتان خواهیم کرد و از ما به شما عذابی دردناک خواهد رسید گفتند: فال بدتان با خودتان است؛ آیا چون پندتان دهند (باز فال بد می‌زنید)؟ بلکه شما گروهی گزافکارید. و از دورترین جای شهر مردی شتابان آمد؛ گفت: ای قوم من، از این فرستادگان پیروی کنید. از کسانی که پاداشی از شما نمی‌خواهند و خود رهیافته‌اند پیروی کنید» سوره یس، آیه ۱۸-۲۱.</ref>.<ref>جامع البیان، ج ۲۲، ص ۱۸۸؛ مجمع البیان، ج ۸، ص ۲۶۶؛ تفسیر قرطبی، ج ۱۵، ص ۱۵ ـ ۱۶.</ref>.<ref>[[عباس علی مردی\|مردی، عباس علی]]، [[حواریون (مقاله)\|مقاله «حواریون»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۱۱ (کتاب)\|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۱۱.</ref>

	~~== پرسش‌های وابسته ==~~

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Heydari: جایگزینی متن - '\(.)\[\[(.)\]\](.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\>\n\(.)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

2022-06-01T07:00:17Z

جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb$252\,\s252\,\s233$\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\[\[(.*)\]\](.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\>\n\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb$255\,\s245\,\s227$\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۳۰
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این~~ مدخل ~~از زیرشاخه‌های بحث '''~~[[حواریون]]~~''' است. "'''[[حواریون]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[حواریون در قرآن]] - [[حواریون در تاریخ اسلامی]]~~</div>~~		\| موضوع مرتبط = حواریون
			\| عنوان مدخل = [[حواریون]]
			\| مداخل مرتبط = [[حواریون در قرآن]] - [[حواریون در تاریخ اسلامی]]
			\| پرسش مرتبط =
			}}

	==مقدمه==		==مقدمه==

Heydari: جایگزینی متن - '
' به '
'

2022-01-17T15:00:10Z

جایگزینی متن - '</div> <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">' به '</div>'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۳۰
خط ۲:		خط ۲:
	<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[حواریون]]''' است. "'''[[حواریون]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>		<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[حواریون]]''' است. "'''[[حواریون]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
	<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[حواریون در قرآن]] - [[حواریون در تاریخ اسلامی]]</div>		<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[حواریون در قرآن]] - [[حواریون در تاریخ اسلامی]]</div>
	~~<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">~~

	==مقدمه==		==مقدمه==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

2021-12-17T20:20:46Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۳:۵۰
خط ۴۳:		خط ۴۳:
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	==پانویس==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:حواریون]]		[[رده:حواریون]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-17T18:09:15Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۱:۳۹
خط ۳۸:		خط ۳۸:
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:000062.jpg\|22px]] [[عباس علی مردی\|مردی، عباس علی]]، [[حواریون (مقاله)\|مقاله «حواریون»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۱۱ (کتاب)\|'''دائرة المعارف قرآن کریم ج۱۱''']]		# [[پرونده:000062.jpg\|22px]] [[عباس علی مردی\|مردی، عباس علی]]، [[حواریون (مقاله)\|مقاله «حواریون»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۱۱ (کتاب)\|'''دائرة المعارف قرآن کریم ج۱۱''']]