حیا در معارف و سیره فاطمی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مقدمه */

2026-05-24T07:52:25Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۲۲
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[خصلت]] مثال‌زدنی [[حجب و حیا]] در [[فاطمه]]، دیگر ویژگی [[اخلاقی]] اوست که در طول زندگانی وی نمودهای بسیار داشت و برای [[زنان]] در هر عصری درس‌آموز و [[الگو]] بوده است. او [[بهترین زنان]] را کسانی می‌داند که کمترین [[ارتباط]] را با مردان غیرمحرم داشته باشند. هنگامی که [[رسول خدا]] {{صل}} از اصحابش پرسید: [[زن]] در چه حالاتی به [[خداوند]] نزدیک‌تر است، [[اصحاب]] از پاسخ درماندند. [[امیرمؤمنان]] {{ع}} این [[پرسش]] را از فاطمه {{س}} پرسید و او در پاسخ فرمود: نزد رسول خدا {{صل}} برو و بگو نزدیک‌ترین حالت زن به [[خدا]] وقتی است که مردان را نبینند و مردان نیز آنان را نبینند. رسول خدا که فهمید این سخن از فاطمه است، فرمود: «فاطمه پاره تن من است»<ref>{{متن حدیث\|وَ رُوِيَ عَنْ عَلِيٍّ {{ع}} قَالَ: كُنَّا جُلُوساً عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ {{صل}} فَقَالَ أَخْبِرُونِي أَيُّ شَيْ‌ءٍ خَيْرٌ لِلنِّسَاءِ فَعَيِينَا بِذَلِكَ كُلُّنَا حَتَّى تَفَرَّقْنَا فَرَجَعْتُ إِلَى فَاطِمَةَ {{س}} فَأَخْبَرْتُهَا الَّذِي قَالَ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ {{صل}} وَ لَيْسَ أَحَدٌ مِنَّا عَلِمَهُ وَ لَا عَرَفَهُ فَقَالَتْ وَ لَكِنِّي أَعْرِفُهُ خَيْرٌ لِلنِّسَاءِ أَنْ لَا يَرَيْنَ الرِّجَالَ وَ لَا يَرَاهُنَّ الرِّجَالُ فَرَجَعْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ {{صل}} فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ سَأَلْتَنَا أَيُّ شَيْ‌ءٍ خَيْرٌ لِلنِّسَاءِ وَ خَيْرٌ لَهُنَّ أَنْ لَا يَرَيْنَ الرِّجَالَ وَ لَا يَرَاهُنَّ الرِّجَالُ قَالَ مَنْ أَخْبَرَكَ فَلَمْ تَعْلَمْهُ وَ أَنْتَ عِنْدِي قُلْتُ فَاطِمَةُ فَأَعْجَبَ ذَلِكَ رَسُولَ اللَّهِ {{صل}} وَ قَالَ إِنَّ فَاطِمَةَ بَضْعَةٌ مِنِّي}}؛ (مجلسی، بحارالانوار، ج۴۳، ص۵۴، از کتاب مولد فاطمه، ابن بابویه؛ و بنگرید به: صالحی شامی، سبل الهدی و الرشاد، ج۱۱، ص۴۵؛ طبرسی، مکارم الاخلاق، ص۲۳۳).</ref>.		خصلت مثال‌زدنی [[حجب و حیا]] در [[فاطمه]]، دیگر ویژگی [[اخلاقی]] اوست که در طول زندگانی وی نمودهای بسیار داشت و برای [[زنان]] در هر عصری درس‌آموز و [[الگو]] بوده است. او بهترین زنان را کسانی می‌داند که کمترین ارتباط را با مردان غیرمحرم داشته باشند. هنگامی که [[رسول خدا]] {{صل}} از اصحابش پرسید: [[زن]] در چه حالاتی به [[خداوند]] نزدیک‌تر است، [[اصحاب]] از پاسخ درماندند. [[امیرمؤمنان]] {{ع}} این [[پرسش]] را از فاطمه {{س}} پرسید و او در پاسخ فرمود: نزد رسول خدا {{صل}} برو و بگو نزدیک‌ترین حالت زن به [[خدا]] وقتی است که مردان را نبینند و مردان نیز آنان را نبینند. رسول خدا که فهمید این سخن از فاطمه است، فرمود: «فاطمه پاره تن من است»<ref>{{متن حدیث\|وَ رُوِيَ عَنْ عَلِيٍّ {{ع}} قَالَ: كُنَّا جُلُوساً عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ {{صل}} فَقَالَ أَخْبِرُونِي أَيُّ شَيْ‌ءٍ خَيْرٌ لِلنِّسَاءِ فَعَيِينَا بِذَلِكَ كُلُّنَا حَتَّى تَفَرَّقْنَا فَرَجَعْتُ إِلَى فَاطِمَةَ {{س}} فَأَخْبَرْتُهَا الَّذِي قَالَ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ {{صل}} وَ لَيْسَ أَحَدٌ مِنَّا عَلِمَهُ وَ لَا عَرَفَهُ فَقَالَتْ وَ لَكِنِّي أَعْرِفُهُ خَيْرٌ لِلنِّسَاءِ أَنْ لَا يَرَيْنَ الرِّجَالَ وَ لَا يَرَاهُنَّ الرِّجَالُ فَرَجَعْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ {{صل}} فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ سَأَلْتَنَا أَيُّ شَيْ‌ءٍ خَيْرٌ لِلنِّسَاءِ وَ خَيْرٌ لَهُنَّ أَنْ لَا يَرَيْنَ الرِّجَالَ وَ لَا يَرَاهُنَّ الرِّجَالُ قَالَ مَنْ أَخْبَرَكَ فَلَمْ تَعْلَمْهُ وَ أَنْتَ عِنْدِي قُلْتُ فَاطِمَةُ فَأَعْجَبَ ذَلِكَ رَسُولَ اللَّهِ {{صل}} وَ قَالَ إِنَّ فَاطِمَةَ بَضْعَةٌ مِنِّي}}؛ (مجلسی، بحارالانوار، ج۴۳، ص۵۴، از کتاب مولد فاطمه، ابن بابویه؛ و بنگرید به: صالحی شامی، سبل الهدی و الرشاد، ج۱۱، ص۴۵؛ طبرسی، مکارم الاخلاق، ص۲۳۳).</ref>.

	ایشان به قدری از [[هم‌نشینی]] و اختلاط با نامحرمان بیزار بود و [[پرهیز]] می‌کرد که پس از اختصاص کارهای درون [[خانه]] به فاطمه و کارهای برون خانه به علی [[احساس]] خود از این تقسیم کار را این‌سان ابراز داشت:		ایشان به قدری از هم‌نشینی و اختلاط با نامحرمان بیزار بود و پرهیز می‌کرد که پس از اختصاص کارهای درون [[خانه]] به فاطمه و کارهای برون خانه به علی [[احساس]] خود از این تقسیم کار را این‌سان ابراز داشت: هیچ کس جز خداوند، [[میزان]] [[سرور]] و شادی‌ام را از اینکه رسول خدا مرا از هم‌دوشی با مردان معاف فرمود، نمی‌داند<ref>{{متن حدیث\|عَنْ أَبِي الْبَخْتَرِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِيهِ {{ع}} قَالَ: تَقَاضَى عَلِيٌّ وَ فَاطِمَةُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ {{صل}} فِي الْخِدْمَةِ فَقَضَى عَلَى فَاطِمَةَ بِخِدْمَةِ مَا دُونَ الْبَابِ وَ قَضَى عَلَى عَلِيٍّ بِمَا خَلْفَهُ قَالَ فَقَالَتْ فَاطِمَةُ فَلَا يَعْلَمُ مَا دَاخَلَنِي مِنَ السُّرُورِ إِلَّا اللَّهُ بِإِكْفَائِي رَسُولُ اللَّهِ {{صل}} تَحَمُّلَ رِقَابِ الرِّجَالِ}}؛ (حمیری، قرب الاسناد، ص۵۲؛ حر عاملی، وسائل الشیعه، ج۲۰، ص۱۷۲؛ مجلسی، بحارالانوار، ج۴۳، ص۸۱).</ref>.
	هیچ کس جز خداوند، [[میزان]] [[سرور]] و شادی‌ام را از اینکه رسول خدا مرا از هم‌دوشی با مردان معاف فرمود، نمی‌داند<ref>{{متن حدیث\|عَنْ أَبِي الْبَخْتَرِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِيهِ {{ع}} قَالَ: تَقَاضَى عَلِيٌّ وَ فَاطِمَةُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ {{صل}} فِي الْخِدْمَةِ فَقَضَى عَلَى فَاطِمَةَ بِخِدْمَةِ مَا دُونَ الْبَابِ وَ قَضَى عَلَى عَلِيٍّ بِمَا خَلْفَهُ قَالَ فَقَالَتْ فَاطِمَةُ فَلَا يَعْلَمُ مَا دَاخَلَنِي مِنَ السُّرُورِ إِلَّا اللَّهُ بِإِكْفَائِي رَسُولُ اللَّهِ {{صل}} تَحَمُّلَ رِقَابِ الرِّجَالِ}}؛ (حمیری، قرب الاسناد، ص۵۲؛ حر عاملی، وسائل الشیعه، ج۲۰، ص۱۷۲؛ مجلسی، بحارالانوار، ج۴۳، ص۸۱).</ref>.

	[[حجاب]] [[فاطمه]] در عین زاهدانه بودن و ~~[[سادگی]]،~~ کامل بود؛ به گونه‌ای که سرتاپای او را می‌پوشاند. سادگی آن [[حضرت]] به گونه‌ای بود که [[شگفتی]] [[سلمان]] را برانگیخت و به [[رسول خدا]] {{صل}} عرض کرد:		[[حجاب]] [[فاطمه]] در عین زاهدانه بودن و سادگی، کامل بود؛ به گونه‌ای که سرتاپای او را می‌پوشاند. سادگی آن حضرت به گونه‌ای بود که [[شگفتی]] [[سلمان]] را برانگیخت و به [[رسول خدا]] {{صل}} عرض کرد: شگفتا! [[دختران]] کسرا و قیصر در سُندس و حریر و دختر محمد در چادر پشمین کهنه با دوازده وصله!<ref>{{متن حدیث\|...فَلَبِسَتْ فَاطِمَةُ شَمْلَةً مِنْ صُوفٍ خلقانا [خَلَقَةً]، قَدْ خِيطَتْ بِاثْنَيْ عَشَرَ مَكَاناً مِنْ سَعَفِ النَّخْلِ، فَلَمَّا خَرَجَتْ فَاطِمَةُ {{س}} نَظَرَ إِلَيْهَا سَلْمَانُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَوَضَعَ يَدَهُ عَلَى رَأْسِهِ وَ هُوَ يُنَادِي: (وَا حُزْنَاهْ) إِنَّ قَيْصَرَ وَ كِسْرَى لَفِي السُّنْدُسِ وَ الْحَرِيرِ، وَ ابْنَةُ مُحَمَّدٍ عَلَيْهَا شَمْلَةٌ مِنْ صُوفٍ قَدْ خِيطَتْ بِاثْنَيْ عَشَرَ مَكَاناً بِسَعَفِ النَّخْلِ}}؛ (ابن طاووس، الدروع الواقیة، ص۲۷۵؛ مجلسی، بحارالانوار، ج۴۳، ص۸۸).</ref>.
	شگفتا! [[دختران]] کسرا و [[قیصر]] در سُندس و حریر و دختر محمد در چادر پشمین کهنه با [[دوازده]] وصله!<ref>{{متن حدیث\|...فَلَبِسَتْ فَاطِمَةُ شَمْلَةً مِنْ صُوفٍ خلقانا [خَلَقَةً]، قَدْ خِيطَتْ بِاثْنَيْ عَشَرَ مَكَاناً مِنْ سَعَفِ النَّخْلِ، فَلَمَّا خَرَجَتْ فَاطِمَةُ {{س}} نَظَرَ إِلَيْهَا سَلْمَانُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَوَضَعَ يَدَهُ عَلَى رَأْسِهِ وَ هُوَ يُنَادِي: (وَا حُزْنَاهْ) إِنَّ قَيْصَرَ وَ كِسْرَى لَفِي السُّنْدُسِ وَ الْحَرِيرِ، وَ ابْنَةُ مُحَمَّدٍ عَلَيْهَا شَمْلَةٌ مِنْ صُوفٍ قَدْ خِيطَتْ بِاثْنَيْ عَشَرَ مَكَاناً بِسَعَفِ النَّخْلِ}}؛ (ابن طاووس، الدروع الواقیة، ص۲۷۵؛ مجلسی، بحارالانوار، ج۴۳، ص۸۸).</ref>.

	بلندی چادر وی به گونه‌ای بود که تا قدم‌های او را می‌پوشاند. از این رو در [[روایات معصومین]] {{عم}} وضع آمدن آن حضرت به [[مسجد]] برای ایراد [[خطبه فدکیه]]، چنین توصیف شده است:		بلندی چادر وی به گونه‌ای بود که تا قدم‌های او را می‌پوشاند. از این رو در [[روایات معصومین]] {{عم}} وضع آمدن آن حضرت به [[مسجد]] برای ایراد [[خطبه فدکیه]]، چنین توصیف شده است:
	مقنعه و چادرش را به سر کرد و با گروهی از [[یاران]] و [[زنان]] قومش، در حالی که چادرش گاه به زیر پایش می‌آمد، بر [[ابوبکر]] وارد شد - در حالی که ابوبکر در جمع گروهی از [[مهاجران]] و [[انصار]] بود - و پرده‌ای آویختند و فاطمه در پس پرده نشست و...<ref>{{متن حدیث\|رَوَى عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْحَسَنِ بِإِسْنَادِهِ عَنْ آبَائِهِ {{عم}} أَنَّهُ لَمَّا أَجْمَعَ أَبُو بَكْرٍ وَ عُمَرُ عَلَى مَنْعِ فَاطِمَةَ {{س}} فَدَكاً وَ بَلَغَهَا ذَلِكَ لَاثَتْ خِمَارَهَا عَلَى رَأْسِهَا وَ اشْتَمَلَتْ بِجِلْبَابِهَا وَ أَقْبَلَتْ فِي لُمَةٍ مِنْ حَفَدَتِهَا وَ نِسَاءِ قَوْمِهَا تَطَأُ ذُيُولَهَا مَا تَخْرِمُ مِشْيَتُهَا مِشْيَةَ رَسُولِ اللَّهِ {{صل}} حَتَّى دَخَلَتْ عَلَى أَبِي بَكْرٍ- وَ هُوَ فِي حَشَدٍ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَ الْأَنْصَارِ وَ غَيْرِهِمْ فَنِيطَتْ دُونَهَا مُلَاءَةٌ فَجَلَسَتْ...}}؛ (طبرسی، الاحتجاج، ج۱، ص۱۳۲ - ۱۳۱؛ مجلسی، بحارالانوار، ج۲۹، ص۲۲۰).</ref>.		مقنعه و چادرش را به سر کرد و با گروهی از [[یاران]] و [[زنان]] قومش، در حالی که چادرش گاه به زیر پایش می‌آمد، بر [[ابوبکر]] وارد شد - در حالی که ابوبکر در جمع گروهی از [[مهاجران]] و [[انصار]] بود - و پرده‌ای آویختند و فاطمه در پس پرده نشست و...<ref>{{متن حدیث\|رَوَى عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْحَسَنِ بِإِسْنَادِهِ عَنْ آبَائِهِ {{عم}} أَنَّهُ لَمَّا أَجْمَعَ أَبُو بَكْرٍ وَ عُمَرُ عَلَى مَنْعِ فَاطِمَةَ {{س}} فَدَكاً وَ بَلَغَهَا ذَلِكَ لَاثَتْ خِمَارَهَا عَلَى رَأْسِهَا وَ اشْتَمَلَتْ بِجِلْبَابِهَا وَ أَقْبَلَتْ فِي لُمَةٍ مِنْ حَفَدَتِهَا وَ نِسَاءِ قَوْمِهَا تَطَأُ ذُيُولَهَا مَا تَخْرِمُ مِشْيَتُهَا مِشْيَةَ رَسُولِ اللَّهِ {{صل}} حَتَّى دَخَلَتْ عَلَى أَبِي بَكْرٍ- وَ هُوَ فِي حَشَدٍ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَ الْأَنْصَارِ وَ غَيْرِهِمْ فَنِيطَتْ دُونَهَا مُلَاءَةٌ فَجَلَسَتْ...}}؛ (طبرسی، الاحتجاج، ج۱، ص۱۳۲ - ۱۳۱؛ مجلسی، بحارالانوار، ج۲۹، ص۲۲۰).</ref>.

	[[پرهیز]] او از [[همنشینی]] با مردان نامحرم از این [[روایت]] و [[روایات]] مشابه به خوبی قابل استفاده است. در این روایت به [[نصب]] پرده‌ای حائل میان او و مردان اشاره شده است. در روایت مربوط به آمدن [[مرد]] [[نابینا]] به همراه [[رسول خدا]] {{صل}} به [[خانه فاطمه]] و در پس پرده رفتن او - با وجود [[نابینایی]] آن مرد- نیز می‌توان نمونه‌ای دیگر از این [[خصلت]] فاطمی را یافت. آن [[حضرت]] درباره علت این رفتارش به رسول خدا {{صل}} چنین گفت: «اگر او مرا نمی‌بیند، من او را می‌بینم و او بوی مرا استشمام می‌کند»<ref>{{متن حدیث\|وَ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ {{عم}} أَنَّهُ قَالَ: اسْتَأْذَنَ أَعْمَى عَلَى فَاطِمَةَ {{س}} فَحَجَبَتْهُ فَقَالَ لَهَا النَّبِيُّ {{صل}} لِمَ تَحْجُبِينَهُ وَ هُوَ لَا يَرَاكِ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنْ لَمْ يَكُنْ يَرَانِي فَإِنِّي أَرَاهُ وَ هُوَ يَشَمُ الرِّيحَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّكِ بَضْعَةٌ مِنِّي}}؛ (تمیمی مغربی، دعائم الاسلام، ج۲، ص۲۱۴؛ راوندی، النوادر، ص۱۱۹؛ مجلسی، بحارالانوار، ج۴۳، ص۹۱).</ref>.		پرهیز او از [[همنشینی]] با مردان نامحرم از این [[روایت]] و [[روایات]] مشابه به خوبی قابل استفاده است. در این روایت به [[نصب]] پرده‌ای حائل میان او و مردان اشاره شده است. در روایت مربوط به آمدن [[مرد]] نابینا به همراه [[رسول خدا]] {{صل}} به [[خانه فاطمه]] و در پس پرده رفتن او - با وجود نابینایی آن مرد- نیز می‌توان نمونه‌ای دیگر از این خصلت فاطمی را یافت. آن حضرت درباره علت این رفتارش به رسول خدا {{صل}} چنین گفت: «اگر او مرا نمی‌بیند، من او را می‌بینم و او بوی مرا استشمام می‌کند»<ref>{{متن حدیث\|وَ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ {{عم}} أَنَّهُ قَالَ: اسْتَأْذَنَ أَعْمَى عَلَى فَاطِمَةَ {{س}} فَحَجَبَتْهُ فَقَالَ لَهَا النَّبِيُّ {{صل}} لِمَ تَحْجُبِينَهُ وَ هُوَ لَا يَرَاكِ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنْ لَمْ يَكُنْ يَرَانِي فَإِنِّي أَرَاهُ وَ هُوَ يَشَمُ الرِّيحَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّكِ بَضْعَةٌ مِنِّي}}؛ (تمیمی مغربی، دعائم الاسلام، ج۲، ص۲۱۴؛ راوندی، النوادر، ص۱۱۹؛ مجلسی، بحارالانوار، ج۴۳، ص۹۱).</ref>.

	روایت [[طبرسی]]، شاهدی دیگر بر خصلت حجب و حیای فاطمی است. وی ضمن بیان روایاتی درباره آنکه لازم است [[زنان]] مقنعه‌هایی به سر کنند که [[پوشش]] مناسب را فراهم سازد، روایتی از [[امام باقر]] {{ع}} نقل کرده که در آن، بلندی مقنعه [[فاطمه]] تا وسط بازوانش عنوان شده است<ref>{{متن حدیث\|عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ {{ع}} قَالَ: فَاطِمَةُ سَيِّدَةُ نِسَاءِ أَهْلِ الْجَنَّةِ وَ مَا كَانَ خِمَارُهَا إِلَّا هَكَذَا وَ أَوْمَأَ بِيَدِهِ إِلَى وَسَطِ عَضُدِهِ وَ مَا اسْتَثْنَى أَحَداً}}؛ (طبرسی، مکارم الاخلاق، ص۹۳).</ref>. بنابر این بخش‌های گردن و سینه آن حضرت با چنین مقنعه‌ای پوشانده می‌شده است.		روایت [[طبرسی]]، شاهدی دیگر بر خصلت حجب و حیای فاطمی است. وی ضمن بیان روایاتی درباره آنکه لازم است [[زنان]] مقنعه‌هایی به سر کنند که [[پوشش]] مناسب را فراهم سازد، روایتی از [[امام باقر]] {{ع}} نقل کرده که در آن، بلندی مقنعه [[فاطمه]] تا وسط بازوانش عنوان شده است<ref>{{متن حدیث\|عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ {{ع}} قَالَ: فَاطِمَةُ سَيِّدَةُ نِسَاءِ أَهْلِ الْجَنَّةِ وَ مَا كَانَ خِمَارُهَا إِلَّا هَكَذَا وَ أَوْمَأَ بِيَدِهِ إِلَى وَسَطِ عَضُدِهِ وَ مَا اسْتَثْنَى أَحَداً}}؛ (طبرسی، مکارم الاخلاق، ص۹۳).</ref>. بنابر این بخش‌های گردن و سینه آن حضرت با چنین مقنعه‌ای پوشانده می‌شده است.

	ایشان در آستانه [[شهادت]] به [[اسماء بنت عمیس]] سفارش کرد که پس از رحلتش، [[بدن]] شریفش را در تابوتی قرار دهند تا حجم آن از دید نامحرمان پنهان بماند. این [[وصیت]]، اوج صفت حُجب و [[حیا]] در آن [[حضرت]] را نشان می‌دهد؛ به گونه‌ای که حتی برای [[حفظ]] حریمش پس از [[وفات]] نیز چاره‌اندیشی می‌کند<ref>اربلی، کشف الغمه، ج۲، ص۱۲۶.</ref>. آن حضرت از عریانی در [[قیامت]] نیز به قدری نگران بود که [[خداوند]] برای رفع این ~~[[نگرانی]]،~~ [[جبرئیل]] را با این [[پیام]] بر [[رسول خدا]] {{صل}} نازل کرد که:		ایشان در آستانه [[شهادت]] به [[اسماء بنت عمیس]] سفارش کرد که پس از رحلتش، بدن شریفش را در تابوتی قرار دهند تا حجم آن از دید نامحرمان پنهان بماند. این [[وصیت]]، اوج صفت حُجب و [[حیا]] در آن حضرت را نشان می‌دهد؛ به گونه‌ای که حتی برای [[حفظ]] حریمش پس از [[وفات]] نیز چاره‌اندیشی می‌کند<ref>اربلی، کشف الغمه، ج۲، ص۱۲۶.</ref>. آن حضرت از عریانی در [[قیامت]] نیز به قدری نگران بود که [[خداوند]] برای رفع این نگرانی، [[جبرئیل]] را با این [[پیام]] بر [[رسول خدا]] {{صل}} نازل کرد که: ای محمد، [[سلام]] مرا به [[فاطمه]] [[ابلاغ]] کن و بگو: چون او از خداوند [[حیا]] کرد، خداوند نیز از او حیا می‌کند و به او [[وعده]] می‌دهد که در [[روز قیامت]]، او را با دو حله [[نور]] بپوشاند<ref>اربلی، کشف الغمه، ج۲، ص۱۱۹.</ref>.<ref>[[محمد رضا جباری\|جباری، محمد رضا]]، [[سیره اخلاقی و سبک زندگی حضرت زهرا (کتاب)\|سیره اخلاقی و سبک زندگی حضرت زهرا]]، ص ۷۸.</ref>
	ای محمد، [[سلام]] مرا به [[فاطمه]] [[ابلاغ]] کن و بگو: چون او از خداوند [[حیا]] کرد، خداوند نیز از او حیا می‌کند و به او [[وعده]] می‌دهد که در [[روز قیامت]]، او را با دو حله [[نور]] بپوشاند<ref>اربلی، کشف الغمه، ج۲، ص۱۱۹.</ref>.<ref>[[محمد رضا جباری\|جباری، محمد رضا]]، [[سیره اخلاقی و سبک زندگی حضرت زهرا (کتاب)\|سیره اخلاقی و سبک زندگی حضرت زهرا]]، ص ۷۸.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Jaafari در ‏۲۸ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۰۵:۳۴

2026-04-28T05:34:39Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۰۴
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{سیره معصوم}}~~		{{مدخل مرتبط
	{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = حیا		\| موضوع مرتبط = حیا
	\| عنوان مدخل = [[حیا]]		\| عنوان مدخل = حیا
	\| مداخل مرتبط = [[حیا در قرآن]] - [[حیا در فقه اسلامی]] - [[حیا در حدیث]] - [[حیا در نهج البلاغه]] - [[حیا در معارف دعا و زیارات]] - [[حیا در معارف و سیره ~~فاطمی~~]] - [[حیا در معارف و سیره ~~سجادی~~]] - [[حیا در معارف و سیره ~~نبوی~~]]		\| مداخل مرتبط = [[حیا در قرآن]] - [[حیا در فقه اسلامی]] - [[حیا در حدیث]] - [[حیا در نهج البلاغه]] - [[حیا در معارف دعا و زیارات]] - [[حیا در معارف و سیره نبوی]] - [[حیا در معارف و سیره فاطمی]] - [[حیا در معارف و سیره سجادی]] - [[حیا در عرفان اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T20:21:13Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۵۱
خط ۷:		خط ۷:
	}}		}}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	[[خصلت]] مثال‌زدنی [[حجب و حیا]] در [[فاطمه]]، دیگر ویژگی [[اخلاقی]] اوست که در طول زندگانی وی نمودهای بسیار داشت و برای [[زنان]] در هر عصری درس‌آموز و [[الگو]] بوده است. او [[بهترین زنان]] را کسانی می‌داند که کمترین [[ارتباط]] را با مردان غیرمحرم داشته باشند. هنگامی که [[رسول خدا]]{{صل}} از اصحابش پرسید: [[زن]] در چه حالاتی به [[خداوند]] نزدیک‌تر است، [[اصحاب]] از پاسخ درماندند. [[امیرمؤمنان]]{{ع}} این [[پرسش]] را از فاطمه{{س}} پرسید و او در پاسخ فرمود: نزد رسول خدا{{صل}} برو و بگو نزدیک‌ترین حالت زن به [[خدا]] وقتی است که مردان را نبینند و مردان نیز آنان را نبینند. رسول خدا که فهمید این سخن از فاطمه است، فرمود: «فاطمه پاره تن من است»<ref>{{متن حدیث\|وَ رُوِيَ عَنْ عَلِيٍّ{{ع}} قَالَ: كُنَّا جُلُوساً عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ{{صل}} فَقَالَ أَخْبِرُونِي أَيُّ شَيْ‌ءٍ خَيْرٌ لِلنِّسَاءِ فَعَيِينَا بِذَلِكَ كُلُّنَا حَتَّى تَفَرَّقْنَا فَرَجَعْتُ إِلَى فَاطِمَةَ{{س}} فَأَخْبَرْتُهَا الَّذِي قَالَ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ{{صل}} وَ لَيْسَ أَحَدٌ مِنَّا عَلِمَهُ وَ لَا عَرَفَهُ فَقَالَتْ وَ لَكِنِّي أَعْرِفُهُ خَيْرٌ لِلنِّسَاءِ أَنْ لَا يَرَيْنَ الرِّجَالَ وَ لَا يَرَاهُنَّ الرِّجَالُ فَرَجَعْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ{{صل}} فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ سَأَلْتَنَا أَيُّ شَيْ‌ءٍ خَيْرٌ لِلنِّسَاءِ وَ خَيْرٌ لَهُنَّ أَنْ لَا يَرَيْنَ الرِّجَالَ وَ لَا يَرَاهُنَّ الرِّجَالُ قَالَ مَنْ أَخْبَرَكَ فَلَمْ تَعْلَمْهُ وَ أَنْتَ عِنْدِي قُلْتُ فَاطِمَةُ فَأَعْجَبَ ذَلِكَ رَسُولَ اللَّهِ{{صل}} وَ قَالَ إِنَّ فَاطِمَةَ بَضْعَةٌ مِنِّي}}؛ (مجلسی، بحارالانوار، ج۴۳، ص۵۴، از کتاب مولد فاطمه، ابن بابویه؛ و بنگرید به: صالحی شامی، سبل الهدی و الرشاد، ج۱۱، ص۴۵؛ طبرسی، مکارم الاخلاق، ص۲۳۳).</ref>.		[[خصلت]] مثال‌زدنی [[حجب و حیا]] در [[فاطمه]]، دیگر ویژگی [[اخلاقی]] اوست که در طول زندگانی وی نمودهای بسیار داشت و برای [[زنان]] در هر عصری درس‌آموز و [[الگو]] بوده است. او [[بهترین زنان]] را کسانی می‌داند که کمترین [[ارتباط]] را با مردان غیرمحرم داشته باشند. هنگامی که [[رسول خدا]] {{صل}} از اصحابش پرسید: [[زن]] در چه حالاتی به [[خداوند]] نزدیک‌تر است، [[اصحاب]] از پاسخ درماندند. [[امیرمؤمنان]] {{ع}} این [[پرسش]] را از فاطمه {{س}} پرسید و او در پاسخ فرمود: نزد رسول خدا {{صل}} برو و بگو نزدیک‌ترین حالت زن به [[خدا]] وقتی است که مردان را نبینند و مردان نیز آنان را نبینند. رسول خدا که فهمید این سخن از فاطمه است، فرمود: «فاطمه پاره تن من است»<ref>{{متن حدیث\|وَ رُوِيَ عَنْ عَلِيٍّ {{ع}} قَالَ: كُنَّا جُلُوساً عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ {{صل}} فَقَالَ أَخْبِرُونِي أَيُّ شَيْ‌ءٍ خَيْرٌ لِلنِّسَاءِ فَعَيِينَا بِذَلِكَ كُلُّنَا حَتَّى تَفَرَّقْنَا فَرَجَعْتُ إِلَى فَاطِمَةَ {{س}} فَأَخْبَرْتُهَا الَّذِي قَالَ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ {{صل}} وَ لَيْسَ أَحَدٌ مِنَّا عَلِمَهُ وَ لَا عَرَفَهُ فَقَالَتْ وَ لَكِنِّي أَعْرِفُهُ خَيْرٌ لِلنِّسَاءِ أَنْ لَا يَرَيْنَ الرِّجَالَ وَ لَا يَرَاهُنَّ الرِّجَالُ فَرَجَعْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ {{صل}} فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ سَأَلْتَنَا أَيُّ شَيْ‌ءٍ خَيْرٌ لِلنِّسَاءِ وَ خَيْرٌ لَهُنَّ أَنْ لَا يَرَيْنَ الرِّجَالَ وَ لَا يَرَاهُنَّ الرِّجَالُ قَالَ مَنْ أَخْبَرَكَ فَلَمْ تَعْلَمْهُ وَ أَنْتَ عِنْدِي قُلْتُ فَاطِمَةُ فَأَعْجَبَ ذَلِكَ رَسُولَ اللَّهِ {{صل}} وَ قَالَ إِنَّ فَاطِمَةَ بَضْعَةٌ مِنِّي}}؛ (مجلسی، بحارالانوار، ج۴۳، ص۵۴، از کتاب مولد فاطمه، ابن بابویه؛ و بنگرید به: صالحی شامی، سبل الهدی و الرشاد، ج۱۱، ص۴۵؛ طبرسی، مکارم الاخلاق، ص۲۳۳).</ref>.

	ایشان به قدری از [[هم‌نشینی]] و اختلاط با نامحرمان بیزار بود و [[پرهیز]] می‌کرد که پس از اختصاص کارهای درون [[خانه]] به فاطمه و کارهای برون خانه به علی [[احساس]] خود از این تقسیم کار را این‌سان ابراز داشت:		ایشان به قدری از [[هم‌نشینی]] و اختلاط با نامحرمان بیزار بود و [[پرهیز]] می‌کرد که پس از اختصاص کارهای درون [[خانه]] به فاطمه و کارهای برون خانه به علی [[احساس]] خود از این تقسیم کار را این‌سان ابراز داشت:
	هیچ کس جز خداوند، [[میزان]] [[سرور]] و شادی‌ام را از اینکه رسول خدا مرا از هم‌دوشی با مردان معاف فرمود، نمی‌داند<ref>{{متن حدیث\|عَنْ أَبِي الْبَخْتَرِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِيهِ{{ع}} قَالَ: تَقَاضَى عَلِيٌّ وَ فَاطِمَةُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ{{صل}} فِي الْخِدْمَةِ فَقَضَى عَلَى فَاطِمَةَ بِخِدْمَةِ مَا دُونَ الْبَابِ وَ قَضَى عَلَى عَلِيٍّ بِمَا خَلْفَهُ قَالَ فَقَالَتْ فَاطِمَةُ فَلَا يَعْلَمُ مَا دَاخَلَنِي مِنَ السُّرُورِ إِلَّا اللَّهُ بِإِكْفَائِي رَسُولُ اللَّهِ{{صل}} تَحَمُّلَ رِقَابِ الرِّجَالِ}}؛ (حمیری، قرب الاسناد، ص۵۲؛ حر عاملی، وسائل الشیعه، ج۲۰، ص۱۷۲؛ مجلسی، بحارالانوار، ج۴۳، ص۸۱).</ref>.		هیچ کس جز خداوند، [[میزان]] [[سرور]] و شادی‌ام را از اینکه رسول خدا مرا از هم‌دوشی با مردان معاف فرمود، نمی‌داند<ref>{{متن حدیث\|عَنْ أَبِي الْبَخْتَرِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِيهِ {{ع}} قَالَ: تَقَاضَى عَلِيٌّ وَ فَاطِمَةُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ {{صل}} فِي الْخِدْمَةِ فَقَضَى عَلَى فَاطِمَةَ بِخِدْمَةِ مَا دُونَ الْبَابِ وَ قَضَى عَلَى عَلِيٍّ بِمَا خَلْفَهُ قَالَ فَقَالَتْ فَاطِمَةُ فَلَا يَعْلَمُ مَا دَاخَلَنِي مِنَ السُّرُورِ إِلَّا اللَّهُ بِإِكْفَائِي رَسُولُ اللَّهِ {{صل}} تَحَمُّلَ رِقَابِ الرِّجَالِ}}؛ (حمیری، قرب الاسناد، ص۵۲؛ حر عاملی، وسائل الشیعه، ج۲۰، ص۱۷۲؛ مجلسی، بحارالانوار، ج۴۳، ص۸۱).</ref>.

	[[حجاب]] [[فاطمه]] در عین زاهدانه بودن و [[سادگی]]، کامل بود؛ به گونه‌ای که سرتاپای او را می‌پوشاند. سادگی آن [[حضرت]] به گونه‌ای بود که [[شگفتی]] [[سلمان]] را برانگیخت و به [[رسول خدا]]{{صل}} عرض کرد:		[[حجاب]] [[فاطمه]] در عین زاهدانه بودن و [[سادگی]]، کامل بود؛ به گونه‌ای که سرتاپای او را می‌پوشاند. سادگی آن [[حضرت]] به گونه‌ای بود که [[شگفتی]] [[سلمان]] را برانگیخت و به [[رسول خدا]] {{صل}} عرض کرد:
	شگفتا! [[دختران]] کسرا و [[قیصر]] در سُندس و حریر و دختر محمد در چادر پشمین کهنه با [[دوازده]] وصله!<ref>{{متن حدیث\|...فَلَبِسَتْ فَاطِمَةُ شَمْلَةً مِنْ صُوفٍ خلقانا [خَلَقَةً]، قَدْ خِيطَتْ بِاثْنَيْ عَشَرَ مَكَاناً مِنْ سَعَفِ النَّخْلِ، فَلَمَّا خَرَجَتْ فَاطِمَةُ{{س}} نَظَرَ إِلَيْهَا سَلْمَانُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَوَضَعَ يَدَهُ عَلَى رَأْسِهِ وَ هُوَ يُنَادِي: (وَا حُزْنَاهْ) إِنَّ قَيْصَرَ وَ كِسْرَى لَفِي السُّنْدُسِ وَ الْحَرِيرِ، وَ ابْنَةُ مُحَمَّدٍ عَلَيْهَا شَمْلَةٌ مِنْ صُوفٍ قَدْ خِيطَتْ بِاثْنَيْ عَشَرَ مَكَاناً بِسَعَفِ النَّخْلِ}}؛ (ابن طاووس، الدروع الواقیة، ص۲۷۵؛ مجلسی، بحارالانوار، ج۴۳، ص۸۸).</ref>.		شگفتا! [[دختران]] کسرا و [[قیصر]] در سُندس و حریر و دختر محمد در چادر پشمین کهنه با [[دوازده]] وصله!<ref>{{متن حدیث\|...فَلَبِسَتْ فَاطِمَةُ شَمْلَةً مِنْ صُوفٍ خلقانا [خَلَقَةً]، قَدْ خِيطَتْ بِاثْنَيْ عَشَرَ مَكَاناً مِنْ سَعَفِ النَّخْلِ، فَلَمَّا خَرَجَتْ فَاطِمَةُ {{س}} نَظَرَ إِلَيْهَا سَلْمَانُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَوَضَعَ يَدَهُ عَلَى رَأْسِهِ وَ هُوَ يُنَادِي: (وَا حُزْنَاهْ) إِنَّ قَيْصَرَ وَ كِسْرَى لَفِي السُّنْدُسِ وَ الْحَرِيرِ، وَ ابْنَةُ مُحَمَّدٍ عَلَيْهَا شَمْلَةٌ مِنْ صُوفٍ قَدْ خِيطَتْ بِاثْنَيْ عَشَرَ مَكَاناً بِسَعَفِ النَّخْلِ}}؛ (ابن طاووس، الدروع الواقیة، ص۲۷۵؛ مجلسی، بحارالانوار، ج۴۳، ص۸۸).</ref>.

	بلندی چادر وی به گونه‌ای بود که تا قدم‌های او را می‌پوشاند. از این رو در [[روایات معصومین]]{{عم}} وضع آمدن آن حضرت به [[مسجد]] برای ایراد [[خطبه فدکیه]]، چنین توصیف شده است:		بلندی چادر وی به گونه‌ای بود که تا قدم‌های او را می‌پوشاند. از این رو در [[روایات معصومین]] {{عم}} وضع آمدن آن حضرت به [[مسجد]] برای ایراد [[خطبه فدکیه]]، چنین توصیف شده است:
	مقنعه و چادرش را به سر کرد و با گروهی از [[یاران]] و [[زنان]] قومش، در حالی که چادرش گاه به زیر پایش می‌آمد، بر [[ابوبکر]] وارد شد - در حالی که ابوبکر در جمع گروهی از [[مهاجران]] و [[انصار]] بود - و پرده‌ای آویختند و فاطمه در پس پرده نشست و...<ref>{{متن حدیث\|رَوَى عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْحَسَنِ بِإِسْنَادِهِ عَنْ آبَائِهِ{{عم}} أَنَّهُ لَمَّا أَجْمَعَ أَبُو بَكْرٍ وَ عُمَرُ عَلَى مَنْعِ فَاطِمَةَ{{س}} فَدَكاً وَ بَلَغَهَا ذَلِكَ لَاثَتْ خِمَارَهَا عَلَى رَأْسِهَا وَ اشْتَمَلَتْ بِجِلْبَابِهَا وَ أَقْبَلَتْ فِي لُمَةٍ مِنْ حَفَدَتِهَا وَ نِسَاءِ قَوْمِهَا تَطَأُ ذُيُولَهَا مَا تَخْرِمُ مِشْيَتُهَا مِشْيَةَ رَسُولِ اللَّهِ{{صل}} حَتَّى دَخَلَتْ عَلَى أَبِي بَكْرٍ- وَ هُوَ فِي حَشَدٍ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَ الْأَنْصَارِ وَ غَيْرِهِمْ فَنِيطَتْ دُونَهَا مُلَاءَةٌ فَجَلَسَتْ...}}؛ (طبرسی، الاحتجاج، ج۱، ص۱۳۲ - ۱۳۱؛ مجلسی، بحارالانوار، ج۲۹، ص۲۲۰).</ref>.		مقنعه و چادرش را به سر کرد و با گروهی از [[یاران]] و [[زنان]] قومش، در حالی که چادرش گاه به زیر پایش می‌آمد، بر [[ابوبکر]] وارد شد - در حالی که ابوبکر در جمع گروهی از [[مهاجران]] و [[انصار]] بود - و پرده‌ای آویختند و فاطمه در پس پرده نشست و...<ref>{{متن حدیث\|رَوَى عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْحَسَنِ بِإِسْنَادِهِ عَنْ آبَائِهِ {{عم}} أَنَّهُ لَمَّا أَجْمَعَ أَبُو بَكْرٍ وَ عُمَرُ عَلَى مَنْعِ فَاطِمَةَ {{س}} فَدَكاً وَ بَلَغَهَا ذَلِكَ لَاثَتْ خِمَارَهَا عَلَى رَأْسِهَا وَ اشْتَمَلَتْ بِجِلْبَابِهَا وَ أَقْبَلَتْ فِي لُمَةٍ مِنْ حَفَدَتِهَا وَ نِسَاءِ قَوْمِهَا تَطَأُ ذُيُولَهَا مَا تَخْرِمُ مِشْيَتُهَا مِشْيَةَ رَسُولِ اللَّهِ {{صل}} حَتَّى دَخَلَتْ عَلَى أَبِي بَكْرٍ- وَ هُوَ فِي حَشَدٍ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَ الْأَنْصَارِ وَ غَيْرِهِمْ فَنِيطَتْ دُونَهَا مُلَاءَةٌ فَجَلَسَتْ...}}؛ (طبرسی، الاحتجاج، ج۱، ص۱۳۲ - ۱۳۱؛ مجلسی، بحارالانوار، ج۲۹، ص۲۲۰).</ref>.

	[[پرهیز]] او از [[همنشینی]] با مردان نامحرم از این [[روایت]] و [[روایات]] مشابه به خوبی قابل استفاده است. در این روایت به [[نصب]] پرده‌ای حائل میان او و مردان اشاره شده است. در روایت مربوط به آمدن [[مرد]] [[نابینا]] به همراه [[رسول خدا]]{{صل}} به [[خانه فاطمه]] و در پس پرده رفتن او - با وجود [[نابینایی]] آن مرد- نیز می‌توان نمونه‌ای دیگر از این [[خصلت]] فاطمی را یافت. آن [[حضرت]] درباره علت این رفتارش به رسول خدا{{صل}} چنین گفت: «اگر او مرا نمی‌بیند، من او را می‌بینم و او بوی مرا استشمام می‌کند»<ref>{{متن حدیث\|وَ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ{{عم}} أَنَّهُ قَالَ: اسْتَأْذَنَ أَعْمَى عَلَى فَاطِمَةَ{{س}} فَحَجَبَتْهُ فَقَالَ لَهَا النَّبِيُّ{{صل}} لِمَ تَحْجُبِينَهُ وَ هُوَ لَا يَرَاكِ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنْ لَمْ يَكُنْ يَرَانِي فَإِنِّي أَرَاهُ وَ هُوَ يَشَمُ الرِّيحَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّكِ بَضْعَةٌ مِنِّي}}؛ (تمیمی مغربی، دعائم الاسلام، ج۲، ص۲۱۴؛ راوندی، النوادر، ص۱۱۹؛ مجلسی، بحارالانوار، ج۴۳، ص۹۱).</ref>.		[[پرهیز]] او از [[همنشینی]] با مردان نامحرم از این [[روایت]] و [[روایات]] مشابه به خوبی قابل استفاده است. در این روایت به [[نصب]] پرده‌ای حائل میان او و مردان اشاره شده است. در روایت مربوط به آمدن [[مرد]] [[نابینا]] به همراه [[رسول خدا]] {{صل}} به [[خانه فاطمه]] و در پس پرده رفتن او - با وجود [[نابینایی]] آن مرد- نیز می‌توان نمونه‌ای دیگر از این [[خصلت]] فاطمی را یافت. آن [[حضرت]] درباره علت این رفتارش به رسول خدا {{صل}} چنین گفت: «اگر او مرا نمی‌بیند، من او را می‌بینم و او بوی مرا استشمام می‌کند»<ref>{{متن حدیث\|وَ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ {{عم}} أَنَّهُ قَالَ: اسْتَأْذَنَ أَعْمَى عَلَى فَاطِمَةَ {{س}} فَحَجَبَتْهُ فَقَالَ لَهَا النَّبِيُّ {{صل}} لِمَ تَحْجُبِينَهُ وَ هُوَ لَا يَرَاكِ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنْ لَمْ يَكُنْ يَرَانِي فَإِنِّي أَرَاهُ وَ هُوَ يَشَمُ الرِّيحَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّكِ بَضْعَةٌ مِنِّي}}؛ (تمیمی مغربی، دعائم الاسلام، ج۲، ص۲۱۴؛ راوندی، النوادر، ص۱۱۹؛ مجلسی، بحارالانوار، ج۴۳، ص۹۱).</ref>.

	روایت [[طبرسی]]، شاهدی دیگر بر خصلت حجب و حیای فاطمی است. وی ضمن بیان روایاتی درباره آنکه لازم است [[زنان]] مقنعه‌هایی به سر کنند که [[پوشش]] مناسب را فراهم سازد، روایتی از [[امام باقر]]{{ع}} نقل کرده که در آن، بلندی مقنعه [[فاطمه]] تا وسط بازوانش عنوان شده است<ref>{{متن حدیث\|عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ{{ع}} قَالَ: فَاطِمَةُ سَيِّدَةُ نِسَاءِ أَهْلِ الْجَنَّةِ وَ مَا كَانَ خِمَارُهَا إِلَّا هَكَذَا وَ أَوْمَأَ بِيَدِهِ إِلَى وَسَطِ عَضُدِهِ وَ مَا اسْتَثْنَى أَحَداً}}؛ (طبرسی، مکارم الاخلاق، ص۹۳).</ref>. بنابر این بخش‌های گردن و سینه آن حضرت با چنین مقنعه‌ای پوشانده می‌شده است.		روایت [[طبرسی]]، شاهدی دیگر بر خصلت حجب و حیای فاطمی است. وی ضمن بیان روایاتی درباره آنکه لازم است [[زنان]] مقنعه‌هایی به سر کنند که [[پوشش]] مناسب را فراهم سازد، روایتی از [[امام باقر]] {{ع}} نقل کرده که در آن، بلندی مقنعه [[فاطمه]] تا وسط بازوانش عنوان شده است<ref>{{متن حدیث\|عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ {{ع}} قَالَ: فَاطِمَةُ سَيِّدَةُ نِسَاءِ أَهْلِ الْجَنَّةِ وَ مَا كَانَ خِمَارُهَا إِلَّا هَكَذَا وَ أَوْمَأَ بِيَدِهِ إِلَى وَسَطِ عَضُدِهِ وَ مَا اسْتَثْنَى أَحَداً}}؛ (طبرسی، مکارم الاخلاق، ص۹۳).</ref>. بنابر این بخش‌های گردن و سینه آن حضرت با چنین مقنعه‌ای پوشانده می‌شده است.

	ایشان در آستانه [[شهادت]] به [[اسماء بنت عمیس]] سفارش کرد که پس از رحلتش، [[بدن]] شریفش را در تابوتی قرار دهند تا حجم آن از دید نامحرمان پنهان بماند. این [[وصیت]]، اوج صفت حُجب و [[حیا]] در آن [[حضرت]] را نشان می‌دهد؛ به گونه‌ای که حتی برای [[حفظ]] حریمش پس از [[وفات]] نیز چاره‌اندیشی می‌کند<ref>اربلی، کشف الغمه، ج۲، ص۱۲۶.</ref>. آن حضرت از عریانی در [[قیامت]] نیز به قدری نگران بود که [[خداوند]] برای رفع این [[نگرانی]]، [[جبرئیل]] را با این [[پیام]] بر [[رسول خدا]]{{صل}} نازل کرد که:		ایشان در آستانه [[شهادت]] به [[اسماء بنت عمیس]] سفارش کرد که پس از رحلتش، [[بدن]] شریفش را در تابوتی قرار دهند تا حجم آن از دید نامحرمان پنهان بماند. این [[وصیت]]، اوج صفت حُجب و [[حیا]] در آن [[حضرت]] را نشان می‌دهد؛ به گونه‌ای که حتی برای [[حفظ]] حریمش پس از [[وفات]] نیز چاره‌اندیشی می‌کند<ref>اربلی، کشف الغمه، ج۲، ص۱۲۶.</ref>. آن حضرت از عریانی در [[قیامت]] نیز به قدری نگران بود که [[خداوند]] برای رفع این [[نگرانی]]، [[جبرئیل]] را با این [[پیام]] بر [[رسول خدا]] {{صل}} نازل کرد که:
	ای محمد، [[سلام]] مرا به [[فاطمه]] [[ابلاغ]] کن و بگو: چون او از خداوند [[حیا]] کرد، خداوند نیز از او حیا می‌کند و به او [[وعده]] می‌دهد که در [[روز قیامت]]، او را با دو حله [[نور]] بپوشاند<ref>اربلی، کشف الغمه، ج۲، ص۱۱۹.</ref>.<ref>[[محمد رضا جباری\|جباری، محمد رضا]]، [[سیره اخلاقی و سبک زندگی حضرت زهرا (کتاب)\|سیره اخلاقی و سبک زندگی حضرت زهرا]]، ص ۷۸.</ref>		ای محمد، [[سلام]] مرا به [[فاطمه]] [[ابلاغ]] کن و بگو: چون او از خداوند [[حیا]] کرد، خداوند نیز از او حیا می‌کند و به او [[وعده]] می‌دهد که در [[روز قیامت]]، او را با دو حله [[نور]] بپوشاند<ref>اربلی، کشف الغمه، ج۲، ص۱۱۹.</ref>.<ref>[[محمد رضا جباری\|جباری، محمد رضا]]، [[سیره اخلاقی و سبک زندگی حضرت زهرا (کتاب)\|سیره اخلاقی و سبک زندگی حضرت زهرا]]، ص ۷۸.</ref>

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T06:49:57Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۱۹
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	#[[پرونده:10117116.jpg\|22px]] [[محمد رضا جباری\|جباری، محمد رضا]]، [[سیره اخلاقی و سبک زندگی حضرت زهرا (کتاب)\|'''سیره اخلاقی و سبک زندگی حضرت زهرا''']]		# [[پرونده:10117116.jpg\|22px]] [[محمد رضا جباری\|جباری، محمد رضا]]، [[سیره اخلاقی و سبک زندگی حضرت زهرا (کتاب)\|'''سیره اخلاقی و سبک زندگی حضرت زهرا''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

خط ۳۵:		خط ۳۵:

	[[رده:حیا]]		[[رده:حیا]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

Hosein: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == ==' به '=='

2022-06-01T15:24:25Z

جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == ==' به '=='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۵۴
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	ایشان در آستانه [[شهادت]] به [[اسماء بنت عمیس]] سفارش کرد که پس از رحلتش، [[بدن]] شریفش را در تابوتی قرار دهند تا حجم آن از دید نامحرمان پنهان بماند. این [[وصیت]]، اوج صفت حُجب و [[حیا]] در آن [[حضرت]] را نشان می‌دهد؛ به گونه‌ای که حتی برای [[حفظ]] حریمش پس از [[وفات]] نیز چاره‌اندیشی می‌کند<ref>اربلی، کشف الغمه، ج۲، ص۱۲۶.</ref>. آن حضرت از عریانی در [[قیامت]] نیز به قدری نگران بود که [[خداوند]] برای رفع این [[نگرانی]]، [[جبرئیل]] را با این [[پیام]] بر [[رسول خدا]]{{صل}} نازل کرد که:		ایشان در آستانه [[شهادت]] به [[اسماء بنت عمیس]] سفارش کرد که پس از رحلتش، [[بدن]] شریفش را در تابوتی قرار دهند تا حجم آن از دید نامحرمان پنهان بماند. این [[وصیت]]، اوج صفت حُجب و [[حیا]] در آن [[حضرت]] را نشان می‌دهد؛ به گونه‌ای که حتی برای [[حفظ]] حریمش پس از [[وفات]] نیز چاره‌اندیشی می‌کند<ref>اربلی، کشف الغمه، ج۲، ص۱۲۶.</ref>. آن حضرت از عریانی در [[قیامت]] نیز به قدری نگران بود که [[خداوند]] برای رفع این [[نگرانی]]، [[جبرئیل]] را با این [[پیام]] بر [[رسول خدا]]{{صل}} نازل کرد که:
	ای محمد، [[سلام]] مرا به [[فاطمه]] [[ابلاغ]] کن و بگو: چون او از خداوند [[حیا]] کرد، خداوند نیز از او حیا می‌کند و به او [[وعده]] می‌دهد که در [[روز قیامت]]، او را با دو حله [[نور]] بپوشاند<ref>اربلی، کشف الغمه، ج۲، ص۱۱۹.</ref>.<ref>[[محمد رضا جباری\|جباری، محمد رضا]]، [[سیره اخلاقی و سبک زندگی حضرت زهرا (کتاب)\|سیره اخلاقی و سبک زندگی حضرت زهرا]]، ص ۷۸.</ref>		ای محمد، [[سلام]] مرا به [[فاطمه]] [[ابلاغ]] کن و بگو: چون او از خداوند [[حیا]] کرد، خداوند نیز از او حیا می‌کند و به او [[وعده]] می‌دهد که در [[روز قیامت]]، او را با دو حله [[نور]] بپوشاند<ref>اربلی، کشف الغمه، ج۲، ص۱۱۹.</ref>.<ref>[[محمد رضا جباری\|جباری، محمد رضا]]، [[سیره اخلاقی و سبک زندگی حضرت زهرا (کتاب)\|سیره اخلاقی و سبک زندگی حضرت زهرا]]، ص ۷۸.</ref>

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==

Heydari: جایگزینی متن - '\(.)\[\[(.)\]\](.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\>\n\(.)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

2022-06-01T07:00:44Z

جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb$252\,\s252\,\s233$\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\[\[(.*)\]\](.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\>\n\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb$255\,\s245\,\s227$\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۳۰
خط ۱:		خط ۱:
	{{سیره معصوم}}		{{سیره معصوم}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از زیرشاخه‌های بحث '''~~[[حیا]]~~''' است. "'''[[حیا]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[حیا در قرآن]] - [[حیا در فقه اسلامی]] - [[حیا در حدیث]] - [[حیا در نهج البلاغه]] - [[حیا در معارف دعا و زیارات]] - [[حیا در معارف و سیره فاطمی]] - [[حیا در معارف و سیره سجادی]] - [[حیا در معارف و سیره نبوی]]~~</div>~~		\| موضوع مرتبط = حیا
			\| عنوان مدخل = [[حیا]]
			\| مداخل مرتبط = [[حیا در قرآن]] - [[حیا در فقه اسلامی]] - [[حیا در حدیث]] - [[حیا در نهج البلاغه]] - [[حیا در معارف دعا و زیارات]] - [[حیا در معارف و سیره فاطمی]] - [[حیا در معارف و سیره سجادی]] - [[حیا در معارف و سیره نبوی]]
			\| پرسش مرتبط =
			}}

	==مقدمه==		==مقدمه==

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{سیره معصوم}}
اين...» ایجاد کرد

2022-02-19T05:56:54Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{سیره معصوم}} <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{سیره معصوم}}
<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[حیا]]''' است. "'''[[حیا]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[حیا در قرآن]] - [[حیا در فقه اسلامی]] - [[حیا در حدیث]] - [[حیا در نهج البلاغه]] - [[حیا در معارف دعا و زیارات]] - [[حیا در معارف و سیره فاطمی]] - [[حیا در معارف و سیره سجادی]] - [[حیا در معارف و سیره نبوی]]</div>

==مقدمه==
[[خصلت]] مثال‌زدنی [[حجب و حیا]] در [[فاطمه]]، دیگر ویژگی [[اخلاقی]] اوست که در طول زندگانی وی نمودهای بسیار داشت و برای [[زنان]] در هر عصری درس‌آموز و [[الگو]] بوده است. او [[بهترین زنان]] را کسانی می‌داند که کمترین [[ارتباط]] را با مردان غیرمحرم داشته باشند. هنگامی که [[رسول خدا]]{{صل}} از اصحابش پرسید: [[زن]] در چه حالاتی به [[خداوند]] نزدیک‌تر است، [[اصحاب]] از پاسخ درماندند. [[امیرمؤمنان]]{{ع}} این [[پرسش]] را از فاطمه{{س}} پرسید و او در پاسخ فرمود: نزد رسول خدا{{صل}} برو و بگو نزدیک‌ترین حالت زن به [[خدا]] وقتی است که مردان را نبینند و مردان نیز آنان را نبینند. رسول خدا که فهمید این سخن از فاطمه است، فرمود: «فاطمه پاره تن من است»<ref>{{متن حدیث|وَ رُوِيَ عَنْ عَلِيٍّ{{ع}} قَالَ: كُنَّا جُلُوساً عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ{{صل}} فَقَالَ أَخْبِرُونِي أَيُّ شَيْ‌ءٍ خَيْرٌ لِلنِّسَاءِ فَعَيِينَا بِذَلِكَ كُلُّنَا حَتَّى تَفَرَّقْنَا فَرَجَعْتُ إِلَى فَاطِمَةَ{{س}} فَأَخْبَرْتُهَا الَّذِي قَالَ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ{{صل}} وَ لَيْسَ أَحَدٌ مِنَّا عَلِمَهُ وَ لَا عَرَفَهُ فَقَالَتْ وَ لَكِنِّي أَعْرِفُهُ خَيْرٌ لِلنِّسَاءِ أَنْ لَا يَرَيْنَ الرِّجَالَ وَ لَا يَرَاهُنَّ الرِّجَالُ فَرَجَعْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ{{صل}} فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ سَأَلْتَنَا أَيُّ شَيْ‌ءٍ خَيْرٌ لِلنِّسَاءِ وَ خَيْرٌ لَهُنَّ أَنْ لَا يَرَيْنَ الرِّجَالَ وَ لَا يَرَاهُنَّ الرِّجَالُ قَالَ مَنْ أَخْبَرَكَ فَلَمْ تَعْلَمْهُ وَ أَنْتَ عِنْدِي قُلْتُ فَاطِمَةُ فَأَعْجَبَ ذَلِكَ رَسُولَ اللَّهِ{{صل}} وَ قَالَ إِنَّ فَاطِمَةَ بَضْعَةٌ مِنِّي}}؛ (مجلسی، بحارالانوار، ج۴۳، ص۵۴، از کتاب مولد فاطمه، ابن بابویه؛ و بنگرید به: صالحی شامی، سبل الهدی و الرشاد، ج۱۱، ص۴۵؛ طبرسی، مکارم الاخلاق، ص۲۳۳).</ref>.

ایشان به قدری از [[هم‌نشینی]] و اختلاط با نامحرمان بیزار بود و [[پرهیز]] می‌کرد که پس از اختصاص کارهای درون [[خانه]] به فاطمه و کارهای برون خانه به علی [[احساس]] خود از این تقسیم کار را این‌سان ابراز داشت:
هیچ کس جز خداوند، [[میزان]] [[سرور]] و شادی‌ام را از اینکه رسول خدا مرا از هم‌دوشی با مردان معاف فرمود، نمی‌داند<ref>{{متن حدیث|عَنْ أَبِي الْبَخْتَرِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِيهِ{{ع}} قَالَ: تَقَاضَى عَلِيٌّ وَ فَاطِمَةُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ{{صل}} فِي الْخِدْمَةِ فَقَضَى عَلَى فَاطِمَةَ بِخِدْمَةِ مَا دُونَ الْبَابِ وَ قَضَى عَلَى عَلِيٍّ بِمَا خَلْفَهُ قَالَ فَقَالَتْ فَاطِمَةُ فَلَا يَعْلَمُ مَا دَاخَلَنِي مِنَ السُّرُورِ إِلَّا اللَّهُ بِإِكْفَائِي رَسُولُ اللَّهِ{{صل}} تَحَمُّلَ رِقَابِ الرِّجَالِ}}؛ (حمیری، قرب الاسناد، ص۵۲؛ حر عاملی، وسائل الشیعه، ج۲۰، ص۱۷۲؛ مجلسی، بحارالانوار، ج۴۳، ص۸۱).</ref>.

[[حجاب]] [[فاطمه]] در عین زاهدانه بودن و [[سادگی]]، کامل بود؛ به گونه‌ای که سرتاپای او را می‌پوشاند. سادگی آن [[حضرت]] به گونه‌ای بود که [[شگفتی]] [[سلمان]] را برانگیخت و به [[رسول خدا]]{{صل}} عرض کرد:
شگفتا! [[دختران]] کسرا و [[قیصر]] در سُندس و حریر و دختر محمد در چادر پشمین کهنه با [[دوازده]] وصله!<ref>{{متن حدیث|...فَلَبِسَتْ فَاطِمَةُ شَمْلَةً مِنْ صُوفٍ خلقانا [خَلَقَةً]، قَدْ خِيطَتْ بِاثْنَيْ عَشَرَ مَكَاناً مِنْ سَعَفِ النَّخْلِ، فَلَمَّا خَرَجَتْ فَاطِمَةُ{{س}} نَظَرَ إِلَيْهَا سَلْمَانُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَوَضَعَ يَدَهُ عَلَى رَأْسِهِ وَ هُوَ يُنَادِي: (وَا حُزْنَاهْ) إِنَّ قَيْصَرَ وَ كِسْرَى لَفِي السُّنْدُسِ وَ الْحَرِيرِ، وَ ابْنَةُ مُحَمَّدٍ عَلَيْهَا شَمْلَةٌ مِنْ صُوفٍ قَدْ خِيطَتْ بِاثْنَيْ عَشَرَ مَكَاناً بِسَعَفِ النَّخْلِ}}؛ (ابن طاووس، الدروع الواقیة، ص۲۷۵؛ مجلسی، بحارالانوار، ج۴۳، ص۸۸).</ref>.

بلندی چادر وی به گونه‌ای بود که تا قدم‌های او را می‌پوشاند. از این رو در [[روایات معصومین]]{{عم}} وضع آمدن آن حضرت به [[مسجد]] برای ایراد [[خطبه فدکیه]]، چنین توصیف شده است:
مقنعه و چادرش را به سر کرد و با گروهی از [[یاران]] و [[زنان]] قومش، در حالی که چادرش گاه به زیر پایش می‌آمد، بر [[ابوبکر]] وارد شد - در حالی که ابوبکر در جمع گروهی از [[مهاجران]] و [[انصار]] بود - و پرده‌ای آویختند و فاطمه در پس پرده نشست و...<ref>{{متن حدیث|رَوَى عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْحَسَنِ بِإِسْنَادِهِ عَنْ آبَائِهِ{{عم}} أَنَّهُ لَمَّا أَجْمَعَ أَبُو بَكْرٍ وَ عُمَرُ عَلَى مَنْعِ فَاطِمَةَ{{س}} فَدَكاً وَ بَلَغَهَا ذَلِكَ لَاثَتْ خِمَارَهَا عَلَى رَأْسِهَا وَ اشْتَمَلَتْ بِجِلْبَابِهَا وَ أَقْبَلَتْ فِي لُمَةٍ مِنْ حَفَدَتِهَا وَ نِسَاءِ قَوْمِهَا تَطَأُ ذُيُولَهَا مَا تَخْرِمُ مِشْيَتُهَا مِشْيَةَ رَسُولِ اللَّهِ{{صل}} حَتَّى دَخَلَتْ عَلَى أَبِي بَكْرٍ- وَ هُوَ فِي حَشَدٍ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَ الْأَنْصَارِ وَ غَيْرِهِمْ فَنِيطَتْ دُونَهَا مُلَاءَةٌ فَجَلَسَتْ...}}؛ (طبرسی، الاحتجاج، ج۱، ص۱۳۲ - ۱۳۱؛ مجلسی، بحارالانوار، ج۲۹، ص۲۲۰).</ref>.

[[پرهیز]] او از [[همنشینی]] با مردان نامحرم از این [[روایت]] و [[روایات]] مشابه به خوبی قابل استفاده است. در این روایت به [[نصب]] پرده‌ای حائل میان او و مردان اشاره شده است. در روایت مربوط به آمدن [[مرد]] [[نابینا]] به همراه [[رسول خدا]]{{صل}} به [[خانه فاطمه]] و در پس پرده رفتن او - با وجود [[نابینایی]] آن مرد- نیز می‌توان نمونه‌ای دیگر از این [[خصلت]] فاطمی را یافت. آن [[حضرت]] درباره علت این رفتارش به رسول خدا{{صل}} چنین گفت: «اگر او مرا نمی‌بیند، من او را می‌بینم و او بوی مرا استشمام می‌کند»<ref>{{متن حدیث|وَ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ{{عم}} أَنَّهُ قَالَ: اسْتَأْذَنَ أَعْمَى عَلَى فَاطِمَةَ{{س}} فَحَجَبَتْهُ فَقَالَ لَهَا النَّبِيُّ{{صل}} لِمَ تَحْجُبِينَهُ وَ هُوَ لَا يَرَاكِ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنْ لَمْ يَكُنْ يَرَانِي فَإِنِّي أَرَاهُ وَ هُوَ يَشَمُ الرِّيحَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّكِ بَضْعَةٌ مِنِّي}}؛ (تمیمی مغربی، دعائم الاسلام، ج۲، ص۲۱۴؛ راوندی، النوادر، ص۱۱۹؛ مجلسی، بحارالانوار، ج۴۳، ص۹۱).</ref>.

روایت [[طبرسی]]، شاهدی دیگر بر خصلت حجب و حیای فاطمی است. وی ضمن بیان روایاتی درباره آنکه لازم است [[زنان]] مقنعه‌هایی به سر کنند که [[پوشش]] مناسب را فراهم سازد، روایتی از [[امام باقر]]{{ع}} نقل کرده که در آن، بلندی مقنعه [[فاطمه]] تا وسط بازوانش عنوان شده است<ref>{{متن حدیث|عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ{{ع}} قَالَ: فَاطِمَةُ سَيِّدَةُ نِسَاءِ أَهْلِ الْجَنَّةِ وَ مَا كَانَ خِمَارُهَا إِلَّا هَكَذَا وَ أَوْمَأَ بِيَدِهِ إِلَى وَسَطِ عَضُدِهِ وَ مَا اسْتَثْنَى أَحَداً}}؛ (طبرسی، مکارم الاخلاق، ص۹۳).</ref>. بنابر این بخش‌های گردن و سینه آن حضرت با چنین مقنعه‌ای پوشانده می‌شده است.

ایشان در آستانه [[شهادت]] به [[اسماء بنت عمیس]] سفارش کرد که پس از رحلتش، [[بدن]] شریفش را در تابوتی قرار دهند تا حجم آن از دید نامحرمان پنهان بماند. این [[وصیت]]، اوج صفت حُجب و [[حیا]] در آن [[حضرت]] را نشان می‌دهد؛ به گونه‌ای که حتی برای [[حفظ]] حریمش پس از [[وفات]] نیز چاره‌اندیشی می‌کند<ref>اربلی، کشف الغمه، ج۲، ص۱۲۶.</ref>. آن حضرت از عریانی در [[قیامت]] نیز به قدری نگران بود که [[خداوند]] برای رفع این [[نگرانی]]، [[جبرئیل]] را با این [[پیام]] بر [[رسول خدا]]{{صل}} نازل کرد که:
ای محمد، [[سلام]] مرا به [[فاطمه]] [[ابلاغ]] کن و بگو: چون او از خداوند [[حیا]] کرد، خداوند نیز از او حیا می‌کند و به او [[وعده]] می‌دهد که در [[روز قیامت]]، او را با دو حله [[نور]] بپوشاند<ref>اربلی، کشف الغمه، ج۲، ص۱۱۹.</ref>.<ref>[[محمد رضا جباری|جباری، محمد رضا]]، [[سیره اخلاقی و سبک زندگی حضرت زهرا (کتاب)|سیره اخلاقی و سبک زندگی حضرت زهرا]]، ص ۷۸.</ref>

== جستارهای وابسته ==

== منابع ==
{{منابع}}
#[[پرونده:10117116.jpg|22px]] [[محمد رضا جباری|جباری، محمد رضا]]، [[سیره اخلاقی و سبک زندگی حضرت زهرا (کتاب)|'''سیره اخلاقی و سبک زندگی حضرت زهرا''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

[[رده:حیا]]
[[رده:مدخل]]