خالد بن بکیر لیثی کنانی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: /* آشنایی اجمالی */

2025-10-26T13:56:39Z

آشنایی اجمالی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۲۶
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}
	== آشنایی اجمالی ==		== آشنایی اجمالی ==
	چنان که از نسبش پیداست از تیره [[بنی‌لیث]]، از [[قبیله کنانه]] و [[حلیف]] [[بنی عدی بن کعب]]<ref>ابن کلبی، جمهره النسب، ج۱، ص۲۰۳؛ خلیفة بن خیاط، تاریخ، ص۳۲.</ref> و از [[سابقین در اسلام]] است<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۹۴.</ref>. در برخی منابع نام پدر وی ابوالبکیر آمده است<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۳، ص۲۹۷.</ref>. [[رسول خدا]]{{صل}} میان خالد و [[زید بن دثنه~~]] [[~~بیاضی]] [[عقد برادری]] بست<ref>ذهبی، سير أعلام النبلاء، ج۱، ص۱۸۶.</ref>. او همراه برادرانش [[عاقل]]، [[ایاس]] و عامر در [[بدر]] شرکت داشت<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۱۱.</ref> و پیش از [[نبرد]]، رسول خدا{{صل}}، خالد را همراه [[عبدالله بن جحش]] برای خبرگیری از کاروان [[قریش]] فرستاد که [[عمرو بن حضرمی]] را کشتند، [[قتل]] عمرو در [[ماه رجب]] دستاویزی برای [[کفار]] شد که [[مسلمانان]] [[حرمت]] [[ماه حرام]] را نگه نداشته‌اند، ولی [[خداوند]] با [[نزول]] آيه{{متن قرآن\|يَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلشَّهْرِ ٱلْحَرَامِ قِتَالٍۢ فِيهِ قُلْ قِتَالٌۭ فِيهِ كَبِيرٌۭ وَصَدٌّ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ}}<ref>«از تو درباره جنگ در ماه حرام می‌پرسند، بگو: جنگ در آن (گناهی) بزرگ است و (گناه) باز داشتن (مردم) از راه خداوند و ناسپاسی به او و (باز داشتن مردم از) مسجد الحرام و بیرون راندن اهل آن از آن، در نظر خداوند بزرگ‌تر است و آشوب (شرک) از کشتار (هم) بزرگ‌تر است؛ و (این کافران) پیاپی با شما جنگ می‌کنند تا اگر بتوانند شما را از دینتان بازگردانند، و کردار کسانی از شما که از دین خود بازگردند و در کفر بمیرند، در این جهان و جهان واپسین، تباه است و آنان دمساز آتش و در آن جاودانند» سوره بقره، آیه ۲۱۷.</ref>، حرمت [[ماه‌های حرام]] را مهم دانست، اما بازداشتن [[مردم]] از [[بت پرستی]] را مهم‌تر معرفی کرد<ref>ابونعیم، معرفه الصحابه، ج۲، ص۹۵۴.</ref>. خالد در ۳۴ سالگی در حادثه [[رجیع]] (سال چهارم) به [[شهادت]] رسید. داستان کشته شدن او چنین بود که پس از [[جنگ اُحد]]، جمعی از مردم [[عضل]] و [[قاره]] از رسول خدا{{صل}} خواستند تا کسانی از [[یاران]] خویش را برای [[تعلیم]] [[دین]] و [[شریعت]] و [[خواندن قرآن]] نزد آنان بفرستد، آن حضرت شش تن از یاران خویش یعنی: [[مرثد غنوی]]، [[خالد بن بكير]]، [[عاصم بن ثابت]]، [[خبيب بن عدى]]، [[زيد بن دثنه]] و [[عبدالله بن طارق]] را با آنان فرستاد و آنها با [[مردم]] عضل و قاره رفتند تا به [[رجیع]]<ref>آب طایفه بنی هذیل، بنگرید یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۹.</ref> رسیدند. در آنجا مردم عضل و قاره [[خیانت]] کردند و مردم [[هذیل]] را بر ضد فرستادگان [[رسول خدا]]{{صل}} برانگیختند و آن شش نفر ناگهان خویشتن را در محاصره دیدند، مهاجمان گفتند: قسم می‌خوریم و [[پیمان]] می‌بندیم که شما را نکشیم، بلکه می‌خواهیم در مقابل شما چیزی از [[مکیان]] بگیریم. مرثد غنوی و خالد بن بکیر و عاصم بن ثابت گفتند: ما پیمان [[مشرکان]] را نمی‌پذیریم و [[جنگ]] کردند تا هر سه نفر به [[شهادت]] رسیدند<ref>یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۷۰؛ بلاذری، انساب الاشراف، ج۱، ص۴۸۲ و ج۱۱، ص۹۹؛ طبری، تاریخ، ج۲، ص۵۳۸.</ref>. [[حسان بن ثابت]] در [[بیت]] ذیل خالد بن بکیر را [[ستوده]] است:		چنان که از نسبش پیداست از تیره [[بنی‌لیث]]، از [[قبیله کنانه]] و [[حلیف]] [[بنی عدی بن کعب]]<ref>ابن کلبی، جمهره النسب، ج۱، ص۲۰۳؛ خلیفة بن خیاط، تاریخ، ص۳۲.</ref> و از [[سابقین در اسلام]] است<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۹۴.</ref>. در برخی منابع نام پدر وی ابوالبکیر آمده است<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۳، ص۲۹۷.</ref>. [[رسول خدا]]{{صل}} میان خالد و [[زید بن دثنه بیاضی]] [[عقد برادری]] بست<ref>ذهبی، سير أعلام النبلاء، ج۱، ص۱۸۶.</ref>. او همراه برادرانش [[عاقل]]، [[ایاس]] و عامر در [[بدر]] شرکت داشت<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۱۱.</ref> و پیش از [[نبرد]]، رسول خدا{{صل}}، خالد را همراه [[عبدالله بن جحش]] برای خبرگیری از کاروان [[قریش]] فرستاد که [[عمرو بن حضرمی]] را کشتند، [[قتل]] عمرو در [[ماه رجب]] دستاویزی برای [[کفار]] شد که [[مسلمانان]] [[حرمت]] [[ماه حرام]] را نگه نداشته‌اند، ولی [[خداوند]] با [[نزول]] آيه{{متن قرآن\|يَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلشَّهْرِ ٱلْحَرَامِ قِتَالٍۢ فِيهِ قُلْ قِتَالٌۭ فِيهِ كَبِيرٌۭ وَصَدٌّ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ}}<ref>«از تو درباره جنگ در ماه حرام می‌پرسند، بگو: جنگ در آن (گناهی) بزرگ است و (گناه) باز داشتن (مردم) از راه خداوند و ناسپاسی به او و (باز داشتن مردم از) مسجد الحرام و بیرون راندن اهل آن از آن، در نظر خداوند بزرگ‌تر است و آشوب (شرک) از کشتار (هم) بزرگ‌تر است؛ و (این کافران) پیاپی با شما جنگ می‌کنند تا اگر بتوانند شما را از دینتان بازگردانند، و کردار کسانی از شما که از دین خود بازگردند و در کفر بمیرند، در این جهان و جهان واپسین، تباه است و آنان دمساز آتش و در آن جاودانند» سوره بقره، آیه ۲۱۷.</ref>، حرمت [[ماه‌های حرام]] را مهم دانست، اما بازداشتن [[مردم]] از [[بت پرستی]] را مهم‌تر معرفی کرد<ref>ابونعیم، معرفه الصحابه، ج۲، ص۹۵۴.</ref>. خالد در ۳۴ سالگی در حادثه [[رجیع]] (سال چهارم) به [[شهادت]] رسید. داستان کشته شدن او چنین بود که پس از [[جنگ اُحد]]، جمعی از مردم [[عضل]] و [[قاره]] از رسول خدا{{صل}} خواستند تا کسانی از [[یاران]] خویش را برای [[تعلیم]] [[دین]] و [[شریعت]] و [[خواندن قرآن]] نزد آنان بفرستد، آن حضرت شش تن از یاران خویش یعنی: [[مرثد غنوی]]، [[خالد بن بكير]]، [[عاصم بن ثابت]]، [[خبيب بن عدى]]، [[زيد بن دثنه]] و [[عبدالله بن طارق]] را با آنان فرستاد و آنها با [[مردم]] عضل و قاره رفتند تا به [[رجیع]]<ref>آب طایفه بنی هذیل، بنگرید یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۹.</ref> رسیدند. در آنجا مردم عضل و قاره [[خیانت]] کردند و مردم [[هذیل]] را بر ضد فرستادگان [[رسول خدا]]{{صل}} برانگیختند و آن شش نفر ناگهان خویشتن را در محاصره دیدند، مهاجمان گفتند: قسم می‌خوریم و [[پیمان]] می‌بندیم که شما را نکشیم، بلکه می‌خواهیم در مقابل شما چیزی از [[مکیان]] بگیریم. مرثد غنوی و خالد بن بکیر و عاصم بن ثابت گفتند: ما پیمان [[مشرکان]] را نمی‌پذیریم و [[جنگ]] کردند تا هر سه نفر به [[شهادت]] رسیدند<ref>یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۷۰؛ بلاذری، انساب الاشراف، ج۱، ص۴۸۲ و ج۱۱، ص۹۹؛ طبری، تاریخ، ج۲، ص۵۳۸.</ref>. [[حسان بن ثابت]] در [[بیت]] ذیل خالد بن بکیر را [[ستوده]] است:
	{{شعر}}		{{شعر}}
	{{ب\|أَلَا لَيْتَنِي فِيهَا شَهِدْتُ ابْنَ طَارِق\|و زيداً وَ مَا تُعْنِي الْأَمَانِي وَ مَرْتَدَا}}		{{ب\|أَلَا لَيْتَنِي فِيهَا شَهِدْتُ ابْنَ طَارِق\|و زيداً وَ مَا تُعْنِي الْأَمَانِي وَ مَرْتَدَا}}

Wasity: /* آشنایی اجمالی */

2025-10-26T13:51:16Z

آشنایی اجمالی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۲۱
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}
	== آشنایی اجمالی ==		== آشنایی اجمالی ==
	چنان که از نسبش پیداست از تیره ~~لیث،~~ از [[قبیله کنانه]] و [[حلیف]] [[بنی عدی بن کعب]]<ref>ابن کلبی، جمهره النسب، ج۱، ص۲۰۳؛ خلیفة بن خیاط، تاریخ، ص۳۲.</ref> و از [[سابقین در اسلام]] است<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۹۴.</ref>. در برخی منابع نام پدر وی ابوالبکیر آمده است<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۳، ص۲۹۷.</ref>. [[رسول خدا]]{{صل}} میان خالد و [[زید بن دثنه]] [[بیاضی]] [[عقد برادری]] بست<ref>ذهبی، سير أعلام النبلاء، ج۱، ص۱۸۶.</ref>. او همراه برادرانش [[عاقل]]، [[ایاس]] و عامر در [[بدر]] شرکت داشت<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۱۱.</ref> و پیش از [[نبرد]]، رسول خدا{{صل}}، خالد را همراه [[عبدالله بن جحش]] برای خبرگیری از کاروان [[قریش]] فرستاد که [[عمرو بن حضرمی]] را کشتند، [[قتل]] عمرو در [[ماه رجب]] دستاویزی برای [[کفار]] شد که [[مسلمانان]] [[حرمت]] [[ماه حرام]] را نگه نداشته‌اند، ولی [[خداوند]] با [[نزول]] آيه{{متن قرآن\|يَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلشَّهْرِ ٱلْحَرَامِ قِتَالٍۢ فِيهِ قُلْ قِتَالٌۭ فِيهِ كَبِيرٌۭ وَصَدٌّ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ}}<ref>«از تو درباره جنگ در ماه حرام می‌پرسند، بگو: جنگ در آن (گناهی) بزرگ است و (گناه) باز داشتن (مردم) از راه خداوند و ناسپاسی به او و (باز داشتن مردم از) مسجد الحرام و بیرون راندن اهل آن از آن، در نظر خداوند بزرگ‌تر است و آشوب (شرک) از کشتار (هم) بزرگ‌تر است؛ و (این کافران) پیاپی با شما جنگ می‌کنند تا اگر بتوانند شما را از دینتان بازگردانند، و کردار کسانی از شما که از دین خود بازگردند و در کفر بمیرند، در این جهان و جهان واپسین، تباه است و آنان دمساز آتش و در آن جاودانند» سوره بقره، آیه ۲۱۷.</ref>، حرمت [[ماه‌های حرام]] را مهم دانست، اما بازداشتن [[مردم]] از [[بت پرستی]] را مهم‌تر معرفی کرد<ref>ابونعیم، معرفه الصحابه، ج۲، ص۹۵۴.</ref>. خالد در ۳۴ سالگی در حادثه [[رجیع]] (سال چهارم) به [[شهادت]] رسید. داستان کشته شدن او چنین بود که پس از [[جنگ اُحد]]، جمعی از مردم [[عضل]] و [[قاره]] از رسول خدا{{صل}} خواستند تا کسانی از [[یاران]] خویش را برای [[تعلیم]] [[دین]] و [[شریعت]] و [[خواندن قرآن]] نزد آنان بفرستد، آن حضرت شش تن از یاران خویش یعنی: [[مرثد غنوی]]، [[خالد بن بكير]]، [[عاصم بن ثابت]]، [[خبيب بن عدى]]، [[زيد بن دثنه]] و [[عبدالله بن طارق]] را با آنان فرستاد و آنها با [[مردم]] عضل و قاره رفتند تا به [[رجیع]]<ref>آب طایفه بنی هذیل، بنگرید یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۹.</ref> رسیدند. در آنجا مردم عضل و قاره [[خیانت]] کردند و مردم [[هذیل]] را بر ضد فرستادگان [[رسول خدا]]{{صل}} برانگیختند و آن شش نفر ناگهان خویشتن را در محاصره دیدند، مهاجمان گفتند: قسم می‌خوریم و [[پیمان]] می‌بندیم که شما را نکشیم، بلکه می‌خواهیم در مقابل شما چیزی از [[مکیان]] بگیریم. مرثد غنوی و خالد بن بکیر و عاصم بن ثابت گفتند: ما پیمان [[مشرکان]] را نمی‌پذیریم و [[جنگ]] کردند تا هر سه نفر به [[شهادت]] رسیدند<ref>یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۷۰؛ بلاذری، انساب الاشراف، ج۱، ص۴۸۲ و ج۱۱، ص۹۹؛ طبری، تاریخ، ج۲، ص۵۳۸.</ref>. [[حسان بن ثابت]] در [[بیت]] ذیل خالد بن بکیر را [[ستوده]] است:		چنان که از نسبش پیداست از تیره [[بنی‌لیث]]، از [[قبیله کنانه]] و [[حلیف]] [[بنی عدی بن کعب]]<ref>ابن کلبی، جمهره النسب، ج۱، ص۲۰۳؛ خلیفة بن خیاط، تاریخ، ص۳۲.</ref> و از [[سابقین در اسلام]] است<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۹۴.</ref>. در برخی منابع نام پدر وی ابوالبکیر آمده است<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۳، ص۲۹۷.</ref>. [[رسول خدا]]{{صل}} میان خالد و [[زید بن دثنه]] [[بیاضی]] [[عقد برادری]] بست<ref>ذهبی، سير أعلام النبلاء، ج۱، ص۱۸۶.</ref>. او همراه برادرانش [[عاقل]]، [[ایاس]] و عامر در [[بدر]] شرکت داشت<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۱۱.</ref> و پیش از [[نبرد]]، رسول خدا{{صل}}، خالد را همراه [[عبدالله بن جحش]] برای خبرگیری از کاروان [[قریش]] فرستاد که [[عمرو بن حضرمی]] را کشتند، [[قتل]] عمرو در [[ماه رجب]] دستاویزی برای [[کفار]] شد که [[مسلمانان]] [[حرمت]] [[ماه حرام]] را نگه نداشته‌اند، ولی [[خداوند]] با [[نزول]] آيه{{متن قرآن\|يَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلشَّهْرِ ٱلْحَرَامِ قِتَالٍۢ فِيهِ قُلْ قِتَالٌۭ فِيهِ كَبِيرٌۭ وَصَدٌّ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ}}<ref>«از تو درباره جنگ در ماه حرام می‌پرسند، بگو: جنگ در آن (گناهی) بزرگ است و (گناه) باز داشتن (مردم) از راه خداوند و ناسپاسی به او و (باز داشتن مردم از) مسجد الحرام و بیرون راندن اهل آن از آن، در نظر خداوند بزرگ‌تر است و آشوب (شرک) از کشتار (هم) بزرگ‌تر است؛ و (این کافران) پیاپی با شما جنگ می‌کنند تا اگر بتوانند شما را از دینتان بازگردانند، و کردار کسانی از شما که از دین خود بازگردند و در کفر بمیرند، در این جهان و جهان واپسین، تباه است و آنان دمساز آتش و در آن جاودانند» سوره بقره، آیه ۲۱۷.</ref>، حرمت [[ماه‌های حرام]] را مهم دانست، اما بازداشتن [[مردم]] از [[بت پرستی]] را مهم‌تر معرفی کرد<ref>ابونعیم، معرفه الصحابه، ج۲، ص۹۵۴.</ref>. خالد در ۳۴ سالگی در حادثه [[رجیع]] (سال چهارم) به [[شهادت]] رسید. داستان کشته شدن او چنین بود که پس از [[جنگ اُحد]]، جمعی از مردم [[عضل]] و [[قاره]] از رسول خدا{{صل}} خواستند تا کسانی از [[یاران]] خویش را برای [[تعلیم]] [[دین]] و [[شریعت]] و [[خواندن قرآن]] نزد آنان بفرستد، آن حضرت شش تن از یاران خویش یعنی: [[مرثد غنوی]]، [[خالد بن بكير]]، [[عاصم بن ثابت]]، [[خبيب بن عدى]]، [[زيد بن دثنه]] و [[عبدالله بن طارق]] را با آنان فرستاد و آنها با [[مردم]] عضل و قاره رفتند تا به [[رجیع]]<ref>آب طایفه بنی هذیل، بنگرید یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۹.</ref> رسیدند. در آنجا مردم عضل و قاره [[خیانت]] کردند و مردم [[هذیل]] را بر ضد فرستادگان [[رسول خدا]]{{صل}} برانگیختند و آن شش نفر ناگهان خویشتن را در محاصره دیدند، مهاجمان گفتند: قسم می‌خوریم و [[پیمان]] می‌بندیم که شما را نکشیم، بلکه می‌خواهیم در مقابل شما چیزی از [[مکیان]] بگیریم. مرثد غنوی و خالد بن بکیر و عاصم بن ثابت گفتند: ما پیمان [[مشرکان]] را نمی‌پذیریم و [[جنگ]] کردند تا هر سه نفر به [[شهادت]] رسیدند<ref>یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۷۰؛ بلاذری، انساب الاشراف، ج۱، ص۴۸۲ و ج۱۱، ص۹۹؛ طبری، تاریخ، ج۲، ص۵۳۸.</ref>. [[حسان بن ثابت]] در [[بیت]] ذیل خالد بن بکیر را [[ستوده]] است:
	{{شعر}}		{{شعر}}
	{{ب\|أَلَا لَيْتَنِي فِيهَا شَهِدْتُ ابْنَ طَارِق\|و زيداً وَ مَا تُعْنِي الْأَمَانِي وَ مَرْتَدَا}}		{{ب\|أَلَا لَيْتَنِي فِيهَا شَهِدْتُ ابْنَ طَارِق\|و زيداً وَ مَا تُعْنِي الْأَمَانِي وَ مَرْتَدَا}}

Wasity: /* جستارهای وابسته */

2025-10-08T23:00:48Z

جستارهای وابسته

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۲:۳۰
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	{{مدخل وابسته}}		{{مدخل وابسته}}
	* [[بنی‌کنانه]] (قبیله)		* [[بنی‌کنانه]] (قبیله)
	* [[عاقل بن بکیر]] (برادر)		* [[عاقل بن بکیر لیثی]] (برادر)
	* [[ایاس بن بکیر]] (برادر)		* [[ایاس بن بکیر لیثی]] (برادر)
	* [[عامر بن بکیر]] (برادر)		* [[عامر بن بکیر لیثی]] (برادر)
	{{پایان مدخل وابسته}}		{{پایان مدخل وابسته}}

Ali: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = صحابه | عنوان مدخل = خالد بن بکیر لیثی کنانی | مداخل مرتبط = خالد بن بکیر لیثی کنانی در تاریخ اسلامی | پرسش مرتبط = }} == آشنایی اجمالی == چنان که از نسبش پیداست از تیره لیث، از قبیله کنانه و حلیف بنی عدی بن کعباب...» ایجاد کرد

2025-09-30T10:44:58Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = صحابه | عنوان مدخل = خالد بن بکیر لیثی کنانی | مداخل مرتبط = خالد بن بکیر لیثی کنانی در تاریخ اسلامی | پرسش مرتبط = }} == آشنایی اجمالی == چنان که از نسبش پیداست از تیره لیث، از قبیله کنانه و حلیف بنی عدی بن کعب<ref>اب...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = صحابه
| عنوان مدخل = خالد بن بکیر لیثی کنانی
| مداخل مرتبط = [[خالد بن بکیر لیثی کنانی در تاریخ اسلامی]]
| پرسش مرتبط =
}}
== آشنایی اجمالی ==
چنان که از نسبش پیداست از تیره لیث، از [[قبیله کنانه]] و [[حلیف]] [[بنی عدی بن کعب]]<ref>ابن کلبی، جمهره النسب، ج۱، ص۲۰۳؛ خلیفة بن خیاط، تاریخ، ص۳۲.</ref> و از [[سابقین در اسلام]] است<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۹۴.</ref>. در برخی منابع نام پدر وی ابوالبکیر آمده است<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۳، ص۲۹۷.</ref>. [[رسول خدا]]{{صل}} میان خالد و [[زید بن دثنه]] [[بیاضی]] [[عقد برادری]] بست<ref>ذهبی، سير أعلام النبلاء، ج۱، ص۱۸۶.</ref>. او همراه برادرانش [[عاقل]]، [[ایاس]] و عامر در [[بدر]] شرکت داشت<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۱۱.</ref> و پیش از [[نبرد]]، رسول خدا{{صل}}، خالد را همراه [[عبدالله بن جحش]] برای خبرگیری از کاروان [[قریش]] فرستاد که [[عمرو بن حضرمی]] را کشتند، [[قتل]] عمرو در [[ماه رجب]] دستاویزی برای [[کفار]] شد که [[مسلمانان]] [[حرمت]] [[ماه حرام]] را نگه نداشته‌اند، ولی [[خداوند]] با [[نزول]] آيه{{متن قرآن|يَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلشَّهْرِ ٱلْحَرَامِ قِتَالٍۢ فِيهِ قُلْ قِتَالٌۭ فِيهِ كَبِيرٌۭ وَصَدٌّ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ}}<ref>«از تو درباره جنگ در ماه حرام می‌پرسند، بگو: جنگ در آن (گناهی) بزرگ است و (گناه) باز داشتن (مردم) از راه خداوند و ناسپاسی به او و (باز داشتن مردم از) مسجد الحرام و بیرون راندن اهل آن از آن، در نظر خداوند بزرگ‌تر است و آشوب (شرک) از کشتار (هم) بزرگ‌تر است؛ و (این کافران) پیاپی با شما جنگ می‌کنند تا اگر بتوانند شما را از دینتان بازگردانند، و کردار کسانی از شما که از دین خود بازگردند و در کفر بمیرند، در این جهان و جهان واپسین، تباه است و آنان دمساز آتش و در آن جاودانند» سوره بقره، آیه ۲۱۷.</ref>، حرمت [[ماه‌های حرام]] را مهم دانست، اما بازداشتن [[مردم]] از [[بت پرستی]] را مهم‌تر معرفی کرد<ref>ابونعیم، معرفه الصحابه، ج۲، ص۹۵۴.</ref>. خالد در ۳۴ سالگی در حادثه [[رجیع]] (سال چهارم) به [[شهادت]] رسید. داستان کشته شدن او چنین بود که پس از [[جنگ اُحد]]، جمعی از مردم [[عضل]] و [[قاره]] از رسول خدا{{صل}} خواستند تا کسانی از [[یاران]] خویش را برای [[تعلیم]] [[دین]] و [[شریعت]] و [[خواندن قرآن]] نزد آنان بفرستد، آن حضرت شش تن از یاران خویش یعنی: [[مرثد غنوی]]، [[خالد بن بكير]]، [[عاصم بن ثابت]]، [[خبيب بن عدى]]، [[زيد بن دثنه]] و [[عبدالله بن طارق]] را با آنان فرستاد و آنها با [[مردم]] عضل و قاره رفتند تا به [[رجیع]]<ref>آب طایفه بنی هذیل، بنگرید یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۹.</ref> رسیدند. در آنجا مردم عضل و قاره [[خیانت]] کردند و مردم [[هذیل]] را بر ضد فرستادگان [[رسول خدا]]{{صل}} برانگیختند و آن شش نفر ناگهان خویشتن را در محاصره دیدند، مهاجمان گفتند: قسم می‌خوریم و [[پیمان]] می‌بندیم که شما را نکشیم، بلکه می‌خواهیم در مقابل شما چیزی از [[مکیان]] بگیریم. مرثد غنوی و خالد بن بکیر و عاصم بن ثابت گفتند: ما پیمان [[مشرکان]] را نمی‌پذیریم و [[جنگ]] کردند تا هر سه نفر به [[شهادت]] رسیدند<ref>یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۷۰؛ بلاذری، انساب الاشراف، ج۱، ص۴۸۲ و ج۱۱، ص۹۹؛ طبری، تاریخ، ج۲، ص۵۳۸.</ref>. [[حسان بن ثابت]] در [[بیت]] ذیل خالد بن بکیر را [[ستوده]] است:
{{شعر}}
{{ب|أَلَا لَيْتَنِي فِيهَا شَهِدْتُ ابْنَ طَارِق|و زيداً وَ مَا تُعْنِي الْأَمَانِي وَ مَرْتَدَا}}
{{ب|فَدَافَعْتُ عَن حِنِّي خُبَيْبٍ وَ عَاصِمٍ|وَكَانَ شِفَاءٌ لَوْ تَدَارَكْتُ خَالِداً}}
{{پایان شعر}}
یعنی: ای کاش در آنجا (در رجیع) حاضر بودم و پسر طارق و زید و مرثد را می‌دیدم و [[آرزوها]] چه سودی دارد، و از [[دوستان]] خود [[خبیب]] و عاصم [[دفاع]] می‌کردم و اگر خالد را دریافته بودم مایه [[شفا]] بود<ref>ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۱۱۶؛ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۱۱.</ref>.<ref>[[رمضان محمدی|محمدی، رمضان]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۳ (کتاب)|مقاله «خالد بن بکیر لیثی کنانی»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۳، ص۱۸۰-۱۸۱.</ref>

==جستارهای وابسته==
{{مدخل وابسته}}
* [[بنی‌کنانه]] (قبیله)
* [[عاقل بن بکیر]] (برادر)
* [[ایاس بن بکیر]] (برادر)
* [[عامر بن بکیر]] (برادر)
{{پایان مدخل وابسته}}

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:IM009659.jpg|22px]] [[رمضان محمدی|محمدی، رمضان]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۳ (کتاب)|'''مقاله «خالد بن بکیر لیثی کنانی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

[[رده:اعلام]]
[[رده:اصحاب پیامبر]]