خداباوری - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۲۰ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۰۴

2022-12-20T11:04:12Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۳۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = ~~[[خداباوری در قرآن]] - [[خداباوری در حدیث]] - [[خداباوری در معارف و سیره نبوی]]~~\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = تمدن \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = \| پرسش مرتبط = }}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~خداباوری~~]]		[[رده:اهداف اسلام]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T20:23:20Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۵۳
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[خداباوری در قرآن]] - [[خداباوری در حدیث]] - [[خداباوری در معارف و سیره نبوی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[خداباوری در قرآن]] - [[خداباوری در حدیث]] - [[خداباوری در معارف و سیره نبوی]]\| پرسش مرتبط = }}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	این شاخصه از بنیادی‌ترین ارکانی است که [[تمدن نبوی]] بر آن [[استوار]] است و بدون آن، اساس [[دعوت]] همه [[پیامبران]] به ویژه [[حضرت محمد]]{{صل}} [[متزلزل]] می‌شود. پس می‌توان گفت تمدن نبوی، [[تمدن]] نمود و تجلی [[فطرت]] [[الهی]] [[انسان]] است؛ یعنی همه اهداف این تمدن در [[پرستش]]، تعالی و [[تقرب]] انسان به [[خدا]] خلاصه می‌شود. [[سیره پیامبر گرامی اسلام]] در دگرگون‌سازی [[جامعه]]، بر مبنای برقراری و تقویت رابطه انسان با خدا استوار بود. آن [[حضرت]]، [[یاران]] و [[پیروان]] خویش را نیز پیش از انجام هر کاری به [[اصلاح]] رابطه‌شان با خدا فرا می‌خواند. [[حضرت امام صادق]]{{ع}} در این باره می‌فرماید:		این شاخصه از بنیادی‌ترین ارکانی است که [[تمدن نبوی]] بر آن [[استوار]] است و بدون آن، اساس [[دعوت]] همه [[پیامبران]] به ویژه [[حضرت محمد]] {{صل}} [[متزلزل]] می‌شود. پس می‌توان گفت تمدن نبوی، [[تمدن]] نمود و تجلی [[فطرت]] [[الهی]] [[انسان]] است؛ یعنی همه اهداف این تمدن در [[پرستش]]، تعالی و [[تقرب]] انسان به [[خدا]] خلاصه می‌شود. [[سیره پیامبر گرامی اسلام]] در دگرگون‌سازی [[جامعه]]، بر مبنای برقراری و تقویت رابطه انسان با خدا استوار بود. آن [[حضرت]]، [[یاران]] و [[پیروان]] خویش را نیز پیش از انجام هر کاری به [[اصلاح]] رابطه‌شان با خدا فرا می‌خواند. [[حضرت امام صادق]] {{ع}} در این باره می‌فرماید:
	[[سیره رسول خدا]]{{صل}} چنان بود که هرگاه [[تصمیم]] می‌گرفت گروهی را برای [[پیکار]] بفرستد، آنان را فرا می‌خواند و برابر خود می‌نشاند. آنگاه می‌فرمود: حرکت کنید [[به نام خدا]]، برای خدا، در [[راه خدا]] و بر [[آیین]] [[رسول خدا]]<ref>محمد بن یعقوب کلینی، اصول کافی، تصحیح: علی اکبر غفاری، ج۵، ص۲۷؛ ابوعبدالله محمد بن اسماعیل بخاری، صحیح بخاری، ج۴، ص۴۷۸؛ شیخ حر عاملی، وسائل الشیعه، ج۱۱، ص۴۳.</ref>.		[[سیره رسول خدا]] {{صل}} چنان بود که هرگاه [[تصمیم]] می‌گرفت گروهی را برای [[پیکار]] بفرستد، آنان را فرا می‌خواند و برابر خود می‌نشاند. آنگاه می‌فرمود: حرکت کنید [[به نام خدا]]، برای خدا، در [[راه خدا]] و بر [[آیین]] [[رسول خدا]]<ref>محمد بن یعقوب کلینی، اصول کافی، تصحیح: علی اکبر غفاری، ج۵، ص۲۷؛ ابوعبدالله محمد بن اسماعیل بخاری، صحیح بخاری، ج۴، ص۴۷۸؛ شیخ حر عاملی، وسائل الشیعه، ج۱۱، ص۴۳.</ref>.

	همچنین آنگاه که [[پیامبر خدا]]، [[معاذ بن جبل]] را به عنوان [[فرماندار]] به [[یمن]] فرستاد، در سفارش به او فرمود: تو را به این امور سفارش می‌کنم: [[تقوای الهی]]، [[راستی در گفتار]]، [[وفای به عهد]]، [[ادای امانت]]، ترک [[خیانت]]، [[نرمی]] گفتار، [[پیشی گرفتن]] در [[اسلام]]، [[حفظ حقوق]] [[همسایه]]، ملازمت در [[ایمان]] و [[محبت]] و [[رحمت]] به [[مردم]]<ref>ابن شعبه حرانی، تحف العقول، ص۱۹.</ref>.		همچنین آنگاه که [[پیامبر خدا]]، [[معاذ بن جبل]] را به عنوان [[فرماندار]] به [[یمن]] فرستاد، در سفارش به او فرمود: تو را به این امور سفارش می‌کنم: [[تقوای الهی]]، [[راستی در گفتار]]، [[وفای به عهد]]، [[ادای امانت]]، ترک [[خیانت]]، [[نرمی]] گفتار، [[پیشی گرفتن]] در [[اسلام]]، [[حفظ حقوق]] [[همسایه]]، ملازمت در [[ایمان]] و [[محبت]] و [[رحمت]] به [[مردم]]<ref>ابن شعبه حرانی، تحف العقول، ص۱۹.</ref>.

	رسول خدا{{صل}}، مردم را به [[توحید نظری]] و عملی در همه جنبه‌های وجودی‌شان فراخواند و همه برنامه‌ها و [[هدف‌ها]] را به این سو رهنمون کرد.		رسول خدا {{صل}}، مردم را به [[توحید نظری]] و عملی در همه جنبه‌های وجودی‌شان فراخواند و همه برنامه‌ها و [[هدف‌ها]] را به این سو رهنمون کرد.
	[[دعوت پنهانی]] و آشکار و همگانی، [[دفاع]] و تهاجم، [[جنگ]] و [[صلح]] و دیگر فعالیت‌های رسول خدا{{صل}}، [[هدف]] و منظوری الهی و متعالی داشت و پیروان خود را نیز به این امر سفارش می‌کرد، چنان که در [[قرآن کریم]] می‌خوانیم: {{متن قرآن\|أَأَرْبَابٌ مُتَفَرِّقُونَ خَيْرٌ أَمِ اللَّهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ}}<ref>«آیا خدایان پراکنده بهتر است یا خداوند یگانه دادفرما؟» سوره یوسف، آیه ۳۹.</ref>.		[[دعوت پنهانی]] و آشکار و همگانی، [[دفاع]] و تهاجم، [[جنگ]] و [[صلح]] و دیگر فعالیت‌های رسول خدا {{صل}}، [[هدف]] و منظوری الهی و متعالی داشت و پیروان خود را نیز به این امر سفارش می‌کرد، چنان که در [[قرآن کریم]] می‌خوانیم: {{متن قرآن\|أَأَرْبَابٌ مُتَفَرِّقُونَ خَيْرٌ أَمِ اللَّهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ}}<ref>«آیا خدایان پراکنده بهتر است یا خداوند یگانه دادفرما؟» سوره یوسف، آیه ۳۹.</ref>.

	[[رسول اکرم]]{{صل}} نیز سخنان فراوانی در این باره بیان کرده است که به برخی از آنها اشاره می‌کنیم. آن [[حضرت]] درباره [[خداشناسی]] می‌فرماید: [[بهترین]] [[اعمال]]، خداشناسی است؛ زیرا با وجود [[دانش]] و [[معرفت]]، عمل کم یا زیاد، تو را [[سود]] می‌بخشد، ولی با وجود [[نادانی]] [نسبت به [[خدا]]]، نه عمل اندک تو را سود می‌بخشد و نه عمل بسیار<ref>متقی هندی، کنز العمال، ج۱۰، ص۱۴۳، ح۲۸۷۳۱.</ref>.		[[رسول اکرم]] {{صل}} نیز سخنان فراوانی در این باره بیان کرده است که به برخی از آنها اشاره می‌کنیم. آن [[حضرت]] درباره [[خداشناسی]] می‌فرماید: [[بهترین]] [[اعمال]]، خداشناسی است؛ زیرا با وجود [[دانش]] و [[معرفت]]، عمل کم یا زیاد، تو را [[سود]] می‌بخشد، ولی با وجود [[نادانی]] [نسبت به [[خدا]]]، نه عمل اندک تو را سود می‌بخشد و نه عمل بسیار<ref>متقی هندی، کنز العمال، ج۱۰، ص۱۴۳، ح۲۸۷۳۱.</ref>.

	آن حضرت درباره اهمیت [[یاد خدا]] نیز فرموده است: [[خدای عزوجل]] می‌فرماید: هرگاه یاد من بر بنده‌ای غالب شود، خواهش و [[خوشی]] او را در یاد خود قرار می‌دهم و چون خواهش و خوشی او را در یاد خود قرار دهم، [[عاشق]] من می‌شود و من نیز عاشقش می‌شوم و چون عاشق یکدیگر شدیم، [[حجاب]] میان خود و او را برمی‌دارم و [[عشق]] خود را بر [[جان]] او چیره می‌گردانم، چنان که مانند [دیگر][[مردم]] دچار [[فراموشی]] و [[غفلت]] نمی‌شود. سخن آنان، سخن [[پیامبران]] است. اینان به [[راستی]] قهرمانند<ref>نهج الفصاحه، (مجموعه کلمات قصار رسول اکرم{{صل}})، ترجمه: ابوالقاسم پاینده، ح۷۸۱.</ref>.		آن حضرت درباره اهمیت [[یاد خدا]] نیز فرموده است: [[خدای عزوجل]] می‌فرماید: هرگاه یاد من بر بنده‌ای غالب شود، خواهش و [[خوشی]] او را در یاد خود قرار می‌دهم و چون خواهش و خوشی او را در یاد خود قرار دهم، [[عاشق]] من می‌شود و من نیز عاشقش می‌شوم و چون عاشق یکدیگر شدیم، [[حجاب]] میان خود و او را برمی‌دارم و [[عشق]] خود را بر [[جان]] او چیره می‌گردانم، چنان که مانند [دیگر][[مردم]] دچار [[فراموشی]] و [[غفلت]] نمی‌شود. سخن آنان، سخن [[پیامبران]] است. اینان به [[راستی]] قهرمانند<ref>نهج الفصاحه، (مجموعه کلمات قصار رسول اکرم {{صل}})، ترجمه: ابوالقاسم پاینده، ح۷۸۱.</ref>.

	آن حضرت در [[کلام]] دیگری فرمود: «هرکس چهل [[روز]] خود را برای خدا [[خالص]] کند، چشمه‌های [[حکمت]] از قلبش بر زبانش جاری می‌شود»<ref>نهج الفصاحه، (مجموعه کلمات قصار رسول اکرم{{صل}})، ترجمه: ابوالقاسم پاینده، ح۲۸۳۶.</ref>.		آن حضرت در [[کلام]] دیگری فرمود: «هرکس چهل [[روز]] خود را برای خدا [[خالص]] کند، چشمه‌های [[حکمت]] از قلبش بر زبانش جاری می‌شود»<ref>نهج الفصاحه، (مجموعه کلمات قصار رسول اکرم {{صل}})، ترجمه: ابوالقاسم پاینده، ح۲۸۳۶.</ref>.

	در [[حقیقت]]، این شاخصه [[تمدن نبوی]]، [[مبیّن]] این حقیقت است که [[انسان]] در [[مکتب اسلام]]، [[دل]] باخته [[رسیدن به کمال]] لایتناهی و [[شایسته]] این [[اشتیاق]] و حرکت و [[سیر]] به سوی سرچشمه همه [[فضیلت‌ها]] و ارزش‌هاست. انسان، با چنین دل‌باختگی والا، بی‌وقفه به سوی مقصدی نهایی و لایزال پیش می‌رود.		در [[حقیقت]]، این شاخصه [[تمدن نبوی]]، [[مبیّن]] این حقیقت است که [[انسان]] در [[مکتب اسلام]]، [[دل]] باخته [[رسیدن به کمال]] لایتناهی و [[شایسته]] این [[اشتیاق]] و حرکت و [[سیر]] به سوی سرچشمه همه [[فضیلت‌ها]] و ارزش‌هاست. انسان، با چنین دل‌باختگی والا، بی‌وقفه به سوی مقصدی نهایی و لایزال پیش می‌رود.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T06:52:19Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۲۲
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[خداباوری در قرآن]] - [[خداباوری در حدیث]] - [[خداباوری در معارف و سیره نبوی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[خداباوری در قرآن]] - [[خداباوری در حدیث]] - [[خداباوری در معارف و سیره نبوی]]\| پرسش مرتبط = }}

خط ۳۱:		خط ۳۰:

	[[رده:خداباوری]]		[[رده:خداباوری]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

Wasity: جایگزینی متن - 'غالب' به 'غالب'

2022-07-21T04:46:22Z

جایگزینی متن - 'غالب' به 'غالب'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۱۶
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	[[رسول اکرم]]{{صل}} نیز سخنان فراوانی در این باره بیان کرده است که به برخی از آنها اشاره می‌کنیم. آن [[حضرت]] درباره [[خداشناسی]] می‌فرماید: [[بهترین]] [[اعمال]]، خداشناسی است؛ زیرا با وجود [[دانش]] و [[معرفت]]، عمل کم یا زیاد، تو را [[سود]] می‌بخشد، ولی با وجود [[نادانی]] [نسبت به [[خدا]]]، نه عمل اندک تو را سود می‌بخشد و نه عمل بسیار<ref>متقی هندی، کنز العمال، ج۱۰، ص۱۴۳، ح۲۸۷۳۱.</ref>.		[[رسول اکرم]]{{صل}} نیز سخنان فراوانی در این باره بیان کرده است که به برخی از آنها اشاره می‌کنیم. آن [[حضرت]] درباره [[خداشناسی]] می‌فرماید: [[بهترین]] [[اعمال]]، خداشناسی است؛ زیرا با وجود [[دانش]] و [[معرفت]]، عمل کم یا زیاد، تو را [[سود]] می‌بخشد، ولی با وجود [[نادانی]] [نسبت به [[خدا]]]، نه عمل اندک تو را سود می‌بخشد و نه عمل بسیار<ref>متقی هندی، کنز العمال، ج۱۰، ص۱۴۳، ح۲۸۷۳۱.</ref>.

	آن حضرت درباره اهمیت [[یاد خدا]] نیز فرموده است: [[خدای عزوجل]] می‌فرماید: هرگاه یاد من بر بنده‌ای [[غالب]] شود، خواهش و [[خوشی]] او را در یاد خود قرار می‌دهم و چون خواهش و خوشی او را در یاد خود قرار دهم، [[عاشق]] من می‌شود و من نیز عاشقش می‌شوم و چون عاشق یکدیگر شدیم، [[حجاب]] میان خود و او را برمی‌دارم و [[عشق]] خود را بر [[جان]] او چیره می‌گردانم، چنان که مانند [دیگر][[مردم]] دچار [[فراموشی]] و [[غفلت]] نمی‌شود. سخن آنان، سخن [[پیامبران]] است. اینان به [[راستی]] قهرمانند<ref>نهج الفصاحه، (مجموعه کلمات قصار رسول اکرم{{صل}})، ترجمه: ابوالقاسم پاینده، ح۷۸۱.</ref>.		آن حضرت درباره اهمیت [[یاد خدا]] نیز فرموده است: [[خدای عزوجل]] می‌فرماید: هرگاه یاد من بر بنده‌ای غالب شود، خواهش و [[خوشی]] او را در یاد خود قرار می‌دهم و چون خواهش و خوشی او را در یاد خود قرار دهم، [[عاشق]] من می‌شود و من نیز عاشقش می‌شوم و چون عاشق یکدیگر شدیم، [[حجاب]] میان خود و او را برمی‌دارم و [[عشق]] خود را بر [[جان]] او چیره می‌گردانم، چنان که مانند [دیگر][[مردم]] دچار [[فراموشی]] و [[غفلت]] نمی‌شود. سخن آنان، سخن [[پیامبران]] است. اینان به [[راستی]] قهرمانند<ref>نهج الفصاحه، (مجموعه کلمات قصار رسول اکرم{{صل}})، ترجمه: ابوالقاسم پاینده، ح۷۸۱.</ref>.

	آن حضرت در [[کلام]] دیگری فرمود: «هرکس چهل [[روز]] خود را برای خدا [[خالص]] کند، چشمه‌های [[حکمت]] از قلبش بر زبانش جاری می‌شود»<ref>نهج الفصاحه، (مجموعه کلمات قصار رسول اکرم{{صل}})، ترجمه: ابوالقاسم پاینده، ح۲۸۳۶.</ref>.		آن حضرت در [[کلام]] دیگری فرمود: «هرکس چهل [[روز]] خود را برای خدا [[خالص]] کند، چشمه‌های [[حکمت]] از قلبش بر زبانش جاری می‌شود»<ref>نهج الفصاحه، (مجموعه کلمات قصار رسول اکرم{{صل}})، ترجمه: ابوالقاسم پاینده، ح۲۸۳۶.</ref>.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۱

2022-07-10T16:02:57Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۱

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۳۲
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[خداباوری در قرآن]] - [[خداباوری در حدیث]] - [[خداباوری در معارف و سیره نبوی]]\| پرسش مرتبط = }}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[خداباوری در قرآن]] - [[خداباوری در حدیث]] - [[خداباوری در معارف و سیره نبوی]]~~</div>~~

	==مقدمه==		==مقدمه==

Hosein: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == ==' به '=='

2022-06-01T15:26:47Z

جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == ==' به '=='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۵۶
خط ۲۲:		خط ۲۲:

	البته این [[دیدار]] جز با کشش از جانب [[پروردگار]] و [[لطف]] وی صورت نمی‌گیرد. تا که از جانب [[معشوق]] نباشد کششی [[کوشش]] [[عاشق]] بیچاره به جایی نرسد در [[فرهنگ]] [[نبوی]]، هر کاری با نام و [[یاد خدا]] و [[توکل]] به او شروع می‌شود و با [[اعتماد]] و اتکا به او جریان و با نام و [[سپاس]] از او پایان می‌یابد. [[توحید]] یک [[مسلمان]] [[حقیقی]] به اندیشه‌ای صرف منحصر نیست، بلکه بر سراسر وجود او احاطه دارد و در [[اندیشه‌ها]] و رفتارهایش نمود می‌یابد و به آنها جهت می‌بخشد. ازاین رو، مسلمان حقیقی تنها به [[خدا]] توکل می‌کند و هیچ کس را [[شریک]] او نمی‌داند.<ref>[[سید رشید صمیمی\|صمیمی، سید رشید]]، [[اصول و شاخصه‌های تمدن نبوی (کتاب)\|اصول و شاخصه‌های تمدن نبوی]]، ص ۳۳.</ref>.		البته این [[دیدار]] جز با کشش از جانب [[پروردگار]] و [[لطف]] وی صورت نمی‌گیرد. تا که از جانب [[معشوق]] نباشد کششی [[کوشش]] [[عاشق]] بیچاره به جایی نرسد در [[فرهنگ]] [[نبوی]]، هر کاری با نام و [[یاد خدا]] و [[توکل]] به او شروع می‌شود و با [[اعتماد]] و اتکا به او جریان و با نام و [[سپاس]] از او پایان می‌یابد. [[توحید]] یک [[مسلمان]] [[حقیقی]] به اندیشه‌ای صرف منحصر نیست، بلکه بر سراسر وجود او احاطه دارد و در [[اندیشه‌ها]] و رفتارهایش نمود می‌یابد و به آنها جهت می‌بخشد. ازاین رو، مسلمان حقیقی تنها به [[خدا]] توکل می‌کند و هیچ کس را [[شریک]] او نمی‌داند.<ref>[[سید رشید صمیمی\|صمیمی، سید رشید]]، [[اصول و شاخصه‌های تمدن نبوی (کتاب)\|اصول و شاخصه‌های تمدن نبوی]]، ص ۳۳.</ref>.

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

2021-12-17T20:26:10Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۳:۵۶
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	==پانویس==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:خداباوری]]		[[رده:خداباوری]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-17T18:16:51Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۱:۴۶
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1379765.jpg\|22px]] [[سید رشید صمیمی\|صمیمی، سید رشید]]، [[اصول و شاخصه‌های تمدن نبوی (کتاب)\|'''اصول و شاخصه‌های تمدن نبوی''']]		# [[پرونده:1379765.jpg\|22px]] [[سید رشید صمیمی\|صمیمی، سید رشید]]، [[اصول و شاخصه‌های تمدن نبوی (کتاب)\|'''اصول و شاخصه‌های تمدن نبوی''']]

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{امامت}}
اين مدخل...» ایجاد کرد

2021-12-01T07:45:34Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{امامت}} <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{امامت}}
<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[خداباوری در قرآن]] - [[خداباوری در حدیث]] - [[خداباوری در معارف و سیره نبوی]]</div>

==مقدمه==
این شاخصه از بنیادی‌ترین ارکانی است که [[تمدن نبوی]] بر آن [[استوار]] است و بدون آن، اساس [[دعوت]] همه [[پیامبران]] به ویژه [[حضرت محمد]]{{صل}} [[متزلزل]] می‌شود. پس می‌توان گفت تمدن نبوی، [[تمدن]] نمود و تجلی [[فطرت]] [[الهی]] [[انسان]] است؛ یعنی همه اهداف این تمدن در [[پرستش]]، تعالی و [[تقرب]] انسان به [[خدا]] خلاصه می‌شود. [[سیره پیامبر گرامی اسلام]] در دگرگون‌سازی [[جامعه]]، بر مبنای برقراری و تقویت رابطه انسان با خدا استوار بود. آن [[حضرت]]، [[یاران]] و [[پیروان]] خویش را نیز پیش از انجام هر کاری به [[اصلاح]] رابطه‌شان با خدا فرا می‌خواند. [[حضرت امام صادق]]{{ع}} در این باره می‌فرماید:
[[سیره رسول خدا]]{{صل}} چنان بود که هرگاه [[تصمیم]] می‌گرفت گروهی را برای [[پیکار]] بفرستد، آنان را فرا می‌خواند و برابر خود می‌نشاند. آنگاه می‌فرمود: حرکت کنید [[به نام خدا]]، برای خدا، در [[راه خدا]] و بر [[آیین]] [[رسول خدا]]<ref>محمد بن یعقوب کلینی، اصول کافی، تصحیح: علی اکبر غفاری، ج۵، ص۲۷؛ ابوعبدالله محمد بن اسماعیل بخاری، صحیح بخاری، ج۴، ص۴۷۸؛ شیخ حر عاملی، وسائل الشیعه، ج۱۱، ص۴۳.</ref>.

همچنین آنگاه که [[پیامبر خدا]]، [[معاذ بن جبل]] را به عنوان [[فرماندار]] به [[یمن]] فرستاد، در سفارش به او فرمود: تو را به این امور سفارش می‌کنم: [[تقوای الهی]]، [[راستی در گفتار]]، [[وفای به عهد]]، [[ادای امانت]]، ترک [[خیانت]]، [[نرمی]] گفتار، [[پیشی گرفتن]] در [[اسلام]]، [[حفظ حقوق]] [[همسایه]]، ملازمت در [[ایمان]] و [[محبت]] و [[رحمت]] به [[مردم]]<ref>ابن شعبه حرانی، تحف العقول، ص۱۹.</ref>.

رسول خدا{{صل}}، مردم را به [[توحید نظری]] و عملی در همه جنبه‌های وجودی‌شان فراخواند و همه برنامه‌ها و [[هدف‌ها]] را به این سو رهنمون کرد.
[[دعوت پنهانی]] و آشکار و همگانی، [[دفاع]] و تهاجم، [[جنگ]] و [[صلح]] و دیگر فعالیت‌های رسول خدا{{صل}}، [[هدف]] و منظوری الهی و متعالی داشت و پیروان خود را نیز به این امر سفارش می‌کرد، چنان که در [[قرآن کریم]] می‌خوانیم: {{متن قرآن|أَأَرْبَابٌ مُتَفَرِّقُونَ خَيْرٌ أَمِ اللَّهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ}}<ref>«آیا خدایان پراکنده بهتر است یا خداوند یگانه دادفرما؟» سوره یوسف، آیه ۳۹.</ref>.

[[رسول اکرم]]{{صل}} نیز سخنان فراوانی در این باره بیان کرده است که به برخی از آنها اشاره می‌کنیم. آن [[حضرت]] درباره [[خداشناسی]] می‌فرماید: [[بهترین]] [[اعمال]]، خداشناسی است؛ زیرا با وجود [[دانش]] و [[معرفت]]، عمل کم یا زیاد، تو را [[سود]] می‌بخشد، ولی با وجود [[نادانی]] [نسبت به [[خدا]]]، نه عمل اندک تو را سود می‌بخشد و نه عمل بسیار<ref>متقی هندی، کنز العمال، ج۱۰، ص۱۴۳، ح۲۸۷۳۱.</ref>.

آن حضرت درباره اهمیت [[یاد خدا]] نیز فرموده است: [[خدای عزوجل]] می‌فرماید: هرگاه یاد من بر بنده‌ای [[غالب]] شود، خواهش و [[خوشی]] او را در یاد خود قرار می‌دهم و چون خواهش و خوشی او را در یاد خود قرار دهم، [[عاشق]] من می‌شود و من نیز عاشقش می‌شوم و چون عاشق یکدیگر شدیم، [[حجاب]] میان خود و او را برمی‌دارم و [[عشق]] خود را بر [[جان]] او چیره می‌گردانم، چنان که مانند [دیگر][[مردم]] دچار [[فراموشی]] و [[غفلت]] نمی‌شود. سخن آنان، سخن [[پیامبران]] است. اینان به [[راستی]] قهرمانند<ref>نهج الفصاحه، (مجموعه کلمات قصار رسول اکرم{{صل}})، ترجمه: ابوالقاسم پاینده، ح۷۸۱.</ref>.

آن حضرت در [[کلام]] دیگری فرمود: «هرکس چهل [[روز]] خود را برای خدا [[خالص]] کند، چشمه‌های [[حکمت]] از قلبش بر زبانش جاری می‌شود»<ref>نهج الفصاحه، (مجموعه کلمات قصار رسول اکرم{{صل}})، ترجمه: ابوالقاسم پاینده، ح۲۸۳۶.</ref>.

در [[حقیقت]]، این شاخصه [[تمدن نبوی]]، [[مبیّن]] این حقیقت است که [[انسان]] در [[مکتب اسلام]]، [[دل]] باخته [[رسیدن به کمال]] لایتناهی و [[شایسته]] این [[اشتیاق]] و حرکت و [[سیر]] به سوی سرچشمه همه [[فضیلت‌ها]] و ارزش‌هاست. انسان، با چنین دل‌باختگی والا، بی‌وقفه به سوی مقصدی نهایی و لایزال پیش می‌رود.
این حرکت سازنده از درون شروع می‌شود. البته [[دعوت]] و [[جاذبه]]، از اصل ذات [[حق]] سرچشمه می‌گیرد، ولی جبری و تحمیلی نیست؛ زیرا در صورت جبری بودن، سیر [[معنوی]] انسان بی‌ارزش می‌شود. آنگاه این سیر [[ارزشمند]] است که باید با [[شناخت]] و [[آگاهی]] همراه باشد و فرد، با [[کوشش]] خستگی ناپذیرش، مسیر را بپیماید و به مقصد متعالی خویش برسد که این، شورانگیزترین عرصه تکاپوی [[معنوی]] [[انسان]] و [[فرصت]] دستیابی به بالاترین معنویت‌ها و زیبایی‌هاست. ازاین رو، [[خداوند]]، انسان را مخاطب قرار داده و [[سرنوشت]] او را در مسیری که در پیش دارد، روشن کرده است و می‌فرماید: {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الْإِنْسَانُ إِنَّكَ كَادِحٌ إِلَى رَبِّكَ كَدْحًا فَمُلَاقِيهِ}}<ref>«ای انسان! بی‌گمان تو به سوی پروردگارت سخت کوشنده‌ای، پس به لقای او خواهی رسید» سوره انشقاق، آیه ۶.</ref>.

البته این [[دیدار]] جز با کشش از جانب [[پروردگار]] و [[لطف]] وی صورت نمی‌گیرد. تا که از جانب [[معشوق]] نباشد کششی [[کوشش]] [[عاشق]] بیچاره به جایی نرسد در [[فرهنگ]] [[نبوی]]، هر کاری با نام و [[یاد خدا]] و [[توکل]] به او شروع می‌شود و با [[اعتماد]] و اتکا به او جریان و با نام و [[سپاس]] از او پایان می‌یابد. [[توحید]] یک [[مسلمان]] [[حقیقی]] به اندیشه‌ای صرف منحصر نیست، بلکه بر سراسر وجود او احاطه دارد و در [[اندیشه‌ها]] و رفتارهایش نمود می‌یابد و به آنها جهت می‌بخشد. ازاین رو، مسلمان حقیقی تنها به [[خدا]] توکل می‌کند و هیچ کس را [[شریک]] او نمی‌داند.<ref>[[سید رشید صمیمی|صمیمی، سید رشید]]، [[اصول و شاخصه‌های تمدن نبوی (کتاب)|اصول و شاخصه‌های تمدن نبوی]]، ص ۳۳.</ref>.

== جستارهای وابسته ==

==منابع==
{{منابع}}
# [[پرونده:1379765.jpg|22px]] [[سید رشید صمیمی|صمیمی، سید رشید]]، [[اصول و شاخصه‌های تمدن نبوی (کتاب)|'''اصول و شاخصه‌های تمدن نبوی''']]
{{پایان منابع}}

==پانویس==
{{پانویس}}

[[رده:خداباوری]]
[[رده:مدخل]]