خطبه غدیریه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* پانویس */

2024-08-13T07:57:47Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۲۷
خط ۱۸۸:		خط ۱۸۸:
	{{امامت شناسی}}		{{امامت شناسی}}

	[[رده:~~فضائل~~ امام علی]]		[[رده:اثبات امامت امام علی]]
	[[رده:مدخل فرهنگ غدیر]]		[[رده:مدخل فرهنگ غدیر]]
	[[رده:احادیث امامت]]		[[رده:احادیث امامت]]

Bahmani: /* خطبه غدیر و توجه ویژه به آن در طول تاریخ */

2024-05-15T09:01:26Z

خطبه غدیر و توجه ویژه به آن در طول تاریخ

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۳۱
خط ۱۷۱:		خط ۱۷۱:

	== خطبه غدیر و توجه ویژه به آن در طول تاریخ ==		== خطبه غدیر و توجه ویژه به آن در طول تاریخ ==
	خطبۀ [[غدیر]]، طولانی است و در [[منابع تاریخی]] و [[حدیثی]] بسیاری [[نقل]] شده است. [[عالمان]] بسیاری در [[اثبات]] [[امامت]] [[امام علی\|علی]] {{ع}} با استناد به این [[حدیث]] و واقعه و [[نقل]] مستند آن واقعه و بررسی اسناد فراوان آن [[حدیث]] و بیان دلالت آن بر [[ولایت]] و [[امامت]]، کتاب‌ها نوشته و بحث‌ها کرده‌اند و صدها نفر از [[صحابه]] و [[تابعین]]، آن [[حدیث]] را [[روایت]] کرده‌اند و در کتب مربوط آمده است. [[علامه امینی]] در [[الغدیر (کتاب)\|الغدبر]]، ۱۱۰ نفر از بزرگان [[صحابه]] را نام برده که [[راوی]] این حدیث‌اند و از [[روایات متواتر]] و قطعی و خدشه‌ناپذیر به شمار می‌رود. بحث‌های فراوانی نیز در دلالت واژۀ "[[مولی]]" بر [[خلافت]] و [[امامت]] انجام گرفته که در کتب [[کلامی]] و [[اعتقادی]] آمده است. خطبۀ [[غدیر]] بنا به اهمیتش پیوسته مورد توجّه [[شیعه]] بوده و به زبان‌های ~~[[فارسی]]،~~ اردو، ترکی و [[انگلیسی]] ترجمه شده و مضمون آن [[خطبه]] از سوی [[شاعران]] به صورت [[شعر]] [[عربی]] و [[فارسی]] هم درآمده است. کافی است به کتاب‌هایی که [[غدیریه‌های فارسی]] و [[عربی]] را گردآوری کرده‌اند، مراجعه شود خطبۀ [[غدیر]]، از برجسته‌ترین اسناد [[فضیلت]] [[امام علی]] {{ع}} و [[امامت]] او و [[تفکّر]] [[شیعی]] است<ref>در زمینۀ این خطبه و حدیث غدیر و مباحث مربوط به مولی... کتاب‌های بیشماری است، از جمله ر. ک: الغدیر، ج ۱، عبقات الأنوار، ج ۱، المراجعات، نامه‌های ۵۴ تا ۶۰، نفحات الازهار، مجلدات ۶ تا ۹، بحار الأنوار، ج ۲۱ ص ۳۷۸ و ج ۳۷ ص ۱۰۸، "موسوعة الامام علی بن ابی طالب"، ج ۲ ص ۵۹ و ۲۵۱، "فیض القدیر فیما یتعلق بحدیث الغدیر" (خلاصۀ عبقات، جلد غدیر)، "حماسۀ غدیر" محمّد رضا حکیمی، "خطاب غدیر" محمّد باقر انصاری، "الروض النضیر فی معنی حدیث الغدیر" فارس حسّون کریم، "پیمانه‌ای از غدیر" علی رضا مهرپرور.</ref>.		خطبۀ [[غدیر]]، طولانی است و در منابع تاریخی و [[حدیثی]] بسیاری [[نقل]] شده است. [[عالمان]] بسیاری در [[اثبات]] [[امامت]] [[امام علی\|علی]] {{ع}} با استناد به این [[حدیث]] و واقعه و [[نقل]] مستند آن واقعه و بررسی اسناد فراوان آن [[حدیث]] و بیان دلالت آن بر [[ولایت]] و [[امامت]]، کتاب‌ها نوشته و بحث‌ها کرده‌اند و صدها نفر از [[صحابه]] و [[تابعین]]، آن [[حدیث]] را [[روایت]] کرده‌اند و در کتب مربوط آمده است. [[علامه امینی]] در [[الغدیر (کتاب)\|الغدبر]]، ۱۱۰ نفر از بزرگان [[صحابه]] را نام برده که راوی این حدیث‌اند و از روایات متواتر و قطعی و خدشه‌ناپذیر به شمار می‌رود. بحث‌های فراوانی نیز در دلالت واژۀ "[[مولی]]" بر [[خلافت]] و [[امامت]] انجام گرفته که در کتب [[کلامی]] و [[اعتقادی]] آمده است. خطبۀ [[غدیر]] بنا به اهمیتش پیوسته مورد توجّه [[شیعه]] بوده و به زبان‌های فارسی، اردو، ترکی و انگلیسی ترجمه شده و مضمون آن [[خطبه]] از سوی [[شاعران]] به صورت [[شعر]] عربی و فارسی هم درآمده است. کافی است به کتاب‌هایی که [[غدیریه‌های فارسی]] و عربی را گردآوری کرده‌اند، مراجعه شود خطبۀ [[غدیر]]، از برجسته‌ترین اسناد [[فضیلت]] [[امام علی]] {{ع}} و [[امامت]] او و [[تفکّر]] [[شیعی]] است<ref>در زمینۀ این خطبه و حدیث غدیر و مباحث مربوط به مولی... کتاب‌های بیشماری است، از جمله ر. ک: الغدیر، ج ۱، عبقات الأنوار، ج ۱، المراجعات، نامه‌های ۵۴ تا ۶۰، نفحات الازهار، مجلدات ۶ تا ۹، بحار الأنوار، ج ۲۱ ص ۳۷۸ و ج ۳۷ ص ۱۰۸، "موسوعة الامام علی بن ابی طالب"، ج ۲ ص ۵۹ و ۲۵۱، "فیض القدیر فیما یتعلق بحدیث الغدیر" (خلاصۀ عبقات، جلد غدیر)، "حماسۀ غدیر" محمّد رضا حکیمی، "خطاب غدیر" محمّد باقر انصاری، "الروض النضیر فی معنی حدیث الغدیر" فارس حسّون کریم، "پیمانه‌ای از غدیر" علی رضا مهرپرور.</ref>.

	اصطلاح دیگر "[[خطبۀ غدیریه]]" مربوط به [[امام علی\|حضرت علی]] {{ع}} است. یک‌بار [[روز جمعه]] مصادف با [[عید غدیر]] بود. آن [[حضرت]] خطبه‌ای خواند و در ضمن آن به مسأله [[غدیر]] و [[ولایت]] هم اشاره کرد: {{متن حدیث\|وَ لَا يَقْبَلُ دَيْناً إِلَّا بِوَلَايَةِ مَنْ أَمَرَ بِوَلَايَتِهِ}} و به [[سنن]] و [[آداب]] [[مستحب]] در این روز توصیه فرمود<ref>الغدیر، ج ۱ ص ۲۸۴.</ref>.<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۲۴۵.</ref>		اصطلاح دیگر "خطبۀ غدیریه" مربوط به [[امام علی\|حضرت علی]] {{ع}} است. یک‌بار [[روز جمعه]] مصادف با [[عید غدیر]] بود. آن حضرت خطبه‌ای خواند و در ضمن آن به مسأله [[غدیر]] و [[ولایت]] هم اشاره کرد: {{متن حدیث\|وَ لَا يَقْبَلُ دَيْناً إِلَّا بِوَلَايَةِ مَنْ أَمَرَ بِوَلَايَتِهِ}} و به [[سنن]] و [[آداب]] [[مستحب]] در این روز توصیه فرمود<ref>الغدیر، ج ۱ ص ۲۸۴.</ref>.<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۲۴۵.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: /* منابع */

2024-05-15T09:00:19Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۳۰
خط ۱۶۹:		خط ۱۶۹:

	بدانید شما از خود من شنیده‌اید و مرا دیده‎اید. هر کس عمداً بر من [[دروغ]] ببندد، جای خود را در [[جهنم]] آماده کند. بدانید من کنار [[حوض کوثر]] [[منتظر]] شما هستم و روز قیامت در مقابل امت‌های دیگر به کثرت شما افتخار می‌کنم؛ نزد امم دیگر مرا رو سیاه نکنید! بدانید من منتظر شما هستم و شما فردای [[قیامت]] کنار حوض کوثر بر من وارد می‌شوید، و آن حوضی است که عرض آن به وسعت بُصری تا [[صنعا]] است<ref>«بصری» شهری در شام، و «صنعا» شهری در یمن است، و در اینجا کنایه از بزرگی حوض کوثر است.</ref>. در آن قدح‌هایی از [[نقره]] به شمار [[ستارگان]] آسمان است. بدانید فردای قیامت وقتی کنار حوض نزد من می‌آیید، از شما سؤال خواهم کرد درباره آن‌چه امروز شما را شاهد گرفتم و [[ثقلین]]. ببینید برای روزی که مرا [[ملاقات]] می‌کنید، در [[غیبت]] من با آنان چگونه [[رفتار]] می‌کنید. پرسیدند: یا رسول الله، ثقلین کدامند؟ فرمود: [[ثقل اکبر]] کتاب خداوند بزرگ است، که واسطه متصل [[خدا]] و من با شما است. یک سوی آن در دست خدا و طرف دیگر آن در دست شما است. در آن، [[علوم گذشته]] و [[آینده]] است تا روزی که [[قیامت]] بر پا شود. [[ثقل اصغر]] همتای قرآن است و آن [[علی بن ابی طالب]] و [[عترت]] او است، و این دو از یکدیگر جدا نمی‌شوند تا بر [[حوض کوثر]] نزد من بیایند. از آنان سؤال کنید و از غیر آنان نپرسید که [[گمراه]] می‌شوید. من برای این دو از [[خداوند]] لطیف [[خبیر]] درخواست‌هایی کرده‌ام و خداوند به من عطا فرموده است. یار آن دو، [[یاور]] من و خوارکننده آن دو، خوارکننده من است. ولی آن دو ولی من، و [[دشمن]] آنان دشمن من است. هیچ امتی پیش از شما هلاک نشده مگر زمانی که دینشان را طبق [[هوا و هوس]] خود قرار داده و علیه پیامبرشان [[قیام]] کرده و قیام کنندگان به [[عدالت]] را کشته‌اند. بدانید من عده‌ای را از [[آتش]] [[نجات]] خواهم داد، ولی گروهی را از دست من می‌گیرند. من خواهم گفت: خدایا اصحابم! به من گفته می‌شود: تو نمی‌دانی پس از تو چه کردند!<ref>[[محمد باقر انصاری\|انصاری، محمد باقر]]، [[غدیر (مقاله)\| مقاله «غدیر»]]، [[دانشنامه امام علی ج۸ (کتاب)\|دانشنامه امام علی ج۸]]، ص ۲۴۴.</ref>		بدانید شما از خود من شنیده‌اید و مرا دیده‎اید. هر کس عمداً بر من [[دروغ]] ببندد، جای خود را در [[جهنم]] آماده کند. بدانید من کنار [[حوض کوثر]] [[منتظر]] شما هستم و روز قیامت در مقابل امت‌های دیگر به کثرت شما افتخار می‌کنم؛ نزد امم دیگر مرا رو سیاه نکنید! بدانید من منتظر شما هستم و شما فردای [[قیامت]] کنار حوض کوثر بر من وارد می‌شوید، و آن حوضی است که عرض آن به وسعت بُصری تا [[صنعا]] است<ref>«بصری» شهری در شام، و «صنعا» شهری در یمن است، و در اینجا کنایه از بزرگی حوض کوثر است.</ref>. در آن قدح‌هایی از [[نقره]] به شمار [[ستارگان]] آسمان است. بدانید فردای قیامت وقتی کنار حوض نزد من می‌آیید، از شما سؤال خواهم کرد درباره آن‌چه امروز شما را شاهد گرفتم و [[ثقلین]]. ببینید برای روزی که مرا [[ملاقات]] می‌کنید، در [[غیبت]] من با آنان چگونه [[رفتار]] می‌کنید. پرسیدند: یا رسول الله، ثقلین کدامند؟ فرمود: [[ثقل اکبر]] کتاب خداوند بزرگ است، که واسطه متصل [[خدا]] و من با شما است. یک سوی آن در دست خدا و طرف دیگر آن در دست شما است. در آن، [[علوم گذشته]] و [[آینده]] است تا روزی که [[قیامت]] بر پا شود. [[ثقل اصغر]] همتای قرآن است و آن [[علی بن ابی طالب]] و [[عترت]] او است، و این دو از یکدیگر جدا نمی‌شوند تا بر [[حوض کوثر]] نزد من بیایند. از آنان سؤال کنید و از غیر آنان نپرسید که [[گمراه]] می‌شوید. من برای این دو از [[خداوند]] لطیف [[خبیر]] درخواست‌هایی کرده‌ام و خداوند به من عطا فرموده است. یار آن دو، [[یاور]] من و خوارکننده آن دو، خوارکننده من است. ولی آن دو ولی من، و [[دشمن]] آنان دشمن من است. هیچ امتی پیش از شما هلاک نشده مگر زمانی که دینشان را طبق [[هوا و هوس]] خود قرار داده و علیه پیامبرشان [[قیام]] کرده و قیام کنندگان به [[عدالت]] را کشته‌اند. بدانید من عده‌ای را از [[آتش]] [[نجات]] خواهم داد، ولی گروهی را از دست من می‌گیرند. من خواهم گفت: خدایا اصحابم! به من گفته می‌شود: تو نمی‌دانی پس از تو چه کردند!<ref>[[محمد باقر انصاری\|انصاری، محمد باقر]]، [[غدیر (مقاله)\| مقاله «غدیر»]]، [[دانشنامه امام علی ج۸ (کتاب)\|دانشنامه امام علی ج۸]]، ص ۲۴۴.</ref>

			== خطبه غدیر و توجه ویژه به آن در طول تاریخ ==
			خطبۀ [[غدیر]]، طولانی است و در [[منابع تاریخی]] و [[حدیثی]] بسیاری [[نقل]] شده است. [[عالمان]] بسیاری در [[اثبات]] [[امامت]] [[امام علی\|علی]] {{ع}} با استناد به این [[حدیث]] و واقعه و [[نقل]] مستند آن واقعه و بررسی اسناد فراوان آن [[حدیث]] و بیان دلالت آن بر [[ولایت]] و [[امامت]]، کتاب‌ها نوشته و بحث‌ها کرده‌اند و صدها نفر از [[صحابه]] و [[تابعین]]، آن [[حدیث]] را [[روایت]] کرده‌اند و در کتب مربوط آمده است. [[علامه امینی]] در [[الغدیر (کتاب)\|الغدبر]]، ۱۱۰ نفر از بزرگان [[صحابه]] را نام برده که [[راوی]] این حدیث‌اند و از [[روایات متواتر]] و قطعی و خدشه‌ناپذیر به شمار می‌رود. بحث‌های فراوانی نیز در دلالت واژۀ "[[مولی]]" بر [[خلافت]] و [[امامت]] انجام گرفته که در کتب [[کلامی]] و [[اعتقادی]] آمده است. خطبۀ [[غدیر]] بنا به اهمیتش پیوسته مورد توجّه [[شیعه]] بوده و به زبان‌های [[فارسی]]، اردو، ترکی و [[انگلیسی]] ترجمه شده و مضمون آن [[خطبه]] از سوی [[شاعران]] به صورت [[شعر]] [[عربی]] و [[فارسی]] هم درآمده است. کافی است به کتاب‌هایی که [[غدیریه‌های فارسی]] و [[عربی]] را گردآوری کرده‌اند، مراجعه شود خطبۀ [[غدیر]]، از برجسته‌ترین اسناد [[فضیلت]] [[امام علی]] {{ع}} و [[امامت]] او و [[تفکّر]] [[شیعی]] است<ref>در زمینۀ این خطبه و حدیث غدیر و مباحث مربوط به مولی... کتاب‌های بیشماری است، از جمله ر. ک: الغدیر، ج ۱، عبقات الأنوار، ج ۱، المراجعات، نامه‌های ۵۴ تا ۶۰، نفحات الازهار، مجلدات ۶ تا ۹، بحار الأنوار، ج ۲۱ ص ۳۷۸ و ج ۳۷ ص ۱۰۸، "موسوعة الامام علی بن ابی طالب"، ج ۲ ص ۵۹ و ۲۵۱، "فیض القدیر فیما یتعلق بحدیث الغدیر" (خلاصۀ عبقات، جلد غدیر)، "حماسۀ غدیر" محمّد رضا حکیمی، "خطاب غدیر" محمّد باقر انصاری، "الروض النضیر فی معنی حدیث الغدیر" فارس حسّون کریم، "پیمانه‌ای از غدیر" علی رضا مهرپرور.</ref>.

			اصطلاح دیگر "[[خطبۀ غدیریه]]" مربوط به [[امام علی\|حضرت علی]] {{ع}} است. یک‌بار [[روز جمعه]] مصادف با [[عید غدیر]] بود. آن [[حضرت]] خطبه‌ای خواند و در ضمن آن به مسأله [[غدیر]] و [[ولایت]] هم اشاره کرد: {{متن حدیث\|وَ لَا يَقْبَلُ دَيْناً إِلَّا بِوَلَايَةِ مَنْ أَمَرَ بِوَلَايَتِهِ}} و به [[سنن]] و [[آداب]] [[مستحب]] در این روز توصیه فرمود<ref>الغدیر، ج ۱ ص ۲۸۴.</ref>.<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۲۴۵.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۱۵ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۵۹

2024-05-15T08:59:32Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۲۹
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	\| راویان = {{فهرست جعبه افقی \| [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} \| [[حضرت زهرا]] {{س}} \| [[اسامة بن زید]] \| [[جابر بن عبدالله انصاری]] \| [[حسان بن ثابت]] \| [[سلمان فارسی]] \| [[عباس بن عبدالمطلب]]}}		\| راویان = {{فهرست جعبه افقی \| [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} \| [[حضرت زهرا]] {{س}} \| [[اسامة بن زید]] \| [[جابر بن عبدالله انصاری]] \| [[حسان بن ثابت]] \| [[سلمان فارسی]] \| [[عباس بن عبدالمطلب]]}}
	\| سبب صدور = معرفی جانشین بعد از [[پیامبر]]		\| سبب صدور = معرفی جانشین بعد از [[پیامبر]]
	\| دلالت حدیث = {{فهرست جعبه عمودی \| دلالت بر ضرورت ابلاغ مساله [[ولایت]] به مردم \| دلالت بر کامل شدن دین و ناامیدی کافران با ولایت \| دلالت بر تمام شدن نعمت با [[ولایت]]\| دلالت بر رضایت الهی از [[اسلام]] با [[ولایت]]\| دلالت بر [[نصب الهی امام]] \| دلالت بر [[امامت امام علی]]\| دلالت بر وجوب [[اطاعت از امام علی]]}}		\| دلالت حدیث = {{فهرست جعبه عمودی \| دلالت بر ضرورت ابلاغ مساله [[ولایت]] به مردم \| دلالت بر کامل شدن دین و ناامیدی کافران با ولایت \| دلالت بر تمام شدن نعمت با [[ولایت]]\| دلالت بر رضایت الهی از [[اسلام]] با [[ولایت]]\| دلالت بر [[نصب الهی امام]] \| دلالت بر [[امامت امام علی]]\| دلالت بر وجوب اطاعت از امام علی}}
	\| اعتبار سند = متواتر		\| اعتبار سند = متواتر
	\| منابع شیعه = {{فهرست جعبه عمودی \| [[الکافی (کتاب)\| الکافی]] \| منیة المرید \| [[الوافی (کتاب)\| وافی]]}}		\| منابع شیعه = {{فهرست جعبه عمودی \| [[الکافی (کتاب)\| الکافی]] \| منیة المرید \| [[الوافی (کتاب)\| وافی]]}}

Bahmani: /* مقدمه */

2024-05-15T08:59:05Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۲۹
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	{{همچنین\|غدیر}}		{{همچنین\|غدیر}}
	بعد از تمام شدن [[حجة الوداع]] آیۀ [[قرآن]] نازل شده و [[پیامبر]] را [[مأمور]] به [[ابلاغ پیام]] مهمّی کرده بود که اگر آن را به [[مردم]] نرساند، [[رسالت]] الهی خویش را انجام نداده است: {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ وَإِن لَّمْ تَفْعَلْ}}<ref>مائده آیه۶۷.</ref> و پس از اعلام [[امامت]] [[امام علی\|علی]] {{ع}} آیۀ دیگری نازل شد که [[اکمال دین]] و [[اتمام نعمت]] و پسندیده بودن [[اسلام]] را به عنوان [[دین خدا]] در آن روز [[تاریخی]] بیان می‌کرد: {{متن قرآن\|الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ....}}<ref>مائده آیه۳.</ref>. در این میان، [[خطبۀ غدیریّۀ]] [[پیامبر]] جایگاه خود را می‌یابد. [[پیامبر خاتم\|رسول خدا]] {{صل}} وقتی در ۱۸ ذی‌حجّه در بازگشت از [[مکه]] به سوی [[مدینه]] به [[جحفه]] رسید (که محلّ جدا شدن کاروان‌های [[شام]] و [[عراق]] و [[مصر]] از یکدیگر بود) در منطقۀ [[غدیر خم]] فرود آمد. در آن هوای گرم نیمروز [[دستور]] داد تا رفتگان برگردند و ماندگان برسند. در آن جمع انبوه، به [[سخنرانی]] پرداخت و خطبه‌ای طولانی ایراد کرد که هم خبر از نزدیک شدن رحلتش می‌داد، هم فشرده‌ای از [[معارف دین]] را بیان کرد، [[معارف]] بلندی از [[توحید]] و [[قرآن]] و [[رسالت]] خویش را بازگو نمود، از تأکیدی که [[خداوند]] بر اعلام [[خلافت]] [[امام علی\|علی]] {{ع}} داشته سخن گفت<ref>در کتاب "آیات الغدیر" علی کورانی ص ۱۰۱ محورهایی چون: مساوات انسان‌ها، وحدت امت اسلامی، وحدت شریعت اسلام و فرهنگ مسلمانان، ریشه‌های حکومت اسلامی پس از پیامبر، کیفر مخالفت با وصیت پیامبر نسبت به اهل بیت و... برای خطبۀ حجة الوداع بیان شده است.</ref> و ضمن اعتراف گرفتن از آنان که آن حضرت از خودشان اولی و شایسته‌تر به تصدّی امورشان است و مولای همه محسوب می‌گردد، ضمن برشمردن [[فضایل]] [[امام علی\|امیر المؤمنین]] {{ع}} و سوابق [[ایمان]] و [[هجرت]] و [[جهاد]] او و اینکه امامتش از سوی خداست و [[امام علی\|علی]] {{ع}} [[افضل]] از همگان است، با عبارات گوناگون [[امامت]] و [[ولایت]] آن حضرت را به همه [[ابلاغ]] فرمود و دست [[امام علی\|علی]] {{ع}} را بالا برد و جملۀ معروف {{متن حدیث\|مَنْ كُنْتُ مَوْلَاهُ فَعَلِيٌّ مَوْلَاهُ، اللَّهُمَّ وَالِ مَنْ وَالاهُ وَ عَادِ مَنْ عَادَاهُ وَ انْصُرْ مَنْ نَصَرَهُ وَ اخْذُلْ مَنْ خَذَلَهُ ...}} را بیان کرد و [[امام علی\|علی]] {{ع}} را [[برادر]]، [[وصیّ]]، [[وارث]] [[علم]]، خلیفۀ بر [[امّت]]، [[مفسّر]] [[کتاب خدا]]، پیشوای [[هدایتگر]] و [[ناصر]] [[دین خدا]] شمرد و تاج [[امامت]] بر سر حضرت نهاد و او را به [[افتخار]] [[ولایت]] بر [[مسلمانان]] پس از [[پیامبر خاتم\|پیامبر خدا]] {{صل}} مفتخر ساخت.		بعد از تمام شدن [[حجة الوداع]] آیۀ [[قرآن]] نازل شده و [[پیامبر]] را [[مأمور]] به [[ابلاغ پیام]] مهمّی کرده بود که اگر آن را به [[مردم]] نرساند، [[رسالت]] الهی خویش را انجام نداده است: {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ وَإِن لَّمْ تَفْعَلْ}}<ref>مائده آیه۶۷.</ref> و پس از اعلام [[امامت]] [[امام علی\|علی]] {{ع}} آیۀ دیگری نازل شد که [[اکمال دین]] و اتمام نعمت و پسندیده بودن [[اسلام]] را به عنوان [[دین خدا]] در آن روز [[تاریخی]] بیان می‌کرد: {{متن قرآن\|الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ....}}<ref>مائده آیه۳.</ref>. در این میان، [[خطبۀ غدیریّۀ]] [[پیامبر]] جایگاه خود را می‌یابد. [[پیامبر خاتم\|رسول خدا]] {{صل}} وقتی در ۱۸ ذی‌حجّه در بازگشت از [[مکه]] به سوی [[مدینه]] به [[جحفه]] رسید (که محلّ جدا شدن کاروان‌های [[شام]] و [[عراق]] و [[مصر]] از یکدیگر بود) در منطقۀ [[غدیر خم]] فرود آمد. در آن هوای گرم نیمروز [[دستور]] داد تا رفتگان برگردند و ماندگان برسند. در آن جمع انبوه، به سخنرانی پرداخت و خطبه‌ای طولانی ایراد کرد که هم خبر از نزدیک شدن رحلتش می‌داد، هم فشرده‌ای از [[معارف دین]] را بیان کرد، معارف بلندی از [[توحید]] و [[قرآن]] و [[رسالت]] خویش را بازگو نمود، از تأکیدی که [[خداوند]] بر اعلام [[خلافت]] [[امام علی\|علی]] {{ع}} داشته سخن گفت<ref>در کتاب "آیات الغدیر" علی کورانی ص ۱۰۱ محورهایی چون: مساوات انسان‌ها، وحدت امت اسلامی، وحدت شریعت اسلام و فرهنگ مسلمانان، ریشه‌های حکومت اسلامی پس از پیامبر، کیفر مخالفت با وصیت پیامبر نسبت به اهل بیت و... برای خطبۀ حجة الوداع بیان شده است.</ref> و ضمن اعتراف گرفتن از آنان که آن حضرت از خودشان اولی و شایسته‌تر به تصدّی امورشان است و مولای همه محسوب می‌گردد، ضمن برشمردن [[فضایل]] [[امام علی\|امیر المؤمنین]] {{ع}} و سوابق [[ایمان]] و [[هجرت]] و [[جهاد]] او و اینکه امامتش از سوی خداست و [[امام علی\|علی]] {{ع}} [[افضل]] از همگان است، با عبارات گوناگون [[امامت]] و [[ولایت]] آن حضرت را به همه [[ابلاغ]] فرمود و دست [[امام علی\|علی]] {{ع}} را بالا برد و جملۀ معروف {{متن حدیث\|مَنْ كُنْتُ مَوْلَاهُ فَعَلِيٌّ مَوْلَاهُ، اللَّهُمَّ وَالِ مَنْ وَالاهُ وَ عَادِ مَنْ عَادَاهُ وَ انْصُرْ مَنْ نَصَرَهُ وَ اخْذُلْ مَنْ خَذَلَهُ ...}} را بیان کرد و [[امام علی\|علی]] {{ع}} را [[برادر]]، [[وصیّ]]، [[وارث]] [[علم]]، خلیفۀ بر [[امّت]]، [[مفسّر]] [[کتاب خدا]]، پیشوای [[هدایتگر]] و ناصر [[دین خدا]] شمرد و تاج [[امامت]] بر سر حضرت نهاد و او را به افتخار [[ولایت]] بر [[مسلمانان]] پس از [[پیامبر خاتم\|پیامبر خدا]] {{صل}} مفتخر ساخت.

	برای [[امام علی\|حضرت علی]] {{ع}} خیمه‌ای زدند و همه به‌ترتیب آمدند و با [[امام علی\|علی]] {{ع}} [[بیعت]] کردند و به او به عنوان [[امام علی\|امیر المؤمنین]] [[سلام]] کردند. حتی بزرگان [[صحابه]] که برخی بعدها [[پیمان]] شکسته و [[خلافت]] را [[غصب]] کردند، از جملۀ نخستین کسانی بودند که [[خلافت]] را به وی تبریک گفتند و سه روز [[مردم]] آنجا بودند، سپس کوچ کردند<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۲۴۵.</ref>.		برای [[امام علی\|حضرت علی]] {{ع}} خیمه‌ای زدند و همه به‌ترتیب آمدند و با [[امام علی\|علی]] {{ع}} [[بیعت]] کردند و به او به عنوان [[امام علی\|امیر المؤمنین]] [[سلام]] کردند. حتی بزرگان [[صحابه]] که برخی بعدها [[پیمان]] شکسته و [[خلافت]] را [[غصب]] کردند، از جملۀ نخستین کسانی بودند که [[خلافت]] را به وی تبریک گفتند و سه روز [[مردم]] آنجا بودند، سپس کوچ کردند<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۲۴۵.</ref>.

Bahmani: /* کاروان در غدیرطبرسی، ابومنصور الاحتجاج، ج۱، ص۶۶؛ عیاشی، محمد بن مسعود، تفسیر العیاشی، ج۲، ص۹۷؛ صدوق، اکمال الدین، ج۲، ص۹۷؛ ابن مغازلی، مناقب امیرالمؤمنین، ص۱۶، ح۲۳؛ احمد بن حنبل، المسند، ج۴، ص۳۷۲؛ ابن بطریق، عمدة عیون صحاح الاخبار، ص۱۲۴؛ سید ابن طاووس، الطرائف، ص۱۵۰ - ۱۴۵؛ همو، اقبال الاعمال، ص۴۵۳؛ علامه مجلسی، بحارالانوار، ج۲۱، ص، ۳۸۷، ج۳۷، ص۲۰۳، ۲۰۴، ۱۷۳، ج۹۸، ص۲۹۸؛ بحرانی، عبدالله، عوالم العلوم، ج۳/۱۵، ص۳۰۱؛ ۸۰، ۷۹، ۷۵،۶۰ ۵۰؛ علامه امینی، الغدیر، ج۱، ص۲۲، ۱۰؛ بحرانی، سیدهاشم، مدینة المع...

2024-05-15T08:58:01Z

/* کاروان در غدیرطبرسی، ابومنصور الاحتجاج، ج۱، ص۶۶؛ عیاشی، محمد بن مسعود، تفسیر العیاشی، ج۲، ص۹۷؛ صدوق، اکمال الدین، ج۲، ص۹۷؛ ابن مغازلی، مناقب امیرالمؤمنین، ص۱۶، ح۲۳؛ احمد بن حنبل، المسند، ج۴، ص۳۷۲؛ ابن بطریق، عمدة عیون صحاح الاخبار، ص۱۲۴؛ سید ابن طاووس، الطرائف، ص۱۵۰ - ۱۴۵؛ همو، اقبال الاعمال، ص۴۵۳؛ علامه مجلسی، بحارالانوار، ج۲۱، ص، ۳۸۷، ج۳۷، ص۲۰۳، ۲۰۴، ۱۷۳، ج۹۸، ص۲۹۸؛ بحرانی، عبدالله، عوالم العلوم، ج۳/۱۵، ص۳۰۱؛ ۸۰، ۷۹، ۷۵،۶۰ ۵۰؛ علامه امینی، الغدیر، ج۱، ص۲۲، ۱۰؛ بحرانی، سیدهاشم، مدینة المع...

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۲۸
خط ۲۲:		خط ۲۲:

	'''خطبه غدیریه''' خطبه‌ای است که [[پیامبر خاتم\|پیامبر اسلام]] {{صل}} در [[سال دهم هجری]]، در بازگشت از آخرین [[حج]] ([[حجة الوداع]]) در منطقۀ [[غدیر خم]] ایراد کرد و در آن [[خطبه]]، [[خلافت]] [[امام علی\|امیر المؤمنین]] {{ع}} را با آشکارترین صورت در حضور بیش از صدهزار نفر از [[مسلمانان]] اعلام نمود.		'''خطبه غدیریه''' خطبه‌ای است که [[پیامبر خاتم\|پیامبر اسلام]] {{صل}} در [[سال دهم هجری]]، در بازگشت از آخرین [[حج]] ([[حجة الوداع]]) در منطقۀ [[غدیر خم]] ایراد کرد و در آن [[خطبه]]، [[خلافت]] [[امام علی\|امیر المؤمنین]] {{ع}} را با آشکارترین صورت در حضور بیش از صدهزار نفر از [[مسلمانان]] اعلام نمود.

			== مقدمه ==
			{{همچنین\|غدیر}}
			بعد از تمام شدن [[حجة الوداع]] آیۀ [[قرآن]] نازل شده و [[پیامبر]] را [[مأمور]] به [[ابلاغ پیام]] مهمّی کرده بود که اگر آن را به [[مردم]] نرساند، [[رسالت]] الهی خویش را انجام نداده است: {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ وَإِن لَّمْ تَفْعَلْ}}<ref>مائده آیه۶۷.</ref> و پس از اعلام [[امامت]] [[امام علی\|علی]] {{ع}} آیۀ دیگری نازل شد که [[اکمال دین]] و [[اتمام نعمت]] و پسندیده بودن [[اسلام]] را به عنوان [[دین خدا]] در آن روز [[تاریخی]] بیان می‌کرد: {{متن قرآن\|الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ....}}<ref>مائده آیه۳.</ref>. در این میان، [[خطبۀ غدیریّۀ]] [[پیامبر]] جایگاه خود را می‌یابد. [[پیامبر خاتم\|رسول خدا]] {{صل}} وقتی در ۱۸ ذی‌حجّه در بازگشت از [[مکه]] به سوی [[مدینه]] به [[جحفه]] رسید (که محلّ جدا شدن کاروان‌های [[شام]] و [[عراق]] و [[مصر]] از یکدیگر بود) در منطقۀ [[غدیر خم]] فرود آمد. در آن هوای گرم نیمروز [[دستور]] داد تا رفتگان برگردند و ماندگان برسند. در آن جمع انبوه، به [[سخنرانی]] پرداخت و خطبه‌ای طولانی ایراد کرد که هم خبر از نزدیک شدن رحلتش می‌داد، هم فشرده‌ای از [[معارف دین]] را بیان کرد، [[معارف]] بلندی از [[توحید]] و [[قرآن]] و [[رسالت]] خویش را بازگو نمود، از تأکیدی که [[خداوند]] بر اعلام [[خلافت]] [[امام علی\|علی]] {{ع}} داشته سخن گفت<ref>در کتاب "آیات الغدیر" علی کورانی ص ۱۰۱ محورهایی چون: مساوات انسان‌ها، وحدت امت اسلامی، وحدت شریعت اسلام و فرهنگ مسلمانان، ریشه‌های حکومت اسلامی پس از پیامبر، کیفر مخالفت با وصیت پیامبر نسبت به اهل بیت و... برای خطبۀ حجة الوداع بیان شده است.</ref> و ضمن اعتراف گرفتن از آنان که آن حضرت از خودشان اولی و شایسته‌تر به تصدّی امورشان است و مولای همه محسوب می‌گردد، ضمن برشمردن [[فضایل]] [[امام علی\|امیر المؤمنین]] {{ع}} و سوابق [[ایمان]] و [[هجرت]] و [[جهاد]] او و اینکه امامتش از سوی خداست و [[امام علی\|علی]] {{ع}} [[افضل]] از همگان است، با عبارات گوناگون [[امامت]] و [[ولایت]] آن حضرت را به همه [[ابلاغ]] فرمود و دست [[امام علی\|علی]] {{ع}} را بالا برد و جملۀ معروف {{متن حدیث\|مَنْ كُنْتُ مَوْلَاهُ فَعَلِيٌّ مَوْلَاهُ، اللَّهُمَّ وَالِ مَنْ وَالاهُ وَ عَادِ مَنْ عَادَاهُ وَ انْصُرْ مَنْ نَصَرَهُ وَ اخْذُلْ مَنْ خَذَلَهُ ...}} را بیان کرد و [[امام علی\|علی]] {{ع}} را [[برادر]]، [[وصیّ]]، [[وارث]] [[علم]]، خلیفۀ بر [[امّت]]، [[مفسّر]] [[کتاب خدا]]، پیشوای [[هدایتگر]] و [[ناصر]] [[دین خدا]] شمرد و تاج [[امامت]] بر سر حضرت نهاد و او را به [[افتخار]] [[ولایت]] بر [[مسلمانان]] پس از [[پیامبر خاتم\|پیامبر خدا]] {{صل}} مفتخر ساخت.

			برای [[امام علی\|حضرت علی]] {{ع}} خیمه‌ای زدند و همه به‌ترتیب آمدند و با [[امام علی\|علی]] {{ع}} [[بیعت]] کردند و به او به عنوان [[امام علی\|امیر المؤمنین]] [[سلام]] کردند. حتی بزرگان [[صحابه]] که برخی بعدها [[پیمان]] شکسته و [[خلافت]] را [[غصب]] کردند، از جملۀ نخستین کسانی بودند که [[خلافت]] را به وی تبریک گفتند و سه روز [[مردم]] آنجا بودند، سپس کوچ کردند<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۲۴۵.</ref>.

	== کاروان در [[غدیر]]<ref>طبرسی، ابومنصور الاحتجاج، ج۱، ص۶۶؛ عیاشی، محمد بن مسعود، تفسیر العیاشی، ج۲، ص۹۷؛ صدوق، اکمال الدین، ج۲، ص۹۷؛ ابن مغازلی، مناقب امیرالمؤمنین، ص۱۶، ح۲۳؛ احمد بن حنبل، المسند، ج۴، ص۳۷۲؛ ابن بطریق، عمدة عیون صحاح الاخبار، ص۱۲۴؛ سید ابن طاووس، الطرائف، ص۱۵۰ - ۱۴۵؛ همو، اقبال الاعمال، ص۴۵۳؛ علامه مجلسی، بحارالانوار، ج۲۱، ص، ۳۸۷، ج۳۷، ص۲۰۳، ۲۰۴، ۱۷۳، ج۹۸، ص۲۹۸؛ بحرانی، عبدالله، عوالم العلوم، ج۳/۱۵، ص۳۰۱؛ ۸۰، ۷۹، ۷۵،۶۰ ۵۰؛ علامه امینی، الغدیر، ج۱، ص۲۲، ۱۰؛ بحرانی، سیدهاشم، مدینة المعاجز، ص۱۲۸؛ ابن صباغ، الفصول المهمه، ص۲۴، ۲۵.</ref> ==		== کاروان در [[غدیر]]<ref>طبرسی، ابومنصور الاحتجاج، ج۱، ص۶۶؛ عیاشی، محمد بن مسعود، تفسیر العیاشی، ج۲، ص۹۷؛ صدوق، اکمال الدین، ج۲، ص۹۷؛ ابن مغازلی، مناقب امیرالمؤمنین، ص۱۶، ح۲۳؛ احمد بن حنبل، المسند، ج۴، ص۳۷۲؛ ابن بطریق، عمدة عیون صحاح الاخبار، ص۱۲۴؛ سید ابن طاووس، الطرائف، ص۱۵۰ - ۱۴۵؛ همو، اقبال الاعمال، ص۴۵۳؛ علامه مجلسی، بحارالانوار، ج۲۱، ص، ۳۸۷، ج۳۷، ص۲۰۳، ۲۰۴، ۱۷۳، ج۹۸، ص۲۹۸؛ بحرانی، عبدالله، عوالم العلوم، ج۳/۱۵، ص۳۰۱؛ ۸۰، ۷۹، ۷۵،۶۰ ۵۰؛ علامه امینی، الغدیر، ج۱، ص۲۲، ۱۰؛ بحرانی، سیدهاشم، مدینة المعاجز، ص۱۲۸؛ ابن صباغ، الفصول المهمه، ص۲۴، ۲۵.</ref> ==

Bahmani در ‏۱۵ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۲۰

2024-05-15T08:20:41Z

نمایش تغییرات

Bahmani: /* منابع */

2024-05-15T07:34:03Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۰۴
خط ۳۶:		خط ۳۶:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
			# [[پرونده:1368106.jpg\|22px]] [[محمد باقر انصاری\|انصاری، محمد باقر]]، [[غدیر (مقاله)\| مقاله «غدیر»]]، [[دانشنامه امام علی ج۸ (کتاب)\|'''دانشنامه امام علی ج۸''']]
	# [[پرونده:1368987.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|'''فرهنگ غدیر''']]		# [[پرونده:1368987.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|'''فرهنگ غدیر''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Ali در ‏۱۱ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۱۰

2023-06-11T13:10:20Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۴۰
خط ۷:		خط ۷:
	{{جعبه اطلاعات احادیث نامدار		{{جعبه اطلاعات احادیث نامدار
	\| نام حدیث = حدیث غدیر		\| نام حدیث = حدیث غدیر
			\| نام تصویر =
			\| توضیح تصویر =
	\| متن حدیث = مَنْ كُنْتُ مَوْلَاهُ فَعَلِيٌّ مَوْلَاه		\| متن حدیث = مَنْ كُنْتُ مَوْلَاهُ فَعَلِيٌّ مَوْلَاه
	\| ترجمه حدیث = کسی که من مولای او هستم پس علی هم مولای اوست		\| ترجمه حدیث = کسی که من مولای او هستم پس علی هم مولای اوست

فرقانی در ‏۱ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۰۰

2023-01-01T07:00:39Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۳۰
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	\| راویان = {{فهرست جعبه افقی \| [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} \| [[حضرت زهرا]] {{س}} \| [[اسامة بن زید]] \| [[جابر بن عبدالله انصاری]] \| [[حسان بن ثابت]] \| [[سلمان فارسی]] \| [[عباس بن عبدالمطلب]]}}		\| راویان = {{فهرست جعبه افقی \| [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} \| [[حضرت زهرا]] {{س}} \| [[اسامة بن زید]] \| [[جابر بن عبدالله انصاری]] \| [[حسان بن ثابت]] \| [[سلمان فارسی]] \| [[عباس بن عبدالمطلب]]}}
	\| سبب صدور = معرفی جانشین بعد از [[پیامبر]]		\| سبب صدور = معرفی جانشین بعد از [[پیامبر]]
	\| دلالت حدیث = {{فهرست جعبه عمودی \| دلالت بر ابلاغ ~~کامل~~ [[~~اسلام~~]] \| دلالت بر ~~کمال~~ دین و ناامیدی کافران \| دلالت بر [[نصب امام]] \| دلالت بر [[~~اثبات~~ امامت امام علی]]}}		\| دلالت حدیث = {{فهرست جعبه عمودی \| دلالت بر ضرورت ابلاغ مساله [[ولایت]] به مردم \| دلالت بر کامل شدن دین و ناامیدی کافران با ولایت \| دلالت بر تمام شدن نعمت با [[ولایت]]\| دلالت بر رضایت الهی از [[اسلام]] با [[ولایت]]\| دلالت بر [[نصب الهی امام]] \| دلالت بر [[امامت امام علی]]\| دلالت بر وجوب [[اطاعت از امام علی]]}}
	\| اعتبار سند = متواتر		\| اعتبار سند = متواتر
	\| منابع شیعه = {{فهرست جعبه عمودی \| [[الکافی (کتاب)\| الکافی]] \| منیة المرید \| [[الوافی (کتاب)\| وافی]]}}		\| منابع شیعه = {{فهرست جعبه عمودی \| [[الکافی (کتاب)\| الکافی]] \| منیة المرید \| [[الوافی (کتاب)\| وافی]]}}