خطبه ۱۰۷ نهج البلاغه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۱۲ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۳۹

2024-06-12T07:39:37Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۰۹
خط ۱:		خط ۱:
	{{نهج البلاغه~~/بالا}}{{امامت~~}}		{{مدخل مرتبط
			\| موضوع مرتبط = نهج البلاغه
			\| عنوان مدخل =
			\| مداخل مرتبط =
			\| پرسش مرتبط =
			}}

	صد و هفتمین خطبه از [[نهج البلاغه]]، از خطبه‌های [[امام علی]] {{ع}} که در آن، آن حضرت، به رمزگشایی از شرایط اجتماعی که در اثر گمراهی مردمان پیش خواهد آمد و بروز [[فتنه‌ها]] در سایه آن، اشاره می‌کند و مردمان را هشدار می‌دهد که در سایه راهنمایی راهنمایان الهی راه درست را از راه‌های دیگر تشخیص دهند و در مسیر [[حق]] قرار گیرند.		صد و هفتمین خطبه از [[نهج البلاغه]]، از خطبه‌های [[امام علی]] {{ع}} که در آن، آن حضرت، به رمزگشایی از شرایط اجتماعی که در اثر گمراهی مردمان پیش خواهد آمد و بروز [[فتنه‌ها]] در سایه آن، اشاره می‌کند و مردمان را هشدار می‌دهد که در سایه راهنمایی راهنمایان الهی راه درست را از راه‌های دیگر تشخیص دهند و در مسیر [[حق]] قرار گیرند.

	== کلیات ==		== کلیات ==
	* [[امام علی]] {{ع}} در این [[خطبه]] به رمزگشایی از شرایط [[اجتماعی]] که در اثر [[گمراهی]] [[مردمان]] پیش خواهد آمد و بروز [[فتنه‌ها]] در سایه آن، اشاره می‌کند و [[مردمان]] را هشدار می‌دهد که در سایه [[راهنمایی]] راهنمایان [[الهی]] راه درست را از راه‌های دیگر تشخیص دهند و در مسیر [[حق]] قرار گیرند. [[امام]] در بیان مردان [[الهی]] و شناسایی آنان سه ویژگی برمی‌شمرد: نخست [[راستی]] در گفتار، دوم ایجاد پیوند و [[وحدت]] بین [[مردمان]] و سوم بیان [[حقیقت]] مسائل برای [[مردم]] در عین وضوح، [[امام]] {{ع}} شرایط روزگار [[فتنه]] را این‌گونه بیان می‌کند: در این زمان که [[باطل]] مواضع خود را محکم کند، [[نادانی]] همه جا مستقر شود، [[طاغوتیان]] به [[قدرت]] رسند، دعوتگران به [[حق]] کم شوند، روزگار چونان درنده گزنده حمله کند، [[باطل]] پس از [[سکوت]] و سکون چون شتر نر فریا برآرد، [[مردم]] بر [[گناه]] و [[فساد]] دست [[برادری]] دهند و از [[دین]] و [[دین‌داری]] برگردند، بر [[دروغ]] [[دوستی]] و رفاقت کنند و با [[راستی]] [[دشمنی]] ورزند. پس در چنین اوضاع و احوالی [[فرزند]]، نافرمان و [[بدکردار]] شود و [[باران]]، بی‌موقع و زیان‌بار، فرومایگان سر برآرند و بزرگواران سر در گریبان برند. [[مردم]] آن زمان چون گرگان‌اند و پادشاهانشان چون درندگان. توده [[مردم]] در [[فکر]] خوردن و [[ثروت]] اندوختن و تهی‌دستانشان چون مردگان. [[صدق]] و [[راستی]] به [[فراموشی]] سپرده شود و [[دروغ]] رواج یابد. [[دوستی]] و [[مهربانی]] در دایره زبان، ولی تنش و چالش در [[دل‌ها]]. در این زمان، [[فسق]] و [[گناه]] چون [[نسب]] و تبار شود و [[پاک‌دامنی]] و عفّت شگفت باشد و [[اسلام]] باژگونه شود. آنچه در فحوای [[خطبه]] آمده است نشان از آن دارد که [[خطبه]] باید حدود سال‌های ۳۷ تا ۴۰ قمری ایراد شده باشد.		[[امام علی]] {{ع}} در این [[خطبه]] به رمزگشایی از شرایط [[اجتماعی]] که در اثر [[گمراهی]] [[مردمان]] پیش خواهد آمد و بروز [[فتنه‌ها]] در سایه آن، اشاره می‌کند و [[مردمان]] را هشدار می‌دهد که در سایه [[راهنمایی]] راهنمایان [[الهی]] راه درست را از راه‌های دیگر تشخیص دهند و در مسیر [[حق]] قرار گیرند. [[امام]] در بیان مردان [[الهی]] و شناسایی آنان سه ویژگی برمی‌شمرد: نخست [[راستی]] در گفتار، دوم ایجاد پیوند و [[وحدت]] بین [[مردمان]] و سوم بیان [[حقیقت]] مسائل برای [[مردم]] در عین وضوح، [[امام]] {{ع}} شرایط روزگار [[فتنه]] را این‌گونه بیان می‌کند: در این زمان که [[باطل]] مواضع خود را محکم کند، [[نادانی]] همه جا مستقر شود، [[طاغوتیان]] به [[قدرت]] رسند، دعوتگران به [[حق]] کم شوند، روزگار چونان درنده گزنده حمله کند، [[باطل]] پس از [[سکوت]] و سکون چون شتر نر فریا برآرد، [[مردم]] بر [[گناه]] و [[فساد]] دست [[برادری]] دهند و از [[دین]] و [[دین‌داری]] برگردند، بر [[دروغ]] [[دوستی]] و رفاقت کنند و با [[راستی]] [[دشمنی]] ورزند. پس در چنین اوضاع و احوالی [[فرزند]]، نافرمان و [[بدکردار]] شود و [[باران]]، بی‌موقع و زیان‌بار، فرومایگان سر برآرند و بزرگواران سر در گریبان برند. [[مردم]] آن زمان چون گرگان‌اند و پادشاهانشان چون درندگان. توده [[مردم]] در [[فکر]] خوردن و [[ثروت]] اندوختن و تهی‌دستانشان چون مردگان. [[صدق]] و [[راستی]] به [[فراموشی]] سپرده شود و [[دروغ]] رواج یابد. [[دوستی]] و [[مهربانی]] در دایره زبان، ولی تنش و چالش در [[دل‌ها]]. در این زمان، [[فسق]] و [[گناه]] چون [[نسب]] و تبار شود و [[پاک‌دامنی]] و عفّت شگفت باشد و [[اسلام]] باژگونه شود. آنچه در فحوای [[خطبه]] آمده است نشان از آن دارد که [[خطبه]] باید حدود سال‌های ۳۷ تا ۴۰ قمری ایراد شده باشد.

	== مطالب مهم [[خطبه]] ==		== مطالب مهم [[خطبه]] ==
	# [[حمد]] و وصف [[خداوند]]؛		# [[حمد]] و وصف [[خداوند]]؛
خط ۱۲:		خط ۱۹:
	# هشدار نسبت به ایجاد راه‌ها و مکاتب گوناگون؛		# هشدار نسبت به ایجاد راه‌ها و مکاتب گوناگون؛
	# سفارش به [[پیروی]] از مردان [[الهی]] به‌خصوص در زمان [[فتنه]]؛		# سفارش به [[پیروی]] از مردان [[الهی]] به‌خصوص در زمان [[فتنه]]؛
	# شناسایی مردان [[الهی]]؛		# شناسایی مردان [[الهی]].

	== فرازی از [[خطبه]] ==		== فرازی از [[خطبه]] ==
	* [[پیامبر]] چون طبیبی است که در میان بیماران می‌گردد تا دردشان درمان کند. داروها و مرهم‌های خود را مهیا کرده است و ابزار جراحی خویش گداخته، تا هر زمان که نیاز افتد آ" را بر دل‌های [[نابینا]] و گوش‌های [[ناشنوا]] و زبان‌های ناگویا برنهد. با داروهای خود در پی یافتن غفلت‌زدگان است<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ~~ج۱،~~ ص ~~347~~-~~348~~.</ref>.		[[پیامبر]] چون طبیبی است که در میان بیماران می‌گردد تا دردشان درمان کند. داروها و مرهم‌های خود را مهیا کرده است و ابزار جراحی خویش گداخته، تا هر زمان که نیاز افتد آ" را بر دل‌های [[نابینا]] و گوش‌های [[ناشنوا]] و زبان‌های ناگویا برنهد. با داروهای خود در پی یافتن غفلت‌زدگان است<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه ج۱]]، ص ۳۴۷-۳۴۸.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:13681048.jpg\|22px]] [[سید جمال‌الدین دین‌پرور\|دین‌پرور، سیدجمال‌الدین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۱''']]		# [[پرونده:13681048.jpg\|22px]] [[سید جمال‌الدین دین‌پرور\|دین‌پرور، سیدجمال‌الدین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۱''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

خط ۲۶:		خط ۳۴:
	[[رده:خطبه‌های نهج البلاغه]]		[[رده:خطبه‌های نهج البلاغه]]
	[[رده:مدخل نهج البلاغه]]		[[رده:مدخل نهج البلاغه]]
	~~<onlyinclude>{{درجه‌بندی~~
	~~\| لینک‌دهی دستی = <!--ندارد، دارد-->ندارد~~
	~~\| رده = <!--ندارد، دارد-->دارد~~
	~~\| جعبه اطلاعات = <!--نه، ندارد، دارد-->نه~~
	~~\| عکس = <!--نه، ندارد، دارد-->نه~~
	~~\| ناوبری = <!--ندارد، دارد-->~~
	~~\| رعایت شیوه‌نامه ارجاع = <!--ندارد، دارد-->~~
	~~\| کپی‌کاری = <!--از چند منبع، از تک منبع، ندارد-->~~
	~~\| استناد به منابع مناسب = <!--ندارد، ناقص، کامل-->~~
	~~\| ارزیابی=<!--نشده، اولیه، نهایی-->~~
	~~\| شناسه = <!--ندارد، ناقص، کامل-->ناقص~~
	~~\| رسا بودن = <!--ندارد، دارد-->~~
	~~\| جامعیت = <!--ندارد، دارد-->~~
	~~\| زیاده‌نویسی = <!--دارد، ندارد-->~~
	~~\| تاریخ خوبیدگی =<!--{{subst:#time:xij xiF xiY}}-->~~
	~~\| تاریخ برتر شدن =<!--{{subst:#time:xij xiF xiY}}-->~~
	~~\| توضیحات =~~
	~~}}</onlyinclude>~~

Wasity: جایگزینی متن - 'ref>دین‌پرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه'

2022-10-09T19:41:36Z

جایگزینی متن - 'ref>[[دانشنامه نهج البلاغه' به 'ref>دین‌پرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۱۱
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	# شناسایی مردان [[الهی]]؛		# شناسایی مردان [[الهی]]؛
	== فرازی از [[خطبه]] ==		== فرازی از [[خطبه]] ==
	* [[پیامبر]] چون طبیبی است که در میان بیماران می‌گردد تا دردشان درمان کند. داروها و مرهم‌های خود را مهیا کرده است و ابزار جراحی خویش گداخته، تا هر زمان که نیاز افتد آ" را بر دل‌های [[نابینا]] و گوش‌های [[ناشنوا]] و زبان‌های ناگویا برنهد. با داروهای خود در پی یافتن غفلت‌زدگان است<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 347-348.</ref>.		* [[پیامبر]] چون طبیبی است که در میان بیماران می‌گردد تا دردشان درمان کند. داروها و مرهم‌های خود را مهیا کرده است و ابزار جراحی خویش گداخته، تا هر زمان که نیاز افتد آ" را بر دل‌های [[نابینا]] و گوش‌های [[ناشنوا]] و زبان‌های ناگویا برنهد. با داروهای خود در پی یافتن غفلت‌زدگان است<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 347-348.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Wasity: جایگزینی متن - 'وصف' به 'وصف'

2022-09-11T05:33:43Z

جایگزینی متن - 'وصف' به 'وصف'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۰۳
خط ۵:		خط ۵:
	* [[امام علی]] {{ع}} در این [[خطبه]] به رمزگشایی از شرایط [[اجتماعی]] که در اثر [[گمراهی]] [[مردمان]] پیش خواهد آمد و بروز [[فتنه‌ها]] در سایه آن، اشاره می‌کند و [[مردمان]] را هشدار می‌دهد که در سایه [[راهنمایی]] راهنمایان [[الهی]] راه درست را از راه‌های دیگر تشخیص دهند و در مسیر [[حق]] قرار گیرند. [[امام]] در بیان مردان [[الهی]] و شناسایی آنان سه ویژگی برمی‌شمرد: نخست [[راستی]] در گفتار، دوم ایجاد پیوند و [[وحدت]] بین [[مردمان]] و سوم بیان [[حقیقت]] مسائل برای [[مردم]] در عین وضوح، [[امام]] {{ع}} شرایط روزگار [[فتنه]] را این‌گونه بیان می‌کند: در این زمان که [[باطل]] مواضع خود را محکم کند، [[نادانی]] همه جا مستقر شود، [[طاغوتیان]] به [[قدرت]] رسند، دعوتگران به [[حق]] کم شوند، روزگار چونان درنده گزنده حمله کند، [[باطل]] پس از [[سکوت]] و سکون چون شتر نر فریا برآرد، [[مردم]] بر [[گناه]] و [[فساد]] دست [[برادری]] دهند و از [[دین]] و [[دین‌داری]] برگردند، بر [[دروغ]] [[دوستی]] و رفاقت کنند و با [[راستی]] [[دشمنی]] ورزند. پس در چنین اوضاع و احوالی [[فرزند]]، نافرمان و [[بدکردار]] شود و [[باران]]، بی‌موقع و زیان‌بار، فرومایگان سر برآرند و بزرگواران سر در گریبان برند. [[مردم]] آن زمان چون گرگان‌اند و پادشاهانشان چون درندگان. توده [[مردم]] در [[فکر]] خوردن و [[ثروت]] اندوختن و تهی‌دستانشان چون مردگان. [[صدق]] و [[راستی]] به [[فراموشی]] سپرده شود و [[دروغ]] رواج یابد. [[دوستی]] و [[مهربانی]] در دایره زبان، ولی تنش و چالش در [[دل‌ها]]. در این زمان، [[فسق]] و [[گناه]] چون [[نسب]] و تبار شود و [[پاک‌دامنی]] و عفّت شگفت باشد و [[اسلام]] باژگونه شود. آنچه در فحوای [[خطبه]] آمده است نشان از آن دارد که [[خطبه]] باید حدود سال‌های ۳۷ تا ۴۰ قمری ایراد شده باشد.		* [[امام علی]] {{ع}} در این [[خطبه]] به رمزگشایی از شرایط [[اجتماعی]] که در اثر [[گمراهی]] [[مردمان]] پیش خواهد آمد و بروز [[فتنه‌ها]] در سایه آن، اشاره می‌کند و [[مردمان]] را هشدار می‌دهد که در سایه [[راهنمایی]] راهنمایان [[الهی]] راه درست را از راه‌های دیگر تشخیص دهند و در مسیر [[حق]] قرار گیرند. [[امام]] در بیان مردان [[الهی]] و شناسایی آنان سه ویژگی برمی‌شمرد: نخست [[راستی]] در گفتار، دوم ایجاد پیوند و [[وحدت]] بین [[مردمان]] و سوم بیان [[حقیقت]] مسائل برای [[مردم]] در عین وضوح، [[امام]] {{ع}} شرایط روزگار [[فتنه]] را این‌گونه بیان می‌کند: در این زمان که [[باطل]] مواضع خود را محکم کند، [[نادانی]] همه جا مستقر شود، [[طاغوتیان]] به [[قدرت]] رسند، دعوتگران به [[حق]] کم شوند، روزگار چونان درنده گزنده حمله کند، [[باطل]] پس از [[سکوت]] و سکون چون شتر نر فریا برآرد، [[مردم]] بر [[گناه]] و [[فساد]] دست [[برادری]] دهند و از [[دین]] و [[دین‌داری]] برگردند، بر [[دروغ]] [[دوستی]] و رفاقت کنند و با [[راستی]] [[دشمنی]] ورزند. پس در چنین اوضاع و احوالی [[فرزند]]، نافرمان و [[بدکردار]] شود و [[باران]]، بی‌موقع و زیان‌بار، فرومایگان سر برآرند و بزرگواران سر در گریبان برند. [[مردم]] آن زمان چون گرگان‌اند و پادشاهانشان چون درندگان. توده [[مردم]] در [[فکر]] خوردن و [[ثروت]] اندوختن و تهی‌دستانشان چون مردگان. [[صدق]] و [[راستی]] به [[فراموشی]] سپرده شود و [[دروغ]] رواج یابد. [[دوستی]] و [[مهربانی]] در دایره زبان، ولی تنش و چالش در [[دل‌ها]]. در این زمان، [[فسق]] و [[گناه]] چون [[نسب]] و تبار شود و [[پاک‌دامنی]] و عفّت شگفت باشد و [[اسلام]] باژگونه شود. آنچه در فحوای [[خطبه]] آمده است نشان از آن دارد که [[خطبه]] باید حدود سال‌های ۳۷ تا ۴۰ قمری ایراد شده باشد.
	== مطالب مهم [[خطبه]] ==		== مطالب مهم [[خطبه]] ==
	# [[حمد]] و [[وصف]] [[خداوند]]؛		# [[حمد]] و وصف [[خداوند]]؛
	# توصیف [[پیامبر اکرم]] {{صل}}؛		# توصیف [[پیامبر اکرم]] {{صل}}؛
	# توصیف [[مردمان]] به [[فتنه‌ها]]؛		# توصیف [[مردمان]] به [[فتنه‌ها]]؛

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T20:26:02Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۵۶
خط ۱:		خط ۱:
	{{نهج البلاغه/بالا}}{{امامت}}		{{نهج البلاغه/بالا}}{{امامت}}
	صد و هفتمین خطبه از [[نهج البلاغه]]، از خطبه‌های [[امام علی]]{{ع}} که در آن، آن حضرت، به رمزگشایی از شرایط اجتماعی که در اثر گمراهی مردمان پیش خواهد آمد و بروز [[فتنه‌ها]] در سایه آن، اشاره می‌کند و مردمان را هشدار می‌دهد که در سایه راهنمایی راهنمایان الهی راه درست را از راه‌های دیگر تشخیص دهند و در مسیر [[حق]] قرار گیرند.		صد و هفتمین خطبه از [[نهج البلاغه]]، از خطبه‌های [[امام علی]] {{ع}} که در آن، آن حضرت، به رمزگشایی از شرایط اجتماعی که در اثر گمراهی مردمان پیش خواهد آمد و بروز [[فتنه‌ها]] در سایه آن، اشاره می‌کند و مردمان را هشدار می‌دهد که در سایه راهنمایی راهنمایان الهی راه درست را از راه‌های دیگر تشخیص دهند و در مسیر [[حق]] قرار گیرند.

	==کلیات==		== کلیات ==
	* [[امام علی]] {{ع}} در این [[خطبه]] به رمزگشایی از شرایط [[اجتماعی]] که در اثر [[گمراهی]] [[مردمان]] پیش خواهد آمد و بروز [[فتنه‌ها]] در سایه آن، اشاره می‌کند و [[مردمان]] را هشدار می‌دهد که در سایه [[راهنمایی]] راهنمایان [[الهی]] راه درست را از راه‌های دیگر تشخیص دهند و در مسیر [[حق]] قرار گیرند. [[امام]] در بیان مردان [[الهی]] و شناسایی آنان سه ویژگی برمی‌شمرد: نخست [[راستی]] در گفتار، دوم ایجاد پیوند و [[وحدت]] بین [[مردمان]] و سوم بیان [[حقیقت]] مسائل برای [[مردم]] در عین وضوح، [[امام]] {{ع}} شرایط روزگار [[فتنه]] را این‌گونه بیان می‌کند: در این زمان که [[باطل]] مواضع خود را محکم کند، [[نادانی]] همه جا مستقر شود، [[طاغوتیان]] به [[قدرت]] رسند، دعوتگران به [[حق]] کم شوند، روزگار چونان درنده گزنده حمله کند، [[باطل]] پس از [[سکوت]] و سکون چون شتر نر فریا برآرد، [[مردم]] بر [[گناه]] و [[فساد]] دست [[برادری]] دهند و از [[دین]] و [[دین‌داری]] برگردند، بر [[دروغ]] [[دوستی]] و رفاقت کنند و با [[راستی]] [[دشمنی]] ورزند. پس در چنین اوضاع و احوالی [[فرزند]]، نافرمان و [[بدکردار]] شود و [[باران]]، بی‌موقع و زیان‌بار، فرومایگان سر برآرند و بزرگواران سر در گریبان برند. [[مردم]] آن زمان چون گرگان‌اند و پادشاهانشان چون درندگان. توده [[مردم]] در [[فکر]] خوردن و [[ثروت]] اندوختن و تهی‌دستانشان چون مردگان. [[صدق]] و [[راستی]] به [[فراموشی]] سپرده شود و [[دروغ]] رواج یابد. [[دوستی]] و [[مهربانی]] در دایره زبان، ولی تنش و چالش در [[دل‌ها]]. در این زمان، [[فسق]] و [[گناه]] چون [[نسب]] و تبار شود و [[پاک‌دامنی]] و عفّت شگفت باشد و [[اسلام]] باژگونه شود. آنچه در فحوای [[خطبه]] آمده است نشان از آن دارد که [[خطبه]] باید حدود سال‌های ۳۷ تا ۴۰ قمری ایراد شده باشد.		* [[امام علی]] {{ع}} در این [[خطبه]] به رمزگشایی از شرایط [[اجتماعی]] که در اثر [[گمراهی]] [[مردمان]] پیش خواهد آمد و بروز [[فتنه‌ها]] در سایه آن، اشاره می‌کند و [[مردمان]] را هشدار می‌دهد که در سایه [[راهنمایی]] راهنمایان [[الهی]] راه درست را از راه‌های دیگر تشخیص دهند و در مسیر [[حق]] قرار گیرند. [[امام]] در بیان مردان [[الهی]] و شناسایی آنان سه ویژگی برمی‌شمرد: نخست [[راستی]] در گفتار، دوم ایجاد پیوند و [[وحدت]] بین [[مردمان]] و سوم بیان [[حقیقت]] مسائل برای [[مردم]] در عین وضوح، [[امام]] {{ع}} شرایط روزگار [[فتنه]] را این‌گونه بیان می‌کند: در این زمان که [[باطل]] مواضع خود را محکم کند، [[نادانی]] همه جا مستقر شود، [[طاغوتیان]] به [[قدرت]] رسند، دعوتگران به [[حق]] کم شوند، روزگار چونان درنده گزنده حمله کند، [[باطل]] پس از [[سکوت]] و سکون چون شتر نر فریا برآرد، [[مردم]] بر [[گناه]] و [[فساد]] دست [[برادری]] دهند و از [[دین]] و [[دین‌داری]] برگردند، بر [[دروغ]] [[دوستی]] و رفاقت کنند و با [[راستی]] [[دشمنی]] ورزند. پس در چنین اوضاع و احوالی [[فرزند]]، نافرمان و [[بدکردار]] شود و [[باران]]، بی‌موقع و زیان‌بار، فرومایگان سر برآرند و بزرگواران سر در گریبان برند. [[مردم]] آن زمان چون گرگان‌اند و پادشاهانشان چون درندگان. توده [[مردم]] در [[فکر]] خوردن و [[ثروت]] اندوختن و تهی‌دستانشان چون مردگان. [[صدق]] و [[راستی]] به [[فراموشی]] سپرده شود و [[دروغ]] رواج یابد. [[دوستی]] و [[مهربانی]] در دایره زبان، ولی تنش و چالش در [[دل‌ها]]. در این زمان، [[فسق]] و [[گناه]] چون [[نسب]] و تبار شود و [[پاک‌دامنی]] و عفّت شگفت باشد و [[اسلام]] باژگونه شود. آنچه در فحوای [[خطبه]] آمده است نشان از آن دارد که [[خطبه]] باید حدود سال‌های ۳۷ تا ۴۰ قمری ایراد شده باشد.
	==مطالب مهم [[خطبه]]==		== مطالب مهم [[خطبه]] ==
	# [[حمد]] و [[وصف]] [[خداوند]]؛		# [[حمد]] و [[وصف]] [[خداوند]]؛
	#توصیف [[پیامبر اکرم]] {{صل}}؛		# توصیف [[پیامبر اکرم]] {{صل}}؛
	#توصیف [[مردمان]] به [[فتنه‌ها]]؛		# توصیف [[مردمان]] به [[فتنه‌ها]]؛
	#هشدار نسبت به [[فتنه‌ها]]؛		# هشدار نسبت به [[فتنه‌ها]]؛
	#راه مقابله با [[فتنه‌ها]]؛		# راه مقابله با [[فتنه‌ها]]؛
	#هشدار نسبت به ایجاد راه‌ها و مکاتب گوناگون؛		# هشدار نسبت به ایجاد راه‌ها و مکاتب گوناگون؛
	#سفارش به [[پیروی]] از مردان [[الهی]] به‌خصوص در زمان [[فتنه]]؛		# سفارش به [[پیروی]] از مردان [[الهی]] به‌خصوص در زمان [[فتنه]]؛
	#شناسایی مردان [[الهی]]؛		# شناسایی مردان [[الهی]]؛
	==فرازی از [[خطبه]]==		== فرازی از [[خطبه]] ==
	* [[پیامبر]] چون طبیبی است که در میان بیماران می‌گردد تا دردشان درمان کند. داروها و مرهم‌های خود را مهیا کرده است و ابزار جراحی خویش گداخته، تا هر زمان که نیاز افتد آ" را بر دل‌های [[نابینا]] و گوش‌های [[ناشنوا]] و زبان‌های ناگویا برنهد. با داروهای خود در پی یافتن غفلت‌زدگان است<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 347-348.</ref>.		* [[پیامبر]] چون طبیبی است که در میان بیماران می‌گردد تا دردشان درمان کند. داروها و مرهم‌های خود را مهیا کرده است و ابزار جراحی خویش گداخته، تا هر زمان که نیاز افتد آ" را بر دل‌های [[نابینا]] و گوش‌های [[ناشنوا]] و زبان‌های ناگویا برنهد. با داروهای خود در پی یافتن غفلت‌زدگان است<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 347-348.</ref>.

خط ۳۳:		خط ۳۳:
	\| ناوبری = <!--ندارد، دارد-->		\| ناوبری = <!--ندارد، دارد-->
	\| رعایت شیوه‌نامه ارجاع = <!--ندارد، دارد-->		\| رعایت شیوه‌نامه ارجاع = <!--ندارد، دارد-->
	\| کپی‌کاری = <!--از چند ~~منبع ،~~ از تک منبع، ندارد-->		\| کپی‌کاری = <!--از چند منبع، از تک منبع، ندارد-->
	\| استناد به منابع مناسب = <!--ندارد، ناقص، کامل-->		\| استناد به منابع مناسب = <!--ندارد، ناقص، کامل-->
	\| ارزیابی=<!--نشده، اولیه، نهایی-->		\| ارزیابی=<!--نشده، اولیه، نهایی-->

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T06:54:54Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۲۴
خط ۳:		خط ۳:

	==کلیات==		==کلیات==
	*[[امام علی]] {{ع}} در این [[خطبه]] به رمزگشایی از شرایط [[اجتماعی]] که در اثر [[گمراهی]] [[مردمان]] پیش خواهد آمد و بروز [[فتنه‌ها]] در سایه آن، اشاره می‌کند و [[مردمان]] را هشدار می‌دهد که در سایه [[راهنمایی]] راهنمایان [[الهی]] راه درست را از راه‌های دیگر تشخیص دهند و در مسیر [[حق]] قرار گیرند. [[امام]] در بیان مردان [[الهی]] و شناسایی آنان سه ویژگی برمی‌شمرد: نخست [[راستی]] در گفتار، دوم ایجاد پیوند و [[وحدت]] بین [[مردمان]] و سوم بیان [[حقیقت]] مسائل برای [[مردم]] در عین وضوح، [[امام]] {{ع}} شرایط روزگار [[فتنه]] را این‌گونه بیان می‌کند: در این زمان که [[باطل]] مواضع خود را محکم کند، [[نادانی]] همه جا مستقر شود، [[طاغوتیان]] به [[قدرت]] رسند، دعوتگران به [[حق]] کم شوند، روزگار چونان درنده گزنده حمله کند، [[باطل]] پس از [[سکوت]] و سکون چون شتر نر فریا برآرد، [[مردم]] بر [[گناه]] و [[فساد]] دست [[برادری]] دهند و از [[دین]] و [[دین‌داری]] برگردند، بر [[دروغ]] [[دوستی]] و رفاقت کنند و با [[راستی]] [[دشمنی]] ورزند. پس در چنین اوضاع و احوالی [[فرزند]]، نافرمان و [[بدکردار]] شود و [[باران]]، بی‌موقع و زیان‌بار، فرومایگان سر برآرند و بزرگواران سر در گریبان برند. [[مردم]] آن زمان چون گرگان‌اند و پادشاهانشان چون درندگان. توده [[مردم]] در [[فکر]] خوردن و [[ثروت]] اندوختن و تهی‌دستانشان چون مردگان. [[صدق]] و [[راستی]] به [[فراموشی]] سپرده شود و [[دروغ]] رواج یابد. [[دوستی]] و [[مهربانی]] در دایره زبان، ولی تنش و چالش در [[دل‌ها]]. در این زمان، [[فسق]] و [[گناه]] چون [[نسب]] و تبار شود و [[پاک‌دامنی]] و عفّت شگفت باشد و [[اسلام]] باژگونه شود. آنچه در فحوای [[خطبه]] آمده است نشان از آن دارد که [[خطبه]] باید حدود سال‌های ۳۷ تا ۴۰ قمری ایراد شده باشد.		* [[امام علی]] {{ع}} در این [[خطبه]] به رمزگشایی از شرایط [[اجتماعی]] که در اثر [[گمراهی]] [[مردمان]] پیش خواهد آمد و بروز [[فتنه‌ها]] در سایه آن، اشاره می‌کند و [[مردمان]] را هشدار می‌دهد که در سایه [[راهنمایی]] راهنمایان [[الهی]] راه درست را از راه‌های دیگر تشخیص دهند و در مسیر [[حق]] قرار گیرند. [[امام]] در بیان مردان [[الهی]] و شناسایی آنان سه ویژگی برمی‌شمرد: نخست [[راستی]] در گفتار، دوم ایجاد پیوند و [[وحدت]] بین [[مردمان]] و سوم بیان [[حقیقت]] مسائل برای [[مردم]] در عین وضوح، [[امام]] {{ع}} شرایط روزگار [[فتنه]] را این‌گونه بیان می‌کند: در این زمان که [[باطل]] مواضع خود را محکم کند، [[نادانی]] همه جا مستقر شود، [[طاغوتیان]] به [[قدرت]] رسند، دعوتگران به [[حق]] کم شوند، روزگار چونان درنده گزنده حمله کند، [[باطل]] پس از [[سکوت]] و سکون چون شتر نر فریا برآرد، [[مردم]] بر [[گناه]] و [[فساد]] دست [[برادری]] دهند و از [[دین]] و [[دین‌داری]] برگردند، بر [[دروغ]] [[دوستی]] و رفاقت کنند و با [[راستی]] [[دشمنی]] ورزند. پس در چنین اوضاع و احوالی [[فرزند]]، نافرمان و [[بدکردار]] شود و [[باران]]، بی‌موقع و زیان‌بار، فرومایگان سر برآرند و بزرگواران سر در گریبان برند. [[مردم]] آن زمان چون گرگان‌اند و پادشاهانشان چون درندگان. توده [[مردم]] در [[فکر]] خوردن و [[ثروت]] اندوختن و تهی‌دستانشان چون مردگان. [[صدق]] و [[راستی]] به [[فراموشی]] سپرده شود و [[دروغ]] رواج یابد. [[دوستی]] و [[مهربانی]] در دایره زبان، ولی تنش و چالش در [[دل‌ها]]. در این زمان، [[فسق]] و [[گناه]] چون [[نسب]] و تبار شود و [[پاک‌دامنی]] و عفّت شگفت باشد و [[اسلام]] باژگونه شود. آنچه در فحوای [[خطبه]] آمده است نشان از آن دارد که [[خطبه]] باید حدود سال‌های ۳۷ تا ۴۰ قمری ایراد شده باشد.
	==مطالب مهم [[خطبه]]==		==مطالب مهم [[خطبه]]==
	#[[حمد]] و [[وصف]] [[خداوند]]؛		# [[حمد]] و [[وصف]] [[خداوند]]؛
	#توصیف [[پیامبر اکرم]] {{صل}}؛		#توصیف [[پیامبر اکرم]] {{صل}}؛
	#توصیف [[مردمان]] به [[فتنه‌ها]]؛		#توصیف [[مردمان]] به [[فتنه‌ها]]؛
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	#شناسایی مردان [[الهی]]؛		#شناسایی مردان [[الهی]]؛
	==فرازی از [[خطبه]]==		==فرازی از [[خطبه]]==
	*[[پیامبر]] چون طبیبی است که در میان بیماران می‌گردد تا دردشان درمان کند. داروها و مرهم‌های خود را مهیا کرده است و ابزار جراحی خویش گداخته، تا هر زمان که نیاز افتد آ" را بر دل‌های [[نابینا]] و گوش‌های [[ناشنوا]] و زبان‌های ناگویا برنهد. با داروهای خود در پی یافتن غفلت‌زدگان است<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 347-348.</ref>.		* [[پیامبر]] چون طبیبی است که در میان بیماران می‌گردد تا دردشان درمان کند. داروها و مرهم‌های خود را مهیا کرده است و ابزار جراحی خویش گداخته، تا هر زمان که نیاز افتد آ" را بر دل‌های [[نابینا]] و گوش‌های [[ناشنوا]] و زبان‌های ناگویا برنهد. با داروهای خود در پی یافتن غفلت‌زدگان است<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 347-348.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Hosein: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == ==' به '=='

2022-06-01T15:26:05Z

جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == ==' به '=='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۵۶
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	==فرازی از [[خطبه]]==		==فرازی از [[خطبه]]==
	*[[پیامبر]] چون طبیبی است که در میان بیماران می‌گردد تا دردشان درمان کند. داروها و مرهم‌های خود را مهیا کرده است و ابزار جراحی خویش گداخته، تا هر زمان که نیاز افتد آ" را بر دل‌های [[نابینا]] و گوش‌های [[ناشنوا]] و زبان‌های ناگویا برنهد. با داروهای خود در پی یافتن غفلت‌زدگان است<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 347-348.</ref>.		*[[پیامبر]] چون طبیبی است که در میان بیماران می‌گردد تا دردشان درمان کند. داروها و مرهم‌های خود را مهیا کرده است و ابزار جراحی خویش گداخته، تا هر زمان که نیاز افتد آ" را بر دل‌های [[نابینا]] و گوش‌های [[ناشنوا]] و زبان‌های ناگویا برنهد. با داروهای خود در پی یافتن غفلت‌زدگان است<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 347-348.</ref>.

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==

Hosein: جایگزینی متن - '== پرسش‌های وابسته == ==' به '=='

2022-06-01T15:12:35Z

جایگزینی متن - '== پرسش‌های وابسته == ==' به '=='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۴۲
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	==فرازی از [[خطبه]]==		==فرازی از [[خطبه]]==
	*[[پیامبر]] چون طبیبی است که در میان بیماران می‌گردد تا دردشان درمان کند. داروها و مرهم‌های خود را مهیا کرده است و ابزار جراحی خویش گداخته، تا هر زمان که نیاز افتد آ" را بر دل‌های [[نابینا]] و گوش‌های [[ناشنوا]] و زبان‌های ناگویا برنهد. با داروهای خود در پی یافتن غفلت‌زدگان است<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 347-348.</ref>.		*[[پیامبر]] چون طبیبی است که در میان بیماران می‌گردد تا دردشان درمان کند. داروها و مرهم‌های خود را مهیا کرده است و ابزار جراحی خویش گداخته، تا هر زمان که نیاز افتد آ" را بر دل‌های [[نابینا]] و گوش‌های [[ناشنوا]] و زبان‌های ناگویا برنهد. با داروهای خود در پی یافتن غفلت‌زدگان است<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 347-348.</ref>.

	~~== پرسش‌های وابسته ==~~

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-== پانویس == {{پانویس}} [[ +== پانویس == {{پانویس}} [[)

2021-12-17T21:20:31Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-== پانویس == {{پانویس}} [[ +== پانویس == {{پانویس}} [[)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۰:۵۰
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:خطبه‌های نهج البلاغه]]		[[رده:خطبه‌های نهج البلاغه]]
	[[رده:مدخل نهج البلاغه]]		[[رده:مدخل نهج البلاغه]]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

2021-12-17T20:29:22Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۳:۵۹
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	==پانویس==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}
	[[رده:خطبه‌های نهج البلاغه]]		[[رده:خطبه‌های نهج البلاغه]]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-17T18:21:24Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۱:۵۱
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:13681048.jpg\|22px]] [[سید جمال‌الدین دین‌پرور\|دین‌پرور، سیدجمال‌الدین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۱''']]		* [[پرونده:13681048.jpg\|22px]] [[سید جمال‌الدین دین‌پرور\|دین‌پرور، سیدجمال‌الدین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۱''']]