خطبه ۱۵۲ نهج البلاغه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مطالب مهم خطبه */

2024-06-12T07:47:10Z

مطالب مهم خطبه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۱۷
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	# وصف [[اسلام]]؛		# وصف [[اسلام]]؛
	# وصف [[امام]] و [[امامت]]؛		# وصف [[امام]] و [[امامت]]؛
	# سفارش به [[عبرت‌پذیری]] از [[دنیا]] و آماده‌شدن برای [[سفر ~~آخرت]]؛~~		# سفارش به [[عبرت‌پذیری]] از [[دنیا]] و آماده‌شدن برای سفر آخرت؛
	# بیان منکراتی که باعث عدم پذیرش اعمال می‌شوند.		# بیان منکراتی که باعث عدم پذیرش اعمال می‌شوند.

Bahmani در ‏۱۲ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۴۶

2024-06-12T07:46:09Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۱۶
خط ۱:		خط ۱:
	{{نهج البلاغه~~/بالا~~}} == مقدمه ==		{{مدخل مرتبط
	* [[امام]] {{ع}} در این [[خطبه]] نیز به بیان مطالبی چند پرداخته است. در بخشی از این [[خطبه]] به مسئله [[امامت]] و [[ولایت]] [[اهل بیت]] {{عم}} بر [[مردمان]] اشاره شده است. [[امامان]] [[حق]]، [[کارگزاران]] [[خدا]] بر [[بندگان]] و [[کارشناسان دین]] هستند. [[امام]] {{ع}} [[سعادت]] و [[شقاوت]] [[مردمان]] را در [[دنیا]] و [[آخرت]] در گرو [[ایمان]] به [[ولایت]] آنان و [[پیروی]] از دستوراتشان بیان می‌کند. [[امام]] {{ع}} [[مردمان]] را به [[آیین اسلام]] [[دعوت]] می‌کند تا در سایه [[دین خدا]] متنعّم شوند و از ظلمات و تاریکی‌ها برهند. نشانه‌های آشکار [[دین اسلام]]، [[قرآن]] و [[سنت]] و نشانه‌های پنهان آن، [[دانش]] و [[خرد]] است.		\| موضوع مرتبط = نهج البلاغه
			\| عنوان مدخل =
			\| مداخل مرتبط =
			\| پرسش مرتبط =
			}}

			== مقدمه ==
			[[امام]] {{ع}} در این [[خطبه]] نیز به بیان مطالبی چند پرداخته است. در بخشی از این [[خطبه]] به مسئله [[امامت]] و [[ولایت]] [[اهل بیت]] {{عم}} بر [[مردمان]] اشاره شده است. [[امامان]] [[حق]]، [[کارگزاران]] [[خدا]] بر [[بندگان]] و [[کارشناسان دین]] هستند. [[امام]] {{ع}} [[سعادت]] و [[شقاوت]] [[مردمان]] را در [[دنیا]] و [[آخرت]] در گرو [[ایمان]] به [[ولایت]] آنان و [[پیروی]] از دستوراتشان بیان می‌کند. [[امام]] {{ع}} [[مردمان]] را به [[آیین اسلام]] [[دعوت]] می‌کند تا در سایه [[دین خدا]] متنعّم شوند و از ظلمات و تاریکی‌ها برهند. نشانه‌های آشکار [[دین اسلام]]، [[قرآن]] و [[سنت]] و نشانه‌های پنهان آن، [[دانش]] و [[خرد]] است.

	== مطالب مهم [[خطبه]] ==		== مطالب مهم [[خطبه]] ==
	# بیان صفات [[خداوند]]؛		# بیان صفات [[خداوند]]؛
خط ۸:		خط ۱۶:
	# سفارش به [[عبرت‌پذیری]] از [[دنیا]] و آماده‌شدن برای [[سفر آخرت]]؛		# سفارش به [[عبرت‌پذیری]] از [[دنیا]] و آماده‌شدن برای [[سفر آخرت]]؛
	# بیان منکراتی که باعث عدم پذیرش اعمال می‌شوند.		# بیان منکراتی که باعث عدم پذیرش اعمال می‌شوند.

	== فرارزی از [[خطبه]] ==		== فرارزی از [[خطبه]] ==
	* [[بنده]] را سود نکند که خود را در [[عبادت]] به [[رنج]] افکند و در اعمالش [[خلوص]] [[نیت]] به خرج دهد، آن‌گاه که از [[دنیا]] بیرون رود و خدایش را [[ملاقات]] کند، در حالی‌که یکی از این [[گناهان]] به گردن او باشد و از آن [[توبه]] نکرده باشد و آن‌ها چنین‌اند: در عبادتی که [[خداوند]] برای او مقرر کرده کسی را شریک [[خدا]] قرار دهد، یا [[خشم]] خود را فرونشاند به کشتن دیگری، یا کار زشتی را که دیگری مرتکب شده بر زبان راند، یا [[حاجت]] خود را با گذاشتن بدعتی در [[دین]] برآورده سازد، یا با [[مردم]] [[دورویی]] و دوزبانی کند<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ~~ج۱،~~ ص ~~350~~-~~351~~.</ref>.		[[بنده]] را سود نکند که خود را در [[عبادت]] به [[رنج]] افکند و در اعمالش [[خلوص]] [[نیت]] به خرج دهد، آن‌گاه که از [[دنیا]] بیرون رود و خدایش را [[ملاقات]] کند، در حالی‌که یکی از این [[گناهان]] به گردن او باشد و از آن [[توبه]] نکرده باشد و آن‌ها چنین‌اند: در عبادتی که [[خداوند]] برای او مقرر کرده کسی را شریک [[خدا]] قرار دهد، یا [[خشم]] خود را فرونشاند به کشتن دیگری، یا کار زشتی را که دیگری مرتکب شده بر زبان راند، یا [[حاجت]] خود را با گذاشتن بدعتی در [[دین]] برآورده سازد، یا با [[مردم]] [[دورویی]] و دوزبانی کند<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه ج۱]]، ص ۳۵۰-۳۵۱.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:13681048.jpg\|22px]] [[سید جمال‌الدین دین‌پرور\|دین‌پرور، سیدجمال‌الدین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۱''']]		# [[پرونده:13681048.jpg\|22px]] [[سید جمال‌الدین دین‌پرور\|دین‌پرور، سیدجمال‌الدین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۱''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Wasity: جایگزینی متن - 'ref>دین‌پرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه'

2022-10-09T19:41:49Z

جایگزینی متن - 'ref>[[دانشنامه نهج البلاغه' به 'ref>دین‌پرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۱۱
خط ۹:		خط ۹:
	# بیان منکراتی که باعث عدم پذیرش اعمال می‌شوند.		# بیان منکراتی که باعث عدم پذیرش اعمال می‌شوند.
	== فرارزی از [[خطبه]] ==		== فرارزی از [[خطبه]] ==
	* [[بنده]] را سود نکند که خود را در [[عبادت]] به [[رنج]] افکند و در اعمالش [[خلوص]] [[نیت]] به خرج دهد، آن‌گاه که از [[دنیا]] بیرون رود و خدایش را [[ملاقات]] کند، در حالی‌که یکی از این [[گناهان]] به گردن او باشد و از آن [[توبه]] نکرده باشد و آن‌ها چنین‌اند: در عبادتی که [[خداوند]] برای او مقرر کرده کسی را شریک [[خدا]] قرار دهد، یا [[خشم]] خود را فرونشاند به کشتن دیگری، یا کار زشتی را که دیگری مرتکب شده بر زبان راند، یا [[حاجت]] خود را با گذاشتن بدعتی در [[دین]] برآورده سازد، یا با [[مردم]] [[دورویی]] و دوزبانی کند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 350-351.</ref>.		* [[بنده]] را سود نکند که خود را در [[عبادت]] به [[رنج]] افکند و در اعمالش [[خلوص]] [[نیت]] به خرج دهد، آن‌گاه که از [[دنیا]] بیرون رود و خدایش را [[ملاقات]] کند، در حالی‌که یکی از این [[گناهان]] به گردن او باشد و از آن [[توبه]] نکرده باشد و آن‌ها چنین‌اند: در عبادتی که [[خداوند]] برای او مقرر کرده کسی را شریک [[خدا]] قرار دهد، یا [[خشم]] خود را فرونشاند به کشتن دیگری، یا کار زشتی را که دیگری مرتکب شده بر زبان راند، یا [[حاجت]] خود را با گذاشتن بدعتی در [[دین]] برآورده سازد، یا با [[مردم]] [[دورویی]] و دوزبانی کند<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 350-351.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Wasity: جایگزینی متن - 'وصف' به 'وصف'

2022-09-11T05:32:41Z

جایگزینی متن - 'وصف' به 'وصف'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۰۲
خط ۴:		خط ۴:
	# بیان صفات [[خداوند]]؛		# بیان صفات [[خداوند]]؛
	# نشانه‌های [[خداشناسی]]؛		# نشانه‌های [[خداشناسی]]؛
	# [[وصف]] [[اسلام]]؛		# وصف [[اسلام]]؛
	# [[وصف]] [[امام]] و [[امامت]]؛		# وصف [[امام]] و [[امامت]]؛
	# سفارش به [[عبرت‌پذیری]] از [[دنیا]] و آماده‌شدن برای [[سفر آخرت]]؛		# سفارش به [[عبرت‌پذیری]] از [[دنیا]] و آماده‌شدن برای [[سفر آخرت]]؛
	# بیان منکراتی که باعث عدم پذیرش اعمال می‌شوند.		# بیان منکراتی که باعث عدم پذیرش اعمال می‌شوند.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T20:26:05Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۵۶
خط ۱:		خط ۱:
	{{نهج البلاغه/بالا}}==مقدمه==		{{نهج البلاغه/بالا}} == مقدمه ==
	* [[امام]] {{ع}} در این [[خطبه]] نیز به بیان مطالبی چند پرداخته است. در بخشی از این [[خطبه]] به مسئله [[امامت]] و [[ولایت]] [[اهل بیت]] {{عم}} بر [[مردمان]] اشاره شده است. [[امامان]] [[حق]]، [[کارگزاران]] [[خدا]] بر [[بندگان]] و [[کارشناسان دین]] هستند. [[امام]] {{ع}} [[سعادت]] و [[شقاوت]] [[مردمان]] را در [[دنیا]] و [[آخرت]] در گرو [[ایمان]] به [[ولایت]] آنان و [[پیروی]] از دستوراتشان بیان می‌کند. [[امام]] {{ع}} [[مردمان]] را به [[آیین اسلام]] [[دعوت]] می‌کند تا در سایه [[دین خدا]] متنعّم شوند و از ظلمات و تاریکی‌ها برهند. نشانه‌های آشکار [[دین اسلام]]، [[قرآن]] و [[سنت]] و نشانه‌های پنهان آن، [[دانش]] و [[خرد]] است.		* [[امام]] {{ع}} در این [[خطبه]] نیز به بیان مطالبی چند پرداخته است. در بخشی از این [[خطبه]] به مسئله [[امامت]] و [[ولایت]] [[اهل بیت]] {{عم}} بر [[مردمان]] اشاره شده است. [[امامان]] [[حق]]، [[کارگزاران]] [[خدا]] بر [[بندگان]] و [[کارشناسان دین]] هستند. [[امام]] {{ع}} [[سعادت]] و [[شقاوت]] [[مردمان]] را در [[دنیا]] و [[آخرت]] در گرو [[ایمان]] به [[ولایت]] آنان و [[پیروی]] از دستوراتشان بیان می‌کند. [[امام]] {{ع}} [[مردمان]] را به [[آیین اسلام]] [[دعوت]] می‌کند تا در سایه [[دین خدا]] متنعّم شوند و از ظلمات و تاریکی‌ها برهند. نشانه‌های آشکار [[دین اسلام]]، [[قرآن]] و [[سنت]] و نشانه‌های پنهان آن، [[دانش]] و [[خرد]] است.
	==مطالب مهم [[خطبه]]==		== مطالب مهم [[خطبه]] ==
	#بیان صفات [[خداوند]]؛		# بیان صفات [[خداوند]]؛
	#نشانه‌های [[خداشناسی]]؛		# نشانه‌های [[خداشناسی]]؛
	# [[وصف]] [[اسلام]]؛		# [[وصف]] [[اسلام]]؛
	# [[وصف]] [[امام]] و [[امامت]]؛		# [[وصف]] [[امام]] و [[امامت]]؛
	#سفارش به [[عبرت‌پذیری]] از [[دنیا]] و آماده‌شدن برای [[سفر آخرت]]؛		# سفارش به [[عبرت‌پذیری]] از [[دنیا]] و آماده‌شدن برای [[سفر آخرت]]؛
	#بیان منکراتی که باعث عدم پذیرش اعمال می‌شوند.		# بیان منکراتی که باعث عدم پذیرش اعمال می‌شوند.
	==فرارزی از [[خطبه]]==		== فرارزی از [[خطبه]] ==
	* [[بنده]] را سود نکند که خود را در [[عبادت]] به [[رنج]] افکند و در اعمالش [[خلوص]] [[نیت]] به خرج دهد، آن‌گاه که از [[دنیا]] بیرون رود و خدایش را [[ملاقات]] کند، در حالی‌که یکی از این [[گناهان]] به گردن او باشد و از آن [[توبه]] نکرده باشد و آن‌ها چنین‌اند: در عبادتی که [[خداوند]] برای او مقرر کرده کسی را شریک [[خدا]] قرار دهد، یا [[خشم]] خود را فرونشاند به کشتن دیگری، یا کار زشتی را که دیگری مرتکب شده بر زبان راند، یا [[حاجت]] خود را با گذاشتن بدعتی در [[دین]] برآورده سازد، یا با [[مردم]] [[دورویی]] و دوزبانی کند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 350-351.</ref>.		* [[بنده]] را سود نکند که خود را در [[عبادت]] به [[رنج]] افکند و در اعمالش [[خلوص]] [[نیت]] به خرج دهد، آن‌گاه که از [[دنیا]] بیرون رود و خدایش را [[ملاقات]] کند، در حالی‌که یکی از این [[گناهان]] به گردن او باشد و از آن [[توبه]] نکرده باشد و آن‌ها چنین‌اند: در عبادتی که [[خداوند]] برای او مقرر کرده کسی را شریک [[خدا]] قرار دهد، یا [[خشم]] خود را فرونشاند به کشتن دیگری، یا کار زشتی را که دیگری مرتکب شده بر زبان راند، یا [[حاجت]] خود را با گذاشتن بدعتی در [[دین]] برآورده سازد، یا با [[مردم]] [[دورویی]] و دوزبانی کند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 350-351.</ref>.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، مرحله دوم

2022-08-04T05:59:34Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، مرحله دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۲۹
خط ۱:		خط ۱:
	{{نهج البلاغه/بالا}}~~{{امامت}}~~		{{نهج البلاغه/بالا}}==مقدمه==
	==مقدمه==
	* [[امام]] {{ع}} در این [[خطبه]] نیز به بیان مطالبی چند پرداخته است. در بخشی از این [[خطبه]] به مسئله [[امامت]] و [[ولایت]] [[اهل بیت]] {{عم}} بر [[مردمان]] اشاره شده است. [[امامان]] [[حق]]، [[کارگزاران]] [[خدا]] بر [[بندگان]] و [[کارشناسان دین]] هستند. [[امام]] {{ع}} [[سعادت]] و [[شقاوت]] [[مردمان]] را در [[دنیا]] و [[آخرت]] در گرو [[ایمان]] به [[ولایت]] آنان و [[پیروی]] از دستوراتشان بیان می‌کند. [[امام]] {{ع}} [[مردمان]] را به [[آیین اسلام]] [[دعوت]] می‌کند تا در سایه [[دین خدا]] متنعّم شوند و از ظلمات و تاریکی‌ها برهند. نشانه‌های آشکار [[دین اسلام]]، [[قرآن]] و [[سنت]] و نشانه‌های پنهان آن، [[دانش]] و [[خرد]] است.		* [[امام]] {{ع}} در این [[خطبه]] نیز به بیان مطالبی چند پرداخته است. در بخشی از این [[خطبه]] به مسئله [[امامت]] و [[ولایت]] [[اهل بیت]] {{عم}} بر [[مردمان]] اشاره شده است. [[امامان]] [[حق]]، [[کارگزاران]] [[خدا]] بر [[بندگان]] و [[کارشناسان دین]] هستند. [[امام]] {{ع}} [[سعادت]] و [[شقاوت]] [[مردمان]] را در [[دنیا]] و [[آخرت]] در گرو [[ایمان]] به [[ولایت]] آنان و [[پیروی]] از دستوراتشان بیان می‌کند. [[امام]] {{ع}} [[مردمان]] را به [[آیین اسلام]] [[دعوت]] می‌کند تا در سایه [[دین خدا]] متنعّم شوند و از ظلمات و تاریکی‌ها برهند. نشانه‌های آشکار [[دین اسلام]]، [[قرآن]] و [[سنت]] و نشانه‌های پنهان آن، [[دانش]] و [[خرد]] است.
	==مطالب مهم [[خطبه]]==		==مطالب مهم [[خطبه]]==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T06:54:57Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۲۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{نهج البلاغه/بالا}}{{امامت}}		{{نهج البلاغه/بالا}}{{امامت}}
	==مقدمه==		==مقدمه==
	*[[امام]] {{ع}} در این [[خطبه]] نیز به بیان مطالبی چند پرداخته است. در بخشی از این [[خطبه]] به مسئله [[امامت]] و [[ولایت]] [[اهل بیت]] {{عم}} بر [[مردمان]] اشاره شده است. [[امامان]] [[حق]]، [[کارگزاران]] [[خدا]] بر [[بندگان]] و [[کارشناسان دین]] هستند. [[امام]] {{ع}} [[سعادت]] و [[شقاوت]] [[مردمان]] را در [[دنیا]] و [[آخرت]] در گرو [[ایمان]] به [[ولایت]] آنان و [[پیروی]] از دستوراتشان بیان می‌کند. [[امام]] {{ع}} [[مردمان]] را به [[آیین اسلام]] [[دعوت]] می‌کند تا در سایه [[دین خدا]] متنعّم شوند و از ظلمات و تاریکی‌ها برهند. نشانه‌های آشکار [[دین اسلام]]، [[قرآن]] و [[سنت]] و نشانه‌های پنهان آن، [[دانش]] و [[خرد]] است.		* [[امام]] {{ع}} در این [[خطبه]] نیز به بیان مطالبی چند پرداخته است. در بخشی از این [[خطبه]] به مسئله [[امامت]] و [[ولایت]] [[اهل بیت]] {{عم}} بر [[مردمان]] اشاره شده است. [[امامان]] [[حق]]، [[کارگزاران]] [[خدا]] بر [[بندگان]] و [[کارشناسان دین]] هستند. [[امام]] {{ع}} [[سعادت]] و [[شقاوت]] [[مردمان]] را در [[دنیا]] و [[آخرت]] در گرو [[ایمان]] به [[ولایت]] آنان و [[پیروی]] از دستوراتشان بیان می‌کند. [[امام]] {{ع}} [[مردمان]] را به [[آیین اسلام]] [[دعوت]] می‌کند تا در سایه [[دین خدا]] متنعّم شوند و از ظلمات و تاریکی‌ها برهند. نشانه‌های آشکار [[دین اسلام]]، [[قرآن]] و [[سنت]] و نشانه‌های پنهان آن، [[دانش]] و [[خرد]] است.
	==مطالب مهم [[خطبه]]==		==مطالب مهم [[خطبه]]==
	#بیان صفات [[خداوند]]؛		#بیان صفات [[خداوند]]؛
	#نشانه‌های [[خداشناسی]]؛		#نشانه‌های [[خداشناسی]]؛
	#[[وصف]] [[اسلام]]؛		# [[وصف]] [[اسلام]]؛
	#[[وصف]] [[امام]] و [[امامت]]؛		# [[وصف]] [[امام]] و [[امامت]]؛
	#سفارش به [[عبرت‌پذیری]] از [[دنیا]] و آماده‌شدن برای [[سفر آخرت]]؛		#سفارش به [[عبرت‌پذیری]] از [[دنیا]] و آماده‌شدن برای [[سفر آخرت]]؛
	#بیان منکراتی که باعث عدم پذیرش اعمال می‌شوند.		#بیان منکراتی که باعث عدم پذیرش اعمال می‌شوند.
	==فرارزی از [[خطبه]]==		==فرارزی از [[خطبه]]==
	*[[بنده]] را سود نکند که خود را در [[عبادت]] به [[رنج]] افکند و در اعمالش [[خلوص]] [[نیت]] به خرج دهد، آن‌گاه که از [[دنیا]] بیرون رود و خدایش را [[ملاقات]] کند، در حالی‌که یکی از این [[گناهان]] به گردن او باشد و از آن [[توبه]] نکرده باشد و آن‌ها چنین‌اند: در عبادتی که [[خداوند]] برای او مقرر کرده کسی را شریک [[خدا]] قرار دهد، یا [[خشم]] خود را فرونشاند به کشتن دیگری، یا کار زشتی را که دیگری مرتکب شده بر زبان راند، یا [[حاجت]] خود را با گذاشتن بدعتی در [[دین]] برآورده سازد، یا با [[مردم]] [[دورویی]] و دوزبانی کند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 350-351.</ref>.		* [[بنده]] را سود نکند که خود را در [[عبادت]] به [[رنج]] افکند و در اعمالش [[خلوص]] [[نیت]] به خرج دهد، آن‌گاه که از [[دنیا]] بیرون رود و خدایش را [[ملاقات]] کند، در حالی‌که یکی از این [[گناهان]] به گردن او باشد و از آن [[توبه]] نکرده باشد و آن‌ها چنین‌اند: در عبادتی که [[خداوند]] برای او مقرر کرده کسی را شریک [[خدا]] قرار دهد، یا [[خشم]] خود را فرونشاند به کشتن دیگری، یا کار زشتی را که دیگری مرتکب شده بر زبان راند، یا [[حاجت]] خود را با گذاشتن بدعتی در [[دین]] برآورده سازد، یا با [[مردم]] [[دورویی]] و دوزبانی کند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 350-351.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Hosein: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == ==' به '=='

2022-06-01T15:26:38Z

جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == ==' به '=='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۵۶
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	==فرارزی از [[خطبه]]==		==فرارزی از [[خطبه]]==
	*[[بنده]] را سود نکند که خود را در [[عبادت]] به [[رنج]] افکند و در اعمالش [[خلوص]] [[نیت]] به خرج دهد، آن‌گاه که از [[دنیا]] بیرون رود و خدایش را [[ملاقات]] کند، در حالی‌که یکی از این [[گناهان]] به گردن او باشد و از آن [[توبه]] نکرده باشد و آن‌ها چنین‌اند: در عبادتی که [[خداوند]] برای او مقرر کرده کسی را شریک [[خدا]] قرار دهد، یا [[خشم]] خود را فرونشاند به کشتن دیگری، یا کار زشتی را که دیگری مرتکب شده بر زبان راند، یا [[حاجت]] خود را با گذاشتن بدعتی در [[دین]] برآورده سازد، یا با [[مردم]] [[دورویی]] و دوزبانی کند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 350-351.</ref>.		*[[بنده]] را سود نکند که خود را در [[عبادت]] به [[رنج]] افکند و در اعمالش [[خلوص]] [[نیت]] به خرج دهد، آن‌گاه که از [[دنیا]] بیرون رود و خدایش را [[ملاقات]] کند، در حالی‌که یکی از این [[گناهان]] به گردن او باشد و از آن [[توبه]] نکرده باشد و آن‌ها چنین‌اند: در عبادتی که [[خداوند]] برای او مقرر کرده کسی را شریک [[خدا]] قرار دهد، یا [[خشم]] خود را فرونشاند به کشتن دیگری، یا کار زشتی را که دیگری مرتکب شده بر زبان راند، یا [[حاجت]] خود را با گذاشتن بدعتی در [[دین]] برآورده سازد، یا با [[مردم]] [[دورویی]] و دوزبانی کند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 350-351.</ref>.

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==

Hosein: جایگزینی متن - '== پرسش‌های وابسته == ==' به '=='

2022-06-01T15:12:56Z

جایگزینی متن - '== پرسش‌های وابسته == ==' به '=='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۴۲
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	==فرارزی از [[خطبه]]==		==فرارزی از [[خطبه]]==
	*[[بنده]] را سود نکند که خود را در [[عبادت]] به [[رنج]] افکند و در اعمالش [[خلوص]] [[نیت]] به خرج دهد، آن‌گاه که از [[دنیا]] بیرون رود و خدایش را [[ملاقات]] کند، در حالی‌که یکی از این [[گناهان]] به گردن او باشد و از آن [[توبه]] نکرده باشد و آن‌ها چنین‌اند: در عبادتی که [[خداوند]] برای او مقرر کرده کسی را شریک [[خدا]] قرار دهد، یا [[خشم]] خود را فرونشاند به کشتن دیگری، یا کار زشتی را که دیگری مرتکب شده بر زبان راند، یا [[حاجت]] خود را با گذاشتن بدعتی در [[دین]] برآورده سازد، یا با [[مردم]] [[دورویی]] و دوزبانی کند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 350-351.</ref>.		*[[بنده]] را سود نکند که خود را در [[عبادت]] به [[رنج]] افکند و در اعمالش [[خلوص]] [[نیت]] به خرج دهد، آن‌گاه که از [[دنیا]] بیرون رود و خدایش را [[ملاقات]] کند، در حالی‌که یکی از این [[گناهان]] به گردن او باشد و از آن [[توبه]] نکرده باشد و آن‌ها چنین‌اند: در عبادتی که [[خداوند]] برای او مقرر کرده کسی را شریک [[خدا]] قرار دهد، یا [[خشم]] خود را فرونشاند به کشتن دیگری، یا کار زشتی را که دیگری مرتکب شده بر زبان راند، یا [[حاجت]] خود را با گذاشتن بدعتی در [[دین]] برآورده سازد، یا با [[مردم]] [[دورویی]] و دوزبانی کند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 350-351.</ref>.

	~~== پرسش‌های وابسته ==~~

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Heydari: جایگزینی متن - '{{امامت}} ==مقدمه==' به '{{امامت}} ==مقدمه=='

2022-01-01T11:56:45Z

جایگزینی متن - '{{امامت}} ==مقدمه==' به '{{امامت}} ==مقدمه=='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۲۶
خط ۱:		خط ۱:
	{{نهج البلاغه/بالا}}{{امامت}}		{{نهج البلاغه/بالا}}{{امامت}}

	==مقدمه==		==مقدمه==
	*[[امام]] {{ع}} در این [[خطبه]] نیز به بیان مطالبی چند پرداخته است. در بخشی از این [[خطبه]] به مسئله [[امامت]] و [[ولایت]] [[اهل بیت]] {{عم}} بر [[مردمان]] اشاره شده است. [[امامان]] [[حق]]، [[کارگزاران]] [[خدا]] بر [[بندگان]] و [[کارشناسان دین]] هستند. [[امام]] {{ع}} [[سعادت]] و [[شقاوت]] [[مردمان]] را در [[دنیا]] و [[آخرت]] در گرو [[ایمان]] به [[ولایت]] آنان و [[پیروی]] از دستوراتشان بیان می‌کند. [[امام]] {{ع}} [[مردمان]] را به [[آیین اسلام]] [[دعوت]] می‌کند تا در سایه [[دین خدا]] متنعّم شوند و از ظلمات و تاریکی‌ها برهند. نشانه‌های آشکار [[دین اسلام]]، [[قرآن]] و [[سنت]] و نشانه‌های پنهان آن، [[دانش]] و [[خرد]] است.		*[[امام]] {{ع}} در این [[خطبه]] نیز به بیان مطالبی چند پرداخته است. در بخشی از این [[خطبه]] به مسئله [[امامت]] و [[ولایت]] [[اهل بیت]] {{عم}} بر [[مردمان]] اشاره شده است. [[امامان]] [[حق]]، [[کارگزاران]] [[خدا]] بر [[بندگان]] و [[کارشناسان دین]] هستند. [[امام]] {{ع}} [[سعادت]] و [[شقاوت]] [[مردمان]] را در [[دنیا]] و [[آخرت]] در گرو [[ایمان]] به [[ولایت]] آنان و [[پیروی]] از دستوراتشان بیان می‌کند. [[امام]] {{ع}} [[مردمان]] را به [[آیین اسلام]] [[دعوت]] می‌کند تا در سایه [[دین خدا]] متنعّم شوند و از ظلمات و تاریکی‌ها برهند. نشانه‌های آشکار [[دین اسلام]]، [[قرآن]] و [[سنت]] و نشانه‌های پنهان آن، [[دانش]] و [[خرد]] است.