خطبه ۲۰۱ نهج البلاغه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۱۲ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۵۴

2024-06-12T07:54:43Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۲۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{نهج البلاغه~~/بالا~~}} == مقدمه ==		{{مدخل مرتبط
	* این [[خطبه]] در مورد [[حدیث]] و [[راویان حدیث]] است. شخصی از [[امام]] درباره [[احادیث]] جعلی پرسش کرد. [[امام]] ضمن تأیید وجود این‌گونه [[احادیث]] و وجود [[حق]] و [[باطل]]، [[ناسخ و منسوخ]]، [[محکم و متشابه]] و سره و ناسره در میان [[مردم]]، حتی از زمان [[پیامبر اکرم]] {{صل}} اشاره می‌کند، تا آن‌جا که [[پیامبر]] خود در [[کلامی]] [[جایگاه]] شخصی را که به عمد بر [[پیامبر]] دروغی ببندد، [[دوزخ]] ذکر می‌کند.		\| موضوع مرتبط = نهج البلاغه
	* [[امام]] {{ع}} [[راویان احادیث]] را در چهار دسته طبقه‌بندی می‌کند، به‌گونه‌ای که [[راویان]] از چهار گروه جدا نیستند. گروه نخست منافقی که تظهر به [[اسلام]] و [[ایمان]] می‌کند، اما در [[دل]] از هیچ گناهی شرم ندارد و به عمد بر [[پیامبر]] [[دروغ]] می‌بندد. گروه دوم کسی که چیزی از [[پیامبر]] شنیده، ولی درست به خاطر نسپرده‌ است. او نه به عمد، اما بر مبنای پندار خویش [[حدیثی]] [[نقل]] می‌کند. سومین گروه، کسی است که از [[پیامبر اکرم]] در موقعیتی خاص [[حدیثی]] را شنیده، اما خبر از [[حکم]] بعدی [[پیامبر]] در زمان برطرف شدن آن موقعیت خاص نداشته است. در نتیجه از منسوخ خبر داشته ولی از ناسخ آن بی‌خبر است. بنابراین بدون این که بداند روایتی را [[نقل]] می‌کند که درست نیست و اگر بداند و [[مردمان]] نیز از آن [[آگاهی]] داشته باشند به آن [[حکم]] عمل نخواهند کرد. گروه چهارم، امانت‌دار راستینی است که آنچه از [[پیامبر]] شنیده به‌درستی به‌ خاطر سپرده است و [[حقیقت]] [[کلام]] را درست بیان می‌کند.		\| عنوان مدخل =
	* [[امام]] {{ع}} در پایان [[خطبه]]، خود را جزو معدود افرادی برمی‌شمرد که از گروه چهارم است. او در هر مسئله و رویدادی از [[پیامبر اکرم]] {{صل}} سؤال می‌کرد و دقیق به خاطر می‌سپرد.		\| مداخل مرتبط =
			\| پرسش مرتبط =
			}}

			== مقدمه ==
			این [[خطبه]] در مورد [[حدیث]] و [[راویان حدیث]] است. شخصی از [[امام]] درباره [[احادیث]] جعلی پرسش کرد. [[امام]] ضمن تأیید وجود این‌گونه [[احادیث]] و وجود [[حق]] و [[باطل]]، [[ناسخ و منسوخ]]، [[محکم و متشابه]] و سره و ناسره در میان [[مردم]]، حتی از زمان [[پیامبر اکرم]] {{صل}} اشاره می‌کند، تا آن‌جا که [[پیامبر]] خود در [[کلامی]] [[جایگاه]] شخصی را که به عمد بر [[پیامبر]] دروغی ببندد، [[دوزخ]] ذکر می‌کند.

			[[امام]] {{ع}} [[راویان احادیث]] را در چهار دسته طبقه‌بندی می‌کند، به‌گونه‌ای که [[راویان]] از چهار گروه جدا نیستند. گروه نخست منافقی که تظهر به [[اسلام]] و [[ایمان]] می‌کند، اما در [[دل]] از هیچ گناهی شرم ندارد و به عمد بر [[پیامبر]] [[دروغ]] می‌بندد. گروه دوم کسی که چیزی از [[پیامبر]] شنیده، ولی درست به خاطر نسپرده‌ است. او نه به عمد، اما بر مبنای پندار خویش [[حدیثی]] [[نقل]] می‌کند. سومین گروه، کسی است که از [[پیامبر اکرم]] در موقعیتی خاص [[حدیثی]] را شنیده، اما خبر از [[حکم]] بعدی [[پیامبر]] در زمان برطرف شدن آن موقعیت خاص نداشته است. در نتیجه از منسوخ خبر داشته ولی از ناسخ آن بی‌خبر است. بنابراین بدون این که بداند روایتی را [[نقل]] می‌کند که درست نیست و اگر بداند و [[مردمان]] نیز از آن [[آگاهی]] داشته باشند به آن [[حکم]] عمل نخواهند کرد. گروه چهارم، امانت‌دار راستینی است که آنچه از [[پیامبر]] شنیده به‌درستی به‌ خاطر سپرده است و [[حقیقت]] [[کلام]] را درست بیان می‌کند.

			[[امام]] {{ع}} در پایان [[خطبه]]، خود را جزو معدود افرادی برمی‌شمرد که از گروه چهارم است. او در هر مسئله و رویدادی از [[پیامبر اکرم]] {{صل}} سؤال می‌کرد و دقیق به خاطر می‌سپرد.

	== فرازی از [[خطبه]] ==		== فرازی از [[خطبه]] ==
	* گاهی سخنی از [[رسول خدا]] {{صل}} داری دو معنا بود: معنای عام و معنای خاص. کسی که آن سخن را می‌شنید، مقصود [[خدا]] و پیامبرش را از آن [[کلام]] نمی‌فهمید، پس به معنای دل‌خواه خود [[تفسیر]] می‌کرد و بدون آن‌که معنای واقعی آن را بداند که برای چه هدفی صادر و چرا چنین گفته شده، حفظ و [[نقل]] می‌کرد. همه [[یاران پیامبر]] {{صل}} چنان نبودند که از او چیزی بپرسند و معنای واقعی آن را درخواست کنند، تا آن‌جا که عدّه‌ای [[دوست]] داشتند [[عربی]] بیابانی یا سؤال کننده‌ای از آن [[حضرت]] چیزی بپرسد و آن‌ها پاسخ آن را بشنوند. امّا من هر چه از خاطرم می‌گذشت می‌پرسیدم و حفظ می‌کردم. پس این است که علل [[اختلاف]] روایاتی که در میان [[مردم]] وجود دارد و علل [[اختلاف روایات]] در [[نقل]] [[حدیث]]<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ~~ج۱،~~ ص ~~362~~.</ref>.		گاهی سخنی از [[رسول خدا]] {{صل}} داری دو معنا بود: معنای عام و معنای خاص. کسی که آن سخن را می‌شنید، مقصود [[خدا]] و پیامبرش را از آن [[کلام]] نمی‌فهمید، پس به معنای دل‌خواه خود [[تفسیر]] می‌کرد و بدون آن‌که معنای واقعی آن را بداند که برای چه هدفی صادر و چرا چنین گفته شده، حفظ و [[نقل]] می‌کرد. همه [[یاران پیامبر]] {{صل}} چنان نبودند که از او چیزی بپرسند و معنای واقعی آن را درخواست کنند، تا آن‌جا که عدّه‌ای [[دوست]] داشتند [[عربی]] بیابانی یا سؤال کننده‌ای از آن [[حضرت]] چیزی بپرسد و آن‌ها پاسخ آن را بشنوند. امّا من هر چه از خاطرم می‌گذشت می‌پرسیدم و حفظ می‌کردم. پس این است که علل [[اختلاف]] روایاتی که در میان [[مردم]] وجود دارد و علل [[اختلاف روایات]] در [[نقل]] [[حدیث]]<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه ج۱]]، ص ۳۶۲.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:13681048.jpg\|22px]] [[سید جمال‌الدین دین‌پرور\|دین‌پرور، سیدجمال‌الدین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۱''']]		# [[پرونده:13681048.jpg\|22px]] [[سید جمال‌الدین دین‌پرور\|دین‌پرور، سیدجمال‌الدین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۱''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Wasity: جایگزینی متن - 'ref>دین‌پرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه'

2022-10-09T19:42:33Z

جایگزینی متن - 'ref>[[دانشنامه نهج البلاغه' به 'ref>دین‌پرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۱۲
خط ۴:		خط ۴:
	* [[امام]] {{ع}} در پایان [[خطبه]]، خود را جزو معدود افرادی برمی‌شمرد که از گروه چهارم است. او در هر مسئله و رویدادی از [[پیامبر اکرم]] {{صل}} سؤال می‌کرد و دقیق به خاطر می‌سپرد.		* [[امام]] {{ع}} در پایان [[خطبه]]، خود را جزو معدود افرادی برمی‌شمرد که از گروه چهارم است. او در هر مسئله و رویدادی از [[پیامبر اکرم]] {{صل}} سؤال می‌کرد و دقیق به خاطر می‌سپرد.
	== فرازی از [[خطبه]] ==		== فرازی از [[خطبه]] ==
	* گاهی سخنی از [[رسول خدا]] {{صل}} داری دو معنا بود: معنای عام و معنای خاص. کسی که آن سخن را می‌شنید، مقصود [[خدا]] و پیامبرش را از آن [[کلام]] نمی‌فهمید، پس به معنای دل‌خواه خود [[تفسیر]] می‌کرد و بدون آن‌که معنای واقعی آن را بداند که برای چه هدفی صادر و چرا چنین گفته شده، حفظ و [[نقل]] می‌کرد. همه [[یاران پیامبر]] {{صل}} چنان نبودند که از او چیزی بپرسند و معنای واقعی آن را درخواست کنند، تا آن‌جا که عدّه‌ای [[دوست]] داشتند [[عربی]] بیابانی یا سؤال کننده‌ای از آن [[حضرت]] چیزی بپرسد و آن‌ها پاسخ آن را بشنوند. امّا من هر چه از خاطرم می‌گذشت می‌پرسیدم و حفظ می‌کردم. پس این است که علل [[اختلاف]] روایاتی که در میان [[مردم]] وجود دارد و علل [[اختلاف روایات]] در [[نقل]] [[حدیث]]<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 362.</ref>.		* گاهی سخنی از [[رسول خدا]] {{صل}} داری دو معنا بود: معنای عام و معنای خاص. کسی که آن سخن را می‌شنید، مقصود [[خدا]] و پیامبرش را از آن [[کلام]] نمی‌فهمید، پس به معنای دل‌خواه خود [[تفسیر]] می‌کرد و بدون آن‌که معنای واقعی آن را بداند که برای چه هدفی صادر و چرا چنین گفته شده، حفظ و [[نقل]] می‌کرد. همه [[یاران پیامبر]] {{صل}} چنان نبودند که از او چیزی بپرسند و معنای واقعی آن را درخواست کنند، تا آن‌جا که عدّه‌ای [[دوست]] داشتند [[عربی]] بیابانی یا سؤال کننده‌ای از آن [[حضرت]] چیزی بپرسد و آن‌ها پاسخ آن را بشنوند. امّا من هر چه از خاطرم می‌گذشت می‌پرسیدم و حفظ می‌کردم. پس این است که علل [[اختلاف]] روایاتی که در میان [[مردم]] وجود دارد و علل [[اختلاف روایات]] در [[نقل]] [[حدیث]]<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 362.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T20:26:14Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۵۶
خط ۱:		خط ۱:
	{{نهج البلاغه/بالا}}==مقدمه==		{{نهج البلاغه/بالا}} == مقدمه ==
	*این [[خطبه]] در مورد [[حدیث]] و [[راویان حدیث]] است. شخصی از [[امام]] درباره [[احادیث]] جعلی پرسش کرد. [[امام]] ضمن تأیید وجود این‌گونه [[احادیث]] و وجود [[حق]] و [[باطل]]، [[ناسخ و منسوخ]]، [[محکم و متشابه]] و سره و ناسره در میان [[مردم]]، حتی از زمان [[پیامبر اکرم]] {{صل}} اشاره می‌کند، تا آن‌جا که [[پیامبر]] خود در [[کلامی]] [[جایگاه]] شخصی را که به عمد بر [[پیامبر]] دروغی ببندد، [[دوزخ]] ذکر می‌کند.		* این [[خطبه]] در مورد [[حدیث]] و [[راویان حدیث]] است. شخصی از [[امام]] درباره [[احادیث]] جعلی پرسش کرد. [[امام]] ضمن تأیید وجود این‌گونه [[احادیث]] و وجود [[حق]] و [[باطل]]، [[ناسخ و منسوخ]]، [[محکم و متشابه]] و سره و ناسره در میان [[مردم]]، حتی از زمان [[پیامبر اکرم]] {{صل}} اشاره می‌کند، تا آن‌جا که [[پیامبر]] خود در [[کلامی]] [[جایگاه]] شخصی را که به عمد بر [[پیامبر]] دروغی ببندد، [[دوزخ]] ذکر می‌کند.
	* [[امام]] {{ع}} [[راویان احادیث]] را در چهار دسته طبقه‌بندی می‌کند، به‌گونه‌ای که [[راویان]] از چهار گروه جدا نیستند. گروه نخست منافقی که تظهر به [[اسلام]] و [[ایمان]] می‌کند، اما در [[دل]] از هیچ گناهی شرم ندارد و به عمد بر [[پیامبر]] [[دروغ]] می‌بندد. گروه دوم کسی که چیزی از [[پیامبر]] شنیده، ولی درست به خاطر نسپرده‌ است. او نه به عمد، اما بر مبنای پندار خویش [[حدیثی]] [[نقل]] می‌کند. سومین گروه، کسی است که از [[پیامبر اکرم]] در موقعیتی خاص [[حدیثی]] را شنیده، اما خبر از [[حکم]] بعدی [[پیامبر]] در زمان برطرف شدن آن موقعیت خاص نداشته است. در نتیجه از منسوخ خبر داشته ولی از ناسخ آن بی‌خبر است. بنابراین بدون این که بداند روایتی را [[نقل]] می‌کند که درست نیست و اگر بداند و [[مردمان]] نیز از آن [[آگاهی]] داشته باشند به آن [[حکم]] عمل نخواهند کرد. گروه چهارم، امانت‌دار راستینی است که آنچه از [[پیامبر]] شنیده به‌درستی به‌ خاطر سپرده است و [[حقیقت]] [[کلام]] را درست بیان می‌کند.		* [[امام]] {{ع}} [[راویان احادیث]] را در چهار دسته طبقه‌بندی می‌کند، به‌گونه‌ای که [[راویان]] از چهار گروه جدا نیستند. گروه نخست منافقی که تظهر به [[اسلام]] و [[ایمان]] می‌کند، اما در [[دل]] از هیچ گناهی شرم ندارد و به عمد بر [[پیامبر]] [[دروغ]] می‌بندد. گروه دوم کسی که چیزی از [[پیامبر]] شنیده، ولی درست به خاطر نسپرده‌ است. او نه به عمد، اما بر مبنای پندار خویش [[حدیثی]] [[نقل]] می‌کند. سومین گروه، کسی است که از [[پیامبر اکرم]] در موقعیتی خاص [[حدیثی]] را شنیده، اما خبر از [[حکم]] بعدی [[پیامبر]] در زمان برطرف شدن آن موقعیت خاص نداشته است. در نتیجه از منسوخ خبر داشته ولی از ناسخ آن بی‌خبر است. بنابراین بدون این که بداند روایتی را [[نقل]] می‌کند که درست نیست و اگر بداند و [[مردمان]] نیز از آن [[آگاهی]] داشته باشند به آن [[حکم]] عمل نخواهند کرد. گروه چهارم، امانت‌دار راستینی است که آنچه از [[پیامبر]] شنیده به‌درستی به‌ خاطر سپرده است و [[حقیقت]] [[کلام]] را درست بیان می‌کند.
	* [[امام]] {{ع}} در پایان [[خطبه]]، خود را جزو معدود افرادی برمی‌شمرد که از گروه چهارم است. او در هر مسئله و رویدادی از [[پیامبر اکرم]] {{صل}} سؤال می‌کرد و دقیق به خاطر می‌سپرد.		* [[امام]] {{ع}} در پایان [[خطبه]]، خود را جزو معدود افرادی برمی‌شمرد که از گروه چهارم است. او در هر مسئله و رویدادی از [[پیامبر اکرم]] {{صل}} سؤال می‌کرد و دقیق به خاطر می‌سپرد.
	==فرازی از [[خطبه]]==		== فرازی از [[خطبه]] ==
	*گاهی سخنی از [[رسول خدا]] {{صل}} داری دو معنا بود: معنای عام و معنای خاص. کسی که آن سخن را می‌شنید، مقصود [[خدا]] و پیامبرش را از آن [[کلام]] نمی‌فهمید، پس به معنای دل‌خواه خود [[تفسیر]] می‌کرد و بدون آن‌که معنای واقعی آن را بداند که برای چه هدفی صادر و چرا چنین گفته شده، حفظ و [[نقل]] می‌کرد. همه [[یاران پیامبر]] {{صل}} چنان نبودند که از او چیزی بپرسند و معنای واقعی آن را درخواست کنند، تا آن‌جا که عدّه‌ای [[دوست]] داشتند [[عربی]] بیابانی یا سؤال کننده‌ای از آن [[حضرت]] چیزی بپرسد و آن‌ها پاسخ آن را بشنوند. امّا من هر چه از خاطرم می‌گذشت می‌پرسیدم و حفظ می‌کردم. پس این است که علل [[اختلاف]] روایاتی که در میان [[مردم]] وجود دارد و علل [[اختلاف روایات]] در [[نقل]] [[حدیث]]<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 362.</ref>.		* گاهی سخنی از [[رسول خدا]] {{صل}} داری دو معنا بود: معنای عام و معنای خاص. کسی که آن سخن را می‌شنید، مقصود [[خدا]] و پیامبرش را از آن [[کلام]] نمی‌فهمید، پس به معنای دل‌خواه خود [[تفسیر]] می‌کرد و بدون آن‌که معنای واقعی آن را بداند که برای چه هدفی صادر و چرا چنین گفته شده، حفظ و [[نقل]] می‌کرد. همه [[یاران پیامبر]] {{صل}} چنان نبودند که از او چیزی بپرسند و معنای واقعی آن را درخواست کنند، تا آن‌جا که عدّه‌ای [[دوست]] داشتند [[عربی]] بیابانی یا سؤال کننده‌ای از آن [[حضرت]] چیزی بپرسد و آن‌ها پاسخ آن را بشنوند. امّا من هر چه از خاطرم می‌گذشت می‌پرسیدم و حفظ می‌کردم. پس این است که علل [[اختلاف]] روایاتی که در میان [[مردم]] وجود دارد و علل [[اختلاف روایات]] در [[نقل]] [[حدیث]]<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 362.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، مرحله دوم

2022-08-04T05:59:48Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، مرحله دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۲۹
خط ۱:		خط ۱:
	{{نهج البلاغه/بالا}}~~{{امامت}}~~		{{نهج البلاغه/بالا}}==مقدمه==
	==مقدمه==
	*این [[خطبه]] در مورد [[حدیث]] و [[راویان حدیث]] است. شخصی از [[امام]] درباره [[احادیث]] جعلی پرسش کرد. [[امام]] ضمن تأیید وجود این‌گونه [[احادیث]] و وجود [[حق]] و [[باطل]]، [[ناسخ و منسوخ]]، [[محکم و متشابه]] و سره و ناسره در میان [[مردم]]، حتی از زمان [[پیامبر اکرم]] {{صل}} اشاره می‌کند، تا آن‌جا که [[پیامبر]] خود در [[کلامی]] [[جایگاه]] شخصی را که به عمد بر [[پیامبر]] دروغی ببندد، [[دوزخ]] ذکر می‌کند.		*این [[خطبه]] در مورد [[حدیث]] و [[راویان حدیث]] است. شخصی از [[امام]] درباره [[احادیث]] جعلی پرسش کرد. [[امام]] ضمن تأیید وجود این‌گونه [[احادیث]] و وجود [[حق]] و [[باطل]]، [[ناسخ و منسوخ]]، [[محکم و متشابه]] و سره و ناسره در میان [[مردم]]، حتی از زمان [[پیامبر اکرم]] {{صل}} اشاره می‌کند، تا آن‌جا که [[پیامبر]] خود در [[کلامی]] [[جایگاه]] شخصی را که به عمد بر [[پیامبر]] دروغی ببندد، [[دوزخ]] ذکر می‌کند.
	* [[امام]] {{ع}} [[راویان احادیث]] را در چهار دسته طبقه‌بندی می‌کند، به‌گونه‌ای که [[راویان]] از چهار گروه جدا نیستند. گروه نخست منافقی که تظهر به [[اسلام]] و [[ایمان]] می‌کند، اما در [[دل]] از هیچ گناهی شرم ندارد و به عمد بر [[پیامبر]] [[دروغ]] می‌بندد. گروه دوم کسی که چیزی از [[پیامبر]] شنیده، ولی درست به خاطر نسپرده‌ است. او نه به عمد، اما بر مبنای پندار خویش [[حدیثی]] [[نقل]] می‌کند. سومین گروه، کسی است که از [[پیامبر اکرم]] در موقعیتی خاص [[حدیثی]] را شنیده، اما خبر از [[حکم]] بعدی [[پیامبر]] در زمان برطرف شدن آن موقعیت خاص نداشته است. در نتیجه از منسوخ خبر داشته ولی از ناسخ آن بی‌خبر است. بنابراین بدون این که بداند روایتی را [[نقل]] می‌کند که درست نیست و اگر بداند و [[مردمان]] نیز از آن [[آگاهی]] داشته باشند به آن [[حکم]] عمل نخواهند کرد. گروه چهارم، امانت‌دار راستینی است که آنچه از [[پیامبر]] شنیده به‌درستی به‌ خاطر سپرده است و [[حقیقت]] [[کلام]] را درست بیان می‌کند.		* [[امام]] {{ع}} [[راویان احادیث]] را در چهار دسته طبقه‌بندی می‌کند، به‌گونه‌ای که [[راویان]] از چهار گروه جدا نیستند. گروه نخست منافقی که تظهر به [[اسلام]] و [[ایمان]] می‌کند، اما در [[دل]] از هیچ گناهی شرم ندارد و به عمد بر [[پیامبر]] [[دروغ]] می‌بندد. گروه دوم کسی که چیزی از [[پیامبر]] شنیده، ولی درست به خاطر نسپرده‌ است. او نه به عمد، اما بر مبنای پندار خویش [[حدیثی]] [[نقل]] می‌کند. سومین گروه، کسی است که از [[پیامبر اکرم]] در موقعیتی خاص [[حدیثی]] را شنیده، اما خبر از [[حکم]] بعدی [[پیامبر]] در زمان برطرف شدن آن موقعیت خاص نداشته است. در نتیجه از منسوخ خبر داشته ولی از ناسخ آن بی‌خبر است. بنابراین بدون این که بداند روایتی را [[نقل]] می‌کند که درست نیست و اگر بداند و [[مردمان]] نیز از آن [[آگاهی]] داشته باشند به آن [[حکم]] عمل نخواهند کرد. گروه چهارم، امانت‌دار راستینی است که آنچه از [[پیامبر]] شنیده به‌درستی به‌ خاطر سپرده است و [[حقیقت]] [[کلام]] را درست بیان می‌کند.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T06:55:04Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۲۵
خط ۲:		خط ۲:
	==مقدمه==		==مقدمه==
	*این [[خطبه]] در مورد [[حدیث]] و [[راویان حدیث]] است. شخصی از [[امام]] درباره [[احادیث]] جعلی پرسش کرد. [[امام]] ضمن تأیید وجود این‌گونه [[احادیث]] و وجود [[حق]] و [[باطل]]، [[ناسخ و منسوخ]]، [[محکم و متشابه]] و سره و ناسره در میان [[مردم]]، حتی از زمان [[پیامبر اکرم]] {{صل}} اشاره می‌کند، تا آن‌جا که [[پیامبر]] خود در [[کلامی]] [[جایگاه]] شخصی را که به عمد بر [[پیامبر]] دروغی ببندد، [[دوزخ]] ذکر می‌کند.		*این [[خطبه]] در مورد [[حدیث]] و [[راویان حدیث]] است. شخصی از [[امام]] درباره [[احادیث]] جعلی پرسش کرد. [[امام]] ضمن تأیید وجود این‌گونه [[احادیث]] و وجود [[حق]] و [[باطل]]، [[ناسخ و منسوخ]]، [[محکم و متشابه]] و سره و ناسره در میان [[مردم]]، حتی از زمان [[پیامبر اکرم]] {{صل}} اشاره می‌کند، تا آن‌جا که [[پیامبر]] خود در [[کلامی]] [[جایگاه]] شخصی را که به عمد بر [[پیامبر]] دروغی ببندد، [[دوزخ]] ذکر می‌کند.
	*[[امام]] {{ع}} [[راویان احادیث]] را در چهار دسته طبقه‌بندی می‌کند، به‌گونه‌ای که [[راویان]] از چهار گروه جدا نیستند. گروه نخست منافقی که تظهر به [[اسلام]] و [[ایمان]] می‌کند، اما در [[دل]] از هیچ گناهی شرم ندارد و به عمد بر [[پیامبر]] [[دروغ]] می‌بندد. گروه دوم کسی که چیزی از [[پیامبر]] شنیده، ولی درست به خاطر نسپرده‌ است. او نه به عمد، اما بر مبنای پندار خویش [[حدیثی]] [[نقل]] می‌کند. سومین گروه، کسی است که از [[پیامبر اکرم]] در موقعیتی خاص [[حدیثی]] را شنیده، اما خبر از [[حکم]] بعدی [[پیامبر]] در زمان برطرف شدن آن موقعیت خاص نداشته است. در نتیجه از منسوخ خبر داشته ولی از ناسخ آن بی‌خبر است. بنابراین بدون این که بداند روایتی را [[نقل]] می‌کند که درست نیست و اگر بداند و [[مردمان]] نیز از آن [[آگاهی]] داشته باشند به آن [[حکم]] عمل نخواهند کرد. گروه چهارم، امانت‌دار راستینی است که آنچه از [[پیامبر]] شنیده به‌درستی به‌ خاطر سپرده است و [[حقیقت]] [[کلام]] را درست بیان می‌کند.		* [[امام]] {{ع}} [[راویان احادیث]] را در چهار دسته طبقه‌بندی می‌کند، به‌گونه‌ای که [[راویان]] از چهار گروه جدا نیستند. گروه نخست منافقی که تظهر به [[اسلام]] و [[ایمان]] می‌کند، اما در [[دل]] از هیچ گناهی شرم ندارد و به عمد بر [[پیامبر]] [[دروغ]] می‌بندد. گروه دوم کسی که چیزی از [[پیامبر]] شنیده، ولی درست به خاطر نسپرده‌ است. او نه به عمد، اما بر مبنای پندار خویش [[حدیثی]] [[نقل]] می‌کند. سومین گروه، کسی است که از [[پیامبر اکرم]] در موقعیتی خاص [[حدیثی]] را شنیده، اما خبر از [[حکم]] بعدی [[پیامبر]] در زمان برطرف شدن آن موقعیت خاص نداشته است. در نتیجه از منسوخ خبر داشته ولی از ناسخ آن بی‌خبر است. بنابراین بدون این که بداند روایتی را [[نقل]] می‌کند که درست نیست و اگر بداند و [[مردمان]] نیز از آن [[آگاهی]] داشته باشند به آن [[حکم]] عمل نخواهند کرد. گروه چهارم، امانت‌دار راستینی است که آنچه از [[پیامبر]] شنیده به‌درستی به‌ خاطر سپرده است و [[حقیقت]] [[کلام]] را درست بیان می‌کند.
	*[[امام]] {{ع}} در پایان [[خطبه]]، خود را جزو معدود افرادی برمی‌شمرد که از گروه چهارم است. او در هر مسئله و رویدادی از [[پیامبر اکرم]] {{صل}} سؤال می‌کرد و دقیق به خاطر می‌سپرد.		* [[امام]] {{ع}} در پایان [[خطبه]]، خود را جزو معدود افرادی برمی‌شمرد که از گروه چهارم است. او در هر مسئله و رویدادی از [[پیامبر اکرم]] {{صل}} سؤال می‌کرد و دقیق به خاطر می‌سپرد.
	==فرازی از [[خطبه]]==		==فرازی از [[خطبه]]==
	*گاهی سخنی از [[رسول خدا]] {{صل}} داری دو معنا بود: معنای عام و معنای خاص. کسی که آن سخن را می‌شنید، مقصود [[خدا]] و پیامبرش را از آن [[کلام]] نمی‌فهمید، پس به معنای دل‌خواه خود [[تفسیر]] می‌کرد و بدون آن‌که معنای واقعی آن را بداند که برای چه هدفی صادر و چرا چنین گفته شده، حفظ و [[نقل]] می‌کرد. همه [[یاران پیامبر]] {{صل}} چنان نبودند که از او چیزی بپرسند و معنای واقعی آن را درخواست کنند، تا آن‌جا که عدّه‌ای [[دوست]] داشتند [[عربی]] بیابانی یا سؤال کننده‌ای از آن [[حضرت]] چیزی بپرسد و آن‌ها پاسخ آن را بشنوند. امّا من هر چه از خاطرم می‌گذشت می‌پرسیدم و حفظ می‌کردم. پس این است که علل [[اختلاف]] روایاتی که در میان [[مردم]] وجود دارد و علل [[اختلاف روایات]] در [[نقل]] [[حدیث]]<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 362.</ref>.		*گاهی سخنی از [[رسول خدا]] {{صل}} داری دو معنا بود: معنای عام و معنای خاص. کسی که آن سخن را می‌شنید، مقصود [[خدا]] و پیامبرش را از آن [[کلام]] نمی‌فهمید، پس به معنای دل‌خواه خود [[تفسیر]] می‌کرد و بدون آن‌که معنای واقعی آن را بداند که برای چه هدفی صادر و چرا چنین گفته شده، حفظ و [[نقل]] می‌کرد. همه [[یاران پیامبر]] {{صل}} چنان نبودند که از او چیزی بپرسند و معنای واقعی آن را درخواست کنند، تا آن‌جا که عدّه‌ای [[دوست]] داشتند [[عربی]] بیابانی یا سؤال کننده‌ای از آن [[حضرت]] چیزی بپرسد و آن‌ها پاسخ آن را بشنوند. امّا من هر چه از خاطرم می‌گذشت می‌پرسیدم و حفظ می‌کردم. پس این است که علل [[اختلاف]] روایاتی که در میان [[مردم]] وجود دارد و علل [[اختلاف روایات]] در [[نقل]] [[حدیث]]<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 362.</ref>.

Hosein: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == ==' به '=='

2022-06-01T15:27:01Z

جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == ==' به '=='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۵۷
خط ۶:		خط ۶:
	==فرازی از [[خطبه]]==		==فرازی از [[خطبه]]==
	*گاهی سخنی از [[رسول خدا]] {{صل}} داری دو معنا بود: معنای عام و معنای خاص. کسی که آن سخن را می‌شنید، مقصود [[خدا]] و پیامبرش را از آن [[کلام]] نمی‌فهمید، پس به معنای دل‌خواه خود [[تفسیر]] می‌کرد و بدون آن‌که معنای واقعی آن را بداند که برای چه هدفی صادر و چرا چنین گفته شده، حفظ و [[نقل]] می‌کرد. همه [[یاران پیامبر]] {{صل}} چنان نبودند که از او چیزی بپرسند و معنای واقعی آن را درخواست کنند، تا آن‌جا که عدّه‌ای [[دوست]] داشتند [[عربی]] بیابانی یا سؤال کننده‌ای از آن [[حضرت]] چیزی بپرسد و آن‌ها پاسخ آن را بشنوند. امّا من هر چه از خاطرم می‌گذشت می‌پرسیدم و حفظ می‌کردم. پس این است که علل [[اختلاف]] روایاتی که در میان [[مردم]] وجود دارد و علل [[اختلاف روایات]] در [[نقل]] [[حدیث]]<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 362.</ref>.		*گاهی سخنی از [[رسول خدا]] {{صل}} داری دو معنا بود: معنای عام و معنای خاص. کسی که آن سخن را می‌شنید، مقصود [[خدا]] و پیامبرش را از آن [[کلام]] نمی‌فهمید، پس به معنای دل‌خواه خود [[تفسیر]] می‌کرد و بدون آن‌که معنای واقعی آن را بداند که برای چه هدفی صادر و چرا چنین گفته شده، حفظ و [[نقل]] می‌کرد. همه [[یاران پیامبر]] {{صل}} چنان نبودند که از او چیزی بپرسند و معنای واقعی آن را درخواست کنند، تا آن‌جا که عدّه‌ای [[دوست]] داشتند [[عربی]] بیابانی یا سؤال کننده‌ای از آن [[حضرت]] چیزی بپرسد و آن‌ها پاسخ آن را بشنوند. امّا من هر چه از خاطرم می‌گذشت می‌پرسیدم و حفظ می‌کردم. پس این است که علل [[اختلاف]] روایاتی که در میان [[مردم]] وجود دارد و علل [[اختلاف روایات]] در [[نقل]] [[حدیث]]<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 362.</ref>.

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==

Hosein: جایگزینی متن - '== پرسش‌های وابسته == ==' به '=='

2022-06-01T15:13:07Z

جایگزینی متن - '== پرسش‌های وابسته == ==' به '=='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۴۳
خط ۶:		خط ۶:
	==فرازی از [[خطبه]]==		==فرازی از [[خطبه]]==
	*گاهی سخنی از [[رسول خدا]] {{صل}} داری دو معنا بود: معنای عام و معنای خاص. کسی که آن سخن را می‌شنید، مقصود [[خدا]] و پیامبرش را از آن [[کلام]] نمی‌فهمید، پس به معنای دل‌خواه خود [[تفسیر]] می‌کرد و بدون آن‌که معنای واقعی آن را بداند که برای چه هدفی صادر و چرا چنین گفته شده، حفظ و [[نقل]] می‌کرد. همه [[یاران پیامبر]] {{صل}} چنان نبودند که از او چیزی بپرسند و معنای واقعی آن را درخواست کنند، تا آن‌جا که عدّه‌ای [[دوست]] داشتند [[عربی]] بیابانی یا سؤال کننده‌ای از آن [[حضرت]] چیزی بپرسد و آن‌ها پاسخ آن را بشنوند. امّا من هر چه از خاطرم می‌گذشت می‌پرسیدم و حفظ می‌کردم. پس این است که علل [[اختلاف]] روایاتی که در میان [[مردم]] وجود دارد و علل [[اختلاف روایات]] در [[نقل]] [[حدیث]]<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 362.</ref>.		*گاهی سخنی از [[رسول خدا]] {{صل}} داری دو معنا بود: معنای عام و معنای خاص. کسی که آن سخن را می‌شنید، مقصود [[خدا]] و پیامبرش را از آن [[کلام]] نمی‌فهمید، پس به معنای دل‌خواه خود [[تفسیر]] می‌کرد و بدون آن‌که معنای واقعی آن را بداند که برای چه هدفی صادر و چرا چنین گفته شده، حفظ و [[نقل]] می‌کرد. همه [[یاران پیامبر]] {{صل}} چنان نبودند که از او چیزی بپرسند و معنای واقعی آن را درخواست کنند، تا آن‌جا که عدّه‌ای [[دوست]] داشتند [[عربی]] بیابانی یا سؤال کننده‌ای از آن [[حضرت]] چیزی بپرسد و آن‌ها پاسخ آن را بشنوند. امّا من هر چه از خاطرم می‌گذشت می‌پرسیدم و حفظ می‌کردم. پس این است که علل [[اختلاف]] روایاتی که در میان [[مردم]] وجود دارد و علل [[اختلاف روایات]] در [[نقل]] [[حدیث]]<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 362.</ref>.

	~~== پرسش‌های وابسته ==~~

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Heydari: جایگزینی متن - '{{امامت}} ==مقدمه==' به '{{امامت}} ==مقدمه=='

2022-01-01T12:00:01Z

جایگزینی متن - '{{امامت}} ==مقدمه==' به '{{امامت}} ==مقدمه=='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۳۰
خط ۱:		خط ۱:
	{{نهج البلاغه/بالا}}{{امامت}}		{{نهج البلاغه/بالا}}{{امامت}}

	==مقدمه==		==مقدمه==
	*این [[خطبه]] در مورد [[حدیث]] و [[راویان حدیث]] است. شخصی از [[امام]] درباره [[احادیث]] جعلی پرسش کرد. [[امام]] ضمن تأیید وجود این‌گونه [[احادیث]] و وجود [[حق]] و [[باطل]]، [[ناسخ و منسوخ]]، [[محکم و متشابه]] و سره و ناسره در میان [[مردم]]، حتی از زمان [[پیامبر اکرم]] {{صل}} اشاره می‌کند، تا آن‌جا که [[پیامبر]] خود در [[کلامی]] [[جایگاه]] شخصی را که به عمد بر [[پیامبر]] دروغی ببندد، [[دوزخ]] ذکر می‌کند.		*این [[خطبه]] در مورد [[حدیث]] و [[راویان حدیث]] است. شخصی از [[امام]] درباره [[احادیث]] جعلی پرسش کرد. [[امام]] ضمن تأیید وجود این‌گونه [[احادیث]] و وجود [[حق]] و [[باطل]]، [[ناسخ و منسوخ]]، [[محکم و متشابه]] و سره و ناسره در میان [[مردم]]، حتی از زمان [[پیامبر اکرم]] {{صل}} اشاره می‌کند، تا آن‌جا که [[پیامبر]] خود در [[کلامی]] [[جایگاه]] شخصی را که به عمد بر [[پیامبر]] دروغی ببندد، [[دوزخ]] ذکر می‌کند.

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-17T18:21:46Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۱:۵۱
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:13681048.jpg\|22px]] [[سید جمال‌الدین دین‌پرور\|دین‌پرور، سیدجمال‌الدین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۱''']]		* [[پرونده:13681048.jpg\|22px]] [[سید جمال‌الدین دین‌پرور\|دین‌پرور، سیدجمال‌الدین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۱''']]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] == پانویس == {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

2021-12-16T16:11:08Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] == پانویس == {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۹:۴۱
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:13681048.jpg\|22px]] [[سید جمال‌الدین دین‌پرور\|دین‌پرور، سیدجمال‌الدین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۱''']]		* [[پرونده:13681048.jpg\|22px]] [[سید جمال‌الدین دین‌پرور\|دین‌پرور، سیدجمال‌الدین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۱''']]
			{{پایان منابع}}

	== پانویس ==		== پانویس ==