خلافت امام علی در تاریخ اسلامی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۲۱ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۲۲

2024-08-21T08:22:58Z

Bahmani: /* چرا امیرالمؤمنین علی{{ع}} خلافت را پذیرفت؟ */

2024-08-21T08:22:08Z

چرا امیرالمؤمنین علی{{ع}} خلافت را پذیرفت؟

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۵۲
خط ۴:		خط ۴:
	[[امام علی]]{{ع}} پذیرش حکومت را [[اقامه حق]] دانسته و آمادگی مردم را دلیل بر پذیرش این [[مسئولیت]] خطیر شمرده و می‌فرماید: اگر حضور افراد و [[اتمام حجت]] به وجود [[یاوران]] نبود و اگر نبود که [[خدای تبارک و تعالی]] از [[علما]] [[تعهد]] گرفته و آنان را موظف کرده است که بر پرخوری ستم‌گران و [[گرسنگی]] ستمدیدگان [[سکوت]] ننمایند؛ ریسمان [[خلافت]] را رها کرده و آن را نمی‌پذیرفتم<ref>{{متن حدیث\| لَوْ لاَ حُضُورُ اَلْحَاضِرِ وَ قِيَامُ اَلْحُجَّةِ بِوُجُودِ اَلنَّاصِرِ وَ مَا أَخَذَ اَللَّهُ عَلَى اَلْعُلَمَاءِ أَلاَّ يُقِرُّوا عَلَى كِظَّةِ ظَالِمٍ وَ لاَ سَغَبِ مَظْلُومٍ لَأَلْقَيْتُ حَبْلَهَا عَلَى غَارِبِهَا }}؛ نهج البلاغه (صبحی صالح)، خطبه ۳، ص۵۰.</ref>.		[[امام علی]]{{ع}} پذیرش حکومت را [[اقامه حق]] دانسته و آمادگی مردم را دلیل بر پذیرش این [[مسئولیت]] خطیر شمرده و می‌فرماید: اگر حضور افراد و [[اتمام حجت]] به وجود [[یاوران]] نبود و اگر نبود که [[خدای تبارک و تعالی]] از [[علما]] [[تعهد]] گرفته و آنان را موظف کرده است که بر پرخوری ستم‌گران و [[گرسنگی]] ستمدیدگان [[سکوت]] ننمایند؛ ریسمان [[خلافت]] را رها کرده و آن را نمی‌پذیرفتم<ref>{{متن حدیث\| لَوْ لاَ حُضُورُ اَلْحَاضِرِ وَ قِيَامُ اَلْحُجَّةِ بِوُجُودِ اَلنَّاصِرِ وَ مَا أَخَذَ اَللَّهُ عَلَى اَلْعُلَمَاءِ أَلاَّ يُقِرُّوا عَلَى كِظَّةِ ظَالِمٍ وَ لاَ سَغَبِ مَظْلُومٍ لَأَلْقَيْتُ حَبْلَهَا عَلَى غَارِبِهَا }}؛ نهج البلاغه (صبحی صالح)، خطبه ۳، ص۵۰.</ref>.

	[[امیر مؤمنان]]{{ع}} در موارد متعدد به علت پذیرش حکومت اشاره کرده و اساساً [[حکومت]] را از آن جهت با اهمیت می‌داند که [[حق]] را [[اجرا]] کند و از [[باطل]] جلوگیری نماید و در گفت‌و‌گویی که با [[ابن عباس]] دارد چنین می‌فرماید: به [[خدا]] [[سوگند]] این کفش‌های بی‌ارزش برای من، از حکومت بر شما محبوب‌تر است؛ مگر این که حقی را به پا دارم یا جلو باطلی را بگیرم<ref>{{متن حدیث\|وَ اَللَّهِ لَهِيَ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ إِمْرَتِكُمْ إِلاَّ أَنْ أُقِيمَ حَقّاً أَوْ أَدْفَعَ بَاطِلاً }}؛ نهج البلاغه (صبحی صالح)، خطبه ۳۳، ص۷۶.</ref>.		[[امیر مؤمنان]]{{ع}} در موارد متعدد به علت پذیرش حکومت اشاره کرده و اساساً [[حکومت]] را از آن جهت با اهمیت می‌داند که [[حق]] را اجرا کند و از [[باطل]] جلوگیری نماید و در گفت‌و‌گویی که با [[ابن عباس]] دارد چنین می‌فرماید: به [[خدا]] [[سوگند]] این کفش‌های بی‌ارزش برای من، از حکومت بر شما محبوب‌تر است؛ مگر این که حقی را به پا دارم یا جلو باطلی را بگیرم<ref>{{متن حدیث\|وَ اَللَّهِ لَهِيَ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ إِمْرَتِكُمْ إِلاَّ أَنْ أُقِيمَ حَقّاً أَوْ أَدْفَعَ بَاطِلاً }}؛ نهج البلاغه (صبحی صالح)، خطبه ۳۳، ص۷۶.</ref>.

	بنا بر آن‌چه ذکر شد حضرت به خاطر اعلام آمادگی مردم و درخواست مکرر آنان حکومت را پذیرفت و [[هدف]] از پذیرش حکومت را [[اجرای حق]] دانسته است. اما آیا مردمی که اعلام [[آمادگی]] کردند- و حضرت در ابتدا از پذیرش حکومت [[امتناع]] میورزید و با [[اصرار]] [[مردم]] حکومت را پذیرفت. طبق ادعای خود عمل کردند؟! [[تاریخ]] نشان می‌دهد که آنها علی{{ع}} را تنها گذاشتند<ref>[[علی اکبر ذاکری\|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین ج۱ (کتاب)\|سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین ج۱]]، ص 15 - 16.</ref>.		بنا بر آن‌چه ذکر شد حضرت به خاطر اعلام آمادگی مردم و درخواست مکرر آنان حکومت را پذیرفت و [[هدف]] از پذیرش حکومت را اجرای حق دانسته است. اما آیا مردمی که اعلام آمادگی کردند- و حضرت در ابتدا از پذیرش حکومت [[امتناع]] میورزید و با اصرار [[مردم]] حکومت را پذیرفت. طبق ادعای خود عمل کردند؟! [[تاریخ]] نشان می‌دهد که آنها علی{{ع}} را تنها گذاشتند<ref>[[علی اکبر ذاکری\|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین ج۱ (کتاب)\|سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین ج۱]]، ص 15 - 16.</ref>.

	==[[مشکلات]] [[حکومت علی]]{{ع}} ==		==[[مشکلات]] [[حکومت علی]]{{ع}} ==

Bahmani: /* اعزام اولین گروه از استانداران */

2024-08-21T08:21:12Z

اعزام اولین گروه از استانداران

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۵۱
خط ۱۹۵:		خط ۱۹۵:
	حضرت، برای این که جلو [[خونریزی]] بین [[مسلمانان]] را بگیرد، با معاویه [[مکاتبات]] فراوانی داشت. از جمله پس از [[جنگ جمل]]، [[جریر بن عبدالله]] را نزد او فرستاد، اما [[معاویه]] اعتنایی نکرده به [[امام علی]]{{ع}} اعلام [[جنگ]] کرد و مقدمات [[جنگ صفین]] را فراهم ساخت. این موضوع در شرح حال [[جریر]] آمده است<ref>برای اطلاع بیشتر از جنایت‌های معاویه، ما شرح حال او را بعد از شرح حال جریر ذکر کردهایم.</ref>.<ref>[[علی اکبر ذاکری\|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین ج۱ (کتاب)\|سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین ج۱]]، ص 78 - 82.</ref>		حضرت، برای این که جلو [[خونریزی]] بین [[مسلمانان]] را بگیرد، با معاویه [[مکاتبات]] فراوانی داشت. از جمله پس از [[جنگ جمل]]، [[جریر بن عبدالله]] را نزد او فرستاد، اما [[معاویه]] اعتنایی نکرده به [[امام علی]]{{ع}} اعلام [[جنگ]] کرد و مقدمات [[جنگ صفین]] را فراهم ساخت. این موضوع در شرح حال [[جریر]] آمده است<ref>برای اطلاع بیشتر از جنایت‌های معاویه، ما شرح حال او را بعد از شرح حال جریر ذکر کردهایم.</ref>.<ref>[[علی اکبر ذاکری\|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین ج۱ (کتاب)\|سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین ج۱]]، ص 78 - 82.</ref>

	==اعزام اولین گروه از [[استانداران]]==		==اعزام اولین گروه از استانداران==
	برابر نقل ~~[[مورخان]]،~~ علی{{ع}} در ماه صفر سال سی و [[ششم ~~هجری]]،~~ اولین گروه از استانداران خود را به [[شهرها]] اعزام نمود.		برابر نقل مورخان، علی{{ع}} در ماه صفر سال سی و ششم هجری، اولین گروه از استانداران خود را به [[شهرها]] اعزام نمود.

	[[عثمان بن حنیف]] به [[بصره]]، [[عمارة بن شهاب]] به [[کوفه]]، [[عبیدالله بن عباس]] به [[یمن]]، [[قیس بن سعد]] به [[مصر]] و [[سهل بن حنیف]] به [[شام]] فرستاده شدند. سهل بن حنیف و عمارة بن شهاب از نیمه راه بازگشتند<ref>نویری، نهایة الإرب، ج۵، ص۱۱۲؛ ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۳، ص۲۰۱؛ تاریخ طبری (ده جلدی)، ج۴، ص۴۴۲.</ref> و بقیه به محل [[مأموریت]] خود رفتند.		[[عثمان بن حنیف]] به [[بصره]]، [[عمارة بن شهاب]] به [[کوفه]]، [[عبیدالله بن عباس]] به [[یمن]]، [[قیس بن سعد]] به [[مصر]] و [[سهل بن حنیف]] به [[شام]] فرستاده شدند. سهل بن حنیف و عمارة بن شهاب از نیمه راه بازگشتند<ref>نویری، نهایة الإرب، ج۵، ص۱۱۲؛ ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۳، ص۲۰۱؛ تاریخ طبری (ده جلدی)، ج۴، ص۴۴۲.</ref> و بقیه به محل [[مأموریت]] خود رفتند.

Bahmani: /* صرفه جویی و دقت در مصرف بیت ‎المال */

2024-08-21T08:20:40Z

صرفه جویی و دقت در مصرف بیت ‎المال

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۵۰
خط ۳۴۷:		خط ۳۴۷:
	یعنی [[مساوات]] را درباره [[حقوق]] مسلمانان مراعات کنید و از مرز [[عدالت]] خارج نشوید و به آنان زور نگویید و بر تلاششان دست اندازی ننمایید.		یعنی [[مساوات]] را درباره [[حقوق]] مسلمانان مراعات کنید و از مرز [[عدالت]] خارج نشوید و به آنان زور نگویید و بر تلاششان دست اندازی ننمایید.
	===صرفه جویی و دقت در [[مصرف]] بیت ‎المال===		===صرفه جویی و دقت در [[مصرف]] بیت ‎المال===
	درباره جلوگیری از [[اسراف]] و صرفه جویی در بیت المال، در بخش نامه‌ای به تمام کارگزاران خود چنین نوشت: نوک قلم‌های خود را تیز کنید و خطوط را نزدیک بنویسید و کلمات اضافی برای من ننویسید و به معانی توجه کنید و از [[زیاده روی]] بر حذر باشید؛ زیرا [[اموال مسلمانان]] تحمل ضرر را ندارد<ref>{{متن حدیث\|أَدِقُّوا أَقْلَامَكُمْ وَ قَارِبُوا بَيْنَ سُطُورِكُمْ وَ احْذِفُوا عَنِّي فُضُولَكُمْ وَ اقْصِدُوا قَصْدَ الْمَعَانِي وَ إِيَّاكُمْ وَ الْإِكْثَارَ فَإِنَّ أَمْوَالَ الْمُسْلِمِينَ لَا تَحْتَمِلُ الْإِضْرَارَ}}؛ محمودی، نهج السعاده، ج۴، ص۳۰؛ صدوق، خصال، ص۳۱۰؛ بحارالأنوار، ج۴۱، ص۱۰۵ و ج۷۳، ص۴۹ و ج۱۰۱، ص۲۷۵.</ref>.		درباره جلوگیری از [[اسراف]] و صرفه جویی در بیت المال، در بخش نامه‌ای به تمام کارگزاران خود چنین نوشت: نوک قلم‌های خود را تیز کنید و خطوط را نزدیک بنویسید و کلمات اضافی برای من ننویسید و به معانی توجه کنید و از [[زیاده روی]] بر حذر باشید؛ زیرا اموال مسلمانان تحمل ضرر را ندارد<ref>{{متن حدیث\|أَدِقُّوا أَقْلَامَكُمْ وَ قَارِبُوا بَيْنَ سُطُورِكُمْ وَ احْذِفُوا عَنِّي فُضُولَكُمْ وَ اقْصِدُوا قَصْدَ الْمَعَانِي وَ إِيَّاكُمْ وَ الْإِكْثَارَ فَإِنَّ أَمْوَالَ الْمُسْلِمِينَ لَا تَحْتَمِلُ الْإِضْرَارَ}}؛ محمودی، نهج السعاده، ج۴، ص۳۰؛ صدوق، خصال، ص۳۱۰؛ بحارالأنوار، ج۴۱، ص۱۰۵ و ج۷۳، ص۴۹ و ج۱۰۱، ص۲۷۵.</ref>.

	===درباره [[نماز]]===		===درباره [[نماز]]===

Bahmani: /* صرفه جویی و دقت در مصرف بیت ‎المال */

2024-08-21T08:20:29Z

صرفه جویی و دقت در مصرف بیت ‎المال

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۵۰
خط ۳۴۶:		خط ۳۴۶:

	یعنی [[مساوات]] را درباره [[حقوق]] مسلمانان مراعات کنید و از مرز [[عدالت]] خارج نشوید و به آنان زور نگویید و بر تلاششان دست اندازی ننمایید.		یعنی [[مساوات]] را درباره [[حقوق]] مسلمانان مراعات کنید و از مرز [[عدالت]] خارج نشوید و به آنان زور نگویید و بر تلاششان دست اندازی ننمایید.
	===[[صرفه جویی]] و دقت در [[مصرف]] بیت ‎المال===		===صرفه جویی و دقت در [[مصرف]] بیت ‎المال===
	درباره جلوگیری از [[اسراف]] و صرفه جویی در بیت المال، در بخش نامه‌ای به تمام کارگزاران خود چنین نوشت: نوک قلم‌های خود را تیز کنید و خطوط را نزدیک بنویسید و کلمات اضافی برای من ننویسید و به معانی توجه کنید و از [[زیاده روی]] بر [[حذر]] باشید؛ زیرا [[اموال مسلمانان]] [[تحمل]] ضرر را ندارد<ref>{{متن حدیث\|أَدِقُّوا أَقْلَامَكُمْ وَ قَارِبُوا بَيْنَ سُطُورِكُمْ وَ احْذِفُوا عَنِّي فُضُولَكُمْ وَ اقْصِدُوا قَصْدَ الْمَعَانِي وَ إِيَّاكُمْ وَ الْإِكْثَارَ فَإِنَّ أَمْوَالَ الْمُسْلِمِينَ لَا تَحْتَمِلُ الْإِضْرَارَ}}؛ محمودی، نهج السعاده، ج۴، ص۳۰؛ صدوق، خصال، ص۳۱۰؛ بحارالأنوار، ج۴۱، ص۱۰۵ و ج۷۳، ص۴۹ و ج۱۰۱، ص۲۷۵.</ref>.		درباره جلوگیری از [[اسراف]] و صرفه جویی در بیت المال، در بخش نامه‌ای به تمام کارگزاران خود چنین نوشت: نوک قلم‌های خود را تیز کنید و خطوط را نزدیک بنویسید و کلمات اضافی برای من ننویسید و به معانی توجه کنید و از [[زیاده روی]] بر حذر باشید؛ زیرا [[اموال مسلمانان]] تحمل ضرر را ندارد<ref>{{متن حدیث\|أَدِقُّوا أَقْلَامَكُمْ وَ قَارِبُوا بَيْنَ سُطُورِكُمْ وَ احْذِفُوا عَنِّي فُضُولَكُمْ وَ اقْصِدُوا قَصْدَ الْمَعَانِي وَ إِيَّاكُمْ وَ الْإِكْثَارَ فَإِنَّ أَمْوَالَ الْمُسْلِمِينَ لَا تَحْتَمِلُ الْإِضْرَارَ}}؛ محمودی، نهج السعاده، ج۴، ص۳۰؛ صدوق، خصال، ص۳۱۰؛ بحارالأنوار، ج۴۱، ص۱۰۵ و ج۷۳، ص۴۹ و ج۱۰۱، ص۲۷۵.</ref>.

	===درباره [[نماز]]===		===درباره [[نماز]]===

Bahmani: /* حقوق متقابل حاکم و مردم */

2024-08-21T08:20:08Z

حقوق متقابل حاکم و مردم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۵۰
خط ۳۵۲:		خط ۳۵۲:
	حضرت طی بخشنامه‌ای درباره نماز، اوقات آن را تعیین نمود و در آخر این گونه به آن‎ها توصیه کرد: و نماز بخوانید به صورتی که حال ضعیف‌ترین افراد را (با کوتاه کردن نماز) مراعات کنید و باعث [[فتنه]] و [[فاسد]] نباشید (با طول دادن نماز و ایجاد [[مشقت]] برای مأمومین آنان [[جماعت]] را ترک کرده و یا باعث بطلان نمازشان گردد)<ref>{{متن حدیث\|وَ صَلُّوا بِهِمْ صَلَاةَ أَضْعَفِهِمْ وَ لَا تَكُونُوا فَتَّانِينَ}}؛ نهج البلاغه (صبحی صالح)، نامه ۵۲، ص۴۲۶؛ نهج البلاغه (فیض الاسلام)، ص۹۸۶؛ بحارالأنوار، ج۳۳، ص۴۷۲ و ج۷۹، ص۳۶۵.</ref>.		حضرت طی بخشنامه‌ای درباره نماز، اوقات آن را تعیین نمود و در آخر این گونه به آن‎ها توصیه کرد: و نماز بخوانید به صورتی که حال ضعیف‌ترین افراد را (با کوتاه کردن نماز) مراعات کنید و باعث [[فتنه]] و [[فاسد]] نباشید (با طول دادن نماز و ایجاد [[مشقت]] برای مأمومین آنان [[جماعت]] را ترک کرده و یا باعث بطلان نمازشان گردد)<ref>{{متن حدیث\|وَ صَلُّوا بِهِمْ صَلَاةَ أَضْعَفِهِمْ وَ لَا تَكُونُوا فَتَّانِينَ}}؛ نهج البلاغه (صبحی صالح)، نامه ۵۲، ص۴۲۶؛ نهج البلاغه (فیض الاسلام)، ص۹۸۶؛ بحارالأنوار، ج۳۳، ص۴۷۲ و ج۷۹، ص۳۶۵.</ref>.

	===[[حقوق متقابل]] [[حاکم]] و [[مردم]]===		===حقوق متقابل [[حاکم]] و [[مردم]]===
	حضرت در نامه‌ای که به [[فرماندهان لشکر]] و مرزبانان نوشت، حقوق متقابل حاکم و کارگزارانش را یادآوری نمود و در ابتدا فرمود: سزاوار است [[کارگزار]] را فضلی که به او رسیده و نعمتی که به او اختصاص داده شد، سبب [[تغییر]] حال او بر [[رعیت]] نشود (~~[[مقام]]،~~ او را به [[آزار دیگران]] واندارد) و نعمت‌هایی که [[خداوند]] بهره او گردانیده است، وی را به نزدیکی بیشتر با [[بندگان خدا]] و [[مهربانی]] فزون‌تر بر برادرانش وادارد<ref>{{متن حدیث\|أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّ حَقّاً عَلَى الْوَالِي أَنْ لَا يُغَيِّرَهُ عَلَى رَعِيَّتِهِ فَضْلٌ نَالَهُ وَ لَا طَوْلٌ خُصَّ بِهِ وَ أَنْ يَزِيدَهُ مَا قَسَمَ اللَّهُ لَهُ مِنْ نِعَمِهِ دُنُوّاً مِنْ عِبَادِهِ وَ عَطْفاً عَلَى إِخْوَانِهِ}}.</ref>.		حضرت در نامه‌ای که به فرماندهان لشکر و مرزبانان نوشت، حقوق متقابل حاکم و کارگزارانش را یادآوری نمود و در ابتدا فرمود: سزاوار است [[کارگزار]] را فضلی که به او رسیده و نعمتی که به او اختصاص داده شد، سبب [[تغییر]] حال او بر [[رعیت]] نشود (مقام، او را به [[آزار دیگران]] واندارد) و نعمت‌هایی که [[خداوند]] بهره او گردانیده است، وی را به نزدیکی بیشتر با [[بندگان خدا]] و [[مهربانی]] فزون‌تر بر برادرانش وادارد<ref>{{متن حدیث\|أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّ حَقّاً عَلَى الْوَالِي أَنْ لَا يُغَيِّرَهُ عَلَى رَعِيَّتِهِ فَضْلٌ نَالَهُ وَ لَا طَوْلٌ خُصَّ بِهِ وَ أَنْ يَزِيدَهُ مَا قَسَمَ اللَّهُ لَهُ مِنْ نِعَمِهِ دُنُوّاً مِنْ عِبَادِهِ وَ عَطْفاً عَلَى إِخْوَانِهِ}}.</ref>.

	سپس درباره حقوق متقابل فرمود: [[آگاه]] باشید [[حق]] شما بر من این است که رازی را از شما پوشیده ندارم، مگر در [[جنگ]] و کاری را بدون [[مشورت]] با شما انجام ندهم، مگر در [[حکم شرعی]] و در رساندن حقی را که به جاست کوتاهی نکنم و از آن، قبل از تمام کردنش دست بر ندارم و این که شما در حق، نزد من برابر باشید. پس هرگاه [[رفتار]] من با شما چنین شد، بر خداست که [[نعمت]] را بر شما تمام کند.		سپس درباره حقوق متقابل فرمود: [[آگاه]] باشید [[حق]] شما بر من این است که رازی را از شما پوشیده ندارم، مگر در [[جنگ]] و کاری را بدون [[مشورت]] با شما انجام ندهم، مگر در [[حکم شرعی]] و در رساندن حقی را که به جاست کوتاهی نکنم و از آن، قبل از تمام کردنش دست بر ندارم و این که شما در حق، نزد من برابر باشید. پس هرگاه [[رفتار]] من با شما چنین شد، بر خداست که [[نعمت]] را بر شما تمام کند.
خط ۳۶۰:		خط ۳۶۰:

	در این سخنان حضرت بر [[صرفه جویی]] در بیت المال، [[رعایت حقوق]] [[مردم]] و [[شهروندان]] تأکید می‌کند و ممکن است زارعان غیر [[مسلمان‌ها]] باشند.		در این سخنان حضرت بر [[صرفه جویی]] در بیت المال، [[رعایت حقوق]] [[مردم]] و [[شهروندان]] تأکید می‌کند و ممکن است زارعان غیر [[مسلمان‌ها]] باشند.

	===آئین‌نامه کیفری (دیات)===		===آئین‌نامه کیفری (دیات)===
	ارسال نامه‌ای درباره [[احکام]] دیات که [[امامان]] آن را [[تأیید]] کرده‌اند<ref>کافی، ج۷، ص۳۳۰ و ۳۶۲؛ صدوق، فقیه، ج۴، ص۷۵ و تهذیب، ج۱۰، ص۲۹۵.</ref>.<ref>[[علی اکبر ذاکری\|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین ج۱ (کتاب)\|سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین ج۱]]، ص 93 - 96.</ref>		ارسال نامه‌ای درباره [[احکام]] دیات که [[امامان]] آن را [[تأیید]] کرده‌اند<ref>کافی، ج۷، ص۳۳۰ و ۳۶۲؛ صدوق، فقیه، ج۴، ص۷۵ و تهذیب، ج۱۰، ص۲۹۵.</ref>.<ref>[[علی اکبر ذاکری\|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین ج۱ (کتاب)\|سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین ج۱]]، ص 93 - 96.</ref>

Bahmani: /* آئین‌نامه کیفری (دیات) */

2024-08-21T08:19:47Z

آئین‌نامه کیفری (دیات)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۴۹
خط ۳۶۰:		خط ۳۶۰:

	در این سخنان حضرت بر [[صرفه جویی]] در بیت المال، [[رعایت حقوق]] [[مردم]] و [[شهروندان]] تأکید می‌کند و ممکن است زارعان غیر [[مسلمان‌ها]] باشند.		در این سخنان حضرت بر [[صرفه جویی]] در بیت المال، [[رعایت حقوق]] [[مردم]] و [[شهروندان]] تأکید می‌کند و ممکن است زارعان غیر [[مسلمان‌ها]] باشند.
	===آئین‌نامه [[کیفری]] ([[دیات]])===		===آئین‌نامه کیفری (دیات)===
	ارسال نامه‌ای درباره [[احکام]] دیات که [[امامان]] آن را [[تأیید]] کرده‌اند<ref>کافی، ج۷، ص۳۳۰ و ۳۶۲؛ صدوق، فقیه، ج۴، ص۷۵ و تهذیب، ج۱۰، ص۲۹۵.</ref>.<ref>[[علی اکبر ذاکری\|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین ج۱ (کتاب)\|سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین ج۱]]، ص 93 - 96.</ref>		ارسال نامه‌ای درباره [[احکام]] دیات که [[امامان]] آن را [[تأیید]] کرده‌اند<ref>کافی، ج۷، ص۳۳۰ و ۳۶۲؛ صدوق، فقیه، ج۴، ص۷۵ و تهذیب، ج۱۰، ص۲۹۵.</ref>.<ref>[[علی اکبر ذاکری\|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین ج۱ (کتاب)\|سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین ج۱]]، ص 93 - 96.</ref>

Bahmani در ‏۲۱ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۱۹

2024-08-21T08:19:19Z

نمایش تغییرات

Bahmani در ‏۲۱ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۱۱

2024-08-21T08:11:22Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۴۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط\| موضوع مرتبط = خلافت امام علی\| عنوان مدخل = خلافت امام علی\| مداخل مرتبط = [[خلافت امام علی در حدیث]] - [[خلافت امام علی در کلام اسلامی]] - [[خلافت امام علی در تاریخ اسلامی]] \| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط\| موضوع مرتبط = خلافت امام علی\| عنوان مدخل = خلافت امام علی\| مداخل مرتبط = [[خلافت امام علی در حدیث]] - [[خلافت امام علی در کلام اسلامی]] - [[خلافت امام علی در تاریخ اسلامی]] \| پرسش مرتبط = }}

	== چرا امیرالمؤمنین علی{{ع}} خلافت را پذیرفت؟ ==		== چرا امیرالمؤمنین علی{{ع}} خلافت را پذیرفت؟ ==
	[[امام علی]]{{ع}} [[پذیرش حکومت]] را [[اقامه حق]] دانسته و [[آمادگی مردم]] را دلیل بر پذیرش این [[مسئولیت]] خطیر شمرده و می‌فرماید: اگر حضور افراد و [[اتمام حجت]] به وجود [[یاوران]] نبود و اگر نبود که [[خدای تبارک و تعالی]] از [[علما]] [[تعهد]] گرفته و آنان را موظف کرده است که بر [[پرخوری]] ستم‌گران و [[گرسنگی]] [[ستمدیدگان]] [[سکوت]] ننمایند؛ ریسمان [[خلافت]] را رها کرده و آن را نمی‌پذیرفتم.<ref>{{متن حدیث\| لَوْ لاَ حُضُورُ اَلْحَاضِرِ وَ قِيَامُ اَلْحُجَّةِ بِوُجُودِ اَلنَّاصِرِ وَ مَا أَخَذَ اَللَّهُ عَلَى اَلْعُلَمَاءِ أَلاَّ يُقِرُّوا عَلَى كِظَّةِ ظَالِمٍ وَ لاَ سَغَبِ مَظْلُومٍ لَأَلْقَيْتُ حَبْلَهَا عَلَى غَارِبِهَا }}؛ نهج البلاغه (صبحی صالح)، خطبه ۳، ص۵۰.</ref>		[[امام علی]]{{ع}} [[پذیرش حکومت]] را [[اقامه حق]] دانسته و [[آمادگی مردم]] را دلیل بر پذیرش این [[مسئولیت]] خطیر شمرده و می‌فرماید: اگر حضور افراد و [[اتمام حجت]] به وجود [[یاوران]] نبود و اگر نبود که [[خدای تبارک و تعالی]] از [[علما]] [[تعهد]] گرفته و آنان را موظف کرده است که بر [[پرخوری]] ستم‌گران و [[گرسنگی]] [[ستمدیدگان]] [[سکوت]] ننمایند؛ ریسمان [[خلافت]] را رها کرده و آن را نمی‌پذیرفتم.<ref>{{متن حدیث\| لَوْ لاَ حُضُورُ اَلْحَاضِرِ وَ قِيَامُ اَلْحُجَّةِ بِوُجُودِ اَلنَّاصِرِ وَ مَا أَخَذَ اَللَّهُ عَلَى اَلْعُلَمَاءِ أَلاَّ يُقِرُّوا عَلَى كِظَّةِ ظَالِمٍ وَ لاَ سَغَبِ مَظْلُومٍ لَأَلْقَيْتُ حَبْلَهَا عَلَى غَارِبِهَا }}؛ نهج البلاغه (صبحی صالح)، خطبه ۳، ص۵۰.</ref>

Jaafari: /* منابع */

2023-02-02T08:42:08Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۱۲
خط ۳۶۱:		خط ۳۶۱:
	===آئین‌نامه [[کیفری]] ([[دیات]])===		===آئین‌نامه [[کیفری]] ([[دیات]])===
	ارسال نامه‌ای درباره [[احکام]] دیات که [[امامان]] آن را [[تأیید]] کرده‌اند<ref>کافی، ج۷، ص۳۳۰ و ۳۶۲؛ صدوق، فقیه، ج۴، ص۷۵ و تهذیب، ج۱۰، ص۲۹۵.</ref>.<ref>[[علی اکبر ذاکری\|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین (کتاب)\|سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین]]، ج۱، ص 93 - 96.</ref>		ارسال نامه‌ای درباره [[احکام]] دیات که [[امامان]] آن را [[تأیید]] کرده‌اند<ref>کافی، ج۷، ص۳۳۰ و ۳۶۲؛ صدوق، فقیه، ج۴، ص۷۵ و تهذیب، ج۱۰، ص۲۹۵.</ref>.<ref>[[علی اکبر ذاکری\|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین (کتاب)\|سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین]]، ج۱، ص 93 - 96.</ref>

			==مواضع مردم بصره در برابر [[حکومت امیرالمؤمنین]]{{ع}}==
			بعد از واقعه [[نهروان]]، مردم از اطراف [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} پراکنده شدند و [[شک و تردید]] در بین آنان ظاهر شده بود. طرف‌داران حضرت و [[مؤمنان]] به او به‌شدت کاهش یافته بودند و [[مسلمانان]] به‌خصوص [[بصریان]] به [[مخالفت]] و [[دشمنی]] با حضرت پرداخته بودند. [[مردم کوفه]] به‌ویژه [[قاریان قرآن]] و مردم [[شام]] و [[قریشیان]] یا با او به [[جنگ]] برخاسته بودند و یا خود را کنار کشیده بودند.
			یکی از بزرگترین [[مصائب]] و [[مشکلات]] حضرت در دوران [[خلافت]]، زاهدنماها و عابدنماهایی بودند که با ایشان دشمنی می‌کردند و این [[مردمان]] [[ریاکار]] مشکلات فراوانی را برای حضرت ایجاد می‌کردند. یکی از این [[عابدان]]، [[عبدالله بن شخیر]] بود که حضرت را [[دشمن]] خود می‌دانست و تمام تلاش خود را می‌کرد تا [[مردم]] را از اطراف حضرت دور کند. [[ابومسعود]] [[جریری]] می‌گوید: سه نفر در [[بصره]] با علی{{ع}} [[دشمنی]] می‌کردند؛ [[مطرف بن عبدالله]] و [[علا بن زیاد]] و [[عبدالله بن شفیق]].

			ابوغساق [[بصری]] گوید: [[عبیدالله بن زیاد]] ([[لعنة الله علیه]]) در [[کوفه]] مسجدی ساخت و در بصره نیز مساجدی ساخت که در آن به [[سب علی]]{{ع}} می‌پرداختند. آن [[مساجد]] عبارت بودند از: [[مسجد]] [[بنی‌عدی]]؛ مسجد [[بنی‌مجاشع]]؛ مسجدی در بازار علافان؛ و مسجدی در [[قبیله ازد]].
			در کوفه نیز فقهایی بودند که با [[امیرالمؤمنین]] دشمنی می‌کردند؛ یکی از آن [[فقها]] [[مره همدانی]] بود که به علی{{ع}} بسیار [[جسارت]] می‌کرد. بقیه این افراد عبارت بودند از: [[مسروق بن اجدع]]؛ [[اسود بن یزید]]؛ [[ابووائل شفیق بن سلمه]]؛ [[شریح بن حارث قاضی]]؛ [[ابوبرده بن ابوموسی اشعری]]؛ عبدالله قیس (ابوموسی اشعری که به [[مکه]] گریخت)؛ [[ابوعبدالرحمان سلمی]]، [[عبدالله بن حکیم]]؛ [[سهم بن ظریف]]؛ [[زهری]]؛ [[شعبی]]؛ و [[فطر بن خلیفه]].
			[[سلمة بن کهیل]] گوید: من و [[زبید]]، ایامی نزد قمیر، [[زن]] [[مسروق]]، رفتیم و هنوز مسروق در قید [[حیات]] بود. زن او گفت: مسروق و [[اسود]] در [[سبّ]] علی [[افراط]] می‌کنند؛ ولی گفت: مسروق قبل از [[مرگ]] هرگاه، [[نماز]] می‌خواند بر علی [[صلوات]] می‌فرستاد. سلمه گوید: من از زن مسروق سؤال کردم او چگونه از [[عقیده]] خود دست کشید؟ گفت: او [[حدیثی]] از [[عایشه]] از [[رسول خدا]]{{صل}} درباره علی شنید که آن [[حدیث]] درباره [[خوارج]] بود. پس از سب علی{{ع}} دست برداشت؛ ولی اسود با همان [[عداوت]] خود به علی مرد.
			اما یکی از کسانی که با علی{{ع}} سخت [[عناد]] داشت و آشکارا آن حضرت را [[ناسزا]] می‌گفت، ابوبرده فرزند ابوموسی اشعری بود. [[عبدالرحمان بن جندب]] گوید: ابوبرده نزد [[زیاد]] [[شهادت]] داد که [[حجر بن عدی]] مانند صاحبش علی، [[کافر]] شده است.
			و ابوعبدالرحمان سلمی [[قاری]] نیز از [[دشمنان]] و [[معاندان]] [[امیرالمؤمنین]] بود. [[عطا بن سائب]] گوید: مردی به [[ابوعبدالرحمان]] [[اصرار]] کرد و گفت: تو را به [[خداوند]] [[سوگند]] می‌دهم آیا با علی{{ع}} [[دشمنی]] می‌کنی و او را [[ناسزا]] می‌گویی چون روزی که علی{{ع}} [[بیت‌المال]] را در [[کوفه]] تقسیم می‌کرد به شما و خاندانت چیزی نداد؟ گفت: آری صحیح است<ref>الغارات، ص۲۹۹-۳۰۱.</ref>.<ref>[[سید امیر حسینی\|حسینی، سید امیر]]، [[بصره و نقش آن در تحولات قرن اول هجری (کتاب)\|بصره و نقش آن در تحولات قرن اول هجری]]، ص ۱۶۷.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1100829.jpg\|22px]] [[علی اکبر ذاکری\|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین ج۱ (کتاب)\|'''سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین ج۱''']]		# [[پرونده:1100829.jpg\|22px]] [[علی اکبر ذاکری\|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین ج۱ (کتاب)\|'''سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین ج۱''']]
			# [[پرونده: IM010553.jpg\|22px]] [[سید امیر حسینی\|حسینی، سید امیر]]، [[بصره و نقش آن در تحولات قرن اول هجری (کتاب)\|'''بصره و نقش آن در تحولات قرن اول هجری''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}