خلافت موعود - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* پانویس */

2024-09-29T07:27:33Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۵۷
خط ۲۵:		خط ۲۵:

	[[رده:امام مهدی]]		[[رده:امام مهدی]]
	~~[[رده:خلافت موعود]]~~

Hosein: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته ==↵{{:فرهنگنامه مهدویت (نمایه)}}' به ''

2022-09-03T05:02:03Z

جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته ==↵{{:فرهنگنامه مهدویت (نمایه)}}' به ''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۳۲
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	* در [[آیه شریفه]]، خطاب از قبیل خطاب‏‌های دوم است که بیانش گذشت و بیشتر خطاب‏‌های قرآنی- که یا [[مؤمنان]] را مخاطب کرده و یا [[کفار]] را- از این قبیل است<ref> محمد حسین طباطبایی، ترجمه المیزان، ج ۱۵، ص ۲۲۰</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۲۱۳ - ۲۱۶.</ref>.		* در [[آیه شریفه]]، خطاب از قبیل خطاب‏‌های دوم است که بیانش گذشت و بیشتر خطاب‏‌های قرآنی- که یا [[مؤمنان]] را مخاطب کرده و یا [[کفار]] را- از این قبیل است<ref> محمد حسین طباطبایی، ترجمه المیزان، ج ۱۵، ص ۲۲۰</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۲۱۳ - ۲۱۶.</ref>.

	~~== جستارهای وابسته ==~~
	~~{{:فرهنگنامه مهدویت (نمایه)}}~~

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T20:28:48Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T06:55:52Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۲۵
خط ۲:		خط ۲:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	*[[خداوند]] سبحانه و تعالی در آیاتی چند به انسان‏‌های [[شایسته]] وعده داده که [[حکومت]] [[زمین]] به آن‏ها خواهد رسید: {{متن قرآن\|وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُم فِي الأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَى لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُم مِّن بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْنًا يَعْبُدُونَنِي لا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئًا وَمَن كَفَرَ بَعْدَ ذَلِكَ فَأُولَئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ }}<ref> خدا به کسانی از شما که ایمان آورده و کارهای شایسته کرده‏اند، وعده داده است که حتما آنان را در این سرزمین، جانشین [خود] قرار دهد؛ همان‏گونه که کسانی را که پیش از آنان بودند، جانشین [خود] قرار داد. و آن دینی را که برایشان پسندیده است، به سودشان مستقر کند و بیمشان را به ایمنی مبدل گرداند، [تا] مرا عبادت کنند و چیزی را با من شریک نگردانند و هر کس پس از آن به کفر گراید؛ آنانند که نافرمانند؛ سوره نور ، آیه: ۵۵.</ref>		* [[خداوند]] سبحانه و تعالی در آیاتی چند به انسان‏‌های [[شایسته]] وعده داده که [[حکومت]] [[زمین]] به آن‏ها خواهد رسید: {{متن قرآن\|وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُم فِي الأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَى لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُم مِّن بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْنًا يَعْبُدُونَنِي لا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئًا وَمَن كَفَرَ بَعْدَ ذَلِكَ فَأُولَئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ }}<ref> خدا به کسانی از شما که ایمان آورده و کارهای شایسته کرده‏اند، وعده داده است که حتما آنان را در این سرزمین، جانشین [خود] قرار دهد؛ همان‏گونه که کسانی را که پیش از آنان بودند، جانشین [خود] قرار داد. و آن دینی را که برایشان پسندیده است، به سودشان مستقر کند و بیمشان را به ایمنی مبدل گرداند، [تا] مرا عبادت کنند و چیزی را با من شریک نگردانند و هر کس پس از آن به کفر گراید؛ آنانند که نافرمانند؛ سوره نور ، آیه: ۵۵.</ref>
	*در [[آیات]] پیش از این [[آیه]]، سخن از [[اطاعت]] و [[تسلیم]] برابر [[فرمان خدا]] و [[پیامبر]]{{صل}} است و در این [[آیه]]، بحث ادامه یافته و نتیجه این [[اطاعت]] که همان [[حکومت جهانی]] است بیان شده است. بر اساس آن، [[خداوند]] سبحانه و تعالی به کسانی که از شما [[ایمان]] آورده و اعمال [[صالح]] انجام داده‌‏اند، وعده می‏‌دهد که آنان را قطعا [[خلیفه]] روی [[زمین]] خواهد کرد؛ همان‏گونه که پیشینیان را [[خلافت]] روی [[زمین]] بخشید و [[دین]] و آیینی را که برای آنان [[پسندیده]]، به طور ریشه‌‏دار و پا برجا در صفحه [[زمین]] مستقر خواهد ساخت و [[خوف]] و [[ترس]] آن‏ها را، به [[امنیت]] و [[آرامش]] مبدّل خواهد کرد.		*در [[آیات]] پیش از این [[آیه]]، سخن از [[اطاعت]] و [[تسلیم]] برابر [[فرمان خدا]] و [[پیامبر]]{{صل}} است و در این [[آیه]]، بحث ادامه یافته و نتیجه این [[اطاعت]] که همان [[حکومت جهانی]] است بیان شده است. بر اساس آن، [[خداوند]] سبحانه و تعالی به کسانی که از شما [[ایمان]] آورده و اعمال [[صالح]] انجام داده‌‏اند، وعده می‏‌دهد که آنان را قطعا [[خلیفه]] روی [[زمین]] خواهد کرد؛ همان‏گونه که پیشینیان را [[خلافت]] روی [[زمین]] بخشید و [[دین]] و آیینی را که برای آنان [[پسندیده]]، به طور ریشه‌‏دار و پا برجا در صفحه [[زمین]] مستقر خواهد ساخت و [[خوف]] و [[ترس]] آن‏ها را، به [[امنیت]] و [[آرامش]] مبدّل خواهد کرد.
	[[مردم]] فقط [[خدا]] را پرستیده و چیزی را شریک او قرار نخواهند داد.		[[مردم]] فقط [[خدا]] را پرستیده و چیزی را شریک او قرار نخواهند داد.
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	*بدون [[شک]] [[آیه]]، هم شامل‏ [[مسلمانان]] نخستین و هم [[حکومت]] [[امام مهدی\|حضرت مهدی]]{{ع}}‏ می‌‏شود. طبق [[عقیده]] عموم مسلمانان- اعم از [[شیعه]] و اهل تسنن- آن حضرت سراسر [[زمین]] را پر از عدل‏ وداد می‏کند و او مصداق کامل این [[آیه]] است؛ ولی با این حال، منعی از عمومیت و گستردگی مفهوم آن نیست.		*بدون [[شک]] [[آیه]]، هم شامل‏ [[مسلمانان]] نخستین و هم [[حکومت]] [[امام مهدی\|حضرت مهدی]]{{ع}}‏ می‌‏شود. طبق [[عقیده]] عموم مسلمانان- اعم از [[شیعه]] و اهل تسنن- آن حضرت سراسر [[زمین]] را پر از عدل‏ وداد می‏کند و او مصداق کامل این [[آیه]] است؛ ولی با این حال، منعی از عمومیت و گستردگی مفهوم آن نیست.
	*گفتنی است ثمره تمام کوشش‏‌های [[پیامبران]] و تبلیغات مستمر و پی‏گیر آنان و نمونه کامل [[حاکمیت]] [[توحید]] و [[امنیت]] کامل و [[عبادت]]، زمانی تحقق می‌‏یابد که [[امام مهدی\|حضرت مهدی]]{{ع}}‏ [[ظهور]] می‌‏کند<ref>ناصر مکارم شیرازی و دیگران، تفسیر نمونه، ج ۱۴ ص ۵۳۰- ۵۳۲</ref>.		*گفتنی است ثمره تمام کوشش‏‌های [[پیامبران]] و تبلیغات مستمر و پی‏گیر آنان و نمونه کامل [[حاکمیت]] [[توحید]] و [[امنیت]] کامل و [[عبادت]]، زمانی تحقق می‌‏یابد که [[امام مهدی\|حضرت مهدی]]{{ع}}‏ [[ظهور]] می‌‏کند<ref>ناصر مکارم شیرازی و دیگران، تفسیر نمونه، ج ۱۴ ص ۵۳۰- ۵۳۲</ref>.
	*همان‏گونه که گفته شد، این تفسیرها، به معنای انحصار مصداق [[آیه]] نیست؛ بلکه بیان مصداق کامل است. [[ابو بصیر]] از [[امام صادق]]{{ع}} [[روایت]] کرده است که آن حضرت، ذیل این [[آیه]] فرمود: "درباره [[ قائم]]{{ع}} و [[اصحاب]] ایشان نازل شده است"<ref>{{عربی\|" نَزَلَتْ‏ فِي‏ الْقَائِمِ‏ وَ أَصْحَابِهِ‏‏ ‏‏‏"}}، شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص ۱۷۳؛ نعمانی، الغیبة، ص ۲۴۰، ح ۳۵</ref>.		*همان‏گونه که گفته شد، این تفسیرها، به معنای انحصار مصداق [[آیه]] نیست؛ بلکه بیان مصداق کامل است. [[ابو بصیر]] از [[امام صادق]]{{ع}} [[روایت]] کرده است که آن حضرت، ذیل این [[آیه]] فرمود: "درباره [[قائم]]{{ع}} و [[اصحاب]] ایشان نازل شده است"<ref>{{عربی\|" نَزَلَتْ‏ فِي‏ الْقَائِمِ‏ وَ أَصْحَابِهِ‏‏ ‏‏‏"}}، شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص ۱۷۳؛ نعمانی، الغیبة، ص ۲۴۰، ح ۳۵</ref>.
	*یکی از [[مفسران]] بزرگ در این ‏باره می‌‏نویسد: "... این مجتمع طیب و [[طاهر]] با صفاتی که از [[فضیلت]] و [[قداست]] دارد، هرگز تاکنون در [[دنیا]] منعقد نشده و [[دنیا]] از روزی که [[پیامبر]]{{صل}} [[مبعوث]] به [[رسالت]] شده، تاکنون، چنین جامعه‌‏ای به خود ندیده است. ناگزیر اگر مصداقی پیدا کند، در روزگار [[امام مهدی\|حضرت مهدی]]{{ع}}‏ خواهد بود؛ چون [[اخبار]] متواتری که از [[رسول خدا]]{{صل}} و [[امامان]] [[اهل بیت]]{{عم}} در خصوصیات آن حضرت وارد شده است، از تشکیل چنین جامعه‏‌ای خبر می‏‌دهد. البته این در صورتی است که روی سخن در [[آیه]] را متوجه مجتمع [[صالح]] بدانیم، نه تنها [[امام مهدی\|حضرت مهدی]]{{ع}}‏". آن‏گاه ادامه می‏دهد: خواهید گفت: طبق این نظریه چه معنا دارد که روی سخن را در زمان [[نزول]] [[آیه]] به‏ {{متن قرآن\|وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ }}؛ کند؛ در حالی که [[امام مهدی\|مهدی]]{{ع}} آن روز نبود "نه خودش بود و نه یکی از اهل زمانش"؟ در پاسخ می‌‏گوییم: این سؤال، ناشی از این است که پرسش‌‏کننده، میان خطاب‌‏های فردی با خطاب‌‏های اجتماعی خلط کرده است؛ چون خطاب ممکن است دو [[جور]] متوجه‏ اشخاص شود: یکی این‏که اشخاصی را مورد خطابی قرار دهند؛ بدین سبب که خصوصیات خود آنان مورد نظر است. به طور دیگر این‏که همان اشخاص را مورد خطاب قرار دهند، نه از این جهت که شخص خود آنان مورد نظر باشد، بلکه از این جهت که جمعیتی هستند دارای صفاتی معین. در صورت اول، خطاب، از مخاطبان به غیر مخاطبان متوجه نمی‌‏شود و شامل آن‏ها نمی‌‏گردد- نه وعده‏اش، نه وعیدش و نه هیچ‏ چیز دیگرش- و در قسم دوم اصلا اشخاص دخالتی ندارند و خطاب متوجه دارندگان صفات کذایی است که در این صورت به دیگران نیز متوجه می‏‌شود.		*یکی از [[مفسران]] بزرگ در این ‏باره می‌‏نویسد: "... این مجتمع طیب و [[طاهر]] با صفاتی که از [[فضیلت]] و [[قداست]] دارد، هرگز تاکنون در [[دنیا]] منعقد نشده و [[دنیا]] از روزی که [[پیامبر]]{{صل}} [[مبعوث]] به [[رسالت]] شده، تاکنون، چنین جامعه‌‏ای به خود ندیده است. ناگزیر اگر مصداقی پیدا کند، در روزگار [[امام مهدی\|حضرت مهدی]]{{ع}}‏ خواهد بود؛ چون [[اخبار]] متواتری که از [[رسول خدا]]{{صل}} و [[امامان]] [[اهل بیت]]{{عم}} در خصوصیات آن حضرت وارد شده است، از تشکیل چنین جامعه‏‌ای خبر می‏‌دهد. البته این در صورتی است که روی سخن در [[آیه]] را متوجه مجتمع [[صالح]] بدانیم، نه تنها [[امام مهدی\|حضرت مهدی]]{{ع}}‏". آن‏گاه ادامه می‏دهد: خواهید گفت: طبق این نظریه چه معنا دارد که روی سخن را در زمان [[نزول]] [[آیه]] به‏ {{متن قرآن\|وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ }}؛ کند؛ در حالی که [[امام مهدی\|مهدی]]{{ع}} آن روز نبود "نه خودش بود و نه یکی از اهل زمانش"؟ در پاسخ می‌‏گوییم: این سؤال، ناشی از این است که پرسش‌‏کننده، میان خطاب‌‏های فردی با خطاب‌‏های اجتماعی خلط کرده است؛ چون خطاب ممکن است دو [[جور]] متوجه‏ اشخاص شود: یکی این‏که اشخاصی را مورد خطابی قرار دهند؛ بدین سبب که خصوصیات خود آنان مورد نظر است. به طور دیگر این‏که همان اشخاص را مورد خطاب قرار دهند، نه از این جهت که شخص خود آنان مورد نظر باشد، بلکه از این جهت که جمعیتی هستند دارای صفاتی معین. در صورت اول، خطاب، از مخاطبان به غیر مخاطبان متوجه نمی‌‏شود و شامل آن‏ها نمی‌‏گردد- نه وعده‏اش، نه وعیدش و نه هیچ‏ چیز دیگرش- و در قسم دوم اصلا اشخاص دخالتی ندارند و خطاب متوجه دارندگان صفات کذایی است که در این صورت به دیگران نیز متوجه می‏‌شود.
	*در [[آیه شریفه]]، خطاب از قبیل خطاب‏‌های دوم است که بیانش گذشت و بیشتر خطاب‏‌های قرآنی- که یا [[مؤمنان]] را مخاطب کرده و یا [[کفار]] را- از این قبیل است<ref> محمد حسین طباطبایی، ترجمه المیزان، ج ۱۵، ص ۲۲۰</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۲۱۳ - ۲۱۶.</ref>.		*در [[آیه شریفه]]، خطاب از قبیل خطاب‏‌های دوم است که بیانش گذشت و بیشتر خطاب‏‌های قرآنی- که یا [[مؤمنان]] را مخاطب کرده و یا [[کفار]] را- از این قبیل است<ref> محمد حسین طباطبایی، ترجمه المیزان، ج ۱۵، ص ۲۲۰</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۲۱۳ - ۲۱۶.</ref>.
خط ۲۴:		خط ۲۴:
	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}


	[[رده:امام مهدی]]		[[رده:امام مهدی]]
	[[رده:خلافت موعود]]		[[رده:خلافت موعود]]

Heydari: جایگزینی متن - '== پانویس == {{پانویس}} {{امام مهدی}}' به '== پانویس == {{پانویس}} '

2022-05-19T18:59:49Z

جایگزینی متن - '== پانویس == {{پانویس}} {{امام مهدی}}' به '== پانویس == {{پانویس}} '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۲:۲۹
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~{{امام مهدی}}~~

	[[رده:امام مهدی]]		[[رده:امام مهدی]]
	[[رده:خلافت موعود]]		[[رده:خلافت موعود]]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-17T18:23:20Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۱:۵۳
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	{{:فرهنگنامه مهدویت (نمایه)}}		{{:فرهنگنامه مهدویت (نمایه)}}

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:134491.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه مهدویت''']]		* [[پرونده:134491.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه مهدویت''']]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n{{مهدویت}} +{{مهدویت}})

2021-12-16T16:32:09Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n{{مهدویت}} +{{مهدویت}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۰:۰۲
خط ۱:		خط ۱:

	{{مهدویت}}		{{مهدویت}}

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] == پانویس == {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

2021-12-16T16:13:13Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] == پانویس == {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۹:۴۳
خط ۲۱:		خط ۲۱:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:134491.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه مهدویت''']]		* [[پرونده:134491.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه مهدویت''']]
			{{پایان منابع}}

	== پانویس ==		== پانویس ==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== * +==منابع== {{منابع}} * )

2021-12-16T12:38:23Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== * +==منابع== {{منابع}} * )

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۶:۰۸
خط ۱۹:		خط ۱۹:

	==منابع==		==منابع==
			{{منابع}}
	* [[پرونده:134491.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه مهدویت''']]		* [[پرونده:134491.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه مهدویت''']]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== {{یادآوری پانویس}} {{پانویس}} +== پانویس == {{پانویس}})

2021-11-25T10:35:47Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== {{یادآوری پانویس}} {{پانویس}} +== پانویس == {{پانویس}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۴:۰۵
خط ۲۱:		خط ۲۱:
	* [[پرونده:134491.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه مهدویت''']]		* [[پرونده:134491.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه مهدویت''']]

	==پانویس==		== پانویس ==
	~~{{یادآوری پانویس}}~~
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۵۸
خط ۱:		خط ۱:
	{{مهدویت}}		{{مهدویت}}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	* [[خداوند]] سبحانه و تعالی در آیاتی چند به انسان‏‌های [[شایسته]] وعده داده که [[حکومت]] [[زمین]] به آن‏ها خواهد رسید: {{متن قرآن\|وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُم فِي الأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَى لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُم مِّن بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْنًا يَعْبُدُونَنِي لا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئًا وَمَن كَفَرَ بَعْدَ ذَلِكَ فَأُولَئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ }}<ref> خدا به کسانی از شما که ایمان آورده و کارهای شایسته کرده‏اند، وعده داده است که حتما آنان را در این سرزمین، جانشین [خود] قرار دهد؛ همان‏گونه که کسانی را که پیش از آنان بودند، جانشین [خود] قرار داد. و آن دینی را که برایشان پسندیده است، به سودشان مستقر کند و بیمشان را به ایمنی مبدل گرداند، [تا] مرا عبادت کنند و چیزی را با من شریک نگردانند و هر کس پس از آن به کفر گراید؛ آنانند که نافرمانند؛ سوره ~~نور ،~~ آیه: ۵۵.</ref>		* [[خداوند]] سبحانه و تعالی در آیاتی چند به انسان‏‌های [[شایسته]] وعده داده که [[حکومت]] [[زمین]] به آن‏ها خواهد رسید: {{متن قرآن\|وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُم فِي الأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَى لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُم مِّن بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْنًا يَعْبُدُونَنِي لا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئًا وَمَن كَفَرَ بَعْدَ ذَلِكَ فَأُولَئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ }}<ref> خدا به کسانی از شما که ایمان آورده و کارهای شایسته کرده‏اند، وعده داده است که حتما آنان را در این سرزمین، جانشین [خود] قرار دهد؛ همان‏گونه که کسانی را که پیش از آنان بودند، جانشین [خود] قرار داد. و آن دینی را که برایشان پسندیده است، به سودشان مستقر کند و بیمشان را به ایمنی مبدل گرداند، [تا] مرا عبادت کنند و چیزی را با من شریک نگردانند و هر کس پس از آن به کفر گراید؛ آنانند که نافرمانند؛ سوره نور، آیه: ۵۵.</ref>
	*در [[آیات]] پیش از این [[آیه]]، سخن از [[اطاعت]] و [[تسلیم]] برابر [[فرمان خدا]] و [[پیامبر]]{{صل}} است و در این [[آیه]]، بحث ادامه یافته و نتیجه این [[اطاعت]] که همان [[حکومت جهانی]] است بیان شده است. بر اساس آن، [[خداوند]] سبحانه و تعالی به کسانی که از شما [[ایمان]] آورده و اعمال [[صالح]] انجام داده‌‏اند، وعده می‏‌دهد که آنان را قطعا [[خلیفه]] روی [[زمین]] خواهد کرد؛ همان‏گونه که پیشینیان را [[خلافت]] روی [[زمین]] بخشید و [[دین]] و آیینی را که برای آنان [[پسندیده]]، به طور ریشه‌‏دار و پا برجا در صفحه [[زمین]] مستقر خواهد ساخت و [[خوف]] و [[ترس]] آن‏ها را، به [[امنیت]] و [[آرامش]] مبدّل خواهد کرد.		* در [[آیات]] پیش از این [[آیه]]، سخن از [[اطاعت]] و [[تسلیم]] برابر [[فرمان خدا]] و [[پیامبر]] {{صل}} است و در این [[آیه]]، بحث ادامه یافته و نتیجه این [[اطاعت]] که همان [[حکومت جهانی]] است بیان شده است. بر اساس آن، [[خداوند]] سبحانه و تعالی به کسانی که از شما [[ایمان]] آورده و اعمال [[صالح]] انجام داده‌‏اند، وعده می‏‌دهد که آنان را قطعا [[خلیفه]] روی [[زمین]] خواهد کرد؛ همان‏گونه که پیشینیان را [[خلافت]] روی [[زمین]] بخشید و [[دین]] و آیینی را که برای آنان [[پسندیده]]، به طور ریشه‌‏دار و پا برجا در صفحه [[زمین]] مستقر خواهد ساخت و [[خوف]] و [[ترس]] آن‏ها را، به [[امنیت]] و [[آرامش]] مبدّل خواهد کرد.
	[[مردم]] فقط [[خدا]] را پرستیده و چیزی را شریک او قرار نخواهند داد.		[[مردم]] فقط [[خدا]] را پرستیده و چیزی را شریک او قرار نخواهند داد.
	*بعد از این [[برتری]] و فراگیری [[حکومت]] [[توحید]] و استقرار [[آیین الهی]] و از میان رفتن هرگونه اضطراب، [[ناامنی]] و [[شرک]]، کسانی که بعد از آن [[کفر]] بورزند، به [[یقین]] [[فاسق]] واقعی خواهند بود!		* بعد از این [[برتری]] و فراگیری [[حکومت]] [[توحید]] و استقرار [[آیین الهی]] و از میان رفتن هرگونه اضطراب، [[ناامنی]] و [[شرک]]، کسانی که بعد از آن [[کفر]] بورزند، به [[یقین]] [[فاسق]] واقعی خواهند بود!
	*در این [[آیه]]، [[خداوند]] سبحانه و تعالی وعده [[حکومت]] روی [[زمین]]، [[برتری]] [[دین]] و [[آیین]] و [[امنیت]] کامل را به گروهی از [[مؤمنان]] و [[صالحان]] داده است. اما در این‏که منظور از این گروه چه کسانی‌‏اند، میان [[مفسران]] گفت‏وگو است.		* در این [[آیه]]، [[خداوند]] سبحانه و تعالی وعده [[حکومت]] روی [[زمین]]، [[برتری]] [[دین]] و [[آیین]] و [[امنیت]] کامل را به گروهی از [[مؤمنان]] و [[صالحان]] داده است. اما در این‏که منظور از این گروه چه کسانی‌‏اند، میان [[مفسران]] گفت‏وگو است.
	*برخی آن را اشاره به [[حکومت]] [[امام مهدی\|مهدی]]{{ع}} می‌‏دانند که شرق و غرب [[جهان]]، در زیر لوای [[حکومت]] آن حضرت قرار می‏‌گیرد، [[آیین حق]] همه جا نفوذ می‌‏کند، [[ناامنی]] و [[خوف]] و [[جنگ]] از صفحه [[زمین]] برچیده می‌‏شود و [[عبادت]] خالی از [[شرک]]، برای جهانیان تحقق می‌‏یابد<ref> ر. ک: محمد حسین طباطبایی، تفسیر المیزان، ج ۱۵، ص ۲۱۸</ref>.		* برخی آن را اشاره به [[حکومت]] [[امام مهدی\|مهدی]] {{ع}} می‌‏دانند که شرق و غرب [[جهان]]، در زیر لوای [[حکومت]] آن حضرت قرار می‏‌گیرد، [[آیین حق]] همه جا نفوذ می‌‏کند، [[ناامنی]] و [[خوف]] و [[جنگ]] از صفحه [[زمین]] برچیده می‌‏شود و [[عبادت]] خالی از [[شرک]]، برای جهانیان تحقق می‌‏یابد<ref> ر. ک: محمد حسین طباطبایی، تفسیر المیزان، ج ۱۵، ص ۲۱۸</ref>.
	*بدون [[شک]] [[آیه]]، هم شامل‏ [[مسلمانان]] نخستین و هم [[حکومت]] [[امام مهدی\|حضرت مهدی]]{{ع}}‏ می‌‏شود. طبق [[عقیده]] عموم مسلمانان- اعم از [[شیعه]] و اهل تسنن- آن حضرت سراسر [[زمین]] را پر از عدل‏ وداد می‏کند و او مصداق کامل این [[آیه]] است؛ ولی با این حال، منعی از عمومیت و گستردگی مفهوم آن نیست.		* بدون [[شک]] [[آیه]]، هم شامل‏ [[مسلمانان]] نخستین و هم [[حکومت]] [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}}‏ می‌‏شود. طبق [[عقیده]] عموم مسلمانان- اعم از [[شیعه]] و اهل تسنن- آن حضرت سراسر [[زمین]] را پر از عدل‏ وداد می‏کند و او مصداق کامل این [[آیه]] است؛ ولی با این حال، منعی از عمومیت و گستردگی مفهوم آن نیست.
	*گفتنی است ثمره تمام کوشش‏‌های [[پیامبران]] و تبلیغات مستمر و پی‏گیر آنان و نمونه کامل [[حاکمیت]] [[توحید]] و [[امنیت]] کامل و [[عبادت]]، زمانی تحقق می‌‏یابد که [[امام مهدی\|حضرت مهدی]]{{ع}}‏ [[ظهور]] می‌‏کند<ref>ناصر مکارم شیرازی و دیگران، تفسیر نمونه، ج ۱۴ ص ۵۳۰- ۵۳۲</ref>.		* گفتنی است ثمره تمام کوشش‏‌های [[پیامبران]] و تبلیغات مستمر و پی‏گیر آنان و نمونه کامل [[حاکمیت]] [[توحید]] و [[امنیت]] کامل و [[عبادت]]، زمانی تحقق می‌‏یابد که [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}}‏ [[ظهور]] می‌‏کند<ref>ناصر مکارم شیرازی و دیگران، تفسیر نمونه، ج ۱۴ ص ۵۳۰- ۵۳۲</ref>.
	*همان‏گونه که گفته شد، این تفسیرها، به معنای انحصار مصداق [[آیه]] نیست؛ بلکه بیان مصداق کامل است. [[ابو بصیر]] از [[امام صادق]]{{ع}} [[روایت]] کرده است که آن حضرت، ذیل این [[آیه]] فرمود: "درباره [[قائم]]{{ع}} و [[اصحاب]] ایشان نازل شده است"<ref>{{عربی\|" نَزَلَتْ‏ فِي‏ الْقَائِمِ‏ وَ أَصْحَابِهِ‏‏ ‏‏‏"}}، شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص ۱۷۳؛ نعمانی، الغیبة، ص ۲۴۰، ح ۳۵</ref>.		* همان‏گونه که گفته شد، این تفسیرها، به معنای انحصار مصداق [[آیه]] نیست؛ بلکه بیان مصداق کامل است. [[ابو بصیر]] از [[امام صادق]] {{ع}} [[روایت]] کرده است که آن حضرت، ذیل این [[آیه]] فرمود: "درباره [[قائم]] {{ع}} و [[اصحاب]] ایشان نازل شده است"<ref>{{عربی\|" نَزَلَتْ‏ فِي‏ الْقَائِمِ‏ وَ أَصْحَابِهِ‏‏ ‏‏‏"}}، شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص ۱۷۳؛ نعمانی، الغیبة، ص ۲۴۰، ح ۳۵</ref>.
	*یکی از [[مفسران]] بزرگ در این ‏باره می‌‏نویسد: "... این مجتمع طیب و [[طاهر]] با صفاتی که از [[فضیلت]] و [[قداست]] دارد، هرگز تاکنون در [[دنیا]] منعقد نشده و [[دنیا]] از روزی که [[پیامبر]]{{صل}} [[مبعوث]] به [[رسالت]] شده، تاکنون، چنین جامعه‌‏ای به خود ندیده است. ناگزیر اگر مصداقی پیدا کند، در روزگار [[امام مهدی\|حضرت مهدی]]{{ع}}‏ خواهد بود؛ چون [[اخبار]] متواتری که از [[رسول خدا]]{{صل}} و [[امامان]] [[اهل بیت]]{{عم}} در خصوصیات آن حضرت وارد شده است، از تشکیل چنین جامعه‏‌ای خبر می‏‌دهد. البته این در صورتی است که روی سخن در [[آیه]] را متوجه مجتمع [[صالح]] بدانیم، نه تنها [[امام مهدی\|حضرت مهدی]]{{ع}}‏". آن‏گاه ادامه می‏دهد: خواهید گفت: طبق این نظریه چه معنا دارد که روی سخن را در زمان [[نزول]] [[آیه]] به‏ {{متن قرآن\|وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ }}؛ کند؛ در حالی که [[امام مهدی\|مهدی]]{{ع}} آن روز نبود "نه خودش بود و نه یکی از اهل زمانش"؟ در پاسخ می‌‏گوییم: این سؤال، ناشی از این است که پرسش‌‏کننده، میان خطاب‌‏های فردی با خطاب‌‏های اجتماعی خلط کرده است؛ چون خطاب ممکن است دو [[جور]] متوجه‏ اشخاص شود: یکی این‏که اشخاصی را مورد خطابی قرار دهند؛ بدین سبب که خصوصیات خود آنان مورد نظر است. به طور دیگر این‏که همان اشخاص را مورد خطاب قرار دهند، نه از این جهت که شخص خود آنان مورد نظر باشد، بلکه از این جهت که جمعیتی هستند دارای صفاتی معین. در صورت اول، خطاب، از مخاطبان به غیر مخاطبان متوجه نمی‌‏شود و شامل آن‏ها نمی‌‏گردد- نه وعده‏اش، نه وعیدش و نه هیچ‏ چیز دیگرش- و در قسم دوم اصلا اشخاص دخالتی ندارند و خطاب متوجه دارندگان صفات کذایی است که در این صورت به دیگران نیز متوجه می‏‌شود.		* یکی از [[مفسران]] بزرگ در این ‏باره می‌‏نویسد: "... این مجتمع طیب و [[طاهر]] با صفاتی که از [[فضیلت]] و [[قداست]] دارد، هرگز تاکنون در [[دنیا]] منعقد نشده و [[دنیا]] از روزی که [[پیامبر]] {{صل}} [[مبعوث]] به [[رسالت]] شده، تاکنون، چنین جامعه‌‏ای به خود ندیده است. ناگزیر اگر مصداقی پیدا کند، در روزگار [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}}‏ خواهد بود؛ چون [[اخبار]] متواتری که از [[رسول خدا]] {{صل}} و [[امامان]] [[اهل بیت]] {{عم}} در خصوصیات آن حضرت وارد شده است، از تشکیل چنین جامعه‏‌ای خبر می‏‌دهد. البته این در صورتی است که روی سخن در [[آیه]] را متوجه مجتمع [[صالح]] بدانیم، نه تنها [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}}‏". آن‏گاه ادامه می‏دهد: خواهید گفت: طبق این نظریه چه معنا دارد که روی سخن را در زمان [[نزول]] [[آیه]] به‏ {{متن قرآن\|وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ }}؛ کند؛ در حالی که [[امام مهدی\|مهدی]] {{ع}} آن روز نبود "نه خودش بود و نه یکی از اهل زمانش"؟ در پاسخ می‌‏گوییم: این سؤال، ناشی از این است که پرسش‌‏کننده، میان خطاب‌‏های فردی با خطاب‌‏های اجتماعی خلط کرده است؛ چون خطاب ممکن است دو [[جور]] متوجه‏ اشخاص شود: یکی این‏که اشخاصی را مورد خطابی قرار دهند؛ بدین سبب که خصوصیات خود آنان مورد نظر است. به طور دیگر این‏که همان اشخاص را مورد خطاب قرار دهند، نه از این جهت که شخص خود آنان مورد نظر باشد، بلکه از این جهت که جمعیتی هستند دارای صفاتی معین. در صورت اول، خطاب، از مخاطبان به غیر مخاطبان متوجه نمی‌‏شود و شامل آن‏ها نمی‌‏گردد- نه وعده‏اش، نه وعیدش و نه هیچ‏ چیز دیگرش- و در قسم دوم اصلا اشخاص دخالتی ندارند و خطاب متوجه دارندگان صفات کذایی است که در این صورت به دیگران نیز متوجه می‏‌شود.
	*در [[آیه شریفه]]، خطاب از قبیل خطاب‏‌های دوم است که بیانش گذشت و بیشتر خطاب‏‌های قرآنی- که یا [[مؤمنان]] را مخاطب کرده و یا [[کفار]] را- از این قبیل است<ref> محمد حسین طباطبایی، ترجمه المیزان، ج ۱۵، ص ۲۲۰</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۲۱۳ - ۲۱۶.</ref>.		* در [[آیه شریفه]]، خطاب از قبیل خطاب‏‌های دوم است که بیانش گذشت و بیشتر خطاب‏‌های قرآنی- که یا [[مؤمنان]] را مخاطب کرده و یا [[کفار]] را- از این قبیل است<ref> محمد حسین طباطبایی، ترجمه المیزان، ج ۱۵، ص ۲۲۰</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۲۱۳ - ۲۱۶.</ref>.

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==