خودستایی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۱ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۵۷

2024-03-01T10:57:01Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۲۷
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{نبوت}}~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[خودستایی در قرآن]] - [[خودستایی در جامعه‌شناسی اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[خودستایی در قرآن~~]] - [[خودستایی در حدیث]] - [[خودستایی در کلام اسلامی~~]] - [[خودستایی در جامعه‌شناسی اسلامی]]\| پرسش مرتبط = ~~خودستایی (پرسش)~~}}
	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	* منظور آن دسته از آیاتی است که از سویی [[پیامبر]] و یا [[مؤمنین]] را از آن [[نهی]] می‌کند و عملی [[زشت]] می‌داند که دارای چنین صفتی باشند، و از سویی به [[پیامبر]] ذکر آن را [[فرمان]] می‌دهد.		منظور آن دسته از آیاتی است که از سویی [[پیامبر]] و یا [[مؤمنین]] را از آن [[نهی]] می‌کند و عملی [[زشت]] می‌داند که دارای چنین صفتی باشند، و از سویی به [[پیامبر]] ذکر آن را [[فرمان]] می‌دهد.
	#{{متن قرآن\|أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ يُزَكُّونَ أَنْفُسَهُمْ بَلِ اللَّهُ يُزَكِّي مَنْ يَشَاءُ وَلَا يُظْلَمُونَ فَتِيلًا}}<ref>«آیا به کسانی ننگریسته‌ای که خویشتن را پاکیزه می‌انگارند اما (این) خداوند است که هر کس را بخواهد پاکیزه می‌دارد و سر مویی ستم نخواهند دید» سوره نساء، آیه ۴۹.</ref>		#{{متن قرآن\|أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ يُزَكُّونَ أَنْفُسَهُمْ بَلِ اللَّهُ يُزَكِّي مَنْ يَشَاءُ وَلَا يُظْلَمُونَ فَتِيلًا}}<ref>«آیا به کسانی ننگریسته‌ای که خویشتن را پاکیزه می‌انگارند اما (این) خداوند است که هر کس را بخواهد پاکیزه می‌دارد و سر مویی ستم نخواهند دید» سوره نساء، آیه ۴۹.</ref>.
	#{{متن قرآن\|الَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبَائِرَ الْإِثْمِ وَالْفَوَاحِشَ إِلَّا اللَّمَمَ إِنَّ رَبَّكَ وَاسِعُ الْمَغْفِرَةِ هُوَ أَعْلَمُ بِكُمْ إِذْ أَنْشَأَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ وَإِذْ أَنْتُمْ أَجِنَّةٌ فِي بُطُونِ أُمَّهَاتِكُمْ فَلَا تُزَكُّوا أَنْفُسَكُمْ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اتَّقَى}}<ref>«همانان که از گناهان بزرگ و کارهای زشت- مگر گناهان کوچک- پرهیز می‌کنند، بی‌گمان پروردگارت را آمرزشی گسترده است، او آن هنگام که شما را از زمین پدید آورد و آن هنگام که شما جنین‌هایی در شکم مادرانتان بودید به شما داناتر بود پس خود را به پاکی نستأیید که او ب» سوره نجم، آیه ۳۲.</ref>		#{{متن قرآن\|الَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبَائِرَ الْإِثْمِ وَالْفَوَاحِشَ إِلَّا اللَّمَمَ إِنَّ رَبَّكَ وَاسِعُ الْمَغْفِرَةِ هُوَ أَعْلَمُ بِكُمْ إِذْ أَنْشَأَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ وَإِذْ أَنْتُمْ أَجِنَّةٌ فِي بُطُونِ أُمَّهَاتِكُمْ فَلَا تُزَكُّوا أَنْفُسَكُمْ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اتَّقَى}}<ref>«همانان که از گناهان بزرگ و کارهای زشت- مگر گناهان کوچک- پرهیز می‌کنند، بی‌گمان پروردگارت را آمرزشی گسترده است، او آن هنگام که شما را از زمین پدید آورد و آن هنگام که شما جنین‌هایی در شکم مادرانتان بودید به شما داناتر بود پس خود را به پاکی نستأیید که او ب» سوره نجم، آیه ۳۲.</ref>.
	#{{متن قرآن\|أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًا فَآوَى * وَوَجَدَكَ ضَالًّا فَهَدَى * وَوَجَدَكَ عَائِلًا فَأَغْنَى}}<ref>«آیا یتیمت نیافت و در پناه گرفت؟ * و تو را گم‌گشته یافت و راه نمود * و تو را نیازمند یافت و بی‌نیاز کرد،» سوره ضحی، آیه ۶-۸.</ref>؛ {{متن قرآن\|وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ}}<ref>«و نعمت پروردگارت را باز گوی!» سوره ضحی، آیه ۱۱.</ref>		#{{متن قرآن\|أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًا فَآوَى * وَوَجَدَكَ ضَالًّا فَهَدَى * وَوَجَدَكَ عَائِلًا فَأَغْنَى}}<ref>«آیا یتیمت نیافت و در پناه گرفت؟ * و تو را گم‌گشته یافت و راه نمود * و تو را نیازمند یافت و بی‌نیاز کرد،» سوره ضحی، آیه ۶-۸.</ref>؛ {{متن قرآن\|وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ}}<ref>«و نعمت پروردگارت را باز گوی!» سوره ضحی، آیه ۱۱.</ref>.

	== نکات ==		== نکات ==
	[[تزکیه نفس]] به زبان غیر از [[تزکیه نفس]] به [[قلب]] است، اگر مراد [[پاک]] شدن و [[پاک]] کردن از [[طغیان]] از راه [[توبه]] و برگشت به [[خدای تعالی]] باشد، آن وقت [[خشیت]] اثر مترتب بر آن امری مطلوب است، و مراد از [[خشیت]] همان ترسی است که همیشه ملازم با [[ایمان به خدا]] در [[انسان]] حاصل می‌گردد، و [[انسان]] [[مؤمن]] را وادار می‌کند به [[اطاعت]] از او و ترک معصیتش. اما [[تزکیه]] به زبان خودستایی و [[تمجید]] کردن از خویشتن خویش است، در صورتی که [[تزکیه]] [[قلب]] پالایش کردن از [[رذایل]] است. نظیر این که شخصی خود را در برابر دیگران بستاید که در این [[آیات]] مذموم شناخته شده است، و [[خدای تعالی]] از آن [[نهی]] کرده و می‌فرماید: "{{متن قرآن\|فَلَا تُزَكُّوا أَنْفُسَكُمْ}}<ref>«همانان که از گناهان بزرگ و کارهای زشت- مگر گناهان کوچک- پرهیز می‌کنند، بی‌گمان پروردگارت را آمرزشی گسترده است، او آن هنگام که شما را از زمین پدید آورد و آن هنگام که شما جنین‌هایی در شکم مادرانتان بودید به شما داناتر بود پس خود را به پاکی نستأیید که او ب» سوره نجم، آیه ۳۲.</ref>"، و [[نهی]] [[خدای تعالی]] از این قسم [[تزکیه]]، خود نوعی [[تادیب]] [[بندگان]] است، چون [[مدح]] کردن [[انسان]] نوعی [[تکبر]] و [[غرور]] است. وقتی که [[خدای تعالی]] شما را بهتر از هر کس می‌شناسد، و از آغاز خلقتتان و سرانجام آن با خبر است، پس دیگر [[بیهوده]] خود را به [[پاکی]] نستأیید، و او بهتر می‌داند [[پاک]] و با [[تقوا]] کیست. وانگهی بسا [[انسان]] دچار [[لغزش]] می‌شود، اگر [[رحمت الهی]] نباشد، چگونه شخص خود را منزه می‌کند. {{متن قرآن\|وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ مَا زَكَى مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ أَبَدًا وَلَكِنَّ اللَّهَ يُزَكِّي مَنْ يَشَاءُ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ}}<ref>«ای مؤمنان! گام‌های شیطان را پی نگیرید و هر کس گام‌های شیطان را پی بگیرد (بداند که) بی‌گمان او به کار زشت و ناپسند فرمان می‌دهد و اگر بخشش خداوند و بخشایش وی بر شما نبود هرگز هیچ یک از شما پاک نمی‌ماند اما خداوند هر که را بخواهد پاک می‌دارد و خداوند شنو» سوره نور، آیه ۲۱.</ref> لکن همین عمل در بعضی از موارد نظیر جایی که در [[مقام]] [[دفاع]] از خود در برابر اتهامی‌است و یا آنکه [[نعمت الهی]] اظهار شود [[زشت]] نیست، که در این باره خطاب به [[پیامبر]] می‌گوید: {{متن قرآن\|وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ}}<ref>«و نعمت پروردگارت را باز گوی!» سوره ضحی، آیه ۱۱.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ~~ج۱،~~ ص ۵۰۱.</ref>.		[[تزکیه نفس]] به زبان غیر از [[تزکیه نفس]] به [[قلب]] است، اگر مراد [[پاک]] شدن و [[پاک]] کردن از [[طغیان]] از راه [[توبه]] و برگشت به [[خدای تعالی]] باشد، آن وقت [[خشیت]] اثر مترتب بر آن امری مطلوب است، و مراد از [[خشیت]] همان ترسی است که همیشه ملازم با [[ایمان به خدا]] در [[انسان]] حاصل می‌گردد، و [[انسان]] [[مؤمن]] را وادار می‌کند به [[اطاعت]] از او و ترک معصیتش. اما [[تزکیه]] به زبان خودستایی و [[تمجید]] کردن از خویشتن خویش است، در صورتی که [[تزکیه]] [[قلب]] پالایش کردن از [[رذایل]] است. نظیر این که شخصی خود را در برابر دیگران بستاید که در این [[آیات]] مذموم شناخته شده است، و [[خدای تعالی]] از آن [[نهی]] کرده و می‌فرماید: "{{متن قرآن\|فَلَا تُزَكُّوا أَنْفُسَكُمْ}}<ref>«همانان که از گناهان بزرگ و کارهای زشت- مگر گناهان کوچک- پرهیز می‌کنند، بی‌گمان پروردگارت را آمرزشی گسترده است، او آن هنگام که شما را از زمین پدید آورد و آن هنگام که شما جنین‌هایی در شکم مادرانتان بودید به شما داناتر بود پس خود را به پاکی نستأیید که او ب» سوره نجم، آیه ۳۲.</ref>"، و [[نهی]] [[خدای تعالی]] از این قسم [[تزکیه]]، خود نوعی [[تادیب]] [[بندگان]] است، چون [[مدح]] کردن [[انسان]] نوعی [[تکبر]] و [[غرور]] است. وقتی که [[خدای تعالی]] شما را بهتر از هر کس می‌شناسد، و از آغاز خلقتتان و سرانجام آن با خبر است، پس دیگر [[بیهوده]] خود را به [[پاکی]] نستأیید، و او بهتر می‌داند [[پاک]] و با [[تقوا]] کیست. وانگهی بسا [[انسان]] دچار [[لغزش]] می‌شود، اگر [[رحمت الهی]] نباشد، چگونه شخص خود را منزه می‌کند. {{متن قرآن\|وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ مَا زَكَى مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ أَبَدًا وَلَكِنَّ اللَّهَ يُزَكِّي مَنْ يَشَاءُ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ}}<ref>«ای مؤمنان! گام‌های شیطان را پی نگیرید و هر کس گام‌های شیطان را پی بگیرد (بداند که) بی‌گمان او به کار زشت و ناپسند فرمان می‌دهد و اگر بخشش خداوند و بخشایش وی بر شما نبود هرگز هیچ یک از شما پاک نمی‌ماند اما خداوند هر که را بخواهد پاک می‌دارد و خداوند شنو» سوره نور، آیه ۲۱.</ref> لکن همین عمل در بعضی از موارد نظیر جایی که در [[مقام]] [[دفاع]] از خود در برابر اتهامی‌است و یا آنکه [[نعمت الهی]] اظهار شود [[زشت]] نیست، که در این باره خطاب به [[پیامبر]] می‌گوید: {{متن قرآن\|وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ}}<ref>«و نعمت پروردگارت را باز گوی!» سوره ضحی، آیه ۱۱.</ref>.<ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱]]، ص ۵۰۱.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۱۷:		خط ۱۸:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~خودستایی~~]]		[[رده:رذایل اخلاقی]]

	{{ارزش‌های اجتماعی}}		{{ارزش‌های اجتماعی}}

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T20:30:04Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۰:۰۰
خط ۱:		خط ۱:
	{{نبوت}}		{{نبوت}}
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[خودستایی در قرآن]] - [[خودستایی در حدیث]] - [[خودستایی در کلام اسلامی]] - [[خودستایی در جامعه‌شناسی اسلامی]]\| پرسش مرتبط = خودستایی (پرسش)}}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[خودستایی در قرآن]] - [[خودستایی در حدیث]] - [[خودستایی در کلام اسلامی]] - [[خودستایی در جامعه‌شناسی اسلامی]]\| پرسش مرتبط = خودستایی (پرسش)}}
	==مقدمه==		== مقدمه ==
	*منظور آن دسته از آیاتی است که از سویی [[پیامبر]] و یا [[مؤمنین]] را از آن [[نهی]] می‌کند و عملی [[زشت]] می‌داند که دارای چنین صفتی باشند، و از سویی به [[پیامبر]] ذکر آن را [[فرمان]] می‌دهد.		* منظور آن دسته از آیاتی است که از سویی [[پیامبر]] و یا [[مؤمنین]] را از آن [[نهی]] می‌کند و عملی [[زشت]] می‌داند که دارای چنین صفتی باشند، و از سویی به [[پیامبر]] ذکر آن را [[فرمان]] می‌دهد.
	#{{متن قرآن\|أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ يُزَكُّونَ أَنْفُسَهُمْ بَلِ اللَّهُ يُزَكِّي مَنْ يَشَاءُ وَلَا يُظْلَمُونَ فَتِيلًا}}<ref>«آیا به کسانی ننگریسته‌ای که خویشتن را پاکیزه می‌انگارند اما (این) خداوند است که هر کس را بخواهد پاکیزه می‌دارد و سر مویی ستم نخواهند دید» سوره نساء، آیه ۴۹.</ref>		#{{متن قرآن\|أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ يُزَكُّونَ أَنْفُسَهُمْ بَلِ اللَّهُ يُزَكِّي مَنْ يَشَاءُ وَلَا يُظْلَمُونَ فَتِيلًا}}<ref>«آیا به کسانی ننگریسته‌ای که خویشتن را پاکیزه می‌انگارند اما (این) خداوند است که هر کس را بخواهد پاکیزه می‌دارد و سر مویی ستم نخواهند دید» سوره نساء، آیه ۴۹.</ref>
	#{{متن قرآن\|الَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبَائِرَ الْإِثْمِ وَالْفَوَاحِشَ إِلَّا اللَّمَمَ إِنَّ رَبَّكَ وَاسِعُ الْمَغْفِرَةِ هُوَ أَعْلَمُ بِكُمْ إِذْ أَنْشَأَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ وَإِذْ أَنْتُمْ أَجِنَّةٌ فِي بُطُونِ أُمَّهَاتِكُمْ فَلَا تُزَكُّوا أَنْفُسَكُمْ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اتَّقَى}}<ref>«همانان که از گناهان بزرگ و کارهای زشت- مگر گناهان کوچک- پرهیز می‌کنند، بی‌گمان پروردگارت را آمرزشی گسترده است، او آن هنگام که شما را از زمین پدید آورد و آن هنگام که شما جنین‌هایی در شکم مادرانتان بودید به شما داناتر بود پس خود را به پاکی نستأیید که او ب» سوره نجم، آیه ۳۲.</ref>		#{{متن قرآن\|الَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبَائِرَ الْإِثْمِ وَالْفَوَاحِشَ إِلَّا اللَّمَمَ إِنَّ رَبَّكَ وَاسِعُ الْمَغْفِرَةِ هُوَ أَعْلَمُ بِكُمْ إِذْ أَنْشَأَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ وَإِذْ أَنْتُمْ أَجِنَّةٌ فِي بُطُونِ أُمَّهَاتِكُمْ فَلَا تُزَكُّوا أَنْفُسَكُمْ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اتَّقَى}}<ref>«همانان که از گناهان بزرگ و کارهای زشت- مگر گناهان کوچک- پرهیز می‌کنند، بی‌گمان پروردگارت را آمرزشی گسترده است، او آن هنگام که شما را از زمین پدید آورد و آن هنگام که شما جنین‌هایی در شکم مادرانتان بودید به شما داناتر بود پس خود را به پاکی نستأیید که او ب» سوره نجم، آیه ۳۲.</ref>
	#{{متن قرآن\|أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًا فَآوَى * وَوَجَدَكَ ضَالًّا فَهَدَى * وَوَجَدَكَ عَائِلًا فَأَغْنَى}}<ref>«آیا یتیمت نیافت و در پناه گرفت؟ * و تو را گم‌گشته یافت و راه نمود * و تو را نیازمند یافت و بی‌نیاز کرد،» سوره ضحی، آیه ۶-۸.</ref>؛ {{متن قرآن\|وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ}}<ref>«و نعمت پروردگارت را باز گوی!» سوره ضحی، آیه ۱۱.</ref>		#{{متن قرآن\|أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًا فَآوَى * وَوَجَدَكَ ضَالًّا فَهَدَى * وَوَجَدَكَ عَائِلًا فَأَغْنَى}}<ref>«آیا یتیمت نیافت و در پناه گرفت؟ * و تو را گم‌گشته یافت و راه نمود * و تو را نیازمند یافت و بی‌نیاز کرد،» سوره ضحی، آیه ۶-۸.</ref>؛ {{متن قرآن\|وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ}}<ref>«و نعمت پروردگارت را باز گوی!» سوره ضحی، آیه ۱۱.</ref>
	==نکات==		== نکات ==
	[[تزکیه نفس]] به زبان غیر از [[تزکیه نفس]] به [[قلب]] است، اگر مراد [[پاک]] شدن و [[پاک]] کردن از [[طغیان]] از راه [[توبه]] و برگشت به [[خدای تعالی]] باشد، آن وقت [[خشیت]] اثر مترتب بر آن امری مطلوب است، و مراد از [[خشیت]] همان ترسی است که همیشه ملازم با [[ایمان به خدا]] در [[انسان]] حاصل می‌گردد، و [[انسان]] [[مؤمن]] را وادار می‌کند به [[اطاعت]] از او و ترک معصیتش. اما [[تزکیه]] به زبان خودستایی و [[تمجید]] کردن از خویشتن خویش است، در صورتی که [[تزکیه]] [[قلب]] پالایش کردن از [[رذایل]] است. نظیر این که شخصی خود را در برابر دیگران بستاید که در این [[آیات]] مذموم شناخته شده است، و [[خدای تعالی]] از آن [[نهی]] کرده و می‌فرماید: "{{متن قرآن\|فَلَا تُزَكُّوا أَنْفُسَكُمْ}}<ref>«همانان که از گناهان بزرگ و کارهای زشت- مگر گناهان کوچک- پرهیز می‌کنند، بی‌گمان پروردگارت را آمرزشی گسترده است، او آن هنگام که شما را از زمین پدید آورد و آن هنگام که شما جنین‌هایی در شکم مادرانتان بودید به شما داناتر بود پس خود را به پاکی نستأیید که او ب» سوره نجم، آیه ۳۲.</ref>"، و [[نهی]] [[خدای تعالی]] از این قسم [[تزکیه]]، خود نوعی [[تادیب]] [[بندگان]] است، چون [[مدح]] کردن [[انسان]] نوعی [[تکبر]] و [[غرور]] است. وقتی که [[خدای تعالی]] شما را بهتر از هر کس می‌شناسد، و از آغاز خلقتتان و سرانجام آن با خبر است، پس دیگر [[بیهوده]] خود را به [[پاکی]] نستأیید، و او بهتر می‌داند [[پاک]] و با [[تقوا]] کیست. وانگهی بسا [[انسان]] دچار [[لغزش]] می‌شود، اگر [[رحمت الهی]] نباشد، چگونه شخص خود را منزه می‌کند. {{متن قرآن\|وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ مَا زَكَى مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ أَبَدًا وَلَكِنَّ اللَّهَ يُزَكِّي مَنْ يَشَاءُ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ}}<ref>«ای مؤمنان! گام‌های شیطان را پی نگیرید و هر کس گام‌های شیطان را پی بگیرد (بداند که) بی‌گمان او به کار زشت و ناپسند فرمان می‌دهد و اگر بخشش خداوند و بخشایش وی بر شما نبود هرگز هیچ یک از شما پاک نمی‌ماند اما خداوند هر که را بخواهد پاک می‌دارد و خداوند شنو» سوره نور، آیه ۲۱.</ref> لکن همین عمل در بعضی از موارد نظیر جایی که در [[مقام]] [[دفاع]] از خود در برابر اتهامی‌است و یا آنکه [[نعمت الهی]] اظهار شود [[زشت]] نیست، که در این باره خطاب به [[پیامبر]] می‌گوید: {{متن قرآن\|وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ}}<ref>«و نعمت پروردگارت را باز گوی!» سوره ضحی، آیه ۱۱.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۵۰۱.</ref>.		[[تزکیه نفس]] به زبان غیر از [[تزکیه نفس]] به [[قلب]] است، اگر مراد [[پاک]] شدن و [[پاک]] کردن از [[طغیان]] از راه [[توبه]] و برگشت به [[خدای تعالی]] باشد، آن وقت [[خشیت]] اثر مترتب بر آن امری مطلوب است، و مراد از [[خشیت]] همان ترسی است که همیشه ملازم با [[ایمان به خدا]] در [[انسان]] حاصل می‌گردد، و [[انسان]] [[مؤمن]] را وادار می‌کند به [[اطاعت]] از او و ترک معصیتش. اما [[تزکیه]] به زبان خودستایی و [[تمجید]] کردن از خویشتن خویش است، در صورتی که [[تزکیه]] [[قلب]] پالایش کردن از [[رذایل]] است. نظیر این که شخصی خود را در برابر دیگران بستاید که در این [[آیات]] مذموم شناخته شده است، و [[خدای تعالی]] از آن [[نهی]] کرده و می‌فرماید: "{{متن قرآن\|فَلَا تُزَكُّوا أَنْفُسَكُمْ}}<ref>«همانان که از گناهان بزرگ و کارهای زشت- مگر گناهان کوچک- پرهیز می‌کنند، بی‌گمان پروردگارت را آمرزشی گسترده است، او آن هنگام که شما را از زمین پدید آورد و آن هنگام که شما جنین‌هایی در شکم مادرانتان بودید به شما داناتر بود پس خود را به پاکی نستأیید که او ب» سوره نجم، آیه ۳۲.</ref>"، و [[نهی]] [[خدای تعالی]] از این قسم [[تزکیه]]، خود نوعی [[تادیب]] [[بندگان]] است، چون [[مدح]] کردن [[انسان]] نوعی [[تکبر]] و [[غرور]] است. وقتی که [[خدای تعالی]] شما را بهتر از هر کس می‌شناسد، و از آغاز خلقتتان و سرانجام آن با خبر است، پس دیگر [[بیهوده]] خود را به [[پاکی]] نستأیید، و او بهتر می‌داند [[پاک]] و با [[تقوا]] کیست. وانگهی بسا [[انسان]] دچار [[لغزش]] می‌شود، اگر [[رحمت الهی]] نباشد، چگونه شخص خود را منزه می‌کند. {{متن قرآن\|وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ مَا زَكَى مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ أَبَدًا وَلَكِنَّ اللَّهَ يُزَكِّي مَنْ يَشَاءُ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ}}<ref>«ای مؤمنان! گام‌های شیطان را پی نگیرید و هر کس گام‌های شیطان را پی بگیرد (بداند که) بی‌گمان او به کار زشت و ناپسند فرمان می‌دهد و اگر بخشش خداوند و بخشایش وی بر شما نبود هرگز هیچ یک از شما پاک نمی‌ماند اما خداوند هر که را بخواهد پاک می‌دارد و خداوند شنو» سوره نور، آیه ۲۱.</ref> لکن همین عمل در بعضی از موارد نظیر جایی که در [[مقام]] [[دفاع]] از خود در برابر اتهامی‌است و یا آنکه [[نعمت الهی]] اظهار شود [[زشت]] نیست، که در این باره خطاب به [[پیامبر]] می‌گوید: {{متن قرآن\|وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ}}<ref>«و نعمت پروردگارت را باز گوی!» سوره ضحی، آیه ۱۱.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۵۰۱.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T06:57:15Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۲۷
خط ۱۸:		خط ۱۸:

	[[رده:خودستایی]]		[[رده:خودستایی]]
	~~[[رده:مدخل]]~~
	{{ارزش‌های اجتماعی}}		{{ارزش‌های اجتماعی}}

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۱

2022-07-10T16:05:24Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۱

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۳۵
خط ۱:		خط ۱:
	{{نبوت}}		{{نبوت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[خودستایی در قرآن]] - [[خودستایی در حدیث]] - [[خودستایی در کلام اسلامی]] - [[خودستایی در جامعه‌شناسی اسلامی]]\| پرسش مرتبط = خودستایی (پرسش)}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[خودستایی در قرآن]] - [[خودستایی در حدیث]] - [[خودستایی در کلام اسلامی]] - [[خودستایی در جامعه‌شناسی اسلامی]]~~</div>~~
	~~<div style~~="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[خودستایی (پرسش)~~]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>~~
	==مقدمه==		==مقدمه==
	*منظور آن دسته از آیاتی است که از سویی [[پیامبر]] و یا [[مؤمنین]] را از آن [[نهی]] می‌کند و عملی [[زشت]] می‌داند که دارای چنین صفتی باشند، و از سویی به [[پیامبر]] ذکر آن را [[فرمان]] می‌دهد.		*منظور آن دسته از آیاتی است که از سویی [[پیامبر]] و یا [[مؤمنین]] را از آن [[نهی]] می‌کند و عملی [[زشت]] می‌داند که دارای چنین صفتی باشند، و از سویی به [[پیامبر]] ذکر آن را [[فرمان]] می‌دهد.

Hosein: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == ==' به '=='

2022-06-01T15:27:00Z

جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == ==' به '=='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۵۷
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	==نکات==		==نکات==
	[[تزکیه نفس]] به زبان غیر از [[تزکیه نفس]] به [[قلب]] است، اگر مراد [[پاک]] شدن و [[پاک]] کردن از [[طغیان]] از راه [[توبه]] و برگشت به [[خدای تعالی]] باشد، آن وقت [[خشیت]] اثر مترتب بر آن امری مطلوب است، و مراد از [[خشیت]] همان ترسی است که همیشه ملازم با [[ایمان به خدا]] در [[انسان]] حاصل می‌گردد، و [[انسان]] [[مؤمن]] را وادار می‌کند به [[اطاعت]] از او و ترک معصیتش. اما [[تزکیه]] به زبان خودستایی و [[تمجید]] کردن از خویشتن خویش است، در صورتی که [[تزکیه]] [[قلب]] پالایش کردن از [[رذایل]] است. نظیر این که شخصی خود را در برابر دیگران بستاید که در این [[آیات]] مذموم شناخته شده است، و [[خدای تعالی]] از آن [[نهی]] کرده و می‌فرماید: "{{متن قرآن\|فَلَا تُزَكُّوا أَنْفُسَكُمْ}}<ref>«همانان که از گناهان بزرگ و کارهای زشت- مگر گناهان کوچک- پرهیز می‌کنند، بی‌گمان پروردگارت را آمرزشی گسترده است، او آن هنگام که شما را از زمین پدید آورد و آن هنگام که شما جنین‌هایی در شکم مادرانتان بودید به شما داناتر بود پس خود را به پاکی نستأیید که او ب» سوره نجم، آیه ۳۲.</ref>"، و [[نهی]] [[خدای تعالی]] از این قسم [[تزکیه]]، خود نوعی [[تادیب]] [[بندگان]] است، چون [[مدح]] کردن [[انسان]] نوعی [[تکبر]] و [[غرور]] است. وقتی که [[خدای تعالی]] شما را بهتر از هر کس می‌شناسد، و از آغاز خلقتتان و سرانجام آن با خبر است، پس دیگر [[بیهوده]] خود را به [[پاکی]] نستأیید، و او بهتر می‌داند [[پاک]] و با [[تقوا]] کیست. وانگهی بسا [[انسان]] دچار [[لغزش]] می‌شود، اگر [[رحمت الهی]] نباشد، چگونه شخص خود را منزه می‌کند. {{متن قرآن\|وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ مَا زَكَى مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ أَبَدًا وَلَكِنَّ اللَّهَ يُزَكِّي مَنْ يَشَاءُ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ}}<ref>«ای مؤمنان! گام‌های شیطان را پی نگیرید و هر کس گام‌های شیطان را پی بگیرد (بداند که) بی‌گمان او به کار زشت و ناپسند فرمان می‌دهد و اگر بخشش خداوند و بخشایش وی بر شما نبود هرگز هیچ یک از شما پاک نمی‌ماند اما خداوند هر که را بخواهد پاک می‌دارد و خداوند شنو» سوره نور، آیه ۲۱.</ref> لکن همین عمل در بعضی از موارد نظیر جایی که در [[مقام]] [[دفاع]] از خود در برابر اتهامی‌است و یا آنکه [[نعمت الهی]] اظهار شود [[زشت]] نیست، که در این باره خطاب به [[پیامبر]] می‌گوید: {{متن قرآن\|وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ}}<ref>«و نعمت پروردگارت را باز گوی!» سوره ضحی، آیه ۱۱.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۵۰۱.</ref>.		[[تزکیه نفس]] به زبان غیر از [[تزکیه نفس]] به [[قلب]] است، اگر مراد [[پاک]] شدن و [[پاک]] کردن از [[طغیان]] از راه [[توبه]] و برگشت به [[خدای تعالی]] باشد، آن وقت [[خشیت]] اثر مترتب بر آن امری مطلوب است، و مراد از [[خشیت]] همان ترسی است که همیشه ملازم با [[ایمان به خدا]] در [[انسان]] حاصل می‌گردد، و [[انسان]] [[مؤمن]] را وادار می‌کند به [[اطاعت]] از او و ترک معصیتش. اما [[تزکیه]] به زبان خودستایی و [[تمجید]] کردن از خویشتن خویش است، در صورتی که [[تزکیه]] [[قلب]] پالایش کردن از [[رذایل]] است. نظیر این که شخصی خود را در برابر دیگران بستاید که در این [[آیات]] مذموم شناخته شده است، و [[خدای تعالی]] از آن [[نهی]] کرده و می‌فرماید: "{{متن قرآن\|فَلَا تُزَكُّوا أَنْفُسَكُمْ}}<ref>«همانان که از گناهان بزرگ و کارهای زشت- مگر گناهان کوچک- پرهیز می‌کنند، بی‌گمان پروردگارت را آمرزشی گسترده است، او آن هنگام که شما را از زمین پدید آورد و آن هنگام که شما جنین‌هایی در شکم مادرانتان بودید به شما داناتر بود پس خود را به پاکی نستأیید که او ب» سوره نجم، آیه ۳۲.</ref>"، و [[نهی]] [[خدای تعالی]] از این قسم [[تزکیه]]، خود نوعی [[تادیب]] [[بندگان]] است، چون [[مدح]] کردن [[انسان]] نوعی [[تکبر]] و [[غرور]] است. وقتی که [[خدای تعالی]] شما را بهتر از هر کس می‌شناسد، و از آغاز خلقتتان و سرانجام آن با خبر است، پس دیگر [[بیهوده]] خود را به [[پاکی]] نستأیید، و او بهتر می‌داند [[پاک]] و با [[تقوا]] کیست. وانگهی بسا [[انسان]] دچار [[لغزش]] می‌شود، اگر [[رحمت الهی]] نباشد، چگونه شخص خود را منزه می‌کند. {{متن قرآن\|وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ مَا زَكَى مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ أَبَدًا وَلَكِنَّ اللَّهَ يُزَكِّي مَنْ يَشَاءُ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ}}<ref>«ای مؤمنان! گام‌های شیطان را پی نگیرید و هر کس گام‌های شیطان را پی بگیرد (بداند که) بی‌گمان او به کار زشت و ناپسند فرمان می‌دهد و اگر بخشش خداوند و بخشایش وی بر شما نبود هرگز هیچ یک از شما پاک نمی‌ماند اما خداوند هر که را بخواهد پاک می‌دارد و خداوند شنو» سوره نور، آیه ۲۱.</ref> لکن همین عمل در بعضی از موارد نظیر جایی که در [[مقام]] [[دفاع]] از خود در برابر اتهامی‌است و یا آنکه [[نعمت الهی]] اظهار شود [[زشت]] نیست، که در این باره خطاب به [[پیامبر]] می‌گوید: {{متن قرآن\|وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ}}<ref>«و نعمت پروردگارت را باز گوی!» سوره ضحی، آیه ۱۱.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۵۰۱.</ref>.

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==

Hosein: جایگزینی متن - '== پرسش‌های وابسته == ==' به '=='

2022-06-01T15:13:09Z

جایگزینی متن - '== پرسش‌های وابسته == ==' به '=='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۴۳
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	==نکات==		==نکات==
	[[تزکیه نفس]] به زبان غیر از [[تزکیه نفس]] به [[قلب]] است، اگر مراد [[پاک]] شدن و [[پاک]] کردن از [[طغیان]] از راه [[توبه]] و برگشت به [[خدای تعالی]] باشد، آن وقت [[خشیت]] اثر مترتب بر آن امری مطلوب است، و مراد از [[خشیت]] همان ترسی است که همیشه ملازم با [[ایمان به خدا]] در [[انسان]] حاصل می‌گردد، و [[انسان]] [[مؤمن]] را وادار می‌کند به [[اطاعت]] از او و ترک معصیتش. اما [[تزکیه]] به زبان خودستایی و [[تمجید]] کردن از خویشتن خویش است، در صورتی که [[تزکیه]] [[قلب]] پالایش کردن از [[رذایل]] است. نظیر این که شخصی خود را در برابر دیگران بستاید که در این [[آیات]] مذموم شناخته شده است، و [[خدای تعالی]] از آن [[نهی]] کرده و می‌فرماید: "{{متن قرآن\|فَلَا تُزَكُّوا أَنْفُسَكُمْ}}<ref>«همانان که از گناهان بزرگ و کارهای زشت- مگر گناهان کوچک- پرهیز می‌کنند، بی‌گمان پروردگارت را آمرزشی گسترده است، او آن هنگام که شما را از زمین پدید آورد و آن هنگام که شما جنین‌هایی در شکم مادرانتان بودید به شما داناتر بود پس خود را به پاکی نستأیید که او ب» سوره نجم، آیه ۳۲.</ref>"، و [[نهی]] [[خدای تعالی]] از این قسم [[تزکیه]]، خود نوعی [[تادیب]] [[بندگان]] است، چون [[مدح]] کردن [[انسان]] نوعی [[تکبر]] و [[غرور]] است. وقتی که [[خدای تعالی]] شما را بهتر از هر کس می‌شناسد، و از آغاز خلقتتان و سرانجام آن با خبر است، پس دیگر [[بیهوده]] خود را به [[پاکی]] نستأیید، و او بهتر می‌داند [[پاک]] و با [[تقوا]] کیست. وانگهی بسا [[انسان]] دچار [[لغزش]] می‌شود، اگر [[رحمت الهی]] نباشد، چگونه شخص خود را منزه می‌کند. {{متن قرآن\|وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ مَا زَكَى مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ أَبَدًا وَلَكِنَّ اللَّهَ يُزَكِّي مَنْ يَشَاءُ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ}}<ref>«ای مؤمنان! گام‌های شیطان را پی نگیرید و هر کس گام‌های شیطان را پی بگیرد (بداند که) بی‌گمان او به کار زشت و ناپسند فرمان می‌دهد و اگر بخشش خداوند و بخشایش وی بر شما نبود هرگز هیچ یک از شما پاک نمی‌ماند اما خداوند هر که را بخواهد پاک می‌دارد و خداوند شنو» سوره نور، آیه ۲۱.</ref> لکن همین عمل در بعضی از موارد نظیر جایی که در [[مقام]] [[دفاع]] از خود در برابر اتهامی‌است و یا آنکه [[نعمت الهی]] اظهار شود [[زشت]] نیست، که در این باره خطاب به [[پیامبر]] می‌گوید: {{متن قرآن\|وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ}}<ref>«و نعمت پروردگارت را باز گوی!» سوره ضحی، آیه ۱۱.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۵۰۱.</ref>.		[[تزکیه نفس]] به زبان غیر از [[تزکیه نفس]] به [[قلب]] است، اگر مراد [[پاک]] شدن و [[پاک]] کردن از [[طغیان]] از راه [[توبه]] و برگشت به [[خدای تعالی]] باشد، آن وقت [[خشیت]] اثر مترتب بر آن امری مطلوب است، و مراد از [[خشیت]] همان ترسی است که همیشه ملازم با [[ایمان به خدا]] در [[انسان]] حاصل می‌گردد، و [[انسان]] [[مؤمن]] را وادار می‌کند به [[اطاعت]] از او و ترک معصیتش. اما [[تزکیه]] به زبان خودستایی و [[تمجید]] کردن از خویشتن خویش است، در صورتی که [[تزکیه]] [[قلب]] پالایش کردن از [[رذایل]] است. نظیر این که شخصی خود را در برابر دیگران بستاید که در این [[آیات]] مذموم شناخته شده است، و [[خدای تعالی]] از آن [[نهی]] کرده و می‌فرماید: "{{متن قرآن\|فَلَا تُزَكُّوا أَنْفُسَكُمْ}}<ref>«همانان که از گناهان بزرگ و کارهای زشت- مگر گناهان کوچک- پرهیز می‌کنند، بی‌گمان پروردگارت را آمرزشی گسترده است، او آن هنگام که شما را از زمین پدید آورد و آن هنگام که شما جنین‌هایی در شکم مادرانتان بودید به شما داناتر بود پس خود را به پاکی نستأیید که او ب» سوره نجم، آیه ۳۲.</ref>"، و [[نهی]] [[خدای تعالی]] از این قسم [[تزکیه]]، خود نوعی [[تادیب]] [[بندگان]] است، چون [[مدح]] کردن [[انسان]] نوعی [[تکبر]] و [[غرور]] است. وقتی که [[خدای تعالی]] شما را بهتر از هر کس می‌شناسد، و از آغاز خلقتتان و سرانجام آن با خبر است، پس دیگر [[بیهوده]] خود را به [[پاکی]] نستأیید، و او بهتر می‌داند [[پاک]] و با [[تقوا]] کیست. وانگهی بسا [[انسان]] دچار [[لغزش]] می‌شود، اگر [[رحمت الهی]] نباشد، چگونه شخص خود را منزه می‌کند. {{متن قرآن\|وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ مَا زَكَى مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ أَبَدًا وَلَكِنَّ اللَّهَ يُزَكِّي مَنْ يَشَاءُ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ}}<ref>«ای مؤمنان! گام‌های شیطان را پی نگیرید و هر کس گام‌های شیطان را پی بگیرد (بداند که) بی‌گمان او به کار زشت و ناپسند فرمان می‌دهد و اگر بخشش خداوند و بخشایش وی بر شما نبود هرگز هیچ یک از شما پاک نمی‌ماند اما خداوند هر که را بخواهد پاک می‌دارد و خداوند شنو» سوره نور، آیه ۲۱.</ref> لکن همین عمل در بعضی از موارد نظیر جایی که در [[مقام]] [[دفاع]] از خود در برابر اتهامی‌است و یا آنکه [[نعمت الهی]] اظهار شود [[زشت]] نیست، که در این باره خطاب به [[پیامبر]] می‌گوید: {{متن قرآن\|وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ}}<ref>«و نعمت پروردگارت را باز گوی!» سوره ضحی، آیه ۱۱.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۵۰۱.</ref>.

	~~== پرسش‌های وابسته ==~~

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Wasity: جایگزینی متن - ' لیکن ' به ' لکن '

2022-05-08T12:38:40Z

جایگزینی متن - ' لیکن ' به ' لکن '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۰۸
خط ۹:		خط ۹:
	#{{متن قرآن\|أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًا فَآوَى * وَوَجَدَكَ ضَالًّا فَهَدَى * وَوَجَدَكَ عَائِلًا فَأَغْنَى}}<ref>«آیا یتیمت نیافت و در پناه گرفت؟ * و تو را گم‌گشته یافت و راه نمود * و تو را نیازمند یافت و بی‌نیاز کرد،» سوره ضحی، آیه ۶-۸.</ref>؛ {{متن قرآن\|وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ}}<ref>«و نعمت پروردگارت را باز گوی!» سوره ضحی، آیه ۱۱.</ref>		#{{متن قرآن\|أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًا فَآوَى * وَوَجَدَكَ ضَالًّا فَهَدَى * وَوَجَدَكَ عَائِلًا فَأَغْنَى}}<ref>«آیا یتیمت نیافت و در پناه گرفت؟ * و تو را گم‌گشته یافت و راه نمود * و تو را نیازمند یافت و بی‌نیاز کرد،» سوره ضحی، آیه ۶-۸.</ref>؛ {{متن قرآن\|وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ}}<ref>«و نعمت پروردگارت را باز گوی!» سوره ضحی، آیه ۱۱.</ref>
	==نکات==		==نکات==
	[[تزکیه نفس]] به زبان غیر از [[تزکیه نفس]] به [[قلب]] است، اگر مراد [[پاک]] شدن و [[پاک]] کردن از [[طغیان]] از راه [[توبه]] و برگشت به [[خدای تعالی]] باشد، آن وقت [[خشیت]] اثر مترتب بر آن امری مطلوب است، و مراد از [[خشیت]] همان ترسی است که همیشه ملازم با [[ایمان به خدا]] در [[انسان]] حاصل می‌گردد، و [[انسان]] [[مؤمن]] را وادار می‌کند به [[اطاعت]] از او و ترک معصیتش. اما [[تزکیه]] به زبان خودستایی و [[تمجید]] کردن از خویشتن خویش است، در صورتی که [[تزکیه]] [[قلب]] پالایش کردن از [[رذایل]] است. نظیر این که شخصی خود را در برابر دیگران بستاید که در این [[آیات]] مذموم شناخته شده است، و [[خدای تعالی]] از آن [[نهی]] کرده و می‌فرماید: "{{متن قرآن\|فَلَا تُزَكُّوا أَنْفُسَكُمْ}}<ref>«همانان که از گناهان بزرگ و کارهای زشت- مگر گناهان کوچک- پرهیز می‌کنند، بی‌گمان پروردگارت را آمرزشی گسترده است، او آن هنگام که شما را از زمین پدید آورد و آن هنگام که شما جنین‌هایی در شکم مادرانتان بودید به شما داناتر بود پس خود را به پاکی نستأیید که او ب» سوره نجم، آیه ۳۲.</ref>"، و [[نهی]] [[خدای تعالی]] از این قسم [[تزکیه]]، خود نوعی [[تادیب]] [[بندگان]] است، چون [[مدح]] کردن [[انسان]] نوعی [[تکبر]] و [[غرور]] است. وقتی که [[خدای تعالی]] شما را بهتر از هر کس می‌شناسد، و از آغاز خلقتتان و سرانجام آن با خبر است، پس دیگر [[بیهوده]] خود را به [[پاکی]] نستأیید، و او بهتر می‌داند [[پاک]] و با [[تقوا]] کیست. وانگهی بسا [[انسان]] دچار [[لغزش]] می‌شود، اگر [[رحمت الهی]] نباشد، چگونه شخص خود را منزه می‌کند. {{متن قرآن\|وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ مَا زَكَى مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ أَبَدًا وَلَكِنَّ اللَّهَ يُزَكِّي مَنْ يَشَاءُ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ}}<ref>«ای مؤمنان! گام‌های شیطان را پی نگیرید و هر کس گام‌های شیطان را پی بگیرد (بداند که) بی‌گمان او به کار زشت و ناپسند فرمان می‌دهد و اگر بخشش خداوند و بخشایش وی بر شما نبود هرگز هیچ یک از شما پاک نمی‌ماند اما خداوند هر که را بخواهد پاک می‌دارد و خداوند شنو» سوره نور، آیه ۲۱.</ref> ~~لیکن~~ همین عمل در بعضی از موارد نظیر جایی که در [[مقام]] [[دفاع]] از خود در برابر اتهامی‌است و یا آنکه [[نعمت الهی]] اظهار شود [[زشت]] نیست، که در این باره خطاب به [[پیامبر]] می‌گوید: {{متن قرآن\|وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ}}<ref>«و نعمت پروردگارت را باز گوی!» سوره ضحی، آیه ۱۱.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۵۰۱.</ref>.		[[تزکیه نفس]] به زبان غیر از [[تزکیه نفس]] به [[قلب]] است، اگر مراد [[پاک]] شدن و [[پاک]] کردن از [[طغیان]] از راه [[توبه]] و برگشت به [[خدای تعالی]] باشد، آن وقت [[خشیت]] اثر مترتب بر آن امری مطلوب است، و مراد از [[خشیت]] همان ترسی است که همیشه ملازم با [[ایمان به خدا]] در [[انسان]] حاصل می‌گردد، و [[انسان]] [[مؤمن]] را وادار می‌کند به [[اطاعت]] از او و ترک معصیتش. اما [[تزکیه]] به زبان خودستایی و [[تمجید]] کردن از خویشتن خویش است، در صورتی که [[تزکیه]] [[قلب]] پالایش کردن از [[رذایل]] است. نظیر این که شخصی خود را در برابر دیگران بستاید که در این [[آیات]] مذموم شناخته شده است، و [[خدای تعالی]] از آن [[نهی]] کرده و می‌فرماید: "{{متن قرآن\|فَلَا تُزَكُّوا أَنْفُسَكُمْ}}<ref>«همانان که از گناهان بزرگ و کارهای زشت- مگر گناهان کوچک- پرهیز می‌کنند، بی‌گمان پروردگارت را آمرزشی گسترده است، او آن هنگام که شما را از زمین پدید آورد و آن هنگام که شما جنین‌هایی در شکم مادرانتان بودید به شما داناتر بود پس خود را به پاکی نستأیید که او ب» سوره نجم، آیه ۳۲.</ref>"، و [[نهی]] [[خدای تعالی]] از این قسم [[تزکیه]]، خود نوعی [[تادیب]] [[بندگان]] است، چون [[مدح]] کردن [[انسان]] نوعی [[تکبر]] و [[غرور]] است. وقتی که [[خدای تعالی]] شما را بهتر از هر کس می‌شناسد، و از آغاز خلقتتان و سرانجام آن با خبر است، پس دیگر [[بیهوده]] خود را به [[پاکی]] نستأیید، و او بهتر می‌داند [[پاک]] و با [[تقوا]] کیست. وانگهی بسا [[انسان]] دچار [[لغزش]] می‌شود، اگر [[رحمت الهی]] نباشد، چگونه شخص خود را منزه می‌کند. {{متن قرآن\|وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ مَا زَكَى مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ أَبَدًا وَلَكِنَّ اللَّهَ يُزَكِّي مَنْ يَشَاءُ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ}}<ref>«ای مؤمنان! گام‌های شیطان را پی نگیرید و هر کس گام‌های شیطان را پی بگیرد (بداند که) بی‌گمان او به کار زشت و ناپسند فرمان می‌دهد و اگر بخشش خداوند و بخشایش وی بر شما نبود هرگز هیچ یک از شما پاک نمی‌ماند اما خداوند هر که را بخواهد پاک می‌دارد و خداوند شنو» سوره نور، آیه ۲۱.</ref> لکن همین عمل در بعضی از موارد نظیر جایی که در [[مقام]] [[دفاع]] از خود در برابر اتهامی‌است و یا آنکه [[نعمت الهی]] اظهار شود [[زشت]] نیست، که در این باره خطاب به [[پیامبر]] می‌گوید: {{متن قرآن\|وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ}}<ref>«و نعمت پروردگارت را باز گوی!» سوره ضحی، آیه ۱۱.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۵۰۱.</ref>.

	== پرسش‌های وابسته ==		== پرسش‌های وابسته ==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-17T18:25:26Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۱:۵۵
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:55210091.jpg\|22px]] [[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم''']]		# [[پرونده:55210091.jpg\|22px]] [[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم''']]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n{{نبوت}} +{{نبوت}})

2021-12-16T16:54:35Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n{{نبوت}} +{{نبوت}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۰:۲۴
خط ۱:		خط ۱:

	{{نبوت}}		{{نبوت}}
	<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>		<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] == پانویس == {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

2021-12-16T16:16:03Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] == پانویس == {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۹:۴۶
خط ۱۹:		خط ۱۹:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:55210091.jpg\|22px]] [[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم''']]		# [[پرونده:55210091.jpg\|22px]] [[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم''']]
			{{پایان منابع}}

	== پانویس ==		== پانویس ==