خودستایی در جامعه‌شناسی اسلامی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Jaafari در ‏۱۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۱۲

2025-04-10T08:12:00Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۴۲
خط ۷:		خط ۷:

	== [[خودستایی]] و [[تفاخر]] ==		== [[خودستایی]] و [[تفاخر]] ==
	~~“تفاخر”~~ از ریشه [[فخر]]، به معنای [[فخرفروشی]] و [[مباهات]] به اشیا و امور خارج از ذات [[انسان]] همچون [[مال]]، [[جاه]]، [[اولاد]] یا [[مباهات]] به مکارم و [[محاسن]] و [[صفات انسانی]] صورت می‌گیرد<ref>حسین بن محمد راغب اصفهانی، المفردات فی غریب القرآن، ص۶۲۷؛ حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن، ج۹، ص۳۷-۳۸.</ref>. فخور کسی است که [[محاسن]] و نیکی‌های خود را از روی [[کبر]] و [[خودنمایی]]، فراوان می‌شمارد<ref>سید محمدحسین طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۱۹، ص۱۹۲.</ref>. [[خودستایی]]، [[تفاخر]]، [[مباهات]] به برخی [[دارایی‌ها]]، امکانات و سرمایه‌های این جهانی همچون اصل و [[نسب]]، نژاد و قومیت، [[ثروت]] و [[مکنت]]، [[موقعیت سیاسی]] [[اجتماعی]]، [[زیبایی]] و [[جمال]]، [[قدرت]] بدنی و... از جمله آفاتی است که بسیاری از افراد ضعیف‌النفس و فاقد [[رشد]] یافتگی [[اخلاقی]] را [[تهدید]] می‌کند. [[محرومیت]] از [[محبت]] [[خداوند]]<ref>{{متن قرآن\|وَاعْبُدُوا اللَّهَ وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا وَبِذِي الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينِ وَالْجَارِ ذِي الْقُرْبَى وَالْجَارِ الْجُنُبِ وَالصَّاحِبِ بِالْجَنْبِ وَابْنِ السَّبِيلِ وَمَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ مَنْ كَانَ مُخْتَالًا فَخُورًا}} «خداوند را بپرستید و چیزی را شریک او نکنید و به پدر و مادر و به خویشاوند و یتیمان و تهیدستان و همسایه خویشاوند و همسایه دور و همراه همنشین و در راه مانده و بردگانتان نکویی ورزید؛ بی‌گمان خداوند کسی را که خودپسندی خویشتن‌ستای باشد دوست نمی‌دارد» سوره نساء، آیه ۳۶.</ref> (یکی از پیامدهای [[فخرفروشی]] بسیار) گویای مبغوضیت این صفت در [[نظام ارزشی]] [[اسلام]] است. در [[قرآن کریم]]، واژه ~~“فخور”~~ به صورت صیغه [[مبالغه]] [= بسیار [[فخر]] کننده] در مواردی همراه با واژه ~~“مختال”~~ به معنای فرد خیالاتی، [[خیال]] زده یا گرفتار خیالات آمده که خود نشانه دیگری بر توهمی بودن و بی‌مبنایی این ویژگی است. به بیان دیگر، ~~“تفاخر”~~ به دلیل آمیختگی با [[تکبر]] و [[خودپسندی]] [[ارزش]] منفی دارد و غالباً به [[خودستایی]]، [[خودمحوری]]، [[برتری‌جویی]]، [[زیاده‌خواهی]]، فاصله گزینی، [[تحقیر]] دیگران و... منجر می‌شود. [[علامه طباطبایی]] در [[تفسیر آیه]] ۱۳ [[سوره حجرات]] می‌نویسد: غرض از اختلافی که در [[خلقت]] [[بشر]] قرار داده شده این است، نه اینکه به یکدیگر [[تفاخر]] کنند، یکی به [[نسب]] خود ببالد، یکی به سفیدی پوستش [[فخر]] بفروشد و یکی به سبب همین امتیازهای موهوم، دیگران را در بند [[بندگی]] خود بکشد و یکی دیگری را [[استخدام]] کند و یکی بر دیگری [[استعلا]] و بزرگی بفروشد<ref>سید محمدحسین طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۱۸، ص۴۸۹.</ref>. در ذیل همین [[آیه]]، [[کرامت]] اکتسابی و [[تقوای الهی]] که یک امتیاز [[حقیقی]] است، به عنوان تنها عامل [[برتری]] [[انسان‌ها]] بر یکدیگر ذکر شده است. [[تفسیر نمونه]] نیز در توضیح خاستگاه مفآخرت می‌نویسد: یکی از عوامل اصلی [[تفاخر]] و [[تکاثر]] و [[فخرفروشی]] همان [[جهل و نادانی]] نسبت به [[پاداش]] و [[کیفر الهی]] و عدم [[ایمان]] به [[معاد]] است. از این گذشته [[جهل]] [[انسان]] به [[ضعف‌ها]] و آسیب‌پذیری‌هایش، به آغاز پیدایش و سرانجامش، از عوامل دیگر این [[کبر]] و [[غرور]] و [[تفاخر]] است. عامل دیگر، همان [[احساس]] [[ضعف]] و [[حقارت]] ناشی از شکسته است که افراد برای پوشاندن شکست‌های خود به [[تفاخر]] و [[فخرفروشی]] [[پناه]] می‌برند<ref>ناصر مکارم شیرازی و دیگران، تفسیر نمونه، ج۲۷، ص۲۸۱.</ref>.<ref>[[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم]]، ص ۲۷۷.</ref>		«تفاخر» از ریشه [[فخر]]، به معنای [[فخرفروشی]] و [[مباهات]] به اشیا و امور خارج از ذات [[انسان]] همچون [[مال]]، [[جاه]]، [[اولاد]] یا [[مباهات]] به مکارم و [[محاسن]] و [[صفات انسانی]] صورت می‌گیرد<ref>حسین بن محمد راغب اصفهانی، المفردات فی غریب القرآن، ص۶۲۷؛ حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن، ج۹، ص۳۷-۳۸.</ref>. فخور کسی است که [[محاسن]] و نیکی‌های خود را از روی [[کبر]] و [[خودنمایی]]، فراوان می‌شمارد<ref>سید محمدحسین طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۱۹، ص۱۹۲.</ref>. [[خودستایی]]، [[تفاخر]]، [[مباهات]] به برخی [[دارایی‌ها]]، امکانات و سرمایه‌های این جهانی همچون اصل و [[نسب]]، نژاد و قومیت، [[ثروت]] و [[مکنت]]، [[موقعیت سیاسی]] [[اجتماعی]]، [[زیبایی]] و [[جمال]]، [[قدرت]] بدنی و... از جمله آفاتی است که بسیاری از افراد ضعیف‌النفس و فاقد [[رشد]] یافتگی [[اخلاقی]] را [[تهدید]] می‌کند. [[محرومیت]] از [[محبت]] [[خداوند]]<ref>{{متن قرآن\|وَاعْبُدُوا اللَّهَ وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا وَبِذِي الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينِ وَالْجَارِ ذِي الْقُرْبَى وَالْجَارِ الْجُنُبِ وَالصَّاحِبِ بِالْجَنْبِ وَابْنِ السَّبِيلِ وَمَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ مَنْ كَانَ مُخْتَالًا فَخُورًا}} «خداوند را بپرستید و چیزی را شریک او نکنید و به پدر و مادر و به خویشاوند و یتیمان و تهیدستان و همسایه خویشاوند و همسایه دور و همراه همنشین و در راه مانده و بردگانتان نکویی ورزید؛ بی‌گمان خداوند کسی را که خودپسندی خویشتن‌ستای باشد دوست نمی‌دارد» سوره نساء، آیه ۳۶.</ref> (یکی از پیامدهای [[فخرفروشی]] بسیار) گویای مبغوضیت این صفت در [[نظام ارزشی]] [[اسلام]] است. در [[قرآن کریم]]، واژه «فخور» به صورت صیغه [[مبالغه]] [= بسیار [[فخر]] کننده] در مواردی همراه با واژه «مختال» به معنای فرد خیالاتی، [[خیال]] زده یا گرفتار خیالات آمده که خود نشانه دیگری بر توهمی بودن و بی‌مبنایی این ویژگی است. به بیان دیگر، «تفاخر» به دلیل آمیختگی با [[تکبر]] و [[خودپسندی]] [[ارزش]] منفی دارد و غالباً به [[خودستایی]]، [[خودمحوری]]، [[برتری‌جویی]]، [[زیاده‌خواهی]]، فاصله گزینی، [[تحقیر]] دیگران و... منجر می‌شود. [[علامه طباطبایی]] در [[تفسیر آیه]] ۱۳ [[سوره حجرات]] می‌نویسد: غرض از اختلافی که در [[خلقت]] [[بشر]] قرار داده شده این است، نه اینکه به یکدیگر [[تفاخر]] کنند، یکی به [[نسب]] خود ببالد، یکی به سفیدی پوستش [[فخر]] بفروشد و یکی به سبب همین امتیازهای موهوم، دیگران را در بند [[بندگی]] خود بکشد و یکی دیگری را [[استخدام]] کند و یکی بر دیگری [[استعلا]] و بزرگی بفروشد<ref>سید محمدحسین طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۱۸، ص۴۸۹.</ref>. در ذیل همین [[آیه]]، [[کرامت]] اکتسابی و [[تقوای الهی]] که یک امتیاز [[حقیقی]] است، به عنوان تنها عامل [[برتری]] [[انسان‌ها]] بر یکدیگر ذکر شده است. [[تفسیر نمونه]] نیز در توضیح خاستگاه مفآخرت می‌نویسد: یکی از عوامل اصلی [[تفاخر]] و [[تکاثر]] و [[فخرفروشی]] همان [[جهل و نادانی]] نسبت به [[پاداش]] و [[کیفر الهی]] و عدم [[ایمان]] به [[معاد]] است. از این گذشته [[جهل]] [[انسان]] به [[ضعف‌ها]] و آسیب‌پذیری‌هایش، به آغاز پیدایش و سرانجامش، از عوامل دیگر این [[کبر]] و [[غرور]] و [[تفاخر]] است. عامل دیگر، همان [[احساس]] [[ضعف]] و [[حقارت]] ناشی از شکسته است که افراد برای پوشاندن شکست‌های خود به [[تفاخر]] و [[فخرفروشی]] [[پناه]] می‌برند<ref>ناصر مکارم شیرازی و دیگران، تفسیر نمونه، ج۲۷، ص۲۸۱.</ref>.<ref>[[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم]]، ص ۲۷۷.</ref>

	== [[آیات قرآنی]] مرتبط ==		== [[آیات قرآنی]] مرتبط ==

Ali در ‏۳۰ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۱۹

2024-05-30T11:19:26Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۴۹
خط ۲۴:		خط ۲۴:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~رذایل اخلاقی~~]]		[[رده:خودستایی]]

	{{ارزش‌های اجتماعی}}		{{ارزش‌های اجتماعی}}

Bahmani در ‏۱ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۵۸

2024-03-01T10:58:31Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۲۸
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{نبوت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = خودستایی		\| موضوع مرتبط = خودستایی
	\| عنوان مدخل = خودستایی		\| عنوان مدخل = خودستایی
	\| مداخل مرتبط = [[خودستایی در قرآن]] - [[خودستایی در ~~حدیث]] - [[خودستایی در کلام~~ اسلامی]]		\| مداخل مرتبط = [[خودستایی در قرآن]] - [[خودستایی در جامعه‌شناسی اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط = ~~خودستایی (پرسش)~~		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

خط ۲۵:		خط ۲۴:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~خودستایی~~]]		[[رده:رذایل اخلاقی]]

	{{ارزش‌های اجتماعی}}		{{ارزش‌های اجتماعی}}

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T20:30:05Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۰:۰۰
خط ۷:		خط ۷:
	}}		}}

	==[[خودستایی]] و [[تفاخر]]==		== [[خودستایی]] و [[تفاخر]] ==
	“تفاخر” از ریشه [[فخر]]، به معنای [[فخرفروشی]] و [[مباهات]] به اشیا و امور خارج از ذات [[انسان]] همچون [[مال]]، [[جاه]]، [[اولاد]] یا [[مباهات]] به مکارم و [[محاسن]] و [[صفات انسانی]] صورت می‌گیرد<ref>حسین بن محمد راغب اصفهانی، المفردات فی غریب القرآن، ص۶۲۷؛ حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن، ج۹، ص۳۷-۳۸.</ref>. فخور کسی است که [[محاسن]] و نیکی‌های خود را از روی [[کبر]] و [[خودنمایی]]، فراوان می‌شمارد<ref>سید محمدحسین طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۱۹، ص۱۹۲.</ref>. [[خودستایی]]، [[تفاخر]]، [[مباهات]] به برخی [[دارایی‌ها]]، امکانات و سرمایه‌های این جهانی همچون اصل و [[نسب]]، نژاد و قومیت، [[ثروت]] و [[مکنت]]، [[موقعیت سیاسی]] [[اجتماعی]]، [[زیبایی]] و [[جمال]]، [[قدرت]] بدنی و... از جمله آفاتی است که بسیاری از افراد ضعیف‌النفس و فاقد [[رشد]] یافتگی [[اخلاقی]] را [[تهدید]] می‌کند. [[محرومیت]] از [[محبت]] [[خداوند]]<ref>{{متن قرآن\|وَاعْبُدُوا اللَّهَ وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا وَبِذِي الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينِ وَالْجَارِ ذِي الْقُرْبَى وَالْجَارِ الْجُنُبِ وَالصَّاحِبِ بِالْجَنْبِ وَابْنِ السَّبِيلِ وَمَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ مَنْ كَانَ مُخْتَالًا فَخُورًا}} «خداوند را بپرستید و چیزی را شریک او نکنید و به پدر و مادر و به خویشاوند و یتیمان و تهیدستان و همسایه خویشاوند و همسایه دور و همراه همنشین و در راه مانده و بردگانتان نکویی ورزید؛ بی‌گمان خداوند کسی را که خودپسندی خویشتن‌ستای باشد دوست نمی‌دارد» سوره نساء، آیه ۳۶.</ref> (یکی از پیامدهای [[فخرفروشی]] بسیار) گویای مبغوضیت این صفت در [[نظام ارزشی]] [[اسلام]] است. در [[قرآن کریم]]، واژه “فخور” به صورت صیغه [[مبالغه]] [= بسیار [[فخر]] کننده] در مواردی همراه با واژه “مختال” به معنای فرد خیالاتی، [[خیال]] زده یا گرفتار خیالات آمده که خود نشانه دیگری بر توهمی بودن و بی‌مبنایی این ویژگی است. به بیان دیگر، “تفاخر” به دلیل آمیختگی با [[تکبر]] و [[خودپسندی]] [[ارزش]] منفی دارد و غالباً به [[خودستایی]]، [[خودمحوری]]، [[برتری‌جویی]]، [[زیاده‌خواهی]]، فاصله گزینی، [[تحقیر]] دیگران و... منجر می‌شود. [[علامه طباطبایی]] در [[تفسیر آیه]] ۱۳ [[سوره حجرات]] می‌نویسد: غرض از اختلافی که در [[خلقت]] [[بشر]] قرار داده شده این است، نه اینکه به یکدیگر [[تفاخر]] کنند، یکی به [[نسب]] خود ببالد، یکی به سفیدی پوستش [[فخر]] بفروشد و یکی به سبب همین امتیازهای موهوم، دیگران را در بند [[بندگی]] خود بکشد و یکی دیگری را [[استخدام]] کند و یکی بر دیگری [[استعلا]] و بزرگی بفروشد<ref>سید محمدحسین طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۱۸، ص۴۸۹.</ref>. در ذیل همین [[آیه]]، [[کرامت]] اکتسابی و [[تقوای الهی]] که یک امتیاز [[حقیقی]] است، به عنوان تنها عامل [[برتری]] [[انسان‌ها]] بر یکدیگر ذکر شده است. [[تفسیر نمونه]] نیز در توضیح خاستگاه مفآخرت می‌نویسد: یکی از عوامل اصلی [[تفاخر]] و [[تکاثر]] و [[فخرفروشی]] همان [[جهل و نادانی]] نسبت به [[پاداش]] و [[کیفر الهی]] و عدم [[ایمان]] به [[معاد]] است. از این گذشته [[جهل]] [[انسان]] به [[ضعف‌ها]] و آسیب‌پذیری‌هایش، به آغاز پیدایش و سرانجامش، از عوامل دیگر این [[کبر]] و [[غرور]] و [[تفاخر]] است. عامل دیگر، همان [[احساس]] [[ضعف]] و [[حقارت]] ناشی از شکسته است که افراد برای پوشاندن شکست‌های خود به [[تفاخر]] و [[فخرفروشی]] [[پناه]] می‌برند<ref>ناصر مکارم شیرازی و دیگران، تفسیر نمونه، ج۲۷، ص۲۸۱.</ref>.<ref>[[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم]]، ص ۲۷۷.</ref>		“تفاخر” از ریشه [[فخر]]، به معنای [[فخرفروشی]] و [[مباهات]] به اشیا و امور خارج از ذات [[انسان]] همچون [[مال]]، [[جاه]]، [[اولاد]] یا [[مباهات]] به مکارم و [[محاسن]] و [[صفات انسانی]] صورت می‌گیرد<ref>حسین بن محمد راغب اصفهانی، المفردات فی غریب القرآن، ص۶۲۷؛ حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن، ج۹، ص۳۷-۳۸.</ref>. فخور کسی است که [[محاسن]] و نیکی‌های خود را از روی [[کبر]] و [[خودنمایی]]، فراوان می‌شمارد<ref>سید محمدحسین طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۱۹، ص۱۹۲.</ref>. [[خودستایی]]، [[تفاخر]]، [[مباهات]] به برخی [[دارایی‌ها]]، امکانات و سرمایه‌های این جهانی همچون اصل و [[نسب]]، نژاد و قومیت، [[ثروت]] و [[مکنت]]، [[موقعیت سیاسی]] [[اجتماعی]]، [[زیبایی]] و [[جمال]]، [[قدرت]] بدنی و... از جمله آفاتی است که بسیاری از افراد ضعیف‌النفس و فاقد [[رشد]] یافتگی [[اخلاقی]] را [[تهدید]] می‌کند. [[محرومیت]] از [[محبت]] [[خداوند]]<ref>{{متن قرآن\|وَاعْبُدُوا اللَّهَ وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا وَبِذِي الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينِ وَالْجَارِ ذِي الْقُرْبَى وَالْجَارِ الْجُنُبِ وَالصَّاحِبِ بِالْجَنْبِ وَابْنِ السَّبِيلِ وَمَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ مَنْ كَانَ مُخْتَالًا فَخُورًا}} «خداوند را بپرستید و چیزی را شریک او نکنید و به پدر و مادر و به خویشاوند و یتیمان و تهیدستان و همسایه خویشاوند و همسایه دور و همراه همنشین و در راه مانده و بردگانتان نکویی ورزید؛ بی‌گمان خداوند کسی را که خودپسندی خویشتن‌ستای باشد دوست نمی‌دارد» سوره نساء، آیه ۳۶.</ref> (یکی از پیامدهای [[فخرفروشی]] بسیار) گویای مبغوضیت این صفت در [[نظام ارزشی]] [[اسلام]] است. در [[قرآن کریم]]، واژه “فخور” به صورت صیغه [[مبالغه]] [= بسیار [[فخر]] کننده] در مواردی همراه با واژه “مختال” به معنای فرد خیالاتی، [[خیال]] زده یا گرفتار خیالات آمده که خود نشانه دیگری بر توهمی بودن و بی‌مبنایی این ویژگی است. به بیان دیگر، “تفاخر” به دلیل آمیختگی با [[تکبر]] و [[خودپسندی]] [[ارزش]] منفی دارد و غالباً به [[خودستایی]]، [[خودمحوری]]، [[برتری‌جویی]]، [[زیاده‌خواهی]]، فاصله گزینی، [[تحقیر]] دیگران و... منجر می‌شود. [[علامه طباطبایی]] در [[تفسیر آیه]] ۱۳ [[سوره حجرات]] می‌نویسد: غرض از اختلافی که در [[خلقت]] [[بشر]] قرار داده شده این است، نه اینکه به یکدیگر [[تفاخر]] کنند، یکی به [[نسب]] خود ببالد، یکی به سفیدی پوستش [[فخر]] بفروشد و یکی به سبب همین امتیازهای موهوم، دیگران را در بند [[بندگی]] خود بکشد و یکی دیگری را [[استخدام]] کند و یکی بر دیگری [[استعلا]] و بزرگی بفروشد<ref>سید محمدحسین طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۱۸، ص۴۸۹.</ref>. در ذیل همین [[آیه]]، [[کرامت]] اکتسابی و [[تقوای الهی]] که یک امتیاز [[حقیقی]] است، به عنوان تنها عامل [[برتری]] [[انسان‌ها]] بر یکدیگر ذکر شده است. [[تفسیر نمونه]] نیز در توضیح خاستگاه مفآخرت می‌نویسد: یکی از عوامل اصلی [[تفاخر]] و [[تکاثر]] و [[فخرفروشی]] همان [[جهل و نادانی]] نسبت به [[پاداش]] و [[کیفر الهی]] و عدم [[ایمان]] به [[معاد]] است. از این گذشته [[جهل]] [[انسان]] به [[ضعف‌ها]] و آسیب‌پذیری‌هایش، به آغاز پیدایش و سرانجامش، از عوامل دیگر این [[کبر]] و [[غرور]] و [[تفاخر]] است. عامل دیگر، همان [[احساس]] [[ضعف]] و [[حقارت]] ناشی از شکسته است که افراد برای پوشاندن شکست‌های خود به [[تفاخر]] و [[فخرفروشی]] [[پناه]] می‌برند<ref>ناصر مکارم شیرازی و دیگران، تفسیر نمونه، ج۲۷، ص۲۸۱.</ref>.<ref>[[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم]]، ص ۲۷۷.</ref>

	==[[آیات قرآنی]] مرتبط==		== [[آیات قرآنی]] مرتبط ==
	# [[نهی]] از [[خودستایی]]: {{متن قرآن\|...فَلَا تُزَكُّوا أَنْفُسَكُمْ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اتَّقَى}}<ref>«...پس خود را به پاکی نستأیید که او به آنکه پرهیزگاری ورزد داناتر است» سوره نجم، آیه ۳۲.</ref>.		# [[نهی]] از [[خودستایی]]: {{متن قرآن\|...فَلَا تُزَكُّوا أَنْفُسَكُمْ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اتَّقَى}}<ref>«...پس خود را به پاکی نستأیید که او به آنکه پرهیزگاری ورزد داناتر است» سوره نجم، آیه ۳۲.</ref>.
	#برحذر داشتن از مشی متکبرانه به عنوان نمادی از [[خودستایی]]: {{متن قرآن\|وَلَا تَمْشِ فِي الْأَرْضِ مَرَحًا إِنَّكَ لَنْ تَخْرِقَ الْأَرْضَ وَلَنْ تَبْلُغَ الْجِبَالَ طُولًا}}<ref>«و بر زمین، خرامان گام برمدار که هرگز نه زمین را می‌توانی شکافت و نه به بلندای کوه‌ها می‌توانی رسید» سوره اسراء، آیه ۳۷.</ref>.		# برحذر داشتن از مشی متکبرانه به عنوان نمادی از [[خودستایی]]: {{متن قرآن\|وَلَا تَمْشِ فِي الْأَرْضِ مَرَحًا إِنَّكَ لَنْ تَخْرِقَ الْأَرْضَ وَلَنْ تَبْلُغَ الْجِبَالَ طُولًا}}<ref>«و بر زمین، خرامان گام برمدار که هرگز نه زمین را می‌توانی شکافت و نه به بلندای کوه‌ها می‌توانی رسید» سوره اسراء، آیه ۳۷.</ref>.
	# [[خودستایی]]؛ مرحله‌ای از [[عمر انسان]]: {{متن قرآن\|اعْلَمُوا أَنَّمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا لَعِبٌ وَلَهْوٌ وَزِينَةٌ وَتَفَاخُرٌ بَيْنَكُمْ}}<ref>«بدانید که زندگانی این جهان بازیچه و سرگرمی و زیور و نازشی است» سوره حدید، آیه ۲۰.</ref>.		# [[خودستایی]]؛ مرحله‌ای از [[عمر انسان]]: {{متن قرآن\|اعْلَمُوا أَنَّمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا لَعِبٌ وَلَهْوٌ وَزِينَةٌ وَتَفَاخُرٌ بَيْنَكُمْ}}<ref>«بدانید که زندگانی این جهان بازیچه و سرگرمی و زیور و نازشی است» سوره حدید، آیه ۲۰.</ref>.
	# [[فرورفتن]] در ناز و [[نعمت‌ها]]، زمینه‌ساز [[خودستایی]] و [[تفاخر]]: {{متن قرآن\|وَلَئِنْ أَذَقْنَاهُ نَعْمَاءَ بَعْدَ ضَرَّاءَ مَسَّتْهُ لَيَقُولَنَّ ذَهَبَ السَّيِّئَاتُ عَنِّي إِنَّهُ لَفَرِحٌ فَخُورٌ}}<ref>«و اگر پس از رنجی که به او رسیده است آسایشی به وی بچشانیم به یقین خواهد گفت بدی‌ها از من دور شد؛ که او سخت شادمان و خویشتن‌ستای است» سوره هود، آیه ۱۰.</ref>. [[تکاثر]]: مصداقی از [[تفاخر]]: {{متن قرآن\|أَلْهَاكُمُ التَّكَاثُرُ}}<ref>«زیاده‌خواهی شما را سرگرم داشت» سوره تکاثر، آیه ۱.</ref>.		# [[فرورفتن]] در ناز و [[نعمت‌ها]]، زمینه‌ساز [[خودستایی]] و [[تفاخر]]: {{متن قرآن\|وَلَئِنْ أَذَقْنَاهُ نَعْمَاءَ بَعْدَ ضَرَّاءَ مَسَّتْهُ لَيَقُولَنَّ ذَهَبَ السَّيِّئَاتُ عَنِّي إِنَّهُ لَفَرِحٌ فَخُورٌ}}<ref>«و اگر پس از رنجی که به او رسیده است آسایشی به وی بچشانیم به یقین خواهد گفت بدی‌ها از من دور شد؛ که او سخت شادمان و خویشتن‌ستای است» سوره هود، آیه ۱۰.</ref>. [[تکاثر]]: مصداقی از [[تفاخر]]: {{متن قرآن\|أَلْهَاكُمُ التَّكَاثُرُ}}<ref>«زیاده‌خواهی شما را سرگرم داشت» سوره تکاثر، آیه ۱.</ref>.
	#در آیاتی نیز، روی‌گردانی از [[مردم]]<ref>{{متن قرآن\|وَلَا تُصَعِّرْ خَدَّكَ لِلنَّاسِ وَلَا تَمْشِ فِي الْأَرْضِ مَرَحًا إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُورٍ}} «و روی خود را از مردم مگردان و بر زمین خرامان گام برمدار که خداوند هیچ خود پسند خویشتن‌ستایی را دوست نمی‌دارد» سوره لقمان، آیه ۱۸.</ref> به [[خودستایی]] نسبت داده شده است. بی‌شک، خودستایان از [[دوستی]] و [[محبت]] [[خداوند]] [[محروم]] خواهند بود<ref>{{متن قرآن\|وَاعْبُدُوا اللَّهَ وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا وَبِذِي الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينِ وَالْجَارِ ذِي الْقُرْبَى وَالْجَارِ الْجُنُبِ وَالصَّاحِبِ بِالْجَنْبِ وَابْنِ السَّبِيلِ وَمَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ مَنْ كَانَ مُخْتَالًا فَخُورًا}} «خداوند را بپرستید و چیزی را شریک او نکنید و به پدر و مادر و به خویشاوند و یتیمان و تهیدستان و همسایه خویشاوند و همسایه دور و همراه همنشین و در راه مانده و بردگانتان نکویی ورزید؛ بی‌گمان خداوند کسی را که خودپسندی خویشتن‌ستای باشد دوست نمی‌دارد» سوره نساء، آیه ۳۶.</ref>.<ref>[[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم]]، ص ۲۷۷.</ref>		# در آیاتی نیز، روی‌گردانی از [[مردم]]<ref>{{متن قرآن\|وَلَا تُصَعِّرْ خَدَّكَ لِلنَّاسِ وَلَا تَمْشِ فِي الْأَرْضِ مَرَحًا إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُورٍ}} «و روی خود را از مردم مگردان و بر زمین خرامان گام برمدار که خداوند هیچ خود پسند خویشتن‌ستایی را دوست نمی‌دارد» سوره لقمان، آیه ۱۸.</ref> به [[خودستایی]] نسبت داده شده است. بی‌شک، خودستایان از [[دوستی]] و [[محبت]] [[خداوند]] [[محروم]] خواهند بود<ref>{{متن قرآن\|وَاعْبُدُوا اللَّهَ وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا وَبِذِي الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينِ وَالْجَارِ ذِي الْقُرْبَى وَالْجَارِ الْجُنُبِ وَالصَّاحِبِ بِالْجَنْبِ وَابْنِ السَّبِيلِ وَمَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ مَنْ كَانَ مُخْتَالًا فَخُورًا}} «خداوند را بپرستید و چیزی را شریک او نکنید و به پدر و مادر و به خویشاوند و یتیمان و تهیدستان و همسایه خویشاوند و همسایه دور و همراه همنشین و در راه مانده و بردگانتان نکویی ورزید؛ بی‌گمان خداوند کسی را که خودپسندی خویشتن‌ستای باشد دوست نمی‌دارد» سوره نساء، آیه ۳۶.</ref>.<ref>[[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم]]، ص ۲۷۷.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T06:57:16Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۲۷
خط ۲۶:		خط ۲۶:

	[[رده:خودستایی]]		[[رده:خودستایی]]
	~~[[رده:مدخل]]~~
	{{ارزش‌های اجتماعی}}		{{ارزش‌های اجتماعی}}

Hosein: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == ==' به '=='

2022-06-01T15:26:39Z

جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == ==' به '=='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۵۶
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	# [[فرورفتن]] در ناز و [[نعمت‌ها]]، زمینه‌ساز [[خودستایی]] و [[تفاخر]]: {{متن قرآن\|وَلَئِنْ أَذَقْنَاهُ نَعْمَاءَ بَعْدَ ضَرَّاءَ مَسَّتْهُ لَيَقُولَنَّ ذَهَبَ السَّيِّئَاتُ عَنِّي إِنَّهُ لَفَرِحٌ فَخُورٌ}}<ref>«و اگر پس از رنجی که به او رسیده است آسایشی به وی بچشانیم به یقین خواهد گفت بدی‌ها از من دور شد؛ که او سخت شادمان و خویشتن‌ستای است» سوره هود، آیه ۱۰.</ref>. [[تکاثر]]: مصداقی از [[تفاخر]]: {{متن قرآن\|أَلْهَاكُمُ التَّكَاثُرُ}}<ref>«زیاده‌خواهی شما را سرگرم داشت» سوره تکاثر، آیه ۱.</ref>.		# [[فرورفتن]] در ناز و [[نعمت‌ها]]، زمینه‌ساز [[خودستایی]] و [[تفاخر]]: {{متن قرآن\|وَلَئِنْ أَذَقْنَاهُ نَعْمَاءَ بَعْدَ ضَرَّاءَ مَسَّتْهُ لَيَقُولَنَّ ذَهَبَ السَّيِّئَاتُ عَنِّي إِنَّهُ لَفَرِحٌ فَخُورٌ}}<ref>«و اگر پس از رنجی که به او رسیده است آسایشی به وی بچشانیم به یقین خواهد گفت بدی‌ها از من دور شد؛ که او سخت شادمان و خویشتن‌ستای است» سوره هود، آیه ۱۰.</ref>. [[تکاثر]]: مصداقی از [[تفاخر]]: {{متن قرآن\|أَلْهَاكُمُ التَّكَاثُرُ}}<ref>«زیاده‌خواهی شما را سرگرم داشت» سوره تکاثر، آیه ۱.</ref>.
	#در آیاتی نیز، روی‌گردانی از [[مردم]]<ref>{{متن قرآن\|وَلَا تُصَعِّرْ خَدَّكَ لِلنَّاسِ وَلَا تَمْشِ فِي الْأَرْضِ مَرَحًا إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُورٍ}} «و روی خود را از مردم مگردان و بر زمین خرامان گام برمدار که خداوند هیچ خود پسند خویشتن‌ستایی را دوست نمی‌دارد» سوره لقمان، آیه ۱۸.</ref> به [[خودستایی]] نسبت داده شده است. بی‌شک، خودستایان از [[دوستی]] و [[محبت]] [[خداوند]] [[محروم]] خواهند بود<ref>{{متن قرآن\|وَاعْبُدُوا اللَّهَ وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا وَبِذِي الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينِ وَالْجَارِ ذِي الْقُرْبَى وَالْجَارِ الْجُنُبِ وَالصَّاحِبِ بِالْجَنْبِ وَابْنِ السَّبِيلِ وَمَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ مَنْ كَانَ مُخْتَالًا فَخُورًا}} «خداوند را بپرستید و چیزی را شریک او نکنید و به پدر و مادر و به خویشاوند و یتیمان و تهیدستان و همسایه خویشاوند و همسایه دور و همراه همنشین و در راه مانده و بردگانتان نکویی ورزید؛ بی‌گمان خداوند کسی را که خودپسندی خویشتن‌ستای باشد دوست نمی‌دارد» سوره نساء، آیه ۳۶.</ref>.<ref>[[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم]]، ص ۲۷۷.</ref>		#در آیاتی نیز، روی‌گردانی از [[مردم]]<ref>{{متن قرآن\|وَلَا تُصَعِّرْ خَدَّكَ لِلنَّاسِ وَلَا تَمْشِ فِي الْأَرْضِ مَرَحًا إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُورٍ}} «و روی خود را از مردم مگردان و بر زمین خرامان گام برمدار که خداوند هیچ خود پسند خویشتن‌ستایی را دوست نمی‌دارد» سوره لقمان، آیه ۱۸.</ref> به [[خودستایی]] نسبت داده شده است. بی‌شک، خودستایان از [[دوستی]] و [[محبت]] [[خداوند]] [[محروم]] خواهند بود<ref>{{متن قرآن\|وَاعْبُدُوا اللَّهَ وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا وَبِذِي الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينِ وَالْجَارِ ذِي الْقُرْبَى وَالْجَارِ الْجُنُبِ وَالصَّاحِبِ بِالْجَنْبِ وَابْنِ السَّبِيلِ وَمَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ مَنْ كَانَ مُخْتَالًا فَخُورًا}} «خداوند را بپرستید و چیزی را شریک او نکنید و به پدر و مادر و به خویشاوند و یتیمان و تهیدستان و همسایه خویشاوند و همسایه دور و همراه همنشین و در راه مانده و بردگانتان نکویی ورزید؛ بی‌گمان خداوند کسی را که خودپسندی خویشتن‌ستای باشد دوست نمی‌دارد» سوره نساء، آیه ۳۶.</ref>.<ref>[[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم]]، ص ۲۷۷.</ref>

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==

Heydari: جایگزینی متن - '\(.)\'\'\'\[\[(.)\]\]\'\'\'(.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\> \(.)\<\/div\> \
2022-05-31T14:14:06Z

جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.)\'\'\'\[\[(.)\]\]\'\'\'(.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(206\,242\,\s299\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\sn...

→ نسخهٔ قدیمی‌تر نسخهٔ ‏۳۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۴۴
خط ۱: خط ۱:

{{نبوت}}
{{نبوت}}

<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[خودستایی]]''' است. "'''خودستایی'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
{{مدخل مرتبط

<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[خودستایی در قرآن]] - [[خودستایی در حدیث]] - [[خودستایی در کلام اسلامی]]</div>
| موضوع مرتبط = خودستایی

<div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[خودستایی (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
| عنوان مدخل = خودستایی

| مداخل مرتبط = [[خودستایی در قرآن]] - [[خودستایی در حدیث]] - [[خودستایی در کلام اسلامی]]

| پرسش مرتبط = خودستایی (پرسش)

}}

==[[خودستایی]] و [[تفاخر]]==
==[[خودستایی]] و [[تفاخر]]==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

2021-12-17T20:31:27Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۰:۰۱
خط ۲۱:		خط ۲۱:
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	==پانویس==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-17T18:25:28Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۱:۵۵
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1100695.jpg\|22px]] [[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|'''ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم''']]		# [[پرونده:1100695.jpg\|22px]] [[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|'''ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم''']]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n{{نبوت}} +{{نبوت}})

2021-12-16T16:54:42Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n{{نبوت}} +{{نبوت}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۰:۲۴
خط ۱:		خط ۱:

	{{نبوت}}		{{نبوت}}
	<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[خودستایی]]''' است. "'''خودستایی'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>		<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[خودستایی]]''' است. "'''خودستایی'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۴۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{نبوت}}		{{نبوت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از زیرشاخه‌های بحث '''[[~~خودستایی~~]]''' است. "'''خودستایی'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[خودستایی در قرآن]] - [[خودستایی در حدیث]] - [[خودستایی در کلام اسلامی]]~~</div>~~		\| موضوع مرتبط = خودستایی
	~~<div style~~="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[خودستایی (پرسش)~~]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>~~		\| عنوان مدخل = خودستایی
			\| مداخل مرتبط = [[خودستایی در قرآن]] - [[خودستایی در حدیث]] - [[خودستایی در کلام اسلامی]]
			\| پرسش مرتبط = خودستایی (پرسش)
			}}

	==[[خودستایی]] و [[تفاخر]]==		==[[خودستایی]] و [[تفاخر]]==