خودمهارگری - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* پانویس */

2023-05-06T08:15:19Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۴۵
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[~~رده:~~رده:سلامت روان]]		[[رده:سلامت روان]]

Bahmani: /* پانویس */

2023-05-06T08:15:09Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۴۵
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~مفاهیم~~]]		[[رده:رده:سلامت روان]]

Bahmani: /* معناشناسی */

2023-05-06T08:12:00Z

معناشناسی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۴۲
خط ۲:		خط ۲:

	== معناشناسی ==		== معناشناسی ==
	خودمهارگری و [[خودکنترلی]]، [[توانایی]] [[پیروی]] از درخواست معقول، تعدیل [[رفتار]] مطابق با موقعیت و به تأخیرانداختن ارضای یک خواسته در چارچوب قابل قبول [[اجتماعی]]، بدون مداخله و [[هدایت]] مستقیم فردی دیگر است. اساس خودمهارگری، [[توانایی]] فرد در کنترل ارادی فرآیندهای درونی و برون‌داده‌های [[رفتاری]] است. همچنین خودمهارگری دارای مؤلفه‌های شناختی، هیجانی و [[رفتاری]] است و باعث تسهیل رشد [[اخلاق]] و [[وجدان]] [[اخلاقی]] می‌شود<ref>ر.ک: [[محمد سبحانی‌نیا\|سبحانی‌نیا، محمد]]، [[مهدویت و آرامش روان (کتاب)\|مهدویت و آرامش روان]]، ص۹۰-۹۱؛ [[محسن موحدی\|موحدی، محسن]]، مکاتبه اختصاصی [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>.		خودمهارگری و [[خودکنترلی]]، [[توانایی]] [[پیروی]] از درخواست معقول، تعدیل [[رفتار]] مطابق با موقعیت و به تأخیرانداختن ارضای یک خواسته در چارچوب قابل قبول [[اجتماعی]]، بدون مداخله و [[هدایت]] مستقیم فردی دیگر است. اساس خودمهارگری، [[توانایی]] فرد در کنترل ارادی فرآیندهای درونی و برون‌داده‌های [[رفتاری]] است. همچنین خودمهارگری دارای مؤلفه‌های شناختی، هیجانی و [[رفتاری]] است و باعث تسهیل رشد [[اخلاق]] و وجدان [[اخلاقی]] می‌شود<ref>ر.ک: [[محمد سبحانی‌نیا\|سبحانی‌نیا، محمد]]، [[مهدویت و آرامش روان (کتاب)\|مهدویت و آرامش روان]]، ص۹۰-۹۱؛ [[محسن موحدی\|موحدی، محسن]]، مکاتبه اختصاصی [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>.

	== رابطه خودمهارگری با خودتربیتی ==		== رابطه خودمهارگری با خودتربیتی ==

Bahmani در ‏۶ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۱۱

2023-05-06T08:11:43Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۴۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[خودمهارگری در معارف مهدویت]] - [[خودمهارگری در روان‌شناسی اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[خودمهارگری در معارف مهدویت]] - [[خودمهارگری در روان‌شناسی اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}

	== ~~تعریف خود مهارگری~~ ==		== معناشناسی ==
	خودمهارگری و [[خودکنترلی]]، [[توانایی]] [[پیروی]] از درخواست معقول، تعدیل [[رفتار]] مطابق با موقعیت و به تأخیرانداختن ارضای یک خواسته در چارچوب قابل قبول [[اجتماعی]]، بدون مداخله و [[هدایت]] مستقیم فردی دیگر است. اساس خودمهارگری، [[توانایی]] فرد در کنترل ارادی فرآیندهای درونی و برون‌داده‌های [[رفتاری]] است. همچنین خودمهارگری دارای مؤلفه‌های شناختی، هیجانی و [[رفتاری]] است و باعث تسهیل رشد [[اخلاق]] و [[وجدان]] [[اخلاقی]] می‌شود<ref>ر.ک: [[محمد سبحانی‌نیا\|سبحانی‌نیا، محمد]]، [[مهدویت و آرامش روان (کتاب)\|مهدویت و آرامش روان]]، ص۹۰-۹۱؛ [[محسن موحدی\|موحدی، محسن]]، مکاتبه اختصاصی [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>.		خودمهارگری و [[خودکنترلی]]، [[توانایی]] [[پیروی]] از درخواست معقول، تعدیل [[رفتار]] مطابق با موقعیت و به تأخیرانداختن ارضای یک خواسته در چارچوب قابل قبول [[اجتماعی]]، بدون مداخله و [[هدایت]] مستقیم فردی دیگر است. اساس خودمهارگری، [[توانایی]] فرد در کنترل ارادی فرآیندهای درونی و برون‌داده‌های [[رفتاری]] است. همچنین خودمهارگری دارای مؤلفه‌های شناختی، هیجانی و [[رفتاری]] است و باعث تسهیل رشد [[اخلاق]] و [[وجدان]] [[اخلاقی]] می‌شود<ref>ر.ک: [[محمد سبحانی‌نیا\|سبحانی‌نیا، محمد]]، [[مهدویت و آرامش روان (کتاب)\|مهدویت و آرامش روان]]، ص۹۰-۹۱؛ [[محسن موحدی\|موحدی، محسن]]، مکاتبه اختصاصی [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>.

	== رابطه خودمهارگری با [[خودتربیتی]] ==		== رابطه خودمهارگری با خودتربیتی ==
	مراحل [[خودکنترلی]] (~~[[خودبازبینی]]، [[~~خودارزیابی]] و [[خودتقویتی]]) با مراحل [[خودتربیتی]] (~~[[مشارطه]]، [[مسارعه]]،~~ [[مراقبه]]، [[محاسبه]]، [[معاتبه]] و [[معاقبه]]) که بزرگان [[اخلاق]] و [[عرفان]] [[بیان]] کرده‌اند، شباهت زیادی دارد و رابطۀ [[خودکنترلی]] و مهارت ملکۀ [[اخلاقی]] [[خویشتن‌داری]] ([[تقوا]]) "این همانی" است؛ یعنی هر دو از یک مهارت تسلط بر [[خواسته‌ها]] و هیجان‌ها، حکایت دارند. در آموزه‌های [[دین اسلام]] خودمهارگری در قالب مفاهیمی چون "[[تقوا]]"، "[[صبر]]"، "[[ورع]]"، "[[عفت]]"، "[[اعتدال]]"، "[[کظم غیظ]]" و... مطرح شده که [[انسان]] با خودمهارگری در برابر [[فرمان‌های الهی]]، [[مصیبت‌ها]] (امور ناخوش‌آیند) و [[گناهان]] (امور خوش‌آیند)، متخلق به [[فضیلت]] [[تقوا]] خواهد شد<ref>ر.ک: [[محمد سبحانی‌نیا\|سبحانی‌نیا، محمد]]، [[مهدویت و آرامش روان (کتاب)\|مهدویت و آرامش روان]]، ص۹۰-۹۱.</ref>.		مراحل [[خودکنترلی]] (خودبازبینی، خودارزیابی و خودتقویتی) با مراحل خودتربیتی (مشارطه، مسارعه، [[مراقبه]]، [[محاسبه]]، معاتبه و معاقبه) که بزرگان [[اخلاق]] و [[عرفان]] بیان کرده‌اند، شباهت زیادی دارد و رابطۀ [[خودکنترلی]] و مهارت ملکۀ [[اخلاقی]] [[خویشتن‌داری]] ([[تقوا]]) "این همانی" است؛ یعنی هر دو از یک مهارت تسلط بر [[خواسته‌ها]] و هیجان‌ها، حکایت دارند. در آموزه‌های [[دین اسلام]] خودمهارگری در قالب مفاهیمی چون "[[تقوا]]"، "[[صبر]]"، "ورع"، "[[عفت]]"، "[[اعتدال]]"، "[[کظم غیظ]]" و... مطرح شده که [[انسان]] با خودمهارگری در برابر [[فرمان‌های الهی]]، [[مصیبت‌ها]] (امور ناخوش‌آیند) و [[گناهان]] (امور خوش‌آیند)، متخلق به [[فضیلت]] [[تقوا]] خواهد شد<ref>ر.ک: [[محمد سبحانی‌نیا\|سبحانی‌نیا، محمد]]، [[مهدویت و آرامش روان (کتاب)\|مهدویت و آرامش روان]]، ص۹۰-۹۱.</ref>.

	== تاثیر [[انتظار]] در رشد [[روحیه]] خودمهارگری ==		== تاثیر [[انتظار]] در رشد روحیه خودمهارگری ==
	در هر فردی نیاز‌هایی وجود دارد که به شکل گیری [[عواطف]] منتهی می‌‌شود و [[مدیریت]] [[عواطف]] در زمان‌های مختلف برای او [[سرنوشت]] ساز و عامل مهمی در برقراری [[سلامت]] [[فکر]] و [[اندیشه]] است. [[انتظار]] [[منجی]] عدل‌گستر، از مؤلفه‌های محوری در شکل‌دهی [[عواطف]] [[جامعۀ منتظر]] و [[همگرایی]] قلبی آنان دارد و از انحرافاتی که مسیر [[احساسات]] [[انسان]] با آن مواجه می‌شود بر حذر می‌دارد. [[انتظار]] نوعی [[آمادگی]] در عاطفه و احساس است که هر روز بیش از گذشته شور طلب [[حضرت حجت]] {{ع}} و [[اشتیاق]] [[درک]] حضور را فزونی می‌بخشد. [[منتظر ظهور]]، خود را هر لحظه در محضر [[امام]] و پیشوای بر [[حق]] می‌بیند و این ذکر و یاد همیشگی، پیوند قلبی و ارتباط [[عاطفی]] او را با [[حضرت]] افزایش می‌دهد و بدین وسیله زمینۀ [[اصلاح]] و [[خودسازی]] و [[تقرب]] روحی به [[منجی موعود]] فراهم می‌گردد؛ زیرا در [[موالات]] [[پاکان]] و [[پاکی‌ها]]، همۀ [[مفاسد]] [[اصلاح]] می‌گردد: «به [[یمن]] [[دوستی]] شما [[خدا]] رموز دینمان را به ما آموخت، و آنچه را از دنیامان که [[فاسد]] شده بود به [[صلاح]] آورد»<ref>{{متن حدیث\|بِمُوَالاتِکُمْ عَلَّمَنَا اللَّهُ مَعَالِمَ دِینِنَا وَ أَصْلَحَ مَا کَانَ فَسَدَ مِنْ دُنْیَانَا}}؛ ابن بابویه، محد بن علی، عیون اخبار الرضا، ج۲، ص۲۷۷.</ref>.<ref>ر.ک: [[نفیسه فقیهی مقدس\|فقیهی مقدس، نفیسه]]، [[بررسی کارکرد آموزه انتظار در حوزه سلامت روان خانواده با تاکید بر روایات اسلامی (مقاله)\|بررسی کارکرد آموزه انتظار در حوزه سلامت روان خانواده با تاکید بر روایات اسلامی]]؛ [[محسن موحدی\|موحدی، محسن]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>		در هر فردی نیاز‌هایی وجود دارد که به شکل گیری [[عواطف]] منتهی می‌‌شود و [[مدیریت]] [[عواطف]] در زمان‌های مختلف برای او [[سرنوشت]] ساز و عامل مهمی در برقراری [[سلامت]] [[فکر]] و [[اندیشه]] است. [[انتظار]] [[منجی]] عدل‌گستر، از مؤلفه‌های محوری در شکل‌دهی [[عواطف]] جامعۀ منتظر و همگرایی قلبی آنان دارد و از انحرافاتی که مسیر [[احساسات]] [[انسان]] با آن مواجه می‌شود بر حذر می‌دارد. [[انتظار]] نوعی آمادگی در عاطفه و احساس است که هر روز بیش از گذشته شور طلب [[حضرت حجت]] {{ع}} و [[اشتیاق]] [[درک]] حضور را فزونی می‌بخشد. [[منتظر ظهور]]، خود را هر لحظه در محضر [[امام]] و پیشوای بر [[حق]] می‌بیند و این ذکر و یاد همیشگی، پیوند قلبی و ارتباط [[عاطفی]] او را با حضرت افزایش می‌دهد و بدین وسیله زمینۀ [[اصلاح]] و [[خودسازی]] و [[تقرب]] روحی به منجی موعود فراهم می‌گردد؛ زیرا در [[موالات]] [[پاکان]] و [[پاکی‌ها]]، همۀ [[مفاسد]] [[اصلاح]] می‌گردد: «به [[یمن]] [[دوستی]] شما [[خدا]] رموز دینمان را به ما آموخت، و آنچه را از دنیامان که [[فاسد]] شده بود به [[صلاح]] آورد»<ref>{{متن حدیث\|بِمُوَالاتِکُمْ عَلَّمَنَا اللَّهُ مَعَالِمَ دِینِنَا وَ أَصْلَحَ مَا کَانَ فَسَدَ مِنْ دُنْیَانَا}}؛ ابن بابویه، محد بن علی، عیون اخبار الرضا، ج۲، ص۲۷۷.</ref>.<ref>ر.ک: [[نفیسه فقیهی مقدس\|فقیهی مقدس، نفیسه]]، [[بررسی کارکرد آموزه انتظار در حوزه سلامت روان خانواده با تاکید بر روایات اسلامی (مقاله)\|بررسی کارکرد آموزه انتظار در حوزه سلامت روان خانواده با تاکید بر روایات اسلامی]]؛ [[محسن موحدی\|موحدی، محسن]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>

	[[دعا برای فرج]]، [[توسل]] به [[امام عصر]] {{ع}}، [[زیارت]] اماکن و ادعیۀ منتسب به [[حضرت]] و پرداختن به اموری که فرد را به [[محبت]] و [[دوستی]] [[حضرت]] نزدیک می‌سازد، نمودی از این ارتباط [[عاطفی]] و روحی است که با [[همراهی]] [[خانوادگی]] و سوق دادن [[عواطف]] [[خانواده]] به سمت و سوی آن، موجب [[یکپارچگی]] [[شیعیان]] در [[وفای به عهد]] با [[امام زمان]] {{ع}} می‌گردد و اثرات بسیار سازنده‌ای در [[همدلی]] و [[سلامت]] روحی و روانی ایفا می‌کند که [[حضرت ولی‌عصر]] {{ع}} می‌فرمایند: «اگر [[شیعیان]] ما که [[خداوند]] به [[اطاعت]] خویش موفقشان بدارد، در وفا به پیمانی که با ما دارند، یکپارچه می‌شدند، هرگز از میمنت [[ملاقات]] ما [[محروم]] نشده و [[ظهور]] ما به تأخیر نمی‌افتاد و البته [[سعادت]] حضور در محضر ما با معرفتی [[حقیقی]] هر چه زودتر نصیبشان می‌شد»<ref>{{متن حدیث\|وَ لَوْ أَنَّ أَشْیَاعَنَا وَفَّقَهُمْ اللَّهُ لِطَاعَتِهِ عَلَی اجْتِمَاعٍ مِنَ الْقُلُوبِ فِی الْوَفَاءِ بِالْعَهْدِ عَلَیْهِمْ لَمَا تَأَخَّرَ عَنْهُمُ الْیُمْنُ بِلِقَائِنَا وَ لَتَعَجَّلَتْ لَهُمُ السَّعَادَةُ بِمُشَاهَدَتِنَا عَلَی حَقِّ الْمَعْرِفَةِ وَ صِدْقِهَا مِنْهُمْ بِنَا}}؛ مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج۵۳، ص۱۷۷.</ref>.<ref>ر.ک: [[نفیسه فقیهی مقدس\|فقیهی مقدس، نفیسه]]، [[بررسی کارکرد آموزه انتظار در حوزه سلامت روان خانواده با تاکید بر روایات اسلامی (مقاله)\|بررسی کارکرد آموزه انتظار در حوزه سلامت روان خانواده با تاکید بر روایات اسلامی]].</ref>		[[دعا برای فرج]]، [[توسل]] به [[امام عصر]] {{ع}}، [[زیارت]] اماکن و ادعیۀ منتسب به حضرت و پرداختن به اموری که فرد را به [[محبت]] و [[دوستی]] حضرت نزدیک می‌سازد، نمودی از این ارتباط [[عاطفی]] و روحی است که با [[همراهی]] [[خانوادگی]] و سوق دادن [[عواطف]] [[خانواده]] به سمت و سوی آن، موجب یکپارچگی [[شیعیان]] در [[وفای به عهد]] با [[امام زمان]] {{ع}} می‌گردد و اثرات بسیار سازنده‌ای در همدلی و [[سلامت]] روحی و روانی ایفا می‌کند که [[حضرت ولی‌عصر]] {{ع}} می‌فرمایند: «اگر [[شیعیان]] ما که [[خداوند]] به [[اطاعت]] خویش موفقشان بدارد، در وفا به پیمانی که با ما دارند، یکپارچه می‌شدند، هرگز از میمنت [[ملاقات]] ما [[محروم]] نشده و [[ظهور]] ما به تأخیر نمی‌افتاد و البته [[سعادت]] حضور در محضر ما با معرفتی [[حقیقی]] هر چه زودتر نصیبشان می‌شد»<ref>{{متن حدیث\|وَ لَوْ أَنَّ أَشْیَاعَنَا وَفَّقَهُمْ اللَّهُ لِطَاعَتِهِ عَلَی اجْتِمَاعٍ مِنَ الْقُلُوبِ فِی الْوَفَاءِ بِالْعَهْدِ عَلَیْهِمْ لَمَا تَأَخَّرَ عَنْهُمُ الْیُمْنُ بِلِقَائِنَا وَ لَتَعَجَّلَتْ لَهُمُ السَّعَادَةُ بِمُشَاهَدَتِنَا عَلَی حَقِّ الْمَعْرِفَةِ وَ صِدْقِهَا مِنْهُمْ بِنَا}}؛ مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج۵۳، ص۱۷۷.</ref>.<ref>ر.ک: [[نفیسه فقیهی مقدس\|فقیهی مقدس، نفیسه]]، [[بررسی کارکرد آموزه انتظار در حوزه سلامت روان خانواده با تاکید بر روایات اسلامی (مقاله)\|بررسی کارکرد آموزه انتظار در حوزه سلامت روان خانواده با تاکید بر روایات اسلامی]].</ref>

	== پرسش مستقیم ==		== پرسش مستقیم ==

Bahmani در ‏۶ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۰۸

2023-05-06T08:08:02Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۳۸
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{سیره معصوم}}~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[خودمهارگری در معارف مهدویت]] - [[خودمهارگری در روان‌شناسی اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[خودمهارگری در قرآن]] - [[خودمهارگری در حدیث]] - [[خودمهارگری در اخلاق اسلامی]] - [[خودمهارگری در نهج البلاغه]] - [[خودمهارگری در معارف دعا و زیارات]] - [[خودمهارگری در معارف مهدویت]] - [[خودمهارگری در روان‌شناسی اسلامی]]\| پرسش مرتبط = ~~خودمهارگری (پرسش)~~}}
	== تعریف خود مهارگری ==		== تعریف خود مهارگری ==
	* خودمهارگری و [[خودکنترلی]]، [[توانایی]] [[پیروی]] از درخواست معقول، تعدیل [[رفتار]] مطابق با موقعیت و به تأخیرانداختن ارضای یک خواسته در چارچوب قابل قبول [[اجتماعی]]، بدون مداخله و [[هدایت]] مستقیم فردی دیگر است. اساس خودمهارگری، [[توانایی]] فرد در کنترل ارادی فرآیندهای درونی و برون‌داده‌های [[رفتاری]] است. همچنین خودمهارگری دارای مؤلفه‌های شناختی، هیجانی و [[رفتاری]] است و باعث تسهیل رشد [[اخلاق]] و [[وجدان]] [[اخلاقی]] می‌شود<ref>ر. ک: [[محمد سبحانی‌نیا\|سبحانی‌نیا، محمد]]، [[مهدویت و آرامش روان (کتاب)\|مهدویت و آرامش روان]]، ص۹۰-۹۱؛ [[محسن موحدی\|موحدی، محسن]]، مکاتبه اختصاصی [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>.		خودمهارگری و [[خودکنترلی]]، [[توانایی]] [[پیروی]] از درخواست معقول، تعدیل [[رفتار]] مطابق با موقعیت و به تأخیرانداختن ارضای یک خواسته در چارچوب قابل قبول [[اجتماعی]]، بدون مداخله و [[هدایت]] مستقیم فردی دیگر است. اساس خودمهارگری، [[توانایی]] فرد در کنترل ارادی فرآیندهای درونی و برون‌داده‌های [[رفتاری]] است. همچنین خودمهارگری دارای مؤلفه‌های شناختی، هیجانی و [[رفتاری]] است و باعث تسهیل رشد [[اخلاق]] و [[وجدان]] [[اخلاقی]] می‌شود<ref>ر.ک: [[محمد سبحانی‌نیا\|سبحانی‌نیا، محمد]]، [[مهدویت و آرامش روان (کتاب)\|مهدویت و آرامش روان]]، ص۹۰-۹۱؛ [[محسن موحدی\|موحدی، محسن]]، مکاتبه اختصاصی [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>.

	== رابطه خودمهارگری با [[خودتربیتی]] ==		== رابطه خودمهارگری با [[خودتربیتی]] ==
	* مراحل [[خودکنترلی]] ([[خودبازبینی]]، [[خودارزیابی]] و [[خودتقویتی]]) با مراحل [[خودتربیتی]] ([[مشارطه]]، [[مسارعه]]، [[مراقبه]]، [[محاسبه]]، [[معاتبه]] و [[معاقبه]]) که بزرگان [[اخلاق]] و [[عرفان]] [[بیان]] کرده‌اند، شباهت زیادی دارد و رابطۀ [[خودکنترلی]] و مهارت ملکۀ [[اخلاقی]] [[خویشتن‌داری]] ([[تقوا]]) "این همانی" است؛ یعنی هر دو از یک مهارت تسلط بر [[خواسته‌ها]] و هیجان‌ها، حکایت دارند. در آموزه‌های [[دین اسلام]] خودمهارگری در قالب مفاهیمی چون "[[تقوا]]"، "[[صبر]]"، "[[ورع]]"، "[[عفت]]"، "[[اعتدال]]"، "[[کظم غیظ]]" و... مطرح شده که [[انسان]] با خودمهارگری در برابر [[فرمان‌های الهی]]، [[مصیبت‌ها]] (امور ناخوش‌آیند) و [[گناهان]] (امور خوش‌آیند)، متخلق به [[فضیلت]] [[تقوا]] خواهد شد<ref>ر. ک: [[محمد سبحانی‌نیا\|سبحانی‌نیا، محمد]]، [[مهدویت و آرامش روان (کتاب)\|مهدویت و آرامش روان]]، ص۹۰-۹۱.</ref>.		مراحل [[خودکنترلی]] ([[خودبازبینی]]، [[خودارزیابی]] و [[خودتقویتی]]) با مراحل [[خودتربیتی]] ([[مشارطه]]، [[مسارعه]]، [[مراقبه]]، [[محاسبه]]، [[معاتبه]] و [[معاقبه]]) که بزرگان [[اخلاق]] و [[عرفان]] [[بیان]] کرده‌اند، شباهت زیادی دارد و رابطۀ [[خودکنترلی]] و مهارت ملکۀ [[اخلاقی]] [[خویشتن‌داری]] ([[تقوا]]) "این همانی" است؛ یعنی هر دو از یک مهارت تسلط بر [[خواسته‌ها]] و هیجان‌ها، حکایت دارند. در آموزه‌های [[دین اسلام]] خودمهارگری در قالب مفاهیمی چون "[[تقوا]]"، "[[صبر]]"، "[[ورع]]"، "[[عفت]]"، "[[اعتدال]]"، "[[کظم غیظ]]" و... مطرح شده که [[انسان]] با خودمهارگری در برابر [[فرمان‌های الهی]]، [[مصیبت‌ها]] (امور ناخوش‌آیند) و [[گناهان]] (امور خوش‌آیند)، متخلق به [[فضیلت]] [[تقوا]] خواهد شد<ref>ر.ک: [[محمد سبحانی‌نیا\|سبحانی‌نیا، محمد]]، [[مهدویت و آرامش روان (کتاب)\|مهدویت و آرامش روان]]، ص۹۰-۹۱.</ref>.

	== تاثیر [[انتظار]] در رشد [[روحیه]] خودمهارگری ==		== تاثیر [[انتظار]] در رشد [[روحیه]] خودمهارگری ==
	* در هر فردی نیاز‌هایی وجود دارد که به شکل گیری [[عواطف]] منتهی می‌‌شود و [[مدیریت]] [[عواطف]] در زمان‌های مختلف برای او [[سرنوشت]] ساز و عامل مهمی در برقراری [[سلامت]] [[فکر]] و [[اندیشه]] است. [[انتظار]] [[منجی]] عدل‌گستر، از مؤلفه‌های محوری در شکل‌دهی [[عواطف]] [[جامعۀ منتظر]] و [[همگرایی]] قلبی آنان دارد و از انحرافاتی که مسیر [[احساسات]] [[انسان]] با آن مواجه می‌شود بر حذر می‌دارد. [[انتظار]] نوعی [[آمادگی]] در عاطفه و احساس است که هر روز بیش از گذشته شور طلب [[حضرت حجت]] {{ع}} و [[اشتیاق]] [[درک]] حضور را فزونی می‌بخشد. [[منتظر ظهور]]، خود را هر لحظه در محضر [[امام]] و پیشوای بر [[حق]] می‌بیند و این ذکر و یاد همیشگی، پیوند قلبی و ارتباط [[عاطفی]] او را با [[حضرت]] افزایش می‌دهد و بدین وسیله زمینۀ [[اصلاح]] و [[خودسازی]] و [[تقرب]] روحی به [[منجی موعود]] فراهم می‌گردد؛ زیرا در [[موالات]] [[پاکان]] و [[پاکی‌ها]]، همۀ [[مفاسد]] [[اصلاح]] می‌گردد: «به [[یمن]] [[دوستی]] شما [[خدا]] رموز دینمان را به ما آموخت، و آنچه را از دنیامان که [[فاسد]] شده بود به [[صلاح]] آورد»<ref>{{متن حدیث\|بِمُوَالاتِکُمْ عَلَّمَنَا اللَّهُ مَعَالِمَ دِینِنَا وَ أَصْلَحَ مَا کَانَ فَسَدَ مِنْ دُنْیَانَا}}؛ ابن بابویه، محد بن علی، عیون اخبار الرضا، ج۲، ص۲۷۷.</ref>.<ref>ر. ک: [[نفیسه فقیهی مقدس\|فقیهی مقدس، نفیسه]]، [[بررسی کارکرد آموزه انتظار در حوزه سلامت روان خانواده با تاکید بر روایات اسلامی (مقاله)\|بررسی کارکرد آموزه انتظار در حوزه سلامت روان خانواده با تاکید بر روایات اسلامی]]~~، ص؟؟~~ ؛ [[محسن موحدی\|موحدی، محسن]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>		در هر فردی نیاز‌هایی وجود دارد که به شکل گیری [[عواطف]] منتهی می‌‌شود و [[مدیریت]] [[عواطف]] در زمان‌های مختلف برای او [[سرنوشت]] ساز و عامل مهمی در برقراری [[سلامت]] [[فکر]] و [[اندیشه]] است. [[انتظار]] [[منجی]] عدل‌گستر، از مؤلفه‌های محوری در شکل‌دهی [[عواطف]] [[جامعۀ منتظر]] و [[همگرایی]] قلبی آنان دارد و از انحرافاتی که مسیر [[احساسات]] [[انسان]] با آن مواجه می‌شود بر حذر می‌دارد. [[انتظار]] نوعی [[آمادگی]] در عاطفه و احساس است که هر روز بیش از گذشته شور طلب [[حضرت حجت]] {{ع}} و [[اشتیاق]] [[درک]] حضور را فزونی می‌بخشد. [[منتظر ظهور]]، خود را هر لحظه در محضر [[امام]] و پیشوای بر [[حق]] می‌بیند و این ذکر و یاد همیشگی، پیوند قلبی و ارتباط [[عاطفی]] او را با [[حضرت]] افزایش می‌دهد و بدین وسیله زمینۀ [[اصلاح]] و [[خودسازی]] و [[تقرب]] روحی به [[منجی موعود]] فراهم می‌گردد؛ زیرا در [[موالات]] [[پاکان]] و [[پاکی‌ها]]، همۀ [[مفاسد]] [[اصلاح]] می‌گردد: «به [[یمن]] [[دوستی]] شما [[خدا]] رموز دینمان را به ما آموخت، و آنچه را از دنیامان که [[فاسد]] شده بود به [[صلاح]] آورد»<ref>{{متن حدیث\|بِمُوَالاتِکُمْ عَلَّمَنَا اللَّهُ مَعَالِمَ دِینِنَا وَ أَصْلَحَ مَا کَانَ فَسَدَ مِنْ دُنْیَانَا}}؛ ابن بابویه، محد بن علی، عیون اخبار الرضا، ج۲، ص۲۷۷.</ref>.<ref>ر.ک: [[نفیسه فقیهی مقدس\|فقیهی مقدس، نفیسه]]، [[بررسی کارکرد آموزه انتظار در حوزه سلامت روان خانواده با تاکید بر روایات اسلامی (مقاله)\|بررسی کارکرد آموزه انتظار در حوزه سلامت روان خانواده با تاکید بر روایات اسلامی]]؛ [[محسن موحدی\|موحدی، محسن]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>
	* [[دعا برای فرج]]، [[توسل]] به [[امام عصر]] {{ع}}، [[زیارت]] اماکن و ادعیۀ منتسب به [[حضرت]] و پرداختن به اموری که فرد را به [[محبت]] و [[دوستی]] [[حضرت]] نزدیک می‌سازد، نمودی از این ارتباط [[عاطفی]] و روحی است که با [[همراهی]] [[خانوادگی]] و سوق دادن [[عواطف]] [[خانواده]] به سمت و سوی آن، موجب [[یکپارچگی]] [[شیعیان]] در [[وفای به عهد]] با [[امام زمان]] {{ع}} می‌گردد و اثرات بسیار سازنده‌ای در [[همدلی]] و [[سلامت]] روحی و روانی ایفا می‌کند که [[حضرت ولی‌عصر]] {{ع}} می‌فرمایند: «اگر [[شیعیان]] ما که [[خداوند]] به [[اطاعت]] خویش موفقشان بدارد، در وفا به پیمانی که با ما دارند، یکپارچه می‌شدند، هرگز از میمنت [[ملاقات]] ما [[محروم]] نشده و [[ظهور]] ما به تأخیر نمی‌افتاد و البته [[سعادت]] حضور در محضر ما با معرفتی [[حقیقی]] هر چه زودتر نصیبشان می‌شد»<ref>{{متن حدیث\|وَ لَوْ أَنَّ أَشْیَاعَنَا وَفَّقَهُمْ اللَّهُ لِطَاعَتِهِ عَلَی اجْتِمَاعٍ مِنَ الْقُلُوبِ فِی الْوَفَاءِ بِالْعَهْدِ عَلَیْهِمْ لَمَا تَأَخَّرَ عَنْهُمُ الْیُمْنُ بِلِقَائِنَا وَ لَتَعَجَّلَتْ لَهُمُ السَّعَادَةُ بِمُشَاهَدَتِنَا عَلَی حَقِّ الْمَعْرِفَةِ وَ صِدْقِهَا مِنْهُمْ بِنَا}}؛ مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج۵۳، ص۱۷۷.</ref>.<ref>ر. ک: [[نفیسه فقیهی مقدس\|فقیهی مقدس، نفیسه]]، [[بررسی کارکرد آموزه انتظار در حوزه سلامت روان خانواده با تاکید بر روایات اسلامی (مقاله)\|بررسی کارکرد آموزه انتظار در حوزه سلامت روان خانواده با تاکید بر روایات اسلامی]]~~، ص؟ ؟~~.</ref>
			[[دعا برای فرج]]، [[توسل]] به [[امام عصر]] {{ع}}، [[زیارت]] اماکن و ادعیۀ منتسب به [[حضرت]] و پرداختن به اموری که فرد را به [[محبت]] و [[دوستی]] [[حضرت]] نزدیک می‌سازد، نمودی از این ارتباط [[عاطفی]] و روحی است که با [[همراهی]] [[خانوادگی]] و سوق دادن [[عواطف]] [[خانواده]] به سمت و سوی آن، موجب [[یکپارچگی]] [[شیعیان]] در [[وفای به عهد]] با [[امام زمان]] {{ع}} می‌گردد و اثرات بسیار سازنده‌ای در [[همدلی]] و [[سلامت]] روحی و روانی ایفا می‌کند که [[حضرت ولی‌عصر]] {{ع}} می‌فرمایند: «اگر [[شیعیان]] ما که [[خداوند]] به [[اطاعت]] خویش موفقشان بدارد، در وفا به پیمانی که با ما دارند، یکپارچه می‌شدند، هرگز از میمنت [[ملاقات]] ما [[محروم]] نشده و [[ظهور]] ما به تأخیر نمی‌افتاد و البته [[سعادت]] حضور در محضر ما با معرفتی [[حقیقی]] هر چه زودتر نصیبشان می‌شد»<ref>{{متن حدیث\|وَ لَوْ أَنَّ أَشْیَاعَنَا وَفَّقَهُمْ اللَّهُ لِطَاعَتِهِ عَلَی اجْتِمَاعٍ مِنَ الْقُلُوبِ فِی الْوَفَاءِ بِالْعَهْدِ عَلَیْهِمْ لَمَا تَأَخَّرَ عَنْهُمُ الْیُمْنُ بِلِقَائِنَا وَ لَتَعَجَّلَتْ لَهُمُ السَّعَادَةُ بِمُشَاهَدَتِنَا عَلَی حَقِّ الْمَعْرِفَةِ وَ صِدْقِهَا مِنْهُمْ بِنَا}}؛ مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج۵۳، ص۱۷۷.</ref>.<ref>ر.ک: [[نفیسه فقیهی مقدس\|فقیهی مقدس، نفیسه]]، [[بررسی کارکرد آموزه انتظار در حوزه سلامت روان خانواده با تاکید بر روایات اسلامی (مقاله)\|بررسی کارکرد آموزه انتظار در حوزه سلامت روان خانواده با تاکید بر روایات اسلامی]].</ref>

	== پرسش مستقیم ==		== پرسش مستقیم ==
خط ۲۵:		خط ۲۸:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~خودمهارگری~~]]		[[رده:مفاهیم]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T10:02:11Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۳۲
خط ۶:		خط ۶:
	* مراحل [[خودکنترلی]] ([[خودبازبینی]]، [[خودارزیابی]] و [[خودتقویتی]]) با مراحل [[خودتربیتی]] ([[مشارطه]]، [[مسارعه]]، [[مراقبه]]، [[محاسبه]]، [[معاتبه]] و [[معاقبه]]) که بزرگان [[اخلاق]] و [[عرفان]] [[بیان]] کرده‌اند، شباهت زیادی دارد و رابطۀ [[خودکنترلی]] و مهارت ملکۀ [[اخلاقی]] [[خویشتن‌داری]] ([[تقوا]]) "این همانی" است؛ یعنی هر دو از یک مهارت تسلط بر [[خواسته‌ها]] و هیجان‌ها، حکایت دارند. در آموزه‌های [[دین اسلام]] خودمهارگری در قالب مفاهیمی چون "[[تقوا]]"، "[[صبر]]"، "[[ورع]]"، "[[عفت]]"، "[[اعتدال]]"، "[[کظم غیظ]]" و... مطرح شده که [[انسان]] با خودمهارگری در برابر [[فرمان‌های الهی]]، [[مصیبت‌ها]] (امور ناخوش‌آیند) و [[گناهان]] (امور خوش‌آیند)، متخلق به [[فضیلت]] [[تقوا]] خواهد شد<ref>ر. ک: [[محمد سبحانی‌نیا\|سبحانی‌نیا، محمد]]، [[مهدویت و آرامش روان (کتاب)\|مهدویت و آرامش روان]]، ص۹۰-۹۱.</ref>.		* مراحل [[خودکنترلی]] ([[خودبازبینی]]، [[خودارزیابی]] و [[خودتقویتی]]) با مراحل [[خودتربیتی]] ([[مشارطه]]، [[مسارعه]]، [[مراقبه]]، [[محاسبه]]، [[معاتبه]] و [[معاقبه]]) که بزرگان [[اخلاق]] و [[عرفان]] [[بیان]] کرده‌اند، شباهت زیادی دارد و رابطۀ [[خودکنترلی]] و مهارت ملکۀ [[اخلاقی]] [[خویشتن‌داری]] ([[تقوا]]) "این همانی" است؛ یعنی هر دو از یک مهارت تسلط بر [[خواسته‌ها]] و هیجان‌ها، حکایت دارند. در آموزه‌های [[دین اسلام]] خودمهارگری در قالب مفاهیمی چون "[[تقوا]]"، "[[صبر]]"، "[[ورع]]"، "[[عفت]]"، "[[اعتدال]]"، "[[کظم غیظ]]" و... مطرح شده که [[انسان]] با خودمهارگری در برابر [[فرمان‌های الهی]]، [[مصیبت‌ها]] (امور ناخوش‌آیند) و [[گناهان]] (امور خوش‌آیند)، متخلق به [[فضیلت]] [[تقوا]] خواهد شد<ref>ر. ک: [[محمد سبحانی‌نیا\|سبحانی‌نیا، محمد]]، [[مهدویت و آرامش روان (کتاب)\|مهدویت و آرامش روان]]، ص۹۰-۹۱.</ref>.
	== تاثیر [[انتظار]] در رشد [[روحیه]] خودمهارگری ==		== تاثیر [[انتظار]] در رشد [[روحیه]] خودمهارگری ==
	* در هر فردی نیاز‌هایی وجود دارد که به شکل گیری [[عواطف]] منتهی می‌‌شود و [[مدیریت]] [[عواطف]] در زمان‌های مختلف برای او [[سرنوشت]] ساز و عامل مهمی در برقراری [[سلامت]] [[فکر]] و [[اندیشه]] است. [[انتظار]] [[منجی]] عدل‌گستر، از مؤلفه‌های محوری در شکل‌دهی [[عواطف]] [[جامعۀ منتظر]] و [[همگرایی]] قلبی آنان دارد و از انحرافاتی که مسیر [[احساسات]] [[انسان]] با آن مواجه می‌شود بر حذر می‌دارد. [[انتظار]] نوعی [[آمادگی]] در عاطفه و احساس است که هر روز بیش از گذشته شور طلب [[حضرت حجت]] {{ع}} و [[اشتیاق]] [[درک]] حضور را فزونی می‌بخشد. [[منتظر ظهور]]، خود را هر لحظه در محضر [[امام]] و پیشوای بر [[حق]] می‌بیند و این ذکر و یاد همیشگی، پیوند قلبی و ارتباط [[عاطفی]] او را با [[حضرت]] افزایش می‌دهد و بدین وسیله زمینۀ [[اصلاح]] و [[خودسازی]] و [[تقرب]] روحی به [[منجی موعود]] فراهم می‌گردد؛ زیرا در [[موالات]] [[پاکان]] و [[پاکی‌ها]]، همۀ [[مفاسد]] [[اصلاح]] می‌گردد: «به [[یمن]] [[دوستی]] شما [[خدا]] رموز دینمان را به ما آموخت، و آنچه را از دنیامان که [[فاسد]] شده بود به [[صلاح]] آورد»<ref>{{متن حدیث\|بِمُوَالاتِکُمْ عَلَّمَنَا اللَّهُ مَعَالِمَ دِینِنَا وَ أَصْلَحَ مَا کَانَ فَسَدَ مِنْ دُنْیَانَا}}؛ ابن بابویه، محد بن علی، عیون اخبار الرضا، ج۲، ص۲۷۷.</ref>.<ref>ر. ک: [[نفیسه فقیهی مقدس\|فقیهی مقدس، نفیسه]]، [[بررسی کارکرد آموزه انتظار در حوزه سلامت روان خانواده با تاکید بر روایات اسلامی (مقاله)\|بررسی کارکرد آموزه انتظار در حوزه سلامت روان خانواده با تاکید بر روایات اسلامی]]، ~~ص؟ ؟؛~~ [[محسن موحدی\|موحدی، محسن]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>		* در هر فردی نیاز‌هایی وجود دارد که به شکل گیری [[عواطف]] منتهی می‌‌شود و [[مدیریت]] [[عواطف]] در زمان‌های مختلف برای او [[سرنوشت]] ساز و عامل مهمی در برقراری [[سلامت]] [[فکر]] و [[اندیشه]] است. [[انتظار]] [[منجی]] عدل‌گستر، از مؤلفه‌های محوری در شکل‌دهی [[عواطف]] [[جامعۀ منتظر]] و [[همگرایی]] قلبی آنان دارد و از انحرافاتی که مسیر [[احساسات]] [[انسان]] با آن مواجه می‌شود بر حذر می‌دارد. [[انتظار]] نوعی [[آمادگی]] در عاطفه و احساس است که هر روز بیش از گذشته شور طلب [[حضرت حجت]] {{ع}} و [[اشتیاق]] [[درک]] حضور را فزونی می‌بخشد. [[منتظر ظهور]]، خود را هر لحظه در محضر [[امام]] و پیشوای بر [[حق]] می‌بیند و این ذکر و یاد همیشگی، پیوند قلبی و ارتباط [[عاطفی]] او را با [[حضرت]] افزایش می‌دهد و بدین وسیله زمینۀ [[اصلاح]] و [[خودسازی]] و [[تقرب]] روحی به [[منجی موعود]] فراهم می‌گردد؛ زیرا در [[موالات]] [[پاکان]] و [[پاکی‌ها]]، همۀ [[مفاسد]] [[اصلاح]] می‌گردد: «به [[یمن]] [[دوستی]] شما [[خدا]] رموز دینمان را به ما آموخت، و آنچه را از دنیامان که [[فاسد]] شده بود به [[صلاح]] آورد»<ref>{{متن حدیث\|بِمُوَالاتِکُمْ عَلَّمَنَا اللَّهُ مَعَالِمَ دِینِنَا وَ أَصْلَحَ مَا کَانَ فَسَدَ مِنْ دُنْیَانَا}}؛ ابن بابویه، محد بن علی، عیون اخبار الرضا، ج۲، ص۲۷۷.</ref>.<ref>ر. ک: [[نفیسه فقیهی مقدس\|فقیهی مقدس، نفیسه]]، [[بررسی کارکرد آموزه انتظار در حوزه سلامت روان خانواده با تاکید بر روایات اسلامی (مقاله)\|بررسی کارکرد آموزه انتظار در حوزه سلامت روان خانواده با تاکید بر روایات اسلامی]]، ص؟؟ ؛ [[محسن موحدی\|موحدی، محسن]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>
	* [[دعا برای فرج]]، [[توسل]] به [[امام عصر]] {{ع}}، [[زیارت]] اماکن و ادعیۀ منتسب به [[حضرت]] و پرداختن به اموری که فرد را به [[محبت]] و [[دوستی]] [[حضرت]] نزدیک می‌سازد، نمودی از این ارتباط [[عاطفی]] و روحی است که با [[همراهی]] [[خانوادگی]] و سوق دادن [[عواطف]] [[خانواده]] به سمت و سوی آن، موجب [[یکپارچگی]] [[شیعیان]] در [[وفای به عهد]] با [[امام زمان]] {{ع}} می‌گردد و اثرات بسیار سازنده‌ای در [[همدلی]] و [[سلامت]] روحی و روانی ایفا می‌کند که [[حضرت ولی‌عصر]] {{ع}} می‌فرمایند: «اگر [[شیعیان]] ما که [[خداوند]] به [[اطاعت]] خویش موفقشان بدارد، در وفا به پیمانی که با ما دارند، یکپارچه می‌شدند، هرگز از میمنت [[ملاقات]] ما [[محروم]] نشده و [[ظهور]] ما به تأخیر نمی‌افتاد و البته [[سعادت]] حضور در محضر ما با معرفتی [[حقیقی]] هر چه زودتر نصیبشان می‌شد»<ref>{{متن حدیث\|وَ لَوْ أَنَّ أَشْیَاعَنَا وَفَّقَهُمْ اللَّهُ لِطَاعَتِهِ عَلَی اجْتِمَاعٍ مِنَ الْقُلُوبِ فِی الْوَفَاءِ بِالْعَهْدِ عَلَیْهِمْ لَمَا تَأَخَّرَ عَنْهُمُ الْیُمْنُ بِلِقَائِنَا وَ لَتَعَجَّلَتْ لَهُمُ السَّعَادَةُ بِمُشَاهَدَتِنَا عَلَی حَقِّ الْمَعْرِفَةِ وَ صِدْقِهَا مِنْهُمْ بِنَا}}؛ مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج۵۳، ص۱۷۷.</ref>.<ref>ر. ک: [[نفیسه فقیهی مقدس\|فقیهی مقدس، نفیسه]]، [[بررسی کارکرد آموزه انتظار در حوزه سلامت روان خانواده با تاکید بر روایات اسلامی (مقاله)\|بررسی کارکرد آموزه انتظار در حوزه سلامت روان خانواده با تاکید بر روایات اسلامی]]، ص؟ ؟.</ref>		* [[دعا برای فرج]]، [[توسل]] به [[امام عصر]] {{ع}}، [[زیارت]] اماکن و ادعیۀ منتسب به [[حضرت]] و پرداختن به اموری که فرد را به [[محبت]] و [[دوستی]] [[حضرت]] نزدیک می‌سازد، نمودی از این ارتباط [[عاطفی]] و روحی است که با [[همراهی]] [[خانوادگی]] و سوق دادن [[عواطف]] [[خانواده]] به سمت و سوی آن، موجب [[یکپارچگی]] [[شیعیان]] در [[وفای به عهد]] با [[امام زمان]] {{ع}} می‌گردد و اثرات بسیار سازنده‌ای در [[همدلی]] و [[سلامت]] روحی و روانی ایفا می‌کند که [[حضرت ولی‌عصر]] {{ع}} می‌فرمایند: «اگر [[شیعیان]] ما که [[خداوند]] به [[اطاعت]] خویش موفقشان بدارد، در وفا به پیمانی که با ما دارند، یکپارچه می‌شدند، هرگز از میمنت [[ملاقات]] ما [[محروم]] نشده و [[ظهور]] ما به تأخیر نمی‌افتاد و البته [[سعادت]] حضور در محضر ما با معرفتی [[حقیقی]] هر چه زودتر نصیبشان می‌شد»<ref>{{متن حدیث\|وَ لَوْ أَنَّ أَشْیَاعَنَا وَفَّقَهُمْ اللَّهُ لِطَاعَتِهِ عَلَی اجْتِمَاعٍ مِنَ الْقُلُوبِ فِی الْوَفَاءِ بِالْعَهْدِ عَلَیْهِمْ لَمَا تَأَخَّرَ عَنْهُمُ الْیُمْنُ بِلِقَائِنَا وَ لَتَعَجَّلَتْ لَهُمُ السَّعَادَةُ بِمُشَاهَدَتِنَا عَلَی حَقِّ الْمَعْرِفَةِ وَ صِدْقِهَا مِنْهُمْ بِنَا}}؛ مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج۵۳، ص۱۷۷.</ref>.<ref>ر. ک: [[نفیسه فقیهی مقدس\|فقیهی مقدس، نفیسه]]، [[بررسی کارکرد آموزه انتظار در حوزه سلامت روان خانواده با تاکید بر روایات اسلامی (مقاله)\|بررسی کارکرد آموزه انتظار در حوزه سلامت روان خانواده با تاکید بر روایات اسلامی]]، ص؟ ؟.</ref>

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T20:30:11Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۰:۰۰
خط ۱:		خط ۱:
	{{سیره معصوم}}		{{سیره معصوم}}
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[خودمهارگری در قرآن]] - [[خودمهارگری در حدیث]] - [[خودمهارگری در اخلاق اسلامی]] - [[خودمهارگری در نهج البلاغه]] - [[خودمهارگری در معارف دعا و زیارات]] - [[خودمهارگری در معارف مهدویت]] - [[خودمهارگری در روان‌شناسی اسلامی]]\| پرسش مرتبط = خودمهارگری (پرسش)}}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[خودمهارگری در قرآن]] - [[خودمهارگری در حدیث]] - [[خودمهارگری در اخلاق اسلامی]] - [[خودمهارگری در نهج البلاغه]] - [[خودمهارگری در معارف دعا و زیارات]] - [[خودمهارگری در معارف مهدویت]] - [[خودمهارگری در روان‌شناسی اسلامی]]\| پرسش مرتبط = خودمهارگری (پرسش)}}
	==تعریف خود مهارگری==		== تعریف خود مهارگری ==
	*خودمهارگری و [[خودکنترلی]]، [[توانایی]] [[پیروی]] از درخواست معقول، تعدیل [[رفتار]] مطابق با موقعیت و به تأخیرانداختن ارضای یک خواسته در چارچوب قابل قبول [[اجتماعی]]، بدون مداخله و [[هدایت]] مستقیم فردی دیگر است. اساس خودمهارگری، [[توانایی]] فرد در کنترل ارادی فرآیندهای درونی و برون‌داده‌های [[رفتاری]] است. همچنین خودمهارگری دارای مؤلفه‌های شناختی، هیجانی و [[رفتاری]] است و باعث تسهیل رشد [[اخلاق]] و [[وجدان]] [[اخلاقی]] می‌شود<ref>ر.ک: [[محمد سبحانی‌نیا\|سبحانی‌نیا، محمد]]، [[مهدویت و آرامش روان (کتاب)\|مهدویت و آرامش روان]]، ص۹۰-۹۱؛ [[محسن موحدی\|~~موحدی،محسن~~]]، مکاتبه اختصاصی [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>.		* خودمهارگری و [[خودکنترلی]]، [[توانایی]] [[پیروی]] از درخواست معقول، تعدیل [[رفتار]] مطابق با موقعیت و به تأخیرانداختن ارضای یک خواسته در چارچوب قابل قبول [[اجتماعی]]، بدون مداخله و [[هدایت]] مستقیم فردی دیگر است. اساس خودمهارگری، [[توانایی]] فرد در کنترل ارادی فرآیندهای درونی و برون‌داده‌های [[رفتاری]] است. همچنین خودمهارگری دارای مؤلفه‌های شناختی، هیجانی و [[رفتاری]] است و باعث تسهیل رشد [[اخلاق]] و [[وجدان]] [[اخلاقی]] می‌شود<ref>ر. ک: [[محمد سبحانی‌نیا\|سبحانی‌نیا، محمد]]، [[مهدویت و آرامش روان (کتاب)\|مهدویت و آرامش روان]]، ص۹۰-۹۱؛ [[محسن موحدی\|موحدی، محسن]]، مکاتبه اختصاصی [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>.
	==رابطه خودمهارگری با [[خودتربیتی]]==		== رابطه خودمهارگری با [[خودتربیتی]] ==
	*مراحل [[خودکنترلی]] ([[خودبازبینی]]، [[خودارزیابی]] و [[خودتقویتی]]) با مراحل [[خودتربیتی]] ([[مشارطه]]، [[مسارعه]]، [[مراقبه]]، [[محاسبه]]، [[معاتبه]] و [[معاقبه]]) که بزرگان [[اخلاق]] و [[عرفان]] [[بیان]] کرده‌اند، شباهت زیادی دارد و رابطۀ [[خودکنترلی]] و مهارت ملکۀ [[اخلاقی]] [[خویشتن‌داری]] ([[تقوا]]) "این همانی" است؛ یعنی هر دو از یک مهارت تسلط بر [[خواسته‌ها]] و هیجان‌ها، حکایت دارند. در آموزه‌های [[دین اسلام]] خودمهارگری در قالب مفاهیمی چون "[[تقوا]]"، "[[صبر]]"، "[[ورع]]"، "[[عفت]]"، "[[اعتدال]]"، "[[کظم غیظ]]" و... مطرح شده که [[انسان]] با خودمهارگری در برابر [[فرمان‌های الهی]]، [[مصیبت‌ها]] (امور ناخوش‌آیند) و [[گناهان]] (امور خوش‌آیند)، متخلق به [[فضیلت]] [[تقوا]] خواهد شد<ref>ر.ک: [[محمد سبحانی‌نیا\|سبحانی‌نیا، محمد]]، [[مهدویت و آرامش روان (کتاب)\|مهدویت و آرامش روان]]، ص۹۰-۹۱.</ref>.		* مراحل [[خودکنترلی]] ([[خودبازبینی]]، [[خودارزیابی]] و [[خودتقویتی]]) با مراحل [[خودتربیتی]] ([[مشارطه]]، [[مسارعه]]، [[مراقبه]]، [[محاسبه]]، [[معاتبه]] و [[معاقبه]]) که بزرگان [[اخلاق]] و [[عرفان]] [[بیان]] کرده‌اند، شباهت زیادی دارد و رابطۀ [[خودکنترلی]] و مهارت ملکۀ [[اخلاقی]] [[خویشتن‌داری]] ([[تقوا]]) "این همانی" است؛ یعنی هر دو از یک مهارت تسلط بر [[خواسته‌ها]] و هیجان‌ها، حکایت دارند. در آموزه‌های [[دین اسلام]] خودمهارگری در قالب مفاهیمی چون "[[تقوا]]"، "[[صبر]]"، "[[ورع]]"، "[[عفت]]"، "[[اعتدال]]"، "[[کظم غیظ]]" و... مطرح شده که [[انسان]] با خودمهارگری در برابر [[فرمان‌های الهی]]، [[مصیبت‌ها]] (امور ناخوش‌آیند) و [[گناهان]] (امور خوش‌آیند)، متخلق به [[فضیلت]] [[تقوا]] خواهد شد<ref>ر. ک: [[محمد سبحانی‌نیا\|سبحانی‌نیا، محمد]]، [[مهدویت و آرامش روان (کتاب)\|مهدویت و آرامش روان]]، ص۹۰-۹۱.</ref>.
	==تاثیر [[انتظار]] در رشد [[روحیه]] خودمهارگری==		== تاثیر [[انتظار]] در رشد [[روحیه]] خودمهارگری ==
	*در هر فردی نیاز‌هایی وجود دارد که به شکل گیری [[عواطف]] منتهی می‌‌شود و [[مدیریت]] [[عواطف]] در زمان‌های مختلف برای او [[سرنوشت]] ساز و عامل مهمی در برقراری [[سلامت]] [[فکر]] و [[اندیشه]] است. [[انتظار]] [[منجی]] عدل‌گستر، از مؤلفه‌های محوری در شکل‌دهی [[عواطف]] [[جامعۀ منتظر]] و [[همگرایی]] قلبی آنان دارد و از انحرافاتی که مسیر [[احساسات]] [[انسان]] با آن مواجه می‌شود بر حذر می‌دارد. [[انتظار]] نوعی [[آمادگی]] در عاطفه و احساس است که هر روز بیش از گذشته شور طلب [[حضرت حجت]] {{ع}} و [[اشتیاق]] [[درک]] حضور را فزونی می‌بخشد. [[منتظر ظهور]]، خود را هر لحظه در محضر [[امام]] و پیشوای بر [[حق]] می‌بیند و این ذکر و یاد همیشگی، پیوند قلبی و ارتباط [[عاطفی]] او را با [[حضرت]] افزایش می‌دهد و بدین وسیله زمینۀ [[اصلاح]] و [[خودسازی]] و [[تقرب]] روحی به [[منجی موعود]] فراهم می‌گردد؛ زیرا در [[موالات]] [[پاکان]] و [[پاکی‌ها]]، همۀ [[مفاسد]] [[اصلاح]] می‌گردد: «به [[یمن]] [[دوستی]] شما [[خدا]] رموز دینمان را به ما آموخت، و آنچه را از دنیامان که [[فاسد]] شده بود به [[صلاح]] آورد»<ref>{{متن حدیث\|بِمُوَالاتِکُمْ عَلَّمَنَا اللَّهُ مَعَالِمَ دِینِنَا وَ أَصْلَحَ مَا کَانَ فَسَدَ مِنْ دُنْیَانَا}}؛ ابن بابویه، محد بن علی، عیون اخبار الرضا، ج۲، ص۲۷۷.</ref>.<ref>ر.ک: [[نفیسه فقیهی مقدس\|فقیهی مقدس، نفیسه]]، [[بررسی کارکرد آموزه انتظار در حوزه سلامت روان خانواده با تاکید بر روایات اسلامی (مقاله)\|بررسی کارکرد آموزه انتظار در حوزه سلامت روان خانواده با تاکید بر روایات اسلامی]]، ~~ص؟؟؛~~ [[محسن موحدی\|~~موحدی،محسن~~]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>		* در هر فردی نیاز‌هایی وجود دارد که به شکل گیری [[عواطف]] منتهی می‌‌شود و [[مدیریت]] [[عواطف]] در زمان‌های مختلف برای او [[سرنوشت]] ساز و عامل مهمی در برقراری [[سلامت]] [[فکر]] و [[اندیشه]] است. [[انتظار]] [[منجی]] عدل‌گستر، از مؤلفه‌های محوری در شکل‌دهی [[عواطف]] [[جامعۀ منتظر]] و [[همگرایی]] قلبی آنان دارد و از انحرافاتی که مسیر [[احساسات]] [[انسان]] با آن مواجه می‌شود بر حذر می‌دارد. [[انتظار]] نوعی [[آمادگی]] در عاطفه و احساس است که هر روز بیش از گذشته شور طلب [[حضرت حجت]] {{ع}} و [[اشتیاق]] [[درک]] حضور را فزونی می‌بخشد. [[منتظر ظهور]]، خود را هر لحظه در محضر [[امام]] و پیشوای بر [[حق]] می‌بیند و این ذکر و یاد همیشگی، پیوند قلبی و ارتباط [[عاطفی]] او را با [[حضرت]] افزایش می‌دهد و بدین وسیله زمینۀ [[اصلاح]] و [[خودسازی]] و [[تقرب]] روحی به [[منجی موعود]] فراهم می‌گردد؛ زیرا در [[موالات]] [[پاکان]] و [[پاکی‌ها]]، همۀ [[مفاسد]] [[اصلاح]] می‌گردد: «به [[یمن]] [[دوستی]] شما [[خدا]] رموز دینمان را به ما آموخت، و آنچه را از دنیامان که [[فاسد]] شده بود به [[صلاح]] آورد»<ref>{{متن حدیث\|بِمُوَالاتِکُمْ عَلَّمَنَا اللَّهُ مَعَالِمَ دِینِنَا وَ أَصْلَحَ مَا کَانَ فَسَدَ مِنْ دُنْیَانَا}}؛ ابن بابویه، محد بن علی، عیون اخبار الرضا، ج۲، ص۲۷۷.</ref>.<ref>ر. ک: [[نفیسه فقیهی مقدس\|فقیهی مقدس، نفیسه]]، [[بررسی کارکرد آموزه انتظار در حوزه سلامت روان خانواده با تاکید بر روایات اسلامی (مقاله)\|بررسی کارکرد آموزه انتظار در حوزه سلامت روان خانواده با تاکید بر روایات اسلامی]]، ص؟ ؟؛ [[محسن موحدی\|موحدی، محسن]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>
	* [[دعا برای فرج]]، [[توسل]] به [[امام عصر]] {{ع}}، [[زیارت]] اماکن و ادعیۀ منتسب به [[حضرت]] و پرداختن به اموری که فرد را به [[محبت]] و [[دوستی]] [[حضرت]] نزدیک می‌سازد، نمودی از این ارتباط [[عاطفی]] و روحی است که با [[همراهی]] [[خانوادگی]] و سوق دادن [[عواطف]] [[خانواده]] به سمت و سوی آن، موجب [[یکپارچگی]] [[شیعیان]] در [[وفای به عهد]] با [[امام زمان]] {{ع}} می‌گردد و اثرات بسیار سازنده‌ای در [[همدلی]] و [[سلامت]] روحی و روانی ایفا می‌کند که [[حضرت ولی‌عصر]] {{ع}} می‌فرمایند: «اگر [[شیعیان]] ما که [[خداوند]] به [[اطاعت]] خویش موفقشان بدارد، در وفا به پیمانی که با ما دارند، یکپارچه می‌شدند، هرگز از میمنت [[ملاقات]] ما [[محروم]] نشده و [[ظهور]] ما به تأخیر نمی‌افتاد و البته [[سعادت]] حضور در محضر ما با معرفتی [[حقیقی]] هر چه زودتر نصیبشان می‌شد»<ref>{{متن حدیث\|وَ لَوْ أَنَّ أَشْیَاعَنَا وَفَّقَهُمْ اللَّهُ لِطَاعَتِهِ عَلَی اجْتِمَاعٍ مِنَ الْقُلُوبِ فِی الْوَفَاءِ بِالْعَهْدِ عَلَیْهِمْ لَمَا تَأَخَّرَ عَنْهُمُ الْیُمْنُ بِلِقَائِنَا وَ لَتَعَجَّلَتْ لَهُمُ السَّعَادَةُ بِمُشَاهَدَتِنَا عَلَی حَقِّ الْمَعْرِفَةِ وَ صِدْقِهَا مِنْهُمْ بِنَا}}؛ مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج۵۳، ص۱۷۷.</ref>.<ref>ر.ک: [[نفیسه فقیهی مقدس\|فقیهی مقدس، نفیسه]]، [[بررسی کارکرد آموزه انتظار در حوزه سلامت روان خانواده با تاکید بر روایات اسلامی (مقاله)\|بررسی کارکرد آموزه انتظار در حوزه سلامت روان خانواده با تاکید بر روایات اسلامی]]، ~~ص؟؟~~.</ref>		* [[دعا برای فرج]]، [[توسل]] به [[امام عصر]] {{ع}}، [[زیارت]] اماکن و ادعیۀ منتسب به [[حضرت]] و پرداختن به اموری که فرد را به [[محبت]] و [[دوستی]] [[حضرت]] نزدیک می‌سازد، نمودی از این ارتباط [[عاطفی]] و روحی است که با [[همراهی]] [[خانوادگی]] و سوق دادن [[عواطف]] [[خانواده]] به سمت و سوی آن، موجب [[یکپارچگی]] [[شیعیان]] در [[وفای به عهد]] با [[امام زمان]] {{ع}} می‌گردد و اثرات بسیار سازنده‌ای در [[همدلی]] و [[سلامت]] روحی و روانی ایفا می‌کند که [[حضرت ولی‌عصر]] {{ع}} می‌فرمایند: «اگر [[شیعیان]] ما که [[خداوند]] به [[اطاعت]] خویش موفقشان بدارد، در وفا به پیمانی که با ما دارند، یکپارچه می‌شدند، هرگز از میمنت [[ملاقات]] ما [[محروم]] نشده و [[ظهور]] ما به تأخیر نمی‌افتاد و البته [[سعادت]] حضور در محضر ما با معرفتی [[حقیقی]] هر چه زودتر نصیبشان می‌شد»<ref>{{متن حدیث\|وَ لَوْ أَنَّ أَشْیَاعَنَا وَفَّقَهُمْ اللَّهُ لِطَاعَتِهِ عَلَی اجْتِمَاعٍ مِنَ الْقُلُوبِ فِی الْوَفَاءِ بِالْعَهْدِ عَلَیْهِمْ لَمَا تَأَخَّرَ عَنْهُمُ الْیُمْنُ بِلِقَائِنَا وَ لَتَعَجَّلَتْ لَهُمُ السَّعَادَةُ بِمُشَاهَدَتِنَا عَلَی حَقِّ الْمَعْرِفَةِ وَ صِدْقِهَا مِنْهُمْ بِنَا}}؛ مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج۵۳، ص۱۷۷.</ref>.<ref>ر. ک: [[نفیسه فقیهی مقدس\|فقیهی مقدس، نفیسه]]، [[بررسی کارکرد آموزه انتظار در حوزه سلامت روان خانواده با تاکید بر روایات اسلامی (مقاله)\|بررسی کارکرد آموزه انتظار در حوزه سلامت روان خانواده با تاکید بر روایات اسلامی]]، ص؟ ؟.</ref>

	==پرسش مستقیم==		== پرسش مستقیم ==
	* [[رشد روحیه خودمهارگری و مدیریت عواطف به عنوان یکی از آثار روان‌شناختی انتظار در بعد رشد شخصیت روانی به چه معناست؟ (پرسش)]]		* [[رشد روحیه خودمهارگری و مدیریت عواطف به عنوان یکی از آثار روان‌شناختی انتظار در بعد رشد شخصیت روانی به چه معناست؟ (پرسش)]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T06:57:22Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۲۷
خط ۷:		خط ۷:
	==تاثیر [[انتظار]] در رشد [[روحیه]] خودمهارگری==		==تاثیر [[انتظار]] در رشد [[روحیه]] خودمهارگری==
	*در هر فردی نیاز‌هایی وجود دارد که به شکل گیری [[عواطف]] منتهی می‌‌شود و [[مدیریت]] [[عواطف]] در زمان‌های مختلف برای او [[سرنوشت]] ساز و عامل مهمی در برقراری [[سلامت]] [[فکر]] و [[اندیشه]] است. [[انتظار]] [[منجی]] عدل‌گستر، از مؤلفه‌های محوری در شکل‌دهی [[عواطف]] [[جامعۀ منتظر]] و [[همگرایی]] قلبی آنان دارد و از انحرافاتی که مسیر [[احساسات]] [[انسان]] با آن مواجه می‌شود بر حذر می‌دارد. [[انتظار]] نوعی [[آمادگی]] در عاطفه و احساس است که هر روز بیش از گذشته شور طلب [[حضرت حجت]] {{ع}} و [[اشتیاق]] [[درک]] حضور را فزونی می‌بخشد. [[منتظر ظهور]]، خود را هر لحظه در محضر [[امام]] و پیشوای بر [[حق]] می‌بیند و این ذکر و یاد همیشگی، پیوند قلبی و ارتباط [[عاطفی]] او را با [[حضرت]] افزایش می‌دهد و بدین وسیله زمینۀ [[اصلاح]] و [[خودسازی]] و [[تقرب]] روحی به [[منجی موعود]] فراهم می‌گردد؛ زیرا در [[موالات]] [[پاکان]] و [[پاکی‌ها]]، همۀ [[مفاسد]] [[اصلاح]] می‌گردد: «به [[یمن]] [[دوستی]] شما [[خدا]] رموز دینمان را به ما آموخت، و آنچه را از دنیامان که [[فاسد]] شده بود به [[صلاح]] آورد»<ref>{{متن حدیث\|بِمُوَالاتِکُمْ عَلَّمَنَا اللَّهُ مَعَالِمَ دِینِنَا وَ أَصْلَحَ مَا کَانَ فَسَدَ مِنْ دُنْیَانَا}}؛ ابن بابویه، محد بن علی، عیون اخبار الرضا، ج۲، ص۲۷۷.</ref>.<ref>ر.ک: [[نفیسه فقیهی مقدس\|فقیهی مقدس، نفیسه]]، [[بررسی کارکرد آموزه انتظار در حوزه سلامت روان خانواده با تاکید بر روایات اسلامی (مقاله)\|بررسی کارکرد آموزه انتظار در حوزه سلامت روان خانواده با تاکید بر روایات اسلامی]]، ص؟؟؛ [[محسن موحدی\|موحدی،محسن]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>		*در هر فردی نیاز‌هایی وجود دارد که به شکل گیری [[عواطف]] منتهی می‌‌شود و [[مدیریت]] [[عواطف]] در زمان‌های مختلف برای او [[سرنوشت]] ساز و عامل مهمی در برقراری [[سلامت]] [[فکر]] و [[اندیشه]] است. [[انتظار]] [[منجی]] عدل‌گستر، از مؤلفه‌های محوری در شکل‌دهی [[عواطف]] [[جامعۀ منتظر]] و [[همگرایی]] قلبی آنان دارد و از انحرافاتی که مسیر [[احساسات]] [[انسان]] با آن مواجه می‌شود بر حذر می‌دارد. [[انتظار]] نوعی [[آمادگی]] در عاطفه و احساس است که هر روز بیش از گذشته شور طلب [[حضرت حجت]] {{ع}} و [[اشتیاق]] [[درک]] حضور را فزونی می‌بخشد. [[منتظر ظهور]]، خود را هر لحظه در محضر [[امام]] و پیشوای بر [[حق]] می‌بیند و این ذکر و یاد همیشگی، پیوند قلبی و ارتباط [[عاطفی]] او را با [[حضرت]] افزایش می‌دهد و بدین وسیله زمینۀ [[اصلاح]] و [[خودسازی]] و [[تقرب]] روحی به [[منجی موعود]] فراهم می‌گردد؛ زیرا در [[موالات]] [[پاکان]] و [[پاکی‌ها]]، همۀ [[مفاسد]] [[اصلاح]] می‌گردد: «به [[یمن]] [[دوستی]] شما [[خدا]] رموز دینمان را به ما آموخت، و آنچه را از دنیامان که [[فاسد]] شده بود به [[صلاح]] آورد»<ref>{{متن حدیث\|بِمُوَالاتِکُمْ عَلَّمَنَا اللَّهُ مَعَالِمَ دِینِنَا وَ أَصْلَحَ مَا کَانَ فَسَدَ مِنْ دُنْیَانَا}}؛ ابن بابویه، محد بن علی، عیون اخبار الرضا، ج۲، ص۲۷۷.</ref>.<ref>ر.ک: [[نفیسه فقیهی مقدس\|فقیهی مقدس، نفیسه]]، [[بررسی کارکرد آموزه انتظار در حوزه سلامت روان خانواده با تاکید بر روایات اسلامی (مقاله)\|بررسی کارکرد آموزه انتظار در حوزه سلامت روان خانواده با تاکید بر روایات اسلامی]]، ص؟؟؛ [[محسن موحدی\|موحدی،محسن]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>
	*[[دعا برای فرج]]، [[توسل]] به [[امام عصر]] {{ع}}، [[زیارت]] اماکن و ادعیۀ منتسب به [[حضرت]] و پرداختن به اموری که فرد را به [[محبت]] و [[دوستی]] [[حضرت]] نزدیک می‌سازد، نمودی از این ارتباط [[عاطفی]] و روحی است که با [[همراهی]] [[خانوادگی]] و سوق دادن [[عواطف]] [[خانواده]] به سمت و سوی آن، موجب [[یکپارچگی]] [[شیعیان]] در [[وفای به عهد]] با [[امام زمان]] {{ع}} می‌گردد و اثرات بسیار سازنده‌ای در [[همدلی]] و [[سلامت]] روحی و روانی ایفا می‌کند که [[حضرت ولی‌عصر]] {{ع}} می‌فرمایند: «اگر [[شیعیان]] ما که [[خداوند]] به [[اطاعت]] خویش موفقشان بدارد، در وفا به پیمانی که با ما دارند، یکپارچه می‌شدند، هرگز از میمنت [[ملاقات]] ما [[محروم]] نشده و [[ظهور]] ما به تأخیر نمی‌افتاد و البته [[سعادت]] حضور در محضر ما با معرفتی [[حقیقی]] هر چه زودتر نصیبشان می‌شد»<ref>{{متن حدیث\|وَ لَوْ أَنَّ أَشْیَاعَنَا وَفَّقَهُمْ اللَّهُ لِطَاعَتِهِ عَلَی اجْتِمَاعٍ مِنَ الْقُلُوبِ فِی الْوَفَاءِ بِالْعَهْدِ عَلَیْهِمْ لَمَا تَأَخَّرَ عَنْهُمُ الْیُمْنُ بِلِقَائِنَا وَ لَتَعَجَّلَتْ لَهُمُ السَّعَادَةُ بِمُشَاهَدَتِنَا عَلَی حَقِّ الْمَعْرِفَةِ وَ صِدْقِهَا مِنْهُمْ بِنَا}}؛ مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج۵۳، ص۱۷۷.</ref>.<ref>ر.ک: [[نفیسه فقیهی مقدس\|فقیهی مقدس، نفیسه]]، [[بررسی کارکرد آموزه انتظار در حوزه سلامت روان خانواده با تاکید بر روایات اسلامی (مقاله)\|بررسی کارکرد آموزه انتظار در حوزه سلامت روان خانواده با تاکید بر روایات اسلامی]]، ص؟؟.</ref>		* [[دعا برای فرج]]، [[توسل]] به [[امام عصر]] {{ع}}، [[زیارت]] اماکن و ادعیۀ منتسب به [[حضرت]] و پرداختن به اموری که فرد را به [[محبت]] و [[دوستی]] [[حضرت]] نزدیک می‌سازد، نمودی از این ارتباط [[عاطفی]] و روحی است که با [[همراهی]] [[خانوادگی]] و سوق دادن [[عواطف]] [[خانواده]] به سمت و سوی آن، موجب [[یکپارچگی]] [[شیعیان]] در [[وفای به عهد]] با [[امام زمان]] {{ع}} می‌گردد و اثرات بسیار سازنده‌ای در [[همدلی]] و [[سلامت]] روحی و روانی ایفا می‌کند که [[حضرت ولی‌عصر]] {{ع}} می‌فرمایند: «اگر [[شیعیان]] ما که [[خداوند]] به [[اطاعت]] خویش موفقشان بدارد، در وفا به پیمانی که با ما دارند، یکپارچه می‌شدند، هرگز از میمنت [[ملاقات]] ما [[محروم]] نشده و [[ظهور]] ما به تأخیر نمی‌افتاد و البته [[سعادت]] حضور در محضر ما با معرفتی [[حقیقی]] هر چه زودتر نصیبشان می‌شد»<ref>{{متن حدیث\|وَ لَوْ أَنَّ أَشْیَاعَنَا وَفَّقَهُمْ اللَّهُ لِطَاعَتِهِ عَلَی اجْتِمَاعٍ مِنَ الْقُلُوبِ فِی الْوَفَاءِ بِالْعَهْدِ عَلَیْهِمْ لَمَا تَأَخَّرَ عَنْهُمُ الْیُمْنُ بِلِقَائِنَا وَ لَتَعَجَّلَتْ لَهُمُ السَّعَادَةُ بِمُشَاهَدَتِنَا عَلَی حَقِّ الْمَعْرِفَةِ وَ صِدْقِهَا مِنْهُمْ بِنَا}}؛ مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج۵۳، ص۱۷۷.</ref>.<ref>ر.ک: [[نفیسه فقیهی مقدس\|فقیهی مقدس، نفیسه]]، [[بررسی کارکرد آموزه انتظار در حوزه سلامت روان خانواده با تاکید بر روایات اسلامی (مقاله)\|بررسی کارکرد آموزه انتظار در حوزه سلامت روان خانواده با تاکید بر روایات اسلامی]]، ص؟؟.</ref>

	==پرسش مستقیم==		==پرسش مستقیم==
خط ۲۴:		خط ۲۴:
	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}


	[[رده:خودمهارگری]]		[[رده:خودمهارگری]]

	~~[[رده:مدخل]]~~

Hosein: جایگزینی متن - '↵{{سیره معصوم}}' به '{{سیره معصوم}}'

2022-07-27T07:23:29Z

جایگزینی متن - '↵{{سیره معصوم}}' به '{{سیره معصوم}}'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۵۳
خط ۱:		خط ۱:

	{{سیره معصوم}}		{{سیره معصوم}}
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[خودمهارگری در قرآن]] - [[خودمهارگری در حدیث]] - [[خودمهارگری در اخلاق اسلامی]] - [[خودمهارگری در نهج البلاغه]] - [[خودمهارگری در معارف دعا و زیارات]] - [[خودمهارگری در معارف مهدویت]] - [[خودمهارگری در روان‌شناسی اسلامی]]\| پرسش مرتبط = خودمهارگری (پرسش)}}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[خودمهارگری در قرآن]] - [[خودمهارگری در حدیث]] - [[خودمهارگری در اخلاق اسلامی]] - [[خودمهارگری در نهج البلاغه]] - [[خودمهارگری در معارف دعا و زیارات]] - [[خودمهارگری در معارف مهدویت]] - [[خودمهارگری در روان‌شناسی اسلامی]]\| پرسش مرتبط = خودمهارگری (پرسش)}}

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۱

2022-07-10T19:06:28Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۱

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۲:۳۶
خط ۱:		خط ۱:

	{{سیره معصوم}}		{{سیره معصوم}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">مدخل‌های وابسته به این بحث:</div>~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[خودمهارگری در قرآن]] - [[خودمهارگری در حدیث]] - [[خودمهارگری در اخلاق اسلامی]] - [[خودمهارگری در نهج البلاغه]] - [[خودمهارگری در معارف دعا و زیارات]] - [[خودمهارگری در معارف مهدویت]] - [[خودمهارگری در روان‌شناسی اسلامی]]\| پرسش مرتبط = خودمهارگری (پرسش)}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[خودمهارگری در قرآن]] - [[خودمهارگری در حدیث]] - [[خودمهارگری در اخلاق اسلامی]] - [[خودمهارگری در نهج البلاغه]] - [[خودمهارگری در معارف دعا و زیارات]] - [[خودمهارگری در معارف مهدویت]] - [[خودمهارگری در روان‌شناسی اسلامی]]~~</div>~~
	~~<div style~~="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[خودمهارگری (پرسش)~~]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>~~
	==تعریف خود مهارگری==		==تعریف خود مهارگری==
	*خودمهارگری و [[خودکنترلی]]، [[توانایی]] [[پیروی]] از درخواست معقول، تعدیل [[رفتار]] مطابق با موقعیت و به تأخیرانداختن ارضای یک خواسته در چارچوب قابل قبول [[اجتماعی]]، بدون مداخله و [[هدایت]] مستقیم فردی دیگر است. اساس خودمهارگری، [[توانایی]] فرد در کنترل ارادی فرآیندهای درونی و برون‌داده‌های [[رفتاری]] است. همچنین خودمهارگری دارای مؤلفه‌های شناختی، هیجانی و [[رفتاری]] است و باعث تسهیل رشد [[اخلاق]] و [[وجدان]] [[اخلاقی]] می‌شود<ref>ر.ک: [[محمد سبحانی‌نیا\|سبحانی‌نیا، محمد]]، [[مهدویت و آرامش روان (کتاب)\|مهدویت و آرامش روان]]، ص۹۰-۹۱؛ [[محسن موحدی\|موحدی،محسن]]، مکاتبه اختصاصی [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>.		*خودمهارگری و [[خودکنترلی]]، [[توانایی]] [[پیروی]] از درخواست معقول، تعدیل [[رفتار]] مطابق با موقعیت و به تأخیرانداختن ارضای یک خواسته در چارچوب قابل قبول [[اجتماعی]]، بدون مداخله و [[هدایت]] مستقیم فردی دیگر است. اساس خودمهارگری، [[توانایی]] فرد در کنترل ارادی فرآیندهای درونی و برون‌داده‌های [[رفتاری]] است. همچنین خودمهارگری دارای مؤلفه‌های شناختی، هیجانی و [[رفتاری]] است و باعث تسهیل رشد [[اخلاق]] و [[وجدان]] [[اخلاقی]] می‌شود<ref>ر.ک: [[محمد سبحانی‌نیا\|سبحانی‌نیا، محمد]]، [[مهدویت و آرامش روان (کتاب)\|مهدویت و آرامش روان]]، ص۹۰-۹۱؛ [[محسن موحدی\|موحدی،محسن]]، مکاتبه اختصاصی [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>.