خوش‌خلقی در خانواده - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۲۰ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۱۵

2025-12-20T05:15:52Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۴۵
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{در دست ویرایش ۲\|ماه=[[آذر]]\|روز=[[26]]\|سال=[[۱۴۰۴]]\|کاربر=Bahmani}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = خوش‌خلقی		\| موضوع مرتبط = خوش‌خلقی

Bahmani: /* شیوه‌های خوش‌رفتاری با همسر */

2025-12-20T05:15:33Z

شیوه‌های خوش‌رفتاری با همسر

نمایش تغییرات

Bahmani: /* آثار و برکات خوش‌رفتاری با همسر */

2025-12-20T04:52:13Z

آثار و برکات خوش‌رفتاری با همسر

Bahmani: /* آثار و برکات خوش‌رفتاری با همسر */

2025-12-20T04:51:19Z

آثار و برکات خوش‌رفتاری با همسر

نمایش تغییرات

Bahmani: /* استحکام و استمرار زندگی */

2025-12-20T04:43:31Z

استحکام و استمرار زندگی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۱۳
خط ۷۲:		خط ۷۲:

	==== استحکام و استمرار [[زندگی]] ====		==== استحکام و استمرار [[زندگی]] ====
	~~تاروپود~~ زندگی به رشته‌های بسیار ریز و حساس [[مهربانی]] و [[عطوفت]] [[زن]] و شوهر و پیرو آنان [[فرزندان]]، سرشته شده است. استحکام بنیاد رفیع [[خانواده]]، زمانی ضمانت دارد که این تاروپودها در کنار هم قرار گیرند و آرام آرام به حبلی متین و زنجیری ناگسستنی بدل شوند. [[رفتار]] خوب [[همسران]] با هم، چنین اثر معجزه‌آسایی را در حیات مادی و [[معنوی]] [[انسان]] دارد و چونان انگیزه‌ای نیرومند، آنان را به ادامه زندگی و رسیدن به تعالی معنوی سوق می‌دهد.		تار و پود زندگی به رشته‌های بسیار ریز و حساس [[مهربانی]] و [[عطوفت]] [[زن]] و شوهر و پیرو آنان [[فرزندان]]، سرشته شده است. استحکام بنیاد رفیع [[خانواده]]، زمانی ضمانت دارد که این تاروپودها در کنار هم قرار گیرند و آرام آرام به حبلی متین و زنجیری ناگسستنی بدل شوند. [[رفتار]] خوب [[همسران]] با هم، چنین اثر معجزه‌آسایی را در حیات مادی و [[معنوی]] [[انسان]] دارد و چونان انگیزه‌ای نیرومند، آنان را به ادامه زندگی و رسیدن به تعالی معنوی سوق می‌دهد.

	==== انس و [[الفت]] ====		==== انس و [[الفت]] ====

Bahmani: /* پیامدهای شوم بدخلقی در همسران */

2025-12-18T10:27:34Z

پیامدهای شوم بدخلقی در همسران

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۵۷
خط ۱۵۰:		خط ۱۵۰:
	== پیامدهای شوم بدخلقی در همسران ==		== پیامدهای شوم بدخلقی در همسران ==
	بدخلقی و [[خوی]] ناپسند [[زن]] و شوهر بداخلاق، [[زندگی]] را بر آنان تلخ می‌کند و به عوارض و بیماری‌های بسیاری دچارشان خواهد کرد. بیان همه آن موارد در این فرصت نمی‌گنجد. تنها به برخی از عوارض ناشی از آن گذرا اشاره خواهیم کرد:		بدخلقی و [[خوی]] ناپسند [[زن]] و شوهر بداخلاق، [[زندگی]] را بر آنان تلخ می‌کند و به عوارض و بیماری‌های بسیاری دچارشان خواهد کرد. بیان همه آن موارد در این فرصت نمی‌گنجد. تنها به برخی از عوارض ناشی از آن گذرا اشاره خواهیم کرد:
	# عیشی تلخ و ناگوار: نتیجه بدخلقی همسران زندگی ناگوار است و محیط [[خانه]] برای اعضای آن چون [[زندانی]] شکننده و خسته‌کننده خواهد بود. درحالی‌که این‌گونه زندگی با [[فلسفه]] و [[حکمت]] وجودی آنکه [[سکونت]] و [[آرامش]] است<ref>{{متن قرآن\|وَمِنْ آيَاتِهِ أَنْ خَلَقَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْوَاجًا لِتَسْكُنُوا إِلَيْهَا وَجَعَلَ بَيْنَكُمْ مَوَدَّةً وَرَحْمَةً إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ}} «و از نشانه‌های او این است که از خودتان همسرانی برایتان آفرید تا کنار آنان آرامش یابید و میان شما دلبستگی پایدار و مهر پدید آورد؛ بی‌گمان در این، نشانه‌هایی است برای گروهی که می‌اندیشند» سوره روم، آیه ۲۱.</ref>، تضادی جدی دارد.		# '''عیشی تلخ و ناگوار:''' نتیجه بدخلقی همسران زندگی ناگوار است و محیط [[خانه]] برای اعضای آن چون [[زندانی]] شکننده و خسته‌کننده خواهد بود. درحالی‌که این‌گونه زندگی با [[فلسفه]] و [[حکمت]] وجودی آنکه [[سکونت]] و [[آرامش]] است<ref>{{متن قرآن\|وَمِنْ آيَاتِهِ أَنْ خَلَقَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْوَاجًا لِتَسْكُنُوا إِلَيْهَا وَجَعَلَ بَيْنَكُمْ مَوَدَّةً وَرَحْمَةً إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ}} «و از نشانه‌های او این است که از خودتان همسرانی برایتان آفرید تا کنار آنان آرامش یابید و میان شما دلبستگی پایدار و مهر پدید آورد؛ بی‌گمان در این، نشانه‌هایی است برای گروهی که می‌اندیشند» سوره روم، آیه ۲۱.</ref>، تضادی جدی دارد.
	# شکستن حریم‌ها: بدخلقی زن و شوهر موجب خواهد شد تا آنها به راحتی به خود [[اجازه]] دهند به حریم هم [[تجاوز]] کنند و برای برخوردهای تند و زننده با یکدیگر آماده شوند.		# '''شکستن حریم‌ها:''' بدخلقی زن و شوهر موجب خواهد شد تا آنها به راحتی به خود [[اجازه]] دهند به حریم هم [[تجاوز]] کنند و برای برخوردهای تند و زننده با یکدیگر آماده شوند.
	# درگیری‌های [[کلامی]] و فیزیکی: وجود برخی [[اختلافات]] سلیقه‌ای و مقطعی میان زن و شوهر، به ویژه در دوران آغازین زندگی، طبیعی، پیش‌بینی پذیر و تاحدی تحمل‌شدنی است اما دامن زدن به آنکه از پیامدهای بداخلاقی‌ها و بدرفتاری‌های زن و شوهر است موجب ایجاد درگیری‌های شدید و همیشگی و حتی برخوردهای فیزیکی در [[خانواده]] خواهد شد.		# '''درگیری‌های [[کلامی]] و فیزیکی:''' وجود برخی [[اختلافات]] سلیقه‌ای و مقطعی میان زن و شوهر، به ویژه در دوران آغازین زندگی، طبیعی، پیش‌بینی پذیر و تاحدی تحمل‌شدنی است اما دامن زدن به آنکه از پیامدهای بداخلاقی‌ها و بدرفتاری‌های زن و شوهر است موجب ایجاد درگیری‌های شدید و همیشگی و حتی برخوردهای فیزیکی در [[خانواده]] خواهد شد.
	# فرسایش زودهنگام [[روحی]] و روانی: بدخلقی‌های زن و شوهر و در نتیجه، بدبینی‌ها، بگومگوها، کشمکش‌ها، بی‌حرمتی‌ها، درگیری‌های لفظی و...، اعضای خانواده را خسته و کانون گرم و بانشاط [[خانوادگی]] را بر آنان تلخ خواهد کرد. این خود موجب فرسایش زودهنگام روحی و روانی همسران و دیگر اعضای خانواده، به ویژه [[فرزندان]] خواهد شد.		# '''فرسایش زودهنگام [[روحی]] و روانی:''' بدخلقی‌های زن و شوهر و در نتیجه، بدبینی‌ها، بگومگوها، کشمکش‌ها، بی‌حرمتی‌ها، درگیری‌های لفظی و...، اعضای خانواده را خسته و کانون گرم و بانشاط [[خانوادگی]] را بر آنان تلخ خواهد کرد. این خود موجب فرسایش زودهنگام روحی و روانی همسران و دیگر اعضای خانواده، به ویژه [[فرزندان]] خواهد شد.
	# بیماری‌های جسمی: پیرو آثار [[سوء]] روحی و روانی بدخلقی‌های [[زن]] و شوهر، برخی بیماری‌های جسمی نیز دامن‌گیر آنان خواهد شد. نکته، مهمی که از قدیم [[علما]] و دانشمندان بدان توجه داشته‌اند، تأثیر فراوان [[بیماری‌ها]] و ناراحتی‌های روحی و روانی بر جسم و بدن است تا حدی که گاه موجب از کار افتادن و مختل شدن بخشی از فعالیت‌های جسمی ارگانیزم [[انسان]] می‌شود<ref>برای آگاهی بیشتر ر.ک: کتاب‌هایی در زمینه «بیماری‌های روحی و روانی و آثار آن» که برخی روانشناسان، روان‌درمان‌گرایان و روانپزشک‌ها نوشته‌اند.</ref>. این مسئله قرن‌ها پیش در [[قرآن کریم]] نیز بیان شده است. یکی از بارزترین نمونه‌های [[قرآنی]] آن داستان شگفت و عبرت‌انگیز [[پیامبر خدا]] [[حضرت یعقوب]] و فرزند بزرگوارشان [[حضرت یوسف]]{{عم}} و [[برادران]] ایشان است که قرآن کریم آن را به تفصیل بیان کرده است<ref>در آن واقعه پیامبر خدا حضرت یعقوب{{ع}} در فراغ فرزند چندان زجر و شکنجه روحی و روانی دید و گریست که در اثر این گریه‌ها و ناراحتی‌ها چشمانش سفید و نابینا شد البته بعدها این چشم نابینا به فرمان خداوند و با دست باکفایت حضرت یوسف{{ع}} شفا یافت و بینا شد.</ref>.		# '''بیماری‌های جسمی:''' پیرو آثار [[سوء]] روحی و روانی بدخلقی‌های [[زن]] و شوهر، برخی بیماری‌های جسمی نیز دامن‌گیر آنان خواهد شد. نکته، مهمی که از قدیم [[علما]] و دانشمندان بدان توجه داشته‌اند، تأثیر فراوان [[بیماری‌ها]] و ناراحتی‌های روحی و روانی بر جسم و بدن است تا حدی که گاه موجب از کار افتادن و مختل شدن بخشی از فعالیت‌های جسمی ارگانیزم [[انسان]] می‌شود<ref>برای آگاهی بیشتر ر.ک: کتاب‌هایی در زمینه «بیماری‌های روحی و روانی و آثار آن» که برخی روانشناسان، روان‌درمان‌گرایان و روانپزشک‌ها نوشته‌اند.</ref>. این مسئله قرن‌ها پیش در [[قرآن کریم]] نیز بیان شده است. یکی از بارزترین نمونه‌های [[قرآنی]] آن داستان شگفت و عبرت‌انگیز [[پیامبر خدا]] [[حضرت یعقوب]] و فرزند بزرگوارشان [[حضرت یوسف]]{{عم}} و [[برادران]] ایشان است که قرآن کریم آن را به تفصیل بیان کرده است<ref>در آن واقعه پیامبر خدا حضرت یعقوب{{ع}} در فراغ فرزند چندان زجر و شکنجه روحی و روانی دید و گریست که در اثر این گریه‌ها و ناراحتی‌ها چشمانش سفید و نابینا شد البته بعدها این چشم نابینا به فرمان خداوند و با دست باکفایت حضرت یوسف{{ع}} شفا یافت و بینا شد.</ref>.
	# [[انحراف]] در [[تربیت]] نسل نو: [[بدخلقی]] و بدرفتاری‌های زن و شوهر به ویژه اگر به‌طور مستقیم یا در حضور [[فرزندان]] و یا کودکان خردسال باشد، موجب پیامدهای عمیق روحی و روانی و انحراف در مسیر درست تربیت فرزندان خواهد شد. رفتارهای نادرست، سخنان [[زشت]]، عادت‌های ناپسند و بد و...، از جمله این موارد است که کودکان به کمک روش [[الگوگیری]] یا راه‌های دیگر بدان خو می‌گیرند. این [[مشکلات]] چنان جدی و بادوام است که گاه تا سال‌ها یا تا پایان عمر با فرزندان همراه خواهد بود و جزو [[منش]] و [[شخصیت]] آنان می‌شود.		# '''[[انحراف]] در [[تربیت]] نسل نو:''' [[بدخلقی]] و بدرفتاری‌های زن و شوهر به ویژه اگر به‌طور مستقیم یا در حضور [[فرزندان]] و یا کودکان خردسال باشد، موجب پیامدهای عمیق روحی و روانی و انحراف در مسیر درست تربیت فرزندان خواهد شد. رفتارهای نادرست، سخنان [[زشت]]، عادت‌های ناپسند و بد و...، از جمله این موارد است که کودکان به کمک روش [[الگوگیری]] یا راه‌های دیگر بدان خو می‌گیرند. این [[مشکلات]] چنان جدی و بادوام است که گاه تا سال‌ها یا تا پایان عمر با فرزندان همراه خواهد بود و جزو [[منش]] و [[شخصیت]] آنان می‌شود.
	# [[انحراف‌های اخلاقی]] و [[رفتاری]]: انحراف‌هایی چون بی‌احترامی، بددهنی، بدپوشی، ولگردی، ترک تحصیل، اعتیاد، بزهکاری، [[شرارت]]، [[جنگ]] و نزاع‌های گروهی، [[انحرافات]] جنسی، [[خانوادگی]] و... در کودکان، نوجوانان و [[جوانان]] می‌تواند از آثار و پیامدهای [[سوء]] بدخلقی پدر و مادر باشد.		# '''[[انحراف‌های اخلاقی]] و [[رفتاری]]:''' انحراف‌هایی چون بی‌احترامی، بددهنی، بدپوشی، ولگردی، ترک تحصیل، اعتیاد، بزهکاری، [[شرارت]]، [[جنگ]] و نزاع‌های گروهی، [[انحرافات]] جنسی، [[خانوادگی]] و... در کودکان، نوجوانان و [[جوانان]] می‌تواند از آثار و پیامدهای [[سوء]] بدخلقی پدر و مادر باشد.
	# بدبینی و بی‌اعتمادی: انسان‌های بدخلق و بدرفتار پس از مدتی کوتاه اعتبار خود را نزد [[خویشان]] و [[دوستان]] از دست می‌دهند و [[مردم]] به آنها بدبین خواهند شد.		# '''بدبینی و بی‌اعتمادی:''' انسان‌های بدخلق و بدرفتار پس از مدتی کوتاه اعتبار خود را نزد [[خویشان]] و [[دوستان]] از دست می‌دهند و [[مردم]] به آنها بدبین خواهند شد.
	# انزوای [[اجتماعی]]: این بدبینی و بی‌اعتمادی خود زمینه انزوای اجتماعی و تنها شدن انسان را در پی خواهد داشت. البته [[انزوا]] و تنهایی خود منشأ بسیاری از [[مشکلات]] و گرفتاری‌های فردی و اجتماعی دیگر نیز خواهد بود<ref>[[اسدالله طوسی\|طوسی، اسدالله]]، [[همسران شایسته (کتاب)\|همسران شایسته]]، ص ۱۲۱.</ref>.		# '''انزوای [[اجتماعی]]:''' این بدبینی و بی‌اعتمادی خود زمینه انزوای اجتماعی و تنها شدن انسان را در پی خواهد داشت. البته [[انزوا]] و تنهایی خود منشأ بسیاری از [[مشکلات]] و گرفتاری‌های فردی و اجتماعی دیگر نیز خواهد بود<ref>[[اسدالله طوسی\|طوسی، اسدالله]]، [[همسران شایسته (کتاب)\|همسران شایسته]]، ص ۱۲۱.</ref>.

	== شیوه‌های خوش‌رفتاری با همسر ==		== شیوه‌های خوش‌رفتاری با همسر ==

Bahmani: /* آثار دیگر */

2025-12-18T10:26:37Z

آثار دیگر

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۵۶
خط ۱۰۸:		خط ۱۰۸:

	==== آثار دیگر ====		==== آثار دیگر ====
	# عیشی گوارا: خوش‌خلقی، خود منشأ شکل‌گیری زندگی و عیشی گوارا و [[لذت‌بخش]] است. [[امام علی]]{{ع}} در این باره به نکته‌ای بس ظریف و دقیق اشاره فرموده‌اند؛ به فرموده ایشان، خوش‌خلقی خود بهترین و لذت‌بخش‌ترین عیش و زندگی است<ref>{{متن حدیث\|وَ قَالَ الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ{{ع}}: دَخَلْتُ عَلَى أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ وَ هُوَ يَجُودُ بِنَفْسِهِ لَمَّا ضَرَبَهُ ابْنُ مُلْجَمٍ فَجَزِعْتُ لِذَلِكَ، فَقَالَ لِي: أَ تَجْزَعُ؟ فَقُلْتُ: وَ كَيْفَ لَا أَجْزَعُ وَ أَنَا أَرَاكَ عَلَى حَالِكَ هَذِهِ؟ فَقَالَ: أَ لَا أُعَلِّمُكَ خِصَالًا أَرْبَعَ إِنْ أَنْتَ حَفِظْتَهُنَّ نِلْتَ بِهِنَّ النَّجَاةَ وَ إِنْ أَنْتَ ضَيَّعْتَهُنَّ فَاتَكَ الدَّارَانِ؟ يَا بُنَيَّ! لَا غِنَى أَكْبَرُ مِنَ الْعَقْلِ وَ لَا فَقْرَ مِثْلُ الْجَهْلِ وَ لَا وَحْشَةَ أَشَدُّ مِنَ الْعُجْبِ وَ لَا عَيْشَ أَلَذُّ مِنْ حُسْنِ الْخُلُقِ}} (علی بن عیسی الإربلی، کشف الغمة، ج۱، ص۵۷۲؛ محمدباقر مجلسی، بحارالأنوار، ج۷۵، ص۱۱۱؛ محمد بن الحسن الحر العاملی، وسائل الشیعة، ج۲۰، ص۱۸۰).</ref>؛ به ویژه اگر [[انسان]] هم خودش خلقی [[نیکو]] داشته باشد و هم همسری [[خوش‌خلق]] [[اختیار]] کرده باشد. در چنین فضایی اعضای [[خانواده]] به ویژه [[همسران]] [[نعمت]] عیش گوارا را دو چندان [[درک]] خواهند کرد.		# '''عیشی گوارا:''' خوش‌خلقی، خود منشأ شکل‌گیری زندگی و عیشی گوارا و [[لذت‌بخش]] است. [[امام علی]]{{ع}} در این باره به نکته‌ای بس ظریف و دقیق اشاره فرموده‌اند؛ به فرموده ایشان، خوش‌خلقی خود بهترین و لذت‌بخش‌ترین عیش و زندگی است<ref>{{متن حدیث\|وَ قَالَ الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ{{ع}}: دَخَلْتُ عَلَى أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ وَ هُوَ يَجُودُ بِنَفْسِهِ لَمَّا ضَرَبَهُ ابْنُ مُلْجَمٍ فَجَزِعْتُ لِذَلِكَ، فَقَالَ لِي: أَ تَجْزَعُ؟ فَقُلْتُ: وَ كَيْفَ لَا أَجْزَعُ وَ أَنَا أَرَاكَ عَلَى حَالِكَ هَذِهِ؟ فَقَالَ: أَ لَا أُعَلِّمُكَ خِصَالًا أَرْبَعَ إِنْ أَنْتَ حَفِظْتَهُنَّ نِلْتَ بِهِنَّ النَّجَاةَ وَ إِنْ أَنْتَ ضَيَّعْتَهُنَّ فَاتَكَ الدَّارَانِ؟ يَا بُنَيَّ! لَا غِنَى أَكْبَرُ مِنَ الْعَقْلِ وَ لَا فَقْرَ مِثْلُ الْجَهْلِ وَ لَا وَحْشَةَ أَشَدُّ مِنَ الْعُجْبِ وَ لَا عَيْشَ أَلَذُّ مِنْ حُسْنِ الْخُلُقِ}} (علی بن عیسی الإربلی، کشف الغمة، ج۱، ص۵۷۲؛ محمدباقر مجلسی، بحارالأنوار، ج۷۵، ص۱۱۱؛ محمد بن الحسن الحر العاملی، وسائل الشیعة، ج۲۰، ص۱۸۰).</ref>؛ به ویژه اگر [[انسان]] هم خودش خلقی [[نیکو]] داشته باشد و هم همسری [[خوش‌خلق]] [[اختیار]] کرده باشد. در چنین فضایی اعضای [[خانواده]] به ویژه [[همسران]] [[نعمت]] عیش گوارا را دو چندان [[درک]] خواهند کرد.
	# [[آرامش]] و [[نشاط]]: در پرتو زندگی‌ای [[لذت‌بخش]] و گوارا کمترین چیزی که همه اعضای خانواده به دست می‌آورند، آرامش و نشاط [[روحی]] و روانی است.		# '''[[آرامش]] و [[نشاط]]:''' در پرتو زندگی‌ای [[لذت‌بخش]] و گوارا کمترین چیزی که همه اعضای خانواده به دست می‌آورند، آرامش و نشاط [[روحی]] و روانی است.
	# دریافت انرژی مثبت: فضای آرام و بانشاط [[خانوادگی]] که معلول ملکات فاضله و [[خوش‌خلقی]] اعضای خانواده است، زمینه‌ای بسیار مناسب برای به وجود آمدن نیرو و انرژی مثبت در زوجین و دیگر اعضای خانواده خواهد بود.		# '''دریافت انرژی مثبت:''' فضای آرام و بانشاط [[خانوادگی]] که معلول ملکات فاضله و [[خوش‌خلقی]] اعضای خانواده است، زمینه‌ای بسیار مناسب برای به وجود آمدن نیرو و انرژی مثبت در زوجین و دیگر اعضای خانواده خواهد بود.
	# توان رویارویی با [[مشکلات]]: همه آنچه گفتیم آنان را آماده می‌سازد تا با مشکلات و دشواری‌های احتمالی که در [[آینده]] خانواده را [[تهدید]] می‌کند با توان و قدرتی بالاتر برخورد کنند. بنابراین، خوش‌خلقی می‌تواند مرهمی التیام‌بخش بر زخم‌ها و آبی خنک بر آتش‌های افروخته باشد.		# '''توان رویارویی با [[مشکلات]]:''' همه آنچه گفتیم آنان را آماده می‌سازد تا با مشکلات و دشواری‌های احتمالی که در [[آینده]] خانواده را [[تهدید]] می‌کند با توان و قدرتی بالاتر برخورد کنند. بنابراین، خوش‌خلقی می‌تواند مرهمی التیام‌بخش بر زخم‌ها و آبی خنک بر آتش‌های افروخته باشد.
	# ایجاد فضای [[تربیتی]] سالم: از [[برکات]] خوب همسران خوش‌خلق و خوش‌رفتار، [[تربیت]] فرزندانی سالم و موفق در زمینه‌های گوناگون است. این نعمت موجب [[رضایت]] خاطر فوق‌العاده آنان خواهد بود.		# '''ایجاد فضای [[تربیتی]] سالم:''' از [[برکات]] خوب همسران خوش‌خلق و خوش‌رفتار، [[تربیت]] فرزندانی سالم و موفق در زمینه‌های گوناگون است. این نعمت موجب [[رضایت]] خاطر فوق‌العاده آنان خواهد بود.
	# محبوبیت: میوه شیرین خوش‌خلقی، محبوبیت در [[دل]] همگان است. از فرد خوش‌خلق، [[کینه]] و عداوتی در دل هیچ کس باقی نخواهد ماند.		# '''محبوبیت:''' میوه شیرین خوش‌خلقی، محبوبیت در [[دل]] همگان است. از فرد خوش‌خلق، [[کینه]] و عداوتی در دل هیچ کس باقی نخواهد ماند.
	# ارتباط با دیگران: چنین [[انسانی]] هیچ‌گاه درد تنهایی و [[انزوا]] را نخواهد چشید و با دیگر [[انسان‌ها]] به خوبی [[معاشرت]] و رفت‌وآمد خواهد داشت.		# '''ارتباط با دیگران:''' چنین [[انسانی]] هیچ‌گاه درد تنهایی و [[انزوا]] را نخواهد چشید و با دیگر [[انسان‌ها]] به خوبی [[معاشرت]] و رفت‌وآمد خواهد داشت.
	# [[عزت]] و [[احترام]]: خوش‌خلقی برایند احترام به دیگران و [[حفظ]] حریم آنان است. بی‌شک وقتی حریم افراد حفظ شود، انسان در پیشگاه آنان عزیز خواهد بود و احترامی متقابل میانشان برقرار خواهد شد.		# '''[[عزت]] و [[احترام]]:''' خوش‌خلقی برایند احترام به دیگران و [[حفظ]] حریم آنان است. بی‌شک وقتی حریم افراد حفظ شود، انسان در پیشگاه آنان عزیز خواهد بود و احترامی متقابل میانشان برقرار خواهد شد.
	# استفاده بهتر و بیشتر از عمر: [[زندگی]] سالم در پرتو خوش‌خلقی همسران، موجب خواهد شد تا آنان در طول دوران زندگی، دیرتر فرسوده شوند و از زندگی و عمر خویش هرچه بهتر و با کیفیتی [[برتر]] بهره‌مند گردند.		# '''استفاده بهتر و بیشتر از عمر:''' [[زندگی]] سالم در پرتو خوش‌خلقی همسران، موجب خواهد شد تا آنان در طول دوران زندگی، دیرتر فرسوده شوند و از زندگی و عمر خویش هرچه بهتر و با کیفیتی [[برتر]] بهره‌مند گردند.
	# عمر و زندگی [[پربرکت]]: در [[سایه]] یک زندگی سالم، آرام و بانشاط، همه فعالیت‌های زوج [[خوشبخت]] سروسامانی درست می‌یابد. در نتیجه، موجب آثار و [[برکات]] بسیاری برای خودشان و دیگران خواهند بود<ref>[[اسدالله طوسی\|طوسی، اسدالله]]، [[همسران شایسته (کتاب)\|همسران شایسته]]، ص ۱۱۹.</ref>.		# '''عمر و زندگی [[پربرکت]]:''' در [[سایه]] یک زندگی سالم، آرام و بانشاط، همه فعالیت‌های زوج [[خوشبخت]] سروسامانی درست می‌یابد. در نتیجه، موجب آثار و [[برکات]] بسیاری برای خودشان و دیگران خواهند بود<ref>[[اسدالله طوسی\|طوسی، اسدالله]]، [[همسران شایسته (کتاب)\|همسران شایسته]]، ص ۱۱۹.</ref>.

	=== آثار اخروی ===		=== آثار اخروی ===

Bahmani در ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۲۵

2025-12-18T10:25:24Z

نمایش تغییرات

Bahmani: /* همسرمان را با احترام صدا بزنیم */

2025-12-18T10:08:02Z

همسرمان را با احترام صدا بزنیم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۳۸
خط ۱۵۴:		خط ۱۵۴:
	معمول بودن چنین رویه‌ای بین افراد، نشان [[فرهنگی]] بالا و [[حاکمیت]] [[ادب]] و [[احترام]] بین افراد آن [[جامعه]] است. در خانواده‌هایی که [[تربیتی]] درست و خلق‌وخویی برجسته دارند چنین [[رفتاری]] دیده می‌شود. اعضای چنین خانواده‌هایی به ویژه [[زن]] و شوهرها، نه‌تنها یکدیگر را با القابی [[زشت]] و ناپسند و نام‌هایی با معانی بد صدا نمی‌کنند، بلکه به سبب حاکمیت روابطی آمیخته با ادب و احترام دوسویه میان آنان، همیشه نام یکدیگر را همراه با [[القاب]] و صفات نیک به کار می‌برند. شاید [[زیبایی]] ظاهری و کمال معنوی موجود در چنین رفتارهایی و نیز آثار و [[برکات]] موجود در آن موجب شده است تا [[پیامبر اسلام]]{{صل}} به [[زنان]] و مردان توصیه بفرمایند یکدیگر را به نامی صدا بزنند که خوشایند آنان است. حضرت در بیانی چنین توصیه فرموده‌اند: «همسرت را به نامی صدا بزن که [[دوست]] دارد»<ref>محمد بن یعقوب الکلینی الرازی، الکافی، ج۲، ص۶۴٣.</ref>.		معمول بودن چنین رویه‌ای بین افراد، نشان [[فرهنگی]] بالا و [[حاکمیت]] [[ادب]] و [[احترام]] بین افراد آن [[جامعه]] است. در خانواده‌هایی که [[تربیتی]] درست و خلق‌وخویی برجسته دارند چنین [[رفتاری]] دیده می‌شود. اعضای چنین خانواده‌هایی به ویژه [[زن]] و شوهرها، نه‌تنها یکدیگر را با القابی [[زشت]] و ناپسند و نام‌هایی با معانی بد صدا نمی‌کنند، بلکه به سبب حاکمیت روابطی آمیخته با ادب و احترام دوسویه میان آنان، همیشه نام یکدیگر را همراه با [[القاب]] و صفات نیک به کار می‌برند. شاید [[زیبایی]] ظاهری و کمال معنوی موجود در چنین رفتارهایی و نیز آثار و [[برکات]] موجود در آن موجب شده است تا [[پیامبر اسلام]]{{صل}} به [[زنان]] و مردان توصیه بفرمایند یکدیگر را به نامی صدا بزنند که خوشایند آنان است. حضرت در بیانی چنین توصیه فرموده‌اند: «همسرت را به نامی صدا بزن که [[دوست]] دارد»<ref>محمد بن یعقوب الکلینی الرازی، الکافی، ج۲، ص۶۴٣.</ref>.

	[[زن]] و شوهری نمونه، چون [[حضرت امیرالمؤمنین]] و [[فاطمه زهرا]]{{عم}} که دارای [[برترین]] صفات انسانی‌اند در این بخش نیز نمونه و بی‌بدیل‌اند. از [[زندگی]] و روابط آمیخته با ادب و احترام آن دو [[شخصیت]] [[بزرگوار]] گزارش نشده است که آنان یکدیگر را با نام و اسمی حتی معمولی بدون احترام و [[اکرام]] خوانده باشند. آنها همیشه یکدیگر را با القاب و کنیه که نمونه‌ای از [[رعایت ادب]] و احترام دوسویه در روابط انسانی است می‌خواندند؛ تعابیری چون: «یابن{{عم}}»، «یابن عم رسول الله»، «یا اباالحسن»، «یابن ابی‌طالب»، «یا وصی رسول الله»، «یا بنت رسول الله»، «یا قرة عین الرسول» و.... [[روایات]] در این باره بسیار است که تنها به یک نمونه که بیان کننده [[سیره]] آن دو بزرگوار است اشاره می‌کنیم. این [[روایت]]، بیان‌کننده حالات نگران کننده [[حضرت فاطمه زهرا]]{{س}} پس از رحلت پدر بزرگوارشان است. ایشان در آن حال [[بیماری]] و کسالت جسمی و [[نگرانی]] [[روحی]]، [[همسر]] گرامیشان حضرت امیرالمؤمنین{{ع}} را به حضور‌‌طلبیدند و در ضمن بیان [[نگرانی‌ها]] و درد دل‌هاشان، درباره برخی امور مهم وصیت‌هایی به ایشان فرمودند. نکته مهم در این گفت‌وگو این است که آن دو بزرگوار چندین بار همدیگر را مخاطب قرار دادند، اما در هیچ موردی نام یا نام تنها (زهرا، علی، [[فاطمه]] و...) را به کار نبردند. تعابیری که در این گفت‌وگو به کار برده شده چنین‌اند: {{متن حدیث\|يَا ابْنَ عَمِّ}}، {{متن حدیث\|يَا بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ}} و {{متن حدیث\|يَا ابْنَ عَمِّ رَسُولِ اللَّهِ}}<ref>{{متن حدیث\|مَرِضَتْ فَاطِمَةُ{{س}} مَرَضاً شَدِيداً وَ مَكَثَتْ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً فِي مَرَضِهَا إِلَى أَنْ تُوُفِّيَتْ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهَا فَلَمَّا نُعِيَتْ إِلَيْهَا نَفْسُهَا دَعَتْ أُمَّ أَيْمَنَ وَ أَسْمَاءَ بِنْتَ عُمَيْسٍ وَ وَجَّهَتْ خَلْفَ عَلِيٍّ وَ أَحْضَرَتْهُ، فَقَالَتْ: يَا ابْنَ عَمِّ! إِنَّهُ قَدْ نُعِيَتْ إِلَيَّ نَفْسِي... قَالَ لَهَا عَلِيٌّ{{ع}}: أَوْصِينِي بِمَا أَحْبَبْتِ يَا بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ! فَجَلَسَ عِنْدَ رَأْسِهَا وَ أَخْرَجَ مَنْ كَانَ فِي الْبَيْتِ، ثُمَّ قَالَتْ: يَا ابْنَ عَمِّ! مَا عَهِدْتَنِي كَاذِبَةً... ثُمَّ بَكَيَا جَمِيعاً سَاعَةً وَ أَخَذَ عَلَى رَأْسِهَا وَ ضَمَّهَا إِلَى صَدْرِهِ ثُمَّ قَالَ: أُوصِينِي بِمَا شِئْتِ... ثُمَّ قَالَتْ: جَزَاكِ اللَّهُ عَنِّي خَيْرَ الْجَزَاءِ. يَا ابْنَ عَمِّ رَسُولِ اللَّهِ! أُوصِيكِ أَوَّلًا أَنْ تَتَزَوَّجَ بَعْدِي بِابْنَةِ أُخْتِي أُمَامَةَ...}} (محمدباقر مجلسی، بحارالأنوار، ج۴٣، ص١٩١). روایات دیگری نیز در این باره نقل شده است که همه از همین رویه در گفت‌وگوهای آمیخته با ادب و احترام بین حضرت امیرالمؤمنین و فاطمه زهرا{{عم}} حکایت دارد؛ روایاتی چون: ۱) {{متن حدیث\|عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ{{ع}} قَالَ: إِنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ{{صل}} مَكَثَتْ بَعْدَ رَسُولِ اللَّهِ{{صل}} سِتِّينَ يَوْماً ثُمَّ مَرِضَتْ... فَكَانَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} يَقُولُ لَهَا: يُعَافِيكِ اللَّهُ وَ يُبْقِيكِ. فَتَقُولُ: يَا أَبَا الْحَسَنِ! مَا أَسْرَعَ اللَّحَاقَ بِاللَّهِ وَ أَوْصَتْ بِصَدَقَتِهَا... وَ دَفَنَهَا لَيْلًا}} (میرزاحسین النوری الطبرسی، مستدرک الوسائل، ج۲، ص٢٣۴)؛ ۲) {{متن حدیث\|قَالَتْ فَاطِمَةُ{{س}} لِعَلِيٍّ{{ع}}: إِنَّ لِي إِلَيْكَ حَاجَةً يَا أَبَا الْحَسَنِ! فَقَالَ{{ع}}: تُقْضَى يَا بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ! فَقَالَتْ: نَشَدْتُكَ بِاللَّهِ وَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ رَسُولِ اللَّهِ{{صل}} أَنْ لَا يُصَلِّيَ عَلَيَّ أَبُو بَكْرٍ وَ لَا عُمَرُ}} (محمدباقر مجلسی، بحارالأنوار، ج۲۹، ص۱۱۲؛ میرزاحسین النوری الطبرسی، مستدرک الوسائل، ج۲، ص۲۹۰)؛ ٣) {{متن حدیث\|... فَقَامَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} وَ أَخَذَ بِيَدِ السَّائِلِ وَ أَتَى بِهِ إِلَى حُجْرَةِ فَاطِمَةَ{{س}} فَقَالَ: يَا بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ! انْظُرِي فِي أَمْرِ هَذَا الضَّيْفِ فَقَالَتْ فَاطِمَةُ{{س}}: يَا ابْنَ الْعَمِّ! لَمْ يَكُنْ فِي الْبَيْتِ إِلَّا قَلِيلٌ مِنَ الْبُرِّ صَنَعْتُ مِنْهُ طَعَاماً وَ الْأَطْفَالُ مُحْتَاجُونَ إِلَيْهِ وَ أَنْتَ صَائِمٌ وَ الطَّعَامُ قَلِيلٌ لَا يُغْنِي غَيْرَ وَاحِدٍ...}} (میرزاحسین النوری الطبرسی، مستدرک الوسائل، ج۷، ص٢١۶)؛ و....</ref>.		[[زن]] و شوهری نمونه، چون [[حضرت امیرالمؤمنین]] و [[فاطمه زهرا]]{{عم}} که دارای [[برترین]] صفات انسانی‌اند در این بخش نیز نمونه و بی‌بدیل‌اند. از [[زندگی]] و روابط آمیخته با ادب و احترام آن دو [[شخصیت]] [[بزرگوار]] گزارش نشده است که آنان یکدیگر را با نام و اسمی حتی معمولی بدون احترام و [[اکرام]] خوانده باشند. آنها همیشه یکدیگر را با القاب و کنیه که نمونه‌ای از [[رعایت ادب]] و احترام دوسویه در روابط انسانی است می‌خواندند؛ تعابیری چون: «یابن{{عم}}»، «یابن عم رسول الله»، «یا اباالحسن»، «یابن ابی‌طالب»، «یا وصی رسول الله»، «یا بنت رسول الله»، «یا قرة عین الرسول» و.... [[روایات]] در این باره بسیار است که تنها به یک نمونه که بیان کننده [[سیره]] آن دو بزرگوار است اشاره می‌کنیم. این [[روایت]]، بیان‌کننده حالات نگران کننده [[حضرت فاطمه زهرا]]{{س}} پس از رحلت پدر بزرگوارشان است. ایشان در آن حال [[بیماری]] و کسالت جسمی و نگرانی [[روحی]]، [[همسر]] گرامیشان حضرت امیرالمؤمنین{{ع}} را به حضور‌‌طلبیدند و در ضمن بیان [[نگرانی‌ها]] و درد دل‌هاشان، درباره برخی امور مهم وصیت‌هایی به ایشان فرمودند. نکته مهم در این گفت‌وگو این است که آن دو بزرگوار چندین بار همدیگر را مخاطب قرار دادند، اما در هیچ موردی نام یا نام تنها (زهرا، علی، [[فاطمه]] و...) را به کار نبردند. تعابیری که در این گفت‌وگو به کار برده شده چنین‌اند: {{متن حدیث\|يَا ابْنَ عَمِّ}}، {{متن حدیث\|يَا بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ}} و {{متن حدیث\|يَا ابْنَ عَمِّ رَسُولِ اللَّهِ}}<ref>{{متن حدیث\|مَرِضَتْ فَاطِمَةُ{{س}} مَرَضاً شَدِيداً وَ مَكَثَتْ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً فِي مَرَضِهَا إِلَى أَنْ تُوُفِّيَتْ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهَا فَلَمَّا نُعِيَتْ إِلَيْهَا نَفْسُهَا دَعَتْ أُمَّ أَيْمَنَ وَ أَسْمَاءَ بِنْتَ عُمَيْسٍ وَ وَجَّهَتْ خَلْفَ عَلِيٍّ وَ أَحْضَرَتْهُ، فَقَالَتْ: يَا ابْنَ عَمِّ! إِنَّهُ قَدْ نُعِيَتْ إِلَيَّ نَفْسِي... قَالَ لَهَا عَلِيٌّ{{ع}}: أَوْصِينِي بِمَا أَحْبَبْتِ يَا بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ! فَجَلَسَ عِنْدَ رَأْسِهَا وَ أَخْرَجَ مَنْ كَانَ فِي الْبَيْتِ، ثُمَّ قَالَتْ: يَا ابْنَ عَمِّ! مَا عَهِدْتَنِي كَاذِبَةً... ثُمَّ بَكَيَا جَمِيعاً سَاعَةً وَ أَخَذَ عَلَى رَأْسِهَا وَ ضَمَّهَا إِلَى صَدْرِهِ ثُمَّ قَالَ: أُوصِينِي بِمَا شِئْتِ... ثُمَّ قَالَتْ: جَزَاكِ اللَّهُ عَنِّي خَيْرَ الْجَزَاءِ. يَا ابْنَ عَمِّ رَسُولِ اللَّهِ! أُوصِيكِ أَوَّلًا أَنْ تَتَزَوَّجَ بَعْدِي بِابْنَةِ أُخْتِي أُمَامَةَ...}} (محمدباقر مجلسی، بحارالأنوار، ج۴٣، ص١٩١). روایات دیگری نیز در این باره نقل شده است که همه از همین رویه در گفت‌وگوهای آمیخته با ادب و احترام بین حضرت امیرالمؤمنین و فاطمه زهرا{{عم}} حکایت دارد؛ روایاتی چون: ۱) {{متن حدیث\|عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ{{ع}} قَالَ: إِنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ{{صل}} مَكَثَتْ بَعْدَ رَسُولِ اللَّهِ{{صل}} سِتِّينَ يَوْماً ثُمَّ مَرِضَتْ... فَكَانَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} يَقُولُ لَهَا: يُعَافِيكِ اللَّهُ وَ يُبْقِيكِ. فَتَقُولُ: يَا أَبَا الْحَسَنِ! مَا أَسْرَعَ اللَّحَاقَ بِاللَّهِ وَ أَوْصَتْ بِصَدَقَتِهَا... وَ دَفَنَهَا لَيْلًا}} (میرزاحسین النوری الطبرسی، مستدرک الوسائل، ج۲، ص٢٣۴)؛ ۲) {{متن حدیث\|قَالَتْ فَاطِمَةُ{{س}} لِعَلِيٍّ{{ع}}: إِنَّ لِي إِلَيْكَ حَاجَةً يَا أَبَا الْحَسَنِ! فَقَالَ{{ع}}: تُقْضَى يَا بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ! فَقَالَتْ: نَشَدْتُكَ بِاللَّهِ وَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ رَسُولِ اللَّهِ{{صل}} أَنْ لَا يُصَلِّيَ عَلَيَّ أَبُو بَكْرٍ وَ لَا عُمَرُ}} (محمدباقر مجلسی، بحارالأنوار، ج۲۹، ص۱۱۲؛ میرزاحسین النوری الطبرسی، مستدرک الوسائل، ج۲، ص۲۹۰)؛ ٣) {{متن حدیث\|... فَقَامَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} وَ أَخَذَ بِيَدِ السَّائِلِ وَ أَتَى بِهِ إِلَى حُجْرَةِ فَاطِمَةَ{{س}} فَقَالَ: يَا بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ! انْظُرِي فِي أَمْرِ هَذَا الضَّيْفِ فَقَالَتْ فَاطِمَةُ{{س}}: يَا ابْنَ الْعَمِّ! لَمْ يَكُنْ فِي الْبَيْتِ إِلَّا قَلِيلٌ مِنَ الْبُرِّ صَنَعْتُ مِنْهُ طَعَاماً وَ الْأَطْفَالُ مُحْتَاجُونَ إِلَيْهِ وَ أَنْتَ صَائِمٌ وَ الطَّعَامُ قَلِيلٌ لَا يُغْنِي غَيْرَ وَاحِدٍ...}} (میرزاحسین النوری الطبرسی، مستدرک الوسائل، ج۷، ص٢١۶)؛ و....</ref>.

	این رویه خوب و پسندیده نشان ادب و احترامی است که این زوج موفق برای یکدیگر قایل بودند<ref>[[اسدالله طوسی\|طوسی، اسدالله]]، [[همسران شایسته (کتاب)\|همسران شایسته]]، ص ۳۸۴-۳۹۷.</ref>.		این رویه خوب و پسندیده نشان ادب و احترامی است که این زوج موفق برای یکدیگر قایل بودند<ref>[[اسدالله طوسی\|طوسی، اسدالله]]، [[همسران شایسته (کتاب)\|همسران شایسته]]، ص ۳۸۴-۳۹۷.</ref>.

Bahmani: /* سپاسگزاری و قدرشناسی از همسر */

2025-12-18T09:56:22Z

سپاسگزاری و قدرشناسی از همسر

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۲۶
خط ۳۳۷:		خط ۳۳۷:

	اما چگونه؟ به [[راستی]] زن و مرد چگونه قدردان و سپاسگزار نعمت وجود هم باشند؟ به اجمال اشاره می‌کنیم که یکی از مصادیق بارز [[سپاسگزاری]] در قبال نعمت، شکر عملی است. بنابراین اگر در برخورد و ارتباط با همسر امور ذیل مراعات شود، به یقین [[انسان]] سپاسگزار این [[نعمت الهی]] است و در نتیجه، از برکات آن بهره‌مند خواهد بود<ref>گفتنی است که برخی از این موارد در مباحث پیشین با عناوین گوناگون مانند: «شیوه‌های ابراز محبت به همسر» یا «شیوه‌های اکرام و احترام به همسر» بررسی شد.</ref>؛ اموری چون:		اما چگونه؟ به [[راستی]] زن و مرد چگونه قدردان و سپاسگزار نعمت وجود هم باشند؟ به اجمال اشاره می‌کنیم که یکی از مصادیق بارز [[سپاسگزاری]] در قبال نعمت، شکر عملی است. بنابراین اگر در برخورد و ارتباط با همسر امور ذیل مراعات شود، به یقین [[انسان]] سپاسگزار این [[نعمت الهی]] است و در نتیجه، از برکات آن بهره‌مند خواهد بود<ref>گفتنی است که برخی از این موارد در مباحث پیشین با عناوین گوناگون مانند: «شیوه‌های ابراز محبت به همسر» یا «شیوه‌های اکرام و احترام به همسر» بررسی شد.</ref>؛ اموری چون:
	# توجه به نعمت بودن همسر: اینکه انسان خود [[آگاه]] باشد از اینکه [[همسر]] نعمتی [[الهی]] است.		# '''توجه به نعمت بودن همسر:''' اینکه انسان خود [[آگاه]] باشد از اینکه [[همسر]] نعمتی [[الهی]] است.
	# [[احساس مسئولیت]] در قبال همسر: همسر را دَین و غرامتی بداند که [[خداوند]] به راحتی در اختیارش قرار داده است؛ چراکه زحمت [[رشد]] جسمی و [[تربیت]] همسر بر دوش پدر و مادرش بوده و اکنون او در [[اختیار]] اوست. پس در قبال این [[نعمت]] احساس مسئولیت کند و بداند که باید به سبب آن پاسخگو باشد.		# '''[[احساس مسئولیت]] در قبال همسر:''' همسر را دَین و غرامتی بداند که [[خداوند]] به راحتی در اختیارش قرار داده است؛ چراکه زحمت [[رشد]] جسمی و [[تربیت]] همسر بر دوش پدر و مادرش بوده و اکنون او در [[اختیار]] اوست. پس در قبال این [[نعمت]] احساس مسئولیت کند و بداند که باید به سبب آن پاسخگو باشد.
	# [[درک]] موقعیت همسر و مراعات حال او: همسر و موقعیت‌های خاص وی را درک کند. او را چون خود، انسان بداند، اما از جنسی دیگر و با تفاوت‌های آشکار و [[نهان]] بسیار با خود.		# '''[[درک]] موقعیت همسر و مراعات حال او:''' همسر و موقعیت‌های خاص وی را درک کند. او را چون خود، انسان بداند، اما از جنسی دیگر و با تفاوت‌های آشکار و [[نهان]] بسیار با خود.
	# [[رفق و مدارا]] با همسر: وقتی همسر و موقعیت متفاوت و ویژه او را خوب درک کرد، با رفق و مدارا با وی [[رفتار]] کند.		# '''[[رفق و مدارا]] با همسر:''' وقتی همسر و موقعیت متفاوت و ویژه او را خوب درک کرد، با رفق و مدارا با وی [[رفتار]] کند.
	# [[محبت]] و [[عشق‌ورزی]] به همسر و ابراز و اظهار آن: هم او را [[دوست]] بدارد و [[عاشق]] وی باشد و هم این [[دوستی]] و عشق‌ورزی [[قلبی]] را به شیوه‌های گوناگون بیان و ابراز کند.		# '''[[محبت]] و [[عشق‌ورزی]] به همسر و ابراز و اظهار آن:''' هم او را [[دوست]] بدارد و [[عاشق]] وی باشد و هم این [[دوستی]] و عشق‌ورزی [[قلبی]] را به شیوه‌های گوناگون بیان و ابراز کند.
	# [[اکرام]] و [[احترام]] به [[شخصیت]] همسر: توجه و [[باور]] داشته باشد که همسر او نیز [[انسانی]] دارای شخصیتی باکرامت، والا، [[محترم]] و گرامی است. پس باید قدر همسرش را بداند و پاس بدارد. او را اکرام کند و [[مقام]] شایسته‌اش را بزرگ بدارد.		# '''[[اکرام]] و [[احترام]] به [[شخصیت]] همسر:''' توجه و [[باور]] داشته باشد که همسر او نیز [[انسانی]] دارای شخصیتی باکرامت، والا، [[محترم]] و گرامی است. پس باید قدر همسرش را بداند و پاس بدارد. او را اکرام کند و [[مقام]] شایسته‌اش را بزرگ بدارد.
	# تعریف و [[تمجید]] و بیان خوبی‌های همسر: همسر انسان با عمری که [[خداوند]] به وی داده است، کم‌وبیش از برخی محاسن و خوبی‌ها برخوردار است؛ موفقیت‌هایی را کسب کرده و مشکلاتی را پشت سر گذاشته است. هر یک از این ویژگی‌های مثبت او می‌تواند بهانه‌ای برای بیان خوبی‌هایش باشد. در مقام تعریف از همسر، به ویژه در حضور دیگران و [[خویشان]] این امور باید به زبان آید.		# '''تعریف و [[تمجید]] و بیان خوبی‌های همسر:''' همسر انسان با عمری که [[خداوند]] به وی داده است، کم‌وبیش از برخی محاسن و خوبی‌ها برخوردار است؛ موفقیت‌هایی را کسب کرده و مشکلاتی را پشت سر گذاشته است. هر یک از این ویژگی‌های مثبت او می‌تواند بهانه‌ای برای بیان خوبی‌هایش باشد. در مقام تعریف از همسر، به ویژه در حضور دیگران و [[خویشان]] این امور باید به زبان آید.
	# رعایت همه [[حقوق]] [[واجب]] و غیر واجب همسر: مجموعه‌ای از حقوق واجب و [[مستحب]] همسر بر دوش ماست؛ اول همه حقوق واجب وی باید ادا شود؛ دوم، آن‌که اگر بتوان فراتر از این، به قدر وسع و توان، عمل کرد، بسیار [[نیکو]] و پسندیده است.		# '''رعایت همه [[حقوق]] [[واجب]] و غیر واجب همسر:''' مجموعه‌ای از حقوق واجب و [[مستحب]] همسر بر دوش ماست؛ اول همه حقوق واجب وی باید ادا شود؛ دوم، آن‌که اگر بتوان فراتر از این، به قدر وسع و توان، عمل کرد، بسیار [[نیکو]] و پسندیده است.
	# گذشت و [[ایثار]] در قبال وی: گرچه [[رعایت حقوق همسر]] از [[وظایف]] ماست، ما نیز [[حقوقی]] بر گردن وی داریم که او موظف به ادای آنهاست. اما در مقام درخواست [[حق]] خویش از وی، گذشت و [[ازخودگذشتگی]] بهترین مصادیق تقدیر و [[سپاس]] از اوست.		# '''گذشت و [[ایثار]] در قبال وی:''' گرچه [[رعایت حقوق همسر]] از [[وظایف]] ماست، ما نیز [[حقوقی]] بر گردن وی داریم که او موظف به ادای آنهاست. اما در مقام درخواست [[حق]] خویش از وی، گذشت و [[ازخودگذشتگی]] بهترین مصادیق تقدیر و [[سپاس]] از اوست.
	# [[تغافل]] و پذیرش عذر وی در خطاها و [[لغزش‌ها]]: [[همسر]] ما نیز چون خودمان، گاه به [[اشتباه]] و [[خطا]] دچار خواهد شد. در این مواقع تغافل و چشم‌پوشی یا پذیرش عذر و خطاها خود سپاس [[نعمت]] است.		# '''[[تغافل]] و پذیرش عذر وی در خطاها و [[لغزش‌ها]]:''' [[همسر]] ما نیز چون خودمان، گاه به [[اشتباه]] و [[خطا]] دچار خواهد شد. در این مواقع تغافل و چشم‌پوشی یا پذیرش عذر و خطاها خود سپاس [[نعمت]] است.

	هر یک از موارد بالا در روابط بین همسران بسیار مهم است و نوعی [[سپاسگزاری]] و [[قدردانی]] از همسر به شمار می‌آید.		هر یک از موارد بالا در روابط بین همسران بسیار مهم است و نوعی [[سپاسگزاری]] و [[قدردانی]] از همسر به شمار می‌آید.