خوش‌رویی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Jaafari در ‏۸ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۵۹

2025-04-08T05:59:29Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۲۹
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = فضایل اخلاقی \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[خوش‌رویی در اخلاق اسلامی]] - [[خوش‌رویی در معارف دعا و زیارات]] - [[خوش‌رویی در معارف و سیره سجادی]] \| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = فضایل اخلاقی \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[خوش‌رویی در اخلاق اسلامی]] - [[خوش‌رویی در معارف دعا و زیارات]] - [[خوش‌رویی در معارف و سیره سجادی]] - [[خوش‌رویی در سبک زندگی اسلامی]] \| پرسش مرتبط = }}

	== نقش [[گشاده‌رویی]] در ایجاد روابط کارآمد ==		== نقش [[گشاده‌رویی]] در ایجاد روابط کارآمد ==

Bahmani: /* پانویس */

2024-06-20T06:06:03Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۳۶
خط ۳۷:		خط ۳۷:

	[[رده:فضایل اخلاقی]]		[[رده:فضایل اخلاقی]]
			[[رده:آداب اجتماعی]]

Bahmani در ‏۱۸ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۲۱

2024-06-18T10:21:49Z

Bahmani در ‏۱۸ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۲۰

2024-06-18T10:20:13Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۵۰
خط ۶:		خط ۶:
	[[پیامبر]]{{صل}} همیشه [[تبسم]] بر لب داشت و به دیگران نیز سفارش می‌کرد تا همواره متبسم باشند و هم‌دیگر را با چهره‌ای گشاده [[ملاقات]] کنند<ref>سیره نبوی، ج۳، ص۱۷۷.</ref>.		[[پیامبر]]{{صل}} همیشه [[تبسم]] بر لب داشت و به دیگران نیز سفارش می‌کرد تا همواره متبسم باشند و هم‌دیگر را با چهره‌ای گشاده [[ملاقات]] کنند<ref>سیره نبوی، ج۳، ص۱۷۷.</ref>.

	از [[امام باقر]]{{ع}} [[روایت]] است که روزی شخصی [[خدمت]] [[رسول خدا]]{{صل}} آمد و عرض کرد: یا [[رسول الله]]! مرا [[نصیحت]] کن. حضرت ضمن سفارش‌ها و نصیحت‌های خود به آن مرد فرمود: «برادرت را با گشاده‌رویی ملاقات نما»<ref>{{متن حدیث\|الْقَ أَخَاكَ بِوَجْهٍ مُنْبَسِطٍ}}؛ بحارالانوار، کتاب العشره، باب حسن المعاشره، ح۳۸.</ref>.<ref>[[محمد جواد برهانی\|برهانی، محمد جواد]]، [[سیره اجتماعی پیامبر اعظم - برهانی (کتاب)\|سیره اجتماعی پیامبر اعظم]]، ص 23-24.</ref>		از [[امام باقر]]{{ع}} [[روایت]] است که روزی شخصی [[خدمت]] [[رسول خدا]]{{صل}} آمد و عرض کرد: یا [[رسول الله]]! مرا [[نصیحت]] کن. حضرت ضمن سفارش‌ها و نصیحت‌های خود به آن مرد فرمود: «برادرت را با گشاده‌رویی ملاقات نما»<ref>{{متن حدیث\|الْقَ أَخَاكَ بِوَجْهٍ مُنْبَسِطٍ}}؛ بحارالانوار، کتاب العشره، باب حسن المعاشره، ح۳۸.</ref>.<ref>[[محمد جواد برهانی\|برهانی، محمد جواد]]، [[سیره اجتماعی پیامبر اعظم - برهانی (کتاب)\|سیره اجتماعی پیامبر اعظم]]، ص ۲۳-۲۴.</ref>

	==پی‌آمدهای [[اجتماعی]] گشاده‌رویی==		==پی‌آمدهای [[اجتماعی]] گشاده‌رویی==
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	شخصی در جامعه محبوب و در برقراری ارتباط بسیار موفق است که [[گشاده‌رو]] باشد. همه از انسان ترش‌رو [[فرار]] می‌کنند؛ به همین دلیل او در جامعه همیشه [[منزوی]] است. وی اگر به مردم شیرینی هم بدهد، مردم او را [[دوست]] ندارند.		شخصی در جامعه محبوب و در برقراری ارتباط بسیار موفق است که [[گشاده‌رو]] باشد. همه از انسان ترش‌رو [[فرار]] می‌کنند؛ به همین دلیل او در جامعه همیشه [[منزوی]] است. وی اگر به مردم شیرینی هم بدهد، مردم او را [[دوست]] ندارند.

	این گشاده‌رویی است که موجب جلب [[دوستان]] و [[استحکام]] پیوند [[دوستی]] و مایه انس می‌شود. [[اسلام]] همواره [[مسلمانان]] را توصیه کرده است تا با هم‌دیگر برخوردی [[شایسته]] داشته باشند و از [[ترش‌رویی]] [[پرهیز]] کنند که [[خداوند]] ترش‌رو را [[دوست]] ندارد: {{متن حدیث\|عَلِيٍّ{{ع}}: قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}} يَقُولُ: إِنَّ اللَّهَ يُبْغِضُ الْمُعَبِّسَ فِي وَجْهِ إِخْوَانِهِ}}<ref>مستدرک الوسائل، ج۲، ص۶۱.</ref>.<ref>[[محمد جواد برهانی\|برهانی، محمد جواد]]، [[سیره اجتماعی پیامبر اعظم - برهانی (کتاب)\|سیره اجتماعی پیامبر اعظم]]، ص 24-25.</ref>		این گشاده‌رویی است که موجب جلب [[دوستان]] و [[استحکام]] پیوند [[دوستی]] و مایه انس می‌شود. [[اسلام]] همواره [[مسلمانان]] را توصیه کرده است تا با هم‌دیگر برخوردی [[شایسته]] داشته باشند و از [[ترش‌رویی]] [[پرهیز]] کنند که [[خداوند]] ترش‌رو را [[دوست]] ندارد: {{متن حدیث\|عَلِيٍّ{{ع}}: قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}} يَقُولُ: إِنَّ اللَّهَ يُبْغِضُ الْمُعَبِّسَ فِي وَجْهِ إِخْوَانِهِ}}<ref>مستدرک الوسائل، ج۲، ص۶۱.</ref>.<ref>[[محمد جواد برهانی\|برهانی، محمد جواد]]، [[سیره اجتماعی پیامبر اعظم - برهانی (کتاب)\|سیره اجتماعی پیامبر اعظم]]، ص ۲۴-۲۵.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Bahmani: /* مقدمه */

2024-06-18T10:19:43Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۴۹
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = فضایل اخلاقی \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[خوش‌رویی در اخلاق اسلامی]] - [[خوش‌رویی در معارف دعا و زیارات]] - [[خوش‌رویی در معارف و سیره سجادی]] \| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = فضایل اخلاقی \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[خوش‌رویی در اخلاق اسلامی]] - [[خوش‌رویی در معارف دعا و زیارات]] - [[خوش‌رویی در معارف و سیره سجادی]] \| پرسش مرتبط = }}

	~~== مقدمه ==~~
	[[خوش‌رویی]]، یعنی با روی گشاده و لبخندزنان ظاهر شدن؛ ویژگی [[ارزشمندی]] است که هزینه کم دارد و سود بسیار. از منظر منابع و [[متون دینی]] هم این ویژگی صفتی [[ممدوح]] و [[شایسته]] تلقی شده است. [[امام صادق]] {{ع}} فرموده است: «سه چیز است که هر کس یکی از آنها را نزد [[خدا]] برد، خدا [[بهشت]] را بر او [[واجب]] کند: [[انفاق]] در حال [[تنگدستی]]، خوش‌رویی برای همه [[مردم]] و [[انصاف]] دادن از خود (یعنی [[حق]] را بگوید اگرچه بر زیان او باشد)»<ref>اصول کافی، ج۳، ص۱۶۱.</ref>.

	به این ترتیب می‌توان خوش‌رویی را جزو [[محاسن]] [[ادب]] و [[خُلق]] نیکویی به شمار آورد که آموزه‌های ارجمند [[صحیفه]] [[انسان]] را به سوی آن [[دعوت]] می‌کند. در نیایش‌های [[صحیفه سجادیه]] در یک جا از کلمه بشاشت یا همان خوش‌رویی استفاده شده و آن در مورد افرادی است که علی‌رغم [[خبث]] [[باطن]]، چاپلوسانه با روی گشاده برخورد می‌کنند و در واقع خوش‌رویی را سپری برای ضربه زدن قرار داده‌اند: «ای [[خداوند]] من، چه بسا [[دشمن]] [[ستمگر]] که با مکاید خویش مرا بیازارد... و در همان حال که با [[گشاده‌رویی]] چابلوسی می‌کرد با نگاه خشم‌آلودش در من می‌نگریست»<ref>نیایش چهل‌و‌نهم.</ref>.<ref>اصول کافی، محمد بن‌یعقوب کلینی، ترجمه سیدجواد مصطفوی، کتاب‌فروشی علمیه اسلامیه، تهران، ۱۳۶۹، چاپ اول؛ صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۹۴، چاپ نهم.</ref>.<ref>[[فضل‌الله خالقیان\|خالقیان، فضل‌الله]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «خوش‌رویی»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۲۰۶.</ref>

	==نقش [[گشاده‌رویی]] در ایجاد روابط کارآمد==		==نقش [[گشاده‌رویی]] در ایجاد روابط کارآمد==

Msadeq: جایگزینی متن - 'لک‌زایی، نجف، سیره پیامبر اعظم در گذر از جامعه جاهلی به جامعه اسلامی' به 'برهانی، محمد جواد، سیره اجتماعی پیامبر اعظم'

2023-10-26T06:00:47Z

جایگزینی متن - 'لک‌زایی، نجف، سیره پیامبر اعظم در گذر از جامعه جاهلی به جامعه اسلامی' به 'برهانی، محمد جواد، سیره اجتماعی پیامبر اعظم'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۳۰
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	[[پیامبر]]{{صل}} همیشه [[تبسم]] بر لب داشت و به دیگران نیز سفارش می‌کرد تا همواره متبسم باشند و هم‌دیگر را با چهره‌ای گشاده [[ملاقات]] کنند<ref>سیره نبوی، ج۳، ص۱۷۷.</ref>.		[[پیامبر]]{{صل}} همیشه [[تبسم]] بر لب داشت و به دیگران نیز سفارش می‌کرد تا همواره متبسم باشند و هم‌دیگر را با چهره‌ای گشاده [[ملاقات]] کنند<ref>سیره نبوی، ج۳، ص۱۷۷.</ref>.

	از [[امام باقر]]{{ع}} [[روایت]] است که روزی شخصی [[خدمت]] [[رسول خدا]]{{صل}} آمد و عرض کرد: یا [[رسول الله]]! مرا [[نصیحت]] کن. حضرت ضمن سفارش‌ها و نصیحت‌های خود به آن مرد فرمود: «برادرت را با گشاده‌رویی ملاقات نما»<ref>{{متن حدیث\|الْقَ أَخَاكَ بِوَجْهٍ مُنْبَسِطٍ}}؛ بحارالانوار، کتاب العشره، باب حسن المعاشره، ح۳۸.</ref>.<ref>[[~~نجف لک‌زایی~~\|~~لک‌زایی، نجف~~]]، [[سیره پیامبر اعظم ~~در گذر از جامعه جاهلی به جامعه اسلامی~~ (کتاب)\| سیره پیامبر اعظم ~~در گذر از جامعه جاهلی به جامعه اسلامی~~]]، ص 23-24.</ref>		از [[امام باقر]]{{ع}} [[روایت]] است که روزی شخصی [[خدمت]] [[رسول خدا]]{{صل}} آمد و عرض کرد: یا [[رسول الله]]! مرا [[نصیحت]] کن. حضرت ضمن سفارش‌ها و نصیحت‌های خود به آن مرد فرمود: «برادرت را با گشاده‌رویی ملاقات نما»<ref>{{متن حدیث\|الْقَ أَخَاكَ بِوَجْهٍ مُنْبَسِطٍ}}؛ بحارالانوار، کتاب العشره، باب حسن المعاشره، ح۳۸.</ref>.<ref>[[محمد جواد برهانی\|برهانی، محمد جواد]]، [[سیره اجتماعی پیامبر اعظم - برهانی (کتاب)\|سیره اجتماعی پیامبر اعظم]]، ص 23-24.</ref>

	==پی‌آمدهای [[اجتماعی]] گشاده‌رویی==		==پی‌آمدهای [[اجتماعی]] گشاده‌رویی==
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	شخصی در جامعه محبوب و در برقراری ارتباط بسیار موفق است که [[گشاده‌رو]] باشد. همه از انسان ترش‌رو [[فرار]] می‌کنند؛ به همین دلیل او در جامعه همیشه [[منزوی]] است. وی اگر به مردم شیرینی هم بدهد، مردم او را [[دوست]] ندارند.		شخصی در جامعه محبوب و در برقراری ارتباط بسیار موفق است که [[گشاده‌رو]] باشد. همه از انسان ترش‌رو [[فرار]] می‌کنند؛ به همین دلیل او در جامعه همیشه [[منزوی]] است. وی اگر به مردم شیرینی هم بدهد، مردم او را [[دوست]] ندارند.

	این گشاده‌رویی است که موجب جلب [[دوستان]] و [[استحکام]] پیوند [[دوستی]] و مایه انس می‌شود. [[اسلام]] همواره [[مسلمانان]] را توصیه کرده است تا با هم‌دیگر برخوردی [[شایسته]] داشته باشند و از [[ترش‌رویی]] [[پرهیز]] کنند که [[خداوند]] ترش‌رو را [[دوست]] ندارد: {{متن حدیث\|عَلِيٍّ{{ع}}: قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}} يَقُولُ: إِنَّ اللَّهَ يُبْغِضُ الْمُعَبِّسَ فِي وَجْهِ إِخْوَانِهِ}}<ref>مستدرک الوسائل، ج۲، ص۶۱.</ref>.<ref>[[~~نجف لک‌زایی~~\|~~لک‌زایی، نجف~~]]، [[سیره پیامبر اعظم ~~در گذر از جامعه جاهلی به جامعه اسلامی~~ (کتاب)\| سیره پیامبر اعظم ~~در گذر از جامعه جاهلی به جامعه اسلامی~~]]، ص 24-25.</ref>		این گشاده‌رویی است که موجب جلب [[دوستان]] و [[استحکام]] پیوند [[دوستی]] و مایه انس می‌شود. [[اسلام]] همواره [[مسلمانان]] را توصیه کرده است تا با هم‌دیگر برخوردی [[شایسته]] داشته باشند و از [[ترش‌رویی]] [[پرهیز]] کنند که [[خداوند]] ترش‌رو را [[دوست]] ندارد: {{متن حدیث\|عَلِيٍّ{{ع}}: قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}} يَقُولُ: إِنَّ اللَّهَ يُبْغِضُ الْمُعَبِّسَ فِي وَجْهِ إِخْوَانِهِ}}<ref>مستدرک الوسائل، ج۲، ص۶۱.</ref>.<ref>[[محمد جواد برهانی\|برهانی، محمد جواد]]، [[سیره اجتماعی پیامبر اعظم - برهانی (کتاب)\|سیره اجتماعی پیامبر اعظم]]، ص 24-25.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Msadeq: جایگزینی متن - ''''سیره اجتماعی پیامبر اعظم - برهانی'''' به ''''سیره اجتماعی پیامبر اعظم''''

2023-10-26T05:57:30Z

جایگزینی متن - ''''سیره اجتماعی پیامبر اعظم - برهانی'''' به ''''سیره اجتماعی پیامبر اعظم''''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۲۷
خط ۳۳:		خط ۳۳:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1100808.jpg\|22px]] [[محمد جواد برهانی\|برهانی، محمد جواد]]، [[سیره اجتماعی پیامبر اعظم - برهانی (کتاب)\|'''سیره اجتماعی پیامبر اعظم ~~- برهانی~~''']]		# [[پرونده:1100808.jpg\|22px]] [[محمد جواد برهانی\|برهانی، محمد جواد]]، [[سیره اجتماعی پیامبر اعظم - برهانی (کتاب)\|'''سیره اجتماعی پیامبر اعظم''']]
	# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[فضل‌الله خالقیان\|خالقیان، فضل‌الله]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «خوش‌رویی»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]		# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[فضل‌الله خالقیان\|خالقیان، فضل‌الله]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «خوش‌رویی»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Msadeq: جایگزینی متن - '22px لک‌زایی، نجف، '''سیره پیامبر اعظم در گذر از جامعه جاهلی به جامعه اسلامی'''' به '22px برهانی، محمد جواد، '''سیره اجتماعی پیامبر اعظم - برهانی''''

2023-10-26T05:56:02Z

جایگزینی متن - '22px لک‌زایی، نجف، '''سیره پیامبر اعظم در گذر از جامعه جاهلی به جامعه اسلامی'''' به '22px برهانی، محمد جواد، '''سیره اجتماعی پیامبر اعظم - برهانی''''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۲۶
خط ۳۳:		خط ۳۳:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:~~13681349~~.jpg\|22px]] [[~~نجف لک‌زایی~~\|~~لک‌زایی، نجف~~]]، [[سیره پیامبر اعظم ~~در گذر از جامعه جاهلی به جامعه اسلامی~~ (کتاب)\|'''سیره پیامبر اعظم ~~در گذر از جامعه جاهلی به جامعه اسلامی~~''']]		# [[پرونده:1100808.jpg\|22px]] [[محمد جواد برهانی\|برهانی، محمد جواد]]، [[سیره اجتماعی پیامبر اعظم - برهانی (کتاب)\|'''سیره اجتماعی پیامبر اعظم - برهانی''']]
	# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[فضل‌الله خالقیان\|خالقیان، فضل‌الله]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «خوش‌رویی»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]		# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[فضل‌الله خالقیان\|خالقیان، فضل‌الله]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «خوش‌رویی»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Msadeq: /* منابع */

2023-10-25T09:40:49Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۱۰
خط ۳۳:		خط ۳۳:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
			# [[پرونده:13681349.jpg\|22px]] [[نجف لک‌زایی\|لک‌زایی، نجف]]، [[سیره پیامبر اعظم در گذر از جامعه جاهلی به جامعه اسلامی (کتاب)\|'''سیره پیامبر اعظم در گذر از جامعه جاهلی به جامعه اسلامی''']]
	# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[فضل‌الله خالقیان\|خالقیان، فضل‌الله]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «خوش‌رویی»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]		# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[فضل‌الله خالقیان\|خالقیان، فضل‌الله]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «خوش‌رویی»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Msadeq: /* جستارهای وابسته */

2023-10-25T09:40:30Z

جستارهای وابسته

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۱۰
خط ۵:		خط ۵:

	به این ترتیب می‌توان خوش‌رویی را جزو [[محاسن]] [[ادب]] و [[خُلق]] نیکویی به شمار آورد که آموزه‌های ارجمند [[صحیفه]] [[انسان]] را به سوی آن [[دعوت]] می‌کند. در نیایش‌های [[صحیفه سجادیه]] در یک جا از کلمه بشاشت یا همان خوش‌رویی استفاده شده و آن در مورد افرادی است که علی‌رغم [[خبث]] [[باطن]]، چاپلوسانه با روی گشاده برخورد می‌کنند و در واقع خوش‌رویی را سپری برای ضربه زدن قرار داده‌اند: «ای [[خداوند]] من، چه بسا [[دشمن]] [[ستمگر]] که با مکاید خویش مرا بیازارد... و در همان حال که با [[گشاده‌رویی]] چابلوسی می‌کرد با نگاه خشم‌آلودش در من می‌نگریست»<ref>نیایش چهل‌و‌نهم.</ref>.<ref>اصول کافی، محمد بن‌یعقوب کلینی، ترجمه سیدجواد مصطفوی، کتاب‌فروشی علمیه اسلامیه، تهران، ۱۳۶۹، چاپ اول؛ صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۹۴، چاپ نهم.</ref>.<ref>[[فضل‌الله خالقیان\|خالقیان، فضل‌الله]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «خوش‌رویی»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۲۰۶.</ref>		به این ترتیب می‌توان خوش‌رویی را جزو [[محاسن]] [[ادب]] و [[خُلق]] نیکویی به شمار آورد که آموزه‌های ارجمند [[صحیفه]] [[انسان]] را به سوی آن [[دعوت]] می‌کند. در نیایش‌های [[صحیفه سجادیه]] در یک جا از کلمه بشاشت یا همان خوش‌رویی استفاده شده و آن در مورد افرادی است که علی‌رغم [[خبث]] [[باطن]]، چاپلوسانه با روی گشاده برخورد می‌کنند و در واقع خوش‌رویی را سپری برای ضربه زدن قرار داده‌اند: «ای [[خداوند]] من، چه بسا [[دشمن]] [[ستمگر]] که با مکاید خویش مرا بیازارد... و در همان حال که با [[گشاده‌رویی]] چابلوسی می‌کرد با نگاه خشم‌آلودش در من می‌نگریست»<ref>نیایش چهل‌و‌نهم.</ref>.<ref>اصول کافی، محمد بن‌یعقوب کلینی، ترجمه سیدجواد مصطفوی، کتاب‌فروشی علمیه اسلامیه، تهران، ۱۳۶۹، چاپ اول؛ صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۹۴، چاپ نهم.</ref>.<ref>[[فضل‌الله خالقیان\|خالقیان، فضل‌الله]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «خوش‌رویی»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۲۰۶.</ref>

			==نقش [[گشاده‌رویی]] در ایجاد روابط کارآمد==
			[[سلام]]، مقدمه‌ای برای آشنایی است که با [[مصافحه]]، فشردن دست و... ارتباط سطحی و ابتدایی به یک ارتباط عمیق و بادوام تبدیل می‌شود. گشاده‌رویی از جمله اموری است که در استمرار و [[استحکام]] این رابطه بسیار مؤثر است.

			[[پیامبر]]{{صل}} همیشه [[تبسم]] بر لب داشت و به دیگران نیز سفارش می‌کرد تا همواره متبسم باشند و هم‌دیگر را با چهره‌ای گشاده [[ملاقات]] کنند<ref>سیره نبوی، ج۳، ص۱۷۷.</ref>.

			از [[امام باقر]]{{ع}} [[روایت]] است که روزی شخصی [[خدمت]] [[رسول خدا]]{{صل}} آمد و عرض کرد: یا [[رسول الله]]! مرا [[نصیحت]] کن. حضرت ضمن سفارش‌ها و نصیحت‌های خود به آن مرد فرمود: «برادرت را با گشاده‌رویی ملاقات نما»<ref>{{متن حدیث\|الْقَ أَخَاكَ بِوَجْهٍ مُنْبَسِطٍ}}؛ بحارالانوار، کتاب العشره، باب حسن المعاشره، ح۳۸.</ref>.<ref>[[نجف لک‌زایی\|لک‌زایی، نجف]]، [[سیره پیامبر اعظم در گذر از جامعه جاهلی به جامعه اسلامی (کتاب)\| سیره پیامبر اعظم در گذر از جامعه جاهلی به جامعه اسلامی]]، ص 23-24.</ref>

			==پی‌آمدهای [[اجتماعی]] گشاده‌رویی==
			===ایجاد [[محبت]]===
			[[انسان]] با گشاده‌رویی می‌تواند در [[جامعه]] [[محبوب]] شده، محبت [[مردم]] را کسب کند. از رسول خدا{{صل}} روایت شده که فرمود: از جمله اموری که موجب محبت می‌شود، ملاقات با گشاده‌رویی است<ref>وسائل الشیعة، ج۸، باب ۳۰ من ابواب العشره، ح۲.</ref>.

			همان‌گونه که [[انسان]] با کمک کردن مادی می‌تواند طرف را شاد کند، با گشاده‌رویی نیز می‌تواند همان کار را انجام دهد. حضرت فرمود: شما که نمی‌توانید [[اموال]] خود را به همه مردم [[گشایش]] دهید، پس با چهره باز و رویی خوش با آنها برخورد کنید<ref>وسائل الشیعة، ج۸، باب ۱۰۷ من ابواب العشره، ح۴.</ref>.
			===از بین بردن [[کینه]]===
			[[پیامبر اسلام]]{{صل}} فرمود: گشاده‌رویی کینه را از بین می‌برد: {{متن حدیث\|حُسْنُ الْبِشْرِ يَذْهَبُ بِالسَّخِيمَةِ}}<ref>بحارالانوار، کتاب العشره، باب حسن المعاشره، ح۴۱.</ref>.
			===جذب افراد===
			شخصی در جامعه محبوب و در برقراری ارتباط بسیار موفق است که [[گشاده‌رو]] باشد. همه از انسان ترش‌رو [[فرار]] می‌کنند؛ به همین دلیل او در جامعه همیشه [[منزوی]] است. وی اگر به مردم شیرینی هم بدهد، مردم او را [[دوست]] ندارند.

			این گشاده‌رویی است که موجب جلب [[دوستان]] و [[استحکام]] پیوند [[دوستی]] و مایه انس می‌شود. [[اسلام]] همواره [[مسلمانان]] را توصیه کرده است تا با هم‌دیگر برخوردی [[شایسته]] داشته باشند و از [[ترش‌رویی]] [[پرهیز]] کنند که [[خداوند]] ترش‌رو را [[دوست]] ندارد: {{متن حدیث\|عَلِيٍّ{{ع}}: قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}} يَقُولُ: إِنَّ اللَّهَ يُبْغِضُ الْمُعَبِّسَ فِي وَجْهِ إِخْوَانِهِ}}<ref>مستدرک الوسائل، ج۲، ص۶۱.</ref>.<ref>[[نجف لک‌زایی\|لک‌زایی، نجف]]، [[سیره پیامبر اعظم در گذر از جامعه جاهلی به جامعه اسلامی (کتاب)\| سیره پیامبر اعظم در گذر از جامعه جاهلی به جامعه اسلامی]]، ص 24-25.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۵۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = فضایل اخلاقی \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[خوش‌رویی در اخلاق اسلامی]] - [[خوش‌رویی در معارف دعا و زیارات]] - [[خوش‌رویی در معارف و سیره سجادی]] \| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = فضایل اخلاقی \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[خوش‌رویی در اخلاق اسلامی]] - [[خوش‌رویی در معارف دعا و زیارات]] - [[خوش‌رویی در معارف و سیره سجادی]] \| پرسش مرتبط = }}

	==نقش [[گشاده‌رویی]] در ایجاد روابط کارآمد==		== نقش [[گشاده‌رویی]] در ایجاد روابط کارآمد ==
	[[سلام]]، مقدمه‌ای برای آشنایی است که با [[مصافحه]]، فشردن دست و... ارتباط سطحی و ابتدایی به یک ارتباط عمیق و بادوام تبدیل می‌شود. گشاده‌رویی از جمله اموری است که در استمرار و [[استحکام]] این رابطه بسیار مؤثر است.		[[سلام]]، مقدمه‌ای برای آشنایی است که با [[مصافحه]]، فشردن دست و... ارتباط سطحی و ابتدایی به یک ارتباط عمیق و بادوام تبدیل می‌شود. گشاده‌رویی از جمله اموری است که در استمرار و استحکام این رابطه بسیار مؤثر است.

	[[پیامبر]]{{صل}} همیشه [[تبسم]] بر لب داشت و به دیگران نیز سفارش می‌کرد تا همواره متبسم باشند و هم‌دیگر را با چهره‌ای گشاده [[ملاقات]] کنند<ref>سیره نبوی، ج۳، ص۱۷۷.</ref>.		[[پیامبر]]{{صل}} همیشه [[تبسم]] بر لب داشت و به دیگران نیز سفارش می‌کرد تا همواره متبسم باشند و هم‌دیگر را با چهره‌ای گشاده [[ملاقات]] کنند<ref>سیره نبوی، ج۳، ص۱۷۷.</ref>.

	از [[امام باقر]]{{ع}} [[روایت]] است که روزی شخصی [[خدمت]] [[رسول خدا]]{{صل}} آمد و عرض کرد: یا [[رسول الله]]! مرا [[نصیحت]] کن. حضرت ضمن سفارش‌ها و نصیحت‌های خود به آن مرد فرمود: «برادرت را با گشاده‌رویی ملاقات نما»<ref>{{متن حدیث\|الْقَ أَخَاكَ بِوَجْهٍ مُنْبَسِطٍ}}؛ بحارالانوار، کتاب العشره، باب حسن المعاشره، ح۳۸.</ref>.<ref>[[محمد جواد برهانی\|برهانی، محمد جواد]]، [[سیره اجتماعی پیامبر اعظم - برهانی (کتاب)\|سیره اجتماعی پیامبر اعظم]]، ص ۲۳-۲۴.</ref>		از [[امام باقر]]{{ع}} [[روایت]] است که روزی شخصی خدمت [[رسول خدا]]{{صل}} آمد و عرض کرد: یا [[رسول الله]]! مرا [[نصیحت]] کن. حضرت ضمن سفارش‌ها و نصیحت‌های خود به آن مرد فرمود: «برادرت را با گشاده‌رویی ملاقات نما»<ref>{{متن حدیث\|الْقَ أَخَاكَ بِوَجْهٍ مُنْبَسِطٍ}}؛ بحارالانوار، کتاب العشره، باب حسن المعاشره، ح۳۸.</ref>.<ref>[[محمد جواد برهانی\|برهانی، محمد جواد]]، [[سیره اجتماعی پیامبر اعظم - برهانی (کتاب)\|سیره اجتماعی پیامبر اعظم]]، ص ۲۳-۲۴.</ref>

	==پی‌آمدهای [[اجتماعی]] گشاده‌رویی==		==پی‌آمدهای [[اجتماعی]] گشاده‌رویی==
	===ایجاد [[محبت]]===		===ایجاد [[محبت]]===
	[[انسان]] با گشاده‌رویی می‌تواند در [[جامعه]] [[محبوب]] شده، محبت [[مردم]] را کسب کند. از رسول خدا{{صل}} روایت شده که فرمود: از جمله اموری که موجب محبت می‌شود، ملاقات با گشاده‌رویی است<ref>وسائل الشیعة، ج۸، باب ۳۰ من ابواب العشره، ح۲.</ref>.		[[انسان]] با گشاده‌رویی می‌تواند در [[جامعه]] محبوب شده، محبت [[مردم]] را کسب کند. از رسول خدا{{صل}} روایت شده که فرمود: از جمله اموری که موجب محبت می‌شود، ملاقات با گشاده‌رویی است<ref>وسائل الشیعة، ج۸، باب ۳۰ من ابواب العشره، ح۲.</ref>.

	همان‌گونه که [[انسان]] با کمک کردن مادی می‌تواند طرف را شاد کند، با گشاده‌رویی نیز می‌تواند همان کار را انجام دهد. حضرت فرمود: شما که نمی‌توانید [[اموال]] خود را به همه مردم [[گشایش]] دهید، پس با چهره باز و رویی خوش با آنها برخورد کنید<ref>وسائل الشیعة، ج۸، باب ۱۰۷ من ابواب العشره، ح۴.</ref>.		همان‌گونه که [[انسان]] با کمک کردن مادی می‌تواند طرف را شاد کند، با گشاده‌رویی نیز می‌تواند همان کار را انجام دهد. حضرت فرمود: شما که نمی‌توانید [[اموال]] خود را به همه مردم [[گشایش]] دهید، پس با چهره باز و رویی خوش با آنها برخورد کنید<ref>وسائل الشیعة، ج۸، باب ۱۰۷ من ابواب العشره، ح۴.</ref>.

	===از بین بردن [[کینه]]===		===از بین بردن [[کینه]]===
	[[پیامبر اسلام]]{{صل}} فرمود: گشاده‌رویی کینه را از بین می‌برد: {{متن حدیث\|حُسْنُ الْبِشْرِ يَذْهَبُ بِالسَّخِيمَةِ}}<ref>بحارالانوار، کتاب العشره، باب حسن المعاشره، ح۴۱.</ref>.		[[پیامبر اسلام]]{{صل}} فرمود: گشاده‌رویی کینه را از بین می‌برد: {{متن حدیث\|حُسْنُ الْبِشْرِ يَذْهَبُ بِالسَّخِيمَةِ}}<ref>بحارالانوار، کتاب العشره، باب حسن المعاشره، ح۴۱.</ref>.
	===جذب افراد===		===جذب افراد===
	شخصی در جامعه محبوب و در برقراری ارتباط بسیار موفق است که [[گشاده‌رو]] باشد. همه از انسان ترش‌رو [[فرار]] می‌کنند؛ به همین دلیل او در جامعه همیشه [[منزوی]] است. وی اگر به مردم شیرینی هم بدهد، مردم او را [[دوست]] ندارند.		شخصی در جامعه محبوب و در برقراری ارتباط بسیار موفق است که گشاده‌رو باشد. همه از انسان ترش‌رو فرار می‌کنند؛ به همین دلیل او در جامعه همیشه منزوی است. وی اگر به مردم شیرینی هم بدهد، مردم او را [[دوست]] ندارند.

	این گشاده‌رویی است که موجب جلب [[دوستان]] و [[استحکام]] پیوند [[دوستی]] و مایه انس می‌شود. [[اسلام]] همواره [[مسلمانان]] را توصیه کرده است تا با هم‌دیگر برخوردی [[شایسته]] داشته باشند و از [[ترش‌رویی]] [[پرهیز]] کنند که [[خداوند]] ترش‌رو را [[دوست]] ندارد: {{متن حدیث\|عَلِيٍّ{{ع}}: قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}} يَقُولُ: إِنَّ اللَّهَ يُبْغِضُ الْمُعَبِّسَ فِي وَجْهِ إِخْوَانِهِ}}<ref>مستدرک الوسائل، ج۲، ص۶۱.</ref>.<ref>[[محمد جواد برهانی\|برهانی، محمد جواد]]، [[سیره اجتماعی پیامبر اعظم - برهانی (کتاب)\|سیره اجتماعی پیامبر اعظم]]، ص ۲۴-۲۵.</ref>		این گشاده‌رویی است که موجب جلب [[دوستان]] و استحکام پیوند [[دوستی]] و مایه انس می‌شود. [[اسلام]] همواره [[مسلمانان]] را توصیه کرده است تا با هم‌دیگر برخوردی شایسته داشته باشند و از [[ترش‌رویی]] پرهیز کنند که [[خداوند]] ترش‌رو را [[دوست]] ندارد: {{متن حدیث\|عَلِيٍّ{{ع}}: قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}} يَقُولُ: إِنَّ اللَّهَ يُبْغِضُ الْمُعَبِّسَ فِي وَجْهِ إِخْوَانِهِ}}<ref>مستدرک الوسائل، ج۲، ص۶۱.</ref>.<ref>[[محمد جواد برهانی\|برهانی، محمد جواد]]، [[سیره اجتماعی پیامبر اعظم - برهانی (کتاب)\|سیره اجتماعی پیامبر اعظم]]، ص ۲۴-۲۵.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==