خولان در تاریخ اسلامی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: جایگزینی متن - 'محمدبن' به 'محمد بن'

2023-06-12T09:07:22Z

جایگزینی متن - 'محمدبن' به 'محمد بن'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۳۷
خط ۱۲:		خط ۱۲:

	== مواطن خولان ==		== مواطن خولان ==
	سکونت‌گاه نخستین خَولان در کنار مأرب و صرواح بود. اما پس از چندی، آنان به سه شاخه بزرگ تقسیم شدند؛ گروهی از آنان به نواحی مرتفع در [[مشرق]] [[صنعا]] [[مهاجرت]] کردند و به «خولان عالیه» معروف شدند<ref> رجوع کنید به مقحفی، ذیل مادّه؛ جواد علی، المفصل فی تاریخ العرب قبل الاسلام، ج ۲، ص۴۰۱</ref> این گروه، در مشرق [[شهر]] صنعا تا نزدیکی مأرب ساکن بودند<ref> مقحفی، معجم البلدان و القبائل الیمنیة، ذیل مادّه؛ جوادعلی، المفصل فی تاریخ العرب قبل الاسلام، ج ۲، ص۴۰۱؛ الموسوعة الیمنیة، ذیل مادّه.</ref> و [[سرزمین]] آنان به نام «مخلاف خَولان العالیه» خوانده می‌‌شد.<ref> ~~محمدبن~~ علی الاکوع، الیمن الخضراء مهد الحضاره، ص۵۴.</ref> از بطن‌های معروف «[[خولان]] عالیه» یا همان «خولان طیال» می‌توان به «بنوسحام»، «سهمان»، «یمانیتان»، «بنوجهم»، «مکیر» و «بنونویق» اشاره کرد.<ref> مقحفی، معجم البلدان و القبائل الیمنیة، ذیل مادّه؛ جوادعلی، المفصل فی تاریخ العرب قبل الاسلام، ج ۲، ص۴۰۱؛ الموسوعة الیمنیة، ذیل مادّه.</ref>		سکونت‌گاه نخستین خَولان در کنار مأرب و صرواح بود. اما پس از چندی، آنان به سه شاخه بزرگ تقسیم شدند؛ گروهی از آنان به نواحی مرتفع در [[مشرق]] [[صنعا]] [[مهاجرت]] کردند و به «خولان عالیه» معروف شدند<ref> رجوع کنید به مقحفی، ذیل مادّه؛ جواد علی، المفصل فی تاریخ العرب قبل الاسلام، ج ۲، ص۴۰۱</ref> این گروه، در مشرق [[شهر]] صنعا تا نزدیکی مأرب ساکن بودند<ref> مقحفی، معجم البلدان و القبائل الیمنیة، ذیل مادّه؛ جوادعلی، المفصل فی تاریخ العرب قبل الاسلام، ج ۲، ص۴۰۱؛ الموسوعة الیمنیة، ذیل مادّه.</ref> و [[سرزمین]] آنان به نام «مخلاف خَولان العالیه» خوانده می‌‌شد.<ref> محمد بن علی الاکوع، الیمن الخضراء مهد الحضاره، ص۵۴.</ref> از بطن‌های معروف «[[خولان]] عالیه» یا همان «خولان طیال» می‌توان به «بنوسحام»، «سهمان»، «یمانیتان»، «بنوجهم»، «مکیر» و «بنونویق» اشاره کرد.<ref> مقحفی، معجم البلدان و القبائل الیمنیة، ذیل مادّه؛ جوادعلی، المفصل فی تاریخ العرب قبل الاسلام، ج ۲، ص۴۰۱؛ الموسوعة الیمنیة، ذیل مادّه.</ref>

	گروه دیگر، «خولان‌ بن‌ عامر یا ابن‌ عمرو» یا «خولان اجدود» یا «خولَن جدون» بودند.<ref> مقحفی، معجم البلدان و القبائل الیمنیة، ذیل مادّه؛ جوادعلی، المفصل فی تاریخ العرب قبل الاسلام، ج ۲، ص۴۰۱؛ الموسوعة الیمنیة، ذیل مادّه.</ref> آنها در بخش‌های وسیعی از سرزمین صَعده از «[[جبل]] امّلیلی» تا جنوب‌ غربی «حقل صَعَده» ساکن بودند<ref> مقحفی، معجم البلدان و القبائل الیمنیة، ذیل مادّه؛ نیز رجوع کنید به [[عبدالله بن علی وزیر]]، تاریخ الیمن: خلال القرن الحادی عشر الهجری ـ السابع عشر المیلادی، ص۸۳، پانویس ۱.</ref>		گروه دیگر، «خولان‌ بن‌ عامر یا ابن‌ عمرو» یا «خولان اجدود» یا «خولَن جدون» بودند.<ref> مقحفی، معجم البلدان و القبائل الیمنیة، ذیل مادّه؛ جوادعلی، المفصل فی تاریخ العرب قبل الاسلام، ج ۲، ص۴۰۱؛ الموسوعة الیمنیة، ذیل مادّه.</ref> آنها در بخش‌های وسیعی از سرزمین صَعده از «[[جبل]] امّلیلی» تا جنوب‌ غربی «حقل صَعَده» ساکن بودند<ref> مقحفی، معجم البلدان و القبائل الیمنیة، ذیل مادّه؛ نیز رجوع کنید به [[عبدالله بن علی وزیر]]، تاریخ الیمن: خلال القرن الحادی عشر الهجری ـ السابع عشر المیلادی، ص۸۳، پانویس ۱.</ref>

Wasity: جایگزینی متن - 'عمر رضا کحاله' به 'عمر رضا کحاله'

2023-01-30T17:19:07Z

جایگزینی متن - 'عمر رضا کحاله' به 'عمر رضا کحاله'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۲۰:۴۹
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	از مشهورترین بطون این شاخه می‌توان به سَحار، بنوجماعه، بنومالک، [[کرب]] و [[مهره]] اشاره کرد<ref> مقحفی، معجم البلدان و القبائل الیمنیة، ذیل مادّه.</ref> «خولان قُضاعه» یا «خولان [[شام]]» هم گروهی دیگر از [[قبیله]] خولان بودند که به شمال [[مهاجرت]] کردند. از شاخه‌های قبیله خولان در خارج از [[یمن]] باید از بلی، [[اسلم]]، [[نهد]]، جُهینه و بَهراء نام برد<ref> مقحفی، معجم البلدان و القبائل الیمنیة، ذیل مادّه.</ref> برخی از محققان [[عرب]] مانند [[نشوان بن سعید حمیری]]<ref> نشوان بن سعید حمیری، شمس‌العلوم و دواء کلام العرب من الکلوم، ج ۷، ص۴۷۲۴.</ref>[[خولان]] [[قضاعه]] و عالیه را یکی دانسته است.<ref> دانشنامه جهان اسلام، مقاله «خولان»، بهزاد لاهوتی، ج۱۶، ص۴۸۵.</ref>		از مشهورترین بطون این شاخه می‌توان به سَحار، بنوجماعه، بنومالک، [[کرب]] و [[مهره]] اشاره کرد<ref> مقحفی، معجم البلدان و القبائل الیمنیة، ذیل مادّه.</ref> «خولان قُضاعه» یا «خولان [[شام]]» هم گروهی دیگر از [[قبیله]] خولان بودند که به شمال [[مهاجرت]] کردند. از شاخه‌های قبیله خولان در خارج از [[یمن]] باید از بلی، [[اسلم]]، [[نهد]]، جُهینه و بَهراء نام برد<ref> مقحفی، معجم البلدان و القبائل الیمنیة، ذیل مادّه.</ref> برخی از محققان [[عرب]] مانند [[نشوان بن سعید حمیری]]<ref> نشوان بن سعید حمیری، شمس‌العلوم و دواء کلام العرب من الکلوم، ج ۷، ص۴۷۲۴.</ref>[[خولان]] [[قضاعه]] و عالیه را یکی دانسته است.<ref> دانشنامه جهان اسلام، مقاله «خولان»، بهزاد لاهوتی، ج۱۶، ص۴۸۵.</ref>

	جایگاه خَولان [[قضاعه]]، [[شهر]] بزرگ و آباد «صَعْدَةَ»<ref> یعقوبی، البلدان، ص۹۸ و همدانی، صفة جزیرةالعرب، ص۲۱۷ و ۲۲۴.</ref> در مجاورت [[قبیله همدان]]<ref> همدانی، صفة جزیرة العرب، ص۲۱۸.</ref> بود که تا [[صنعا]] شصت فرسخ و تا «خَیوان» شانزده فرسخ فاصله داشت.<ref> یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۴۰۶ ذیل کلمه صعده.</ref> از دیگر مناطق آنان «[[شرف]] البیاض» و «قیوان» بود.<ref> عمر رضا ~~کحاله،~~ معجم قبائل العرب، ج۲، ص۲۲۴.</ref> ضمن آنکه از «مخلاف رداع» که بین نجد و [[حمیر]] قرار داشت، «میان نجد [[مذحج]]» و «قرن» هم به عنوان بلاد [[قبیله]] [[خولان]] یاد شده است.<ref> عمررضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۱، ص۳۶۶؛ [[اصغر منتظرالقائم\|منتظرالقائم، اصغر]]، [[نقش قبایل یمنی در حمایت از اهل بیت (کتاب)\|نقش قبایل یمنی در حمایت از اهل بیت]]، ص۸۱-۸۲.</ref> در «قَحمِه» که نزدیک زَبید است نیز بخشی از [[مردم]] خَولان با [[قبایل]] اشعر و [[همدان]] سکونت داشتند. <ref> یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۷، ص۲۲.</ref> همچنین «عشّان» را از منازل این [[قوم]] و «کنن» را از کوه‌های این قبیله گفته‌اند.<ref> عمر رضا ~~کحاله،~~ معجم قبائل العرب، ج۱، ص۳۶۶.</ref> آنان دره حاصل‌خیز به نام «دره علاف» را مالک بودند که در آن به [[کشاورزی]] می‌‌پرداختند و محصولات فراوانی را از آن، عاید خود می‌‌کردند.<ref> همدانی، صفة جزیرةالعرب، ص۲۲۴.</ref>		جایگاه خَولان [[قضاعه]]، [[شهر]] بزرگ و آباد «صَعْدَةَ»<ref> یعقوبی، البلدان، ص۹۸ و همدانی، صفة جزیرةالعرب، ص۲۱۷ و ۲۲۴.</ref> در مجاورت [[قبیله همدان]]<ref> همدانی، صفة جزیرة العرب، ص۲۱۸.</ref> بود که تا [[صنعا]] شصت فرسخ و تا «خَیوان» شانزده فرسخ فاصله داشت.<ref> یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۴۰۶ ذیل کلمه صعده.</ref> از دیگر مناطق آنان «[[شرف]] البیاض» و «قیوان» بود.<ref> [[عمر رضا کحاله]]، معجم قبائل العرب، ج۲، ص۲۲۴.</ref> ضمن آنکه از «مخلاف رداع» که بین نجد و [[حمیر]] قرار داشت، «میان نجد [[مذحج]]» و «قرن» هم به عنوان بلاد [[قبیله]] [[خولان]] یاد شده است.<ref> عمررضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۱، ص۳۶۶؛ [[اصغر منتظرالقائم\|منتظرالقائم، اصغر]]، [[نقش قبایل یمنی در حمایت از اهل بیت (کتاب)\|نقش قبایل یمنی در حمایت از اهل بیت]]، ص۸۱-۸۲.</ref> در «قَحمِه» که نزدیک زَبید است نیز بخشی از [[مردم]] خَولان با [[قبایل]] اشعر و [[همدان]] سکونت داشتند. <ref> یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۷، ص۲۲.</ref> همچنین «عشّان» را از منازل این [[قوم]] و «کنن» را از کوه‌های این قبیله گفته‌اند.<ref> [[عمر رضا کحاله]]، معجم قبائل العرب، ج۱، ص۳۶۶.</ref> آنان دره حاصل‌خیز به نام «دره علاف» را مالک بودند که در آن به [[کشاورزی]] می‌‌پرداختند و محصولات فراوانی را از آن، عاید خود می‌‌کردند.<ref> همدانی، صفة جزیرةالعرب، ص۲۲۴.</ref>

	[[سرزمین]] [[خولان]] در [[عصر جاهلی]]، به سبب [[آبادانی]] و وفور محصولات کشاورزی، به‌ویژه غلّات، مشهور بود.<ref> همدانی، صفة جزیرةالعرب، ص۲۲۴.</ref> بیشتر خولانیان پس از [[فتوحات اسلامی]] متفرق شدند و در مناطق مفتوحه پراکنده شدند.<ref> رجوع کنید به ابن‌کلبی، نَسب مَعَدّ و الیمن الکبیر، ج ۱، ص۱۷۸؛ حرفوش، قبیلة طیء فی الجاهلیة و الاسلام، ص۹۵.</ref> بسیاری از آنان در [[شام]] <ref> رجوع کنید به سمعانی، الانساب، ج ۲، ص۴۱۹.</ref> و برخی نیز در [[مصر]]<ref> عامری ناصری، الاصول الیمنیة فی القبائل العربیة و رجالها، ص۱۲۹.</ref> به‌ویژه [[فُسطاط]] و روستاهای «اَهْناس»، «بَهَسْنا» و «قَیْس» ساکن شدند.<ref> ابن‌عبدالحکم، فتوح مصر و اخبارها، ص۱۴۲؛ بری، القبائل العربیة فی مصر فی القرون الثلاثة الاولی للهجرة، ص۲۰۸.</ref> از نشانه‌های حضور پرشمار خولانیان در مصر، وجود مصلایی در محله «قرافه» است که به گزارش مَقریزی در [[قرن نهم]]،<ref> مَقریزی، المواعظ و الاعتبار فی ذکر الخطط و الآثار، ج ۴، قسم ۲، ص۴۵۴.</ref> این مصلا همچنان محل برپایی برخی جشن‌ها بوده است.<ref> نیز رجوع کنید به عامری ناصری، الاصول الیمنیة فی القبائل العربیة و رجالها، ص۱۲۹.</ref> همچنین بر روی قبرهای متعلق به [[قرن سوم]] در برخی نواحی [[مصر]] و روی پاپیروسها نام خولانیان [[مشاهده]] می‌شود.<ref> عامری ناصری، الاصول الیمنیة فی القبائل العربیة و رجالها، ص۱۲۹؛ د. اسلام، چاپ دوم، ذیل مادّه.</ref>		[[سرزمین]] [[خولان]] در [[عصر جاهلی]]، به سبب [[آبادانی]] و وفور محصولات کشاورزی، به‌ویژه غلّات، مشهور بود.<ref> همدانی، صفة جزیرةالعرب، ص۲۲۴.</ref> بیشتر خولانیان پس از [[فتوحات اسلامی]] متفرق شدند و در مناطق مفتوحه پراکنده شدند.<ref> رجوع کنید به ابن‌کلبی، نَسب مَعَدّ و الیمن الکبیر، ج ۱، ص۱۷۸؛ حرفوش، قبیلة طیء فی الجاهلیة و الاسلام، ص۹۵.</ref> بسیاری از آنان در [[شام]] <ref> رجوع کنید به سمعانی، الانساب، ج ۲، ص۴۱۹.</ref> و برخی نیز در [[مصر]]<ref> عامری ناصری، الاصول الیمنیة فی القبائل العربیة و رجالها، ص۱۲۹.</ref> به‌ویژه [[فُسطاط]] و روستاهای «اَهْناس»، «بَهَسْنا» و «قَیْس» ساکن شدند.<ref> ابن‌عبدالحکم، فتوح مصر و اخبارها، ص۱۴۲؛ بری، القبائل العربیة فی مصر فی القرون الثلاثة الاولی للهجرة، ص۲۰۸.</ref> از نشانه‌های حضور پرشمار خولانیان در مصر، وجود مصلایی در محله «قرافه» است که به گزارش مَقریزی در [[قرن نهم]]،<ref> مَقریزی، المواعظ و الاعتبار فی ذکر الخطط و الآثار، ج ۴، قسم ۲، ص۴۵۴.</ref> این مصلا همچنان محل برپایی برخی جشن‌ها بوده است.<ref> نیز رجوع کنید به عامری ناصری، الاصول الیمنیة فی القبائل العربیة و رجالها، ص۱۲۹.</ref> همچنین بر روی قبرهای متعلق به [[قرن سوم]] در برخی نواحی [[مصر]] و روی پاپیروسها نام خولانیان [[مشاهده]] می‌شود.<ref> عامری ناصری، الاصول الیمنیة فی القبائل العربیة و رجالها، ص۱۲۹؛ د. اسلام، چاپ دوم، ذیل مادّه.</ref>
خط ۵۸:		خط ۵۸:

	== [[قبیله]] خولان و [[قیام عاشورا]] ==		== [[قبیله]] خولان و [[قیام عاشورا]] ==
	در جریان [[واقعه عاشورا]] نیز [[شاهد]] حضور چندانی از سوی مردم خولان نیستیم.<ref> همان گونه که گفته شد بنا بر نقل برخی برخی منابع، غالب مرم خولان پس از فتح شام به این سرزمین مهاجرت کردند و در آن سرزمین ساکن شدند، از این رو طبیعی است که به علت حضور کم رنگ این قبیله در عراق شاهد نقش آفرینی حداقلی آنان در تحولات و وقایع عراق به خصوص در ایام حکومت امیرالمؤمنین {{ع}} باشیم. رجوع کنید به سمعانی، الانساب، ج ۲، ص۴۱۹؛ عمر رضا ~~کحاله،~~ معجم قبائل العرب، ج۱، ص۳۶۶. </ref> از میان شهدای [[واقعه کربلا]] تنها از یک نفر با نسبت خولانی یاد شده است و آن، [[جندب بن حجیر خولانی]] است. جندب از [[اصحاب رسول خدا]] {{صل}} <ref> النمازی الشاهرودی، مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۲، ص۲۴۰.</ref> و از بزرگان و سرشناسان [[شیعه]] و از [[اصحاب امیرالمؤمنین]] {{ع}} بود و در جنگ‌های ایام آن [[حضرت]] از جمله صفین حضور داشت و در آن [[فرماندهی]] [[قبایل]] کنده و [[ازد]] را بر عهده داشت.<ref> النمازی الشاهرودی، مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۲، ص۲۴۰.</ref> وی قبل از برخورد [[کاروان امام حسین]] {{ع}} با [[حر بن یزید]] به [[خدمت]] آن حضرت {{ع}} رسید و به [[کربلا]] آمد<ref> محمد السماوی، ابصار العین فی انصار الحسین {{ع}}، ص۱۷۴؛ النمازی الشاهرودی، مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۲، ص۲۴۰؛محسن الامین، اعیان الشیعه، ج۴، ص۲۴۳.</ref> و سرانجام در رکاب [[امام]] خویش به [[شهادت]] رسید.<ref> حمید بن احمد المحلی، الحدائق الوردیه فی مناقب الائمة الزیدیه، ج۱، ص۲۱۱.</ref> [[جندب بن حجیر خولانی]] از جمله کسانی است که در [[زیارت ناحیه مقدسه]] از او نام برده شده و بر او [[سلام]] داده شده است.		در جریان [[واقعه عاشورا]] نیز [[شاهد]] حضور چندانی از سوی مردم خولان نیستیم.<ref> همان گونه که گفته شد بنا بر نقل برخی برخی منابع، غالب مرم خولان پس از فتح شام به این سرزمین مهاجرت کردند و در آن سرزمین ساکن شدند، از این رو طبیعی است که به علت حضور کم رنگ این قبیله در عراق شاهد نقش آفرینی حداقلی آنان در تحولات و وقایع عراق به خصوص در ایام حکومت امیرالمؤمنین {{ع}} باشیم. رجوع کنید به سمعانی، الانساب، ج ۲، ص۴۱۹؛ [[عمر رضا کحاله]]، معجم قبائل العرب، ج۱، ص۳۶۶. </ref> از میان شهدای [[واقعه کربلا]] تنها از یک نفر با نسبت خولانی یاد شده است و آن، [[جندب بن حجیر خولانی]] است. جندب از [[اصحاب رسول خدا]] {{صل}} <ref> النمازی الشاهرودی، مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۲، ص۲۴۰.</ref> و از بزرگان و سرشناسان [[شیعه]] و از [[اصحاب امیرالمؤمنین]] {{ع}} بود و در جنگ‌های ایام آن [[حضرت]] از جمله صفین حضور داشت و در آن [[فرماندهی]] [[قبایل]] کنده و [[ازد]] را بر عهده داشت.<ref> النمازی الشاهرودی، مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۲، ص۲۴۰.</ref> وی قبل از برخورد [[کاروان امام حسین]] {{ع}} با [[حر بن یزید]] به [[خدمت]] آن حضرت {{ع}} رسید و به [[کربلا]] آمد<ref> محمد السماوی، ابصار العین فی انصار الحسین {{ع}}، ص۱۷۴؛ النمازی الشاهرودی، مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۲، ص۲۴۰؛محسن الامین، اعیان الشیعه، ج۴، ص۲۴۳.</ref> و سرانجام در رکاب [[امام]] خویش به [[شهادت]] رسید.<ref> حمید بن احمد المحلی، الحدائق الوردیه فی مناقب الائمة الزیدیه، ج۱، ص۲۱۱.</ref> [[جندب بن حجیر خولانی]] از جمله کسانی است که در [[زیارت ناحیه مقدسه]] از او نام برده شده و بر او [[سلام]] داده شده است.

	در آن سوی میدان هم، از حضور فردی به نام [[عبدالله بن قیس خولانی]] در جمع [[قتله]] [[کربلا]] خبر داده شده است. نقل است که مختار به هنگام انتقامش از شرکت کنندگان در شهادت [[سید]] و [[سالار شهیدان]] {{ع}}، دستور احضار او و چند تن دیگر را احضار کرد. مختار، آنان را بواسطه مشارکت در [[شهادت امام حسین]] {{ع}} ملامت کرد و سپس دستور داد تا آنان را به [[جرم]] تاراج کالای ورس<ref>دانه‌های رنگی زرد جهت رنگ آمیزی لباس و مو.</ref> [[حضرت]] و به یغما بردن [[لباس]] ایشان به [[هلاکت]] برسانند.<ref>بلاذری، انساب الاشراف، ج۶، ص۴۰۹؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ، ج۶، ص۵۸؛ فسوی، المعرفة و التاریخ، ج۲، ص۳۲۰.</ref>		در آن سوی میدان هم، از حضور فردی به نام [[عبدالله بن قیس خولانی]] در جمع [[قتله]] [[کربلا]] خبر داده شده است. نقل است که مختار به هنگام انتقامش از شرکت کنندگان در شهادت [[سید]] و [[سالار شهیدان]] {{ع}}، دستور احضار او و چند تن دیگر را احضار کرد. مختار، آنان را بواسطه مشارکت در [[شهادت امام حسین]] {{ع}} ملامت کرد و سپس دستور داد تا آنان را به [[جرم]] تاراج کالای ورس<ref>دانه‌های رنگی زرد جهت رنگ آمیزی لباس و مو.</ref> [[حضرت]] و به یغما بردن [[لباس]] ایشان به [[هلاکت]] برسانند.<ref>بلاذری، انساب الاشراف، ج۶، ص۴۰۹؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ، ج۶، ص۵۸؛ فسوی، المعرفة و التاریخ، ج۲، ص۳۲۰.</ref>

Bahmani: /* پانویس */

2023-01-22T05:20:10Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۵۰
خط ۷۶:		خط ۷۶:
	{{قبایل عرب}}		{{قبایل عرب}}

	[[رده:~~خولان~~]]		[[رده:قبیله‌های عرب]]
	[[رده:مدخل‌های تلخیص شده]]		[[رده:مدخل‌های تلخیص شده]]

Bahmani: /* اعلام و رجال خولان */

2023-01-22T05:19:57Z

اعلام و رجال خولان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۴۹
خط ۶۲:		خط ۶۲:
	در آن سوی میدان هم، از حضور فردی به نام [[عبدالله بن قیس خولانی]] در جمع [[قتله]] [[کربلا]] خبر داده شده است. نقل است که مختار به هنگام انتقامش از شرکت کنندگان در شهادت [[سید]] و [[سالار شهیدان]] {{ع}}، دستور احضار او و چند تن دیگر را احضار کرد. مختار، آنان را بواسطه مشارکت در [[شهادت امام حسین]] {{ع}} ملامت کرد و سپس دستور داد تا آنان را به [[جرم]] تاراج کالای ورس<ref>دانه‌های رنگی زرد جهت رنگ آمیزی لباس و مو.</ref> [[حضرت]] و به یغما بردن [[لباس]] ایشان به [[هلاکت]] برسانند.<ref>بلاذری، انساب الاشراف، ج۶، ص۴۰۹؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ، ج۶، ص۵۸؛ فسوی، المعرفة و التاریخ، ج۲، ص۳۲۰.</ref>		در آن سوی میدان هم، از حضور فردی به نام [[عبدالله بن قیس خولانی]] در جمع [[قتله]] [[کربلا]] خبر داده شده است. نقل است که مختار به هنگام انتقامش از شرکت کنندگان در شهادت [[سید]] و [[سالار شهیدان]] {{ع}}، دستور احضار او و چند تن دیگر را احضار کرد. مختار، آنان را بواسطه مشارکت در [[شهادت امام حسین]] {{ع}} ملامت کرد و سپس دستور داد تا آنان را به [[جرم]] تاراج کالای ورس<ref>دانه‌های رنگی زرد جهت رنگ آمیزی لباس و مو.</ref> [[حضرت]] و به یغما بردن [[لباس]] ایشان به [[هلاکت]] برسانند.<ref>بلاذری، انساب الاشراف، ج۶، ص۴۰۹؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ، ج۶، ص۵۸؛ فسوی، المعرفة و التاریخ، ج۲، ص۳۲۰.</ref>

	== اعلام و [[رجال]] [[خولان]] ==		== اعلام و رجال [[خولان]] ==
	[[منابع تاریخی]] و رجالی، بزرگان و چهره‌های ممتاز بسیاری را از این [[قبیله]] را نام برده‌اند که از جمع آنان می‌‌توان به اسامی [[عبدالرضی خولانی]] از [[وفود]] کنندگان بر [[پیامبر اکرم]] {{صل}} به همراه دیگر [[نمایندگان]] [[خولان]]،<ref>ابن اثیر، اسد الغابه، ج۳، ص۴۰۰.</ref> [[ابوعزه خولانی]] از وفود کنندگان و از شرکت کنندگان در جنگ‌های [[جمل]] و [[صفین]] و از شهدای در رکاب [[امیرالمؤمنین]] {{ع}}،<ref>تستری، قاموس الرجال، ج۱۱، ص۴۲۳.</ref> [[ابومسلم عبدالله بن ثوب خولانی]] از [[تابعین]] و از عباد و زهاد معروف [[شام]]، <ref>سمعانی، الانساب، ج۵، ص۲۳۴.</ref> [[ابوادریس خولانی]] از [[راویان]] و عباد و زهاد شامی<ref> سمعانی، الانساب، ج۵، ص۲۳۵.</ref> و عهده‌دار [[منصب]] [[قضاء]] [[دمشق]] در [[دوران معاویه]]<ref>ابن جوزی، المنتظم، ج۵، ص۱۸۵.</ref> و [[عبدالملک مروان]]،<ref> سمعانی، الانساب، ج۵، ص۲۳۵؛ وکیع، اخبار القضاة، ص۶۱۸.</ref> [[ابو محمد عبدالله بن طاوس بن کیسان]] از راویان شام،<ref> سمعانی، الانساب، ج۵، ص۲۳۵.</ref> [[محمد بن حرب ابرش خولانی]] از [[قضات]] دمشق،<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۷، ص۳۲۶.</ref> [[ادریس بن فضل بن سلیمان خولانی]] [[کوفی]] از روات [[ثقه]] [[شیعه]]<ref>نجاشی، رجال، ص۱۰۳؛ ابن داود حلی، رجال ابن داود، ص۴۷.</ref> و... اشاره کرد.		[[منابع تاریخی]] و رجالی، بزرگان و چهره‌های ممتاز بسیاری را از این [[قبیله]] را نام برده‌اند که از جمع آنان می‌‌توان به اسامی [[عبدالرضی خولانی]] از [[وفود]] کنندگان بر [[پیامبر اکرم]] {{صل}} به همراه دیگر [[نمایندگان]] [[خولان]]،<ref>ابن اثیر، اسد الغابه، ج۳، ص۴۰۰.</ref> [[ابوعزه خولانی]] از وفود کنندگان و از شرکت کنندگان در جنگ‌های [[جمل]] و [[صفین]] و از شهدای در رکاب [[امیرالمؤمنین]] {{ع}}،<ref>تستری، قاموس الرجال، ج۱۱، ص۴۲۳.</ref> [[ابومسلم عبدالله بن ثوب خولانی]] از [[تابعین]] و از عباد و زهاد معروف [[شام]]، <ref>سمعانی، الانساب، ج۵، ص۲۳۴.</ref> [[ابوادریس خولانی]] از [[راویان]] و عباد و زهاد شامی<ref> سمعانی، الانساب، ج۵، ص۲۳۵.</ref> و عهده‌دار [[منصب]] [[قضاء]] [[دمشق]] در [[دوران معاویه]]<ref>ابن جوزی، المنتظم، ج۵، ص۱۸۵.</ref> و [[عبدالملک مروان]]،<ref> سمعانی، الانساب، ج۵، ص۲۳۵؛ وکیع، اخبار القضاة، ص۶۱۸.</ref> [[ابو محمد عبدالله بن طاوس بن کیسان]] از راویان شام،<ref> سمعانی، الانساب، ج۵، ص۲۳۵.</ref> [[محمد بن حرب ابرش خولانی]] از [[قضات]] دمشق،<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۷، ص۳۲۶.</ref> [[ادریس بن فضل بن سلیمان خولانی]] [[کوفی]] از روات [[ثقه]] [[شیعه]]<ref>نجاشی، رجال، ص۱۰۳؛ ابن داود حلی، رجال ابن داود، ص۴۷.</ref> و... اشاره کرد.

Bahmani: /* پانویس */

2023-01-22T05:19:05Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۴۹
خط ۷۷:		خط ۷۷:

	[[رده:خولان]]		[[رده:خولان]]
			[[رده:مدخل‌های تلخیص شده]]

Wasity: جایگزینی متن - 'نسب شناسان' به 'نسب‌شناسان'

2022-11-24T07:00:18Z

جایگزینی متن - 'نسب شناسان' به 'نسب‌شناسان'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۳۰
خط ۹:		خط ۹:

	== نسب [[خولان]] ==		== نسب [[خولان]] ==
	خَولان از [[قبایل]] بزرگ و نیرومند [[قحطانی]] است از [[نسل]] [[سبأ]] که [[دانشمندان انساب]]، نسب آن را به «[[خَوْلان بن عمرو بن مالک بن حارث بن مُرّة بن اُدَد بن زَید بن عمرو بن عریب بن کَهْلان بن سبأ]]» منتسب کرده‌اند.<ref> همدانی، صفة جزیرةالعرب، ص۲۱۷. ابن‌اثیر، اللباب فی تهذیب الانساب، ج ۱، ص۴۷۲؛ قلقشندی، قلائد الجُمان فی التعریف بقبائل عرب الزمان، ص۱۰۱.</ref> برخی نیز آنان را از [[فرزندان]] قُضاعَه دانسته اند<ref> ابن‌کلبی، نَسب مَعَدّ و الیمن الکبیر، ج ۱، ص۱۷۸؛ ابن‌عبدالبرّ، الانباه علی قبائل الرواة، ص۱۱۷، ۱۳۸.</ref> و با شش واسطه نسب ایشان را به سبأ رسانده‌اند.<ref> رجوع کنید به یاقوت حموی، معجم البلدان، ذیل مادّه.</ref> [[همدانی]]، خَولان را به دو قسم «خَولان بن عمرو بن الحاف بن قُضاعه»<ref> رازی، تاریخ مدینه صنعا، ص۳۷.</ref> و «خَولان العالیه»<ref> همدانی، الاکلیل، ج۱۰، ص۲۸.</ref> تقسیم کرده است. اما دکتر جواد علی این تقسیم را مستند ندانسته بر این [[اعتقاد]] است که این جدایی بواسطه [[اختلاف]] نسب نیست بلکه پیامد اختلاف [[طبیعت]]، مکان و دگرگونی احوال [[سیاسی]] و [[اقتصادی]] است که شاخه‌های این [[قبیله]] را از هم جدا کرده است. این امر، ~~نسب شناسان~~ را به [[اشتباه]] انداخته به گونه‌ای که موجب پیدایش این [[گمان]] در آنان شد که این تقسیم به واسطه اختلاف در نسب بوده است.<ref> جوادعلی، المفصل فی تاریخ العرب قبل الاسلام، ج۲، ص۴۰۱؛ [[اصغر منتظرالقائم\|منتظرالقائم، اصغر]]، [[نقش قبایل یمنی در حمایت از اهل بیت (کتاب)\|نقش قبایل یمنی در حمایت از اهل بیت]]، ص۸۱-۸۲.</ref>		خَولان از [[قبایل]] بزرگ و نیرومند [[قحطانی]] است از [[نسل]] [[سبأ]] که [[دانشمندان انساب]]، نسب آن را به «[[خَوْلان بن عمرو بن مالک بن حارث بن مُرّة بن اُدَد بن زَید بن عمرو بن عریب بن کَهْلان بن سبأ]]» منتسب کرده‌اند.<ref> همدانی، صفة جزیرةالعرب، ص۲۱۷. ابن‌اثیر، اللباب فی تهذیب الانساب، ج ۱، ص۴۷۲؛ قلقشندی، قلائد الجُمان فی التعریف بقبائل عرب الزمان، ص۱۰۱.</ref> برخی نیز آنان را از [[فرزندان]] قُضاعَه دانسته اند<ref> ابن‌کلبی، نَسب مَعَدّ و الیمن الکبیر، ج ۱، ص۱۷۸؛ ابن‌عبدالبرّ، الانباه علی قبائل الرواة، ص۱۱۷، ۱۳۸.</ref> و با شش واسطه نسب ایشان را به سبأ رسانده‌اند.<ref> رجوع کنید به یاقوت حموی، معجم البلدان، ذیل مادّه.</ref> [[همدانی]]، خَولان را به دو قسم «خَولان بن عمرو بن الحاف بن قُضاعه»<ref> رازی، تاریخ مدینه صنعا، ص۳۷.</ref> و «خَولان العالیه»<ref> همدانی، الاکلیل، ج۱۰، ص۲۸.</ref> تقسیم کرده است. اما دکتر جواد علی این تقسیم را مستند ندانسته بر این [[اعتقاد]] است که این جدایی بواسطه [[اختلاف]] نسب نیست بلکه پیامد اختلاف [[طبیعت]]، مکان و دگرگونی احوال [[سیاسی]] و [[اقتصادی]] است که شاخه‌های این [[قبیله]] را از هم جدا کرده است. این امر، نسب‌شناسان را به [[اشتباه]] انداخته به گونه‌ای که موجب پیدایش این [[گمان]] در آنان شد که این تقسیم به واسطه اختلاف در نسب بوده است.<ref> جوادعلی، المفصل فی تاریخ العرب قبل الاسلام، ج۲، ص۴۰۱؛ [[اصغر منتظرالقائم\|منتظرالقائم، اصغر]]، [[نقش قبایل یمنی در حمایت از اهل بیت (کتاب)\|نقش قبایل یمنی در حمایت از اهل بیت]]، ص۸۱-۸۲.</ref>

	== مواطن خولان ==		== مواطن خولان ==

Wasity: جایگزینی متن - 'شبه جزیره عربستان' به 'شبه جزیره عربستان'

2022-10-17T19:35:49Z

جایگزینی متن - 'شبه جزیره عربستان' به 'شبه جزیره عربستان'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۰۵
خط ۳۵:		خط ۳۵:

	[[ادیان]] [[جاهلی]] [[خولان]]		[[ادیان]] [[جاهلی]] [[خولان]]
	[[بت پرستی]] چونان بسیاری دیگر از [[اقوام عرب]] در ~~شبه~~ [[جزیره عربستان]]، در [[قبیله]] خولان نیز رواج داشت. آنان بتی به نام «عمیانس» داشتند که آن را می‌‌پرستیدند و از چهارپایان و کشت و زرع خود سهمی را برای آن در نظر می‌‌گرفتند.<ref> ابن کلبی، الاصنام، ص۴۳-۴۴؛ ابن-هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۸۰.</ref> خولانیان همچنین بتی مشهور به نام «[[یعوق]]» داشتند که آن را در «أَرحَب» [[نصب]] کرده بودند و در [[پرستش]] آن با [[قوم همدان]] مشارکت داشتند.<ref>ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۹۲؛ ابن حبیب بغدادی، المحبر، ص۳۱۷.</ref> آنان در ایام [[حج]]، [[مناسک]] خود را با تلبیه در کنار این [[بت]] آغاز می‌کردند و سپس راهی حج می‌شدند.<ref> زرکلی، الاعلام، ج۸، ص۹۴.</ref> علاوه بر بت پرستی، [[دین]] [[مجوس]] نیز در برخی [[مردم]] این [[قوم]] رواج داشت.		[[بت پرستی]] چونان بسیاری دیگر از [[اقوام عرب]] در [[شبه جزیره عربستان]]، در [[قبیله]] خولان نیز رواج داشت. آنان بتی به نام «عمیانس» داشتند که آن را می‌‌پرستیدند و از چهارپایان و کشت و زرع خود سهمی را برای آن در نظر می‌‌گرفتند.<ref> ابن کلبی، الاصنام، ص۴۳-۴۴؛ ابن-هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۸۰.</ref> خولانیان همچنین بتی مشهور به نام «[[یعوق]]» داشتند که آن را در «أَرحَب» [[نصب]] کرده بودند و در [[پرستش]] آن با [[قوم همدان]] مشارکت داشتند.<ref>ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۹۲؛ ابن حبیب بغدادی، المحبر، ص۳۱۷.</ref> آنان در ایام [[حج]]، [[مناسک]] خود را با تلبیه در کنار این [[بت]] آغاز می‌کردند و سپس راهی حج می‌شدند.<ref> زرکلی، الاعلام، ج۸، ص۹۴.</ref> علاوه بر بت پرستی، [[دین]] [[مجوس]] نیز در برخی [[مردم]] این [[قوم]] رواج داشت.

	در خولان آتشی شعله‌ور بود که مردم زرتشتی [[یمن]] آن را [[عبادت]] می‌‌کردند. این [[دین]] در پی [[تسلط]] [[ایرانیان]] بر یمن و انتشار آن در این [[سرزمین]]، در برخی مردم این سرزمین [[نفوذ]] یافته بود.<ref> زرکلی، الاعلام، ج۲، ص۳۲۵.</ref> ضمن این که احتمال ورود آیین‌های [[مسیحیت]] و به خصوص [[یهودیت]]<ref> با توجه به گزارش ابن کلبی مبنی بر این که در بازگشت تبع از سفر عراق، وی دو حبر را از مدینه با خود همراه کرد و آنان، او را به ویرانی بتان فرمان دادند و وی با پذیرش این فرمان دستور به انهدام بتان داد و سپس خود و اهل یمن یکسره یهودی شدند، این احتمال بعید نمی‌نماید. محمد بن جریر طبری، تاریخ، ج۳، ص۴۸۵؛ زرکلی، الأعلام، ج۲، ص۳۳۳.</ref> به سرزمین [[خولان]] و [[گرایش]] برخی از مردم قبیله به این ادیان را هم نباید دور از [[ذهن]] دانست.		در خولان آتشی شعله‌ور بود که مردم زرتشتی [[یمن]] آن را [[عبادت]] می‌‌کردند. این [[دین]] در پی [[تسلط]] [[ایرانیان]] بر یمن و انتشار آن در این [[سرزمین]]، در برخی مردم این سرزمین [[نفوذ]] یافته بود.<ref> زرکلی، الاعلام، ج۲، ص۳۲۵.</ref> ضمن این که احتمال ورود آیین‌های [[مسیحیت]] و به خصوص [[یهودیت]]<ref> با توجه به گزارش ابن کلبی مبنی بر این که در بازگشت تبع از سفر عراق، وی دو حبر را از مدینه با خود همراه کرد و آنان، او را به ویرانی بتان فرمان دادند و وی با پذیرش این فرمان دستور به انهدام بتان داد و سپس خود و اهل یمن یکسره یهودی شدند، این احتمال بعید نمی‌نماید. محمد بن جریر طبری، تاریخ، ج۳، ص۴۸۵؛ زرکلی، الأعلام، ج۲، ص۳۳۳.</ref> به سرزمین [[خولان]] و [[گرایش]] برخی از مردم قبیله به این ادیان را هم نباید دور از [[ذهن]] دانست.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T20:30:48Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

نمایش تغییرات

Bahmani در ‏۲۲ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۰۴

2022-08-22T10:04:06Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۳۴
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	== [[~~نسب~~]] [[خولان]] ==		'''خولان''' از [[قبایل]] بزرگ قحطانی است که در یمن سکونت داشتند و با فتوحات اسلامی در آن [[سرزمین‌ها]] ساکن شدند. خولانیان مانند قبایل دیگر در ایام [[جاهلیت]] [[بت]] پرست بودند، ولی [[مسیحیت]] و [[یهودیت]] نیز در بین این [[قبیله]] رواج داشته است. در فتوحات اسلامی و [[جنگ جمل]] و [[صفین]] نقش موثری داشتند و در [[واقعه عاشورا]] حضور پررنگی نداشتند.

			== نسب [[خولان]] ==
	خَولان از [[قبایل]] بزرگ و نیرومند [[قحطانی]] است از [[نسل]] [[سبأ]] که [[دانشمندان انساب]]، نسب آن را به «[[خَوْلان بن عمرو بن مالک بن حارث بن مُرّة بن اُدَد بن زَید بن عمرو بن عریب بن کَهْلان بن سبأ]]» منتسب کرده‌اند.<ref> همدانی، صفة جزیرةالعرب، ص۲۱۷. ابن‌اثیر، اللباب فی تهذیب الانساب، ج ۱، ص۴۷۲؛ قلقشندی، قلائد الجُمان فی التعریف بقبائل عرب الزمان، ص۱۰۱.</ref> برخی نیز آنان را از [[فرزندان]] قُضاعَه دانسته اند<ref> ابن‌کلبی، نَسب مَعَدّ و الیمن الکبیر، ج ۱، ص۱۷۸؛ ابن‌عبدالبرّ، الانباه علی قبائل الرواة، ص۱۱۷، ۱۳۸.</ref> و با شش واسطه نسب ایشان را به سبأ رسانده‌اند.<ref> رجوع کنید به یاقوت حموی، معجم البلدان، ذیل مادّه.</ref> [[همدانی]]، خَولان را به دو قسم «خَولان بن عمرو بن الحاف بن قُضاعه»<ref> رازی، تاریخ مدینه صنعا، ص۳۷.</ref> و «خَولان العالیه»<ref> همدانی، الاکلیل، ج۱۰، ص۲۸.</ref> تقسیم کرده است. اما دکتر جواد علی این تقسیم را مستند ندانسته بر این [[اعتقاد]] است که این جدایی بواسطه [[اختلاف]] نسب نیست بلکه پیامد اختلاف [[طبیعت]]، مکان و دگرگونی احوال [[سیاسی]] و [[اقتصادی]] است که شاخه‌های این [[قبیله]] را از هم جدا کرده است. این امر، نسب شناسان را به [[اشتباه]] انداخته به گونه‌ای که موجب پیدایش این [[گمان]] در آنان شد که این تقسیم به واسطه اختلاف در نسب بوده است.<ref> جوادعلی، المفصل فی تاریخ العرب قبل الاسلام، ج۲، ص۴۰۱؛ [[اصغر منتظرالقائم\|منتظرالقائم، اصغر]]، [[نقش قبایل یمنی در حمایت از اهل بیت (کتاب)\|نقش قبایل یمنی در حمایت از اهل بیت]]، ص۸۱-۸۲.</ref>		خَولان از [[قبایل]] بزرگ و نیرومند [[قحطانی]] است از [[نسل]] [[سبأ]] که [[دانشمندان انساب]]، نسب آن را به «[[خَوْلان بن عمرو بن مالک بن حارث بن مُرّة بن اُدَد بن زَید بن عمرو بن عریب بن کَهْلان بن سبأ]]» منتسب کرده‌اند.<ref> همدانی، صفة جزیرةالعرب، ص۲۱۷. ابن‌اثیر، اللباب فی تهذیب الانساب، ج ۱، ص۴۷۲؛ قلقشندی، قلائد الجُمان فی التعریف بقبائل عرب الزمان، ص۱۰۱.</ref> برخی نیز آنان را از [[فرزندان]] قُضاعَه دانسته اند<ref> ابن‌کلبی، نَسب مَعَدّ و الیمن الکبیر، ج ۱، ص۱۷۸؛ ابن‌عبدالبرّ، الانباه علی قبائل الرواة، ص۱۱۷، ۱۳۸.</ref> و با شش واسطه نسب ایشان را به سبأ رسانده‌اند.<ref> رجوع کنید به یاقوت حموی، معجم البلدان، ذیل مادّه.</ref> [[همدانی]]، خَولان را به دو قسم «خَولان بن عمرو بن الحاف بن قُضاعه»<ref> رازی، تاریخ مدینه صنعا، ص۳۷.</ref> و «خَولان العالیه»<ref> همدانی، الاکلیل، ج۱۰، ص۲۸.</ref> تقسیم کرده است. اما دکتر جواد علی این تقسیم را مستند ندانسته بر این [[اعتقاد]] است که این جدایی بواسطه [[اختلاف]] نسب نیست بلکه پیامد اختلاف [[طبیعت]]، مکان و دگرگونی احوال [[سیاسی]] و [[اقتصادی]] است که شاخه‌های این [[قبیله]] را از هم جدا کرده است. این امر، نسب شناسان را به [[اشتباه]] انداخته به گونه‌ای که موجب پیدایش این [[گمان]] در آنان شد که این تقسیم به واسطه اختلاف در نسب بوده است.<ref> جوادعلی، المفصل فی تاریخ العرب قبل الاسلام، ج۲، ص۴۰۱؛ [[اصغر منتظرالقائم\|منتظرالقائم، اصغر]]، [[نقش قبایل یمنی در حمایت از اهل بیت (کتاب)\|نقش قبایل یمنی در حمایت از اهل بیت]]، ص۸۱-۸۲.</ref>

Bahmani: /* خولان و فتوحات اسلامی */

2022-08-22T09:55:56Z

خولان و فتوحات اسلامی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۲۵
خط ۴۳:		خط ۴۳:
	خولانیان پس از درگذشت [[رسول اکرم]]{{صل}} در شمار [[اهل]] رِدَّه درآمدند اما دیری نپایید که با [[لشکرکشی]] [[سپاهیان]] [[ابوبکر]]، دوباره به [[اسلام]] بازگشتند. ابوبکر، [[یعلی بن منیه]] را به سوی این قوم فرستاد. او و [[سپاه]] همراهش، بر خولانیان [[ظفر]] یافتند و پس از گرفتن غنئم و [[اسیران]] به [[مدینه]] بازگشتند. برخی از اقوال هم حاکی از آن است که وی با مقاومتی از سوی [[مردم]] خولان مواجه نشد و بدون آنکه [[جنگی]] بین آنان صورت بگیرد، مردم خولان به اسلام بازگشتند.<ref>بلاذری، فتوح البلدان، ص۱۰۵.</ref>		خولانیان پس از درگذشت [[رسول اکرم]]{{صل}} در شمار [[اهل]] رِدَّه درآمدند اما دیری نپایید که با [[لشکرکشی]] [[سپاهیان]] [[ابوبکر]]، دوباره به [[اسلام]] بازگشتند. ابوبکر، [[یعلی بن منیه]] را به سوی این قوم فرستاد. او و [[سپاه]] همراهش، بر خولانیان [[ظفر]] یافتند و پس از گرفتن غنئم و [[اسیران]] به [[مدینه]] بازگشتند. برخی از اقوال هم حاکی از آن است که وی با مقاومتی از سوی [[مردم]] خولان مواجه نشد و بدون آنکه [[جنگی]] بین آنان صورت بگیرد، مردم خولان به اسلام بازگشتند.<ref>بلاذری، فتوح البلدان، ص۱۰۵.</ref>

	== خولان و [[فتوحات اسلامی]] ==		== خولان و فتوحات اسلامی ==
	خولانیان در فتوحات اسلامی نقش فعالی داشتند.<ref> رجوع کنید به ابن‌کلبی، نَسب مَعَدّ و الیمن الکبیر، ج ۱، ص۱۷۸؛ حرفوش، قبیلة طیء فی الجاهلیة و الاسلام، ص۹۵.</ref> آنان در [[فتوحات]] [[شام]] از جمله [[نبرد]] «[[یرموک]]» شرکت کردند <ref> رجوع کنید به ابن‌اعثم کوفی، الفتوح، ج ۱، ص۲۵۵.</ref> و پس از [[فتح]] آن، بیشتر آنان در این [[سرزمین]] ساکن شدند.<ref> رجوع کنید به سمعانی، الانساب، ج ۲، ص۴۱۹.</ref> در این نبرد، [[قبیله]] [[خولان]] همراه با [[قبایل]] [[همدان]]، [[مذحج]]، [[حمیر]]، [[خثعم]]، [[کنانه]]، [[قضاعه]]، [[لخم]]، [[جذام]] و [[حضرموت]] در [[میمنه]] و [[میسره]] [[سپاه]] جای داشتند.<ref> ابن‌اعثم کوفی، الفتوح، ج۱، ص۱۹۸؛ ابن کثیر، البدایه و النهایه، ج۷، ص۱۱.</ref> همچنین آنان در [[فتح مصر]] نیز مشارکت داشتند.<ref>ر. ک. بلاذری، فتوح البلدان، ص۲۱۱؛ ابن‌عبدالحکم، فتوح مصر و اخبارها، ص۱۴۲.</ref> در پی این فتوحات نیز، برخی از آنان در این سرزمین سکونت [[اختیار]] کردند.<ref> عامری ناصری، الاصول الیمنیة فی القبائل العربیة و رجالها، ص۱۲۹؛ ابن‌عبدالحکم، فتوح مصر و اخبارها، ص۱۴۲؛ بری، القبائل العربیة فی مصر فی القرون الثلاثة الاولی للهجرة، ص۲۰۸.</ref> [[فتح اندلس]] نیز از دیگر مواقف حضور [[مردم]] این قبیله در جریان فتوحات بود. چهره نامدار این قبیله در این فتح، [[سمح بن مالک خَولانی]] بود که از [[فرماندهان]] بزرگ فتح اندلس به شمار می‌‌رفت. <ref> رجوع کنید به عامری ناصری، الاصول الیمنیة فی القبائل العربیة و رجالها، ص۱۲۹ـ۱۳۰؛ دانشنامه جهان اسلام، مقاله «خولان»، بهزاد لاهوتی، ج۱۶، ص۴۸۵.</ref>		خولانیان در فتوحات اسلامی نقش فعالی داشتند.<ref> رجوع کنید به ابن‌کلبی، نَسب مَعَدّ و الیمن الکبیر، ج ۱، ص۱۷۸؛ حرفوش، قبیلة طیء فی الجاهلیة و الاسلام، ص۹۵.</ref> آنان در [[فتوحات]] [[شام]] از جمله [[نبرد]] «[[یرموک]]» شرکت کردند <ref> رجوع کنید به ابن‌اعثم کوفی، الفتوح، ج ۱، ص۲۵۵.</ref> و پس از [[فتح]] آن، بیشتر آنان در این [[سرزمین]] ساکن شدند.<ref> رجوع کنید به سمعانی، الانساب، ج ۲، ص۴۱۹.</ref> در این نبرد، [[قبیله]] [[خولان]] همراه با [[قبایل]] [[همدان]]، [[مذحج]]، [[حمیر]]، [[خثعم]]، [[کنانه]]، [[قضاعه]]، [[لخم]]، [[جذام]] و [[حضرموت]] در [[میمنه]] و [[میسره]] [[سپاه]] جای داشتند.<ref> ابن‌اعثم کوفی، الفتوح، ج۱، ص۱۹۸؛ ابن کثیر، البدایه و النهایه، ج۷، ص۱۱.</ref> همچنین آنان در [[فتح مصر]] نیز مشارکت داشتند.<ref>ر. ک. بلاذری، فتوح البلدان، ص۲۱۱؛ ابن‌عبدالحکم، فتوح مصر و اخبارها، ص۱۴۲.</ref> در پی این فتوحات نیز، برخی از آنان در این سرزمین سکونت [[اختیار]] کردند.<ref> عامری ناصری، الاصول الیمنیة فی القبائل العربیة و رجالها، ص۱۲۹؛ ابن‌عبدالحکم، فتوح مصر و اخبارها، ص۱۴۲؛ بری، القبائل العربیة فی مصر فی القرون الثلاثة الاولی للهجرة، ص۲۰۸.</ref> [[فتح اندلس]] نیز از دیگر مواقف حضور [[مردم]] این قبیله در جریان فتوحات بود. چهره نامدار این قبیله در این فتح، [[سمح بن مالک خَولانی]] بود که از [[فرماندهان]] بزرگ فتح اندلس به شمار می‌‌رفت. <ref> رجوع کنید به عامری ناصری، الاصول الیمنیة فی القبائل العربیة و رجالها، ص۱۲۹ـ۱۳۰؛ دانشنامه جهان اسلام، مقاله «خولان»، بهزاد لاهوتی، ج۱۶، ص۴۸۵.</ref>