خولی بن یزید اصبحی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۲۲ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۰۹

2025-02-22T10:09:59Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۳۹
خط ۷:		خط ۷:

	به دنبال این نامه بود که [[عمرو بن حجاج]] را با پانصد سوار مأمور [[فرات]] کرد و از روز سه [[شنبه]] هفتم [[محرم]] ممنوعیت استفاده از آب برای سیدالشهداء و [[یاران]] و اهل بیتش به اجرا درآمد. البته خولی چند جنایت به یاد ماندنی دیگر را هم مرتکب شد، شهادت علی اصغر و جسارت به سر [[مبارک]] سیدالشهداء و قرار دادنش در [[تنور]]، سنگ به پیشانی حضرت و جاری شدن [[خون]] و...<ref>[[علی راجی\|راجی، علی]]، [[مظلومیت سیدالشهداء ج۱ (کتاب)\| مظلومیت سیدالشهداء ج۱]]، ص ۱۷۷.</ref>.		به دنبال این نامه بود که [[عمرو بن حجاج]] را با پانصد سوار مأمور [[فرات]] کرد و از روز سه [[شنبه]] هفتم [[محرم]] ممنوعیت استفاده از آب برای سیدالشهداء و [[یاران]] و اهل بیتش به اجرا درآمد. البته خولی چند جنایت به یاد ماندنی دیگر را هم مرتکب شد، شهادت علی اصغر و جسارت به سر [[مبارک]] سیدالشهداء و قرار دادنش در [[تنور]]، سنگ به پیشانی حضرت و جاری شدن [[خون]] و...<ref>[[علی راجی\|راجی، علی]]، [[مظلومیت سیدالشهداء ج۱ (کتاب)\| مظلومیت سیدالشهداء ج۱]]، ص ۱۷۷.</ref>.


	== خولی و جنایاتش در کربلا ==		== خولی و جنایاتش در کربلا ==

Bahmani در ‏۲۲ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۰۹

2025-02-22T10:09:47Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۳۹
خط ۲:		خط ۲:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	خولی ~~بن یزید اصبحی~~ از ~~دژخیمان~~ [[~~کوفه~~]] و [[~~دشمنان~~]] [[~~اهل بیت~~]] ~~{{ع}} بود~~. پس از ~~آنکه [[امام حسین]] {{ع}}~~ [[روز ~~عاشورا~~]] در [[~~قتلگاه~~]] ~~بر [[زمین]] افتاد، جلو آمد تا سر مطهّر [[حضرت]] را جدا کند. وی~~ به [[~~اتفاق~~]] [[حمید بن مسلم ازدی]]، [[سر امام حسین]] را نزد [[ابن زیاد]] برد؛ امّا چون دیر شده و در قصر بسته بود، خولی سر مطهّر را [[شب]] به منزل برد و پنهان کرد. او دو ~~[[زن]]~~ داشت. ~~چون زنش فهمید~~ که ~~سر [[~~حسین]] {{ع}} را به [[~~خانه~~]] ~~آورده،~~ [[~~کینه~~]] ~~او را به~~ [[دل]] ~~گرفت و از رختخواب بلند شد و دیگر با او همبستر نشد.~~ خولی ~~در ایّام مختار پنهان بود. [[زن]] دیگرش (~~به ~~نام [[عیوف بنت مالک]]) جای او را به [[یاران مختار]] خبر داد.~~ این [[زن]] ~~از آن هنگام~~ که ~~خولی سر~~ [[~~ابا عبدالله~~]] ~~{{ع}} را آورده بود با او~~ [[~~دشمن~~]] ~~شده بود. خولی را گرفت؛ کشتند<ref>اعیان الشیعه، ج ۱، ص ۶۱۲؛ بحار الأنوار، ج ۴۵، ص ۱۲۵.</ref>~~. آن [[شب]] ~~که خولی سر [[مطهر]] را به منزل خویش برده بود، همسرش از آن اتاق یا تنوری که سر در آن نهاده شده بود، نوری~~ را ~~دید که~~ به ~~[[آسمان]] کشیده شده است<ref>مقتل الحسین، مقرم، ص ۳۹۱~~.~~</ref>~~. «تنور خولی» از همین جا در مرثیه‌ها [[راه]] یافته است<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص ۱۷۹.~~</ref>~~.		خولی از مهره‌های جاه‌طلب و باقساوت بود که به [[کربلا]] اعزام شد، ولی از آنجا که [[قدرت]] طلب بود سعی می‌کرد در ردیف عناصر تعیین کننده [[حکومت اموی]] قرار گیرد، حتی به قیمت حذف عناصر موجود و جایگزینی خود. از [[روز]] سوم محرم که [[عمر سعد]] با نیروی تحت امرش به کربلا آمد، چند جلسه خصوصی با [[سیدالشهداء]] بین دو اردوگاه داشت. در این دیدارها تلاشش بر این بود که حسین{{ع}} را به [[تسلیم]] و [[انقیاد]] در برابر ابن زیاد [[دعوت]] کند، خولی بن یزید اصبحی نامه‌ای به ابن زیاد نوشت که این چه [[فرماندهی]] است که هر شب با [[حسین بن علی]] جلسه می‌گیرد و بر رحم و [[رأفت]] روا می‌دارد. اگر عمر سعد [[توانایی]] ندارد فرماندهی لشکر را به من واگذار کن... .

	~~[[خولی بن یزید اصبحی ایادی دارمی]]، در شمار [[سپاه]] و تیراندازان [[عمر بن سعد]] بود. در زیارت~~ نامه [[~~شهدا~~]] ~~و [[منابع تاریخی]]، به او نسبت داده شده که تیرهایی~~ را ~~به سوی~~ [[~~عثمان]] (پسر [[امیر مؤمنان~~]] {{ع}} و [[~~برادر~~]] ~~[[ابو الفضل]] العبّاس) پرتاب کرد~~ و او ~~بر اثر تیر وی و تیر دیگری که شخصی از [[قبیله]]~~ [[~~بنی ابان~~]] ~~پرتاب کرد، به شهادت رسید. وی~~ را [[قاتل]] [[جعفر بن علی]] {{ع}} هم شمرده‌اند؛ اما بیشتر منابع تاریخی، کشته شدن جعفر بن علی را به [[هانی بن ثبیت حضرمی]] نسبت داده‌اند. خولی، در ~~[[شهادت امام حسین]] {{ع}} و بریدن سر [[مبارک]] ایشان نیز دست داشت~~. او به ~~همراه [[حمید بن مسلم ازدی]]، سر مبارک امام~~ حسین ~~{{ع}}~~ را ~~برای~~ [[~~عبیداللّه بن زیاد~~]] به [[~~کوفه~~]] ~~برد~~. ~~او شب هنگام به کوفه رسید و سرِ امام {{ع}}~~ را ~~در خانه‌اش گذاشت و چون همسرش از ماجرا باخبر شد، با وی~~ [[~~دشمن~~]] ~~گشت. از این‌رو، در [[قیام مختار]]، وقتی مأموران مختار، وارد~~ [[~~خانه~~]] [[~~خولی~~]] ~~شدند، وی مخفیگاه او را به آنان نشان داد. مأموران، خولی را دستگیر کردند~~ و ~~او را به سوی مختار می‌بردند که مختار، آنها را از میانه راه برگرداند~~ و [[~~فرمان~~]] ~~داد که او را در خانه خودش بکُشند. پس از کشته شدن خولی، مختار،~~ [[~~جسد~~]] ~~او را [[آتش]] زد و آن قدر ماند تا جنازه‌اش به خاکستر تبدیل شد و سپس باز گشت.~~<ref>~~[[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)\|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص ۷۵۵~~.</ref>		این نامه [[عزم]] ابن زیاد را بر [[بستن آب]] بر اردوگاه حسین{{ع}} برانگیخت و [[مفسده]] بزرگی به دنبال داشت و لذا ابن زیاد نامه‌ای به عمر سعد نوشت که شنیده‌ام شب‌ها با حسین جلسه می‌گیری و بر او راه [[احسان]] را در پیش گرفته‌ای. به محض رسیدن نامه‌ام حسین را [[مأمور]] کن که امر مرا بپذیرد اگر [[اطاعت]] نکرد از نوشیدن آب ممنوعش کن. من آب را بر [[یهود]] و [[نصارا]] [[حلال]] کردم و بر حسین و [[اهل]] بیتش [[حرام]] نمودم<ref>ناسخ التواریخ، ج۲، ص۱۹۳؛ ارشاد، مفید، ص۲۰۲.</ref>.

	~~==خوش خدمتی خولی~~ به ~~[[ابن زیاد]]==~~		به دنبال این نامه بود که [[عمرو بن حجاج]] را با پانصد سوار مأمور [[فرات]] کرد و از روز سه [[شنبه]] هفتم [[محرم]] ممنوعیت استفاده از آب برای سیدالشهداء و [[یاران]] و اهل بیتش به اجرا درآمد. البته خولی چند جنایت به یاد ماندنی دیگر را هم مرتکب شد، شهادت علی اصغر و جسارت به سر [[مبارک]] سیدالشهداء و قرار دادنش در [[تنور]]، سنگ به پیشانی حضرت و جاری شدن [[خون]] و...<ref>[[علی راجی\|راجی، علی]]، [[مظلومیت سیدالشهداء ج۱ (کتاب)\| مظلومیت سیدالشهداء ج۱]]، ص ۱۷۷.</ref>.
	~~خولی از مهره‌های [[جاه‌طلب]] و باقساوت~~ بود که به [[~~کربلا~~]] ~~اعزام شد، ولی از آنجا که~~ [[~~قدرت~~]] ~~[[طلب]] بود سعی می‌کرد در ردیف عناصر تعیین کننده [[حکومت اموی]] قرار گیرد، حتی به قیمت حذف عناصر موجود~~ و ~~[[جایگزینی]] خود.~~ از [[~~روز~~]] [[~~سوم~~ محرم]] که [[~~عمر سعد~~]] ~~با نیروی تحت امرش~~ به ~~کربلا آمد، چند جلسه خصوصی با [[سیدالشهداء]] بین دو اردوگاه داشت~~. ~~در این [[دیدارها]] تلاشش بر این بود که حسین{{ع}} را به [[تسلیم]] و [[انقیاد]] در برابر ابن زیاد [[دعوت]] کند،~~ خولی ~~بن یزید اصبحی نامه‌ای~~ به ~~ابن زیاد نوشت که این چه [[فرماندهی]] است که هر شب با [[حسین بن~~ علی~~]] جلسه می‌گیرد~~ و ~~بر رحم و [[رأفت]] روا می‌دارد. اگر عمر سعد [[توانایی]] ندارد [[فرماندهی لشکر]] را~~ به ~~من واگذار کن....~~
	~~این~~ [[~~نامه~~]] ~~[[عزم]] ابن زیاد را بر [[بستن آب]] بر [[اردوگاه حسین]]{{ع}} برانگیخت~~ و [[~~مفسده~~]] ~~بزرگی به دنبال داشت و لذا ابن زیاد نامه‌ای~~ به ~~عمر سعد نوشت که شنیده‌ام شب‌ها با حسین جلسه می‌گیری~~ و ~~بر او راه~~ [[~~احسان~~]] ~~را در پیش گرفته‌ای~~. ~~به محض رسیدن نامه‌ام حسین را [[مأمور]] کن که امر مرا بپذیرد اگر [[اطاعت]] نکرد از [[نوشیدن آب]] ممنوعش کن~~. ~~من آب را بر~~ [[~~یهود~~]] و [[~~نصارا]] [[حلال]] کردم و بر حسین و [[اهل]] بیتش [[حرام~~]] ~~نمودم<ref>ناسخ التواریخ، ج۲، ص۱۹۳؛ ارشاد، مفید، ص۲۰۲~~.</ref>.

	~~به دنبال این نامه بود که~~ [[~~عمرو~~ بن ~~حجاج~~]] ~~را با پانصد سوار مأمور~~ [[~~فرات~~]] ~~کرد~~ و ~~از روز سه~~ [[~~شنبه~~]] ~~هفتم~~ [[~~محرم~~]] ~~ممنوعیت استفاده از آب برای سیدالشهداء~~ و [[~~یاران~~]] و ~~اهل بیتش به~~ [[~~اجرا~~]] ~~درآمد. البته خولی چند~~ [[~~جنایت~~]] به ~~یاد ماندنی دیگر~~ را هم ~~مرتکب شد،~~ [[شهادت ~~علی اصغر~~]] و [[~~جسارت~~]] به سر [[~~مبارک~~]] ~~سیدالشهداء~~ و ~~قرار دادنش~~ در [[~~تنور~~]]، ~~سنگ~~ به ~~پیشانی حضرت~~ و ~~جاری~~ شدن [[~~خون~~]] و~~....~~<ref>[[~~علی راجی~~\|~~راجی، علی~~]]، [[~~مظلومیت سیدالشهداء ج۱~~ (کتاب)\|~~مظلومیت سیدالشهداء~~]]، ~~ج۱،~~ ص ~~۱۷۷~~.</ref>
			== خولی و جنایاتش در کربلا ==
			[[خولی بن یزید اصبحی ایادی دارمی]]، در شمار [[سپاه]] و تیراندازان [[عمر بن سعد]] بود. در زیارت نامه [[شهدا]] و منابع تاریخی، به او نسبت داده شده که تیرهایی را به سوی [[عثمان]] (پسر [[امیر مؤمنان]] {{ع}} و [[برادر]] [[ابو الفضل]] العبّاس) پرتاب کرد و او بر اثر تیر وی و تیر دیگری که شخصی از [[قبیله]] [[بنی ابان]] پرتاب کرد، به شهادت رسید. وی را [[قاتل]] [[جعفر بن علی]] {{ع}} هم شمرده‌اند؛ اما بیشتر منابع تاریخی، کشته شدن جعفر بن علی را به [[هانی بن ثبیت حضرمی]] نسبت داده‌اند. خولی، در [[شهادت امام حسین]] {{ع}} و بریدن سر [[مبارک]] ایشان نیز دست داشت. او به همراه [[حمید بن مسلم ازدی]]، سر مبارک امام حسین {{ع}} را برای [[عبیداللّه بن زیاد]] به [[کوفه]] برد. او شب هنگام به کوفه رسید و سرِ امام {{ع}} را در خانه‌اش گذاشت و چون همسرش از ماجرا باخبر شد، با وی [[دشمن]] گشت. از این‌رو، در [[قیام مختار]]، وقتی مأموران مختار، وارد [[خانه]] [[خولی]] شدند، وی مخفیگاه او را به آنان نشان داد. مأموران، خولی را دستگیر کردند و او را به سوی مختار می‌بردند که مختار، آنها را از میانه راه برگرداند و [[فرمان]] داد که او را در خانه خودش بکُشند. پس از کشته شدن خولی، مختار، جسد او را [[آتش]] زد و آن قدر ماند تا جنازه‌اش به خاکستر تبدیل شد و سپس باز گشت<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)\|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص ۷۵۵؛ [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص ۱۷۹.</ref>.

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Jaafari: /* جستارهای وابسته */

2024-10-16T09:08:00Z

جستارهای وابسته

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۳۸
خط ۵:		خط ۵:

	[[خولی بن یزید اصبحی ایادی دارمی]]، در شمار [[سپاه]] و تیراندازان [[عمر بن سعد]] بود. در زیارت نامه [[شهدا]] و [[منابع تاریخی]]، به او نسبت داده شده که تیرهایی را به سوی [[عثمان]] (پسر [[امیر مؤمنان]] {{ع}} و [[برادر]] [[ابو الفضل]] العبّاس) پرتاب کرد و او بر اثر تیر وی و تیر دیگری که شخصی از [[قبیله]] [[بنی ابان]] پرتاب کرد، به شهادت رسید. وی را [[قاتل]] [[جعفر بن علی]] {{ع}} هم شمرده‌اند؛ اما بیشتر منابع تاریخی، کشته شدن جعفر بن علی را به [[هانی بن ثبیت حضرمی]] نسبت داده‌اند. خولی، در [[شهادت امام حسین]] {{ع}} و بریدن سر [[مبارک]] ایشان نیز دست داشت. او به همراه [[حمید بن مسلم ازدی]]، سر مبارک امام حسین {{ع}} را برای [[عبیداللّه بن زیاد]] به [[کوفه]] برد. او شب هنگام به کوفه رسید و سرِ امام {{ع}} را در خانه‌اش گذاشت و چون همسرش از ماجرا باخبر شد، با وی [[دشمن]] گشت. از این‌رو، در [[قیام مختار]]، وقتی مأموران مختار، وارد [[خانه]] [[خولی]] شدند، وی مخفیگاه او را به آنان نشان داد. مأموران، خولی را دستگیر کردند و او را به سوی مختار می‌بردند که مختار، آنها را از میانه راه برگرداند و [[فرمان]] داد که او را در خانه خودش بکُشند. پس از کشته شدن خولی، مختار، [[جسد]] او را [[آتش]] زد و آن قدر ماند تا جنازه‌اش به خاکستر تبدیل شد و سپس باز گشت.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)\|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص ۷۵۵.</ref>		[[خولی بن یزید اصبحی ایادی دارمی]]، در شمار [[سپاه]] و تیراندازان [[عمر بن سعد]] بود. در زیارت نامه [[شهدا]] و [[منابع تاریخی]]، به او نسبت داده شده که تیرهایی را به سوی [[عثمان]] (پسر [[امیر مؤمنان]] {{ع}} و [[برادر]] [[ابو الفضل]] العبّاس) پرتاب کرد و او بر اثر تیر وی و تیر دیگری که شخصی از [[قبیله]] [[بنی ابان]] پرتاب کرد، به شهادت رسید. وی را [[قاتل]] [[جعفر بن علی]] {{ع}} هم شمرده‌اند؛ اما بیشتر منابع تاریخی، کشته شدن جعفر بن علی را به [[هانی بن ثبیت حضرمی]] نسبت داده‌اند. خولی، در [[شهادت امام حسین]] {{ع}} و بریدن سر [[مبارک]] ایشان نیز دست داشت. او به همراه [[حمید بن مسلم ازدی]]، سر مبارک امام حسین {{ع}} را برای [[عبیداللّه بن زیاد]] به [[کوفه]] برد. او شب هنگام به کوفه رسید و سرِ امام {{ع}} را در خانه‌اش گذاشت و چون همسرش از ماجرا باخبر شد، با وی [[دشمن]] گشت. از این‌رو، در [[قیام مختار]]، وقتی مأموران مختار، وارد [[خانه]] [[خولی]] شدند، وی مخفیگاه او را به آنان نشان داد. مأموران، خولی را دستگیر کردند و او را به سوی مختار می‌بردند که مختار، آنها را از میانه راه برگرداند و [[فرمان]] داد که او را در خانه خودش بکُشند. پس از کشته شدن خولی، مختار، [[جسد]] او را [[آتش]] زد و آن قدر ماند تا جنازه‌اش به خاکستر تبدیل شد و سپس باز گشت.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)\|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص ۷۵۵.</ref>

			==خوش خدمتی خولی به [[ابن زیاد]]==
			خولی از مهره‌های [[جاه‌طلب]] و باقساوت بود که به [[کربلا]] اعزام شد، ولی از آنجا که [[قدرت]] [[طلب]] بود سعی می‌کرد در ردیف عناصر تعیین کننده [[حکومت اموی]] قرار گیرد، حتی به قیمت حذف عناصر موجود و [[جایگزینی]] خود. از [[روز]] [[سوم محرم]] که [[عمر سعد]] با نیروی تحت امرش به کربلا آمد، چند جلسه خصوصی با [[سیدالشهداء]] بین دو اردوگاه داشت. در این [[دیدارها]] تلاشش بر این بود که حسین{{ع}} را به [[تسلیم]] و [[انقیاد]] در برابر ابن زیاد [[دعوت]] کند، خولی بن یزید اصبحی نامه‌ای به ابن زیاد نوشت که این چه [[فرماندهی]] است که هر شب با [[حسین بن علی]] جلسه می‌گیرد و بر رحم و [[رأفت]] روا می‌دارد. اگر عمر سعد [[توانایی]] ندارد [[فرماندهی لشکر]] را به من واگذار کن....
			این [[نامه]] [[عزم]] ابن زیاد را بر [[بستن آب]] بر [[اردوگاه حسین]]{{ع}} برانگیخت و [[مفسده]] بزرگی به دنبال داشت و لذا ابن زیاد نامه‌ای به عمر سعد نوشت که شنیده‌ام شب‌ها با حسین جلسه می‌گیری و بر او راه [[احسان]] را در پیش گرفته‌ای. به محض رسیدن نامه‌ام حسین را [[مأمور]] کن که امر مرا بپذیرد اگر [[اطاعت]] نکرد از [[نوشیدن آب]] ممنوعش کن. من آب را بر [[یهود]] و [[نصارا]] [[حلال]] کردم و بر حسین و [[اهل]] بیتش [[حرام]] نمودم<ref>ناسخ التواریخ، ج۲، ص۱۹۳؛ ارشاد، مفید، ص۲۰۲.</ref>.

			به دنبال این نامه بود که [[عمرو بن حجاج]] را با پانصد سوار مأمور [[فرات]] کرد و از روز سه [[شنبه]] هفتم [[محرم]] ممنوعیت استفاده از آب برای سیدالشهداء و [[یاران]] و اهل بیتش به [[اجرا]] درآمد. البته خولی چند [[جنایت]] به یاد ماندنی دیگر را هم مرتکب شد، [[شهادت علی اصغر]] و [[جسارت]] به سر [[مبارک]] سیدالشهداء و قرار دادنش در [[تنور]]، سنگ به پیشانی حضرت و جاری شدن [[خون]] و....<ref>[[علی راجی\|راجی، علی]]، [[مظلومیت سیدالشهداء ج۱ (کتاب)\|مظلومیت سیدالشهداء]]، ج۱، ص ۱۷۷.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Jaafari: /* منابع */

2024-10-16T09:06:53Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۳۶
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	# [[پرونده:13681024.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورا''']]		# [[پرونده:13681024.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورا''']]
	# [[پرونده:13681353.jpg\|22px]] [[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)\|'''گزیده دانشنامه امام حسین''']]		# [[پرونده:13681353.jpg\|22px]] [[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)\|'''گزیده دانشنامه امام حسین''']]
			# [[پرونده:IM010710.jpg\|22px]] [[علی راجی\|راجی، علی]]، [[مظلومیت سیدالشهداء ج۱ (کتاب)\|'''مظلومیت سیدالشهداء ج۱''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T20:30:53Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۰:۰۰
خط ۲:		خط ۲:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	خولی بن یزید اصبحی از دژخیمان [[کوفه]] و [[دشمنان]] [[اهل بیت]]{{ع}} بود. پس از آنکه [[امام حسین]]{{ع}} [[روز عاشورا]] در [[قتلگاه]] بر [[زمین]] افتاد، جلو آمد تا سر مطهّر [[حضرت]] را جدا کند. وی به [[اتفاق]] [[حمید بن مسلم ازدی]]، [[سر امام حسین]] را نزد [[ابن زیاد]] برد؛ امّا چون دیر شده و در قصر بسته بود، خولی سر مطهّر را [[شب]] به منزل برد و پنهان کرد. او دو [[زن]] داشت. چون زنش فهمید که سر [[حسین]]{{ع}} را به [[خانه]] آورده، [[کینه]] او را به [[دل]] گرفت و از رختخواب بلند شد و دیگر با او همبستر نشد. خولی در ایّام مختار پنهان بود. [[زن]] دیگرش (به نام [[عیوف بنت مالک]]) جای او را به [[یاران مختار]] خبر داد. این [[زن]] از آن هنگام که خولی سر [[ابا عبدالله]]{{ع}} را آورده بود با او [[دشمن]] شده بود. خولی را گرفت؛ کشتند<ref>اعیان الشیعه، ج ۱، ص ۶۱۲؛ بحار الأنوار، ج ۴۵، ص ۱۲۵.</ref>. آن [[شب]] که خولی سر [[مطهر]] را به منزل خویش برده بود، همسرش از آن اتاق یا تنوری که سر در آن نهاده شده بود، نوری را دید که به [[آسمان]] کشیده شده است<ref>مقتل الحسین، مقرم، ص ۳۹۱.</ref>. «تنور خولی» از همین جا در مرثیه‌ها [[راه]] یافته است<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص ۱۷۹.</ref>.		خولی بن یزید اصبحی از دژخیمان [[کوفه]] و [[دشمنان]] [[اهل بیت]] {{ع}} بود. پس از آنکه [[امام حسین]] {{ع}} [[روز عاشورا]] در [[قتلگاه]] بر [[زمین]] افتاد، جلو آمد تا سر مطهّر [[حضرت]] را جدا کند. وی به [[اتفاق]] [[حمید بن مسلم ازدی]]، [[سر امام حسین]] را نزد [[ابن زیاد]] برد؛ امّا چون دیر شده و در قصر بسته بود، خولی سر مطهّر را [[شب]] به منزل برد و پنهان کرد. او دو [[زن]] داشت. چون زنش فهمید که سر [[حسین]] {{ع}} را به [[خانه]] آورده، [[کینه]] او را به [[دل]] گرفت و از رختخواب بلند شد و دیگر با او همبستر نشد. خولی در ایّام مختار پنهان بود. [[زن]] دیگرش (به نام [[عیوف بنت مالک]]) جای او را به [[یاران مختار]] خبر داد. این [[زن]] از آن هنگام که خولی سر [[ابا عبدالله]] {{ع}} را آورده بود با او [[دشمن]] شده بود. خولی را گرفت؛ کشتند<ref>اعیان الشیعه، ج ۱، ص ۶۱۲؛ بحار الأنوار، ج ۴۵، ص ۱۲۵.</ref>. آن [[شب]] که خولی سر [[مطهر]] را به منزل خویش برده بود، همسرش از آن اتاق یا تنوری که سر در آن نهاده شده بود، نوری را دید که به [[آسمان]] کشیده شده است<ref>مقتل الحسین، مقرم، ص ۳۹۱.</ref>. «تنور خولی» از همین جا در مرثیه‌ها [[راه]] یافته است<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص ۱۷۹.</ref>.

	[[خولی بن یزید اصبحی ایادی دارمی]]، در شمار [[سپاه]] و تیراندازان [[عمر بن سعد]] بود. در زیارت نامه [[شهدا]] و [[منابع تاریخی]]، به او نسبت داده شده که تیرهایی را به سوی [[عثمان]] (پسر [[امیر مؤمنان]]{{ع}} و [[برادر]] [[ابو الفضل]] العبّاس) پرتاب کرد و او بر اثر تیر وی و تیر دیگری که شخصی از [[قبیله]] [[بنی ابان]] پرتاب کرد، به شهادت رسید. وی را [[قاتل]] [[جعفر بن علی]]{{ع}} هم شمرده‌اند؛ اما بیشتر منابع تاریخی، کشته شدن جعفر بن علی را به [[هانی بن ثبیت حضرمی]] نسبت داده‌اند. خولی، در [[شهادت امام حسین]]{{ع}} و بریدن سر [[مبارک]] ایشان نیز دست داشت. او به همراه [[حمید بن مسلم ازدی]]، سر مبارک امام حسین{{ع}} را برای [[عبیداللّه بن زیاد]] به [[کوفه]] برد. او شب هنگام به کوفه رسید و سرِ امام{{ع}} را در خانه‌اش گذاشت و چون همسرش از ماجرا باخبر شد، با وی [[دشمن]] گشت. از این‌رو، در [[قیام مختار]]، وقتی مأموران مختار، وارد [[خانه]] [[خولی]] شدند، وی مخفیگاه او را به آنان نشان داد. مأموران، خولی را دستگیر کردند و او را به سوی مختار می‌بردند که مختار، آنها را از میانه راه برگرداند و [[فرمان]] داد که او را در خانه خودش بکُشند. پس از کشته شدن خولی، مختار، [[جسد]] او را [[آتش]] زد و آن قدر ماند تا جنازه‌اش به خاکستر تبدیل شد و سپس باز گشت.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)\|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص ۷۵۵.</ref>		[[خولی بن یزید اصبحی ایادی دارمی]]، در شمار [[سپاه]] و تیراندازان [[عمر بن سعد]] بود. در زیارت نامه [[شهدا]] و [[منابع تاریخی]]، به او نسبت داده شده که تیرهایی را به سوی [[عثمان]] (پسر [[امیر مؤمنان]] {{ع}} و [[برادر]] [[ابو الفضل]] العبّاس) پرتاب کرد و او بر اثر تیر وی و تیر دیگری که شخصی از [[قبیله]] [[بنی ابان]] پرتاب کرد، به شهادت رسید. وی را [[قاتل]] [[جعفر بن علی]] {{ع}} هم شمرده‌اند؛ اما بیشتر منابع تاریخی، کشته شدن جعفر بن علی را به [[هانی بن ثبیت حضرمی]] نسبت داده‌اند. خولی، در [[شهادت امام حسین]] {{ع}} و بریدن سر [[مبارک]] ایشان نیز دست داشت. او به همراه [[حمید بن مسلم ازدی]]، سر مبارک امام حسین {{ع}} را برای [[عبیداللّه بن زیاد]] به [[کوفه]] برد. او شب هنگام به کوفه رسید و سرِ امام {{ع}} را در خانه‌اش گذاشت و چون همسرش از ماجرا باخبر شد، با وی [[دشمن]] گشت. از این‌رو، در [[قیام مختار]]، وقتی مأموران مختار، وارد [[خانه]] [[خولی]] شدند، وی مخفیگاه او را به آنان نشان داد. مأموران، خولی را دستگیر کردند و او را به سوی مختار می‌بردند که مختار، آنها را از میانه راه برگرداند و [[فرمان]] داد که او را در خانه خودش بکُشند. پس از کشته شدن خولی، مختار، [[جسد]] او را [[آتش]] زد و آن قدر ماند تا جنازه‌اش به خاکستر تبدیل شد و سپس باز گشت.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)\|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص ۷۵۵.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Hosein: جایگزینی متن - '\[\[رده\:قاتلان\sامام\sحسین\]\]↵\[\[رده\:(.*)\]\]' به 'رده:قاتلان امام حسین'

2022-07-31T08:41:40Z

جایگزینی متن - '\[\[رده\:قاتلان\sامام\sحسین\]\]↵\[\[رده\:(.*)\]\]' به 'رده:قاتلان امام حسین'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۱۱
خط ۲۴:		خط ۲۴:

	[[رده:قاتلان امام حسین]]		[[رده:قاتلان امام حسین]]
	~~[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]]~~
	[[رده:عاملان واقعه کربلا]]		[[رده:عاملان واقعه کربلا]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T06:58:04Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۲۸
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = قاتلان امام حسین \| عنوان مدخل = خولی بن یزید اصبحی\| مداخل مرتبط = [[خولی بن یزید اصبحی در تاریخ اسلامی]] \| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = قاتلان امام حسین \| عنوان مدخل = خولی بن یزید اصبحی\| مداخل مرتبط = [[خولی بن یزید اصبحی در تاریخ اسلامی]] \| پرسش مرتبط = }}

خط ۸:		خط ۷:

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
	{{~~مدخل‌~~ وابسته}}		{{مدخل وابسته}}
	* [[شبل بن یزید اصبحی]] (برادر)		* [[شبل بن یزید اصبحی]] (برادر)
	* [[عیوف بنت مالک]] (همسر)		* [[عیوف بنت مالک]] (همسر)
خط ۲۶:		خط ۲۵:
	[[رده:قاتلان امام حسین]]		[[رده:قاتلان امام حسین]]
	[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]]		[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]]
	~~[[رده:مدخل]]~~
	[[رده:عاملان واقعه کربلا]]		[[رده:عاملان واقعه کربلا]]

Bahmani: /* پانویس */

2022-07-31T06:32:12Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۰۲
خط ۲۵:		خط ۲۵:

	[[رده:قاتلان امام حسین]]		[[رده:قاتلان امام حسین]]
	~~[[رده:خولی]]~~
	[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]]		[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]
	[[رده:عاملان واقعه کربلا]]		[[رده:عاملان واقعه کربلا]]

Bahmani در ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۳۱

2022-07-31T06:31:58Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۰۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[خولی بن یزید اصبحی در تاریخ اسلامی~~]] - [[خولی بن یزید اصبحی در معارف و سیره حسینی~~]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = قاتلان امام حسین \| عنوان مدخل = خولی بن یزید اصبحی\| مداخل مرتبط = [[خولی بن یزید اصبحی در تاریخ اسلامی]] \| پرسش مرتبط = }}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	خولی بن یزید اصبحی از دژخیمان [[کوفه]] و [[دشمنان]] [[اهل بیت]]{{ع}} بود. پس از آنکه [[امام حسین]]{{ع}} [[روز عاشورا]] در [[قتلگاه]] بر [[زمین]] افتاد، جلو آمد تا سر مطهّر [[حضرت]] را جدا کند. وی به [[اتفاق]] [[حمید بن مسلم ازدی]]، [[سر امام حسین]] را نزد [[ابن زیاد]] برد؛ امّا چون دیر شده و در قصر بسته بود، خولی سر مطهّر را [[شب]] به منزل برد و پنهان کرد. او دو [[زن]] داشت. چون زنش فهمید که سر [[حسین]]{{ع}} را به [[خانه]] آورده، [[کینه]] او را به [[دل]] گرفت و از رختخواب بلند شد و دیگر با او همبستر نشد. خولی در ایّام مختار پنهان بود. [[زن]] دیگرش (به نام [[عیوف بنت مالک]]) جای او را به [[یاران مختار]] خبر داد. این [[زن]] از آن هنگام که خولی سر [[ابا عبدالله]]{{ع}} را آورده بود با او [[دشمن]] شده بود. خولی را گرفت؛ کشتند<ref>اعیان الشیعه، ج ۱، ص ۶۱۲؛ بحار الأنوار، ج ۴۵، ص ۱۲۵.</ref>. آن [[شب]] که خولی سر [[مطهر]] را به منزل خویش برده بود، همسرش از آن اتاق یا تنوری که سر در آن نهاده شده بود، نوری را دید که به [[آسمان]] کشیده شده است<ref>مقتل الحسین، مقرم، ص ۳۹۱.</ref>. «تنور خولی» از همین جا در مرثیه‌ها [[راه]] یافته است<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص ۱۷۹.</ref>.		خولی بن یزید اصبحی از دژخیمان [[کوفه]] و [[دشمنان]] [[اهل بیت]]{{ع}} بود. پس از آنکه [[امام حسین]]{{ع}} [[روز عاشورا]] در [[قتلگاه]] بر [[زمین]] افتاد، جلو آمد تا سر مطهّر [[حضرت]] را جدا کند. وی به [[اتفاق]] [[حمید بن مسلم ازدی]]، [[سر امام حسین]] را نزد [[ابن زیاد]] برد؛ امّا چون دیر شده و در قصر بسته بود، خولی سر مطهّر را [[شب]] به منزل برد و پنهان کرد. او دو [[زن]] داشت. چون زنش فهمید که سر [[حسین]]{{ع}} را به [[خانه]] آورده، [[کینه]] او را به [[دل]] گرفت و از رختخواب بلند شد و دیگر با او همبستر نشد. خولی در ایّام مختار پنهان بود. [[زن]] دیگرش (به نام [[عیوف بنت مالک]]) جای او را به [[یاران مختار]] خبر داد. این [[زن]] از آن هنگام که خولی سر [[ابا عبدالله]]{{ع}} را آورده بود با او [[دشمن]] شده بود. خولی را گرفت؛ کشتند<ref>اعیان الشیعه، ج ۱، ص ۶۱۲؛ بحار الأنوار، ج ۴۵، ص ۱۲۵.</ref>. آن [[شب]] که خولی سر [[مطهر]] را به منزل خویش برده بود، همسرش از آن اتاق یا تنوری که سر در آن نهاده شده بود، نوری را دید که به [[آسمان]] کشیده شده است<ref>مقتل الحسین، مقرم، ص ۳۹۱.</ref>. «تنور خولی» از همین جا در مرثیه‌ها [[راه]] یافته است<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص ۱۷۹.</ref>.

خط ۲۲:		خط ۲۲:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~[[رده:قاتلان امام حسین]]~~
	{{عاملان واقعه کربلا}}		{{عاملان واقعه کربلا}}

			[[رده:قاتلان امام حسین]]
	[[رده:خولی]]		[[رده:خولی]]
	[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]]		[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]
	[[رده:عاملان واقعه کربلا]]		[[رده:عاملان واقعه کربلا]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۱

2022-07-10T19:06:32Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۱

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۲:۳۶
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این~~ مدخل ~~از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[خولی بن یزید اصبحی در تاریخ اسلامی]] - [[خولی بن یزید اصبحی در معارف و سیره حسینی]]\| پرسش مرتبط = }}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[خولی بن یزید اصبحی در تاریخ اسلامی]] - [[خولی بن یزید اصبحی در معارف و سیره حسینی]]~~</div>~~

	==مقدمه==		==مقدمه==