خیمه‌گاه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۴ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۱۰

2025-03-04T07:10:01Z

@@ خط ۱۶: / خط ۱۶: @@
 آنچه اکنون در [[کربلا]]، در جنوب غربی [[حرم حسینی]] به نام خیمه‌گاه (مخیّم) موجود است و [[زائران]] آنجا را [[زیارت]] کرده و به آن تبرّک می‌‌جویند، در زمان‌های قدیم نبوده است و بعدها در محل [[خیمه]] گاه [[امام حسین]] {{ع}} بنایی ساخته شد تا نشانی از آن مکان باشد. بنای فعلی ساختمان و قبّه [[خیمه]] گاه، ساخته “مدحت پاشا” برای [[پذیرایی]] ناصر الدین شاه و درباریان او بوده و به قولی هم “عبد المؤمن دده” آن را ساخته است<ref>تراث کربلا، ص ۱۱۱.</ref>.<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۱۸۳.</ref>
 == منابع ==
 {{منابع}}
 # [[پرونده:13681024.jpg|22px]] [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|'''فرهنگ عاشورا''']]
 {{پایان منابع}}

Bahmani: /* آتش زدن خیمه‌ها */

2025-03-04T06:51:08Z

آتش زدن خیمه‌ها

@@ خط ۴۲: / خط ۴۲: @@
 سپس آن مرد به سوی خیمه‌ها رفت و من هم چنان [[غش]] کرده بودم. ناگاه عمه‌ام نزد من آمد و در حالی که [[گریه]] می‌کرد گفت: برخیز تا برویم، من نمی‌دانم بر سر [[دختران]] و [[برادر]] [[علیل]] تو آمده است، من برخاستم و گفتم: ای عمه! آیا پارچه‌ای هست که من سر خود را از نگاه بینندگان به وسیله آن بپوشانم؟ فرمود: دختر [[جان]]! عمه‌ات هم مثل تو می‌باشد!
 وقتی ما به سوی [[خیمه]] بازگشتیم دیدم هستی آن را به تاراج برده‌اند و برادرم [[علی بن الحسین]] به روی در افتاده است! از کثرت [[تشنگی]] و [[گرسنگی]] و [[مرض]] [[طاقت]] نشستن ندارد، ما برای او و او به حال ما [[گریه]] می‌کردیم<ref>بحار، ج۴۵، ص۶۱.</ref>.<ref>[[علی راجی|راجی، علی]]، [[مظلومیت سیدالشهداء ج۲ (کتاب)|مظلومیت سیدالشهداء]]، ج۲، ص ۱۶۱.</ref>.
 == منابع ==

Wasity: /* غارت خیام زن‌ها */

2025-01-04T09:24:30Z

غارت خیام زن‌ها

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۵۴
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	[[زینب]] مظلومه می‌فرماید: آن [[ملعون]] ازرق چشمی که اسباب مرا به غارت برد {{عربی\|نظر إلى زين العابدين فراه مطروحا على نطع من الاديم و هو عليل فجذب النطع من تحته و القاه مكبوبا على وجهه}} وقتی آن بی‌دین نگاه کرد به جناب [[زین العابدین]] و دید که آن مظلوم بر روی پوستی خوابیده و در نهایت [[ناخوشی]] و [[بیماری]] است، پس چنان آن پوست را از زیر آن بیمار کشید که آن جناب را بلند کرده و به رو به خاک انداخت.		[[زینب]] مظلومه می‌فرماید: آن [[ملعون]] ازرق چشمی که اسباب مرا به غارت برد {{عربی\|نظر إلى زين العابدين فراه مطروحا على نطع من الاديم و هو عليل فجذب النطع من تحته و القاه مكبوبا على وجهه}} وقتی آن بی‌دین نگاه کرد به جناب [[زین العابدین]] و دید که آن مظلوم بر روی پوستی خوابیده و در نهایت [[ناخوشی]] و [[بیماری]] است، پس چنان آن پوست را از زیر آن بیمار کشید که آن جناب را بلند کرده و به رو به خاک انداخت.

	[[فاطمه]] دختر [[سیدالشهدا]] گوشواره از گوشش ربودند و گوش آن مظلومه را پاره کردند، فاطمه می‌فرماید: هر چه در خیمه‌ها بود ربودند، حتی آنکه چادرها را از دوش ما کشیدند. بعضی از محققین در معنی این فقره که {{عربی\|دخلت زينب على ابن زياد و هي تستر وجهها بكمها}} [[زینب کبری]] وقتی وارد شد بر [[ابن زیاد]] آستین را در مقابل صورت گرفت. جهت تستر به آستین عمق [[فاجعه]] را نشان می‌دهد که [[دختران]] [[رسول الله]] در معرض دید نامحرم، در [[مجلس ابن زیاد]] با آستین صورت خود را از انظار می‌پوشاندند<ref>خصائص الزینبیه، ص۲۴۹.</ref>.		[[فاطمه دختر سیدالشهدا]] گوشواره از گوشش ربودند و گوش آن مظلومه را پاره کردند، فاطمه می‌فرماید: هر چه در خیمه‌ها بود ربودند، حتی آنکه چادرها را از دوش ما کشیدند. بعضی از محققین در معنی این فقره که {{عربی\|دخلت زينب على ابن زياد و هي تستر وجهها بكمها}} [[زینب کبری]] وقتی وارد شد بر [[ابن زیاد]] آستین را در مقابل صورت گرفت. جهت تستر به آستین عمق [[فاجعه]] را نشان می‌دهد که [[دختران]] [[رسول الله]] در معرض دید نامحرم، در [[مجلس ابن زیاد]] با آستین صورت خود را از انظار می‌پوشاندند<ref>خصائص الزینبیه، ص۲۴۹.</ref>.
	[[شمر]] گفت: داخل [[خیمه]] شوید و [[لباس]] [[زنان]] را به [[غارت]] ببرید، آن [[پست]] فطرتان [[دنیاطلب]] داخل خیمه شدند و آنچه که در خیمه‌ها بود بردند، تا اینکه گوشواره [[ام‌کلثوم]] [[خواهر امام حسین]]{{ع}} را ربودند و گوش وی را پاره کردند. کار [[غارتگری]] آن گروه به جایی رسیده بود که زنان لباس و چادر خود را با تلاش شدید بر سر خود نگاه می‌داشتند تا بر آن [[غارتگران]] غالب آیند<ref>بحار، ج۴۵، ص۶۰.</ref>.		[[شمر]] گفت: داخل [[خیمه]] شوید و [[لباس]] [[زنان]] را به [[غارت]] ببرید، آن [[پست]] فطرتان [[دنیاطلب]] داخل خیمه شدند و آنچه که در خیمه‌ها بود بردند، تا اینکه گوشواره [[ام‌کلثوم]] [[خواهر امام حسین]]{{ع}} را ربودند و گوش وی را پاره کردند. کار [[غارتگری]] آن گروه به جایی رسیده بود که زنان لباس و چادر خود را با تلاش شدید بر سر خود نگاه می‌داشتند تا بر آن [[غارتگران]] غالب آیند<ref>بحار، ج۴۵، ص۶۰.</ref>.

Jaafari: /* غارت خیام زن‌ها */

2025-01-04T07:38:24Z

غارت خیام زن‌ها

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۰۸
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	آنچه اکنون در [[کربلا]]، در جنوب غربی [[حرم حسینی]] به نام خیمه‌گاه (مخیّم) موجود است و [[زائران]] آنجا را [[زیارت]] کرده و به آن تبرّک می‌‌جویند، در زمان‌های قدیم نبوده است و بعدها در محل [[خیمه]] گاه [[امام حسین]] {{ع}} بنایی ساخته شد تا نشانی از آن مکان باشد. بنای فعلی ساختمان و قبّه [[خیمه]] گاه، ساخته “مدحت پاشا” برای [[پذیرایی]] ناصر الدین شاه و درباریان او بوده و به قولی هم “عبد المؤمن دده” آن را ساخته است<ref>تراث کربلا، ص ۱۱۱.</ref>.<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص ۱۸۳.</ref>		آنچه اکنون در [[کربلا]]، در جنوب غربی [[حرم حسینی]] به نام خیمه‌گاه (مخیّم) موجود است و [[زائران]] آنجا را [[زیارت]] کرده و به آن تبرّک می‌‌جویند، در زمان‌های قدیم نبوده است و بعدها در محل [[خیمه]] گاه [[امام حسین]] {{ع}} بنایی ساخته شد تا نشانی از آن مکان باشد. بنای فعلی ساختمان و قبّه [[خیمه]] گاه، ساخته “مدحت پاشا” برای [[پذیرایی]] ناصر الدین شاه و درباریان او بوده و به قولی هم “عبد المؤمن دده” آن را ساخته است<ref>تراث کربلا، ص ۱۱۱.</ref>.<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص ۱۸۳.</ref>

	==[[غارت خیام زن‌ها]]==		==غارت خیام زن‌ها==
	حسین{{ع}} آخرین [[امید]] کاروان بی‌پناه [[زنان]] و [[کودکان]] [[حرم]] بود که وقتی به [[شهادت]] رسید [[دشمن]] همه چیز را تمام شده فرض کرد، طبق [[نقلی]] دو [[ساعت]] و چهل و هشت دقیقه به غروب مانده از [[روز عاشورا]] بود که رگ‌های گردن [[سیدالشهدا]] را بریدند. به نقلی [[عاشورا]] در [[روز]] اول شهریور سال ۲۹ شمسی بوده است و پس از [[شهادت حسین]]{{ع}} خیام [[زن‌ها]] هیچ مدافعی نداشتند. جمعی [[زن]] و فرزند داغدار و بی‌پناه و...		حسین{{ع}} آخرین [[امید]] کاروان بی‌پناه [[زنان]] و [[کودکان]] [[حرم]] بود که وقتی به [[شهادت]] رسید [[دشمن]] همه چیز را تمام شده فرض کرد، طبق [[نقلی]] دو [[ساعت]] و چهل و هشت دقیقه به غروب مانده از [[روز عاشورا]] بود که رگ‌های گردن [[سیدالشهدا]] را بریدند. به نقلی [[عاشورا]] در [[روز]] اول شهریور سال ۲۹ شمسی بوده است و پس از [[شهادت حسین]]{{ع}} خیام [[زن‌ها]] هیچ مدافعی نداشتند. جمعی [[زن]] و فرزند داغدار و بی‌پناه و...
	بعد از [[غارت]] لباس‌های سیدالشهدا همگی به خیمه‌ها حمله‌ور شدند، ابتدا آنچه در خیام بود غارت کردند، به گونه‌ای که {{متن حدیث\|حَتَّى جَعَلُوا يَنْتَزِعُونَ مِلْحَفَةَ الْمَرْأَةِ عَلَى ظَهْرِهَا}} حتی چادری را که بانویی در خیام به کمر بسته بود کشیده و می‌بردند<ref>بحار، ج۴۵، ص۴۵؛ امالی، صدوق، مجلس ۳۱.</ref>.		بعد از [[غارت]] لباس‌های سیدالشهدا همگی به خیمه‌ها حمله‌ور شدند، ابتدا آنچه در خیام بود غارت کردند، به گونه‌ای که {{متن حدیث\|حَتَّى جَعَلُوا يَنْتَزِعُونَ مِلْحَفَةَ الْمَرْأَةِ عَلَى ظَهْرِهَا}} حتی چادری را که بانویی در خیام به کمر بسته بود کشیده و می‌بردند<ref>بحار، ج۴۵، ص۴۵؛ امالی، صدوق، مجلس ۳۱.</ref>.

Jaafari: /* منابع */

2025-01-04T07:38:14Z

منابع

نمایش تغییرات

Bahmani: /* مقدمه */

2024-07-03T10:16:07Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۴۶
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	محلّی که [[امام حسین]] {{ع}} پس از رسیدن به [[سرزمین کربلا]] در آن سرزمین فرود آمد و [[خیمه]] زد. منطقه از آب فاصله داشت و با یک [[سلسله]] تپه‌ها که از شمال شرقی تا جنوب و [[غرب]] کشیده می‌‌شد محاصره شده بود. مجموعه این منطقه، یک نیم دایره تشکیل می‌‌داد و [[اهل بیت]] در همین محل استقرار یافته بودند. از میدان درگیری و نیروهای [[دشمن]] فاصله داشت. در جایی بود که تیرهای اردوی [[دشمن]] به آنجا نرسد. ولی [[سپاه]] انبوه [[کوفه]]، محل را محاصره کردند<ref>حیاة الامام الحسین، ج ۳، ص ۹۳.</ref>. [[خیمه]] [[حضرت زینب]] را پشت [[خیمه]] [[امام حسین]] [[نصب]] کردند و خیام [[جوانان]] [[بنی هاشم]] اطراف خیام [[زنان]] و اطفال بود<ref>زندگانی سید الشهدا، عمادزاده، ص ۳۲۹.</ref>.		محلّی که [[امام حسین]] {{ع}} پس از رسیدن به [[سرزمین کربلا]] در آن سرزمین فرود آمد و [[خیمه]] زد. منطقه از آب فاصله داشت و با یک [[سلسله]] تپه‌ها که از شمال شرقی تا جنوب و [[غرب]] کشیده می‌‌شد محاصره شده بود. مجموعه این منطقه، یک نیم دایره تشکیل می‌‌داد و [[اهل بیت]] در همین محل استقرار یافته بودند. از میدان درگیری و نیروهای [[دشمن]] فاصله داشت. در جایی بود که تیرهای اردوی [[دشمن]] به آنجا نرسد. ولی [[سپاه]] انبوه [[کوفه]]، محل را محاصره کردند<ref>حیاة الامام الحسین، ج ۳، ص ۹۳.</ref>. [[خیمه]] [[حضرت زینب]] را پشت [[خیمه]] [[امام حسین]] [[نصب]] کردند و خیام [[جوانان]] [[بنی هاشم]] اطراف خیام [[زنان]] و اطفال بود<ref>زندگانی سید الشهدا، عمادزاده، ص ۳۲۹.</ref>.

	خیمه‌های افراشته، برخی محل اسکان نفرات بود و برخی [[خیمه]] آب و آذوقه و امکانات. خیمه‌های [[اصحاب]]، جدا از [[خیمه]] [[اهل بیت]] و [[بنی هاشم]] بود. آرایش خیمه‌ها حالت نعل اسبی داشت، بگونه‌ای که جمع و [[جور]] بود، نه متشتّت و پراکنده، تا قابل حفاظت بیشتری باشد. در پشت این خیمه‌ها خندق حفر شده بود تا از آن سمت، مورد تهاجم قرار نگیرند. برخی از خیمه‌ها هم مخصوص [[سلاح]] یا نظافت بود. [[صبح]] [[عاشورا]] [[یاران امام]] به [[خیمه]] نظافت می‌‌رفتند و خود را تمیز می‌‌کردند. در مقابل همین [[خیمه]] بود که [[بریر بن خضیر]] با [[عبد الرحمن بن عبد ربه]] از خوش حالی و [[شوق]] [[شهادت]] شوخی می‌‌کردند<ref>عوالم (امام حسین)، ص ۲۴۵.</ref>. بقیه خیمه‌های [[حسینی]] در [[روز عاشورا]] از این قرار بوده است:		خیمه‌های افراشته، برخی محل اسکان نفرات بود و برخی [[خیمه]] آب و آذوقه و امکانات. خیمه‌های [[اصحاب]]، جدا از [[خیمه]] [[اهل بیت]] و [[بنی هاشم]] بود. آرایش خیمه‌ها حالت نعل اسبی داشت، بگونه‌ای که جمع و [[جور]] بود، نه متشتّت و پراکنده، تا قابل حفاظت بیشتری باشد. در پشت این خیمه‌ها خندق حفر شده بود تا از آن سمت، مورد تهاجم قرار نگیرند. برخی از خیمه‌ها هم مخصوص [[سلاح]] یا نظافت بود. [[صبح]] [[عاشورا]] یاران امام به [[خیمه]] نظافت می‌‌رفتند و خود را تمیز می‌‌کردند. در مقابل همین [[خیمه]] بود که [[بریر بن خضیر]] با [[عبد الرحمن بن عبد ربه]] از خوش حالی و [[شوق]] [[شهادت]] شوخی می‌‌کردند<ref>عوالم (امام حسین)، ص ۲۴۵.</ref>. بقیه خیمه‌های [[حسینی]] در [[روز عاشورا]] از این قرار بوده است:
	۱. [[خیمه]] [[فرماندهی]]؛ ۲. [[خیمه]] امدادگران (اورژانس)؛ ۳. [[خیمه]] سقاخانه و آبرسانی؛ ۴. [[خیمه]] [[شهدا]]؛ ۵. [[خیمه]] [[انبار]]؛ ۶. [[خیمه]] نظافت و [[پاکیزگی]]؛ ۷. [[خیمه]] سنگری (فقط بعنوان سنگر استفاده می‌‌شده است)؛ ۸. [[خیمه]] [[حضرت سجاد]] {{ع}}؛ ۹. خیمه‌های [[یاران]]؛ ۱۰. خیمه‌های [[بنی‌هاشم]]؛ ۱۱. خیمه‌های [[خانوادگی]] (زن‌ها، بچه‌ها)؛ ۱۲. [[خیمه]] [[حضرت زینب]] {{ع}}<ref>جزوه «تشکیلات توحیدی عاشورا»، فاطمی‌پناه، ص ۲۸.</ref>.		۱. [[خیمه]] [[فرماندهی]]؛ ۲. [[خیمه]] امدادگران (اورژانس)؛ ۳. [[خیمه]] سقاخانه و آبرسانی؛ ۴. [[خیمه]] [[شهدا]]؛ ۵. [[خیمه]] [[انبار]]؛ ۶. [[خیمه]] نظافت و [[پاکیزگی]]؛ ۷. [[خیمه]] سنگری (فقط بعنوان سنگر استفاده می‌‌شده است)؛ ۸. [[خیمه]] [[حضرت سجاد]] {{ع}}؛ ۹. خیمه‌های [[یاران]]؛ ۱۰. خیمه‌های [[بنی‌هاشم]]؛ ۱۱. خیمه‌های [[خانوادگی]] (زن‌ها، بچه‌ها)؛ ۱۲. [[خیمه]] [[حضرت زینب]] {{ع}}<ref>جزوه «تشکیلات توحیدی عاشورا»، فاطمی‌پناه، ص ۲۸.</ref>.

	پس از [[شهادت امام حسین]] {{ع}} [[دشمن]] به خیام حمله آورد و آنها را [[غارت]] کرد و به [[آتش]] کشید. پیکر شهدای [[عاشورا]]، از میدان رزم به مقابل [[خیمه]] گاه آورده می‌‌شد.		پس از [[شهادت امام حسین]] {{ع}} [[دشمن]] به خیام حمله آورد و آنها را [[غارت]] کرد و به [[آتش]] کشید. پیکر شهدای [[عاشورا]]، از میدان رزم به مقابل [[خیمه]] گاه آورده می‌‌شد.

	آنچه اکنون در [[کربلا]]، در جنوب غربی [[حرم حسینی]] به نام خیمه‌گاه (مخیّم) موجود است و [[زائران]] آنجا را [[زیارت]] کرده و به آن تبرّک می‌‌جویند، در زمان‌های قدیم نبوده است و بعدها در محل [[خیمه]] گاه [[امام حسین]] {{ع}} بنایی ساخته شد تا نشانی از آن مکان باشد. بنای فعلی ساختمان و [[قبّه]] [[خیمه]] گاه، ساخته “مدحت پاشا” برای [[پذیرایی]] ناصر الدین شاه و درباریان او بوده و به قولی هم “عبد المؤمن دده” آن را ساخته است<ref>تراث کربلا، ص ۱۱۱.</ref>.<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص ۱۸۳.</ref>		آنچه اکنون در [[کربلا]]، در جنوب غربی [[حرم حسینی]] به نام خیمه‌گاه (مخیّم) موجود است و [[زائران]] آنجا را [[زیارت]] کرده و به آن تبرّک می‌‌جویند، در زمان‌های قدیم نبوده است و بعدها در محل [[خیمه]] گاه [[امام حسین]] {{ع}} بنایی ساخته شد تا نشانی از آن مکان باشد. بنای فعلی ساختمان و قبّه [[خیمه]] گاه، ساخته “مدحت پاشا” برای [[پذیرایی]] ناصر الدین شاه و درباریان او بوده و به قولی هم “عبد المؤمن دده” آن را ساخته است<ref>تراث کربلا، ص ۱۱۱.</ref>.<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص ۱۸۳.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: /* پانویس */

2023-07-31T12:56:31Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۲۶
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	{{واقعه کربلا}}		{{واقعه کربلا}}

	[[رده:امام حسین]]		[[رده:مکان‌های منسوب به امام حسین]]

Bahmani: /* مقدمه */

2023-07-31T12:55:45Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۲۵
خط ۸:		خط ۸:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	محلّی که [[امام حسین]] {{ع}} پس از رسیدن به [[سرزمین کربلا]] در آن [[سرزمین]] فرود آمد و [[خیمه]] زد. منطقه از آب فاصله داشت و با یک [[سلسله]] تپه‌ها که از شمال شرقی تا جنوب و [[غرب]] کشیده می‌‌شد محاصره شده بود. مجموعه این منطقه، یک نیم دایره تشکیل می‌‌داد و [[اهل بیت]] در همین محل استقرار یافته بودند. از میدان درگیری و نیروهای [[دشمن]] فاصله داشت. در جایی بود که تیرهای اردوی [[دشمن]] به آنجا نرسد. ولی [[سپاه]] انبوه [[کوفه]]، محل را محاصره کردند<ref>حیاة الامام الحسین، ج ۳، ص ۹۳.</ref>. [[خیمه]] [[حضرت زینب]] را پشت [[خیمه]] [[امام حسین]] [[نصب]] کردند و خیام [[جوانان]] [[بنی هاشم]] اطراف خیام [[زنان]] و اطفال بود<ref>زندگانی سید الشهدا، عمادزاده، ص ۳۲۹.</ref>.		محلّی که [[امام حسین]] {{ع}} پس از رسیدن به [[سرزمین کربلا]] در آن سرزمین فرود آمد و [[خیمه]] زد. منطقه از آب فاصله داشت و با یک [[سلسله]] تپه‌ها که از شمال شرقی تا جنوب و [[غرب]] کشیده می‌‌شد محاصره شده بود. مجموعه این منطقه، یک نیم دایره تشکیل می‌‌داد و [[اهل بیت]] در همین محل استقرار یافته بودند. از میدان درگیری و نیروهای [[دشمن]] فاصله داشت. در جایی بود که تیرهای اردوی [[دشمن]] به آنجا نرسد. ولی [[سپاه]] انبوه [[کوفه]]، محل را محاصره کردند<ref>حیاة الامام الحسین، ج ۳، ص ۹۳.</ref>. [[خیمه]] [[حضرت زینب]] را پشت [[خیمه]] [[امام حسین]] [[نصب]] کردند و خیام [[جوانان]] [[بنی هاشم]] اطراف خیام [[زنان]] و اطفال بود<ref>زندگانی سید الشهدا، عمادزاده، ص ۳۲۹.</ref>.
	خیمه‌های افراشته، برخی محل اسکان نفرات بود و برخی [[خیمه]] آب و آذوقه و امکانات. خیمه‌های [[اصحاب]]، جدا از [[خیمه]] [[اهل بیت]] و [[بنی هاشم]] بود. آرایش خیمه‌ها حالت نعل اسبی داشت، بگونه‌ای که جمع و [[جور]] بود، نه متشتّت و پراکنده، تا قابل [[حفاظت]] بیشتری باشد. در پشت این خیمه‌ها خندق حفر شده بود تا از آن سمت، مورد تهاجم قرار نگیرند. برخی از خیمه‌ها هم مخصوص [[سلاح]] یا [[نظافت]] بود. [[صبح]] [[عاشورا]] [[یاران امام]] به [[خیمه]] [[نظافت]] می‌‌رفتند و خود را تمیز می‌‌کردند. در مقابل همین [[خیمه]] بود که [[بریر بن خضیر]] با [[عبد الرحمن بن عبد ربه]] از خوش حالی و [[شوق]] [[شهادت]] [[شوخی]] می‌‌کردند<ref>عوالم (امام حسین)، ص ۲۴۵.</ref>. ~~یفیّت~~ خیمه‌های [[حسینی]] در [[روز عاشورا]] از این قرار بوده است:
	۱-[[خیمه]] [[فرماندهی]] ۲-[[خیمه]] امدادگران (اورژانس) ۳-[[خیمه]] سقاخانه و ~~آبرسانی~~ ۴-[[خیمه]] [[شهدا]] ۵-[[خیمه]] [[انبار]] ۶-[[خیمه]] [[نظافت]] و [[پاکیزگی]] ۷-[[خیمه]] سنگری (فقط بعنوان سنگر استفاده می‌‌شده است) ۸-[[خیمه]] [[حضرت سجاد]] {{ع}} ۹-خیمه‌های [[یاران]] ۱۰-خیمه‌های [[بنی‌هاشم]] ۱۱-خیمه‌های [[خانوادگی]] (زن‌ها، بچه‌ها) ۱۲-[[خیمه]] [[حضرت زینب]] {{ع}}<ref>جزوه «تشکیلات توحیدی عاشورا»، فاطمی‌پناه، ص ۲۸.</ref>. پس از [[شهادت امام حسین]] {{ع}} [[دشمن]] به خیام حمله آورد و آنها را [[غارت]] کرد و به [[آتش]] کشید. پیکر شهدای [[عاشورا]]، از میدان رزم به مقابل [[خیمه]] گاه آورده می‌‌شد.		خیمه‌های افراشته، برخی محل اسکان نفرات بود و برخی [[خیمه]] آب و آذوقه و امکانات. خیمه‌های [[اصحاب]]، جدا از [[خیمه]] [[اهل بیت]] و [[بنی هاشم]] بود. آرایش خیمه‌ها حالت نعل اسبی داشت، بگونه‌ای که جمع و [[جور]] بود، نه متشتّت و پراکنده، تا قابل حفاظت بیشتری باشد. در پشت این خیمه‌ها خندق حفر شده بود تا از آن سمت، مورد تهاجم قرار نگیرند. برخی از خیمه‌ها هم مخصوص [[سلاح]] یا نظافت بود. [[صبح]] [[عاشورا]] [[یاران امام]] به [[خیمه]] نظافت می‌‌رفتند و خود را تمیز می‌‌کردند. در مقابل همین [[خیمه]] بود که [[بریر بن خضیر]] با [[عبد الرحمن بن عبد ربه]] از خوش حالی و [[شوق]] [[شهادت]] شوخی می‌‌کردند<ref>عوالم (امام حسین)، ص ۲۴۵.</ref>. بقیه خیمه‌های [[حسینی]] در [[روز عاشورا]] از این قرار بوده است:
	~~“...~~آنچه اکنون در [[کربلا]]، در جنوب غربی [[حرم حسینی]] به نام خیمه‌گاه (مخیّم) موجود است و [[زائران]] آنجا را [[زیارت]] کرده و به آن تبرّک می‌‌جویند، در زمان‌های قدیم نبوده است و بعدها در محل [[خیمه]] گاه [[امام حسین]] {{ع}} بنایی ساخته شد تا نشانی از آن مکان باشد. بنای فعلی ساختمان و [[قبّه]] [[خیمه]] گاه، ساخته “مدحت پاشا” برای [[پذیرایی]] [[ناصر الدین شاه]] و درباریان او بوده و به قولی هم “عبد المؤمن دده” آن را ساخته است<ref>تراث کربلا، ص ۱۱۱.</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص ۱۸۳.</ref>.		۱. [[خیمه]] [[فرماندهی]]؛ ۲. [[خیمه]] امدادگران (اورژانس)؛ ۳. [[خیمه]] سقاخانه و آبرسانی؛ ۴. [[خیمه]] [[شهدا]]؛ ۵. [[خیمه]] [[انبار]]؛ ۶. [[خیمه]] نظافت و [[پاکیزگی]]؛ ۷. [[خیمه]] سنگری (فقط بعنوان سنگر استفاده می‌‌شده است)؛ ۸. [[خیمه]] [[حضرت سجاد]] {{ع}}؛ ۹. خیمه‌های [[یاران]]؛ ۱۰. خیمه‌های [[بنی‌هاشم]]؛ ۱۱. خیمه‌های [[خانوادگی]] (زن‌ها، بچه‌ها)؛ ۱۲. [[خیمه]] [[حضرت زینب]] {{ع}}<ref>جزوه «تشکیلات توحیدی عاشورا»، فاطمی‌پناه، ص ۲۸.</ref>.

			پس از [[شهادت امام حسین]] {{ع}} [[دشمن]] به خیام حمله آورد و آنها را [[غارت]] کرد و به [[آتش]] کشید. پیکر شهدای [[عاشورا]]، از میدان رزم به مقابل [[خیمه]] گاه آورده می‌‌شد.

			آنچه اکنون در [[کربلا]]، در جنوب غربی [[حرم حسینی]] به نام خیمه‌گاه (مخیّم) موجود است و [[زائران]] آنجا را [[زیارت]] کرده و به آن تبرّک می‌‌جویند، در زمان‌های قدیم نبوده است و بعدها در محل [[خیمه]] گاه [[امام حسین]] {{ع}} بنایی ساخته شد تا نشانی از آن مکان باشد. بنای فعلی ساختمان و [[قبّه]] [[خیمه]] گاه، ساخته “مدحت پاشا” برای [[پذیرایی]] ناصر الدین شاه و درباریان او بوده و به قولی هم “عبد المؤمن دده” آن را ساخته است<ref>تراث کربلا، ص ۱۱۱.</ref>.<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص ۱۸۳.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۵۱

2023-07-31T12:51:31Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۲۱
خط ۱:		خط ۱:
			{{مدخل مرتبط
			\| موضوع مرتبط = امام حسین
			\| عنوان مدخل =
			\| مداخل مرتبط =
			\| پرسش مرتبط =
			}}
	{{سوگواری امام حسین}}		{{سوگواری امام حسین}}

خط ۹:		خط ۱۵:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:13681024.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورا''']]		# [[پرونده:13681024.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورا''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

خط ۱۶:		خط ۲۲:

	{{واقعه کربلا}}		{{واقعه کربلا}}
	~~{{عزاداری محرم}}~~

	[[رده:امام حسین]]		[[رده:امام حسین]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T20:31:45Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۰:۰۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{سوگواری امام حسین}}		{{سوگواری امام حسین}}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	محلّی که [[امام حسین]]{{ع}} پس از رسیدن به [[سرزمین کربلا]] در آن [[سرزمین]] فرود آمد و [[خیمه]] زد. منطقه از آب فاصله داشت و با یک [[سلسله]] تپه‌ها که از شمال شرقی تا جنوب و [[غرب]] کشیده می‌‌شد محاصره شده بود. مجموعه این منطقه، یک نیم دایره تشکیل می‌‌داد و [[اهل بیت]] در همین محل استقرار یافته بودند. از میدان درگیری و نیروهای [[دشمن]] فاصله داشت. در جایی بود که تیرهای اردوی [[دشمن]] به آنجا نرسد. ولی [[سپاه]] انبوه [[کوفه]]، محل را محاصره کردند<ref>حیاة الامام الحسین، ج ۳، ص ۹۳.</ref>. [[خیمه]] [[حضرت زینب]] را پشت [[خیمه]] [[امام حسین]] [[نصب]] کردند و خیام [[جوانان]] [[بنی هاشم]] اطراف خیام [[زنان]] و اطفال بود<ref>زندگانی سید الشهدا، عمادزاده، ص ۳۲۹.</ref>.		محلّی که [[امام حسین]] {{ع}} پس از رسیدن به [[سرزمین کربلا]] در آن [[سرزمین]] فرود آمد و [[خیمه]] زد. منطقه از آب فاصله داشت و با یک [[سلسله]] تپه‌ها که از شمال شرقی تا جنوب و [[غرب]] کشیده می‌‌شد محاصره شده بود. مجموعه این منطقه، یک نیم دایره تشکیل می‌‌داد و [[اهل بیت]] در همین محل استقرار یافته بودند. از میدان درگیری و نیروهای [[دشمن]] فاصله داشت. در جایی بود که تیرهای اردوی [[دشمن]] به آنجا نرسد. ولی [[سپاه]] انبوه [[کوفه]]، محل را محاصره کردند<ref>حیاة الامام الحسین، ج ۳، ص ۹۳.</ref>. [[خیمه]] [[حضرت زینب]] را پشت [[خیمه]] [[امام حسین]] [[نصب]] کردند و خیام [[جوانان]] [[بنی هاشم]] اطراف خیام [[زنان]] و اطفال بود<ref>زندگانی سید الشهدا، عمادزاده، ص ۳۲۹.</ref>.
	خیمه‌های افراشته، برخی محل اسکان نفرات بود و برخی [[خیمه]] آب و آذوقه و امکانات. خیمه‌های [[اصحاب]]، جدا از [[خیمه]] [[اهل بیت]] و [[بنی هاشم]] بود. آرایش خیمه‌ها حالت نعل اسبی داشت، بگونه‌ای که جمع و [[جور]] بود، نه متشتّت و پراکنده، تا قابل [[حفاظت]] بیشتری باشد. در پشت این خیمه‌ها خندق حفر شده بود تا از آن سمت، مورد تهاجم قرار نگیرند. برخی از خیمه‌ها هم مخصوص [[سلاح]] یا [[نظافت]] بود. [[صبح]] [[عاشورا]] [[یاران امام]] به [[خیمه]] [[نظافت]] می‌‌رفتند و خود را تمیز می‌‌کردند. در مقابل همین [[خیمه]] بود که [[بریر بن خضیر]] با [[عبد الرحمن بن عبد ربه]] از خوش حالی و [[شوق]] [[شهادت]] [[شوخی]] می‌‌کردند<ref>عوالم (امام حسین)، ص ۲۴۵.</ref>. یفیّت خیمه‌های [[حسینی]] در [[روز عاشورا]] از این قرار بوده است:		خیمه‌های افراشته، برخی محل اسکان نفرات بود و برخی [[خیمه]] آب و آذوقه و امکانات. خیمه‌های [[اصحاب]]، جدا از [[خیمه]] [[اهل بیت]] و [[بنی هاشم]] بود. آرایش خیمه‌ها حالت نعل اسبی داشت، بگونه‌ای که جمع و [[جور]] بود، نه متشتّت و پراکنده، تا قابل [[حفاظت]] بیشتری باشد. در پشت این خیمه‌ها خندق حفر شده بود تا از آن سمت، مورد تهاجم قرار نگیرند. برخی از خیمه‌ها هم مخصوص [[سلاح]] یا [[نظافت]] بود. [[صبح]] [[عاشورا]] [[یاران امام]] به [[خیمه]] [[نظافت]] می‌‌رفتند و خود را تمیز می‌‌کردند. در مقابل همین [[خیمه]] بود که [[بریر بن خضیر]] با [[عبد الرحمن بن عبد ربه]] از خوش حالی و [[شوق]] [[شهادت]] [[شوخی]] می‌‌کردند<ref>عوالم (امام حسین)، ص ۲۴۵.</ref>. یفیّت خیمه‌های [[حسینی]] در [[روز عاشورا]] از این قرار بوده است:
	۱-[[خیمه]] [[فرماندهی]] ۲-[[خیمه]] امدادگران (اورژانس) ۳-[[خیمه]] سقاخانه و آبرسانی ۴-[[خیمه]] [[شهدا]] ۵-[[خیمه]] [[انبار]] ۶-[[خیمه]] [[نظافت]] و [[پاکیزگی]] ۷-[[خیمه]] سنگری (فقط بعنوان سنگر استفاده می‌‌شده است) ۸-[[خیمه]] [[حضرت سجاد]]{{ع}} ۹-خیمه‌های [[یاران]] ۱۰-خیمه‌های [[بنی‌هاشم]] ۱۱-خیمه‌های [[خانوادگی]] (زن‌ها، بچه‌ها) ۱۲-[[خیمه]] [[حضرت زینب]]{{ع}}<ref>جزوه «تشکیلات توحیدی عاشورا»، فاطمی‌پناه، ص ۲۸.</ref>. پس از [[شهادت امام حسین]]{{ع}} [[دشمن]] به خیام حمله آورد و آنها را [[غارت]] کرد و به [[آتش]] کشید. پیکر شهدای [[عاشورا]]، از میدان رزم به مقابل [[خیمه]] گاه آورده می‌‌شد.		۱-[[خیمه]] [[فرماندهی]] ۲-[[خیمه]] امدادگران (اورژانس) ۳-[[خیمه]] سقاخانه و آبرسانی ۴-[[خیمه]] [[شهدا]] ۵-[[خیمه]] [[انبار]] ۶-[[خیمه]] [[نظافت]] و [[پاکیزگی]] ۷-[[خیمه]] سنگری (فقط بعنوان سنگر استفاده می‌‌شده است) ۸-[[خیمه]] [[حضرت سجاد]] {{ع}} ۹-خیمه‌های [[یاران]] ۱۰-خیمه‌های [[بنی‌هاشم]] ۱۱-خیمه‌های [[خانوادگی]] (زن‌ها، بچه‌ها) ۱۲-[[خیمه]] [[حضرت زینب]] {{ع}}<ref>جزوه «تشکیلات توحیدی عاشورا»، فاطمی‌پناه، ص ۲۸.</ref>. پس از [[شهادت امام حسین]] {{ع}} [[دشمن]] به خیام حمله آورد و آنها را [[غارت]] کرد و به [[آتش]] کشید. پیکر شهدای [[عاشورا]]، از میدان رزم به مقابل [[خیمه]] گاه آورده می‌‌شد.
	“...آنچه اکنون در [[کربلا]]، در جنوب غربی [[حرم حسینی]] به نام خیمه‌گاه (مخیّم) موجود است و [[زائران]] آنجا را [[زیارت]] کرده و به آن تبرّک می‌‌جویند، در زمان‌های قدیم نبوده است و بعدها در محل [[خیمه]] گاه [[امام حسین]]{{ع}} بنایی ساخته شد تا نشانی از آن مکان باشد. بنای فعلی ساختمان و [[قبّه]] [[خیمه]] گاه، ساخته “مدحت پاشا” برای [[پذیرایی]] [[ناصر الدین شاه]] و درباریان او بوده و به قولی هم “عبد المؤمن دده” آن را ساخته است<ref>تراث کربلا، ص ۱۱۱.</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص ۱۸۳.</ref>.		“...آنچه اکنون در [[کربلا]]، در جنوب غربی [[حرم حسینی]] به نام خیمه‌گاه (مخیّم) موجود است و [[زائران]] آنجا را [[زیارت]] کرده و به آن تبرّک می‌‌جویند، در زمان‌های قدیم نبوده است و بعدها در محل [[خیمه]] گاه [[امام حسین]] {{ع}} بنایی ساخته شد تا نشانی از آن مکان باشد. بنای فعلی ساختمان و [[قبّه]] [[خیمه]] گاه، ساخته “مدحت پاشا” برای [[پذیرایی]] [[ناصر الدین شاه]] و درباریان او بوده و به قولی هم “عبد المؤمن دده” آن را ساخته است<ref>تراث کربلا، ص ۱۱۱.</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص ۱۸۳.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==