دابة الارض - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* پانویس */

2024-09-11T09:53:40Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۲۳
خط ۸۶:		خط ۸۶:

	[[رده:نشانه‌های غیرحتمی ظهور]]		[[رده:نشانه‌های غیرحتمی ظهور]]
			[[رده:نشانه‌های آخر الزمان]]
	[[رده:مدخل موعودنامه]]		[[رده:مدخل موعودنامه]]

Bahmani: /* پانویس */

2023-02-28T10:08:08Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۳۸
خط ۸۵:		خط ۸۵:
	{{قیامت}}		{{قیامت}}

	[[رده:نشانه‌های ظهور]]		[[رده:نشانه‌های غیرحتمی ظهور]]
	[[رده:مدخل موعودنامه]]		[[رده:مدخل موعودنامه]]

Bahmani: /* پانویس */

2023-02-28T10:06:47Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۳۶
خط ۸۵:		خط ۸۵:
	{{قیامت}}		{{قیامت}}

	~~[[رده:نشانه‌های آخرالزمان]]~~
	[[رده:نشانه‌های ظهور]]		[[رده:نشانه‌های ظهور]]
	[[رده:مدخل موعودنامه]]		[[رده:مدخل موعودنامه]]

Jaafari در ‏۲۲ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۴:۴۸

2023-01-22T04:48:44Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۱۸
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط = نشانه‌های آخرالزمان		\| موضوع مرتبط = نشانه‌های آخرالزمان
	\| عنوان مدخل =		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط = [[دابة الارض در قرآن]] - [[دابة الارض در حدیث]]		\| مداخل مرتبط = [[دابة الارض در قرآن]] - [[دابة الارض در حدیث]] - [[دابة الارض در معارف مهدویت]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Bahmani در ‏۱۴ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۴۲

2023-01-14T09:42:21Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۱۲
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{مهدویت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = ~~امام مهدی~~		\| موضوع مرتبط = نشانه‌های آخرالزمان
	\| عنوان مدخل = ~~دابة الارض~~		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط = [[دابة الارض در قرآن]] - [[دابة الارض در حدیث~~]] - [[دابة الارض در معارف مهدوی~~]]		\| مداخل مرتبط = [[دابة الارض در قرآن]] - [[دابة الارض در حدیث]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

	'''دابة الارض''' به معنای بیرون آمدن [[جنبنده]] از [[زمین]] موضوعی است که به عنوان یکی از [[نشانه‌های ظهور]] و [[قیامت]] در [[روایات]] [[شیعه]] و [[اهل سنت]] بدان پرداخته شده است و [[روایات]] [[شیعی]] آن را بر [[رجعت]] [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} تطبیق داده‌اند.		'''دابة الارض''' به معنای بیرون آمدن [[جنبنده]] از [[زمین]] موضوعی است که به عنوان یکی از [[نشانه‌های ظهور]] و [[قیامت]] در [[روایات]] [[شیعه]] و [[اهل سنت]] بدان پرداخته شده است و [[روایات]] [[شیعی]] آن را بر [[رجعت]] [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} تطبیق داده‌اند.

	== معناشناسی ==		== معناشناسی ==
	دابة الارض به معنای بیرون آمدن [[جنبنده]] از [[زمین]] است. این پدیده، هم در [[روایات]] [[شیعه]] و هم در [[روایات]] [[اهل سنت]]، مورد اشاره قرار گرفته و از آن به عنوان "[[اشراط الساعه]] و یکی از نشانه‏‌های نزدیک شدن [[قیامت]] یاد شده است<ref>ر. ک: شیخ صدوق، علل الشرایع، ج ۱، ص ۷۳؛ شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ۲۶۶؛ ابن شهرآشوب، المناقب، ج ۳، ص ۱۰۲، و در کتب اهل سنّت ر. ک: بیضاوی، انوار التنزیل و اسرار التأویل، ذیل: ۸۲ سوره نمل؛ ابن کثیر، تفسیر القرآن العظیم، ج ۶، ص ۲۱۰</ref>.		دابة الارض به معنای بیرون آمدن [[جنبنده]] از [[زمین]] است. این پدیده، هم در [[روایات]] [[شیعه]] و هم در [[روایات]] [[اهل سنت]]، مورد اشاره قرار گرفته و از آن به عنوان "[[اشراط الساعه]] و یکی از نشانه‏‌های نزدیک شدن [[قیامت]] یاد شده است<ref>ر.ک: شیخ صدوق، علل الشرایع، ج ۱، ص ۷۳؛ شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ۲۶۶؛ ابن شهرآشوب، المناقب، ج ۳، ص ۱۰۲، و در کتب اهل سنّت ر.ک: بیضاوی، انوار التنزیل و اسرار التأویل، ذیل: ۸۲ سوره نمل؛ ابن کثیر، تفسیر القرآن العظیم، ج ۶، ص ۲۱۰</ref>.

	== [[دابة الارض در قرآن]] ==		== [[دابة الارض در قرآن]] ==
خط ۱۵:		خط ۱۵:

	== دابة الارض از نشانه‌های ظهور و قیامت ==		== دابة الارض از نشانه‌های ظهور و قیامت ==
	"خُروج دابة الارض" در [[روایات]] [[شیعه]] و [[اهل سنت]] مورد اشاره قرار گرفته و از آن به عنوان [[اشراط الساعه\|اَشراط السّاعة]] و یکی از نشانه‌های نزدیک شدن [[قیامت]] یاد شده است<ref>علل الشرایع، ج ۱، ص ۷۳؛ الغیبة للطوسی، ۲۶۶؛ المناقب، ج ۳، ص ۱۰۲؛ و در کتب اهل سنّت ر. ک: بیضاوی، انوار التنزیل و اسرار التأویل، ذیل: ۸۲ سوره نمل؛ ابن کثیر، تفسیر القرآن العظیم، ج ۶، ص ۲۱۰.</ref>. [[پیامبر اسلام]] {{صل}}، فرمود: ناگزیر، ده چیز پیش از [[قیامت]] رخ خواهد داد: [[سفیانی]]، [[دجال]]، [[دود]]، دابه، [[خروج قائم]]، طلوع [[خورشید]] از مغربش، [[نزول]] [[عیسی بن مریم]]، [[خسف]] به [[مشرق]]، [[خسف]] به جزیره العرب و آتشی که از قعر عدن خارج می‌‏شود و [[مردم]] را به سوی [[محشر]] می‏‌برد<ref>{{متن حدیث\|عَشْرٌ قَبْلَ‏ السَّاعَةِ لَا بُدَّ مِنْهَا السُّفْيَانِيُّ وَ الدَّجَّالُ وَ الدُّخَانُ وَ الدَّابَّةُ وَ خُرُوجُ الْقَائِمِ وَ طُلُوعُ الشَّمْسِ مِنْ مَغْرِبِهَا وَ نُزُولُ عِيسَى {{ع}} وَ خَسْفٌ بِالْمَشْرِقِ وَ خَسْفٌ بِجَزِيرَةِ الْعَرَبِ وَ نَارٌ تَخْرُجُ مِنْ قَعْرِ عَدَنَ تَسُوقُ النَّاسَ إِلَى الْمَحْشَرِ‏}}، شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص ۴۳۶، ح ۴۲۶.</ref>.		"خُروج دابة الارض" در [[روایات]] [[شیعه]] و [[اهل سنت]] مورد اشاره قرار گرفته و از آن به عنوان [[اشراط الساعه\|اَشراط السّاعة]] و یکی از نشانه‌های نزدیک شدن [[قیامت]] یاد شده است<ref>علل الشرایع، ج ۱، ص ۷۳؛ الغیبة للطوسی، ۲۶۶؛ المناقب، ج ۳، ص ۱۰۲؛ و در کتب اهل سنّت ر.ک: بیضاوی، انوار التنزیل و اسرار التأویل، ذیل: ۸۲ سوره نمل؛ ابن کثیر، تفسیر القرآن العظیم، ج ۶، ص ۲۱۰.</ref>. [[پیامبر اسلام]] {{صل}}، فرمود: ناگزیر، ده چیز پیش از [[قیامت]] رخ خواهد داد: [[سفیانی]]، [[دجال]]، [[دود]]، دابه، [[خروج قائم]]، طلوع [[خورشید]] از مغربش، [[نزول]] [[عیسی بن مریم]]، [[خسف]] به [[مشرق]]، [[خسف]] به جزیره العرب و آتشی که از قعر عدن خارج می‌‏شود و [[مردم]] را به سوی [[محشر]] می‏‌برد<ref>{{متن حدیث\|عَشْرٌ قَبْلَ‏ السَّاعَةِ لَا بُدَّ مِنْهَا السُّفْيَانِيُّ وَ الدَّجَّالُ وَ الدُّخَانُ وَ الدَّابَّةُ وَ خُرُوجُ الْقَائِمِ وَ طُلُوعُ الشَّمْسِ مِنْ مَغْرِبِهَا وَ نُزُولُ عِيسَى {{ع}} وَ خَسْفٌ بِالْمَشْرِقِ وَ خَسْفٌ بِجَزِيرَةِ الْعَرَبِ وَ نَارٌ تَخْرُجُ مِنْ قَعْرِ عَدَنَ تَسُوقُ النَّاسَ إِلَى الْمَحْشَرِ‏}}، شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص ۴۳۶، ح ۴۲۶.</ref>.

	آنچه این اتفاق را نزد [[شیعه]] مهم ساخته، روایاتی است که از "[[خروج دابة الارض]]" به عنوان [[رجعت]] [[امام علی\|امیر مؤمنان علی]] {{ع}} یاد کرده است. [[امام باقر]] {{ع}} فرمود: [[امام علی]] {{ع}} پس از ذکر اوصاف خود، فرمود: "... من، همان جنبنده‌‏ای هستم که با [[مردم]] سخن می‌‏گوید ...."<ref>{{متن حدیث\|إِنِّي ... الدَّابَّةُ الَّتِي‏ تُكَلِّمُ‏ النَّاسَ‏}}، محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۱، ص ۱۹۸، ح ۳</ref>.		آنچه این اتفاق را نزد [[شیعه]] مهم ساخته، روایاتی است که از "[[خروج دابة الارض]]" به عنوان [[رجعت]] [[امام علی\|امیر مؤمنان علی]] {{ع}} یاد کرده است. [[امام باقر]] {{ع}} فرمود: [[امام علی]] {{ع}} پس از ذکر اوصاف خود، فرمود: "... من، همان جنبنده‌‏ای هستم که با [[مردم]] سخن می‌‏گوید ...."<ref>{{متن حدیث\|إِنِّي ... الدَّابَّةُ الَّتِي‏ تُكَلِّمُ‏ النَّاسَ‏}}، محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۱، ص ۱۹۸، ح ۳</ref>.
خط ۲۸:		خط ۲۸:

	== دابة الارض از القاب [[امام مهدی]] {{ع}} ==		== دابة الارض از القاب [[امام مهدی]] {{ع}} ==
	از [[القاب]] [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}} شمرده شده و [[خروج]] آن از [[علائم]] [[آخر الزمان]] است. [[امیر المؤمنین]] {{ع}} فرمود: "[[آگاه]] باشید! قسم به [[خداوند]] که دابّة الارض، [[انسان]] است"<ref>نجم الثاقب، باب دوم.</ref>. این واژه، متّخذ از [[آیه]] {{متن قرآن\|وَإِذَا وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ أَخْرَجْنَا لَهُمْ دَابَّةً مِّنَ الأَرْضِ...}}<ref>سوره نمل، ۸۲.</ref> است. این [[آیه]] و سه [[آیه]] بعد از آن، از واقعه هولناکی که در آینده به وقوع می‌پیوندد خبر می‌دهند. معنی ظاهر [[آیه]] این است: هنگامی که [[مردم]] مستوجب [[عذاب]] شدند (و دوران مهلت پایان پذیرفت)، جانوری (جنبنده‌ای) را از [[زمین]] بیرون می‌آوریم که با آنها سخن می‌گوید و [[مردم]] به [[آیات]] ما [[یقین]] نمی‌آورند. مشهور میان شرّاح [[حدیث]] و اغلب [[مفسران]]، این است که دابّة الارض از [[علامات قیامت]] است، یا نخستین علامت است که کوه [[صفا]] منشق می‌شود. در [[اخبار]] [[شیعه]]، مکرر آمده که "دابّة الارض" از نشانه‌های [[قیامت]] است و [[امام علی\|امیر المؤمنین علی]] {{ع}} است. در بیشتر کتب [[حدیث]] [[اهل سنت]] آمده که دابّة الارض، همان [[صاحب]] عصا و میسم (آلت نشان‌گذار) است<ref>معارف و معاریف، ج ۵، ص ۳۱۵.</ref>. منظور از عصا، عصای [[حضرت موسی]] {{ع}} است که در دست آن حضرت خواهد بود، و "میسم" به‌معنای چیزی است که به وسیله آن بر پیشانی چارپایان داغ می‌زنند و نشان‌دار می‌کنند، چنان‌که در [[آخرت]]، [[امیر مؤمنان]] قسیم الجنّه و النار هستند، در [[رجعت]] نیز [[دوست]] و [[دشمن]] را از یکدیگر جدا می‌کنند و بر روی بینی [[دشمنان]] [[مهر]] باطله می‌زنند<ref>بحار الانوار، ~~ج ۵۳، ص ۱۲۷~~.</ref>.		از [[القاب]] [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}} شمرده شده و [[خروج]] آن از [[علائم]] [[آخر الزمان]] است. [[امیر المؤمنین]] {{ع}} فرمود: "[[آگاه]] باشید! قسم به [[خداوند]] که دابّة الارض، [[انسان]] است"<ref>نجم الثاقب، باب دوم.</ref>. این واژه، متّخذ از [[آیه]] {{متن قرآن\|وَإِذَا وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ أَخْرَجْنَا لَهُمْ دَابَّةً مِّنَ الأَرْضِ...}}<ref>سوره نمل، ۸۲.</ref> است. این [[آیه]] و سه [[آیه]] بعد از آن، از واقعه هولناکی که در آینده به وقوع می‌پیوندد خبر می‌دهند. معنی ظاهر [[آیه]] این است: هنگامی که [[مردم]] مستوجب [[عذاب]] شدند (و دوران مهلت پایان پذیرفت)، جانوری (جنبنده‌ای) را از [[زمین]] بیرون می‌آوریم که با آنها سخن می‌گوید و [[مردم]] به [[آیات]] ما [[یقین]] نمی‌آورند. مشهور میان شرّاح [[حدیث]] و اغلب [[مفسران]]، این است که دابّة الارض از [[علامات قیامت]] است، یا نخستین علامت است که کوه [[صفا]] منشق می‌شود. در [[اخبار]] [[شیعه]]، مکرر آمده که "دابّة الارض" از نشانه‌های [[قیامت]] است و [[امام علی\|امیر المؤمنین علی]] {{ع}} است. در بیشتر کتب [[حدیث]] [[اهل سنت]] آمده که دابّة الارض، همان [[صاحب]] عصا و میسم (آلت نشان‌گذار) است<ref>معارف و معاریف، ج ۵، ص ۳۱۵.</ref>. منظور از عصا، عصای [[حضرت موسی]] {{ع}} است که در دست آن حضرت خواهد بود، و "میسم" به‌معنای چیزی است که به وسیله آن بر پیشانی چارپایان داغ می‌زنند و نشان‌دار می‌کنند، چنان‌که در [[آخرت]]، [[امیر مؤمنان]] قسیم الجنّه و النار هستند، در [[رجعت]] نیز [[دوست]] و [[دشمن]] را از یکدیگر جدا می‌کنند و بر روی بینی [[دشمنان]] [[مهر]] باطله می‌زنند<ref>بحار الانوار، ج۵۳، ص۱۲۷.</ref>.

	در حدیثی آمده که در روزِ سوم ورود [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}} به بیت المقدّس، دابّة الارض خارج می‌شود<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۲۷۵؛ الزام الناصب، ص ۱۷۷ و ۱۸۰.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۳۱۰-۳۱۳.</ref>		در حدیثی آمده که در روزِ سوم ورود [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}} به بیت المقدّس، دابّة الارض خارج می‌شود<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۲۷۵؛ الزام الناصب، ص ۱۷۷ و ۱۸۰.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۳۱۰-۳۱۳.</ref>
خط ۷۱:		خط ۷۱:
	== پرسش‌های وابسته ==		== پرسش‌های وابسته ==
	{{پرسمان آخرالزمان}}		{{پرسمان آخرالزمان}}



	== منابع ==		== منابع ==
خط ۸۷:		خط ۸۵:
	{{قیامت}}		{{قیامت}}

	[[رده:~~امام مهدی~~]]		[[رده:نشانه‌های آخرالزمان]]
			[[رده:نشانه‌های ظهور]]
	[[رده:مدخل موعودنامه]]		[[رده:مدخل موعودنامه]]

Msadeq در ‏۲۴ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۴۰

2022-11-24T10:40:44Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۱۰
خط ۳:		خط ۳:
	\| موضوع مرتبط = امام مهدی		\| موضوع مرتبط = امام مهدی
	\| عنوان مدخل = دابة الارض		\| عنوان مدخل = دابة الارض
	\| مداخل مرتبط = [[دابة الارض در قرآن]] - [[دابة الارض در حدیث]]		\| مداخل مرتبط = [[دابة الارض در قرآن]] - [[دابة الارض در حدیث]] - [[دابة الارض در معارف مهدوی]]
	\| پرسش مرتبط = ~~امام مهدی (پرسش)~~		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}
	'''دابة الارض''' به معنای بیرون آمدن [[جنبنده]] از [[زمین]] موضوعی است که به عنوان یکی از [[نشانه‌های ظهور]] و [[قیامت]] در [[روایات]] [[شیعه]] و [[اهل سنت]] بدان پرداخته شده است و [[روایات]] [[شیعی]] آن را بر [[رجعت]] [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} تطبیق داده‌اند.		'''دابة الارض''' به معنای بیرون آمدن [[جنبنده]] از [[زمین]] موضوعی است که به عنوان یکی از [[نشانه‌های ظهور]] و [[قیامت]] در [[روایات]] [[شیعه]] و [[اهل سنت]] بدان پرداخته شده است و [[روایات]] [[شیعی]] آن را بر [[رجعت]] [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} تطبیق داده‌اند.

Wasity: جایگزینی متن - 'وصف' به 'وصف'

2022-09-11T05:33:44Z

جایگزینی متن - 'وصف' به 'وصف'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۰۳
خط ۴۳:		خط ۴۳:
	[[امام صادق]] {{ع}} می‌فرماید: روزی [[رسول اکرم]] {{صل}} وارد [[مسجد]] شدند و مشاهده کردند که [[امیر مؤمنان]] {{ع}} شن‌های [[مسجد]] را زیر سرش بالش کرده و خوابیده است. با پای مبارک‌شان او را حرکت دادند و فرمودند: "ای دابّة الارض! برخیز". یکی از [[اصحاب]] گفت: ای [[رسول]] گرامی! آیا ما همدیگر را با این نام بخوانیم‌؟ فرمود: نه، به‌خدا [[سوگند]] که این نام به او اختصاص دارد. او همان "دابّة الارض" است که [[خدای تبارک و تعالی]] در کتابش فرموده: "چون سخن بر آن‌ها فرود آید جنبنده‌ای را از [[زمین]] بیرون می‌آوریم و برای [[مردم]] سخن می‌گوید که [[مردم]] به [[آیات]] ما باور نمی‌کردند". سپس خطاب به [[علی]] {{ع}} فرمود: "ای [[علی]]! چون [[آخر الزمان]] فرارسد [[خداوند]] تو را در زیباترین صورتی ظاهر می‌سازد و در دست تو میسمی (آهنی) هست که دشمنانت را با آن علامت می‌گذاری"<ref>بحار الانوار، ج ۳۹، ص ۲۴۳؛ تفسیر قمی، ص ۴۷۹؛ تفسیر صافی، ج ۴، ص ۷۴، نور الثقلین، ج ۴، ص ۹۸، تفسیر برهان، ج ۳، ص ۲۰۹.</ref>.		[[امام صادق]] {{ع}} می‌فرماید: روزی [[رسول اکرم]] {{صل}} وارد [[مسجد]] شدند و مشاهده کردند که [[امیر مؤمنان]] {{ع}} شن‌های [[مسجد]] را زیر سرش بالش کرده و خوابیده است. با پای مبارک‌شان او را حرکت دادند و فرمودند: "ای دابّة الارض! برخیز". یکی از [[اصحاب]] گفت: ای [[رسول]] گرامی! آیا ما همدیگر را با این نام بخوانیم‌؟ فرمود: نه، به‌خدا [[سوگند]] که این نام به او اختصاص دارد. او همان "دابّة الارض" است که [[خدای تبارک و تعالی]] در کتابش فرموده: "چون سخن بر آن‌ها فرود آید جنبنده‌ای را از [[زمین]] بیرون می‌آوریم و برای [[مردم]] سخن می‌گوید که [[مردم]] به [[آیات]] ما باور نمی‌کردند". سپس خطاب به [[علی]] {{ع}} فرمود: "ای [[علی]]! چون [[آخر الزمان]] فرارسد [[خداوند]] تو را در زیباترین صورتی ظاهر می‌سازد و در دست تو میسمی (آهنی) هست که دشمنانت را با آن علامت می‌گذاری"<ref>بحار الانوار، ج ۳۹، ص ۲۴۳؛ تفسیر قمی، ص ۴۷۹؛ تفسیر صافی، ج ۴، ص ۷۴، نور الثقلین، ج ۴، ص ۹۸، تفسیر برهان، ج ۳، ص ۲۰۹.</ref>.

	[[رسول اکرم]] {{صل}} در [[وصف]] "دابّة الارض" فرمود: "تیزپائی به او نمی‌رسد، فرارکننده‌ای از او فوت نمی‌شود. [[مؤمن]] را نشان [[مؤمن]]، و [[کافر]] را نشان [[کافر]] می‌زند. عصای [[حضرت موسی]] و انگشتر [[حضرت سلیمان]] با اوست"<ref>بحار الانوار، ج ۶، ص ۳۰۰؛ مجمع البیان، ج ۷، ص ۲۳۴؛ نور الثقلین، ج ۴، ص ۹۸؛ تفسیر صافی، ج ۴، ص ۷۵.</ref>.		[[رسول اکرم]] {{صل}} در وصف "دابّة الارض" فرمود: "تیزپائی به او نمی‌رسد، فرارکننده‌ای از او فوت نمی‌شود. [[مؤمن]] را نشان [[مؤمن]]، و [[کافر]] را نشان [[کافر]] می‌زند. عصای [[حضرت موسی]] و انگشتر [[حضرت سلیمان]] با اوست"<ref>بحار الانوار، ج ۶، ص ۳۰۰؛ مجمع البیان، ج ۷، ص ۲۳۴؛ نور الثقلین، ج ۴، ص ۹۸؛ تفسیر صافی، ج ۴، ص ۷۵.</ref>.

	[[امام صادق]] {{ع}} از [[رسول اکرم]] {{صل}} [[نقل]] می‌کند که در شب [[معراج]] گفته شد: "ای [[محمد]]! [[علی]] اوّل است، زیرا او نخستین امامی است که [[پیمان]] مرا پذیرفته است. [[علی]] آخر است، زیرا او آخرین امامی است که روحش را قبض می‌کنم. او همان دابّة است که با [[مردم]] سخن می‌گوید"<ref>بحار الانوار، ج ۴۰، ص ۳۸ و بصائر الدرجات، ص ۱۵۰.</ref>.		[[امام صادق]] {{ع}} از [[رسول اکرم]] {{صل}} [[نقل]] می‌کند که در شب [[معراج]] گفته شد: "ای [[محمد]]! [[علی]] اوّل است، زیرا او نخستین امامی است که [[پیمان]] مرا پذیرفته است. [[علی]] آخر است، زیرا او آخرین امامی است که روحش را قبض می‌کنم. او همان دابّة است که با [[مردم]] سخن می‌گوید"<ref>بحار الانوار، ج ۴۰، ص ۳۸ و بصائر الدرجات، ص ۱۵۰.</ref>.

Hosein: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته ==↵{{:فرهنگنامه مهدویت (نمایه)}}' به ''

2022-09-03T05:04:08Z

جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته ==↵{{:فرهنگنامه مهدویت (نمایه)}}' به ''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۳۴
خط ۷۲:		خط ۷۲:
	{{پرسمان آخرالزمان}}		{{پرسمان آخرالزمان}}

	~~== جستارهای وابسته ==~~
	~~{{:فرهنگنامه مهدویت (نمایه)}}~~

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T20:31:52Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

نمایش تغییرات

Wasity: جایگزینی متن - 'جمع بندی' به 'جمع‌بندی'

2022-08-16T12:52:45Z

جایگزینی متن - 'جمع بندی' به 'جمع‌بندی'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۲۲
خط ۲۱:		خط ۲۱:
	دربارۀ ماهیت "دابه" و چگونگی [[خروج]] او، سخن‌هایی گفته و گمانه‌هایی زده شده است. برخی نوشته‌اند: "دابه"، به معنای [[جنبنده]] و "ارض" به معنای [[زمین]] است. برخلاف آنچه برخی می‌پندارند، دابه فقط به جنبندگان غیر [[انسان]] اطلاق نمی‌شود؛ بلکه مفهوم وسیعی دارد که [[انسان‌ها]] را نیز در برمی‌گیرد؛ چنان که در [[آیه]] ۶ سوره هود می‌خوانیم: {{متن قرآن\|وَمَا مِن دَابَّةٍ فِي الأَرْضِ إِلاَّ عَلَى اللَّهِ رِزْقُهَا وَيَعْلَمُ مُسْتَقَرَّهَا وَمُسْتَوْدَعَهَا كُلٌّ فِي كِتَابٍ مُّبِينٍ}}<ref> و هیچ جنبنده‌ای در زمین نیست مگر که روزی‌اش بر خداوند است و خداوند آرامشگاه و ودیعه‌گاه او را می‌داند؛ این همه در کتابی روشن آمده است؛ سوره هود، آیه ۶.</ref>.		دربارۀ ماهیت "دابه" و چگونگی [[خروج]] او، سخن‌هایی گفته و گمانه‌هایی زده شده است. برخی نوشته‌اند: "دابه"، به معنای [[جنبنده]] و "ارض" به معنای [[زمین]] است. برخلاف آنچه برخی می‌پندارند، دابه فقط به جنبندگان غیر [[انسان]] اطلاق نمی‌شود؛ بلکه مفهوم وسیعی دارد که [[انسان‌ها]] را نیز در برمی‌گیرد؛ چنان که در [[آیه]] ۶ سوره هود می‌خوانیم: {{متن قرآن\|وَمَا مِن دَابَّةٍ فِي الأَرْضِ إِلاَّ عَلَى اللَّهِ رِزْقُهَا وَيَعْلَمُ مُسْتَقَرَّهَا وَمُسْتَوْدَعَهَا كُلٌّ فِي كِتَابٍ مُّبِينٍ}}<ref> و هیچ جنبنده‌ای در زمین نیست مگر که روزی‌اش بر خداوند است و خداوند آرامشگاه و ودیعه‌گاه او را می‌داند؛ این همه در کتابی روشن آمده است؛ سوره هود، آیه ۶.</ref>.

	دربارۀ تطبیق این کلمه، بنای [[قرآن]] بر اجمال و ابهام بوده و یگانه وصفی که برای آن ذکر کرده، این است که با [[مردم]] سخن می‌گوید و افراد [[بی‌ایمان]] را مشخص می‌کند؛ ولی در [[روایات اسلامی]] و سخنان [[مفسران]]، بحث‌های فراوانی در این زمینه دیده می‌شود. در یک ~~جمع بندی~~ می‌توان آن را در دو دیدگاه خلاصه کرد:		دربارۀ تطبیق این کلمه، بنای [[قرآن]] بر اجمال و ابهام بوده و یگانه وصفی که برای آن ذکر کرده، این است که با [[مردم]] سخن می‌گوید و افراد [[بی‌ایمان]] را مشخص می‌کند؛ ولی در [[روایات اسلامی]] و سخنان [[مفسران]]، بحث‌های فراوانی در این زمینه دیده می‌شود. در یک جمع‌بندی می‌توان آن را در دو دیدگاه خلاصه کرد:
	#گروهی، آن را یک موجود جاندار و جنبندۀ غیرعادی از غیر جنس [[انسان]]، با شکل عجیب دانسته و برای آن عجایبی [[نقل]] کرده‌اند. این [[جنبنده]] در [[آخر الزمان]] ظاهر می‌شود و از [[کفر]] و [[ایمان]] سخن می‌گوید و [[منافقان]] را رسوا می‌سازد و بر آنها علامت می‌نهد.		#گروهی، آن را یک موجود جاندار و جنبندۀ غیرعادی از غیر جنس [[انسان]]، با شکل عجیب دانسته و برای آن عجایبی [[نقل]] کرده‌اند. این [[جنبنده]] در [[آخر الزمان]] ظاهر می‌شود و از [[کفر]] و [[ایمان]] سخن می‌گوید و [[منافقان]] را رسوا می‌سازد و بر آنها علامت می‌نهد.
	#جمعی دیگر به [[پیروی]] از [[روایات]]، او را یک [[انسان]] فوق‌العاده، متحرک، [[جنبنده]] و فعال می‌دانند که یکی از کارهای اصلی‌اش جدا ساختن صفوف [[مسلمین]] از [[کفار]] و [[منافقان]] و علامت‌گذاری آنان است. حتی از بعضی [[روایات]] استفاده می‌شود که عصای [[حضرت موسی]] و [[خاتم سلیمان]]، با اوست. می‌دانیم عصای [[حضرت موسی]]، رمز [[قدرت]] و [[اعجاز]]، و [[خاتم سلیمان]] رمز [[حکومت]] و [[سلطه]] الهی است؛ بنابراین او یک [[انسان]] قدرتمند و افشاگر است.		#جمعی دیگر به [[پیروی]] از [[روایات]]، او را یک [[انسان]] فوق‌العاده، متحرک، [[جنبنده]] و فعال می‌دانند که یکی از کارهای اصلی‌اش جدا ساختن صفوف [[مسلمین]] از [[کفار]] و [[منافقان]] و علامت‌گذاری آنان است. حتی از بعضی [[روایات]] استفاده می‌شود که عصای [[حضرت موسی]] و [[خاتم سلیمان]]، با اوست. می‌دانیم عصای [[حضرت موسی]]، رمز [[قدرت]] و [[اعجاز]]، و [[خاتم سلیمان]] رمز [[حکومت]] و [[سلطه]] الهی است؛ بنابراین او یک [[انسان]] قدرتمند و افشاگر است.