دارالنابغه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مقدمه */

2025-11-17T08:10:35Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۴۰
خط ۹:		خط ۹:
	خانه‌ای بود در میان خانه‌های [[قبیله]] [[بنی نجار]] در [[مدینه]]، متعلق به شخصی از همان قبیله به نام «نابغه». این [[خانه‌ها]] در سمت غربی [[مسجدالنبی]] واقع بود و به مناسبت سابقه [[قوم]] و خویشی که در میان [[بنی النجار]] و قبیله [[آمنه بنت وهب]] ـ [[همسر]] جناب [[عبدالله بن عبدالمطلب]] ـ وجود داشت، عبدالله (پدر [[رسول خدا]]{{صل}}) به هنگام مراجعت از [[سفر]] [[تجارت]] [[شام]]، در مدینه، به این قبیله وارد و در همان جا مریض شد و از [[دنیا]] رفت.		خانه‌ای بود در میان خانه‌های [[قبیله]] [[بنی نجار]] در [[مدینه]]، متعلق به شخصی از همان قبیله به نام «نابغه». این [[خانه‌ها]] در سمت غربی [[مسجدالنبی]] واقع بود و به مناسبت سابقه [[قوم]] و خویشی که در میان [[بنی النجار]] و قبیله [[آمنه بنت وهب]] ـ [[همسر]] جناب [[عبدالله بن عبدالمطلب]] ـ وجود داشت، عبدالله (پدر [[رسول خدا]]{{صل}}) به هنگام مراجعت از [[سفر]] [[تجارت]] [[شام]]، در مدینه، به این قبیله وارد و در همان جا مریض شد و از [[دنیا]] رفت.

	پیکرش بر طبق روال آن [[روز]] در داخل همان [[خانه]] «دارالنابغه» به خاک سپرده شد. رسول خدا{{صل}} شش ساله بود که به همراه مادرش برای دیدار با [[اقوام]] مادری‌اش به مدینه [[مسافرت]] کرد و مانند پدرش ـ عبدالله ـ وارد بر همین قبیله [[بنی‌نجار]] شد و یک ماه در دارالنابغه اقامت گزید. آن حضرت پس از [[هجرت به مدینه]]، در ضمن بازگویی خاطرات سفر دوران کودکی می‌فرمود: «[[قبر]] پدرم عبدالله هم در داخل این خانه است». رسول خدا{{صل}} پس از [[هجرت]] در همین در کنار قبر عبدالله گاهی [[نماز]] می‌خواند، به این محل «دارالنابغه» نیز گفته شد.		پیکرش بر طبق روال آن [[روز]] در داخل همان [[خانه]] «دارالنابغه» به خاک سپرده شد. رسول خدا{{صل}} شش ساله بود که به همراه مادرش برای دیدار با [[اقوام]] مادری‌اش به مدینه [[مسافرت]] کرد و مانند پدرش ـ عبدالله ـ وارد بر همین قبیله بنی‌نجار شد و یک ماه در دارالنابغه اقامت گزید. آن حضرت پس از [[هجرت به مدینه]]، در ضمن بازگویی خاطرات سفر دوران کودکی می‌فرمود: «[[قبر]] پدرم عبدالله هم در داخل این خانه است». رسول خدا{{صل}} پس از [[هجرت]] در همین در کنار قبر عبدالله گاهی [[نماز]] می‌خواند، به این محل «دارالنابغه» نیز گفته شد.

	مدینه شناسان تا قرن سوم در معرفی دارالنابغه، هر دو عنوان را مطرح ساخته و این خانه را، هم به عنوان «[[محل دفن]] عبدالله» و هم به عنوان «[[مسجد]] دارالنابغه» معرفی کرده‌اند<ref>تاریخ حرم ائمه بقیع، نجمی، مشعر، ص۳۱۹.</ref>.		مدینه شناسان تا قرن سوم در معرفی دارالنابغه، هر دو عنوان را مطرح ساخته و این خانه را، هم به عنوان «[[محل دفن]] عبدالله» و هم به عنوان «[[مسجد]] دارالنابغه» معرفی کرده‌اند<ref>تاریخ حرم ائمه بقیع، نجمی، مشعر، ص۳۱۹.</ref>.

Bahmani: /* مقدمه */

2025-11-17T08:10:11Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۴۰
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	خانه‌ای بود در میان خانه‌های [[قبیله]] [[بنی نجار]] در [[مدینه]]، متعلق به شخصی از همان قبیله به نام ~~«[[نابغه]]»~~. این [[خانه‌ها]] در سمت [[غربی]] [[مسجدالنبی]] واقع بود و به مناسبت سابقه [[قوم]] و [[خویشی]] که در میان [[بنی النجار]] و قبیله [[آمنه بنت وهب]] - [[همسر]] جناب [[عبدالله بن عبدالمطلب]] - وجود داشت، عبدالله (پدر [[رسول خدا]]{{صل}}) به هنگام مراجعت از [[سفر]] [[تجارت]] [[شام]]، در مدینه، به این قبیله وارد و در همان جا مریض شد و از [[دنیا]] رفت.		خانه‌ای بود در میان خانه‌های [[قبیله]] [[بنی نجار]] در [[مدینه]]، متعلق به شخصی از همان قبیله به نام «نابغه». این [[خانه‌ها]] در سمت غربی [[مسجدالنبی]] واقع بود و به مناسبت سابقه [[قوم]] و خویشی که در میان [[بنی النجار]] و قبیله [[آمنه بنت وهب]] ـ [[همسر]] جناب [[عبدالله بن عبدالمطلب]] ـ وجود داشت، عبدالله (پدر [[رسول خدا]]{{صل}}) به هنگام مراجعت از [[سفر]] [[تجارت]] [[شام]]، در مدینه، به این قبیله وارد و در همان جا مریض شد و از [[دنیا]] رفت.
	پیکرش بر طبق روال آن [[روز]] در داخل همان [[خانه]] «دارالنابغه» به خاک سپرده شد. رسول خدا{{صل}} شش ساله بود که به همراه مادرش برای دیدار با [[اقوام]] مادری‌اش به مدینه [[مسافرت]] کرد و مانند پدرش - عبدالله - وارد بر همین قبیله [[بنی‌نجار]] شد و یک ماه در دارالنابغه اقامت گزید. آن حضرت پس از [[هجرت به مدینه]]، در ضمن بازگویی خاطرات سفر [[دوران کودکی]] می‌فرمود: «[[قبر]] پدرم عبدالله هم در داخل این خانه است». رسول خدا{{صل}} پس از [[هجرت]] در همین در کنار قبر عبدالله گاهی [[نماز]] می‌خواند، به این محل «دارالنابغه» نیز گفته شد.
	مدینه شناسان تا [[قرن سوم]] در معرفی دارالنابغه، هر دو عنوان را مطرح ساخته و این خانه را، هم به عنوان «[[محل دفن]] عبدالله» و هم به عنوان «[[مسجد]] دارالنابغه» معرفی کرده‌اند<ref>تاریخ حرم ائمه بقیع، نجمی، مشعر، ص۳۱۹.</ref>.

	[[ابن شبه]] در طی [[روایات]] متعددی نقل می‌کند که از جمله مکان‌ها و نقاطی که رسول خدا{{صل}} در آنها نماز خوانده «دارالنابغه»<ref>تاریخ المدینه المنوره، ابن شبه، ج۱، ص۶۵.</ref> است. تعدد این روایات نشانگر این است که [[نماز خواندن]] رسول خدا{{صل}} در این محل، مکرر و متعدد بوده و از ظاهر این روایات استفاده می‌شود که هر یک از [[راویان]] آن چه را که [[مشاهده]] نموده نقل کرده است و بعید است که همه آنها همزمان باشد و همه آنان تنها یک بار نماز خواندن آن حضرت را مشاهده کنند و در موارد متعدد نقل نمایند.		پیکرش بر طبق روال آن [[روز]] در داخل همان [[خانه]] «دارالنابغه» به خاک سپرده شد. رسول خدا{{صل}} شش ساله بود که به همراه مادرش برای دیدار با [[اقوام]] مادری‌اش به مدینه [[مسافرت]] کرد و مانند پدرش ـ عبدالله ـ وارد بر همین قبیله [[بنی‌نجار]] شد و یک ماه در دارالنابغه اقامت گزید. آن حضرت پس از [[هجرت به مدینه]]، در ضمن بازگویی خاطرات سفر دوران کودکی می‌فرمود: «[[قبر]] پدرم عبدالله هم در داخل این خانه است». رسول خدا{{صل}} پس از [[هجرت]] در همین در کنار قبر عبدالله گاهی [[نماز]] می‌خواند، به این محل «دارالنابغه» نیز گفته شد.
	از مجموع نقل قول‌ها و اظهارنظرهای [[مورخان]] و نویسندگان به دست می‌آید که [[رسول خدا]]{{صل}} پس از [[هجرت به مدینه]] با [[مشاغل]] فراوانی که داشت، دارالنابغه را به عنوان این که [[قبر]] پدر گرامی‌اش در داخل آن قرار داشت، فراموش نکرده بود و گاه گاهی این قبر و سابقه این [[خانه]] را یاد آوری می‌کرد، ولی به تدریج به عنوان [[مسجد]] بودن دارالنابغه اهمیت بیشتری داده شده و بقعه و [[مرقد]] بودن آنجا تحت الشعاع قرار گرفته است.
	چگونگی ساختمان بقعه [[عبدالله بن عبدالمطلب]] و مسجد دارالنابغه، قبل از [[قرن دهم]] معلوم نیست، ولی پس از این دوران، برای [[مقبره]] عبدالله بقعه‌ای نسبتاً رفیع و بنایی وسیع به وسیله بعضی از [[سلاطین]] [[عثمانی]] ساخته شد و ضریحی بر روی قبر وی [[نصب]] و محرابی در کنار همان [[ضریح]] ایجاد گردید تا هر دو عنوان یعنی «مسجد بودن» و «مقبره بودن» محفوظ و مشخص شود. این بقعه تا روی کار آمدن [[وهابیان]]، یکی از مکان‌ها و بقاع مورد توجه برای [[زائران]] در [[مدینه]] به شمار می‌آمد. با این که وهابی‌ها پس از [[تسلط]]، همه بقعه‌های موجود در [[بقیع]] و خارج بقیع را تخریب کردند، اما ساختمان بقعه جناب عبدالله تا سال ۱۳۵۵ شمسی باقی بود و در ورودی آن را با سنگ و آجر تیغه کرده بودند و راهی به داخل بقعه وجود نداشت<ref>تاریخ حرم ائمه بقیع، نجمی، مشعر، ص۳۲۳.</ref>. دارالنابغه به ([[بیت]] ابی النبی) معروف شده است.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۴۷۸.</ref>		مدینه شناسان تا قرن سوم در معرفی دارالنابغه، هر دو عنوان را مطرح ساخته و این خانه را، هم به عنوان «[[محل دفن]] عبدالله» و هم به عنوان «[[مسجد]] دارالنابغه» معرفی کرده‌اند<ref>تاریخ حرم ائمه بقیع، نجمی، مشعر، ص۳۱۹.</ref>.

			[[ابن شبه]] در طی [[روایات]] متعددی نقل می‌کند که از جمله مکان‌ها و نقاطی که رسول خدا{{صل}} در آنها نماز خوانده «دارالنابغه»<ref>تاریخ المدینه المنوره، ابن شبه، ج۱، ص۶۵.</ref> است. تعدد این روایات نشانگر این است که [[نماز خواندن]] رسول خدا{{صل}} در این محل، مکرر و متعدد بوده و از ظاهر این روایات استفاده می‌شود که هر یک از راویان آن چه را که مشاهده نموده نقل کرده است و بعید است که همه آنها همزمان باشد و همه آنان تنها یک بار نماز خواندن آن حضرت را مشاهده کنند و در موارد متعدد نقل نمایند.

			از مجموع نقل قول‌ها و اظهارنظرهای مورخان و نویسندگان به دست می‌آید که [[رسول خدا]]{{صل}} پس از [[هجرت به مدینه]] با [[مشاغل]] فراوانی که داشت، دارالنابغه را به عنوان این که [[قبر]] پدر گرامی‌اش در داخل آن قرار داشت، فراموش نکرده بود و گاه گاهی این قبر و سابقه این [[خانه]] را یاد آوری می‌کرد، ولی به تدریج به عنوان [[مسجد]] بودن دارالنابغه اهمیت بیشتری داده شده و بقعه و مرقد بودن آنجا تحت الشعاع قرار گرفته است.

			چگونگی ساختمان بقعه [[عبدالله بن عبدالمطلب]] و مسجد دارالنابغه، قبل از قرن دهم معلوم نیست، ولی پس از این دوران، برای مقبره عبدالله بقعه‌ای نسبتاً رفیع و بنایی وسیع به وسیله بعضی از [[سلاطین]] عثمانی ساخته شد و ضریحی بر روی قبر وی [[نصب]] و محرابی در کنار همان [[ضریح]] ایجاد گردید تا هر دو عنوان یعنی «مسجد بودن» و «مقبره بودن» محفوظ و مشخص شود. این بقعه تا روی کار آمدن [[وهابیان]]، یکی از مکان‌ها و بقاع مورد توجه برای [[زائران]] در [[مدینه]] به شمار می‌آمد. با این که وهابی‌ها پس از [[تسلط]]، همه بقعه‌های موجود در [[بقیع]] و خارج بقیع را تخریب کردند، اما ساختمان بقعه جناب عبدالله تا سال ۱۳۵۵ شمسی باقی بود و در ورودی آن را با سنگ و آجر تیغه کرده بودند و راهی به داخل بقعه وجود نداشت<ref>تاریخ حرم ائمه بقیع، نجمی، مشعر، ص۳۲۳.</ref>. دارالنابغه به ([[بیت]] ابی النبی) معروف شده است<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۴۷۸.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۱۷ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۰۷

2025-11-17T08:07:51Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۳۷
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط =		\| موضوع مرتبط = مدینه
	\| عنوان مدخل =		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط =		\| مداخل مرتبط =
خط ۲۲:		خط ۲۲:
	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

			[[رده:مکان‌های تاریخی مدینه]]

Jaafari: /* مقدمه */

2024-06-19T07:46:25Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۱۶
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	[[ابن شبه]] در طی [[روایات]] متعددی نقل می‌کند که از جمله مکان‌ها و نقاطی که رسول خدا{{صل}} در آنها نماز خوانده «دارالنابغه»<ref>تاریخ المدینه المنوره، ابن شبه، ج۱، ص۶۵.</ref> است. تعدد این روایات نشانگر این است که [[نماز خواندن]] رسول خدا{{صل}} در این محل، مکرر و متعدد بوده و از ظاهر این روایات استفاده می‌شود که هر یک از [[راویان]] آن چه را که [[مشاهده]] نموده نقل کرده است و بعید است که همه آنها همزمان باشد و همه آنان تنها یک بار نماز خواندن آن حضرت را مشاهده کنند و در موارد متعدد نقل نمایند.		[[ابن شبه]] در طی [[روایات]] متعددی نقل می‌کند که از جمله مکان‌ها و نقاطی که رسول خدا{{صل}} در آنها نماز خوانده «دارالنابغه»<ref>تاریخ المدینه المنوره، ابن شبه، ج۱، ص۶۵.</ref> است. تعدد این روایات نشانگر این است که [[نماز خواندن]] رسول خدا{{صل}} در این محل، مکرر و متعدد بوده و از ظاهر این روایات استفاده می‌شود که هر یک از [[راویان]] آن چه را که [[مشاهده]] نموده نقل کرده است و بعید است که همه آنها همزمان باشد و همه آنان تنها یک بار نماز خواندن آن حضرت را مشاهده کنند و در موارد متعدد نقل نمایند.
	از مجموع نقل قول‌ها و اظهارنظرهای [[مورخان]] و نویسندگان به دست می‌آید که [[رسول خدا]]{{صل}} پس از [[هجرت به مدینه]] با [[مشاغل]] فراوانی که داشت، دارالنابغه را به عنوان این که [[قبر]] پدر گرامی‌اش در داخل آن قرار داشت، فراموش نکرده بود و گاه گاهی این قبر و سابقه این [[خانه]] را یاد آوری می‌کرد، ولی به تدریج به عنوان [[مسجد]] بودن دارالنابغه اهمیت بیشتری داده شده و بقعه و [[مرقد]] بودن آنجا تحت الشعاع قرار گرفته است.		از مجموع نقل قول‌ها و اظهارنظرهای [[مورخان]] و نویسندگان به دست می‌آید که [[رسول خدا]]{{صل}} پس از [[هجرت به مدینه]] با [[مشاغل]] فراوانی که داشت، دارالنابغه را به عنوان این که [[قبر]] پدر گرامی‌اش در داخل آن قرار داشت، فراموش نکرده بود و گاه گاهی این قبر و سابقه این [[خانه]] را یاد آوری می‌کرد، ولی به تدریج به عنوان [[مسجد]] بودن دارالنابغه اهمیت بیشتری داده شده و بقعه و [[مرقد]] بودن آنجا تحت الشعاع قرار گرفته است.
	چگونگی ساختمان بقعه [[عبدالله بن عبدالمطلب]] و مسجد دارالنابغه، قبل از [[قرن دهم]] معلوم نیست، ولی پس از این دوران، برای [[مقبره]] عبدالله بقعه‌ای نسبتاً رفیع و بنایی وسیع به وسیله بعضی از [[سلاطین]] [[عثمانی]] ساخته شد و ضریحی بر روی قبر وی [[نصب]] و محرابی در کنار همان [[ضریح]] ایجاد گردید تا هر دو عنوان یعنی «مسجد بودن» و «مقبره بودن» محفوظ و مشخص شود. این بقعه تا روی کار آمدن [[وهابیان]]، یکی از مکان‌ها و بقاع مورد توجه برای [[زائران]] در [[مدینه]] به شمار می‌آمد. با این که وهابی‌ها پس از [[تسلط]]، همه بقعه‌های موجود در [[بقیع]] و خارج بقیع را تخریب کردند، اما ساختمان بقعه جناب عبدالله تا سال ۱۳۵۵ شمسی باقی بود و در ورودی آن را با سنگ و آجر تیغه کرده بودند و راهی به داخل بقعه وجود نداشت<ref>تاریخ حرم ائمه بقیع، نجمی، مشعر، ص۳۲۳.</ref>. دارالنابغه به ([[بیت]] ابی النبی) معروف شده است.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۵۳.</ref>		چگونگی ساختمان بقعه [[عبدالله بن عبدالمطلب]] و مسجد دارالنابغه، قبل از [[قرن دهم]] معلوم نیست، ولی پس از این دوران، برای [[مقبره]] عبدالله بقعه‌ای نسبتاً رفیع و بنایی وسیع به وسیله بعضی از [[سلاطین]] [[عثمانی]] ساخته شد و ضریحی بر روی قبر وی [[نصب]] و محرابی در کنار همان [[ضریح]] ایجاد گردید تا هر دو عنوان یعنی «مسجد بودن» و «مقبره بودن» محفوظ و مشخص شود. این بقعه تا روی کار آمدن [[وهابیان]]، یکی از مکان‌ها و بقاع مورد توجه برای [[زائران]] در [[مدینه]] به شمار می‌آمد. با این که وهابی‌ها پس از [[تسلط]]، همه بقعه‌های موجود در [[بقیع]] و خارج بقیع را تخریب کردند، اما ساختمان بقعه جناب عبدالله تا سال ۱۳۵۵ شمسی باقی بود و در ورودی آن را با سنگ و آجر تیغه کرده بودند و راهی به داخل بقعه وجود نداشت<ref>تاریخ حرم ائمه بقیع، نجمی، مشعر، ص۳۲۳.</ref>. دارالنابغه به ([[بیت]] ابی النبی) معروف شده است.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۴۷۸.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} == مقدمه == خانه‌ای بود در میان خانه‌های قبیله بنی نجار در مدینه، متعلق به شخصی از همان قبیله به نام «نابغه». این خانه‌ها در سمت غربی مسجدالنبی واقع بود و ب...» ایجاد کرد

2024-06-19T07:45:42Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} == مقدمه == خانه‌ای بود در میان خانه‌های قبیله بنی نجار در مدینه، متعلق به شخصی از همان قبیله به نام «نابغه». این خانه‌ها در سمت غربی مسجدالنبی واقع بود و ب...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط =
| عنوان مدخل =
| مداخل مرتبط =
| پرسش مرتبط =
}}

== مقدمه ==
خانه‌ای بود در میان خانه‌های [[قبیله]] [[بنی نجار]] در [[مدینه]]، متعلق به شخصی از همان قبیله به نام «[[نابغه]]». این [[خانه‌ها]] در سمت [[غربی]] [[مسجدالنبی]] واقع بود و به مناسبت سابقه [[قوم]] و [[خویشی]] که در میان [[بنی النجار]] و قبیله [[آمنه بنت وهب]] - [[همسر]] جناب [[عبدالله بن عبدالمطلب]] - وجود داشت، عبدالله (پدر [[رسول خدا]]{{صل}}) به هنگام مراجعت از [[سفر]] [[تجارت]] [[شام]]، در مدینه، به این قبیله وارد و در همان جا مریض شد و از [[دنیا]] رفت.
پیکرش بر طبق روال آن [[روز]] در داخل همان [[خانه]] «دارالنابغه» به خاک سپرده شد. رسول خدا{{صل}} شش ساله بود که به همراه مادرش برای دیدار با [[اقوام]] مادری‌اش به مدینه [[مسافرت]] کرد و مانند پدرش - عبدالله - وارد بر همین قبیله [[بنی‌نجار]] شد و یک ماه در دارالنابغه اقامت گزید. آن حضرت پس از [[هجرت به مدینه]]، در ضمن بازگویی خاطرات سفر [[دوران کودکی]] می‌فرمود: «[[قبر]] پدرم عبدالله هم در داخل این خانه است». رسول خدا{{صل}} پس از [[هجرت]] در همین در کنار قبر عبدالله گاهی [[نماز]] می‌خواند، به این محل «دارالنابغه» نیز گفته شد.
مدینه شناسان تا [[قرن سوم]] در معرفی دارالنابغه، هر دو عنوان را مطرح ساخته و این خانه را، هم به عنوان «[[محل دفن]] عبدالله» و هم به عنوان «[[مسجد]] دارالنابغه» معرفی کرده‌اند<ref>تاریخ حرم ائمه بقیع، نجمی، مشعر، ص۳۱۹.</ref>.

[[ابن شبه]] در طی [[روایات]] متعددی نقل می‌کند که از جمله مکان‌ها و نقاطی که رسول خدا{{صل}} در آنها نماز خوانده «دارالنابغه»<ref>تاریخ المدینه المنوره، ابن شبه، ج۱، ص۶۵.</ref> است. تعدد این روایات نشانگر این است که [[نماز خواندن]] رسول خدا{{صل}} در این محل، مکرر و متعدد بوده و از ظاهر این روایات استفاده می‌شود که هر یک از [[راویان]] آن چه را که [[مشاهده]] نموده نقل کرده است و بعید است که همه آنها همزمان باشد و همه آنان تنها یک بار نماز خواندن آن حضرت را مشاهده کنند و در موارد متعدد نقل نمایند.
از مجموع نقل قول‌ها و اظهارنظرهای [[مورخان]] و نویسندگان به دست می‌آید که [[رسول خدا]]{{صل}} پس از [[هجرت به مدینه]] با [[مشاغل]] فراوانی که داشت، دارالنابغه را به عنوان این که [[قبر]] پدر گرامی‌اش در داخل آن قرار داشت، فراموش نکرده بود و گاه گاهی این قبر و سابقه این [[خانه]] را یاد آوری می‌کرد، ولی به تدریج به عنوان [[مسجد]] بودن دارالنابغه اهمیت بیشتری داده شده و بقعه و [[مرقد]] بودن آنجا تحت الشعاع قرار گرفته است.
چگونگی ساختمان بقعه [[عبدالله بن عبدالمطلب]] و مسجد دارالنابغه، قبل از [[قرن دهم]] معلوم نیست، ولی پس از این دوران، برای [[مقبره]] عبدالله بقعه‌ای نسبتاً رفیع و بنایی وسیع به وسیله بعضی از [[سلاطین]] [[عثمانی]] ساخته شد و ضریحی بر روی قبر وی [[نصب]] و محرابی در کنار همان [[ضریح]] ایجاد گردید تا هر دو عنوان یعنی «مسجد بودن» و «مقبره بودن» محفوظ و مشخص شود. این بقعه تا روی کار آمدن [[وهابیان]]، یکی از مکان‌ها و بقاع مورد توجه برای [[زائران]] در [[مدینه]] به شمار می‌آمد. با این که وهابی‌ها پس از [[تسلط]]، همه بقعه‌های موجود در [[بقیع]] و خارج بقیع را تخریب کردند، اما ساختمان بقعه جناب عبدالله تا سال ۱۳۵۵ شمسی باقی بود و در ورودی آن را با سنگ و آجر تیغه کرده بودند و راهی به داخل بقعه وجود نداشت<ref>تاریخ حرم ائمه بقیع، نجمی، مشعر، ص۳۲۳.</ref>. دارالنابغه به ([[بیت]] ابی النبی) معروف شده است.<ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|محمدنامه]]، ص ۵۳.</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:IM010703.jpg|22px]] [[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|'''محمدنامه''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}